Δήλωση του Δημήτρη Κούβελα για να την αντιμετώπιση των ασθενών από το σύστημα υγείας

Η Αξιολόγηση Τεχνολογιών Υγείας (ΗΤΑ), στην οποία αναφέρθηκε ο καθηγητής Πνευματικός, έδειξε την οπτική της ΝΔ (και όχι μόνο) και του Κυριάκου Μητσοτάκη, για τη χρήση ενός χρησιμότατου «Εργαλείου», επιβίωσης του Ασφαλιστικού Οργανισμού και του ΕΣΥ!

Η οπτική και η στάση, του κινήματος μας, Πνοή Δημοκρατίας, είναι η εκ διαμέτρου αντίθετη!
Αξιολόγηση και διαπραγμάτευση των προϊόντων και επιλογή των καταλληλότερων για να θεραπεύονται ΟΛΟΙ οι ασθενείς. 
ΔΙΑΛΟΓΗ στα ΦΑΡΜΑΚΑ και ΟΧΙ σε ΑΣΘΕΝΕΙΣ!
ΟΧΙ ΣΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ!!!
Δούλεψα πολλά χρόνια, για ένα δίκαιο και βιώσιμο Σύστημα Υγείας και φυσικά η πρώτη μέριμνα της ΝΔ ήταν να με αντικαταστήσει!
Η Πολιτεία και η Επιστήμη πρέπει να στηρίζουν τον Πολίτη…
ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ!
Ψήφισε ΠΝΟΗ, για τον ΑΝΘΡΩΠΟ!

pnoidimokratias.gr

Λουίζα, ένα υποτιμημένο βότανο, με ισχυρότατες φαρμακευτικές ιδιότητες

Η λουίζα είναι ένα από τα πιο νόστιμα βότανα που υπάρχουν. Έχει καταπραϋντικό άρωμα και φτιάχνει ένα υπέροχο ρόφημα.
Η λουίζα εκτιμάται ιδιαίτερα για τις εξαιρετικές της ιδιότητες. 
Έχει αποδειχθεί ότι υποστηρίζει την απώλεια βάρους καταστέλλοντας την όρεξη.
Βοηθά στην πέψη, ενισχύει το ανοσοποιητικό, μειώνει το στρες και το άγχος, βοηθά στις διαταραχές του ύπνου, μειώνει τους πόνους στις αρθρώσεις και τους μύες μας...
Ηλουίζα στο μπαλκόνι μας προτιμά ένα ηλιόλουστο σημείο με καλά στραγγιζόμενο έδαφος και χρειάζεται λίγο πότισμα. 
Κόβουμε τα παλαιότερα κλαδιά της μόλις φτάσει σε ύψος περίπου 15cm για να αποτρέψουμε την ανάπτυξη ενός αδύνατου βοτάνου και για να ενθαρρύνουμε νέα ανάπτυξη.
Λατρεύω τη λουίζα και είναι ένα από εκείνα τα βότανα που έχω στην βεράντα μου! -thalia
read more:https://botanologia.gr/loyiza-ena-ypotimimeno-votano-me-ischyrotates-farmakeytikes-idiotites/

Anthony Hopkins - Με ενδιαφέρουν οι ανθρώπινοι άνθρωποι.

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

"Ξέρω ότι έχω λιγότερα να ζήσω από όσα έχω ζήσει.
Αισθάνομαι σαν ένα παιδί που του έδωσαν ένα κουτί σοκολάτες. 
Απολαμβάνει να τα τρώει και όταν βλέπει ότι δεν του έχουν μείνει πολλά, αρχίζει να τα τρώει με ιδιαίτερη γεύση.
Δεν έχω χρόνο για ατελείωτες διαλέξεις για τους δημόσιους νόμους - τίποτα δεν θα αλλάξει. 

Και δεν υπάρχει καμία επιθυμία να διαφωνήσω με ανόητους που δεν ενεργούν σύμφωνα με την ηλικία τους. 
Και δεν υπάρχει χρόνος για να πολεμήσω το γκρίζο. 
Δεν παρευρίσκομαι σε συναντήσεις όπου διογκώνονται οι εγωισμοί και δεν αντέχω τους χειριστές.
Με ενοχλούν οι ζηλιάρηδες που προσπαθούν να διασύρουν τους πιο ικανούς για να αρπάξουν τις θέσεις, τα ταλέντα και τα επιτεύγματά τους.
Έχω πολύ λίγο χρόνο για να συζητήσω τίτλους - η ψυχή μου βιάζεται.
Έχουν μείνει πολύ λίγες καραμέλες στο κουτί.
Με ενδιαφέρουν οι ανθρώπινοι άνθρωποι. 
Οι άνθρωποι που γελούν με τα λάθη τους είναι αυτοί που είναι επιτυχημένοι, που κατανοούν την κλίση τους και δεν κρύβονται από την ευθύνη. 
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και θέλουν να είναι στο πλευρό της αλήθειας, της δικαιοσύνης, της σωφροσύνης. 
Γι' αυτό είναι η ζωή.
Θέλω να περιβάλλω τον εαυτό μου με ανθρώπους που ξέρουν πώς να αγγίζουν τις καρδιές των άλλων. 
Που, μέσα από τα χτυπήματα της μοίρας, μπόρεσαν να σηκωθούν και να διατηρήσουν την απαλότητα της ψυχής.
Ναι, βιάζομαι, βιάζομαι να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να δώσει. Θα φάω όλες τις καραμέλες που μου έχουν απομείνει - θα έχουν καλύτερη γεύση από αυτές που έχω ήδη φάει.
Στόχος μου είναι να φτάσω στο τέλος σε αρμονία με τον εαυτό μου, τους αγαπημένους μου και τη συνείδησή μου.
Νόμιζα ότι είχα δύο ζωές, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν μόνο μία, και πρέπει να τη ζήσω με αξιοπρέπεια".
Λαμπρός Anthony Hopkins
και ελεύθερη ερμηνεία ενός αποσπάσματος του ποιήματος "Ο χρόνος των ώριμων ανθρώπων" του Βραζιλιάνου ποιητή, συγγραφέα, 

δοκιμιογράφου, 

φωτογράφου και μουσικολόγου Mario de Andrade (1893 – 1945).

~~~~~~~

“I know that I have less to live than I have lived.

I feel like a child who was given a box of chocolates. He enjoys eating it, and when he sees that there is not much left, he starts to eat them with a special taste.

I have no time for endless lectures on public laws - nothing will change. And there is no desire to argue with fools who do not act according to their age. And there's no time to battle the gray. I don't attend meetings where egos are inflated and I can't stand manipulators.

I am disturbed by envious people who try to vilify the most capable to grab their positions, talents and achievements.

I have too little time to discuss headlines - my soul is in a hurry.

Too few candies left in the box.

I'm interested in human people. People who laugh at their mistakes are those who are successful, who understand their calling and don't hide from responsibility. Who defends human dignity and wants to be on the side of truth, justice, righteousness. This is what living is for.

I want to surround myself with people who know how to touch the hearts of others. Who, through the blows of fate, was able to rise and maintain the softness of the soul.

Yes, I hustle, I hustle to live with the intensity that only maturity can give. I'll eat all the candy I have left - they'll taste better than the ones I already ate.

My goal is to reach the end in harmony with myself, my loved ones and my conscience.

I thought I had two lives, but it turned out to be only one, and it needs to be lived with dignity.”

έξοχος Anthony Hopkins

and free interpretation of Mario de Andrade’s poem

Bruce Davidson: "Περισσότερα πράγματα έμαθα για τον εαυτό μου κάνοντας τα παιδιά μου, παρά κάνοντας φωτογραφίες"

Ένα ιερό τέρας της φωτογραφίας αποκαλύπτεται. 
Ο Bruce Davidson, ο άνθρωπος που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την Αμερική, μιλάει για τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τη φύση από το λαβυρινθώδες διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη.
Παραδόξως ο Bruce Davidson δεν φωτογράφιζε κάθε μέρα, όπως θα ανέμενε κανείς από έναν από τους σπουδαιότερους φωτογράφους του 20ού αιώνα, αλλά σποραδικά. 
"Σαν αρπακτικό, σαν ένα λιοντάρι, κρατάω τις δυνάμεις μου και βγαίνω έξω τη νύχτα" λέει ο ίδιος και καραδοκεί για να συλλάβει "την ιδανική εικόνα", αυτό το αέναο καθοριστικό συναίσθημα που αδημονεί να καταγράψει σε ασπρόμαυρο φιλμ. 
Ήδη από τα πρώτα του φωτογραφικά βήματα αναζητεί και εισβάλλει σε "κλειστούς κόσμους": περιφερόμενα τσίρκα, 
συμμορίες του Μπρούκλιν, 
κατοικίες του Ανατολικού Χάρλεμ, 
εβραϊκές καφετέριες, 
το κίνημα των μαύρων ενάντια στις ρατσιστικές διακρίσεις και ο υπόγειος σιδηρόδρομος της Νέας Υόρκης υπήρξαν αγαπημένα πεδία του. 
Πενήντα χρόνια λυρικά στιγμιότυπα. 
Ο Bruce Davidson παρήγαγε ένα από τα πιο στιβαρά καλλιτεχνικά έργα. 
"Πλέον, η ζωή μου υπαγορεύεται σχεδόν αποκλειστικά από τη διαχείριση του φωτογραφικού αρχείου μου" εξηγεί. 
Έναν θησαυρό πάνω από τον οποίο ο ίδιος και η βοηθός του, η Αμάνα Λακχάνεϊ, ξοδεύουν ώρες για να οργανώσουν και να διασώσουν τα κοσμήματα του.
Την ίδια στιγμή έρχεται και η δικαίωση. 
Στην ηλικία των 76 ετών, ο Bruce Davidson είδε δύο εκθέσεις του που έτρεχαν παράλληλα στη Νέα Υόρκη, ενώ μια νέα, τρίτομη ανασκόπηση του πενηντάχρονου έργου του κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2010 από τον φημισμένο γερμανικό οίκο Steidl.
Ακούραστος, μέλος του περίβλεπτου πρακτορείου Magnum εδώ και μισό αιώνα, από το 1959, αρνείται να αφήσει κάτω "το αγαπημένο του παιχνίδι", όπως αποκαλεί τη φωτογραφική μηχανή του. 
Ο Bruce Davidson μόλις επέστρεφε στο δαιδαλώδες διαμέρισμά του στο Άπερ Γουέστ Σάιντ του Μανχάταν, όπου και τον συνάντησε ο Θοδωρής Σκριβάνος, μια μέρα του Οκτώβρη του 2009 αφού είχε ολοκληρώσει ένα ακόμη φωτογραφικό σαφάρι στην Καλιφόρνια, όπου φωτογραφίζει τα τελευταία χρόνια τη βλάστηση του Λος Άντζελες.
Η διαδικασία της φωτογράφισης ολοκληρώθηκε με την εμφάνιση των αρνητικών και το τύπωμα των φωτογραφιών, τα οποία γίνονταν πάντα στον ίδιο χώρο τα τελευταία 40 χρόνια: στον σκοτεινό θάλαμο που διατηρεί δίπλα από την κουζίνα του σπιτιού του. 
Εκεί όπου τα τελευταία χρόνια, υπο τη θαλπωρή της κόκκινης λάμπας, τύπωσε 800 φωτογραφίες, οι οποίες καλύπτουν το μεγαλύτερο εύρος του έργου, συμπεριλαμβανομένου και πλήθους αδημοσίευτων, για τις ανάγκες της αναμενόμενης τρίτομης έκδοσης. 
"Απολαμβάνω τον χρόνο μου στον σκοτεινό θάλαμο και τον επισκέπτομαι τακτικά. 
Όταν δουλεύω μέσα σε αυτήν δεν έχω καμία επαφή με τον έξω κόσμο. 
Τυπώνω αδιάκοπα για δύο-τρείς ημέρες, ειδικά τον χειμώνα που αποφεύγω να βγαίνω έξω λόγω κρύου. 
Για τις ανάγκες του βιβλίου τύπωνα μήνες ακούγοντας Μαρία Κάλλας"
Προφανώς, αυτή η φαινομενικά επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία τον ευχαριστεί.
"Η δουλειά μπορεί να απαλύνει κάθε συναισθηματικό πόνο, ειδικά η φωτογραφία, λόγω της χειρονακτικής φύσης της- η επιλογή της κατάλληλης φωτογραφίας από το κοντάκτ, ο πειραματισμός για το ικανοποιητικότερο τύπωμα, η επιλογή του χαρτιού, όλα αυτά δρουν θεραπευτικά".
Τα τελευταία 15 χρόνια ο Bruce Davidson έχει στρέψει τον φακό του στον φυσικό κόσμο. 
"Όταν άρχισα να φωτογραφίζω εντατικά το Σέντραλ Πάρκ το 1995, ανακάλυψα ότι με ενδιέφερε πλέον περισσότερο η φύση παρά οι άνθρωποι. 
Ένιωσα ότι οι άνθρωποι είναι μια προέκταση των ριζών των δέντρων, ότι και αυτοί δεν είναι παρά υδρογονάνθρακες και ενέργεια, και έτσι προέκυψε η σειρά  - "Η φύση του Σέντραλ Πάρκ"
Ωστόσο δεν διακρίνει κάποια αξιοσημείωτη διαφορά στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει φωτογραφικά το νέο θέμα του. 
"Η μοναδική διαφορά είναι ότι η φύση δεν απαιτεί άδεια από τον φωτογραφιζόμενο"
Ο ίδιος ζητεί την άδεια προτού φωτογραφίσει κάποιον. 
Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, όταν εργαζόταν πάνω στη σειρά φωτογραφιών "Subway", αν κάποιος φαινόταν διστακτικός, του έδειχνε ένα μικρό άλμπουμ με τις φωτογραφίες του. 
Αν δεχόταν, του ζητούσε να επιστρέψει στην αρχική διάθεση που βρισκόταν και τον φωτογράφιζε.

Δεν χρειαζόταν να είμαι μαύρος ή Πορτορικανός για να φωτογραφίζω στην East 100th Street, απλώς έπρεπε να μείνω εκεί αρκετή ώρα για να καταλάβουν οι άνθρωποι τι έκανα. Και εξακολουθώ, σε κάποιο βαθμό, να έχω μια σχέση με αυτούς τους ανθρώπους.

- Bruce Davidson, Φθινόπωρο 2015

Ο Bruce Davidson δεν επιδιώκει απαραίτητα το δέσιμο ή την επικοινωνία με τον κόσμο που φωτογραφίζει. 
"Είμαι πάντα ένας παρείσακτος που προσπαθεί να μπει στον εσωτερικό κόσμο του άλλου.
Προσπαθώ να βρω την αλήθεια στις καταστάσεις, κάποια γνώση που δεν γνώριζα". 
Για παράδειγμα, ο Ντέιβιντσον θυμάται, την πρώτη ημέρα που φωτογράφισε το 1966 το γκέτο του Ανατολικού Χάρλεμ, μια μαύρη γυναίκα να τον πλησιάζει και να τον ρωτάει τι έκανε εκεί με τη φωτογραφική μηχανή του. 

Davidson περίπου το 1986

Ο Bruce Davidson  της απαντάει ότι φωτογραφίζει το γκέτο, αλλά αυτή τον αφοπλίζει - "γλυκέ μου αυτό που εσύ αποκαλείς γκέτο, εγώ το αποκαλώ σπίτι μου"
Αντιλήφθηκα τότε πως όσο φτωχοί και αν είναι οι άνθρωποι, δεν βλέπουν τον εαυτό τους έτσι"
Ο Bruce Davidson σηκώνει τη μηχανή από την τρυφερή ηλικία των δέκα ετών. 
Αδειάζει μια ντουλάπα της μητέρας του και τη μετατρέπει σε σκοτεινό θάλαμο και αναρτά πάνω της μια πινακίδα "Bruce’s Photoshop"
Και δεν σταματά να φωτογραφίζει, "αναζητώντας την αλήθεια.
Όπου και αν βρεθώ υπάρχει κάτι που με ελκύει".
Το καλοκαίρι του 1959 άρχισε να φωτογραφίζει μια συμμορία του Μπρούκλιν, ρους "Τζόκερς". Ο φωτογράφος δεν ήταν πολύ μεγαλύτερος από τους νεαρούς που υποδύονταν τους "μεγαλύτερους", "ήμασταν σχεδόν συνομήλικοι, αυτοί 15-16 και εγώ 25 χρονών.
Μπορούσα να κατανοήσω τον συναισθηματικό κόσμο τους. 
Νέος ένιωθα συχνά απομονωμένος, μελαγχολικός ή γεμάτος θυμό. 
Κατανοούσα και συμμεριζόμουν την περιθωριοποιημένη νεολαία της εποχής του"
Παρ’ όλο που σύχναζε μαζί τους ως παρατηρητής, δεν έγινε ποτέ φίλος τους. 
"Τους εξήγησα ότι ως φωτογράφος θα τους παρατηρώ από μακριά και τους προειδοποίησα ότι αν μπλέκονταν σε κάποιον πόλεμο συμμοριών θα τηλεφωνούσα στην πυροσβεστική, γιατί έρχεται πιο γρήγορα από την αστυνομία και τρομοκρατεί στο διάβα της"
"Μου αρέσει να βρίσκομαι ανάμεσα σε κόσμους"
Ο νάνος είναι ένας κόσμος, το κίνημα, η συμμορία και το Ανατολικό Χάρλεμ, το ίδιο. Παραδέχεται ότι για τον ίδιο λόγο τον γοητεύει ο κόσμος της βλάστησης σήμερα. 
"Επειδή είναι κρίσιμη για την επιβίωση του ανθρώπου και δεν μπορώ να πάω στη ζούγκλα για να φωτογραφίσω ένα δέντρο, μπορώ να φωτογραφίσω έναν φοίνικα στο Λος Αντζελες. Θεωρούμε κάποια πράγματα δεδομένα, στο Λος Αντζελες είναι όλοι απασχολημένοι οδηγώντας τα αυτοκίνητά τους, που ξεχνούν ότι τα δέντρα είναι εκπληκτικά ή ότι ή έρημος φτάνει ως τις παρυφές της πόλης" 
Με την βοηθό του έχουν ανέβει στα βουνά για να παρατηρήσουν την πόλη από ψηλά. 
Εκεί πρόσεξαν έκπληκτοι μια πινακίδα που έγραφε:- "Προσοχή στα φίδια, στα κογιότ και περιστασιακά στα πούμα" και ξαφνικά δηλώνει "Όλα αυτά με ενδιαφέρουν"
Ομολογεί ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν κάποιο έργο του έχει αντίκτυπο στη ζωή των άλλων. "Δεν ξέρω αν οι φωτογραφίες έχουν σώσει ζωές, αλλά είναι εκεί έξω. 
Μόλις εκτεθούν, είναι σίγουρα εκεί"
Όταν φωτογράφιζε στο γκέτο στους 100 Δρόμους είχε έναν βοηθό με μαύρη ζώνη στο καράτε, τον Τόνι, που τον πρόσεχε. 

"Μια μέρα ήθελε να φωτογραφίσει τα κορίτσια της γειτονιάς και αγόρασε μια κάμερα ακριβώς σαν την δική μου. 
Δεν ξέρω που βρήκε τα λεφτά" διηγείται ο Ντέιβιντσον. 
"Τελικά κατέληξε στη Φλόριδα, όπου τραβούσε υποβρύχιες φωτογραφίες καταδύσεων. 
Δεν ξέρεις πως μια μηχανή ή η παρουσία σου μπορεί να επηρεάσει τον άλλον"
Ίσως η μεγαλύτερη δοκιμασία και αρετή, αν την έχει κατακτήσει, για έναν καλλιτέχνη είναι το πώς μαθαίνει να είναι κριτής του εαυτού του. 
Στην περίπτωση ενός φωτογράφου είναι η επιλογή της φωτογραφίας από το κοντάκτ, και έπειτα από έναν τεράστιο όγκο δουλειάς. 

"Σχεδόν σε επιλέγουν αυτές". 
Την παρομοιάζει με μια παρτιτούρα. 
"Διακρίνεις πού είναι η κορύφωση, τότε που όλα λειτουργούν, η στιγμή. 
Αλλά δεν φωτογραφίζω ακατάπαυστα. 
Έχω έναν συγκεκριμένο ρυθμό και συχνά υπάρχουν περιστάσεις που πρέπει να είμαι άμεσος"
Αν και φωτογράφος του Magnum, δεν ασπάζεται την "αποφασιστική στιγμή" του Henri Cartier-Bresson, το τροπάρι των περισσότερων φωτογράφων. 
"Πιστεύω στην διστακτική στιγμή,
Σίγουρα υπάρχει μια καθοριστική στιγμή, αλλά και ένα αποφασιστικό συναίσθημα, αυτό προσπαθώ να συλλάβω". 
Ενώ επισημαίνει ότι οι φωτογράφοι πρέπει να έχουν υπομονή. 
"Όταν δούλευα στο Σέντραλ Πάρκ, έβλεπα έναν όμορφο σχηματισμό βράχων και ευχόμουν να καθόταν ένα ζευγάρι μπροστά του. 
Περίμενα εκεί για κάποιες ώρες, ώσπου αυτό που ήλπιζα συνέβη. Ένα ζευγάρι κοντοστάθηκε ακριβώς μπροστά"
Ελάχιστες περιπτώσεις στην ιστορία της φωτογραφίας είχαν τόσο συνεκτικό έργο με διάρκεια, συγκρίσιμο με αυτό του Bruce Davidson
Συνήθως οι φωτογράφοι παράγουν το σημαντικότερο έργο τους σε διάστημα λίγων ετών. 
Ο Bruce Davidson κινούταν κάθε δεκαετία πάντα στο ίδιο υψηλό επίπεδο. 
"Τι άλλο μπορούσα να κάνω;
Το πάθος για τη διαδικασία της φωτογραφίας είναι ακόμα ζωντανό. 
Το δεκάχρονο αγόρι που είδε για πρώτη φορά εικόνες να βγαίνουν από τη χημεία είναι ακόμη εκεί. 

Ακόμη ενθουσιάζομαι με ένα τύπωμα που βγαίνει από το διάλυμα.
Οι φωτογραφίες μου είναι ένα δώρο, δεν ξέρω αν το ανοίγουν, αν το αποδέχονται, αν το βάζουν στον τοίχο ή το απορρίπτουν. 
Οι φωτογραφίες που τραβάω δεν είναι τόσο κομμάτι του εαυτού μου όσο της ιστορίας και της τέχνης».
Παρά την τιμητική ρετροσπέκτιβα που γίνεται προς τιμήν του, ο φωτογράφος αρνείται να καταθέσει τα όπλα. 
"Η μητέρα μου είναι 98 ετών και κρατιέται μια χαρά" επισημαίνει. 
Στο διαμέρισμά του, υπάρχει ένας μακρόστενος διάδρομος, όπου δεσπόζει μια σειρά ραφιών με βιβλία που περιέχουν τα τυπώματα των κοντάκτ, αρχειοθετημένα με χρονολογική σειρά, αρχίζοντας από το 1954, υλικό ικανό να κοσμήσει ένα μικρό μουσείο. 
"Έχω αφήσει χώρο για περίπου 10 ως 20 χρόνια". 
Και όταν τον ρωτάς τον μεγάλο φωτογράφο, τι έμαθε για τον εαυτό του φωτογραφίζοντας, σε αφοπλίζει μα την απάντησή του:
"Περισσότερα πράγματα έμαθα για τον εαυτό μου κάνοντας τα παιδιά μου, παρά κάνοντας φωτογραφίες"

ntina

Πώς θα καταλάβετε αν έχετε έλλειψη βιταμίνης Β6;

Η βιταμίνη Β6 είναι εξαιρετικά σημαντική για ολόκληρο το σώμα. 

Επηρεάζει τη διάθεση, την όρεξη, τον ύπνο και τη σκέψη. 

Είναι σημαντική για την καταπολέμηση των λοιμώξεων, για την μετατροπή των τροφίμων σε ενέργεια και βοηθά το αίμα να μεταφέρει οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματος. 

Παρόλο που η ανεπάρκεια της είναι σπάνια, εν τούτοις μπορεί να συμβεί, έτσι πιο κάτω αναφέρονται μερικά σημάδια που υποδηλώνουν μια τέτοια περίπτωση.

Πώς θα καταλάβετε αν έχετε έλλειψη βιταμίνης Β6;

1. Αναιμία

Εάν το σώμα σας έχει χαμηλά επίπεδα βιταμίνης Β6, τότε ενδέχεται να διαγνωστείτε με αναιμία. 

Μια κατάσταση κατά την οποία ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι εξαιρετικά χαμηλός. 

Αυτή η έλλειψη, θα σας προκαλέσει κόπωση και αδυναμία. 

Σημειώνεται ότι η αναιμία μπορεί να προέλθει από την έλλειψη οποιασδήποτε βιταμίνης, σιδήρου και φυλλικού οξέος.

2. Εξάνθημα στο πρόσωπο

Τα σημάδια από την έλλειψη βιταμίνης B6 εμφανίζονται κυρίως στο δέρμα, διότι το σώμα περνά από ποικίλες χημικές αλλαγές, λόγω αυτής της ανεπάρκειας. 

Αυτό συνήθως οδηγεί στην εμφάνιση ενός εξανθήματος (σμηγματορροϊκή δερματίτιδα) στο πρόσωπο, το οποίο διακατέχεται από φαγούρα και με την πάροδο του χρόνου μπορεί να μεγαλώσει. Τονίζεται ωστόσο, ότι στην περίπτωση που η έλλειψη βιταμίνης Β6 είναι ελάχιστη, τα συμπτώματα θα χρειαστούν μήνες ή και χρόνια για να εμφανιστούν.

3. Ξηρά χείλη

Όταν το σώμα δεν έχει αρκετή ποσότητα βιταμίνης Β6, τότε θα παρατηρήσετε ότι τα χείλη σας είναι ξηρά και ξεφλουδίζουν, ενώ οι γωνιές τους σπάνε. 

Επιπρόσθετα, θα συνειδητοποιήσετε ότι η γλώσσα σας είναι λίγο πρησμένη.

4. Εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα

Η έλλειψη βιταμίνης Β6 μπορεί να εξασθενήσει το ανοσοποιητικό σύστημα. 

Πράγμα που σημαίνει ότι θα παρατηρήσετε ότι αρρωστάτε επανειλημμένα σε μικρά χρονικά διαστήματα. 

Σημειώνεται, ότι ο καρκίνος και άλλες ασθένειες μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα της βιταμίνη B6 και ως εκ τούτου, σε τέτοιες περιπτώσεις, θα πρέπει να παίρνετε συμπληρώματα για να την αναπληρώνετε.

5. Μούδιασμα στα χέρια και τα πόδια

Νιώθετε τα δάχτυλα των χεριών σας και τα πόδια σας μουδιασμένα; 

Ένας από τους πιο πιθανούς ενόχους, ενδέχεται να είναι μια νευρική διαταραχή που ονομάζεται περιφερική νευροπάθεια και η έλλειψη βιταμίνης B6 μπορεί να οδηγήσει σε αυτή την πάθηση. 

Η βιταμίνη Β6 και άλλες βιταμίνες Β, όπως η Β12, μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη αυτής της νόσου.

6. Πολύ ανήσυχο βρέφος

Όταν ένα βρέφος είναι πολύ ανήσυχο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχει έλλειψη βιταμίνης Β6. 

Η εν λόγω έλλειψη στα βρέφη, θα μπορούσε να παρατηρηθεί εάν για περισσότερο από 6 μήνες, ο μόνος τρόπος διατροφής τους, ήταν ο θηλασμός. 

Σημειώνεται ότι η έλλειψη αυτής της βιταμίνης μπορεί να οδηγήσει σε επιληπτικές κρίσεις και ευαισθησία στην ακοή του βρέφους.

7. Πρωινή αδιαθεσία

Οι έγκυες γυναίκες χρειάζονται οπωσδήποτε αρκετές ποσότητες βιταμίνης Β6. 

Στην περίπτωση που είστε έγκυος και νιώθετε αδιαθεσία που συνοδεύεται από ναυτία ή εμετό (και όχι μόνο τα πρωινά) τότε συμβουλευτείτε τον γιατρό σας για κάποιο συμπλήρωμα βιταμίνης Β6. 

Υπογραμμίζεται ότι επιτρέπεται να πάρετε συμπλήρωμα μόνο υπό την αυστηρή καθοδήγηση του γιατρού σας.

8. Αίσθημα σύγχυσης και θλίψης

Η βιταμίνη B6 ρυθμίζει, ανάμεσα σε άλλα, τη διάθεση και τη μνήμη. 

Εάν παρατηρήσετε ότι νιώθετε συχνά σύγχυση και θλίψη, ειδικά εάν είστε σε προχωρημένη ηλικία, τότε ελέγξτε μήπως έχετε ανεπάρκεια στην εν λόγω βιταμίνη. 

Σημειώνεται ότι η έλλειψη βιταμίνης Β6 μετά από κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο, κάταγμα ισχίου ή άλλη σοβαρή ασθένεια μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε κατάθλιψη.

Ποια είναι η συνιστώμενη ημερήσια δόση βιταμίνης Β6;

Η ημερήσια δόση βιταμίνης Β6 εξαρτάται κυρίως από την ηλικία του καθενός:

Τα βρέφη 7-12 μηνών χρειάζονται 0,3 mg την ημέρα

Μετά τους 12 μήνες συνιστάται η δόση να αυξάνεται σταδιακά

Οι άνδρες άνω των 50 ετών, χρειάζονται 1,7 mg ημερησίως

Οι γυναίκες άνω των 50 ετών, χρειάζονται 1,5 mg ημερησίως

Οι έγκυες γυναίκες χρειάζονται περίπου 1,9 mg την ημέρα

Από πού μπορείτε να πάρετε βιταμίνη Β6;

Οι κύριες πηγές βιταμίνης Β6 είναι οι ακόλουθες:

Πρωτεΐνες: Πουλερικά, βόειο κρέας, αυγά και ψάρια

Λαχανικά: Αμύγδαλα, πατάτες και καλαμπόκι

Φρούτα: Όλα τα φρούτα εκτός από τα εσπεριδοειδή, όπως πορτοκάλια και γκρέιπφρουτ.

Ποιες είναι οι κύριες αιτίες που οδηγούν σε έλλειψη βιταμίνης Β6;

Να υπενθυμίσουμε ότι η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β6, είναι σπάνια, ωστόσο μπορεί να συμβεί κυρίως σε ηλικιωμένους που δεν τρέφονται επαρκώς ή που το σώμα τους αδυνατεί να απορροφήσει θρεπτικά συστατικά όπως πριν και σε νεφροπαθείς ή άτομα με παθήσεις του λεπτού εντέρου, οι οποίες επηρεάζουν την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών.

Ποιες παρενέργειες μπορεί να προκαλέσει η υπερκατανάλωση βιταμίνης Β6;

Στην περίπτωση που δεν μπορείτε να εξασφαλίσετε αρκετή βιταμίνη Β6 μέσω της διατροφή σας για να καλύψετε τις ελλείψεις του οργανισμού σας, τότε, αφού συμβουλευτείτε τον γιατρό σας, μπορείτε να πάρετε κάποιο συμπλήρωμα. 

Ωστόσο, να θυμάστε πως οι μεγάλες δόσεις μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στα νεύρα, έλκη, καούρα ή ναυτία.

wikihealth

Κάποιος το αναζητεί στη φράση Εγώ ειμι ο Ων.

...και είπε ο Jorge Luis Borges...
Πριν από το χρόνο ή έξω από το χρόνο
(και οι δύο εκφράσεις είναι αδόκιμες)
ή σ'έναν τόπο που δεν ανήκει στο χώρο,
υπάρχει ένα ζώο αόρατο και ίσως διαφανές,
που το αναζητούμε και μας αναζητεί.
Ξέρουμε πως είναι αδύνατον να το μετρήσουμε.
Ξέρουμε πως είναι αδύνατον να το περιγράψουμε,
γιατί αποτελείται από άπειρα σχήματα.
Κάποιοι το'χουν αναζητήσει σ'ένα πουλί φτιαγμένο από πουλιά,κάποιοι το'χουν αναζητήσει σε μιά λέξη ή στα γράμματα αυτής της λέξης...
Κάποιος το αναζητεί στη φράση Εγώ ειμι ο Ων.
....................................................................
Λένε πως κατοικεί στους καθρέπτες και πως όποιος κοιτάζεται,αυτό κοιτάζει.
Μας ξεφεύγει συνεχώς.
Η φράση του Ρωμαίου ξοδεύεται,οι νύχτες τρών'το μάρμαρο!!!
ntina

Alice's Adventures in Wonderland

Lewis Carroll...
ένας ιδιόρρυθμος άνθρωπος...
ένας ιδιόρρυθμος συγραφέας...
που εκτός των άλλων υπήρξε και φωτογράφος...
Alice's Adventures in Wonderland...
''Είναι ανώφελο να προσπαθεί κανείς'' είπε ''δεν μπορεί κανείς να πιστεύει απίθανα πράγματα''
''Τολμώ να πω πώς δεν έχεις κάνει αρκετή εξάσκηση'' είπε η Βασίλισσα.
'Όταν είχα τα χρόνια σου, αυτό έκανα για μισή ώρα κάθε μέρα.
Μερικές φορές, μάλιστα, έφτανα να πιστεύω μέχρι έξι απίθανα πράγματα πρίν πάρω το πρωινό μου''

ntina