«Ουρανοξύστες δάση» στην Κίνα

Με την Κίνα να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με την μόλυνση του περιβάλλοντος, μια κατασκευαστική εταιρία δείχνει το δρόμο προς τη λύση κατασκευάζοντας ουρανοξύστες-δάση.
Οι ουρανοξύστες θα κατασκευαστούν στην πόλη Nanjing και θα περιέχουν εκατοντάδες δέντρα, φυτά και θάμνους κατά μήκος των προσόψεων τους κάτι που θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση της αύξησης των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα.
Εξακόσια ψηλά δέντρα, 500 μεσαίου μεγέθους δέντρα και 2.500 κλιμακωτά φυτά και θάμνοι θα καλύψουν μια έκταση 65.000 τετραγωνικών ποδιών σ τα κτίρια.
Εκτιμάται ότι το δάσος που θα δημιουργηθεί στους ουρανοξύστες θα προσφέρει 25 τόνους CO2 ετησίως και θα παράγει περίπου 60 κιλά οξυγόνου ανά ημέρα.
Στην κορυφή του ψηλότερου ουρανοξύστη (182,8 μέτρα) θα δημιουργηθεί ένα μεγάλο δάσος.
Ο ουρανοξύστης θα φιλοξενεί γραφεία - από τον 8ο όροφο έως τον 35ο όροφο- και θα περιλαμβάνει ένα μουσείο, ένα πράσινο σχολείο αρχιτεκτονικής και μια ιδιωτική λέσχη στον τελευταίο όροφο.
Ο δεύτερος πύργος ύψους 108 μέτρων θα φιλοξενεί ένα ξενοδοχείο Hyatt με 247 δωμάτια και πισίνα στον τελευταίο όροφο.
Οι δύο ουρανοξύστες αναμένεται να ολοκληρωθούν ο 2018, και θα είναι τα πρώτα κάθετα δάση στην Ασία.

www.topontiki.gr

Ήμουν κλινικά νεκρός για δύο λεπτά. Να τι είδα.

Όταν ήμουν νεότερος ήμουν καλός στο κρίκετ. Αν νομίζετε ότι έχω έλλειψη μετριοφροσύνης μην ανησυχείτε. Δεν ήμουν τόσο καλός ώστε να αποφύγω το μπαλάκι του κρίκετ που μου το έστειλε ο αντίπαλος παίχτης κατευθείαν στην καρδιά. Η οποία σταμάτησε. Νεκρός.

Όχι αμέσως πάντως. Από ότι φαίνεται, έκανα 15 βήματα κατευθυνόμενος στα αποδυτήρια, οπότε όλοι πίστεψαν πως απλώς έφευγα από το γήπεδο. Μέχρι που κατέρρευσα.

Θυμάμαι μόνο τα πρώτα εκείνα βήματα. Και τον πόνο. Ό,τι πιο άσχημο είχα νιώσει (εκτός από τη φορά που μια φιλενάδα μου μου τη ράγισε στο πανεπιστήμιο συνεχόμενα χρόνια, αυτό όμως ήταν διαφορετικό είδος πόνου).

Όταν ξύπνησα λίγη ώρα αργότερα, ή να πω, όταν με εξανάγκασαν να ξυπνήσω λίγη ώρα αργότερα, από όσα μου είπαν, είχα ένα χαμόγελο σχηματισμένο στο πρόσωπό μου. Είχα βρεθεί σε ένα μέρος όπου οι περισσότεροι άνθρωποι πάνε μόνο για μια φορά στη ζωή τους. Ο πατέρας μου ανακουφίστηκε. Ήμουν πολύ μικρός για να με μείνω εκεί.

Ήμουν 12 ετών και είχε έρθει να με δει σε έναν αγώνα. Ο πατέρας μου ήταν καλός σ' αυτά, πάντα με στήριζε στα αθλητικά μου ενδιαφέροντα. Και να που τώρα ακολουθούσε το ασθενοφόρο που είχε κολλήσει στην κίνηση του Σίδνεϊ με προορισμό το νοσοκομείο (Royal North Shore). Καμία σειρήνα. Μετά από μισή ώρα έδειχνα σημάδια ζωής. Μέχρι που ξαφνικά άλλαξε η κατάσταση.

Ο πατέρας μου είπε λίγο αργότερα, όταν έπαθα τη δεύτερη καρδιακή προσβολή, ότι έκανε ό,τι μπορούσε να μην καβαλήσει τη διαχωριστική νησίδα και να ακολουθήσει το ασθενοφόρο που «ούρλιαζε» στη λάθος πλευρά του δρόμου. Μέχρι να μας προλάβει μετά από μια ώρα ή κάπου τόσο, ήμουν συνδεδεμένος με το μηχάνημα που κάνει PING! (αναφορά σε ταινία των Monty Python) στην Εντατική, όπου έμεινα για αρκετές μέρες.

Όταν ξύπνησα χάρηκα που τον είδα, όπως και τη μητέρα μου αλλά και την υπόλοιπη οικογένειά μου που είχε σπεύσει στο πλευρό μου. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα είχα αφήσει πίσω, και παρότι τους αγαπούσα με όλη μου την πληγωμένη καρδιά, μπορώ να πω μετά βεβαιότητας ότι δε θα μου έλειπαν, αν είχα μείνει σε εκείνο το μέρος που μπήκα αρχικά.

Δεν είμαι άκαρδος, αλλά μιλάμε για θάνατο, ή τουλάχιστον, την εμπειρία μου με τον παρολίγον θάνατό μου. Αυτοί θα υπέφεραν από το θάνατό μου, όχι εγώ. Δε θα ένιωθα κάτι ώστε να μου λείπουν. Ήταν το τέλος της ζωής μου και ό,τι είχα ζήσει μέχρι εκείνο το σημείο. Ήταν το τέλος στιγμών όπως όταν ο μπαμπάς μου με πήγαινε το Σάββατο για σπορ, όταν η μαμά μου με έβαζε στα γόνατά της και οδηγούσε στα τελευταία μέτρα το αυτοκίνητο για να το βάλει στο γκαράζ, όταν γελούσα και έπαιζα με τον αδερφό μου και την αδερφή μου. Η μπαλιά αυτή (στο κρίκετ) που έχασα ήταν το τέλος όλων
.
Και παρόλα αυτά δεν ήταν. Μάλιστα, απλώς το τέλος των ημερών μου στο κρίκετ .

Υπάρχουν τόσα κλισέ γύρω από το θάνατο. Ο δικός μου δεν είχε κάτι το ξεχωριστό, πέρα από το γεγονός ότι επέστρεψα από το θάνατο. Κι ενώ χαίρομαι που συνέβη αυτό, θα ήμουν πολύ ευτυχισμένος αν είχα μείνει. Σε εκείνο το μέρος δεν είχα τη δυνατότητα μετάνοιας, θλίψης, ή αγανάκτησης για πράγματα που δεν πρόλαβα να κάνω. Δεν είχα καμία δυνατότητα να σκέφτομαι πράγματα συνειδητά. Το μόνο που ένιωθα ήταν ζεστασιά και ασφάλεια.

Όμως βίωσα το θάνατο μόνο για δύο λεπτά. Ίσως στο τρίτο λεπτό έρχεται εκείνος ο άνδρας με την πιρούνα και αρχίζει να σε μαλώνει για όλα τα δεινά που έχεις προκαλέσει, που δεν ήταν και πολλά όταν ήσουν 12 ετών, εκτός από το ότι έκλεψα τις κάρτες ποδοσφαίρου του James Nicholson και έκανα αμαρτωλές σκέψεις για την καθηγήτρια της Φυσικής μου με το βαθύ ντεκολτέ.

Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως το διάσημο φως (που όλοι λένε ότι βλέπεις) ήταν λαμπερό, αλλά δε μπορώ να καταλάβω αν ήταν λαμπερό μπαίνοντας ή βγαίνοντας, και μιας και οι μόνοι που έχουν καταφέρει να το περιγράψουν σαν «φωτεινό» είναι μόνο όσοι κατάφεραν να γυρίσουν για να το περιγράψουν, πολύ φοβάμαι ότι η μαρτυρία μου είναι τόσο αναξιόπιστη όσο η δική τους και θα πρέπει να περιμένετε τη σειρά σας για να το ανακαλύψετε.

Η σύντομη εμπειρία μου της μετά θάνατον ζωής μου άλλαξε τη ζωή. Ήμουν το ψάρι που ξαναπέταξαν στον ωκεανό γιατί δεν ήταν αρκετά μεγάλο. Και παρότι έφτασα μόνο μέχρι το λόμπι στο... ξενοδοχείο του θανάτου -που ελπίζω πως είναι πέντε αστέρων- νιώθω πως είδα αρκετά ώστε να ξέρω πως ο θάνατος είναι μάλλον η πιο ξεκούραστη πόζα που θα πάρεις ποτέ. Είναι γαλήνη. Σκέτη γαλήνη. Δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι εκτός από το δρόμο που θα ακολουθήσεις μέχρι να φτάσεις εκεί και την ευημερία των ανθρώπων που αγαπάς και θα αφήσεις πίσω σου.

Όταν έρθει η μπάλα του κρίκετ στη δική σας περίπτωση, αυτοί είναι που θα θυμούνται όσα εσείς ξεχνάτε. Οπότε αγαπήστε τους με όλη σας την καρδιά όσο ακόμα χτυπά δυνατά.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στη HuffPost Australia και μεταφράστηκε στα ελληνικά.
huffingtonpost.gr
https://twitter.com/harrisonwriter

Πώς αναπτύσσουμε φόβο μέσα από τα τραύματα των άλλων

Μελέτη δείχνει ότι όταν παρακολουθούμε εξ αποστάσεως τραυματικά γεγονότα, όπως τρομοκρατικές επιθέσεις, ενεργοποιούνται οι ίδιες περιοχές του εγκεφάλου που «ανάβουν» και όταν βιώνουμε οι ίδιοι ένα τραύμα

Τι συμβαίνει στον εγκέφαλό μας όταν βλέπουμε άλλους ανθρώπους να βιώνουν τραύμα ή πόνο, όπως για παράδειγμα όταν κατακλυζόμαστε από εικόνες τρομοκρατικών χτυπημάτων σαν το τελευταίο στο Μάντσεστερ;
Μια νέα μελέτη ερευνητών του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Σουηδία που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Νature Communications» δίνει την απάντηση καθώς έδειξε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις ενεργοποιούνται οι ίδιες ακριβώς περιοχές που «ανάβουν» όταν νιώθουμε πόνο και εμείς οι ίδιοι.
Ωστόσο, από τη μελέτη προέκυψε επίσης ότι ο καθένας μας έχει διαφορετικό βαθμό «ευαισθησίας» σε ό,τι αφορά το να μαθαίνει τον φόβο μέσω άλλων.
Σε κάθε περίπτωση, «κλειδί» της όλης διαδικασίας... διδασκαλίας του φόβου «εξ αποστάσεως» φαίνεται να είναι το σύστημα ενδογενών οπιοειδών του εγκεφάλου.

Το να βλέπουμε άλλους να βιώνουν πόνο ή άγχος αποτελεί μια διαδικασία που μας παρέχει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με επικίνδυνα πράγματα και καταστάσεις που θα έπρεπε να αποφεύγουμε.
Ωστόσο κάποιες φορές είναι πιθανό να αναπτύξουμε φόβο για καταστάσεις οι οποίες, λογικά, δεν είναι επικίνδυνες.
Το σύστημα οπιοειδών έχει ως καθήκον να απαλύνει τον πόνο και τον φόβο, όμως δεν λειτουργεί το ίδιο αποτελεσματικά σε όλους τους ανθρώπους, γεγονός που μπορεί να αποτελεί μια από τις αιτίες για τις οποίες κάποια άτομα αναπτύσσουν αγχώδη σύνδρομα μόνο κοιτώντας άλλους ανθρώπους να βιώνουν τραύμα.

Μετατραυματικό στρες... εξ αποστάσεως
«Κάποιοι άνθρωποι είναι υπερευαίσθητοι σε αυτή τη μορφή κοινωνικής μάθησης.Η μελέτη μας δείχνει ότι το σύστημα ενδογενών οπιοειδών επηρεάζει το πόσο ευαίσθητοι είμαστε και μπορεί να εξηγήσει γιατί κάποια άτομα εμφανίζουν διαταραχή μετατραυματικού στρες μόνο παρακολουθώντας άλλα άτομα να βιώνουν τραυματικά γεγονότα.Μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις τα ευαίσθητα αυτά άτομα μπορεί συνεχώς να φοβούνται υπέρμετρα ακόμη και αν τα ίδια δεν ήταν παρόντα στην επίθεση» σημειώνει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Γιαν Χάακερ, ερευνητής στο Τμήμα Κλινικής Νευροεπιστήμης του Ινστιτούτου Καρολίνσκα.

Στο πλαίσιο διπλής τυφλής δοκιμής οι ερευνητές τροποποίησαν τη χημεία του εγκεφάλου σε 22 υγιείς εθελοντές χρησιμοποιώντας μια φαρμακευτική ουσία η οποία μπλοκάρει το σύστημα οπιοειδών.
Παράλληλα, 21 εθελοντές έλαβαν μη δραστική εικονική ουσία.
Ολοι οι συμμετέχοντες παρακολούθησαν στη συνέχεια ένα βίντεο στο οποίο άλλα άτομα υποβάλλονταν σε ηλεκτροσόκ.

«Αναβαν» οι περιοχές του... προσωπικού πόνου
Ο εγκέφαλος υπό φυσιολογικές συνθήκες «ενημερώνει» τη γνώση του σχετικά με τον κίνδυνο με βάση το αν εκπλησσόμαστε κάθε φορά.
Ωστόσο όταν στη μελέτη το σύστημα οπιοειδών είχε μπλοκαριστεί, οι εθελοντές συνέχιζαν να αντιδρούν σαν να εκπλήσσονταν παρότι γνώριζαν ότι θα έβλεπαν κάποιον να υποβάλλεται σε ηλεκτροσόκ.
Σε ό,τι αφορούσε τη λειτουργία του εγκεφάλου, αυτή αυξανόταν σε περιοχές όπως η αμυγδαλή, η περιυδραγωγός φαιά ουσία και ο θάλαμος, γεγονός που μαρτυρεί ότι εμπλέκονταν οι ίδιες περιοχές που εμπλέκονται και στην περίπτωση που το ίδιο το άτομο βιώνει πόνο.
Παράλληλα φάνηκε να αυξάνεται η επικοινωνία μεταξύ αυτών αλλά και άλλων περιοχών του εγκεφάλου οι οποίες έχουν συνδεθεί στο παρελθόν με την ικανότητα του ανθρώπου να κατανοεί τις εμπειρίες και τις σκέψεις των άλλων ανθρώπων.

«Οταν οι συμμετέχοντες στο πείραμα βρέθηκαν οι ίδιοι αντιμέτωποι με απειλητικά ερεθίσματα τα οποία είχαν προηγουμένως συνδεθεί με τον πόνο άλλων ανθρώπων, εμφάνιζαν εντονότερη εφίδρωση και έδειχναν περισσότερο φόβο σε σύγκριση με εκείνους που είχαν λάβει εικονική ουσία.
Αυτά τα συμπτώματα ήταν μάλιστα ορατά ακόμη και τρεις ημέρες μετά το επεισόδιο κοινωνικής μάθησης» αναφέρει ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Αντρέας Ολσον, λέκτορας το Τμήμα Κλινικής Νευροεπιστήμης του Καρολίνσκα.

Τα νέα ευρήματα συνεισφέρουν στην καλύτερη κατανόηση της ψυχολογίας του φόβου.
Οι ερευνητές ελπίζουν ότι μελλοντικά θα οδηγήσουν σε αποτελεσματικότερη, πιο εξατομικευμένη φροντίδα των ατόμων με αγχώδεις διαταραχές.
tovima.gr

Κουνούπια: Το κόλπο πριν βγείτε έξω για να μην σας τσιμπάνε

Φυσικά, ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε τα τσιμπήματα των κουνουπιών είναι να μην έρχεστε καθόλου σε επαφή μαζί τους, δηλαδή να μην βγαίνετε από το σπίτι σας! Φυσικά κάτι τέτοιο είναι άτοπο.

Μπορείτε, όμως, να προστατευθείτε από τα κουνούπια ακολουθώντας κάποιες απλές και βασικές οδηγίες. Τα κουνούπια είναι πιο δραστήρια από το σούρουπο έως την αυγή και σε θαμνώδη περιοχές και κοντά σε λιμνάζοντα νερά.
Η Αμερικανική Ένωση καταπολέμησης κουνουπιών (American Mosquito Control Association - AMCA) παραθέτει χρήσιμες λύσεις για να αποτρέψετε την αναπαραγωγή των κουνουπιών κοντά στο σπίτι σας και για να τα “αποθαρρύνετε” από το να σας τσιμπάνε:
-Νερό: Τα κουνούπια χρειάζονται νερό για να αναπαραχθούν, οπότε, εάν φροντίζετε να αποστραγγίζετε προσεκτικά όλες τις πηγές στάσιμου νερού γύρω από το σπίτι και την αυλή σας, (μπολ νερού για το κατοικίδιο, υδρορροές, σκουπίδια κ.λπ.)
-Ντύσιμο: Φοράτε ανοιχτόχρωμα, φαρδιά ρούχα, μακρυμάνικα μπλουζάκια και μακριά παντελόνια, καπέλα, και κάλτσες.
-Αντικουνουπικά προϊόντα για το δέρμα: Είναι καλύτερα να αποφεύγετε εκείνα που είναι χημικά απωθητικά. Προτιμήστε μερικές τις φυσικές εναλλακτικές λύσεις.
Το να έχετε γλάστρες με κατιφέδες στον χώρο που κάθεστε είναι ένα φυσικό απωθητικό για τα άντομα, επειδή τα άνθη του αναδίδουν ένα άρωμα που αντιπαθούν. Ένας απλός ανεμιστήρας μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να κρατήσετε τα κουνούπια μακριά σας.
Τα φυτά κρατούν το κλειδί για την απώθηση των κουνουπιών με ασφάλεια
Ευτυχώς, υπάρχουν εξαιρετικά αποτελεσματική απωθητικά κουνουπιών στην αγορά με φυσικά βοτανικά έλαια και εκχυλίσματα που είναι εξίσου αποτελεσματικά με τα χημικά εντομοαπωθητικά, αλλά δεν έχουν καθόλου δυνητικά επιβλαβείς παρενέργειες. Μπορείτε επίσης να φτιάξετε το δικό σας απωθητικό χρησιμοποιώντας:
-Αιθέριο έλαιο φύλλων κανέλας (μια μελέτη διαπίστωσε ότι είναι πιο αποτελεσματικό από πολλά χημικά απωθητικά κουνουπιών)
-Καθαρό έλαιο βανίλιας αναμεμειγμένο με ελαιόλαδο
-Κάντε ντους με σαπούνι citronella και στη συνέχεια βάλτε 100% καθαρό αιθέριο έλαιο citronella στο δέρμα σας
-Αιθέριο έλαιο Catnip (σύμφωνα με μια μελέτη, το έλαιο αυτό είναι 10 φορές πιο αποτελεσματικό από το γνωστό εντομοαπωθητικό DEET)
-Αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου: Αυστραλιανή έρευνα του έδειξε ότι ένα μείγμα με 32% έλαιο ευκαλύπτου παρέχει περισσότερο από 95% προστασία από τα κουνούπια για τρεις ώρες, σε σύγκριση με μείγμα 40% DEET που έδωσε 100% για επτά ώρες.
Χρησιμοποιήστε μια φυσική φόρμουλα που περιέχει ένα συνδυασμό από citronella, αιθέριο έλαιο λεμονόχορτου, αιθέριο έλαιο μέντας και βανιλίνη για να απωθήστε τα κουνούπια από το δέρμα σας, όπως συνιστάται σε άρθρο του Ιουνίου 2014 στο AlterNet.
Η επιπλέον θειαμίνη τα απωθεί
Έρευνα από τη δεκαετία του 1960 έδειξε ότι η λήψη βιταμίνης Β1 (θειαμίνη) μπορεί να είναι αποτελεσματική ενάντια στα τσιμπήματα των κουνουπιών. Ωστόσο, μελέτες από τότε δεν έχουν δώσει σαφή αποτελέσματα.
Η θεωρία αυτή υποστηρίζει ότι λαμβάνοντας περισσότερη βιταμίνη Β1 από όση το σώμα σας απαιτεί, προκαλεί την απομάκρυνσή της μέσω των ούρων και του ιδρώτα στο δέρμα σας.
Η βιταμίνη Β1 παράγει μια μυρωδιά που τα θηλυκά κουνούπια φαίνεται να βρίσκουν ενοχλητική. Θυμηθείτε ότι μόνο τα θηλυκά κουνούπια σας τσιμπάνε, όχι τα αρσενικά!
Αυτή η βιταμίνη είναι υδατοδιαλυτή και δεν υπάρχει κίνδυνος τοξικότητας, ακόμα και σε υψηλές δόσεις, οπότε είναι ένα σχετικά ασφαλές μέτρο πρόληψης.
Η δρ Janet Starr Hull συνιστά τη λήψη ενός δισκίου βιταμίνης Β1 την ημέρα από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο, για να σας κάνει λιγότερο “ελκυστικούς” στα κουνούπια.
πηγή:iatropedia.gr
photo:hybridpestcontrol.com

Το ισχυρότερο αντιβιοτικό τώρα 25.000 φορές πιο δυνατό

Η βανκομυκίνη τροποποιήθηκε για τρίτη και καθοριστική φορά και μετατράπηκε ξανά σε «υπερόπλο» ενάντια στα παθογόνα
Η βανκομυκίνη χρησιμοποιείται εδώ και περίπου 60 χρόνια ενάντια σε υπερανθεκτικούς μικροοργανισμούς, όπως ο MRSA, όμως τα βακτήρια είχαν αρχίσει σταδιακά να της αντιστέκονται. 

H νέα τροποποίησή της την καθιστά και πάλι «υπερόπλο», λένε οι ερευνητές

Η βανκομυκίνη, αντιβιοτικό που θεωρείται η «ύστατη λύση», όταν όλα τα άλλα έχουν αποτύχει να αντιμετωπίσουν κάποιον παθογόνο μικροοργανισμό, τροποποιήθηκε και έγινε έως 25.000 φορές ακόμη πιο ισχυρή, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο Proceedings of the National Academy of Sciences αμερικανοί ερευνητές.
Πρόκειται για μια άκρως ενθαρρυντική εξέλιξη, καθώς τα τελευταία χρόνια ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί για μια διαφαινόμενη σοβαρή απειλή ενάντια στη δημόσια υγεία, επειδή τα μικρόβια μεταλλάσσονται και αναπτύσσουν ολοένα μεγαλύτερη αντίσταση ακόμη και στα πιο ισχυρά αντιβιοτικά, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της βανκομυκίνης.
Χωρίς φόβο αντίστασης
Όμως, οι επιστήμονες του Τμήματος Χημείας του Ινστιτούτου Ερευνών Scripps στην Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον Ντέιλ Μπόγκερ, δήλωσαν ότι «οι γιατροί μπορούν να χρησιμοποιούν τη νέα τροποποιημένη μορφή βανκομυκίνης χωρίς να φοβούνται ότι θα εμφανισθεί αντίσταση σε αυτή».
Η βανκομυκίνη χρησιμοποιείται εδώ και περίπου 60 χρόνια ενάντια σε υπερανθεκτικούς μικροοργανισμούς, όπως ο MRSA, όμως τα βακτήρια είχαν αρχίσει σταδιακά να της αντιστέκονται. 

Είχαν προηγηθεί δύο τροποποιήσεις του εν λόγω αντιβιοτικού από τους επιστήμονες και τώρα έγινε μία τρίτη και καθοριστική, που φαίνεται να αποκαθιστά το ρόλο της ως «υπερόπλο» κατά των μικροβίων.
Στα εργαστηριακά τεστ η νέα βανκομυκίνη εξόντωσε εντερόκοκκους VRE που ήταν ανθεκτικοί στις προηγούμενες μορφές της. 

Το αντιβιοτικό διατήρησε σχεδόν την ίδια αποτελεσματικότητα μετά από 50 «γύρους» έκθεσης στο συγκεκριμένο επικίνδυνο βακτήριο. 

Τα περισσότερα από τα υπόλοιπα αντιβιοτικά συνήθως εξασθενούν μετά από λίγους «γύρους».
Διαθέσιμο σε μια πενταετία
Θα πρέπει να ακολουθήσουν δοκιμές σε ζώα και ανθρώπους και οι ερευνητές εκτιμούν ότι, αν όλα πάνε καλά, το νέο αντιβιοτικό θα είναι διαθέσιμο σε περίπου πέντε χρόνια. Προηγουμένως, όμως, θα πρέπει να βρεθεί ένας πιο γρήγορος και πιο φθηνός τρόπος για να παράγεται η νέα μορφή του αντιβιοτικού, καθώς η τωρινή μέθοδος περιλαμβάνει 30 διαδοχικά βήματα.
tovima.gr

Το Παράδοξο του Χρόνου

Παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Μια αίσθηση γραμμικότητας, ένας παγιωμένος νόμος αιτιότητας.
Ή μήπως όχι;
Είναι δυνατόν να αλλάξουμε το παρελθόν;
Είναι δυνατόν το μέλλον και όσα δεν έχουν ακόμα συμβεί, να επηρεάζουν με παράδοξους τρόπους το παρόν μας;
«Ισως», είναι η απάντηση που μας προσφέρουν τα σχετικά παραψυχολογικά ευρήματα!

Της Μαριλένας Αβραάμ-Ρέπα 
 «Tι θα συνέβαινε αν μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω το χρόνο και να επιδράσουμε καταλυτικά σε αυτό που θεωρούμε ως «παρελθόν»;», αναρωτιέται ο W. Braud (2000). «Η ιδέα αυτή ακούγεται μάλλον εξωφρενική», συμπληρώνει, «όμως μια σωρεία ευρημάτων φαίνεται να την επιβεβαιώνει» (Braud, 2000). Ακολούθως, δυο τομείς παραψυχολογικής έρευνας έρχονται να φωτίσουν την παράδοξη αυτή περιοχή της οπισθοδρομικής χρονικής επίδρασης: Η μελέτη της ψυχοκίνησης και της εξω-αισθητηριακής αντίληψης.

Επιδρώντας στο παρελθόν: Οπισθοδρομική Ψυχοκίνηση (retro-pk)
Η έννοια της ψυχοκίνησης αναφέρεται στη συνειδητή ή ασυνείδητη ανθρώπινη επίδραση επί ενός συστήματος με μη «φυσικά» (ή συμβατικώς γνωστά) μέσα, με αποτέλεσμα μια αλλαγή στη λειτουργία, σύσταση ή κατάστασή του (Irwin & Watt, 2007).

Πιο συγκεκριμένα, το φαινόμενο διακρίνεται στη μάκρο και μίκρο – ψυχοκίνηση (macro/ micro-pk), με την πρώτη κατηγορία να περιλαμβάνει ευρείας κλίμακας «ορατά» φαινόμενα, όπως είναι το «νοερό» λύγισμα κουταλιών, η κίνηση μιας πυξίδας με «τη σκέψη» ή η θεραπεία ασθενειών μέσω της προσευχής και του διαλογισμού, και τη δεύτερη κατηγορία να περιγράφει τις περιπτώσεις υποδόριας επίδρασης επί ορισμένων (ηλεκτρονικών, μαγνητικών, κ.α.) συστημάτων, η οποία και απαιτεί εφαρμογή στατιστικών μεθόδων προκειμένου να εξακριβωθεί (Irwin & Watt, 2007).

Στο πλαίσιο αυτό, το 1971, ο Helmut Schmidt, θεωρητικός φυσικός, προβαίνει σε μια εντυπωσιακή και παντελώς παράδοξη παρατήρηση. Πιο συγκεκριμένα, με τη βοήθεια ενός γεννήτορα τυχαίων αριθμών, παράγει και καταγράφει σε μια κασέτα μια σειρά από τυχαίες δυαδικές ακολουθίες του ενός και του μηδενός, ενώ κανείς, συμπεριλαμβανομένου του ιδίου, δεν είναι παρόν. Μετά από αρκετή ώρα, το καταγεγραμμένο υλικό αναπαράγεται στα πλαίσια ψυχοκινητικού πειράματος, και τα υποκείμενα καλούνται να επηρεάσουν ψυχοκινητικά την συσκευή προς μια ορισμένη κατεύθυνση (Braud, 2000).

Σημειώνουμε πως, καθώς η κασέτα είναι προ-εγγεγραμένη, η αλληλουχία των ψηφίων αναμένεται να είναι συγκεκριμένη και –λογικά- να μην επιδέχεται αλλαγών. Εντούτοις, το 1976 ο ίδιος ερευνητής ανακοινώνει πως τα υποκείμενα επηρέασαν την προ-παραχθείσα ακολουθία διαδικών αριθμών, επιδρώντας ψυχοκινητικά στο… παρελθόν! (Braud, 2000).

Συνεχίζοντας, σε παρόμοια ευρήματα έχουν καταλήξει έρευνες στις οποίες τα υποκείμενα καλούνταν να επιδράσουν νοητικά σε αναπνευστικές, καρδιολογικές και άλλες φυσιολογικές καταγεγραμμένες μετρήσεις, που είχαν όμως συμβεί στο παρελθόν (Braud, 2000).

Συνοψίζοντας, η περιπλοκότητα του ζητήματος έγκειται στο γεγονός πως οι ερευνητές που είχαν αποθηκευμένες και φυλαγμένες σε ασφαλή και μη προσβάσιμο χώρο αρκετές κόπιες των αρχικών, «απαρατήρητων» δεδομένων, με στόχο την μεταγενέστερη σύγκριση, βρέθηκαν προ εκπλήξεως όταν αντιλήφθηκαν πως το πρωτογενές εκείνο υλικό (παρελθόν), συμφωνούσε με το επακόλουθο πειραματικό υλικό (μέλλον) (Braud, 2000).

Πιθανές ερμηνείες
Βάσει των παραπάνω, είναι εύλογο να αναρωτηθούμε αναφορικά με το κατά πόσον τα εκάστοτε υποκείμενα όντως μετέβαλαν το εκάστοτε υλικό ή κατά πόσον απλά «μάντεψαν» τα σχετικά προπαραχθέντα μοτίβα. Στην δεύτερη περίπτωση, μιλάμε για το λιγότερα «εξωτικό», αλλά περισσότερο λογικοφανές φαινόμενο της μαντείας ή ενόρασης (Irwin & Watt, 2007). Στην πρώτη περίπτωση, από την άλλη πλευρά, αναφέρονται δυο πιθανές εκδοχές: Είτε τα υποκείμενα τροποποίησαν το παρελθόν, αλλάζοντας την αρχική σύσταση των γεγονότων, είτε τα υποκείμενα δεν τροποποίησαν την παρελθοντική κατάσταση των γεγονότων, αλλά αντίθετα, η μεταγενέστερη υποκειμενική βούληση, προσδοκίες ή συνειδητότητα, ήταν αυτή που δημιούργησε τα παρελθόντα γεγονότα εξ’ αρχής!

Στο σημείο αυτό, ο ίδιος ο Schmidt (1993), αλλά και ο Braud (2000) φαίνονται να τάσσoνται υπέρ της δεύτερης ερμηνείας, υποστηρίζοντας πως «δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν. Υπό την έννοια αυτή ό,τι έγινε έγινε. Αν, για παράδειγμα, ένα χαρτί είναι διάτρητο, δεν μπορούμε να εξαλείψουμε τις τρύπες! Αυτό που μπορούμε, όμως, να κάνουμε είναι να καθορίσουμε στο “εδώ και τώρα” εάν το χαρτί αυτό θα ήταν ή δεν θα ήταν διάτρητο εν τη γεννέσει του! Με λίγα λόγια, οι παρούσες δυναμικές επηρεάζουν τις πιθανότητες εμφάνισης ή απουσίας ενός γεγονότος. Συνεπώς, τα παρελθόντα γεγονότα λειτουργούν σαν να «προαισθάνονται» τι θα κάνουμε αργότερα, και να προσαρμόζονται αναλόγως».

Συμπερασματικά, πιθανώς η ψυχοκίνηση να λειτουργεί με βάση τους κβαντικούς νόμους, επηρεάζοντας μόνο τις πιθανότητες των εν δυνάμει αποτελεσμάτων, αφήνοντας ανέπαφες τις έννοιες της ενέργειας, της συμμετρίας ή της ορμής, και προϋποθέτοντας μια κατάσταση προθύστερης μη παρατήρησης, δηλαδή «αβεβαιότητας» (Schmidt, 1993). Υπό την έννοια αυτή, πολλοί θεωρητικοί συμπεραίνουν πως η στιγμή της παρατήρησης ενός συμβάντος είναι σπουδαιότερη από την αρχική στιγμή της γέννησής του, επιδρώντας καταλυτικά στην τελική του «δομή» (Hootkooper, 2002). Από την άλλη πλευρά, αναπάντητα παραμένουν ερωτήματα όπως «Τι συνιστά “παρατήρηση”», ή «Ποιος είναι ο τελικός “παρατηρητής”;» (Hootkooper, 2002).

Το μέλλον επιδρά στο παρόν: Πρόγνωση και προαισθήματα
Συνεχίζοντας, ο δεύτερος σχετικός τομέας έρευνας είναι αυτός της εξω-αισθητηριακής αντίληψης, και ειδικότερα της πρό-γνωσης και προ-αίσθησης (Radin, 2000).

Στο πλαίσιο αυτό, η πρό-γνωση, θεωρούμενη ως συνειδητή γνωστική δραστηριότητα, (precognition) αναφέρεται στην «ανώμαλη» γνώση ενός επικείμενου συμβάντος που δεν μπορεί- λογικώς- να προβλεφθεί ή να εξηγηθεί με «φυσικά μέσα» (π.χ. ένα όνειρο που παρέχει σαφείς πληροφορίες για το μέλλον, ή ένας χρησμός). Από την άλλη πλευρά, το προ-αίσθημα (premonition), αναφέρεται επίσης σε ένα μελλοντικό, μη λογικά προβλέψιμο γεγονός, αφορά όμως στην συναισθηματική/ βιωματική του πρόσληψη (π.χ. ανεξήγητη αγωνία) (Bem, 2011).

Στο πλαίσιο αυτό, χαρακτηριστική είναι μια σειρά πειραμάτων του Klintman (1983-84), στα οποία ο χρόνος αντίδρασης των υποκειμένων (παρόν) σε ένα έργο αναγνώρισης χρωματικών κηλίδων (Stroop Task), μειωνόταν (αντιδρούσαν, δηλαδή, γρηγορότερα) όταν μετά την παρουσίαση και αναγνώριση του χρώματος των κηλίδων αυτών, παρουσιαζόταν βιαστικά σε μία καρτέλα το σωστό όνομα των κηλίδων (μέλλον), σε σχέση με τη συνθήκη κατά την οποία το -μεταγενέστερα παρουσιαζόμενο- όνομα δεν ήταν το σωστό. Με λίγα λόγια, το φαινόμενο αυτό περιγράφει μια χρονικά αντίστροφη επίδραση του μέλλοντος στο παρόν (Braud, 2000)!

Συνεχίζοντας, το παράδοξο της όλης υπόθεσης αφορά στη διάσταση του χρόνου (βλ. παραβίαση γραμμικότητας), καθώς και στην παραβίαση της συμβατικής αρχής της αιτιότητας, σύμφωνα με την οποία το αίτιο προηγείται πάντοτε του αποτελέσματος (Schmidt, 1993).

Πιο συγκεκριμένα, ένα γεγονός μπορεί να θεωρηθεί ως το «αίτιο» που γεννά ως «αποτέλεσμα» μια σειρά από πληροφορίες αναφορικά με τη φύση του (όπως το που, πότε και γιατί συνέβη). Υπό την έννοια αυτή, εάν κάποιος αποκτήσει πρόσβαση σε μελλοντικές και –επί του παρόντος- ανύπαρκτες πληροφορίες (αποτέλεσμα), τότε το αίτιο (μελλοντικό γεγονός) φαίνεται πως έπεται, δρώντας αντίστροφα στο χρόνο (Schmidt, 1993). Με άλλα λόγια, ενώ η πρό-γνωση και το προ-αίσθημα συνιστούν προ-ληπτικές λειτουργίες, είναι δηλαδή φαινόμενα που προηγούνται της εμφάνισης ενός μελλοντικού γεγονότος, το ίδιο το μελλοντικό γεγονός φαίνεται να ασκεί μια οπισθοδρομική επίδραση στο παρόν (Irwin & Watt, 2007).

Εναλλακτικά, μια διαφορετική θεωρία υποστηρίζει πως η πρόγνωση ίσως να στηρίζεται σε έναν μεικτό μηχανισμό (τυχαίας) «πρόβλεψης» ενός μελλοντικού γεγονότος, το οποίο και ύστερα συμβαίνει μέσω ενός μηχανισμού ψυχοκινητικής επίδρασης του υποκειμένου (Schmidt, 1993).

Συμπεράσματα
Καταλήγοντας, τα παραπάνω δεδομένα μοιάζουν, καταρχήν, να θίγουν ορισμένες παγιωμένες αντιλήψεις. Στο πλαίσιο αυτό, ο Dean Radin (2000), υπογραμμίζει πως η διαδεδομένη υπόθεση πως το αίτιο προηγείται του αποτελέσματος, είναι γενικώς χρηστική, αλλά όχι απόλυτη, καθώς αντίστοιχα ευρήματα υποδηλώνουν την ύπαρξη και μιας εναλλακτικής –οπισθοδρομικής- αιτιότητας, με το αίτιο να έπεται του αποτελέσματος! Επιπλέον, ο ίδιος μελετητής αποφαίνεται πως ευρήματα όπως τα εν λόγω, τείνουν να επιβεβαιώνουν εμπράκτως διάφορες «εξωφρενικές» υποθέσεις της θεωρητικής φυσικής και σε μακρο-κοσμικό επίπεδο.

Υπό την ίδια έννοια, διάφορα άλλα «ανεξήγητα» φαινόμενα όπως αυτά της συγχρονικότητας αλλά και του déjà vu, θα μπορούσαν ίσως να εξηγηθούν με επιστημονικούς όρους, υπό την προϋπόθεση μιας σφαιρικότερης θέασης του χρόνου και της αιτιότητας (Braud, 2000∙ Radin, 2000).

Από την άλλη πλευρά, πριν προβούμε σε κάποιο συμπέρασμα, πρέπει να έχουμε κατά νου πως πολλές απόπειρες επανάληψης των σχετικών πειραμάτων έχουν αποτύχει πολλάκις(Braud, 2000). Επιπρόσθετα, πολλοί ερευνητές κατακρίνουν τις σχετικές έρευνες για σαθρό μεθοδολογικό υπόβαθρο, ή απόκρυψη διαψευστικών ευρημάτων, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ψευδών εντυπώσεων (Irwin & Watt, 2007). Οπως και να έχει, όλα τα παραπάνω φαίνονται ικανά να διαταράξουν τη δεδομένη κοσμοθεωρία μας, γεννώντας κομβικά ερωτήματα για τη φύση, τους περιορισμούς αλλά και τις δυνατότητες της «πραγματικότητας», καθώς και για την επίδραση που ασκούν οι παρούσες προσδοκίες και αποφάσεις μας στο μέλλον, αλλά και στο παρελθόν!

Who is Who: Η Μαριλένα Αβραάμ-Ρέπα είναι ψυχολόγος (Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών) με μεταπτυχιακό στην «Υπερπροσωπική Ψυχολογία και Σπουδές Συνειδητότητας» από το πανεπιστήμιο του Northampton στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο κλάδος της ειδικεύεται σε επιστημονικά, και συχνά περιθωριοποιημένα, ζητήματα όπως η παραψυχολογία και η πνευματικότητα, αλλά και σε πιο συμβατικά, όπως οι σύγχρονες νευροψυχολογικές προσεγγίσεις και η φιλοσοφία του νου.
Αναφορές
Bem, D. J. (2011). Feeling the future: Experimental evidence for anomalous retroactive influences on cognition and affect. Journal of Personality and Social Psychology , 1-19.
Braud, W. (2000). Wellness implications of retroactive influence: Exploring an outrageous hypothesis. Alternative Therapies in Health and Medicine , 6 (1), 37-48.
Hootkooper, J. M. (2002). Arguing for an observational theory of paranormal phenomena. Journal of Scientific Exploration , 16 (2), 171–185.
Irwin, H. J., & Watt, C. A. (2007). An introduction to parapsychology. North Carolina: McFarland&Company, Inc., Publishers.
Radin, D. (2000, 07 31). Time-reversed human experience: Experimental evidence and implications. Ανάκτηση 2014, από Esalen Draft
Schmidt, H. (1993). Non-causality as the earmark of psi. Journal of Scientific Exploration , 7 (2), 125-132.
http://www.metafysiko.gr/?p=8503

Ένα ψέμα που το έλεγαν Αλήθεια

Συντάχθηκε απο τον/την Epicurus2day  

Σάββατο, 29 Νοέμβριος 2008 00:00

Μετά από εβδομαδιαίο ταξίδι στη Νέα Υόρκη, "υποψιασμένος", μετά από όλα όσα έχουν συμβεί στον κόσμο, από την τελευταία μου επίσκεψη εκεί, δεν έχω παρά να καταθέσω μια απλή παρατήρηση:
ταξί με πιστωτική κάρτα, τηλέφωνο με πιστωτική κάρτα, πρόστιμο τροχαίας με πιστωτική κάρτα (!)...
Ένας πιστωτικός κόσμος που δεν είναι να απορείς πως έφτασε ως εδώ και από την άλλη, ένα μουσείο τραπεζικής τέχνης και ιστορίας.
Η πόλη καυχιέται για τον JP Morgan και τον Rockefeller, ο ένας έχει μια πλατεία όπου δεσπόζει το Rockefeller Center (και όπου για να αγοράσεις "εισιτήριο" για να δεις τα "εκθέματα" και την άποψη της πόλης από τον υψηλότερο όροφο, ΔΕΝ δέχονται μετρητά αλλά μόνο πιστωτικές καρτες) - ο άλλος ένα "μουσείο" όπου προβάλλονται οι "φιλανθρωπίες" και τα έργα του.
Και βέβαια ο πλούτος και η δύναμη τους.
Ειδικά ο JP Morgan έχει συλλέξει ανεκτίμητους θησαυρούς της παγκόσμιας τέχνης.
Σε ένα πρόσφατο άρθρο του, για την ομώνυμη τράπεζα που ελέγχει το 85% της αγοράς παραγώγων παγκόσμια, o Jim Willie, εκδότης ενός από τα πιο ενδιαφέροντα newsletters, του Hat Trick, περιγράφει την δράση του "τέρατος" όπως την χαρακτηρίζει, της JP Morgan.
Tο άρθρο αυτό όποιος ενδιαφέρεται ας το διαβάσει εδώ.
Προειδοποιώ, όμως, ότι θέλει αρκετή δόση ευθυκρισίας για να μπορέσει κάποιος να ακολουθήσει τον αρθρογράφο.
Όποιος έχει συνηθίσει να διαβάζει τους... Χαμαιλέοντες του ελληνικού και παγκόσμιου τύπου, ας μην κάνει τον κόπο.
Αυτοί οι άνθρωποι, οι ειδησεογράφοι και ειδησεολόγοι, αυτοί που πρέπει να αξιολογούν και να μεταφέρουν την είδηση στους πληροφοριοδέκτες, εμάς, έχουν χάσει "frames", όπως συνηθίζουν να λένε οι μοντέρ.
Έχουν χάσει ή ξεχάσει ή παραχαράξει κάποια πολύ σπουδαία κομμάτια της πρόσφατης ιστορίας. Θα αναφερθώ σε 2 από αυτά εν συντομία, για να καταλήξω στο προκείμενο.
Tο πρώτο αφορά το περίφημο money supply στο οποίο τόσες φορές έχουμε αναφερθεί από εδώ. Τον μέγιστο παραλογισμό, το κράτος να εκχωρεί σε ιδιώτες (τραπεζίτες) την εξουσία του, να τυπώνει και να κυκλοφορεί το χρήμα, από τους οποίους μετά δανείζεται με τόκο και σε αντάλλαγμα τους δίνει ομόλογα ή έντοκα γραμμάτια.
Το κράτος, θεωρείται πιστοληπτικά αξιόπιστο γιατί από πίσω του υπάρχουν οι φορολογούμενοι.
Είναι προφανές, ότι όσο δημοκρατική ή δημοκρατικοφανής και να είναι η κοινωνία της Δύσης, στην συγκεκριμένη περίπτωση, ΔΕΝ υπάρχει, απλά, άλλη εξήγηση από αυτή: οι οικονομικά ισχυροί (οι ισχυρότεροι) έχουν την μέγιστη εξουσία, στον κόσμο αυτό.
Την παροχή του χρήματος.
Το κράτος είναι διακοσμητικό.
Πρέπει ο καθένας να καταλάβει και να αντιληφθεί πλήρως αυτό το πολύ απλό γεγονός.
Είναι ό,τι πιο σημαντικό συμβαίνει γύρω μας, σε επίπεδο εξουσίας.
Είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει τα πάντα.
Από το πόσο δουλεύουμε, πόσο φορολογούμαστε, γιατί υπάρχουν κοινωνικές ανισότητες, διαφθορά, διαπλοκή.
Στις 17/10 στο φόρουμ του tradenews, σε ένα σχόλιο που είχα κάνει, ανέφερα τα εξής:
"Το σύστημα της Federal Reserve δεν έχει λόγο ύπαρξης. Τον ρόλο της μπορεί να τον έχει το κράτος. Ένας Αμερικανός Πρόεδρος, κάποτε, ετοιμάστηκε να αγνοήσει αυτό το σύστημα σκεπτόμενος το απλό: "γιατί να δανείζομαι ως κράτος χρήματα με τόκο και να μην τα τυπώνω εγώ ως κράτος, άτοκα; γιατί να μην καθορίζω το Money Flow;".
Προχώρησε και παραπέρα.
ΠΡΑΓΜΑΤΙ τύπωσε κρατικό χρήμα και ετοιμάστηκε να το θέσει σε κυκλοφορία. Ioύνιο μήνα υπέγραψε ένα Διάταγμα, το με αριθμό 11110.
Αυτό του επέτρεπε να τυπώνει και να κυκλοφορεί ως κράτος χρήματα.
Τύπωσε μάλιστα, όπως λένε και περί τα $4,292,893,825 (ακριβώς).
Πέντε μήνες αργότερα, το Νοέμβριο, δολοφονήθηκε.
Ήταν το 1963 και ο Πρόεδρος λεγόταν John Kennedy.
Το Διάταγμα του ποτέ δεν εφαρμόστηκε (αν και ισχύει ακόμα και σήμερα) και τα χρήματα που είχαν τυπωθεί καταστράφηκαν. Έκτοτε το Έλλειμα και το Χρέος των ΗΠΑ εκτινάχθηκαν. "
http://www.john-f-kennedy.net/executiveorder11110.htm
Ένα άλλο διάταγμα, είναι το 12631 επί Reagan. Με αυτό δημιουργήθηκε η περιβόητη ομάδα Working Group on Financial Markets - "Ομάδα Εργασίας επί των Χρηματαγορών".
Αυτή η "ομάδα", της οποίας η δράση, οι αρμοδιότητες, οι σκοποί, η στελέχωση τυλίχτηκαν σε δύο (2) σελίδες χαρτί, η οποία τάχαμου θα ελέγχει την κυκλοφορία στις αγορές και η οποία ιδρύθηκε με αφορμή το μίνι-κραχ του 1987, είναι ουσιαστικά ένα Διοικητήριο, με κεφάλαια απευθείας από την Κεντρική κυβέρνηση, τα οποία φυσικά πουθενά δεν φαίνονται, ούτε ελέγχονται, ούτε και κάποιος γνωρίζει πως και ποιοι τα διαχειρίζονται, με τα οποία "ρυθμίζονται"- σύμφωνα με άδηλα συμφέροντα (ποιων;) - οι αγορές. Την επιτροπή, απαρτίζουν, ο Πρόεδρος της Αμερικάνικης Κεφαλαιαγοράς, ο Πρόεδρος της FED, o Πρόεδρος της Επιτροπής Παραγώγων και φυσικά, εσχάτως, το στέλεχος της Goldman Sachs για 32 χρόνια (από το 1974) Henry Paulson, ως προϊστάμενος της ομάδας. O υπουργός Οικονομικών δηλαδή (για 2 χρόνια). Αυτός που ο συντηρητικός American Spectator είχε κατηγορήσει νωρίς (το 2006) ότι μετατρέπει το υπουργείο οικονομικών σε Goldman Sachs South. 32 χρόνια είναι αυτά, νερό δεν γίνεται το αίμα...
Η ομάδα ονομάζεται κατά τας γραφάς, "plunge protection team" ή PPT το οποίο μεθερμηνευόμενον είναι "ομάδα προστασίας από την κατάρρευση".
Αυτή η ομάδα, τέκνο της Αμερικάνικης διοίκησης και προϊόν των μεγαλύτερων Αμερικάνικων τραπεζών, με οικονομική δύναμη που ξεπερνάει κράτη ολόκληρα, κεφάλαια απροσδιόριστα, ανεξέλεγκτη, επεμβαίνει κατά το δοκούν στις αγορές. Πως προκύπτει ότι επεμβαίνει;
α. Στις 17/9/2001. μια εβδομάδα μετά τα γεγονότα της 11/9 ο αντ' αυτού του Προέδρου Κλίντον, Τζορτζ Στεφανόπουλος (τον οποίο οι αφελείς συνέλληνες θεωρούσαν "δικό μας" όπως και τον Δουκάκη παλιότερα), δηλώνει στην πρωινή εκπομπή του ABC "Good Morning America" :
"...ίσως το πιο σημαντικό που υπάρχει (είναι ότι) η Fed δημιούργησε το 1989 αυτό που ονομάζεται "Plunge Protection Team", η οποία είναι, η Federal Reserve, μεγάλες τράπεζες, αντιπρόσωποι του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης και άλλων χρηματιστηρίων και οι οποίοι συναντώνται ανεπισήμως έως τώρα έχοντας συνάψει μια ανεπίσημη συμφωνία με τις μεγαλύτερες τράπεζες, να αρχίζουν να αγοράζουν μετοχές εάν εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα"
"Στο παρελθόν είχαν δράσει πιο επίσημα. Δεν ξέρω αν θυμάστε, το 1998, υπήρξε μια κρίση ονομαζόμενη "Long Term Capital crisis". Ήταν (το LTC) ένας μεγάλος trader νομισμάτων και υπήρξε μια παγκόσμια νομισματική κρίση. Τότε όλοι, υπό την εποπτεία της Fed, όλες οι τράπεζες, συνενώθηκαν όταν άρχισε αυτό (το LTC) να καταρρέει και στήριξαν τις αγορές συναλλάγματος.Και έχουν (αντίστοιχα) σχέδια, αν τα χρηματιστήρια αρχίζουν να πέφτουν"
β. Προ Greenspan, o Πρόεδρος της FED Robert Heller,είχε ο ίδιος προτείνει την δημιουργία μιας ομάδας που θα αγόραζε μετοχές σε αντίστοιχες περιπτώσεις.

γ. Δύο άρθρα, στην washington post και τη new york post σε ανύποπτο χρόνο περιγράφουν ΑΚΡΙΒΩΣ την λειτουργία της "ομάδας".
δ. Μόλις πρόσφατα, η ομάδα έβγαλε και ανακοινωθέν. Ήταν στις 6/10/2008...
Πρόσφατα επίσης, ένας τρελός συνωμότης (όπως άλλωστε χαρακτηρίζονται όσοι λένε ή ψάχνουν την αλήθεια τη σήμερον ημέρα), εμφανίστηκε στο cnbc και είπε πως "ξέρετε, τα ράλι των τελευταίων λεπτών στις 24/10 και τις 10/10 στον S&P δεν εξηγούνται - ή μάλλον εξηγούνται, επρόκειτο για Buying της PPT (κάποιοι τα λένε και PPT Rallies)."

Αξίζει να δείτε το βίντεο για το πως όλοι του την πέφτουν, τον διακόπτουν, τον γελοιοποιούν και τον ειρωνεύονται ("δημοσιογράφοι", έτσι;). Μάλιστα η συμπαρουσιάστρια της εκπομπής σπεύδει να μας πει ότι "η εκπομπή δεν τα υιοθετεί αυτά" ενώ ο παρουσιαστής ότι "στείλε μου ένα mail με στοιχεία, το έχω ακουστάαυτά, αλλά δε νομίζω...". Είναι λέει "θεωρίες συνωμοσίας του internet". O δε εκπρόσωπος της Bank of America στο πάνελ λέει ότι είναι "ηλιθιότητα" (silly). Μετά πίνει λίγο νεράκι από ένα μπουκάλι να ηρεμήσει...

Πιστεύει κανείς ότι θα ξαναβγεί ποτέ αυτός ο άνθρωπος στον αέρα;
Για αυτά τα Rallies όμως έχουν και άλλοι "απορίες", στο Bloomberg.
Και για την ύπαρξη και την αδιαφάνεια της ομάδας ρώτησε σε προεκλογικό debate τον McCain ο Ron Paul, άλλος ένας τρελός και συνωμότης.

Θαυμάστε διαύγεια και εντιμότητα στην απάντηση του πολιτικού ανδρός. Αξίζει. Ήταν ο ένας από τους 2 υποψήφιους προέδρους του κόσμου.
Εν πάση περιπτώσει η PPT δυστυχώς υπάρχει και εάν θέλετε να εντρυφήσετε περισσότερο διαβάστε την ακόλουθη μελέτη 41 σελίδων. Ό,τι πιο εμπεριστατωμένο...
TheVisibleHand.pdf

Παρεμπιπτόντως: Με τι ασχολείται ο Τζωρτζ Στεφανόπουλος σήμερα; Είναι παρουσιαστής εκπομπής στο ABC...

Φαντάζομαι κάποιοι από εσάς να σκέφτονται: Είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά τα ανήκουστα; Τα αδιανόητα; Τα οδυνηρά; Στις ΗΠΑ; Το λίκνο της δημοκρατίας;

Αγαπητοί φίλοι, αν η σκέψη σας ταξιδεύει καλοπροαίρετα κάπου εκεί ή κάπως έτσι δεν σας κακίζω. Διότι όπως πολλοί δεν θα ξέρατε τα όσα είπε ο Pinter στην βράβευση του με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας ή δεν θα τα είχατε ακούσει, (9/11 το βίντεο στον Επίκουρο) άλλοι τόσοι δεν θα γνωρίζετε ότι το 2007, βραβεύτηκε με το βραβείο Πούλιτζερ, ο δημοσιογράφος Charlie Savage, για σχετική αρθρογραφία του όπου αποκάλυπτε ότι:

ο Πρόεδρος Bush έχει παραβιάσει - παρερμηνεύσει - παρακάμψει, όχι 1, όχι 2 αλλά 75ο νόμους που έχει ψηφίσει το Κογκρέσο εκδίδοντας τα λεγόμενα signing statements, δηλαδή σα να λέμε "ερμηνευτικές εγκυκλίους" με εντελώς αντίθετο πολλές φορές περιεχόμενο από το ψηφισθέν νομοθέτημα...!

Αν αυτό δεν είναι δικτατορία, τότε ποιο είναι;

Ή μάλλον όχι: είναι κάτι πολύ χειρότερο. Είναι έλεγχος, αυταρχισμός, παρεμβατισμός, κατάχρηση εξουσίας και πολλά αλλά χαρακτηριστικά απολυταρχικών καθεστώτων στην ιστορία, αλλά με μία σατανική διαφορά: Το κοινό, οι πολίτες, οι λαοί, οι κοινωνίες - όπως θέλετε πείτε τα, πιστεύουν το ΕΝΤΕΛΩΣ αντίθετο.

Ότι τάχα ζουν δημοκρατικά, ελεύθερα, με σεβασμό και αξιοπρέπεια στα θεμελιώδη δικαιώματα τους.

Αυτή είναι η εποχή μας. Η εποχή των κοιμώμενων αγελάδων και των λύκων που ντύθηκαν αρνάκια.

Ο αξιόλογος *τρελός - συνωμότης μην ξεχνιόμαστε* Michael Bolser του Le Metropole Cafe" το 'πε καλά για τον Dow Jonew.

"Ο DOW είναι μια πεθαμένη μπανανία, μια δικτατορία σε πλήρη στρατιωτική ένδυση, η οποία έχει τοποθετηθεί στο παράθυρο του κάστρου, κουνώντας με έναν μηχανικό μοχλό το χέρι του πτώματος, το οποίο χαιρετάει το πλήθος στην Wall Street"

Ο Bolster, παλεύει χρόνια ο κακομοίρης να ενημερώσει για την χειραγώγηση στην αγορά του χρυσού, όπου είχαμε αναφερθεί παλιότερα. Μια αγορά που θυμίζω, είναι σε Bear Market αν και ο χρυσός παραδοσιακά είναι hedge μέταλλο και εν γένει αξία, αξία προστασίας πάει να πει (και εν τέλει αξία πραγματική, όχι χάρτινη) και αφετέρου - αν πιστέψουμε στο ότι η χείρα του Adam Smith που ρυθμίζει τις αγορές με βάση την προσφορά και την ζήτηση υπάρχει (γελάστε, δεν είναι κακό) τότε - ας ξέρουμε ότι η παγκόσμια παραγωγή χρυσού είναι μικρότερη από την παγκόσμια ζήτηση ή στην καλύτερη περίπτωση ίση, εδώ και πολλά χρόνια.

Πάω όμως και στο προκείμενο για να κλείσω τη σημερινή παράθεση.

Tο τελευταίο BusinessWeek μας ενημερώνει ότι οι subprime-λύκοι είναι πίσω.

Στο κύριο άρθρο, ο συντάκτης αναλυτικά αναφέρει το νέο μεγάλο κόλπο:
Αφού πλέον δεν μπορούμε να δανείζουμε όπου - όπου, η κυβέρνηση παρέχει την δυνατότητα δανεισμού σε "χαμηλής πιστωτικής διαβάθμισης" νοικοκυριά, παρέχοντας η ίδια εγγύηση για τα δάνεια που λαμβάνουν. Ω του θαύματος, από 1 στα 25 το 2007, τα δάνεια αυτά πλέον αποτελούν το 1 στα 4 νέα δάνεια. Οι διαδικασίες είναι αδιαφανείς και ο οργανισμός μέσω του οποίου παρέχονται οι εγγυήσεις (ο Federal Housing Administration) είναι σε αδυναμία λόγω έλλειψης μέσων και προσωπικού να ελέγξει τα δάνεια αυτά. Αποτέλεσμα να γίνεται ό,τι και πριν. Δάνεια αέρα με εγγύηση τίνος; Το Δημοσίου άρα των φορολογουμένων.
Έχουμε φτάσει στο σημείο εγώ να εγγυώμαι το δάνειο του δίπλα για να ζήσει μια τράπεζα και τα κερδοσκοπικά πιράνχας που έχουν το θράσος να κάνουν και κριτική ή πολιτική (βλ. πχ τους Αράπογλου και τους Βγενό της δικιάς μας χώρας).

Αλλά το ζουμί είναι αλλού. Ο συντάκτης μας αναφέρει το εξής ωραίο παραμυθάκι. Η Goldman Sachs αγοράζει με τα λεφτά του Bailout ένα πακέτο "τοξικών δανείων" από την Equity One αντί $0.63/1. Δηλαδή στο 63% της αξίας τους. Στη συνέχεια μετατρέπει τα δάνεια αυτά σε δάνεια εγγύησης υπό την FHA (πώς τα μετατρέπει; lol που λέγαμε στα chats κάποτε). Άρα η τράπεζα έχει εγγυημένο το σύνολο της αξίας των δανείων, το 100%.

Αυτόματα η τράπεζα έχει ένα 40% σχεδόν κέρδος. Με τα λεφτά των φορολογούμενων έκανε την "μπάζα". Με τις διασυνδέσεις της την "μετατροπή". Και με τα λεφτά των φορολογούμενων (ως εγγύηση πλέον) τσέπωσε τα "κέρδη". Αυτές είναι δουλειές φίλοι μου. Αυτό είναι κράτος. Όχι σαν κάτι άλλα, σαν την Ελλάδα, που δεν αφήνουν ένα σαν τον Ανδρέα να αγοράσει 2-3 τράπεζες, να τον δούμε αύριο και στην Βουλή, να ασκεί κοινωνική πολιτική. Και με υπουργό τύπου έναν σαν τον Μαυρίδη, φυσικά.

Και με πολίτες - χαχόλους - κλακαδόρους σαν κι εμένα, εσένα, όλους. Να χειροκροτούμε σαν αγελάδες τους λύκους της αρεσκείας μας ο καθένας. Και να αισθανόμαστεΣΠΟΥΔΑΙΟΙ.

Προσωπικά, η υπερηφάνεια μου, ως πολίτη του κόσμου τούτου έχει στερέψει.

Ίσως αυτός να είναι ένας καλός οιωνός.
Από την στιγμή που πιο κάτω δεν πάει, προσωπικά αποφάσισα να πάω σιγά-σιγά στον αφρό.

Ελπίζω να συμβαίνει και αλλού. Εξάλλου μόνιμος ύπνος είναι αυτός του τεθνεώτος...

υγ. η ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ (άρα η εναρμονισμένη και κατευθηντήρια νομοθεσία για ολόκληρη την Ευρώπη) ορίζει:

"... ως χειραγώγηση της αγοράς νοούνται:

α) οι συναλλαγές ή οι εντολές για τη διενέργεια συναλλαγών:
— µε τις οποίες δίνονται ψευδείς ή παραπλανητικές ενδείξεις για τη ζήτηση, την προσφορά ή την τιµή μίας μετοχής ή οποιουδήποτε άλλου χρηματοπιστωτικού μέσου, ή
— µε τις οποίες διαµορφώνεται, από ένα ή περισσότερα πρόσωπα που ενεργούν από κοινού, η τιµή μίας μετοχής ή ενός άλλου χρηµατοπιστωτικού µέσου σε µη κανονικό ή τεχνητό επίπεδο,
β) οι συναλλαγές ή οι εντολές για τη διενέργεια συναλλαγών µε τις οποίες χρησιµοποιούνται παραπλανητικές µεθοδεύσεις ή κάθε άλλη παραπλάνηση ή τέχνασµα,
γ) η διάδοση µέσω των µέσων µαζικής ενηµέρωσης, περιλαµβανοµένου του διαδικτύου, ή µε οιοδήποτε άλλο µέσο, πληροφοριών οι οποίες δίνουν ψευδείς ήπαραπλανητικές ενδείξεις σχετικά µε τα χρηµατοπιστωτικά µέσα."
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Καλά κρασιά.
~~~~~~~~~~~~~~~
epicurus2day.gr

τα robots χορεύουν Macarena καλύτερα από μας

spectrum.ieee.org/

spectrum.ieee.org

Ένα ευωδιαστό σιρόπι για τα κρύα του χειμώνα, το κρυολόγημα, το βήχα, τη γρίπη.

 

Ένα σιρόπι από αγριοράδικο,
μέλι,
γαρύφαλλο και λεμόνι για τα κρύα του χειμώνα, τα κρυολογήματα και άλλες τυχόν λοιμώξεις του αναπνευστικού

Τώρα το χειμώνα – με τα κρύα του – πρέπει να ενισχύουμε τον οργανισμό μας ώστε να μπορεί με μεγαλύτερη ευκολία να αντιμετωπίσει τυχόν λοιμώξεις του αναπνευστικού όπως:
βήχα,
κρυολογήματα,
γρίπη*
βρογχίτιδα,
πνευμονία,
ιγμορίτιδα κ.α
Σε συνδυασμό με την σωστή διατροφή, ας ετοιμάσουμε και ένα ισχυρό και ιδανικό σιρόπι για το χειμώνα και τις ανάγκες του.
Σιρόπι με έγχυμα από λουλούδια και φύλλα αγριοράδικου
Έγχυμα αγριοράδικου – Το ρόφημα του αγριοράδικου είναι ισχυρότατο αντιφλεγμονώδες ίαμα,
ειδικά για παθήσεις του στήθους,
άριστο αντιβηχικό,
με ισχυρότατη αντι-ιική δράση η οποία μας προστατεύει από κρυολογήματα,
βήχα,
τον ιό της γρίπης *...read more:https://botanologia.gr/ena-eyodiasto-siropi-gia-ta-krya-toy-cheimona-to-kryologima-to-vicha-ti-gripi/

Ο πρώτος μανδύας που κρύβει τον χώρο και τον χρόνο!

Ο πρώτος μανδύας που κρύβει τον χώρο και τον χρόνο!

Αναπτύχθηκε μηχανισμός που «επεξεργάζεται» και μεταβάλλει τον χωροχρόνο
Λονδίνο
Τα τελευταία χρόνια πολλές επιστημονικές ομάδες ανέπτυξαν μηχανισμούς οι οποίοι καταφέρνουν να χειρίζονται το φως και να διατηρούν αθέατα τα αντικείμενα που βρίσκονται στην εμβέλεια τους. Μια ερευνητική ομάδα στις ΗΠΑ έκανε ένα βήμα περισσότερο αναπτύσσοντας έναν μηχανισμό που όχι μόνο κρύβει από την κοινή θέα κάποιο αντικείμενο αλλά εξαφανίζει και τον χρόνο. Ο νέος μανδύας δημιουργεί χρονικά κενά κατά την διάρκεια των οποίων συμβαίνουν γεγονότα που όχι μόνο δεν γίνονται ορατά αλλά θα είναι σαν μην συνέβησαν ποτέ.

Οι χρονικοί φακοί

Ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου Κορνέλ δημιούργησε τον πρώτο «χωροχρονικό» μανδύα. Οι ερευνητές κατάφεραν να στείλουν μια δέσμη φωτός μέσα από δύο «φακούς χρόνου» οι οποίοι επιβράδυναν και συμπίεσαν τη δέσμη πριν την αφήσουν στη συνέχεια και πάλι ελεύθερη να συνεχίσει την πορεία της.

Έτσι κάποιος που παρατηρεί το σημείο που βρίσκεται ο μανδύας βλέπει κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει «πίσω» από τον μανδύα. Ο νέος μηχανισμός δεν καμπυλώνει τον χρόνο όπως συμβαίνει με τους αντίστοιχους μηχανισμούς για τον χώρο οι οποίοι στην ουσία «λυγίζουν» το φως ώστε να κρύβονται από την κοινή θέα τα αντικείμενα.

Η διαδικασία επιβράδυνσης - επιτάχυνσης του φωτός δημιουργεί κενά μέσα στα οποία  ο χρόνος σταματά και τα πράγματα για τον εξωτερικό παρατηρητή εξαφανίζονται. Μέχρι στιγμής η συσκευή λειτουργεί μόνο για 110 νανοδευτερόλεπτα με τους επιστήμονες να υποστηρίζουν ότι το καλύτερο που θα μπορούν να επιτύχουν σε αυτή την φάση της έρευνας είναι τα 120 μικροδευτερόλεπτα.

Ο μανδύας στους δρόμους

Στον δικτυακό τόπο επιστημονικών θεμάτων Popsci.com παρουσιάζεται ένα παράδειγμα ώστε να γίνει κατανοητή η λειτουργία της συσκευής.
Φανταστείτε λοιπόν ότι βρισκόμαστε σε έναν αυτοκινητόδρομο. «Για να δημιουργήσεις ένα κενό σε αυτόν, επιβραδύνεις τα αυτοκίνητα στο ένα σημείο και επιταχύνεις τα άλλα από ένα σημείο και κάτω. Αποτέλεσμα είναι να δημιουργηθεί ένα κενό κατά τη διάρκεια του οποίου δεν μπορεί κανείς να καταγράψει τι έχει διαδραματιστεί» αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα.
Η επιστημονική κοινότητα υποδέχθηκε με ενθουσιασμό τη δημιουργία του νέου μηχανισμού με τους ειδικούς να τονίζουν ότι πρόκειται για μια επανάσταση στον χώρο των εφευρέσεων.
www.tovima.gr