πες το με μια φωτογραφία

dale may

Ο Βαρουφάκης μας κατέστρεψε, ο Τσακαλώτος είναι ανίκανος και φταίει ο Τσίπρας

το είδα στο http://archaeopteryxgr.blogspot.gr

δημοσιεύτηκε στις 9 Ιουλίου 2015

Ο λόγος που, νομίζω, είναι θυμωμένοι οι λεγόμενοι "δεξιοί" σήμερα, με τον "αριστερό" Τσίπρα, είναι ότι περιμένουν από τον Τσίπρα να βγάλει κάστανα από την φωτιά που οι "μη αριστεροί"  δεν μπόρεσαν, δεν τόλμησαν, ή δεν σκέφτηκαν να βγάλουν από... από πότε?  Βάλτε και λίγο γεωπολιτικό, και λίγο άγχος για το αύριο, και λίγο τηλεόραση, και λίγο 5 χρόνια ζόρια, και να τον ο Νέος Διχασμός. 

Κατ΄ αρχάς φταίνε οι Αμερικάνοι.

Οι Αμερικάνοι φταίνε που κέρδισαν το Β' ΠΠ και που πήραν το μέρος των Άγγλων στον εμφύλιο, και μετά τα έβαλαν με τους φίλους μας τους Ρώσους. Αυτό πρέπει να το πω, γιατί μία συνέπεια αυτού του καυγά ήταν η Χούντα, και μια άλλη συνέπεια ήταν το πετρελαϊκό εμπάργκο που έριξε την Χούντα, και όλη η θολούρα περί την Κύπρο. Ο "εθνάρχης" μας, που φιλοξενήθηκε στην Γαλλία, γύρισε για να συνεχίσει εκεί που ήταν το 1960, και όλα ήταν περίπου σταθερά μέχρι που ήρθε ο Αντρέας. Μετά από 150 χρόνια ίσως μάθουμε τι ήταν ο Αντρέας, αλλά, για την ώρα, ο Αντρέας και κάτι τύποι "ΠΑΚ" που παρίσταναν τους επαναστάτες στην Γερμανία έφτιαξαν μία καινούργια μεσαία τάξη με δανεικά και λιγάκι με κλεμμένα.    Ο Αντρέας ήταν κλασσικό παράδειγμα πώς ο νέο-σοσιαλισμός, α-λα-γκρεκ, οδηγεί στην νέο-φεουδαρχία, και έθεσε σε γερά θεμέλια, το σημερινό πρόβλημα για το οποίο θα φταίει ο Τσακαλώτος:

Αυτό που ο μέσος άνθρωπος αντιλαμβάνεται σαν "ευημερία" είναι πόσο καλά περνάει.  Ο άρτος και τα θεάματα.  Κανείς δεν κοιτάει από τι χρηματοδοτείται η καλοπέραση.  Στις αρχές της Κυβέρνησης Σημίτη, όταν φάνηκε ότι θα μπούμε στο ευρώ, και θα καταργηθούν οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων και οι απεχθείς υποτιμήσεις, μπήκαν στην Ελλάδα πολλά λεφτά, κυρίως Ελλήνων (που τα είχαν βγάλει έξω), αλλά και πονηρών θεσμικών επενδυτών, μερικοί από τους οποίους μπήκαν παρέα με μερικούς σοφιστικέ Έλληνες. Έτσι στήθηκε η φούσκα του ΧΑΑ που έφαγε όχι μόνο τα λεφτά των ηλιθίων που έκαναν το λάθος να τα φέρουν μέσα, αλλά και ένα σωρό φουκαράδων που πίστεψαν τους απατεώνες της 18ης Μαρτίου του 2000.  Μόνο ο Μάνος, γκρίνιαξε τότε, και λίγο και ο Έβερτ.  Σιγά μην χαλούσε κανείς την δουλειά... Ένας-δύο ντόπιοι θεσμικοί που αντέδρασαν (χώνοντας μετοχές στα αεροπλανάκια) εξαφανίστηκαν και κανείς δεν του έχει ξανακούσει έκτοτε. Αντιθέτως, αυτοί που έστησαν τα αεροπλανάκια είναι ακόμη εκλεκτοί υποστηρικτές της ελεύθερης τηλεόρασης. Από μία κυνική άποψη, η φούσκα ήταν ο "ελεύθερος και αναίμακτος τρόπος" να μαζευτεί ρευστότητα, μόνο που δεν πήγε σε επενδύσεις, αλλά σε άλλες τσέπες (μέσω ΣΔΙΤ). Ο ρόλος της "Ζήμενς" σε όλα αυτά δεν είναι του παρόντος. Η Ζήμενς δεν ενδιαφέρεται παρά μόνο να πουλάει ...υποδομές.  Ενδιαφέρεται πάρα πολύ. Οι υποδομές κάνουν καλό. Με δανεικά.

ΔΕΝ φταίει ο Παπαντωνίου για την φούσκα.  Ούτε ο Χριστοδουλάκης φταίει που πήρε η, σε χρεοκοπία,  HDW τα συμβόλαια για τα υποβρύχια του Σκαραμαγκά. ΔΕΝ φταίει ο Αλογοσκούφης που έδωσε τον ΟΤΕ μία ωραία ήσυχη νύχτα -- η δουλειά ήταν στημένη από πιο παλιά. Ούτε  που κατέρρευσε η διεθνής αγορά σε πρωτοφανές κραχ το 2008. Δεν ξέρω ποιος φταίει που καιγόταν η Αθήνα επί 1-1,5 μήνα εκείνο τον Δεκέμβρη.  Ο Αλογοσκούφης δεν έκανε πολλά άλλα, ούτε ο Παπαθανασίου, μόνο ο Σημίτης κάτι είπε περί ανάγκης ΔΝΤ, και ο Καραμανλής, προς τιμήν του είπε στην ΔΕΘ του 2009 "μάγκες έρχονται δύσκολα".

ΔΕΝ φταίει ο Παπακωνσταντίνου που μπήκαμε σε εκκαθάριση εν λειτουργία, ούτε φταίνε οι βουλευτές που την ψήφισαν χωρίς να την έχουν ...διαβάσει.  ΔΕΝ φταίει ο Στουρνάρας. ΔΕΝ φταίει ο Χαρδούβελης.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ.  Φταίει ο Βαρουφάκης που είπε ότι δεν έχει νόημα να κόψει άλλο μισθούς και συντάξεις, αν δεν γίνει στο πλαίσιο μια συνολικής ρύθμισης. Πράκτορας των Αμερικάνων που λένε στους Γερμανούς:  "Δεν γίνεται να εξάγετε το 25% του ΑΕΠ σας στην υπόλοιπη Ευρώπη χωρίς να την διαλύσετε".   "Δεν γίνετε να στύψετε άλλο μια διαλυμένη χώρα". "Η λύση είναι λιγάκι σαν αυτή που εφαρμόστηκε σε εσάς το 1953, λίγη διαγραφή και άντε νέα προσπάθεια".  Δεν θα υπάρξει ΑΕΠ χωρίς ανάπτυξη". 

Επαναστατικά, κομμουνιστικά πράγματα.

Αν η λεγόμενη "αστική τάξη" του 1960, είχε διαχειριστεί λόγο πιο κομψά τους ...φτωχούς, ίσως θα ήταν καλύτερα. Ίσως και αν οι, κατά βάση οικογενειακές, επιχειρήσεις πρόσεχαν το θέμα της διαδοχής.  Αλλά η τράπουλα ήταν σημαδεμένη: Η μέν αστική τάξη ήταν (στα μάτια των φτωχών) λούσα και η μεγάλη ζωή (και μην μας ενοχλείτε), η δε ΕΣΣΔ χρησιμοποίησε τους φτωχούς πολύ αποτελεσματικά.

Η απορία βέβαια είναι εάν θα ήταν καλύτερα εάν ο Μητσοτάκης δεν είχε ρίξει τότε τον Παπανδρέου, εάν δηλαδή οι φτωχοί θα ήταν πιο διαχειρίσιμοι με Παπανδρέου, αντί να χρειαστεί Χούντα. Η Χούντα καταπίεσε φτωχούς που ήταν λίγο της ΕΕΣΔ, αλλά η Χούντα θα τα κατάφερνε εάν δεν ήταν το Μεσανατολικό και η Κύπρος. Τρέχα γύρευε... Εάν ο Σαμαράς δεν είχε ρίξει τον Μητσοτάκη, εάν ο Παπαδήμος είχε συμπεριφερθεί σαν Κεντρικός Τραπεζίτης της Ελλάδος, εάν εάν εάν. Εάν η γιαγιά μου είχε ρόδες...

Ο Τσίπρας φταίει για τα πάντα. Αλλά δεν φταίει που οι Τράπεζες, μετά από 9-10 χρόνια καρτέλ κάτω από τις φούστες της Εθνικής, φαλίρισαν το 2008.  Ούτε φταίει που δεν είχαμε την τελευταία δόση του ΔΝΤ.  Δεν είδα κανέναν να λέει "να πάρε να μαζέψεις 1,5 δις"...

Ούτε έχω δει μαζικά συλλαλητήρια κατά των ...ΑΠΕ (στις οποίες δίνουμε 1,7 δις ετησίως. Ο Σκάει δεν σας λέει ότι οι ΑΠΕ είναι καλές και ο Τσίπρας κακός?

Σας ενοχλεί που ο Τσίπρας δεν διαχειρίζεται τους ψηφοφόρους του όπως θα θέλατε... Αυτό σας ενοχλεί. Και σας τρελαίνει που μοιάζει να έχει Αμερικάνικη (και όχι Σοβιετική) στήριξη....

Χρυσό στη σοφίτα του Παρθενώνα

Στις θυρίδες, σε κρύπτες, ακόμα και κάτω από τα στρώματα κρύβουν οι σύγχρονοι άνθρωποι τα χρήματά τους.

Αν όμως τα χρήματα ήταν πάρα πολλά, ας πούμε χιλιάδες χιλιάδων ασημένια νομίσματα, πού θα χωρούσαν;

Το ερώτημα απασχόλησε ειδικούς ερευνητές αλλά όχι σχετικά με το σήμερα.

Αναρωτήθηκαν, και κατόπιν έψαξαν, πού θα μπορούσαν να φυλάσσονταν τα χρήματα της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, τον 5ο αι. π.Χ.

Τότε που οι Αθηναίοι είχαν πάρει το συμμαχικό ταμείο από τη Δήλο και το είχαν μεταφέρει στον Παρθενώνα.

Οχι όμως όπου κι όπου, αλλά στη σοφίτα!

Μέχρι τώρα ήταν γνωστό πως αργυρά αθηναϊκά τετράδραχμα και άλλα νομίσματα με τη γλαύκα της θεάς Αθηνάς είχαν εναποτεθεί στα άδυτα του Παρθενώνα, όπου και το θησαυροφυλάκιο της Αθήνας.

Ολοι πίστευαν ότι το θησαυροφυλάκιο ήταν στον οπισθόδομο, που κρατούνταν πάντοτε σφραγισμένος και βρισκόταν πίσω από την αίθουσα με το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Παλλάδας.

Νέες μετρήσεις διαστάσεων σε χώρους που έχουν πλέον καταστραφεί και το εμβαδόν τους μπορεί να υπολογιστεί κατά προσέγγιση, οδηγούν κάποιους να πιστεύουν πως τα χρήματα βρίσκονταν, τελικά, στην «κορυφή» του κτιρίου.

Ανάμεσά τους είναι ο Καναδός καθηγητής Σπένσερ Πόουπ, ο οποίος έκανε αυτές τις ανακοινώσεις σύμφωνα με το Live Science.

Οι αναφορές των αρχαίων συγγραφέων δεν είναι κατατοπιστικές ως προς το πού φυλάσσονταν τα νομίσματα.

Επί παραδείγματι, κάποιος αναφέρει ότι το 433 π.Χ. 3.000 τάλαντα, ποσό κολοσσιαίο για την εποχή, μεταφέρθηκαν στην Ακρόπολη για φύλαξη.

Το κυρίαρχο νόμισμα ήταν τότε το αργυρό τετράδραχμο.

Χίλια πεντακόσια τετράδραχμα έκαναν ένα τάλαντο.

Αρα μιλάμε για 4,5 εκατομμύρια τετράδραχμα τα οποία θα ζύγιζαν 78 τόνους.

Οι πηγές λένε επίσης ότι στο θησαυροφυλάκιο είχαν τοποθετηθεί μέχρι 10.000 τάλαντα, δηλαδή 260 τόνοι.

Κάποια από τα νομίσματα ίσως ήταν χρυσά, οπότε αυτό μείωνε ελάχιστα το συνολικό βάρος.

Οι θεωρίες του Πόουπ για τη σοφίτα στηρίζονται στο ότι υπάρχει σκάλα που οδηγεί προς τα εκεί, η οποία, όπως λέει, είχε μάλλον χρηστική αποστολή και ότι από εκεί μεταφέρονταν τα χρήματα.

Ισχυρίζεται επίσης ότι ο χώρος είναι αρκετά μεγάλος ώστε να μη συγκεντρώνονται τα χρήματα σε στενό σημείο.

Αρα, το ξύλινο πάτωμα, μπορούσε, όπως λέει, να σηκώσει το βάρος.

Μάλιστα, πιστεύει ότι είναι το μόνο μέρος όπου θα ήταν δυνατόν να είναι το θησαυροφυλάκιο, ως το πλέον ασφαλές.

Αν και δεν απορρίπτει την περίπτωση να φυλάσσονταν και σε διαφορετικά κτίρια.

Προσθέτει, δε, ότι τα νομίσματα θα πρέπει να ήταν μέσα σε κουτιά συγκεκριμένων και σταθερών διαστάσεων, που θα διευκόλυναν τον υπολογισμό του ποσού.

Ο Πόουπ συνεργάστηκε με τον Πίτερ Σουλτς, καθηγητή από τη Μινεσότα, και τον Ντέιβιντ Σκάχιλ, από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.

Το πρώτο που θα έπρεπε να εξετάσουν, βέβαια, είναι αν η εσωτερική σκάλα στα νοτιοδυτικά του κτιρίου είναι της κλασικής περιόδου ή αν προστέθηκε π.χ. στην οθωμανική περίοδο.

http://www.ethnos.gr

Χάθηκαν 15 "Ελλάδες" στην Κίνα: η βύθιση των αγορών της προξενεί διεθνή ανησυχία

Την ώρα που στην Ελλάδα και στην Ευρώπη γενικότερα το ενδιαφέρον είναι στραμμένο γύρω από το Grexit και την αποφυγή του, στην Ασία διαδραματίζεται τις τελευταίες εβδομάδες μια άνευ προηγουμένου κατάρρευση των κινεζικών χρηματιστηρίων. Η επιδείνωση αυτής της κατάστασης, σε συνδυασμό με μια κακή κατάληξη της ελληνικής κρίσης, μπορεί να θέσει σε μεγάλο κίνδυνο την οικονομία παγκοσμίως.

Πάντως, η προσοχή των οικονομικών παραγόντων και επενδυτών διεθνώς, περισσότερο και από τις εξελίξεις γύρω από την Ελλάδα, είναι τις μέρες αυτές στραμμένο στους κραδασμούς που συμβαίνουν στις αγορές της Κίνας, στις οποίες από την έναρξη της πτώσης στις 12 Ιουνίου έχουν χαθεί αξίες περισσότερες των 3 τρις δολάρια.

Τα δύο χρηματιστήρια της Κίνας, εκείνα της Σαγκάης και της Σεντζέν, καθώς και του Χονγκ Κονγκ, παρουσιάζουν μέση πτώση 30%, γεννώντας φόβους για κραχ. Επίσης, εκτός από τη σημαντική απομείωση των αξιών των περισσότερων εισηγμένων μετοχών στις κινεζικές αγορές, τις τελευταίες εβδομάδες έχει ανασταλεί η διαπραγμάτευση περίπου 1000 μετοχών που αντιστοιχούν στο 1/3 όσων βρίσκονται σε διαπραγμάτευση. Το αποτέλεσμα είναι να παγώσουν, επίσης, κεφάλαια ύψους 1,5 τρις δολ., που αντιστοιχούν στο 1/5 του συνόλου της χρηματιστηριακής αξίας. Και για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, μόνο το ποσό αυτό ισοδυναμεί με την κεφαλαιοποίηση ολόκληρης της χρηματιστηριακής αγοράς της Ινδίας.

Τα αίτια για την κατάρρευση των κινεζικών αγορών.

Πριν την κατάρρευση των τελευταίων εβδομάδων, να σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί από τις αρχές του έτους άνοδος των κινεζικών μετοχών έως και 150%. Πρόκειται για ένα ιλιγγιώδες ποσοστό αποδόσεων που ήταν πολλαπλάσιο των κερδών των επιχειρήσεων στις οποίες ανήκουν οι εν λόγω μετοχές.

Και το ερώτημα είναι πως έφτασε σε αυτά τα σημεία υπερβολής η κινεζική αγορά.

Η απάντηση βρίσκεται στην υπερβολική μόχλευση με εύκολα δανεικά, στο ανερχόμενο ενδιαφέρον για τις κινεζικές αγορές από το εξωτερικό, αλλά κυρίως στις υψηλές προσδοκίες και τον κερδοσκοπικό πυρετό μεταξύ της ανερχόμενης μεσαίας τάξης της Κίνας.

Σε ό,τι αφορά το τελευταίο, τα προηγούμενα χρόνια υπήρξε εύκολος και αθρόος δανεισμός από περιφερειακούς δημόσιους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς προς το ευρύ επενδυτικό κοινό. Το αποτέλεσμα ήταν ότι άνω των 90 εκατ. καθημερινών κινέζων άρχισαν να αγοράζουν και να παίζουν μετοχές με τις αποταμιεύσεις τους, ακόμη και από τους χώρους εργασίας τους, σε ειδικά καφέ ή μέσα από ταμπλέτες και smart phones. Έτσι, έφτασε το 80% της κεφαλαιοποίησης των κινεζικών αγορών να ανήκει σ’ αυτό τον πληθυσμό, ενώ τα γρήγορα κέρδη συνέχισαν να φέρνουν και άλλους μικροεπενδυτές. Παράλληλα, στα χρηματιστήρια της Κίνας άρχισαν να μπαίνουν ολοένα και περισσότεροι ξένοι επενδυτές κι αυτό παρά τους περιορισμούς στην είσοδο και έξοδο κεφαλαίων από την κινεζική αγορά. Πολλοί, μάλιστα, ακόμη συνεχίζουν να παίρνουν θέσεις, εκτιμώντας ότι η κινεζική οικονομία θα αρχίσει σύντομα να αναπτύσσεται πάλι ταχύτατα, εξαιτίας των μέτρων τόνωσης που έχει εισαγάγει το Πεκίνο. Όμως, προς το παρόν συνεχίζεται η απότομη διόρθωση.

Η έλλειψη μεταρρυθμίσεων του χρηματοπιστωτικού τομέα

Η πτώση των τελευταίων εβδομάδων στις κινεζικές αγορές συνέπεσε με την προειδοποίηση της Παγκόσμιας Τράπεζας (Π.Τ.) προς το Πεκίνο να επισπεύσει τη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα της Κίνας, ώστε να μη λήξουν «οι τρεις δεκαετίες αστρονομικής απόδοσης» που γνώρισε η οικονομία της.

Στην τελευταία έκθεσή της για την Κίνα, η Παγκόσμια Τράπεζα κάλεσε τη δεύτερη οικονομία στον κόσμο να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των ζημιογόνων επενδύσεων, της υπερχρέωσης, αλλά και του σκιώδους τραπεζικού συστήματος που δεν υπόκειται καθόλου σε ρυθμίσεις. Επίσης, η Παγκόσμια Τράπεζα υπογράμμιζε πως στην Κίνα, σε αντίθεση με τις ανταγωνίστριες χώρες, το κράτος εξακολουθεί να διατηρεί σε συντριπτικό βαθμό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο των τραπεζών και των άλλων πιστωτικών ιδρυμάτων. Με βάση τα σχετικά στοιχεία, το κινεζικό κράτος ελέγχει επισήμως το 65% του ενεργητικού των τραπεζών, αλλά έχει de facto τον έλεγχο του 95% του ενεργητικού τους.

Έτσι, η Π.Τ. έχει επισημάνει πως το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κίνας παραμένει χωρίς ισορροπία, συμπιεσμένο, με υψηλό κόστος συντήρησης και πιθανώς ασταθές. Ακόμη, έχει υπογραμμίσει την ανάγκη για «θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις», καθώς συσσωρεύεται υπερχρέωση και πλεονασματική παραγωγική δυνατότητα σε πολλούς τομείς της οικονομίας.

Οι προσπάθειες του Πεκίνου για έλεγχο της κατάστασης

Η κυβέρνηση της Κίνας μοιάζει να χρησιμοποιεί τις ίδιες τακτικές που χρησιμοποίησαν οι αμερικανικές αρχές το 2008 για να στηρίξουν τις αγορές στο ζενίθ της τότε κρίσης. Έτσι, η κεντρική της τράπεζα υιοθετεί σταδιακά το ρόλο του ύστατου δανειστή, τυπώνοντας χρήμα για αγορά μετοχών και ώθηση τιμών.

Συγκεκριμένα, η Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας μείωσε το βασικό επιτόκιο δανεισμού κατά 25 μονάδες βάσης στο 4,85%, το επιτόκιο καταθέσεων στο 2%, ενώ περιόρισε και το απαιτούμενο ελάχιστο όριο τήρησης αποθεματικών για ορισμένες τράπεζες. Με δύο λόγια προχώρησε στη δική της ποσοτική για να στηριχθούν οι χρηματαγορές και η οικονομία. Ωστόσο, είναι η πρώτη φορά που κεφάλαια από την κεντρική τράπεζα χρησιμοποιούνται για τη στήριξη της αγοράς και όχι αποκλειστικά προς τις τράπεζες, γεγονός που καταδεικνύει τη μεγάλη ανησυχία των αρχών.

Επίσης, στις αρχές της εβδομάδας οι 21 μεγαλύτερες χρηματιστηριακές εταιρίες της χώρας δεσμεύθηκαν να τοποθετήσουν από κοινού τουλάχιστον 120 δισ. γουάν, ποσό αντίστοιχο των 19,33 δισ. δολαρίων, σε αγορές μετοχών με σκοπό τη σταθεροποίηση του χρηματιστηρίου. Ταυτόχρονα, 28 κινεζικές επιχειρήσεις ανακοίνωσαν ότι αναστέλλουν την αρχική δημόσια εγγραφή τους. Πάντως, η λήψη όλων αυτών των μέτρων δεν ανέκοψε, τουλάχιστον προς το παρόν, την ελεύθερη πτώση των κινεζικών αγορών. Αναλυτές εκφράζουν επιφυλάξεις για το κατά πόσον μπορεί να υπάρξει σύντομα μια σταθεροποίηση, ενώ η προοπτική μιας περαιτέρω σημαντικής πτώσης των κινεζικών χρηματιστηρίων θα μπορούσε να απειλήσει πλέον τον πυρήνα της ήδη επιβραδυνόμενης οικονομίας της Κίνας. Πάντως, οι κινέζοι δημοσιογράφοι έχουν λάβει σαφείς οδηγίες να μην χρησιμοποιούν τις φράσεις «καταστροφή μετοχών» και «διάσωση της αγοράς» στα ρεπορτάζ τους για το χρηματιστήριο.

Οι συνέπειες στην ίδια την Κίνα αλλά και σε τρίτες χώρες

Όπως επισημαίνει σε σχετική ανάλυσή της η BNP Paribas, η πτώση των κινεζικών μετοχών συνεπάγεται, καταρχήν, μείωση του πλούτου των καταναλωτών της χώρας αλλά και της εμπιστοσύνης τους και επομένως πτώση της κατανάλωσης. Μια τέτοια εξέλιξη μπορεί, με τη σειρά της, να πλήξει τις επενδύσεις, αλλά και τον ρυθμό των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων από το Πεκίνο. Και τελικά αναμένεται να πληγεί η ίδια η κινεζική οικονομία, που ενδέχεται να αναπτυχθεί φέτος με ρυθμό κάτω από 7%.

Σε ό,τι αφορά τις επιπτώσεις στους τρίτους, αν και μικρή η συμμετοχή ξένων επενδυτών στις κινεζικές αγορές και επομένως εξίσου περιορισμένος ο αντίκτυπος στις παγκόσμιες αγορές, η ελεύθερη πτώση των κινεζικών χρηματιστηρίων μπορεί να πλήξει επενδυτές και επιχειρήσεις και σε άλλες χώρες, επηρεάζοντας τη διεθνή οικονομική κατάσταση.

Π.χ. για οικονομίες όπως της Αυστραλίας η Κίνα αποτελεί τη μεγαλύτερη αγορά για τις εξαγωγές της. Έτσι, η πτώση των κινεζικών χρηματιστηρίων προκαλεί μεγάλη ανησυχία στον Ωκεάνιο εμπορικό εταίρο του Πεκίνου, όπως φάνηκε και από τη στάση της κεντρικής τράπεζας της Αυστραλίας. Με τον τρόπο αυτό, η κινεζικής προέλευσης αβεβαιότητα προστίθεται στην υποχώρηση των τιμών των εμπορευμάτων και την επίμονα υψηλή ισοτιμία του δολαρίου Αυστραλίας που υπονομεύουν την 12η σε μέγεθος οικονομία του κόσμου.
Όμως και για την Γερμανία αναμένεται να υπάρχουν συνέπειες , καθώς το 40% των εξαγωγών της οδεύει προς την Κίνα. Έτσι, μια όξυνση της κινεζικής κρίσης θα δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στην ευάλωτη σε εξωτερικές απειλές γερμανική οικονομία.

Οι ΗΠΑ απειλούνται κι αυτές άμεσα, καθώς η Κίνα διακρατά 3 τρις δολ. αμερικανικό κρατικό χρέος σε ομόλογα, τα οποία μπορούν να αρχίσουν να πωλούνται σε κατάσταση συναγερμού.

Τέλος, η μεγάλη πτώση των κινεζικών μετοχών είναι πιθανό να μεταδοθεί σε κάποιο βαθμό στα χρηματιστήρια άλλων αναδυόμενων αγορών.

Η Κίνα και η Ελλάδα

Καθώς οξυνόταν η δική μας κρίση, το υπουργείο Εμπορίου της Κίνας είχε ανακοινώσει ότι μία χρεοκοπία της Ελλάδας δε θα έχει μεγάλες συνέπειες στην κινεζική οικονομία, αφού, συγκριτικά, έχει περιορισμένες επενδύσεις στη χώρα μας.

Συγκεκριμένα, ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εμπορίου Σεν Ντανγιάνγκ δήλωσε ότι η Κίνα έχει επενδύσει 1,3 δισεκατομμύριο δολάρια στην Ελλάδα, στον τομέα της ναυτιλίας και των επικοινωνιών, ποσό που δεν θεωρείται «σημαντικό» για τα δεδομένα της δεύτερης οικονομίας του κόσμου. Επίσης, σύμφωνα με την εφημερίδα China Daily, οι επενδύσεις των ελληνικών επιχειρήσεων στην Κίνα περιορίζονται στο ποσό των 96 εκατ. δολαρίων.

Πάντως, η Κίνα θεωρεί τη χώρα μας ως μια από τις βασικές πύλες για τη μεταφορά των κινεζικών προϊόντων στην Ευρώπη. Να σημειωθεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Κίνας και η Κίνα είναι ο δεύτερος εμπορικός εταίρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επίσης, το Πεκίνο έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι επιθυμεί μία ενωμένη Ευρωπαϊκή Ένωση και ένα δυνατό ευρώ, με την Ελλάδα τμήμα του. Μόλις τον περασμένο μήνα ο πρωθυπουργός της Κίνας Λι Κετσιάνγκ είχε δηλώσει κατά τη διάρκεια επίσκεψης στις Βρυξέλλες ότι η χώρα του δε θέλει να δει την Ελλάδα εκτός της ευρωζώνης και ότι θα συνεχίσει να αγοράζει χρεόγραφα των χωρών μελών της.

Τέλος, τον περασμένο Φεβρουάριο, λίγες μέρες μετά τις ελληνικές εκλογές, ο Λι είχε ζητήσει από τον Αλέξη Τσίπρα να διασφαλίσει την προστασία των δικαιωμάτων των κινεζικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα και να υποστηρίξει το κινεζικό σχέδιο επενδύσεων στο λιμάνι του Πειραιά.

Τι μέλλει γενέσθαι

Σύμφωνα με τους οικονομικούς αναλυτές, η μεγάλη υποχώρηση των κινεζικών ADRs (παραστατικών τίτλων μετοχών) εισηγμένων στο χρηματιστήριο των ΗΠΑ προδικάζει περαιτέρω πτώση των κινεζικών μετοχών.

Όπως προαναφέρεται, η χρηματιστηριακή διόρθωση οδήγησε στα τέλη Ιουνίου την κεντρική τράπεζα της Κίνας σε νέα μείωση των επιτοκίων της, την τέταρτη από το Νοέμβριο, με τους αναλυτές να πιστεύουν πως έπονται κι άλλες. Όμως οι πιέσεις δεν έχουν σταματήσει και έτσι ολοένα και περισσότερες μετοχές μπαίνουν σε αναστολή διαπραγμάτευσης.

Το Πεκίνο έχει, βέβαια, αρκετούς τρόπους να παρέμβει για να συγκρατήσει την πτώση. Και ήδη το πράττει, έχοντας αυξήσει τα περιθώρια δανεισμού στα χρηματοπιστωτικά της ιδρύματα, μειώνοντας τα εποπτικά όρια για τις κεφαλαιακές τους ανάγκες. Παράλληλα, όπως προαναφέρεται, έχει βάλει αριθμό κρατικών επενδυτικών ταμείων να αγοράζουν μετοχές και μεγάλες κινεζικές χρηματιστηριακές εταιρίες να σχηματίσουν κοινό ταμείο για να στηρίξουν την αγορά.

Το κυρίως πρόβλημα εντοπίζεται στις μετοχές κινεζικών εταιριών χαμηλής κεφαλαιοποίησης, που, όμως, είναι πολλές και έχουν προσελκύσει μεγάλους αριθμούς μικροεπενδυτών. Έτσι, έχει σημασία να λειτουργήσουν οι παρεμβάσεις των αρχών, πριν δημιουργηθεί λαϊκή κατακραυγή εξαιτίας των ζημιών που εγγράφουν τα νοικοκυριά.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η βουτιά στα χρηματιστήρια της Κίνας αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τον πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ και τους ηγέτες της χώρας, που ήδη προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την επιβράδυνση στους ρυθμούς ανάπτυξης της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου.
Οι παρεμβάσεις του Πεκίνου έχουν επίσης εγείρει ερωτήματα ως προς την ικανότητά του να θεσπίσει μέτρα απελευθέρωσης της αγοράς, τα οποία βρίσκονται στο επίκεντρο της ατζέντας οικονομικών μεταρρυθμίσεων.

Ορισμένοι, επίσης, αναλυτές, θεωρούν ότι η μεγάλη πτώση των μετοχών προήλθε από την υποχώρηση των ρυθμών ανάπτυξης στο 6.8% το β’ τρίμηνο του 2015, κάτω δηλαδή και από το 7% του α’ τριμήνου, που ήταν ήδη το χαμηλότερο επί σειρά ετών.

Τα δεδομένα αυτά, σε συνδυασμό με τα εταιρικά χρέη της Κίνας που ανέρχονται σε 14,2 τρις δολ. (μεγαλύτερα από τα εταιρικά χρέη ακόμη και των ΗΠΑ που φτάνουν τα 13,1 τρις δολ. ) είναι πηγή ανησυχιών για τη διεθνή οικονομία, σημαντικά μεγαλύτερη από το σενάριο του Grexit

http://www.ert.gr

http://www.enikos.gr

Ευκλείδης Τσακαλώτος:ο "Αγγλος" αφανής

φοράει κι αυτός ανοιχτό πουκάμισο κι αποφεύγει τη γραβάτα. Δεν έχει ξυρισμένο κεφάλι, ούτε κι αφήνει το πουκάμισο έξω από το παντελόνι, όμως και πάλι δεν θυμίζει κλασικό κοστουμαρισμένο πολιτικό -αλλά περισσότερο «κύριο καθηγητή».

Δεν υπολείπεται σε γνώσεις, βιογραφικό, ούτε σε αγγλική προφορά του μεγάλου πρωταγωνιστή των ημερών Γιάνη Βαρουφάκη -η δική του είναι αμιγώς βρετανική, της Οξφόρδης.

Οσο όμως ο Υπουργός Οικονομικών συνεχίζει να μονοπωλεί το ενδιαφέρον των παγκόσμιων media ακόμα και απλώς αλλάζοντας πουκάμισα, ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών -αρμόδιος για τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις- Ευκλείδης Τσακαλώτος συνεχίζει να κυκλοφορεί αθόρυβα και σταθερά -με πουλοβεράκι- δίπλα του, παρών σε όλες τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις των ημερών -και συνυπεύθυνος για την ελληνική στρατηγική στη διεθνή οικονομία.

Το «δίπλα του» είναι σχήμα λόγου.

Αν κυριολεκτήσουμε, βρίσκεται πίσω του, ενίοτε ξεχνά μέχρι και να τον συστήσει -όπως ήταν μία από τις λεπτομέρειες που σχολιάστηκαν δυσμενώς για τον Γιάνη Βαρουφάκη. Ο βρετανοθρεμμένος κ. Τσακαλώτος δεν φαίνεται να ασχολείται με τέτοιες λεπτομέρειες.

Αν ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι ο άνθρωπος των φώτων, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι... ο "Αγγλος" αφανής, το σκέλος που ισορροπεί την εξίσωση, αυτός που κρατά χαμηλούς τόνους και ενεργοποιείται πίσω από τις κάμερες, πάνω από μελέτες, αναλύσεις, έρευνες και συζητήσεις για την διεθνή οικονομία.

Πριν από τον ορισμό της νέας κυβέρνησης, το όνομά του ακουγόταν ως ένα από των υποψήφιων για το Οικονομικών -ήταν άλλωστε υπεύθυνος του τομέα Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, όμως τελικά ανέλαβε καθήκοντα στο Εξωτερικών με αρμοδιότητες -πάνω στη διεθνή οικονομία- που έχουν άμεση σχέση με την επιστήμη του.

Την οποία, βεβαίως, έμαθε σε φημισμένα Πανεπιστήμια.

-Ο ριζοσπάστης - φιλόσοφος του Ητον και της Οξφόρδης

Ο Γιάννης Βαρουφάκης έχει ίσως περισσότερο φυσιογνωμία πολίτη του κόσμου, ασχέτως αν ο καθηγητής Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι αυτός που γεννήθηκε και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε ξένες χώρες.

Γεννήθηκε το 1960 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και από το 1965, ο πατέρας του, Στέφανος πήρε την οικογένεια και μετακόμισε στην Αγγλία.

Ο μικρός Ευκλείδης, μετο δύσκολο για τους Βρετανούς όνομα, μεγάλωσε ως μέλος μιας ευκατάστατης οικογένειας και μιας ανώτερης τάξης εκλεκτών που φοιτούσαν στα καλύτερα κολέγια και πανεπιστήμια, σε αυτά που παραδοσιακά θεωρούνται πηγές επόμενων γενεών εξουσίας.

Φοίτησε στο φημισμένο Κολέγιο του Ητον και συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια του Σάσεξ και της Οξφόρδης, όπου σπούδασε Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες.

Στα χρόνια της Οξφόρδης, ήταν που ήρθε σε επαφή και με άλλους Ελληνες οι οποίοι πρωταγωνίστησαν στην πολιτική σκηνή τα τελευταία χρόνια, όπως για παράδειγμα τον πρώην Υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα.

Εκείνη την εποχή έκανε το Προπτυχιακό του σε ένα κύκλο σπουδών καινούριο στην Οξφόρδη (Πολιτική Επιστήμη, Φιλοσοφία και Οικονομικά).

Ηταν μάλιστα ο νεότερος και μάλλον ο πιο επαναστάτης μιας παρέας προοδευτικών, καλλιεργημένων, φιλόδοξων Ελλήνων, που μιλούσε διαρκώς πολιτικά.

«Επειδή ερχόμουν από την Αγγλία με θεωρούσαν λίγο δεξιούλη» έχει πει ο ίδιος.

«Με τον Γιάννη βρισκόμασταν σε διαφορετικό στρατόπεδα από τότε.

Παρ’ ότι με έλεγαν δεξιούλη, εγώ ήμουν με τα λεγόμενα ετερόδοξα οικονομικά, ενώ εκείνος ήταν πιο mainstream».

Στην Αγγλία, παρέμεινε και μετά το τέλος των εντυπωσιακών σπουδών του, συνεχίζοντας τις έρευνες, τις μελέτες και τις δημοσιεύσεις του, ενώ για τέσσερα χρόνια δίδασκε στο Πανεπιστήμιο του Κεντ.

Με τον Γιάννη Στουρνάρα, μάλιστα, συνεργάστηκαν στο πλαίσιο της έρευνας, δημοσιεύοντας το 1994 στην Ελληνική Οικονομική Επιθεώρηση κοινό άρθρο με θέμα τις επενδύσεις σε τέσσερις ευρωπαϊκές οικονομίες.

-Επιστροφή στην Ελλάδα με τον έρωτα από τη Σκωτία

Ένα χρόνο πριν (1993), σε ηλικία πια 33 ετών, είχε έρθει να κατοικήσει μόνιμα στην Ελλάδα, με τα ελληνικά του να αποτελούν αρχικά μια μόνιμη αιτία αρνητικών σχολίων σε βάρος του.

Δούλεψε πολύ πάνω στη γλώσσα, ώστε να ξεφορτωθεί τη βρετανική προφορά και να μπορεί να εκφραστεί με άνεση και στα ελληνικά.

Με την επιστροφή στην Ελλάδα, συνέχισε το ερευνητικό και συγγραφικό έργο του, ενώ παράλληλα από το 2010 έγινε καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οι ριζοσπαστικές απόψεις που είχε από παιδί τον οδήγησαν στο Συνασπισμό, αργότερα στον ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο κατέβηκε υποψήφιος για το ελληνικό Κοινοβούλιο στις εκλογές του 2004, στο νομό Πρεβέζης, από όπου κατάγεται η οικογένειά του -είναι απόγονος του στρατηγού Θρασύβουλου Τσακαλώτου.

Ο ίδιος σήμερα διατηρεί στην περιοχή σπίτι, φίλους και αρκετά στενούς δεσμούς.

Με τον Αλέξη Τσίπρα δεν είχε συντροφικές σχέσεις από το παρελθόν.

Κοινό σημείο είναι ότι και οι δύο προχωρούν στη ζωή με τους νεανικούς έρωτές τους. 

Στην Ελλάδα δεν ήρθε μόνος, αλλά με τη Σκωτσέζα σύζυγό του και σύντροφο από τα φοιτητικά του χρόνια, Χέδερ Ντενίζ Γκίμπσον.

Μια γυναίκα, με την οποία τους ενώνουν τα κοινά ενδιαφέροντα γύρω από τη μελέτη της οικονομικής επιστήμης και τα τρία παιδιά που ήρθαν να μεγαλώσουν την οικογένειά τους.

-Η λαμπρή οικονομολόγος της Τράπεζας της Ελλάδος 

Η σύζυγός του, για την ακρίβεια η συνεργασία της με το ελληνικό δημόσιο στάθηκε η αφορμή να του ασκηθεί ιδιαιτέρως έντονη -αρνητική- κριτική πριν από περίπου δυόμιση χρόνια, όταν δημοσιεύματα υποστήριζαν ότι τίθεται ζήτημα«ηθικής κομψότητας» όταν ο ίδιος είναι στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ -και κορυφαίο μέλος του οικονομικού επιτελείου του- και η γυναίκα του σύμβουλος και συνεργάτης του επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργου Προβόπουλου -όπως είχε γραφτεί μάλιστα και λογογράφος του.

Ο ίδιος τότε είχε διαψεύσει ότι η σύζυγός του είναι λογογράφος του Προβόπουλου.

«Ούσα υπάλληλος της Τράπεζας της Ελλάδος, καθώς διευθύνει το τμήμα Μελετών, μπορεί κάποιες εισηγήσεις της να απευθύνονται στον κ. Προβόπουλο, αλλά δεν έχει καμία ιδιαίτερη σχέση μαζί του» διευκρίνιζε.

Η Σκωτσέζα κυρία Γκίμπσον, η οποία έχει ένα λαμπρό βιογραφικό και θεωρείται 

από τις κορυφαία μυαλά στον χώρο της ευρωπαϊκής οικονομίας, προσελήφθη στην Τράπεζα της Ελλάδος την εποχή που διοικητής της ήταν ο Λουκάς Παπαδήμος.

Το γεγονός ότι είχε ξένη υπηκοότητα ήταν μια αφορμή κριτικής στην πρόσληψή της, που όμως υπερκαλύφθηκε από το έντονο ερευνητικό και συγγραφικό της έργο(έχει προχωρήσει σε πλήθος εκδόσεων και αναλύσεων για την ελληνική και την ευρωπαϊκή οικονομία).

Στον κύκλο της χαίρει απόλυτης εκτίμησης, ως ένα εξαιρετικό μυαλό και παράλληλα ένας απλός και γελαστός άνθρωπος. Περισσότερα γι' αυτήν, πέρα από το αμιγώς επιστημονικό αντικείμενό της, δεν έχουν γίνει γνωστά.

Είναι προφανές πως η κυρία Γκίμπσον, πέρα από τις επιστημονικές ανησυχίες, μοιράζεται με τον άντρα της και τους ίδιους χαμηλούς τόνους, τη συνήθεια να κινούνται πίσω από τους προβολείς.

-Ο αριστοκράτης που μοιράζει εισιτήρια στα Φεστιβάλ

Οι λεπτομέρειες για την οικογενειακή ζωή του είναι άγνωστες, τα media που ασχολούνται με το αποκαλούμενο life style ουδέποτε δημοσίευσαν στοιχεία ή φωτογραφίες από τα παιδιά του ή τα σπίτια του στην Κηφισιά.

Δεν ξέρουμε πώς ζει και πώς διασκεδάζει, όταν δεν εκπονεί κάποια περίπλοκη οικονομική μελέτη -ή δεν τρέχει στην Ευρώπη για να διαπραγματευτεί τα οικονομικά της χώρας.

Ξέρουμε ωστόσο το πόθεν έσχες του που είχε σταθεί αφορμή για άλλη μιαπερίοδο έντονης κριτικής σε βάρος του και σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς του είχε δοθεί ο τίτλος του «αριστερού αριστοκράτη».

Το θέμα είχε προκύψει στο τέλος του 2013, όταν το πόθεν έσχες του γινόταν αντικείμενο πρωτοσέλιδων δημοσιευμάτων λόγω των υψηλών επενδύσεων σε επενδυτικές εταιρείες όπως η BlackRock ή η JP Morgan.

Είχε απαντήσει, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για πατρική περιουσία, επενδύσεις του πατέρα του, Στέφανου, στις οποίες ο ίδιος ήταν απλώς συνδικαιούχος.

Οπως είχε αποκαλυφθεί τότε, τα περιουσιακά του στοιχεία περιλάμβαναν επίσης δύο σπίτια στην Κηφισιά, ένα γραφείο στην Αθήνα κι ακόμα ένα σπίτι στην Πρέβεζα.

Από εκεί και πέρα τα προσωπικά του ετήσια εισοδήματα ήταν ανάλογα ενός δραστήριου Ακαδημαϊκού και τουλάχιστον τα μισά -ή ακόμα και το ένα τρίτο- από όσα δήλωνε η -διευθύντρια στο τμήμα Ερευνών στην ΤτΕ- σύζυγός του.

Τα χρήματα, προφανώς, δεν έχουν λείψει ποτέ από τη ζωή του Ευκλείδη Τσακαλώτου.

Ωστόσο, μια από τις χαρακτηριστικές ιστορίες, που τον συνοδεύουν λέει ότι από τότε που μπήκε στον Συνασπισμό και στον ΣΥΡΙΖΑ, συνήθιζε να πηγαίνει στα Φεστιβάλ Νεολαίας του κόμματος, και να κάθεται στο ταμείο ή να μοιράζει χαρτάκια προτεραιότητας στις ουρές για τα σουβλάκια...

http://www.thetoc.gr

Τα στερεότυπα των χαμερπών

https://chimerianarki.wordpress.com/

ntina

“Όλοι κοιτάμε την πάρτη μας, το συμφέρον μας, το τομάρι μας”, “Όλοι κυνηγάμε το χρήμα”, 

“Όλοι είμαστε λαμόγια”, 

“Δεν υπάρχει φιλία στις μέρες μας”, 

“Στην εποχή μας δεν υπάρχουν ιδανικά”, 

“Όλοι έχουμε λερωμένοι τη φωλιά μας”. 

Πολλοί από μας κάποια στιγμή έχουμε ακούσει αυτές ή παρόμοιες εκφράσεις.

Προέρχονται από χαμερπείς, μικρόψυχους και δειλούς ανθρώπους και απηχούν τις απόψεις τους και εν γένει τη στάση ζωής τους. Μόνο που επειδή όπως προείπα είναι δειλοί, δεν έχουν το θάρρος να αναλάβουν την ευθύνη των απόψεών τους.

Έτσι προσπαθούν να νιώσουν καλύτερα βάζοντάς μας όλους στο ίδιο τσουβάλι μ’ αυτούς.

Γιατί αλλιώς ακούγεται το να πει κάποιος ότι τον ενδιαφέρει μόνο το τομάρι του και η μόνη του αξία είναι το χρήμα και αλλιώς το να πει ότι όλοι λειτουργούμε έτσι.

Σε κάθε εποχή υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται ανιδιοτελώς, που βάζουν την αξιοπρέπειά τους πάνω απ’ όλα, που προτιμούν να ζημιωθούν οι ίδιοι παρά να βλάψουν τους άλλους, που στη ζωή τους έχουν οδηγό την ελευθερία, την τιμή και την αξιοπρέπεια, που θυσιάζουν την ίδια τους τη ζωή για να ζήσουν οι άλλοι καλύτερα. Και υπάρχουν και οι άλλοι.

Οι κυρ Παντελήδες που έλεγε και ο Πάνος Τζαβέλλας.

Που η μέση τους έχει πιαστεί απ’ τις υποκλίσεις, που δεν τους έχει μείνει σάλιο απ’ το γλείψιμο, που δόγμα τους είναι το “Zήσε και άσε τους άλλους να 

πεθάνουν”, που η συνείδησή τους εξαγοράζεται για λίγα αργύρια. Ο κόσμος ήταν πάντοτε πολύπλοκος και γεμάτος αντιφάσεις. Εκατομμύρια άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους ζουν ο ένας δίπλα στον άλλο.

Εξαρτάται λοιπόν σε ποιους ανθρώπους εστιάζει κανείς.

Την ώρα που κάποιος πετάει έναν φτωχό στον δρόμο, κάποιος άλλος τον βοηθάει χωρίς να τον γνωρίζει και χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα.

Σε κάθε εποχή υπάρχουν διαμάντια και τενεκέδες, όπως και κάθε αγώνας έχει τους ήρωές του και τους προδότες του.

Αυτοί που δεν βλέπουν τιποτα άλλο πέρα από συμφέρον είναι γιατί δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δουν πέρα απ’ τον μικρόκοσμό τους. Θέλουν να πιστεύουν ότι όλοι, αν όχι όλοι τουλάχιστον οι έξυπνοι, σκέφτονται όπως αυτοι.

Σε κάθε εποχή λένε τα ιδια ακριβώς πράγματα.

Και το μόνο που αφήνουν πίσω τους είναι η γλίτσα τους.

ΟΧΙ στο Ναι των ηλιθίων!

https://omadeon.wordpress.com/2015/07/03/video-gia-to-oxi/