κωπηλατώντας, ταξιδεύω μαζί με τη γαλέρα μου σε αχαρτογράφητα νερά, προσαράζω σε ξεχασμένα λιμάνια και συλλέγω θησαυρούς...
βλέπω πολλά, διαβάζω άλλα τόσα, καταγράφω ότι μου κεντρίζει το ενδιαφέρον και έχω μότο μου πως - το μονοπάτι της ζωής σ’ ένα γκρεμό τελειώνει
Κι οπού ‘χει στην ψυχή φτερά, τ’ ανοίγει και γλιτώνει!!!
τα νέα της γαλέρας λοιπόν...
...στην εποχή της γιαγιάς μου η ποδοκίνητη ραπτομηχανή αποτελούσε τεχνολογικό θαύμα... που θα έχουν φτάσει πλάσματα χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια πιό προχωρημένα από εμάς; όπως είπε κάποτε ένας φιλόσοφος από τα μέρη μας: ''τα τεχνολογικά επιτεύγματα ενός πολύ εξελιγμένου πολιτισμού δεν θα ξεχώριζαν από την μαγεία'' Carl Sagan και Contact... ntina
Κάθε πρωί Καταργούμε τα όνειρα Χτίζουμε με περίσκεψη τα λόγια Τὰ ρούχα μας είναι μια φωλιὰ απὸ σίδερο Κάθε πρωὶ Χαιρετᾶμε τοὺς χθεσινοὺς φίλους Οἱ νύχτες μεγαλώνουν σὰν ἁρμόνικες -Ἦχοι, καημοί, πεθαμένα φιλιά. (Ἀσήμαντες ἀπαριθμήσεις -Τίποτα, λέξεις μόνο για τους άλλους. Μα που τελειώνει ἡ μοναξιά;) Μανώλης Αναγνωστάκης ntina
... ακούς στο ραδιόφωνο τις διαφημίσεις των καθαρτικών, της οδοντόκρεμας, των αποσμητικών κλπ...κλπ...κλπ...
Μα δεν καταφέρνεις ν΄ ακούσεις τη μουσική της προπαγάνδας...
δεν καταφέρνεις να συλλάβεις την απύθμενη ηλιθιότητα και το αηδιαστικό κακό γούστο αυτών των σειρήνων, που έχουν σχεδιαστεί για να τραβήξουν την προσοχή σου...
πρόσεξες ποτέ σοβαρά τα αστεία που λέει ο «κονφερασιέ» σ΄ ένα νυχτερινό κέντρο; Αστεία για σένα, για τον εαυτό του και για όλο το μικρό κι άθλιο κόσμο...