Τοποθετήσεις νομικών, συνταγματολόγων και πολιτειακών παραγόντων που οδηγούν σε εκτροπή.

από το χρονολόγιο του dr. Κωνσταντίνου Φαρσαλινού:
https://www.facebook.com/konstantinos.farsalinos/posts/1910641189087623

Τοποθετήσεις νομικών, συνταγματολόγων και πολιτειακών παραγόντων που οδηγούν σε εκτροπή.

Με ενδιαφέρον παρατηρώ επιφανείς νομικούς και συνταγματολόγους (μέχρι και τον ανώτατο πολιτειακό παράγοντα της χώρας, την Πρόεδρο της Δημοκρατίας - δυστυχώς) να καταφεύγουν σε επίκληση συγκεκριμένων Συνταγματικών άρθρων και σε ερμηνείες του Συντάγματος, σε μια προσπάθεια να «δικαιολογήσουν» την άμεση υποχρεωτικότητα ή τους εκβιασμούς σχετικά με τον εμβολιασμό.

Δυστυχώς όλοι αυτοί οι αξιόλογοι επιστήμονες και νομικοί πέφτουν σε μια «θανάσιμη» (για την αξιοπιστία τους) παγίδα αυθαίρετων παραδοχών σε θέμα που δεν αποτελεί εξειδίκευσή τους, που αυτόματα τους οδηγεί σε αυθαίρετες νομικές και Συνταγματικές ερμηνείες.

Αυθαιρετούν λοιπόν. Αδυνατούν να καταλάβουν ότι η επίκληση του «επιχειρήματος» της προστασίας της δημόσιας υγείας και του δημοσίου συμφέροντος για την άμεση ή εκβιαζόμενη υποχρεωτικότητα είναι ΑΚΥΡΗ για 3 λόγους:

1. Ο υποχρεωτικός και εκβιαζόμενος εμβολιασμός δεν αποτελεί τη μία και μοναδική προϋπόθεση για τη διαχείριση του προβλήματος.

2. Αποδεικνύεται πλέον περίτρανα (από δεδομένα που συνεχώς δημοσιεύονται από το Ισραήλ και την Αγγλία) ότι τα υπάρχοντα εμβόλια είναι ανίκανα να εξαφανίσουν τη νόσο και τον ιό (που τελικά θα παραμείνει ενδημικός), άρα αδυνατούν έτσι κι αλλιώς από μόνα τους να διαχειριστούν το πρόβλημα.

3. Το «επιχείρημα» ότι οι εμβολιασμένοι κινδυνεύουν από τους ανεμβολίαστους αποτελεί παραδοχή ότι το εμβόλιο είναι πλήρως αναποτελεσματικό (που φυσικά δεν ισχύει). Στην πραγματικότητα, οι ανεμβολίαστοι είναι αυτοί που κινδυνεύουν. Αυτοί μάλιστα κινδυνεύουν να μολυνθούν από τους εμβολιασμένους, και αυτό αποτελεί ένα ακόμη κριτήριο στην απόφασή τους να εμβολιαστούν.

Είναι λοιπόν ΞΕΚΑΘΑΡΟ, ότι δεν υπάρχει κανένα νομικό και συνταγματικό ζήτημα, διότι δεν υπάρχει η προϋπόθεση της προστασίας της δημόσιας υγείας που θα δικαιολογούσε την οποιαδήποτε συζήτηση για ερμηνείες του Συντάγματος και νομικές τοποθετήσεις σε σχέση με υποχρεωτικό εμβολιασμό.

Η συζήτηση περί υποχρεωτικότητας και οι δημόσιες τοποθετήσεις νομικών οδηγούν σε ΕΚΤΡΟΠΗ, ηθική, κοινωνική, πολιτισμική και πολιτική. Η κατάσταση μοιάζει περισσότερο με ένα πολιτικό παιχνίδι που βασίζεται σε αυθαίρετες και επικίνδυνες παραδοχές σε θέμα Δημόσιας Υγείας. Παραδοχές που έχουν ήδη καταρριφθεί από την πραγματικότητα και που έτσι κι αλλιώς υπερβαίνουν της εξειδίκευσης των νομικών.

Εκτίθενται όμως, διότι οι τοποθετήσεις τους καταργούν στην πράξη την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ιατρική δεοντολογία, χωρίς μάλιστα η κατάργηση τους να προσφέρει όφελος. Είναι πρωτοφανές ότι εμβόλιο που αδυνατεί να προσφέρει μακροχρόνια προστασία (ήδη συζητούν για 3η δόση, λίγους μήνες μετά τον πλήρη εμβολιασμό) χρησιμοποιείται ως εργαλείο κατάργησης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δια της επιβολής, που μάλιστα οδηγεί σε επ’ άπειρον ομηρία. Τέτοιες αιτιάσεις και αποφάσεις δεν διαφέρουν σε τίποτα από αντίστοιχες αποφάσεις στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1920 και 1930, που οδήγησαν σε υποχρεωτική στείρωση 60.000 γυναικών, με τις «ευλογίες» της επιστημονικής κοινότητας και της πολιτικής και ανώτατης δικαστικής αρχής, σε περίοδο δημοκρατίας.

Με τον ίδιο τρόπο, μετατρέπεται πλέον το εμβόλιο σε εργαλείο εκτροπής, με τη συμμετοχή πολλών «προθύμων» (https://tinyurl.com/skavme9v).

Επιπλέον, προκαλεί αλγεινή εντύπωση να χαρακτηρίζεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ως «κοινωνικό δικαίωμα» από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Διότι η παρέμβαση στο ανθρώπινο σώμα με μια ιατρική πράξη ανήκει στον πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την οποία η Πρόεδρος της Δημοκρατίας παραβιάζει και καταργεί. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι κοινωνικό δικαίωμα, δεν είναι καν δικαίωμα. Είναι η βάση πάνω στην οποία βασίζονται όλα τα θεμελιώδη δικαιώματα, κανένα από τα οποία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εις βάρος της. Οποιαδήποτε νομική και Συνταγματική ερμηνεία που καταργεί την αξιοπρέπεια πάσχει σε ηθική και αποτελεί ακραία αυθαιρεσία που στην πραγματικότητα καταργεί το δημόσιο συμφέρον και τη δημόσια υγεία.

Ο σεβασμός στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα οφείλει να ξεκινάει από εκείνον που κατέχει τη θέση. Δεν θυμάμαι ποτέ στη σύντομη ιστορία της ζωής μου κατάσταση κατά την οποία οι τοποθετήσεις και δηλώσεις του ανώτατου πολιτειακού παράγοντα της χώρας μας να προάγουν τον διχασμό και να δικαιολογούν φαινόμενα κοινωνικών αποκλεισμών, έστω και με πρόσχημα τη δημόσια υγεία.

Με σεβασμό λοιπόν απέναντι στο αξίωμα, οφείλουμε να κρίνουμε και να επισημάνουμε την ανευθυνότητα, την παρεκτροπή και την απώλεια προσανατολισμού του αξιώματος.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, να ανοίξετε τα μάτια σας και να δείτε την κατάσταση στο Ισραήλ και στην Αγγλία κυρίες και κύριοι. Φτάνει πλέον η χειραγώγηση των δεδομένων, η εργαλειοποίηση της επιστήμης και των επιστημονικά «προθύμων», η μόχλευση της παραπληροφόρησης και η κατάργηση της λογικής. Δεν θα μας μετατρέψετε σε καθεστώς ανάλογο της Βόρειας Κορέας, ούτε θα μας έχετε σε ομηρία επ’ άπειρον.

Όσοι έχουν ξεπεράσει αυτή την αδιανόητη κόκκινη γραμμή κατάργησης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, έχουν ήδη γραφτεί ανεξίτηλα στις μαύρες σελίδες της ιστορίας.

Thomas Barbey και οι ονειρικές φωτογραφίες του

 Tom Hooker ή Thomas Barbey

ο Αμερικανός τραγουδιστής και φωτογράφος που μαγεύει με τα περίεργα και μυστήρια φωτομοντάζ του
τα οποία παίζουν προκλητικά με την οπτική λογική μας
και
μας προκαλούν με χιλιάδες ερμηνείες
http://www.artifactsgallery.com/art.asp?!=A&ID=787
σε όλες τις φωτογραφίες του ο Thomas Barbey δεν χρησιμοποιεί προγράμματα επεξεργασίας εικόνας
χρησιμοποιεί δηλαδή τον παραδοσιακό τρόπο
λήψης με αρνητικό και εκτύπωσης!!!
http://thomasbarbey.com/

Colchicum - Κολχικό, το βότανο με την ισχυρότατη κολχικίνη, το λουλούδι που αγάπησε η Μήδεια περισσότερο και από τα παιδιά της

Colchicum -Κολχικό, το λουλούδι που αγάπησε η Μήδεια περισσότερο και από τα παιδιά της, …και πως το ξεχωρίζουμε από τον αθώο κρόκο.

Είναι ένα από τα πρώτα φυτά που ανθίζουν, πριν καν μπει, το φθινόπωρο.
Το κολχικό είναι πολυετές, βολβώδες φυτό, ενδημικό της μεσογείου και δυτικής Ασίας, αλλά πλέον έχει μεταφερθεί σε όλη την Ευρώπη και στη βόρεια Αμερική. 
Στη Ελλάδα απαντώνται 26 είδη.
Αυτό το πανέμορφο αλλά και πολύ δηλητηριώδες βότανο μεγαλώνει κυρίως σε υγρά μέρη, σε λιβάδια και ξέφωτα από δάση.
Τα άνθη είναι πολύ όμορφα, πολύ μεγάλα και πολύ ρόδινα.  

Το λουλούδι έχει και αρσενικά αναπαραγωγικά όργανα, 6 στήμονες και θηλυκά, 3 ύπερους.
Και εδώ είναι μια βασική διαφορά από τους κρόκους στους οποίους βρίσκουμε ΜΟΝΟ 3 στήμονες.
Από το βολβό εκφύεται ένας σωληνοειδής βλαστός, στην δε άκρη του σωλήνα αναπτύσσεται το άνθος με το περιάνθιο χωρισμένο σε έξι πέπαλα. 
Τα τέπαλα του είναι διακοσμημένα με ρόδινα στίγματα σαν μωσαϊκό. 
Τα φύλλα βγαίνουν πολύ μετά την ανθοφορία, την ερχόμενη άνοιξη κατευθείαν από το βλαστό χωρίς μίσχο.
Πολλοί τα λένε και φθινοπωρινούς κρόκους. 
Αλλά δεν είναι καθόλου έτσι. 
Το κολχικό-η κολχικίνη-μοιάζει πολύ με τους κρόκους* αλλά ΔΕΝ είναι και ούτε έχει καμία σχέση με αυτούς. 
Είναι πολύ κολχικά και ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ δηλητηριώδη, εξ αιτίας της πολύ τοξικής κολχικίνης Colchicine (αλκαλοειδές) που περιέχεται σε όλα τα μέρη του βοτάνου.
Η δηλητηρίαση από αυτό το βότανο μοιάζει με την δηλητηρίαση από αρσενικό, γι’ αυτό και ονομάστηκε "φυτικό αρσενικό"

Συγκεκριμένο αντίδοτο δεν υπάρχει και η καλύτερη θεραπεία είναι η πλύση στομάχου.

Τα συμπτώματα εμφανίζονται μετά από λίγες ώρες, είναι κάψιμο στο στόμα, 

στομαχικός πόνος, 

διάρροια και νεφρική ανεπάρκεια και λιγότερα από 2 γραμμάρια είναι ικανά να σκοτώσουν ένα παιδί.

Η κολχικίνη σαν φάρμακο και ίαμα

Η κολχικίνη έχει χαρακτηριστεί το νέο "όπλο" κατά του κορονοϊού. 

Η κολχικίνη είναι φυσική τοξική ουσία, γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων, οι δε μεγάλοι γιατροί της αρχαιότητας τη θεωρούσαν φάρμακο αλλά και ισχυρό δηλητήριο.

Ακόμα και σήμερα οι τοξικές επιδράσεις της κολχικίνης είναι σοβαρές. 

Δεν υπάρχει αντίδοτο και η υπερδοσολογία έχει υψηλή θνησιμότητα ενώ είναι εξαιρετικά επικίνδυνο σε περίπτωση που έρθει σε επαφή με το δέρμα.

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν διαπιστώσει ότι το φυτό Colchicum autumnale, απ’ όπου παράγεται η κολχικίνη, ήταν πολύ χρήσιμο για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας και των ρευματισμών, γι’ αυτό και το ονόμασαν "η ψυχή των αρθρώσεων". 

Το εκχύλισμα του βοτάνου Colchicum autumnale το περιέγραψε για πρώτη φορά και το χρησιμοποίησε ως θεραπεία για την ουρική αρθρίτιδα ο Διοσκουρίδης στο έργο του "De Materia Medica". 

Επίσης για τη δηλητηριώδη δράση της κολχικίνης έγραψε και ο Θεόφραστος, ο οποίος στο έργο του "Περὶ φυτῶν ἱστορία", 

την περιγράφει ως ένα θανατηφόρο δηλητήριο με καθυστερημένη έναρξη δράσης και εξηγούσε την ισχυρή καθαρτική της δράση.

Το κολχικό είναι ένα από τα 700 φαρμακευτικά φυτά που περιγράφονται στο παλαιότερο ιατρικό κείμενο, τον πάπυρο του Ebers της αρχαίας Αιγύπτου, περίπου το 1550 π.Χ.

Από εκεί γνωρίζουμε σήμερα πως το κολχικό το χρησιμοποιούσαν για να θεραπεύσουν τον πόνο, τις φλεγμονές και τα οιδήματα.

Σήμερα η κολχικίνη σαν φάρμακο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της οξείας ρευματοειδούς αρθρίτιδας από το 1810. 

Από την έγκριση της κολχικίνης ως φαρμάκου για την ουρική αρθρίτιδα το 2009 από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ, υπήρξε αναβίωση του ενδιαφέροντος για έρευνα σχετικά με τις εφαρμογές της κολχικίνης.

Η κολχικίνη λαμβάνεται από τους βολβούς του Gloriosa superba της ίδιας οικογένειας, περιεκτικότητα σε κολχικίνη 0,9% περίπου και από το Colchicum autumnale, περιέχεται στους σπόρους, τα άνθη και τους βολβούς του βοτάνου. 

Επίσης η κολχικίνη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του κληρονομικού Μεσογειακού πυρετού, την περικαρδίτιδα, τη νόσο Behcet, και την κολπική μαρμαρυγή.

Παράλληλα, πρόσφατες έρευνες την καθιστούν πολλά υποσχόμενη για τη θεραπεία μιας ευρείας ποικιλίας καρδιαγγειακών διαταραχών.

Επίσης έχει την ικανότητα να σταματά τη διαίρεση των κυττάρων, κυτταροστατικό, αλλά η τοξικότητα του είναι αποτρεπτική για να χρησιμοποιηθεί εναντίον του καρκίνου.
Οικογένεια: Colchicaceae
Γένος: Colchicum
Είδος: Colchicum autumnale

Binomial name: Colchicum autumnale L.

Το όνομα του κολχικού του προέρχεται από την Κολχίδα της μαύρης θάλασσας, τη σημερινή Γεωργία.
Η Μήδεια χρησιμοποίησε το κολχικό για να δολοφονεί τα 2 παιδιά της, Φέρητα και Μέρμερο, που είχε αποκτήσει με τον Ιάσονα, ανέβηκε μετά σ' ένα άρμα που το έσερναν φτερωτοί δράκοντες και έφτασε στην Αθήνα, όπου ενώθηκε με τον Αιγέα και απέκτησε το Μήδο. Προσπάθησε όμως να δηλητηριάσει το Θησέα κι έτσι ο Αιγέας την έδιωξε κι εκείνη κατέφυγε κοντά στο γιο της, Μήδο, στην Ασία, στη χώρα που από το όνομά της ονομάστηκε Μηδία.

Προς το τέλος της ζωής της κατέβηκε στα Ηλύσια Πεδία, όπου και έγινε σύζυγος του Αχιλλέα, παραμένοντας αθάνατη.

Πως ξεχωρίζω το Κολχικό από το Κρόκο
Το χαρακτηριστικό διάκρισης είναι ότι οι στήμονες στο κολχικό είναι έξι ενώ στον κρόκο μόνο τρεις. 

Η αντίθεση αυτή είναι χαρακτηριστική για την αναγνώρισή τους.
Το κολχικό ανθίζει το φθινόπωρο όπως και κάποιες ποικιλίες του κρόκου.
Πέρα από το διαφοροποιητικό αριθμό των στημόνων ο κορμός του κρόκου είναι συμμετρικός με το σημείο ανάπτυξης του βλαστού στο κέντρο, αυτός του κολχικού είναι ασύμμετρος με το σημείο του βλαστού λίγο στο πλάι.
Ακόμα τα φύλλα του κρόκου είναι στενότερα και φέρουν μια λευκή γραμμή στη μέση, ενώ αυτά του κολχικού είναι πλατύτερα χωρίς τη γραμμή.

Η κολ­χι­κί­νη, προέρχεται α­πό τα φυ­τά της οι­κο­γέ­νειας των Colchicaceae, το Colchicum autumnale και Gloriosa superba, έ­χει ό­ψη ω­χρο­κί­τρι­νης ά­μορ­φης σκό­νης, η ο­ποί­α σκου­ραί­νει ό­ταν ε­κτε­θεί στο φως. 

https://en.wikipedia.org/wiki/Colchicum

* https://en.wikipedia.org/wiki/Crocus_sativus

https://en.wikipedia.org/wiki/Colchicum_autumnale

laspistasteria.wordpress.com

Κολχικίνη: ο νέος μας σύμμαχος κατά της νόσου του Covid-19

Γράφει ο

Ηλίας Μ. Τσούγκος

Καρδιολόγος

Διευθυντής ΣΤ’ Καρδιολογικής Κλινικής, ΥΓΕΙΑ

Τι είναι η κολχικίνη;
Η Κολχικίνη είναι ένα αρχαίο φάρμακο που προέρχεται από το φυτό Κρόκος Φθινοπωρινός (Colchicum autumnale). 
Έχει γνωστή αντιφλεγμονώδη δράση (δηλαδή μειώνει το φλεγμονώδες φορτίο είτε τοπικά είτε γενικευμένα στο ανθρώπινο σώμα) και η κύρια χρήση της σήμερα είναι στην ουρική αρθρίτιδα και στην οξεία και υποτροπιάζουσα περικαρδίτιδα. 
Παλαιότερα έχει δοκιμαστεί με θετικά αποτελέσματα στον οικογενή Μεσογειακό πυρετό και σε αυτοάνοσες παθήσεις όπως η νόσος του Behcet’s.  
Τέλος πειραματικά με ενθαρρυντικά αποτελέσματα δοκιμαστικά και στο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Ποια είναι η φαρμακολογική δράση της κολχικίνης;
Η δράση της εντοπίζεται στην παρεμπόδιση των αλλαγών του σχήματος και της κίνησης των κυττάρων. 
Επίσης δρα εναντίον της φλεγμονής μειώνοντας τη δημιουργία του παραγόντων όπως της NLRP3 inflammasome και ακολούθως της σπουδαιότερης αρχικής Ιντερλευκίνης ΙL-Iβ. Κατ’ αυτό τον τρόπο σε παθήσεις όπως είναι η οξεία περικαρδίτιδα μειώνει την ποσότητα του υγρού ανάμεσα στα περικαρδιακά πέταλα και περιορίζει τη φλεγμονή. 
Έτσι λοιπόν η κολχικίνη έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τη θεραπεία και πρόληψη καταστάσεων συστημικής φλεγμονής.
Γιατί χρησιμοποιείται κατά της λοίμωξης του Κορωνοϊού;
Η εκτεταμένη φλεγμονή αποτελεί επίσης κύριο χαρακτηριστικό της μέτριας έως σοβαρής νόσου από Covid-19. 
Μέτρια σοβαρότητας θεωρείται η λοίμωξη που προκαλεί πυρετό, αναπνευστική δυσκολία και πνευμονία, ενώ σοβαρή όταν, πέρα από τα προηγούμενα, υπάρχει σοβαρή έλλειψη οξυγόνου στον ασθενή (κορεσμός κάτω από 92%). 
Βασιζόμενοι λοιπόν σε αυτές στις προαναφερθείσες ιδιότητες της κολχικίνης, ερευνητές τόσο από την Ελλάδα με την μελέτη GRECCO-19 (κύριος ερευνητής καθηγητής Δευτεραίος) όσο και από το εξωτερικό καναδική μελέτη COLCORONA δοκίμασαν να την εφαρμόσουν επιπρόσθετα της κλασικής αγωγής σε ασθενείς με λοίμωξη από Covid-19. 
Οι ερευνητές, δοκίμασαν την κολχικίνη σε ασθενείς, από τους οποίους οι μισοί έκαναν τη συνήθη θεραπεία με προσθήκη του εν λόγω φαρμάκου, ενώ οι υπόλοιποι τη συνήθη θεραπεία με προσθήκη εικονικού φαρμάκου (placebo). 
Η καναδική αυτή μελέτη έδειξε ότι η χορήγηση κολχικίνης σε ασθενείς Covid-19 μείωσε κατά 44% την θνητότητα, 25% τη νοσηλεία και 50% την ανάγκη διασωλήνωσης.
Πώς ξεκίνησε η ιδέα να χορηγηθεί και να μελετηθεί η κολχικίνη;
Από τα πρώτα δεδομένα σχετικά με τη νόσο Covid-19, έγινε γρήγορα κατανοητός ο αρνητικός ρόλος της υπέρμετρης φλεγμονώδους απόκρισης του οργανισμού στον εισβολέα (o ιός που ονομάζεται SARS-CoV-2) και μάλιστα σε πολυσυστηματικό επίπεδο – δηλαδή επηρεάζοντας πολλά όργανα συμπεριλαμβανομένου και του μυοκαρδίου.
Δεν είναι απολύτως σαφές μέσω ποιου ακριβώς μηχανισμού το εν λόγω φάρμακο μπορεί να καταπολεμήσει τη λοίμωξη Covid-19. 
Είναι πολύ απίθανο η κολχικίνη να έχει άμεσες αντιϊκές ιδιότητες, αλλά φαίνεται να μετριάζει τις φλεγμονώδεις αντιδράσεις του σώματος και να αποτρέπει τις βλάβες στα ενδοθηλιακά κύτταρα των αγγείων.
Πότε και σε ποιους ασθενείς θα χορηγείται κολχικίνη;
Κολχικίνη θα πρέπει να χορηγείται σε όλους τους ασθενείς άνω των 60 ετών που έχουν θετικό μοριακό τεστ ανεξάρτητα από το εάν έχουν υποκείμενα νοσήματα. 
Επίσης σε ασθενείς από 18 έως 60 ετών με τουλάχιστον ένα υποκείμενο νόσημα ή πυρετό πάνω από 38 για τουλάχιστον 48 ώρες. 
Στα υποκείμενα νοσήματα συγκαταλέγονται ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία, η υπέρταση που δεν έχει ελεγχθεί, το άσθμα, η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, η καρδιακή ανεπάρκεια και η στεφανιαία νόσος. 
Η χορήγηση της κολχικίνης, με τη μορφή χαπιού θα γίνεται όταν το αποφασίζει ο θεράποντας γιατρός και εκτιμάται ότι θα χορηγείται στα πρώτα εικοσιτετράωρα μετά το θετικό μοριακό τεστ.
Παρενέργειες και αντενδείξεις κολχικίνης
Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν συχνά γαστρεντερικές ενοχλήσεις (διάρροια) και σπανιότερα ουδετεροπενία. 
Οι υψηλές δόσεις μπορεί, επίσης, να βλάψουν το μυελό των οστών, οδηγούν σε αναιμία, και προκαλούν απώλεια μαλλιών. 
Σπάνια η κολχικίνη μπορεί να προκαλέσει μια προσωρινή θόλωση του κερατοειδούς και να απορροφηθεί μέσα στο σώμα, προκαλώντας συστηματική τοξικότητα. 
Απολύτως η κολχικίνη αντενδείκνυται σε ασθενείς με προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια. 
Η αθροιστική τοξικότητα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή νευρομυοπάθεια με αδυναμία, αυξημένη CPK, και αισθητικοκινητική πολυνευροπάθεια. Η τοξικότητα με κολχικίνη μπορεί να ενισχυθεί από την ταυτόχρονη χρήση στατινών και φιμπρατών.
hygeia.gr

Πως πρέπει να τρώμε το καρπούζι και πως και που το αποθηκεύουμε

Δεν βάζουμε το καρπούζι στο ψυγείο!

Το καρπούζι  όταν ψύχεται είναι λιγότερο θρεπτικό.
Όταν είναι κρύο, το καρπούζι έχει λιγότερες βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά σε σύγκριση με το καρπούζι που διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου.
Οι Γάλλοι επιμένουν να ισχυρίζονται πως το καρπούζι είναι το φρούτο των αγγέλων.
# Σε ποια θερμοκρασία όμως πρέπει να τρώμε το καρπούζι;
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μετρήσεων το καρπούζι που φυλάσσεται σε θερμοκρασία δωματίου διατηρεί όλα τα θρεπτικά συστατικά του , σε αντίθεση με αυτό που τοποθετείται στο ψυγείο.
Οι μελετητές εστίασαν την μελέτη τους στα  καροτενοειδή του καρπουζιού  ,τα οποία είναι ισχυρότατα αντιοξειδωτικά.
Το καρπούζι που φυλάσσεται σε θερμοκρασία δωματίου περιέχει περισσότερα θρεπτικά συστατικά και από το φρεσκοκομμένο από το χωράφι και αυτό γιατί – όπως επισημαίνουν οι μελετητές – το καρπούζι εξακολουθεί να παράγει θρεπτικά συστατικά ημέρες μετά την συγκομιδή του και η τοποθέτησή του σε ψυχρό περιβάλλον – όπως στο ψυγείο – επιβραδύνει αυτή τη διαδικασία.
Το καρπούζι που φυλάσσεται στους 21°C έχει την υψηλότερη περιεκτικότητα σε καροτενοειδή σε σύγκριση με το φρεσκοκομένο από το χωράφι.
Σε σύγκριση με τα φρέσκα φρούτα, το καρπούζι που αποθηκεύεται στους 21°C κέρδισε 11-40% περισσότερο λυκοπένιο και 50-139%  β-καροτένιο, ενώ το καρπούζι που αποθηκεύτηκε στους 13 ° C άλλαξε ελάχιστα την περιεκτικότητα σε καροτενοειδή.
Η συνήθης μέση ζωή ενός καρπουζιού μετά τη συγκομιδή του είναι 14 έως 21 ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου.
Η διάρκεια αυτή όμως μειώνεται κατά το ήμισυ όταν το καρπούζι τοποθετείται στους 5 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή στο ψυγείο: έπειτα από μόλις 7 ημέρες αρχίζει να χαλάει.
Όλα τα παραπάνω αφορούν ολόκληρο το καρπούζι, δηλαδή πριν να το κόψουμε για να το φάμε.
Τι γίνεται όμως από τη στιγμή που θα το κόψουμε;
Πως το διατηρούμε και πως το αποθηκεύουμε;
Λοιπόν – Μόλις κόψουμε το καρπούζιμας , τρώμε όσο φάμε και το υπόλοιπο το κόβουμε μικρά κομμάτια , αφού έχουμε αφαιρέσει τη φλούδα και το  τοποθετούμε σε πολύ καλής ποιότητας πλαστικό ή γυάλινο δοχείο που να κλείνει αεροστεγώς και το βάζουμε στο ψυγείο.
Στο ψυγείο το διατηρούμε το πολύ δύο μέρες διότι το καρπούζι “ξινίζει” πολύ εύκολα.
Αν διαπιστώσουμε έστω και ελαφρά ξινή γεύση , το πετάμε αμέσως.
Δεν χρησιμοποιούμε αλουμινόχαρτο , πλαστικές μεμβράνες και κακής ποιότητας πλαστικά δοχεία, διότι οι χημικές ουσίες που περιέχουν μπορούν να μολύνουν τα τρόφιμά μας και φρούτα μας – ειδικά το καρπούζι.
Και ειδικά το καρπούζι διότι όταν το κόβουμε στα δύο, κατά μήκος ή κατά πλάτος – ανάλογο – μια πολύ μεγάλη του επιφάνεια έρχεται σε επαφή με την πλαστική μεμβράνη.

Το καρπούζι δεν είναι ΜΟΝΟ ζάχαρη και νερό, αλλά  ένα καλοκαιρινό φρούτο που οι σύγχρονες επιστημονικές μελέτες υποστηρίζουν ότι βοηθά στην θωράκιση της υγείας μας, προλαμβάνει την αφυδάτωση και μας προσφέρει μεγάλες ποσότητες ενέργειας.

Καλή μας όρεξη με καρπούζι!

read more:https://botanologia.gr/karpoyzi-to-zita-o-organismos-mas-to-epivallei-to-kalokairi/

“Ήσμιξεν ο βασιλικός , ο δίκταμος κι ο δυόσμος , φλισκούνι και φασκομηλιά κι εμύρισεν ο κόσμος”

Πόσο όμορφα και παραστατικά μας έχει μεταφέρει η λαϊκή παράδοση τις μυρωδιές του τόπου μας!
“Ήσμιξεν ο βασιλικός , ο δίκταμος κι ο δυόσμος , φλισκούνι και φασκομηλιά κι εμύρισεν ο κόσμος” 

– Είναι σαν να τις νιώθουμε, να τις “ακούμε” και να τις ¨βλέπουμε” τις χρυσές μυρωδιές των πανέμορφων βοτάνων που λες και έσμιξαν μόνο και μόνο για να μας τις χαρίσουν!
Στους περασμένους αιώνες οι άνθρωποι για να κατορθώσουν να επιβιώσουν και να πορευτούν έπρεπε να διαθέτουν κάποιες αναγκαίες καθημερινές γνώσεις και πολλές φορές να πειραματίζονται.
Κάποιες από αυτές τις γνώσεις αφορούσαν και τις θεραπευτικές χρήσεις των βοτάνων.
Μόνοι τους οι άνθρωποι των μακρινών εκείνων χρόνων μάζευαν τα βότανά τους,
“τα’βραζαν και πίναν το ζουμί τ’ς για να γιάνουν”  όπως ακόμα μερικές αιωνόβιες γιαγιάδες λένε στα χωριά μας.
Γευόμενοι λοιπόν τα αφεψήματα και τα εγχύματα των βοτάνων ας έχουμε σε μια ακρούλα του μυαλού μας τους κρυμμένους τους θησαυρούς!
-Μελισσόχορτο ή Melissa officinalis , τα ζεστά εγχύματά του:
-. ανακουφίζουν από τον πυρετό
-. από την ιγμορίτιδα
-. από την...

read more:https://botanologia.gr/quot-ismixen-o-vasilikos-o-diktamos-ki-o-dyosmos-fliskoyni-kai-faskomilia-ki-emyrisen-o-kosmos-quot/

Κύριοι, είστε ανίκανοι, πεθαίνουν άνθρωποι!

Ο καλός μου φίλος Νίκος είναι χειρουργός σπονδυλικής στήλης και κατέχει θέση consultant σε μεγάλο νοσοκομείο της Αγγλίας.

Λόγω της αναστολής των τακτικών χειρουργείων τον προηγούμενο Μάρτιο, ρωτήθηκαν οι γιατροί πού θα ήθελαν να συνεχίσουν την εργασία τους. Ο Νίκος προσφέρθηκε εθελοντικά να βοηθήσει στην παθολογική μονάδα Covid του νοσοκομείου, γιατί πίστεψε ότι εκεί τον χρειάζονται περισσότερο. Με τον απλό αυτό τρόπο δόθηκε μια μεγάλη βοήθεια στα συστήματα υγείας της Ευρώπης, όχι μόνο στην Βρετανία, και τελικά δεν κατέρρευσαν. Εμείς άραγε επιδείξαμε συνολικά την ίδια διάθεση αυτοθυσίας; Όχι, δεν το κάναμε, παρά μόνο περιστασιακά όπως οι νοσηλευτές από την Κρήτη που πήγαν στη Θεσσαλονίκη ή με οικονομικά ανταλλάγματα όπως συνέβη σε περιπτώσεις ιδιωτών ιατρών. Στην ουσία, αυτό που κάναμε ήταν να επιτάξουμε γιατρούς και να τους στείλουμε, μάλιστα χωρίς εκπαίδευση και «όπλα», από το ένα νοσοκομείο στο άλλο σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Η αυτοθυσία τελικά δεν λύνει το πρόβλημα ενώ οι διαταγές στρέφουν τους επαγγελματίες υγείας εναντίον της διοίκησής τους.

Θα το πω χωρίς περιστροφές: οι πολιτικές υγείας που επικεντρώθηκαν αποκλειστικά στην ενίσχυση των Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και όχι στις κλινικές ήταν λάθος. Οι περισσότεροι ασθενείς πεθαίνουν πριν και μετά τις ΜΕΘ. Φυσικά δεν γνωρίζουμε ακριβώς τις συμβαίνει γιατί έχουμε μια στατιστική τους 18ου αιώνα, τότε δηλαδή που ο James Lind ανακάλυπτε τη θεραπεία τους σκορβούτου. Επιπλέον, είναι λάθος η απόλυτη προσήλωση στην πρόληψη με τα συνεχή lockdown. Όπως γνωρίζουμε ένας μηχανισμός μπορεί να εξουδετερωθεί από έναν άλλο ενώ οι μηχανισμοί δεν δουλεύουν στην πράξη όπως στο εργαστήριο. Όπως παρατηρούμε γύρω μας, οι πολίτες έχουν βρει πολλούς και ευφάνταστους τρόπους να παρακάμπτουν και να ακυρώνουν την καραντίνα ενώ πολλά φάρμακα δεν είναι αποτελεσματικά στους γενικούς πληθυσμούς όπως είναι στις ομάδες μελετών (πρόβλημα εξωτερικής εγκυρότητας) . Μόνο τα νούμερα να δούμε, τόσο των θανάτων όσο και των κρουσμάτων, φτάνει για να καταλάβουμε ότι οι υποτιθέμενοι «μηχανισμοί αποτροπής της μετάδοσης της νόσου», τα lockdown δηλαδή, δεν απέδωσαν (μποτιλιάρισμα στους δρόμους).

Πρέπει να το καταλάβουμε οριστικά: οι ασθενείς με βαριά πνευμονία από Covid19 θεραπεύονται με οξυγόνο. Οι ΜΕΘ και τα lockdown δεν είναι θεραπεία. Στην Αγγλία μείωσαν τις διασωληνώσεις από το 70% στο 30% γιατί υποστήριξαν τους ασθενείς πριν τις ΜΕΘ . Όμως, αυτή η θεραπεία με οξυγόνο απαιτεί να γίνεται οργανωμένα, μέσα στο νοσοκομείο (και όχι στο σπίτι, όπως αφελώς υποστηρίζεται από διάσημους καθηγητές), με ειδικευμένο νοσηλευτικό, ιατρικό προσωπικό, φυσιοθεραπευτές, στους κατάλληλους χώρους με τον κατάλληλο εξοπλισμό.

Μια λύση, που χρησιμοποιείται ευρέως στο εξωτερικό και ελάχιστα στις κλινικές Covid19 σε όλη της Ελλάδα, είναι μια απλή, κατά τα άλλα συσκευή, που χορηγεί οξυγόνο από τη μύτη σε μεγάλες συγκεντρώσεις και μεγάλες ροές. Ονομάζεται high flow nasal oxygen (HFNO) και εφαρμόζεται εδώ και λίγα χρόνια . Σε πολλές χώρες η συσκευή εφαρμόζεται από την πρώτη μέρα εισαγωγής των ασθενών στις κλινικές και είναι αλήθεια ότι πολλοί από αυτούς δεν διασωληνώνονται και παίρνουν εξιτήριο για το σπίτι. Αυτό όμως απαιτεί προσωπικό που να γνωρίζει και να υποστηρίζει συνεχώς τους αρρώστους. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσαν να μειωθούν οι εισαγωγές στις ΜΕΘ, που σημειωτέον, μια νοσηλεία στη ΜΕΘ συνεπάγεται από μόνη της βαριές επιπλοκές, που οδηγούν ακόμα και στον θάνατο. Άρα, αν αποφύγουμε τις ΜΕΘ είναι η καλύτερη επιλογή που έχουμε. Εμείς, αντί να στρέψουμε την προσοχή στην θεραπεία της νόσου δώσαμε βαρύτητα στις ΜΕΘ και την πρόληψη. Αν και ακούγεται τόσο ιδανικό, στην πράξη δεν δουλεύει.

Εκτός των άλλων, έχουμε και τους «υπεύθυνους» να μας λένε τι πρέπει να γίνει ή ότι όλα πάνε καλά. Πριν λίγο καιρό ο υφυπουργός υγείας κος Κοντοζαμάνης τόλμησε και κατηγόρησε τους γιατρούς ότι αποφασίζουν βάσει «επιστημονικών δεδομένων» (που δεν υπάρχουν) αν θα εισαχθούν ή όχι στη ΜΕΘ οι ασθενείς. Είναι άσχετος με το αντικείμενο και προφανώς μιλούσε για μια άλλη χώρα όπου εφαρμόζονται «κριτήρια μη κλιμάκωσης υποστήριξης» ή «μη διασωλήνωσης» σε ασθενείς που δεν θα ωφεληθούν από τις ΜΕΘ. Οι Έλληνες γιατροί, κύριε υπουργέ, κάνουν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που νομίζετε: διασωληνώνουν ασθενείς ανεξάρτητα από το ποιος είναι και τι νόσο έχει (οι γνωστές υποκείμενες νόσοι που τελικά δεν γνωρίζουμε). Αντί να αναζητήσει ευθύνες από όσους χαράζουν πολιτικές υγείας (εννοώ τους λοιμωξιολόγους), που μετά από ένα χρόνο δεν κατάλαβαν γιατί πεθαίνουν οι ασθενείς με Covid19, ζητάει και τα ρέστα (μετατοπίζει ευθύνες δηλαδή) από ανθρώπους που πολεμάνε με το τίποτα. Αφού μας εξουθένωσαν, αφού μας στέρησαν τον ύπνο και τις οικογένειές μας, θέλουν να μας κλείσουν και φυλακή; Κύριοι, το πρόβλημα δεν είναι οι ΜΕΘ αλλά η απόλυτη αποδυνάμωση των κλινικών που υποδέχονται τους ασθενείς με λοίμωξη αναπνευστικού αλλά και η παντελής έλλειψη υποδομών αποκατάστασης όσων τα κατάφεραν μετά τις ΜΕΘ. Κύριοι, συνέλθετε, πεθαίνουν ασθενείς που βγαίνουν ζωντανοί από τις ΜΕΘ γιατί δεν μπορούν να υποστηριχθούν. Κύριοι, ξέρετε άραγε ότι οι φυσιοθεραπευτές περνάνε 2 φορές την ώρα σε νοσοκομεία της Οξφόρδης, όπως του φίλου μου Νίκου, και πως κάθε νοσηλευτής έχει 4 ασθενείς με Covid19 και όχι 20 όπως εδώ; Κύριοι, θα πρέπει να ντρέπεστε που ανανεώσατε για 6 μήνες τους διευθυντές που έβγαιναν στη σύνταξη (πολλοί από αυτούς ήταν σε σύνταξη χρόνια πριν τη συνταξιοδότηση) αντί να προσλάβουν νέους νοσηλευτές, φυσιοθεραπευτές και γιατρούς για τα τμήματα. 

Κύριοι, είστε ανίκανοι.

Σας καλώ να ακούσετε τους κλινικούς γιατρούς ώστε να θεραπεύουν αποτελεσματικά τους ασθενείς τους και να χρηματοδοτήσετε άμεσα την αγορά εξοπλισμού γιατί οι άνθρωποι που νοσούν από πνευμονία έχουν ανάγκη από οξυγόνο όχι από lockdown, rapid test ή από εμβολιαστικό πάθος. Αν όλα αυτά σας φαίνονται εξωπραγματικά μπορείτε να συμβουλευτείτε τους φίλους Έλληνες γιατρούς του εξωτερικού που με αυτοθυσία βοηθούν ξένους λαούς και τα καταφέρνουν. Η πρόληψη είναι η μια όψη του προβλήματος. Από την πρώτη στιγμή, η θεραπεία ήταν πιο επείγουσα από την πρόληψη και είναι σίγουρο ότι δύσκολα θα απαλλαγούμε από ιούς γενικά, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να είμαστε πάντα προετοιμασμένοι να θεραπεύουμε μια πνευμονία και όχι να παίρνουμε αόριστα μέτρα πρόληψης που ούτε να μετρηθούν μπορούν ούτε να αξιολογηθούν. Ας ρωτήσουμε τους κλινικούς γιατρούς να μας πούμε τι χρειάζεται μια πνευμονία, σίγουρα δεν χρειάζεται κατευθείαν ΜΕΘ, και ας χρησιμοποιήσουμε την εμπειρία που συσσώρευσαν όλους αυτούς τους μήνες. Γιατί αν δεν το κάνουμε, αυτή τη φορά θα ζητήσουν τα ρέστα οι άνθρωποι που έχασαν και χάνουν καθημερινά τους δικούς τους, και να είστε σίγουροι ότι δεν θα ζητήσουν τα ρέστα από τους γιατρούς και τους νοσηλευτές αλλά από τους πολιτικούς (σκέτο) και τους πολιτικούς υγείας (τους λοιμωξιολόγους σκέτο).

     Αχιλλέας Κούμπος
Ο Αχιλλέας Κούμπος (MSc) είναι υποψήφιος διδάκτορας ΕΚΠΑ, Αναισθησιολόγος – Εντατικολόγος ΜΕΘ Covid19, Γ.Ν.Ε. «Θριάσιο»
www.akoumpos.gr