Κράμπες:τι είναι και πως τις αντιμετωπίζουμε

Η μυϊκή κράμπα είναι ένα από τα πλέον συνήθη φαινόμενα, δηλαδή ένας οξύς πόνος, που κάνει κάποιον να σφαδάζει, κάτι σαν τανάλια, που σφίγγει τη γάμπα ή τον μηρό.

Γρήγορα, όμως, συνέρχεται και αντιλαμβάνεται ότι είναι απλώς μία συνηθισμένη κράμπα.

Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός της κράμπας είναι παρόμοιος με αυτόν που προαναφέρθηκε και μπορεί να συμβεί σε κάθε άνθρωπο, οποιαδήποτε στιγμή στη ζωή του.
Κανείς δεν έχει «ανοσία», είτε είναι επαγγελματίας αθλητής είτε όχι.

Γι' αυτόν τον λόγο καλό είναι να γνωρίζουμε τι είναι, πού οφείλεται, πώς εκδηλώνεται, πώς αντιμετωπίζεται και πώς προλαμβάνεται.
Σύμφωνα με τον Γιώργο Η. Γουδέβενο, φυσικοθεραπευτή, Dr manual medicine, επιστημονικό συνεργάτη Πανεπιστημίου Κρήτης, η πρώτη κατηγορία «υποψηφίων» περιλαμβάνει όσους ασχολούνται με αθλήματα, όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το χάντμπολ, το τένις, το σκι, η ποδηλασία, δρομείς μικρών και μεγάλων αποστάσεων, καθώς και άλτες.
«Τι είναι, όμως, ακριβώς η κράμπα;
Ο ιατρικός ορισμός την αναφέρει ως μια επώδυνη, σπασμωδική και ακούσια σύσπαση και όχι ως μυϊκή κάκωση.
Οι συσπάσεις αυτές είναι παρατεταμένες και αφορούν σε όλες τις ίνες του μυός.
Μπορεί να διαρκέσουν λίγα δευτερόλεπτα ή λίγα λεπτά και σε πολύ σπάνιες και ακραίες περιπτώσεις μερικές ώρες.
Ουσιαστικά πρόκειται για μια στιγμιαία και παροδική ανικανότητα του μυός να χαλαρώσει»,
μας εξηγεί ο Dr Γουδέβενος.

Δυνητικά κάθε μυς μπορεί να πάθει κράμπα.
Οι ομάδες μυών που προσβάλλονται συχνότερα είναι αυτές των κάτω άκρων (γαστροκνήμιοι, τετρακέφαλοι καμπτήρες και πελματιαίοι).
Επίσης οι κοιλιακοί, ο δελτοειδής (στα χέρια) και ορισμένοι μύες της πλάτης.
Ο σπασμός μπορεί να είναι μικρός και να προκαλεί ελαφρά μυϊκή σύσπαση ή πολύ δυνατός, σε σημείο ακινητοποίησης.
Πρόκειται για μια εκδήλωση κόπωσης και μπορεί να αφορά σε όσους ασκούνται σε υγρά και θερμά κλίματα, που δεν κατέχουν συνήθως τη σωστή τεχνική κατάρτιση του αθλήματος και δεν χρησιμοποιούν την κατάλληλη ένδυση και υπόδηση.

Όπως λέει ο κ. Γιώργος Η. Γουδέβενος:
«Η ιδιαίτερα παρατεταμένη εφίδρωση, χωρίς την επαρκή αναπλήρωση υγρών και ηλεκτρολυτών, μπορεί να είναι λόγος εμφάνισης της κράμπας.
Επίσης μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια του ύπνου την νύχτα, οπότε η συμβουλή του ειδικού γιατρού είναι απαραίτητη, για να αποκλειστούν άλλες αιτίες, π.χ. αγγειακής ή νευρολογικής φύσεως.
Η εμφάνιση της κράμπας μπορεί να είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, ακόμη και ψυχολογικών, όμως ως κύρια και βασική αιτία θεωρείται η συσσώρευση γαλακτικού οξέος στις μυϊκές ίνες.
Στους μεσήλικες (και άνω) μπορεί να είναι αποτέλεσμα υπερλιπιδαιμίας».

Άλλες αιτίες και αντιμετώπιση
Άλλες αιτίες θεωρούνται οι φλεγμονές, οι διατάσεις, οι μικρορήξεις, οι τραυματισμοί και οι κακώσεις των μυών, αλλά και η κακή κυκλοφορία του αίματος (π.χ. λόγω σφιχτών καλτσών ή στενών παπουτσιών), η κακή φυσική ή ψυχική κατάσταση, η ακινησία κάποιου μέλους για μεγάλο διάστημα, που προκαλεί ατροφία των μυών (π.χ. διάστρεμμα ή κάταγμα κτλ), καθώς και η κόπωση ή η γενική κατάπτωση.
Η έλλειψη σιδήρου, οι μολύνσεις, οι κιρσοί και το κρύο παίζουν ρόλο.
Υπάρχει, εξάλλου, περίπτωση να εμφανισθεί κράμπα στη διάρκεια της περιόδου στις γυναίκες.

«Η αντιμετώπιση της κράμπας, μόλις εμφανιστεί, είναι η ακόλουθη:
Με ψυχραιμία, κάνουμε διάταση (δηλαδή τέντωμα) του πάσχοντος μυός, με ταυτόχρονη ελαφρά πίεση με την παλάμη επάνω στο μυ (όχι μάλαξη!).
Η κίνηση αυτή έχει ως στόχο να επιμηκύνουμε τον μυ με το χέρι και πρέπει να γίνεται με προσοχή, χωρίς βία, γιατί μπορεί να προκληθεί ρήξη των συσπασμένων μυών», τονίζει ο ειδικός.
Όπως εξηγεί, πρέπει να δίνουμε χρόνο ανάπαυσης για ανάκτηση δυνάμεων.
Κατόπιν εφαρμόζουμε απαλές κινήσεις του μέλους μέχρι να χαλαρώσει πλήρως η σύσπαση.
Ιατρικά, μπορεί να δοθεί μυοχαλαρωτική φαρμακευτική αγωγή, αν η σύσπαση επιμένει, και να συστηθεί λήψη (για αναπλήρωση) ηλεκτρολυτών, ιδιαίτερα αν αυτό κριθεί απαραίτητο μετά τις αιματολογικές εξετάσεις.

«Φυσικοθεραπευτικά χρησιμοποιούμε θερμοθεραπεία, δινόλουτρα, υπερήχους, διασταυρούμενα ρεύματα, κινησιοθεραπεία, ήπια μάλαξη και διατατικές ασκήσεις», σύμφωνα με τον Dr manual medicine.
Προληπτικά και προπονητικά συνιστάται η αυστηρή και πειθαρχημένη εκμάθηση της σωστής τεχνικής του κάθε αθλήματος ξεχωριστά.
Επιβάλλεται η κατάλληλη προθέρμανση, ζέσταμα όλων των μυών πριν από την άθληση.
Επίσης, διατατικές ασκήσεις τόσο πριν από τον αγώνα όσο και μετά.
Η επαρκής λήψη υγρών (πριν από τους αγώνες, κατά τη διάρκειά τους και μετά).
Σπουδαία φυσική πηγή ιχνοστοιχείων, ηλεκτρολυτών, βιταμινών κτλ αποτελούν τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, καθώς και η ισορροπημένη διατροφή.

• Να αποφεύγεται η άθληση σε σκληρό έδαφος, όπως στην άσφαλτο ή στο τσιμέντο.
• Να μην υπερεκτιμώνται οι αντοχές του καθενός και η προπόνηση ή η άθληση να γίνονται με προοδευτικό τρόπο, έτσι ώστε να μην επιβαρύνονται οι μύες παραπάνω απ' όσο αντέχουν.
• Η ένδυση πρέπει να είναι άνετη και υγιεινή με βαμβακερά ρούχα και όχι συνθετικά, τα παπούτσια να έχουν αερόσολες (αντικραδασμικό υλικό), να εφαρμόζουν καλά στη φτέρνα και να μην πιέζουν τα δάχτυλα.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στους λάτρεις της θάλασσας και της κολύμβησης, όπου η εμφάνιση της κράμπας μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη, αν δεν αντιμετωπιστεί ψύχραιμα.

Παράγοντας πρόκλησης μπορεί να είναι η χρήση βατραχοπέδιλων, ιδιαίτερα σε άτομα που είναι αγύμναστα.
Τέλος, υπάρχει και ένα είδος κράμπας, αυτή του γραφέα, που οφείλεται στην υπέρχρηση του χεριού και των δαχτύλων λόγω γραφικής εργασίας και έχει ως αποτέλεσμα τον πόνο και το τρεμούλιασμα (υπερτονία) των μυών του χεριού.

Συμπερασματικά, η κράμπα ως κατάσταση δεν είναι κάτι σοβαρό, επειδή όμως είναι επώδυνη και καθηλωτική, είναι καλό να διακόπτετε κάθε δραστηριότητα (ιδιαίτερα αν συμβαίνει συχνά) για 24-48 ώρες.
Αν παρ' όλα αυτά επανεμφανίζεται, επιβάλλεται η επίσκεψη στον ειδικό γιατρό για υποβολή σε πλήρη ιατρικό έλεγχο, για την ανεύρεση της αιτίας που την προκαλεί.
Η κατανόηση του μηχανισμού πρόκλησης και του τρόπου αντιμετώπισης της κράμπας, από τα νέα παιδιά έως και τα «μεγαλύτερα», είναι σημαντική για την ψύχραιμη αντιμετώπισή της και, όπως καταλήγει ο φυσικοθεραπευτής, να μην ξεχνάμε ότι, αν μας τύχει, κράμπα είναι... θα περάσει.
πηγή του άρθρου:onmed.gr

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Hikikomori:οι άνθρωποι που έχουν αποσυνδέσει τον εαυτό τους από την κοινωνία

     Ο νεαρός της φωτογραφίας λέγεται Churo και είναι 24 ετών.

Ονειρεύεται να τραγουδά στην όπερα αλλά για την κακή του τύχη, είναι ο μεγαλύτερος γιος της οικογένειας, κι αυτό στην Ιαπωνία σημαίνει ότι πρέπει να αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση.

Ο Churo αρνείται.

Το σώμα του, το μυαλό του, η ψυχή του αρνούνται.
Κλείστηκε στο δωμάτιό του και δεν βλέπει άνθρωπο εδώ και δύο χρόνια.
Ούτε φίλους, ούτε γονείς, ούτε ξένους, κανέναν.
Άλλος ένας νεαρός Ιάπωνας που έγινε hikikomori.
Τι είναι το/οι hikikomori;
Ο όρος hikikomori στα ιαπωνικά αναφέρεται σε ανθρώπους που αποφεύγουν τις κοινωνικές και προσωπικές επαφές για μια παρατεταμένη χρονική περίοδο η οποία μπορεί να διαρκεί από έξι μήνες έως και χρόνια.
Αυτός είναι ο ορισμός που δίνει το Υπουργείο Υγείας, Εργασίας και Ευημερίας της Ιαπωνίας.
Ο ίδιος όρος περιγράφει τόσο τους ανθρώπους όσο και το φαινόμενο της απομάκρυνσης και του εγκλεισμού στο σπίτι.
Τις περισσότερες φορές οι hikikomori  ή πιο επίσημα shakaiteki hikikomori απομονώνονται στο δωμάτιό τους, κρύβονται από όλο τον κόσμο και συνήθως δεν μπορούν να συντηρήσουν  οικονομικά τους εαυτούς τους.
Τον Σεπτέμβριο του 2016 ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα μιας έρευνας σύμφωνα με την οποία, ο αριθμός των hikikomori σε ολόκληρη την Ιαπωνία είναι 540.000 άτομα. 
Από αυτούς, το 35% επέβαλαν μόνοι τους στους αυτούς τους συνθήκες εγκλεισμού και απομόνωσης από τον κόσμο.
Αυτά είναι τα κρατικά στοιχεία.
Από την άλλη, οι ίδιοι οι hikikomori αλλά και οι εδικοί ψυχικής υγείας υπολογίζουν τον αριθμό αυτό σε ένα εκατομμύριο άτομα, μόνο στην Ιαπωνία.
Ο Churo  δεν είναι ο μόνος κι ας νιώθει ολομόναχος.
Μοιάζει κι αυτός όπως και οι άλλοι hikikomori με απομονωμένα, έρημα νησιά σε έναν ωκεανό μοναξιάς , σιωπής και απραγίας.
Ο Fuminori Akoa, 29 ετών είναι κλεισμένος στο δωμάτιό του εδώ και έναν χρόνο.
Σύμφωνα με τον ίδιο, «είναι ένας σπουδαίος άνδρας και θα μπορούσε να κάνει εξαιρετικά πράγματα αλλά δεν κάνει πάντα το καλύτερο που μπορεί» εξηγεί η φωτογράφος Maika Elan.
Από πού ξεφύτρωσε το hikikomori;
Στην Ιαπωνία χιλιάδες νέοι άνθρωποι απλώς αποσυνδέουν τον εαυτό τους από την κοινωνία, σαν να βγάζουν μια συσκευή από την πρίζα.
     -. Πολλοί συνδέουν το φαινόμενο με την εξάρτηση από τα social media ή το video gaming αλλά φαίνεται ότι οι hikikomori  θα κλείνονταν στο δωμάτιο και τον εαυτό τους είτε υπήρχαν τα social media είτε όχι.
Σύμφωνα με τους The New York Times, οι γιατροί άρχισαν να παρατηρούν το  hikikomori ως κοινωνικό φαινόμενο γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1980 όταν νεαροί άντρες άρχισαν να απομακρύνονται από την κοινωνία, να αρνούνται να επικοινωνήσουν, να κλείνονται στα δωμάτιά τους και να πέφτουν σε λήθαργο.
Ο ψυχίατρος Tamaki Saitō, συγγραφέας του βιβλίου:
«Hikikomori: Εφηβεία δίχως τέλος», δήλωσε στο BBC:
 “Έχουν θύελλα στο μυαλό. Επιθυμούν να βγουν έξω στoν κόσμο, να κάνουν φίλους ή να ερωτευθούν αλλά δεν μπορούν.”
Μια παρόμοια άποψη εξέφρασε και  ο  ψυχίατρος  Sekiguchi Hiroshi  στο διαδικτυακό περιοδικό Nippon.com, μόνο που ο Sekiguchi Hiroshi επιχειρεί να βρει και τα αίτια :
“Οι hikikomori νιώθουν ένα βαθύ αίσθημα ντροπής που δεν μπορούν να εργαστούν σε μια δουλειά όπως οι περισσότεροι «κανονικοί» άνθρωποι. Θεωρούν ότι οι ίδιοι δεν αξίζουν τίποτα και δεν έχουν τα προσόντα για να είναι ευτυχισμένοι.
Οι περισσότεροι νιώθουν ότι απογοήτευσαν / πρόδωσαν τις προσδοκίες των γονιών τους.
Ταυτόχρονα είναι παγιδευμένοι σε μια μεσοβέζικη κατάσταση:
σε μια εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στον εαυτό τους που θέλει να βγει έξω στον κόσμο και τον άλλο εαυτό τους που τους καταδικάζει συνέχεια για την αποτυχία τους να το καταφέρουν”.
Καθόλου παράξενο που το φαινόμενο παρατηρείται σε τέτοια έκταση στην Ιαπωνία, σε μια χώρα που η αξία του ανθρώπου κρίνεται από την εργασία του. Όσο περισσότερο εργάζεται κανείς, τόσο περισσότερο αξίζει.
Πολλοί  hikikomori  το παραδέχονται ανοιχτά: αυτό που τρέμουν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο είναι να μήπως κάποιος τους ρωτήσει: «με τι ασχολείσαι τώρα;».
Το 60% από αυτούς έχουν εργαστεί στο παρελθόν.
Ίσως μάλιστα να έχουν περάσει από δουλειές με εξωφρενικά βαρύ φόρτο εργασίας ή να δέχθηκαν  αβάσταχτη πίεση από προϊσταμένους τους.
Τέτοιες εμπειρίες έχουν καταστήσει στα μάτια τους την εργασία αντικείμενο τρόμου.
Σύμφωνα με μια έρευνα δύο αμερικανών ψυχιάτρων του 2010, το hikikomori δεν είναι ψυχική διαταραχή αλλά “σύνδρομο που συνδέεται με την κουλτούρα” της Ιαπωνίας.
Μια μελέτη του 2012 πάντως, διαπιστώνει ότι οι περισσότεροι hikikomori προέρχονται από τη μεσαία τάξη, από γονείς που είχαν προσδοκίες από τα παιδιά τους αλλά και την οικονομική άνεση να τους στηρίξουν όσο παραμένουν έγκλειστοι.
Ο Toshi , ένας 35χρονος hikikomori , υποστηρίζει ότι το φαινόμενο  προέκυψε κατά  τη δεκαετία του ’80, όταν άνθιζε η οικονομία”baburu” ή αλλιώς τα χρόνια της Ιαπωνικής φούσκας.
Θα βγουν ποτέ από τα δωμάτιά τους;
Τα τελευταία χρόνια, η Ιαπωνική κυβέρνηση δημιούργησε οργανώσεις  για τους hikikomori  ή τις οικογένειες  τους, για να τους βοηθήσουν στη μετάβασή τους πίσω στον κόσμο.
Αυτό που φοβάται περισσότερο η κυβέρνηση είναι ότι σε μια εικοσαετία που οι γονείς τους δεν θα είναι πλέον στη ζωή και δεν θα μπορούν να τους συντηρούν, ένα εκατομμύριο εξαρτημένοι ανθρώποι δεν θα είναι σε θέση να βιοπορίζονται άρα θα επιβαρρύνουν το κράτος.
Οι ίδιοι οι hikikomori επίσης, οι πρώην και οι νυν έγκλειστοι έχουν δημιουργήσει κάποιες δραστηριότητες.
Σε συνεργασία  με ψυχολόγους και ψυχίατρους, έχουν οργανώσει συναντήσεις και  δίκτυα υποστήριξης και μάλιστα, έχουν ξεκινήσει μια εφημερίδα, τη Hikikomori Shimbun.
Η ιδέα ήταν του 33χρονου Naohiro Kimura ο οποίος έζησε δέκα ολόκληρα χρόνια κλεισμένος στο δωμάτιό του μετά την αποτυχία του σε κάποιες εξετάσεις, μην κατανοώντας μάλιστα  για πολύ καιρό ότι ήταν hikikomori.
Σε ένα πρόσφατο άρθρο του, το National Geographic δημοσίευσε τις φωτογραφίες της Maika Elan από το Βιετνάμ  η οποία κατάφερε να συναντήσει μερικούς από τους “αόρατους” έγλειστους Ιάπωνες και να τους απαθανατίσει μέσα στα δωμάτιά τους.
Η φωτογράφος έμαθε για το φαινόμενο hikikomori από την Oguri Ayako, η οποία εργάζεται  εθελοντικά για τον Μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό New Start ως “μισθωμένη αδερφή”.
Αυτό που κάνει είναι να επισκέπτεται τους hikikomori στο σπίτι τους και να επιδιώκει να αποκτήσει  κάποια προσωπική επαφή μαζί τους.
Στόχος της είναι να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους και να καταφέρει να τους φέρει στo πρόγραμμα επανένταξης  New Start.
Θα χρειαστεί χρόνος αλλά ο μόνος δρόμος προς τα έξω είναι να δημιουργηθούν ευκαιρίες για να επανασυνδεθούν οι hikikomori με την κοινωνία.
Εφόσον όμως η βαθύτερη ρίζα του φαινομένου βρίσκεται στη νοοτροπία των Ιαπώνων να δουλεύουν μέχρι τελικής εξόντωσης και να αξιολογούν τους ανθρώπους με μόνο κριτήριο την εργασία τους, αυτό που πρέπει να αλλάξει  είναι ο τρόπος που μια ολόκληρη κοινωνία βλέπει την εργασία.
nostimonimar.gr
tvxs.gr

Umberto Eco

Tο βιβλίο του Ουμπέρτο Εκο «Sulle spalle dei giganti, συγκεντρώνει κείμενα που έγραψε και ομιλίες που εκφώνησε στα χρόνια 2001 έως 2015.
Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο αυτό και γράφτηκε το 2015, ένα χρόνο πριν από τον θάνατο του Εκο.

Καθώς κλήθηκα να παρέμβω για το θέμα της ιδεοληψίας ή των εμμονών, σκέφτηκα ότι μία από τις έμμονες ιδέες των καιρών μας είναι σίγουρα εκείνη των συνωμοσιών.

Θα αρκούσε μια σύντομη πλοήγηση στο Διαδίκτυο για να ανακαλύψουμε πόσες συνωμοσίες (πρόδηλα ψεύτικες) καταγγέλλονται.
Η έμμονη ιδέα της συνωμοσίας όμως δεν αφορά μόνο τον καιρό μας αλλά και τους παρελθόντες καιρούς.

Το ότι υπάρχουν και υπήρξαν στην Ιστορία συνωμοσίες μού φαίνεται προφανές, από εκείνη για τη δολοφονία του Ιούλιου Καίσαρα ώς τη συνωμοσία της πυρίτιδας (1605), από το διαβολικό εκρηκτικό μηχάνημα του Ζορζ Καντουντάλ ώς τις σύγχρονες χρηματιστηριακές συνωμοσίες για να ανέβει η τιμή των μετοχών ορισμένων εταιρειών.

Το χαρακτηριστικό όμως των πραγματικών συνωμοσιών είναι το ότι αποκαλύπτονται αμέσως, είτε έχουν επιτυχία (βλέπε Ιούλιο Καίσαρα) είτε αποτυγχάνουν (βλέπε τη συνωμοσία του Ορσίνι για τη δολοφονία του Ναπολέοντα Γ’).

Οι πραγματικές συνωμοσίες επομένως δεν είναι μυστηριώδεις και δεν μας ενδιαφέρουν εδώ.
Μας ενδιαφέρει, αντίθετα, το φαινόμενο του συνδρόμου της συνωμοσίας και της φανταστικής επινόησης συνωμοσιών, από τις οποίες κατακλύζεται το Διαδίκτυο και οι οποίες παραμένουν μυστηριώδεις και ανεξερεύνητες, επειδή έχουν το ίδιο χαρακτηριστικό με το μυστικό σύμφωνα με τον Ζίμελ: το μυστικό είναι τόσο πιο ισχυρό και σαγηνευτικό όσο περισσότερο κενό είναι.

Ας έρθουμε στην κύρια συνωμοσία με την οποία ασχολούνται τόσοι ιστότοποι στο Διαδίκτυο, εκείνη της 11ης Σεπτεμβρίου.
Οι θεωρίες που κυκλοφορούν είναι πολλές.
Υπάρχουν εκείνες οι ακραίες (που βρίσκονται σε ιστότοπους Αράβων φονταμενταλιστών ή νεοναζιστών), σύμφωνα με τις οποίες η συνωμοσία οργανώθηκε από τους Εβραίους, καθώς όλοι οι Εβραίοι που εργάζονταν σε αυτούς τους δύο ουρανοξύστες είχαν ενημερωθεί να μην πάνε στη δουλειά τους εκείνη τη μέρα.
Η είδηση που διαδόθηκε από τον «Αλ-Μανάρ», έναν λιβανέζικο τηλεοπτικό σταθμό, ήταν πρόδηλα ψευδής.

Στην πραγματικότητα, στην πυρκαγιά πέθαναν τουλάχιστον διακόσιοι πολίτες με ισραηλινό διαβατήριο, μαζί με πολλές άλλες εκατοντάδες Αμερικανοεβραίους. Υπάρχουν έπειτα οι αντι-Μπους θεωρίες, σύμφωνα με τις οποίες η επίθεση οργανώθηκε από τον Μπους για να έχει ένα πρόσχημα, προκειμένου να μπορέσει έπειτα να εισβάλει στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.

Υπάρχουν εκείνες που αποδίδουν το γεγονός σε διάφορες, λιγότερο ή περισσότερο, διαβρωμένες αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.
Υπάρχει η θεωρία ότι η συνωμοσία οργανώθηκε μεν από Αραβες φονταμενταλιστές, αλλά η αμερικανική κυβέρνηση τη γνώριζε λεπτομερειακά από πριν και την άφησε να εξελιχθεί, ακριβώς για να έχει έπειτα το πρόσχημα να επιτεθεί στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ. […]

Επικαλούμαι μόνο την απόδειξη που θα όριζα ως «απόδειξη της σιωπής».
Ενα μοντέλο απόδειξης της σιωπής θα χρησιμοποιηθεί, για παράδειγμα, εναντίον εκείνων που υπαινίσσονται ότι η αμερικανική αποβίβαση στη Σελήνη ήταν μια τηλεοπτική απάτη.
Αν το αμερικανικό διαστημόπλοιο δεν είχε φτάσει στη Σελήνη, υπήρχε εκείνος που μπορούσε να ελέγξει το θέμα και είχε συμφέρον να το πει:
ήταν οι Σοβιετικοί.
Αφού οι Σοβιετικοί παρέμειναν σιωπηλοί, ιδού η απόδειξη ότι οι Αμερικανοί έφτασαν πράγματι στη Σελήνη.
Τελεία και παύλα.

Σε ό,τι αφορά συνωμοσίες και μυστικά, η εμπειρία (ακόμη και η ιστορική εμπειρία) μας λέει ότι αν υπάρχει ένα μυστικό, ακόμη και αν είναι γνωστό σε ένα μόνο πρόσωπο, αυτό το πρόσωπο, ακόμη και στο κρεβάτι με την ερωμένη του, αργά ή γρήγορα θα το αποκαλύψει.

Αν υπάρχει ένα μυστικό, θα υπάρχει πάντα και ένα κατάλληλο ποσό, με την παραλαβή του οποίου κάποιος θα είναι έτοιμος να το αποκαλύψει (αρκούσαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες στερλίνες ως συγγραφικά δικαιώματα, για να πείσουν έναν αξιωματικό του αγγλικού στρατού να αφηγηθεί όλα όσα έκανε στο κρεβάτι με την πριγκίπισσα Νταϊάνα και, αν τα είχε κάνει με την πεθερά της πριγκίπισσας, θα αρκούσε ο διπλασιασμός του ποσού, ώστε ένας τέτοιος τζέντλεμαν να τα είχε επίσης αφηγηθεί όλα).

Τώρα, για να οργανωθεί μια απατηλή επίθεση στους Δίδυμους Πύργους (για να τους ναρκοθετήσουν, για να ειδοποιήσουν τις αεροπορικές δυνάμεις να μην παρέμβουν, για να κρύψουν ενοχλητικές αποδείξεις κ.ο.κ.), θα χρειαζόταν η συνεργασία, αν όχι χιλιάδων, εκατοντάδων προσώπων.
Τα πρόσωπα που χρησιμοποιούνται για τέτοια εγχειρήματα συνήθως δεν είναι ποτέ τζέντλεμεν και είναι αδύνατον τουλάχιστον ένα από αυτά να μην είχε μιλήσει για ένα κατάλληλο ποσό.
Με δυο λόγια, σε αυτήν την ιστορία λείπει το Βαθύ Λαρύγγι. […]
Γιατί οι ανοησίες έχουν επιτυχία;
Γιατί υπόσχονται μια γνώση που δεν δίνεται στους άλλους.

Στο βιβλίο του Richard Hofstadter «The Paranoid Style in American Politics» (1964), λέγεται ότι η προτίμηση για τις συνωμοσίες πρέπει να ερμηνευτεί με την εφαρμογή των εννοιών της Ψυχιατρικής στην κοινωνική σκέψη.
Πρόκειται για δύο φαινόμενα παράνοιας.
Μόνο που ο ψυχιατρικά παρανοϊκός βλέπει τον κόσμο ολόκληρο να συνωμοτεί εναντίον του, ενώ ο κοινωνικά παρανοϊκός θεωρεί ότι η δίωξη από μέρους σκοτεινών δυνάμεων στρέφεται εναντίον της ομάδας του, του έθνους του, της θρησκείας του.

Ο κοινωνικά παρανοϊκός είναι, θα έλεγα, πιο επικίνδυνος από τον ψυχιατρικά παρανοϊκό, επειδή βλέπει τις έμμονες ιδέες του να τις συμμερίζονται και άλλα εκατομμύρια πρόσωπα και έχει την εντύπωση ότι δρα ανιδιοτελώς εναντίον της συνωμοσίας.
Το ότι ο κόσμος είναι γεμάτος από συνωμότες θα μπορούσε να μας αφήνει αδιάφορους.

Αν κάποιος θεωρεί ότι οι Αμερικανοί δεν έφτασαν στη Σελήνη, τόσο το χειρότερο γι’ αυτόν.
Το 2013, οι Daniel Jolley και Karen Douglas, σε ένα άρθρο τους με τίτλο «Οι κοινωνικές συνέπειες της συνωμοσιολογίας», συμπέραιναν ότι «η έκθεση σε πληροφορίες που ευνοούν τη θεωρία της συνωμοσίας μειώνει την πρόθεση στράτευσης στην πολιτική σε σχέση με όσους είναι εκτεθειμένοι σε πληροφορίες που αμφισβητούν τις θεωρίες συνωμοσίας».

Πράγματι, αν είμαστε πεισμένοι ότι η Ιστορία του κόσμου κατευθύνεται από μυστικές οργανώσεις –είτε είναι οι Illuminati είτε η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ- που εγκαθιδρύουν μια νέα παγκόσμια τάξη, τότε τι μπορώ να κάνω εγώ; Συνθηκολογώ και βράζω στο ζουμί μου.
Γι’ αυτό κάθε θεωρία συνωμοσίας κατευθύνει τη δημόσια φαντασία προς ανύπαρκτους κινδύνους, αποσπώντας την από τις πραγματικές απειλές.

Οπως κάποτε υπέδειξε ο Τσόμσκι, αυτός που αντλεί το μεγαλύτερο όφελος από τις φαντασιοκοπίες για μιαν υποτιθέμενη συνωμοσία είναι ακριβώς οι θεσμοί που η θεωρία συνωμοσίας ήθελε να πλήξει.

Πράγμα που σημαίνει ότι, με το να φανταζόμαστε ότι ο Μπους έριξε τους Δίδυμους Πύργους για να δικαιολογήσει την επέμβαση στο Ιράκ, κινούμαστε μέσα σε διάφορες ψευδαισθήσεις και παύουμε να αναλύουμε τις τεχνικές και τους αληθινούς λόγους για τους οποίους ο Μπους παρενέβη στο Ιράκ και την επιρροή που άσκησε πάνω του η πολιτική των νεοσυντηρητικών. […]
το άρθρο δημοσιεύτηκε στην efsyn.gr στις 17.12.2017

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης αφηγείται

Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης-ηθοποιός.

Πρωταγωνιστεί στην παράσταση 'Ήρωες' στο Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου δίπλα στους Γιάννη Φέρτη και Δημήτρη Πιατά, ενώ αναβιώνει τις παλιές λαϊκές πίστες στο Πετρογκάζι με τη 'Συνοικία Ασμάτων'.
Αυτά είναι μερικά από τα καλύτερα σημεία της συνέντευξης:
"Προσπάθησα η 'Συνοικία Ασμάτων' να έχει το ύφος και το άρωμα μιας άλλης εποχής, όπως ήταν τα μπουζούκια του '60.
Το αστείο είναι ότι τραγουδάω κι εγώ.
Με κριτήρια τραγουδιστή, είμαι σχετικά φάλτσος, ναι. Με κριτήρια ηθοποιού, νομίζω ότι είμαι στη μεσαία κατηγορία".
"Αγαπάω το ελληνικό τραγούδι, το ξέρω καλά. Έκανα παρέα με πολλούς μουσικούς, από ρεμπετολάγνους μέχρι πολύ σημαντικούς συνθέτες και στιχουργούς που ήξεραν πολλά. Για μένα, αυτός ήταν ένας τρόπος μύησης".
"Οι συμμαθητές μου με φωνάζαν 'Κλάκη'. Ήταν δύσκολο το όνομά μου για παιδιά 7-8 χρονών. Ο αδερφός του παππού μου ήταν Ιεροκλής, θέλω να πω, δεν ήταν ψώνιο των γονιών μου να βάλουν ένα αρχαιοπρεπές όνομα. Ήταν λίγο βαρύγδουπο. Εγώ πάντως δεν γκρίνιαξα ποτέ, ήμουν εξοικειωμένος με το όνομα. Δεν είχα πρόβλημα".
"Ήμουν ένας πάρα πολύ καλός μαθητής, όλοι ήταν σίγουροι ότι θα γίνω γιατρός ή αεροναυπηγός ή κάτι στο Πολυτεχνείο, γιατί είχα μια κλίση στα μαθηματικά και τη φυσικοχημεία.
Εμένα η αγάπη μου ήταν τα φιλολογικά, δεν με αφήνουν να πάω στο Κλασικό, και κάποια στιγμή, σε μια δύσκολη εφηβεία, τρώω μια φλασιά και λέω, δεν με ενδιαφέρει τίποτα από αυτά, θα γίνω ηθοποιός".
"Δεν ήταν συντηρητικοί άνθρωποι οι δικοί μου, ήταν άνθρωποι που πηγαίνανε στο θέατρο...
Η μάνα μου έκανε οικοκυρικά, είχε δουλέψει και ως εργάτρια και ως μοδίστρα στην Αυστραλία, ο πατέρας μου ήταν ένας πολύ καλός ηλεκτροσυγκολλητής. Ήταν άνθρωποι που κοινωνικά δεν είχαν καμία προκατάληψη. Απλά θεωρούσαν ότι δεν ήταν επάγγελμα το να γίνεις ηθοποιός".
"Αγαπούσα τα βιβλία μου, διάβαζα Μπρεχτ και Γκόρκι και στα χειρωνακτικά (και όλα αυτά), ήμουν λουφαδόρος".
"Ως ηθοποιός σε σίριαλ, το 'Είμαστε στον Αέρα' ήταν η πρώτη μου δουλειά. Και πάρα πολύ αγαπημένη. Υπήρχε (κακώς) η παρεξήγηση ότι αυτό ήταν το σίριαλ των Αγάμων, επειδή είχα ζητήσει να έρθει ο Αθερίδης και ο Σταρόβας. Αυτό που έζησα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ήταν πάρα πολύ ωραίο. Το 'Είμαστε στον Αέρα' εισήγαγε μια νέα αισθητική στο ελληνικό σίριαλ, ήταν μια δραμεντί".
"Στο θέατρο και το σινεμά, δεν έχω κάνει τίποτα που να μη μου αρέσει 100%. Στην τηλεόραση, τους έλεγα ότι πρέπει να μ' αρέσει το σενάριο και όλη η δουλειά 70%".
"Είχα πολλές προτάσεις για να κατέβω στην πολιτική, αλλά δεν νομίζω πως είμαι κατάλληλος. Ήμουν ευγενέστατος στις αρνήσεις μου".
"Υπήρξα ΑΕΚτζής πιτσιρικάς με τον Μίμη Παπαϊωάννου, αλλά μετά έγινα Ηρακλής λόγω Χατζηπαναγή. Δεν είχα ποτέ καλές σχέσεις με το γήπεδο και με χλεύαζαν οι φίλοι μου. Με θεωρούσαν πολύ φλώρο. Σχεδόν όλοι οι Άγαμοι είναι Ηρακλειδείς".
Ιεροκλής Μιχαηλίδης-διαβάστε περισσότερα στο oneman.gr και ακούστε τον να αφηγείται ιστορίες από τα παιδικά του χρόνια στο Ραδιόφωνο 24/7
photo:google.gr

Νηστεία: ποια τα οφέλη της στον οργανισμό μας

Η νηστεία της σαρακοστής χαρακτηρίζεται από την αποχή κατανάλωσης τροφίμων ζωικής προέλευσης και από την αυξημένη κατανάλωση φυτικών τροφίμων, αλλά και νηστίσιμων θαλασσινών, όπως τα οστρακοειδή και τα μαλάκια. 

Τα οφέλη της νηστείας
Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Κρήτης, η νηστεία προσδίδει οφέλη σε άτομα που την ακολουθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως:

- μειωμένα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα (χοληστερόλη, τριγλυκερίδια κ.α.)
- μειωμένα επίπεδα ουρικού οξέος, εξαιτίας της χαμηλής κατανάλωσης πρωτεϊνών κυρίως ζωικής προέλευσης (εφόσον φυσικά διατηρείται μέτρο στην κατανάλωση αλκοόλ)
- χαμηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας, εφόσον τα άτομα που νηστεύουν καταναλώνουν με μέτρο τα νηστίσιμα τρόφιμα, στο πνεύμα της λιτότητας και της αποφυγής των καταχρήσεων, που επιτάσσει η φιλοσοφία της νηστείας.
- καλύτερες και πιο ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες, λόγω της αυξημένης κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών, οσπρίων, θαλασσινών και την αποχή από τα ζωικής προέλευσης τρόφιμα.
- καλύτερη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, εφόσον οι απλοί υδατάνθρακες καταναλώνονται με μέτρο στην καθημερινή διατροφή
- καλύτερα επίπεδα αρτηριακής πίεσης, εξαιτίας της υψηλής πρόσληψης καλίου (φρούτα, λαχανικά, όσπρια) και χαμηλής πρόσληψης νατρίου, καθώς καταναλώνονται λιγότερο επεξεργασμένα τρόφιμα
- αυξημένη προστασία από διάφορους τύπους καρκίνου, χάρη στα αντιοξειδωτικά και τις βιταμίνες που διαθέτουν τα νηστίσιμα τρόφιμα
- ευνοϊκότερη λειτουργία του εντέρου, λόγω της υψηλής κατανάλωσης φυτικών ινών
- χαμηλότερα ποσοστά εμφάνισης ή περιορισμό των συμπτωμάτων κατάθλιψης, καθώς η νηστεία φαίνεται να πολεμά την κακή διάθεση, χάρη στα - θρεπτικά συστατικά της και να επιτείνει το αίσθημα ψυχικής ανάτασης, εγκράτειας, ηθικής ικανοποίησης και του αισθήματος “κάθαρσης” του οργανισμού.

Πιθανές Διατροφικές ελλείψεις:
Η παρατεταμένη νηστεία μπορεί να δημιουργήσει διατροφικές ελλείψεις σε βασικά θρεπτικά συστατικά, όπως
το ασβέστιο,
η βιταμίνη D,
ο σίδηρος και
η βιταμίνη B12, εφόσον δεν τηρούνται κάποιοι πρακτικοί κανόνες συνδυασμού των νηστίσιμων τροφών.

Πρακτικές συμβουλές:
Προκειμένου ένα άτομο που νηστεύει, να εξασφαλίσει την επαρκή πρόσληψη και απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, αξίζει να ακολουθήσει κάποιες πρακτικές συμβουλές:

Τα νηστίσιμα τρόφιμα που είναι καλές πηγές ασβεστίου είναι τα εξής: γαλακτοκομικά παράγωγα της σόγιας,
μύδια,
στρείδια,
μπρόκολο,
πράσινα φυλλώδη λαχανικά,
ξερά φρούτα (ειδικά σύκα),
όσπρια,
σουσάμι και
ταχίνι.
Μάλιστα, προκειμένου να αυξηθεί η απορρόφηση του ασβεστίου από τα φυτικής προέλευσης τρόφιμα, είναι σημαντικό να αποφεύγετε τους συνδυασμούς τους στο ίδιο γεύμα με τρόφιμα που είναι πηγές οξαλοξικού οξέος  όπως
σπανάκι,
σέλινο,
παντζάρια,
κακάο,
τσάι,
καφεΐνης,
τανινών και
τρόφιμα ολικής άλεσης,
κρόκος αυγού, 
ξηροί καρποί.
Προτιμήστε να καταναλώσετε τρόφιμα που είναι καλές πηγές των παραπάνω συστατικών σε απόσταση από τα γεύματα που περιέχουν φυτικές πηγές ασβεστίου π.χ.
καταναλώστε το τσάι σας 1-2 ώρες πριν ή μετά το γεύμα σας.
Νηστίσιμα τρόφιμα που είναι καλές πηγές βιταμίνης D είναι
τα εμπλουτισμένα με βιταμίνη D τρόφιμα, όπως
το γάλα και
τα δημητριακά
Νηστίσιμα τρόφιμα, που είναι καλές πηγές σιδήρου είναι τα εξής:
όσπρια,
σόγια,
ξηροί καρποί,
ξερά φρούτα,
σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά,
μύδια,
στρείδια.
Προκειμένου, όμως, να αυξηθεί η απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου,που βρίσκεται στα τρόφιμα φυτικής προέλευσης,θα πρέπει τα παραπάνω τρόφιμα να καταναλώνονται ταυτόχρονα με καλές πηγές βιταμίνης C όπως:
εσπεριδοειδή,
ακτινίδιο,
φράουλες και
οι χυμοί τους,
μπρόκολο,
λαχανάκια Βρυξελλών,
κόκκινη πιπεριά.
Επιπλέον, φροντίστε να καταναλώνετε πηγές σιδήρου και ασβεστίου σε διαφορετικά γεύματα καθώς ο σίδηρος και το ασβέστιο ανταγωνίζονται για την απορρόφησή τους στο λεπτό έντερο.
Αντίστοιχα, τρόφιμα που περιέχουν πολυφαινόλες π.χ. τανίνες,
καφεΐνη,
φυτικές ίνες και φυτικό οξύ ,π.χ. χόρτα, καλό είναι να καταναλώνονται επίσης σε διαφορετικά γεύματα από αυτά που περιέχουν φυτικές πηγές σιδήρου.
πηγή του άρθρου:nutrimed.gr
Συγγραφέας: Παπαγιαννοπούλου Γλυκερία, MSc

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Σε έξαρση η εποχική γρίπη

Σε περίοδο αυξημένης δραστηριότητας της γρίπης παραμένει η Ελλάδα, σύμφωνα με τη νέα εβδομαδιαία έκθεση του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), από την οποία προκύπτει ότι από τις 12 μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου, άλλοι 4 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από επιπλοκές της γρίπης.
Επίσης, περαιτέρω αύξηση παρουσιάζουν οι επισκέψεις σε γιατρό για γριπώδη συνδρομή με πιο συχνούς τους υπότυπους της γρίπης Β και A (H1N1)pdm09.

Από την αρχή της εποχικής γρίπης έχουν καταγραφεί συνολικά 51 σοβαρά κρούσματα εργαστηριακά επιβεβαιωμένης γρίπης, από τα οποία τα 49 νοσηλεύτηκαν σε Μ.Ε.Θ.

Από αυτά τα κρούσματα εμβολιασμένα ήταν τα 5, ποσοστό μόλις 10%.
Το ίδιο χρονικό διάστημα έχουν καταγραφεί συνολικά 14 θάνατοι από εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη.
Οι 12 θάνατοι αφορούσαν σε ασθενείς που νοσηλεύτηκαν σε Μ.Ε.Θ και 2 θάνατοι σε ασθενείς χωρίς νοσηλεία σε Μ.Ε.Θ.
Κανένας από τους ασθενείς που απεβίωσαν δεν είχε εμβολιαστεί για τη γρίπη.
Όσον αφορά την επιδημία ιλαράς, την τελευταία εβδομάδα καταγράφηκαν 66 νέα επιβεβαιωμένα κρούσματα, αλλά κανένας νέος θάνατος από επιπλοκές της νόσου.
πηγή:cnn.gr

Ο Τζον Λε Καρέ στα «ίχνη» της Novartis

Σε σχέση με την πραγματικότητα οι ιστορίες μου είναι εξίσου άνευρες με μια τουριστική καρτ ποστάλ

Τζον Λε Καρέ

Το 2001 το γραφείο Τύπου της Novartis δέχτηκε ίσως το πιο περίεργο αίτημα από την ίδρυση της εταιρείας. Δημοσιογράφοι ζητούσαν να σχολιάσει το βιβλίο του Τζον Λε Καρέ «Ο επίμονος κηπουρός», το οποίο παρουσίαζε την εγκληματική δράση της KVH, μιας φανταστικής φαρμακοβιομηχανίας με έδρα τη Βασιλεία της Ελβετίας.

Μεταξύ άλλων, η εταιρεία πραγματοποιούσε μυστικά πειράματα σε κατοίκους της Κένυας, προωθούσε παλιά φάρμακα σε αγορές του Τρίτου Κόσμου, παραποιούσε τα στοιχεία ιατρικών εκθέσεων για την ασφάλεια των φαρμάκων της και -άκουσον άκουσον- δωροδοκούσε πολιτικούς και δημοσιογράφους για να διατηρήσει τη μονοπωλιακή θέση της στην παγκόσμια αγορά.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά (spoiler alert) μία από τις μάρτυρες των εγκλημάτων βρέθηκε άγρια δολοφονημένη σε ένα ερημικό σημείο στη λίμνη Τουρκάνα.

Οπως ήταν αναμενόμενο, η Novartis, όπως και οι υπόλοιπες φαρμακοβιομηχανίες με έδρα τη Βασιλεία, δεν απάντησαν σε κανένα από τα αιτήματα των δημοσιογράφων ενώ κάποια στελέχη εταιρειών άφησαν να διαρρεύσει στον ελβετικό Τύπο το παρακάτω υποτιμητικό σχόλιο: «Δεν νομίζουμε ότι κάποιο από τα στελέχη της εταιρείας μας έχει τον χρόνο να διαβάσει τις 500 σελίδες ενός μυθιστορήματος».

Το πρόβλημα για τις ελβετικές φαρμακοβιομηχανίες ήταν ότι τα μυθιστορήματα του Τζον Λε Καρέ περιείχαν συνήθως περισσότερη πραγματικότητα παρά φαντασία. Εχοντας υπάρξει και ο ίδιος πράκτορας των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών MI5 και MI6 έχτισε τη συγγραφική του καριέρα προσφέροντας τις πιο αληθοφανείς κατασκοπευτικές ιστορίες που είχαν γραφτεί μέχρι τότε.

Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου εγκατέλειψε σταδιακά τους αγαπημένους του πράκτορες και στράφηκε στην εγκληματική, όπως τη χαρακτήριζε, πολιτική μεγάλων τραπεζών και πολυεθνικών, οι οποίες λειτουργούσαν σαν πλυντήρια μαύρου χρήματος για το οργανωμένο έγκλημα –ιστορίες που τεκμηριώθηκαν δημοσιογραφικά ύστερα από τουλάχιστον δύο δεκαετίες.

Στην περίπτωση του «Επίμονου κηπουρού», όμως, ξεπέρασε τον εαυτό του στη δημοσιογραφική έρευνα. Ταξίδεψε μέχρι τη Βασιλεία και άκουσε από νεαρά στελέχη φαρμακοβιομηχανιών ιστορίες για το πώς εφευρίσκουν νέες ασθένειες, πώς πραγματοποιούν ανούσιες προσμίξεις φαρμάκων προκειμένου να τα κατοχυρώνουν με νέες πατέντες αλλά και πώς καρπώνονται για ένα κομμάτι ψωμί τις έρευνες δημόσιων ερευνητικών ιδρυμάτων για φάρμακα από τα οποία οι ίδιες αποκομίζουν δισεκατομμύρια.

Η έρευνά του συνεχίστηκε στο Κονγκό, όπου γνώρισε από κοντά τις επιπτώσεις αυτών των πρακτικών. Είδε ανθρώπους να πεθαίνουν από ιάσιμες ασθένειες επειδή κάποιες εταιρείες δεν επέτρεπαν την παραγωγή γενοσήμων, με το πρόσχημα ότι έπρεπε να αποσβέσουν επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων σε έρευνα και ανάπτυξη (επιχείρημα το οποίο είχε καταρρεύσει μπροστά στα μάτια του με το ταξίδι του στην Ελβετία).

Είναι, λοιπόν, η φανταστική KVH του Τζον Λε Καρέ μια πρόσμιξη εταιρειών όπως η Novartis και η Roche που έχουν την έδρα τους στη Βασιλεία;
Προφανώς κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο.
Παρ' όλα αυτά η εταιρεία που βρίσκεται στο μικροσκόπιο της ελληνικής Δικαιοσύνης για χρηματισμό πολιτικών έχει το δικό της βαρύ ιστορικό.

Αν και αρκετοί τη θυμούνται σαν την «μητέρα του LSD», αφού δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της εταιρείας Ciba-Geigy με τη Sandoz, η οποία ανακάλυψε και παρασκεύασε την ψυχεδελική ουσία, η Novartis έχει και πολύ πιο σκοτεινές στιγμές.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 ενεπλάκη σε μία από τις μεγαλύτερες δικαστικές μάχες της Ιστορίας απέναντι στην Ινδία για τα δικαιώματα παρασκευής του φαρμάκου Gleevec για τον καρκίνο.

Στόχος της εταιρείας ήταν να μπορεί να πουλά μονοπωλιακά το φάρμακο για 2.666 δολάρια τον μήνα αντί για 177 που κοστολογούνταν τα γενόσημα.
H Novartis έχει κατηγορηθεί ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκτόξευση (σχεδόν πενταπλασιασμός) των τιμών των φαρμάκων για τον καρκίνο στις ΗΠΑ, ενώ οδηγείται συχνά στα δικαστήρια απέναντι στην αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων που την κατηγορεί για παραπλανητικές διαφημίσεις.

To 2010 έδωσε 422 εκατομμύρια δολάρια σε εξωδικαστικό συμβιβασμό, όταν κατηγορήθηκε για δωροδοκίες με στόχο την προώθηση φαρμακευτικών προϊόντων της, με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί το αμερικανικό Δημόσιο σχεδόν 500 εκατομμύρια δολάρια.
Το 2013 το υπουργείο Υγείας της Ιαπωνίας άσκησε δίωξη όταν έγινε γνωστό ότι πρώην υπάλληλος της Novartis συμμετείχε σε εργαστηριακές μελέτες για την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου Valsatran χωρίς να αναφέρει την ιδιότητά του.

Θρυλική είναι και η φήμη της για τα «δώρα» που κατηγορείται ότι προσφέρει σε Αμερικανούς γιατρούς που συμμετέχουν σε εκδηλώσεις της και συνταγογραφούν φάρμακά της.
Μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονταν κατηγορίες για αμοιβές σε επιστήμονες που δεν εμφανίζονταν στα συνέδριά της, γεύματα σε ορισμένα από τα ακριβότερα εστιατόρια των ΗΠΑ αλλά ακόμη και τραπεζώματα στην αλυσίδα εστιατορίων Hooters –περισσότερο γνωστή για τα πλούσια ελέη του προσωπικού της παρά για την ποιότητα του μενού τους.
Η Novartis αρνείται τις περισσότερες από τις κατηγορίες και φυσικά δεν σχολιάζει καν το έργο του Τζον Λε Καρέ, το οποίο δεν φωτογραφίζει μια συγκεκριμένη εταιρεία αλλά το σύνολο του κλάδου.
Ετσι σοφοί που γίναμε όμως, με τόση πείρα, ήδη καταλάβαμε οι KVH τι σημαίνουν.

Συντάκτης: Άρης Χατζηστεφάνου
Διαβάστε
«Ο επίμονος κηπουρός» , Η μακροχρόνια «δημοσιογραφική έρευνα» του Λε Καρέ, κρυμμένη στις σελίδες ενός μυθιστορήματος.
πηγή του άρθρου:efsyn.gr

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Οι σούπερ ηλικιωμένοι - και τα εκπληκτικά μυστικά τους

Η απώλεια μνήμης δεν αποτελεί αναπόφευκτο μέρος της γήρανσης, λένε Αμερικανοί επιστήμονες που μελετούν μια μοναδική ομάδα ενηλίκων με μυαλά τόσα δυνατά όσο των '20χρονων!!!

Οι υπεραιωνόβιοι και οι ηλικιωμένοι με αναπάντεχα δυνατή γνωστική ικανότητα-super-agers- αποτελούν ένα μεγάλο μυστήριο για τους επιστήμονες. 

Όμως τώρα οι ερευνητές οι οποίοι μελετούν πιο λεπτομερώς γιατί μερικοί άνθρωποι ζουν πέρα από τα 80 και εξακολουθούν να «κερδίζουν» ακόμη και πολύ νεότερους ενήλικες, έχουν ανακοινώσει πως νέα στοιχεία έρχονται να ρίξουν φως σε αυτό το παράδοξο της ζωής.
Οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι μελέτες δείχνουν ότι οι λεγόμενοι «superagers» φαίνεται να είναι πιο ανθεκτικοί στις δυσκολίες της ζωής και είναι πιο εξωστρεφείς και λιγότερο νευρωτικοί.
Αλλά έχουν επίσης κάνει μια άλλη ανακάλυψη η οποία προκύπτει από πιο συγκεκριμένα στοιχεία.
Μελετώντας τους εγκεφάλους 10 ηλικιωμένων μετά το θάνατό τους, ανακάλυψαν ότι αυτά τα άτομα είχαν αυξημένη ποσότητα ενός τύπου εγκεφαλικών κυττάρων που είναι γνωστά ως νευρώνες Von Economo.
Αυτοί οι νευρώνες βρίσκονται επίσης σε μια μικρή ομάδα θηλαστικών και πιστεύεται ότι αυξάνουν την δυνατότητα για επικοινωνία. 
Μία από τις περιοχές στις οποίες βρίσκονται, είναι μια περιοχή που θεωρείται σημαντική για την προσοχή και τη μνήμη εργασίας, γνωστή ως πρόσθιος φλοιός του προσαγωγίου. 
Ο χώρος αυτός ήταν επίσης παχύτερος στους συγκεκριμένους ηλικιωμένους από ό, τι σε ανθρώπους με μέσο όρο ηλικίας τα 50 έως 60 έτη.
Κάποιοι μάλιστα βρέθηκαν να έχουν πιο δυνατό σύστημα των συγκεκριμένων νευρώνων ακόμη και από εκείνο που μετρήθηκε σε 20χρονους.
«Δεν μπορούμε να εξηγήσουμε πώς κατέληξαν με περισσότερους νευρώνες Von Economo ή γιατί αυτό είναι σημαντικό. Αλλά αυτοί είναι ειδικοί τύποι νευρώνων που έχουν βρεθεί μόνο σε μερικές περιοχές του εγκεφάλου», λέει η καθηγήτρια Emily Rogalski του Northwestern University. 
Οι επιστήμονες διερεύνησαν επίσης την παρουσία μιας πρωτεΐνης γνωστής ως αμυλοειδές στον εγκέφαλο, μιας ουσίας που συνδέεται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ.
Η Claudia Kawas, νευρολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, δήλωσε ότι οι αυτοψίες έδειξαν ότι μερικοί από τους superagers είχαν επίσης παραμορφωμένες πρωτεΐνες στον εγκέφαλό τους, διατηρώντας όμως τις δυνάμεις της γνώσης και της μνήμης.
Αυτή η διαπίστωση είναι κάτι που σίγουρα χρήζει περαιτέρω μελέτης.
Η ομάδα ελπίζει ότι τα ευρήματα ενδέχεται να βοηθήσουν τους επιστήμονες να αποσαφηνίσουν τα αίτια που προκαλούν τη νόσο του Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας και γιατί ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να είναι πολύ πιο ανθεκτικοί.
Οι ερευνητές λένε ότι έχουν διαπιστώσει επίσης ότι οι κοινές ανθρώπινες κακές συνήθειες δεν οδηγούν απαραιτήτως σε πρώιμο θάνατο, με πολλούς ηλικιωμένους να δηλώνουν πως καπνίζουν και πίνουν αλκοόλ.
Το βάρος και η φυσική κατάσταση φαίνεται επίσης να έχουν κάποια σημασία καθώς εκείνοι που είχαν πολύ χαμηλό δείκτη μάζας σώματος μετά την ηλικία των 80 ετών προέκυψε πως είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν κατάρρευση.   Ωστόσο οι επιστήμονες προειδοποιούν πως αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να μην αποχωρίζονται τις κακές συνήθειες για να ζήσουν περισσότερο, σημειώνοντας ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να έχουν ένα γενετικό μακιγιάζ που τους επέτρεπε να το κάνουν αυτό.
«Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι super agers έχουν μοναδικά προφίλ προσωπικότητας», δήλωσε στην Αμερικανική Ένωση για την Προώθηση της Επιστήμης στο Ώστιν του Τέξας η ομάδα που συνέταξε την μελέτη.
Η μέση ηλικία συνταξιοδότησης είναι τα 68,5 έτη αλλά το 18% των συγκεκριμένων ηλικιωμένων δεν συνταξιοδοτούνται ποτέ,ή τείνουν να ακολουθούν μια άλλη καριέρα στην πορεία ή τουλάχιστον είναι πολύ δραστήριοι στην κοινότητα.
Στα ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης σημειώνεται πως επίσης τείνουν να κοιμούνται τουλάχιστον οκτώ ώρες τη νύχτα.
Σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους, ήταν επίσης πολύ πιο κοινωνικοί - ακόμα ένα σημάδι ότι η μοναξιά είναι ένας σιωπηλός δολοφόνος.
«Αυτό βασίζεται στην ιδέα των αρνητικών συνεπειών της μοναξιάς και των θετικών συνεπειών των θετικών σχέσεων», δήλωσαν οι επιστήμονες.
πηγή: www.lifo.gr
webmd.com
bbc.com
galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Emily O’Reilly,η Ευρωπαία Συνήγορος του Πολίτη

η Ευρωπαία Συνήγορος του Πολίτη Εμιλι Ο’ Ράιλι.

Aν ένας Ευρωπαίος πολίτης θέλει να στραφεί εναντίον των ευρωπαϊκών οργάνων γιατί νιώθει ότι δεν είχε δίκαιη αντιμετώπιση αυτός ή και η εταιρεία του, ή γιατί θέλει να έχει πρόσβαση σε έγγραφα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και δεν του δίνεται η δυνατότητα ή έχει κάποιο πρόβλημα με τον τρόπο που λειτουργεί η ευρωπαϊκής υπηρεσίας φαρμάκων, πρέπει πρώτα απ’ όλα να στείλει ένα γράμμα στην Εμιλι Ο’ Ράιλι, την Ευρωπαία Συνήγορο του Πολίτη, και αυτή θα ασχοληθεί με την υπόθεσή του.
Η Ιρλανδή Εμιλι Ο’ Ράιλι βρίσκεται από το 2013 στη θέση του Ευρωπαίου Συνηγόρου του Πολίτη και μιλάει στην «Κ», λίγο πριν επισκεφθεί την Αθήνα, για το ποια είναι τα πιο συχνά αιτήματα που της έρχονται από την Ελλάδα, πώς η ελληνική κρίση αύξησε τη δουλειά της και κατά πόσον υπάρχει διαύγεια στις διαδικασίες που ακολουθούν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί.

Επιτυχία 90%
«Παίρνω τις καταγγελίες που μου έρχονται από τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης για συγκεκριμένα ευρωπαϊκά όργανα, ακούω την πλευρά των οργάνων, κρίνω αν υπάρχει κάποιο θέμα και μετά κάνω μία σύσταση», λέει η κ. Ο’ Ράιλι, που έχει ένα εντυπωσιακό 90% επιτυχίας στις συστάσεις που κάνει στα όργανα.
Οταν ξεκίνησε το 2013, η ελληνική κρίση ήταν τεράστιο θέμα, μετά ξέσπασε η μεταναστευτική, μετά το Brexit, και σήμερα, που οι κρίσεις αυτές βρίσκονται σε ύφεση, οι υποθέσεις που φτάνουν στο γραφείο της Ιρλανδής Συνηγόρου του Πολίτη είναι πολύ λιγότερες.

Συχνά οι υποθέσεις που φτάνουν από την Eλλάδα έχουν να κάνουν με τη δυσκολία πρόσβασης στο ελληνικό σύστημα Υγείας, ενώ πολλές υποθέσεις έχουν να κάνουν με απώλειες θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα.

«Για παράδειγμα, το 2017 είχαμε καταγγέλλοντες να μας απευθύνονται επειδή δεν έλαβαν απαντήσεις από την Επιτροπή για το κατά πόσον προστατεύεται η φέτα στις εμπορικές συμφωνίες της Ε.Ε. ή επειδή δεν έλαβαν απαντήσεις από την Επιτροπή σχετικά με το άνοιγμα του επαγγέλματος των κουρέων και κομμωτών στην Ελλάδα».
Ο μεγαλύτερος αριθμός καταγγελιών από την Ελλάδα ήταν το 2014, με 78 υποθέσεις, και άνοιξε έρευνα για 24 από αυτές.

Στις καταγγελίες που είχαν να κάνουν με την τρόικα, η κ. Ο’ Pάιλι μπορούσε να εξετάσει μόνο τα σημεία που είχαν σχέση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά όχι ζητήματα που αφορούσαν ολόκληρη την τρόικα, και αυτό «δημιουργούσε μεγάλη απογοήτευση στους ανθρώπους, καθώς η τρόικα έπαιρνε αποφάσεις που επηρέαζαν την καθημερινότητά τους, ενώ δεν μπορούσε να θεωρηθεί το ίδιο υπεύθυνη όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή το Ευρωκοινοβούλιο», λέει η Ευρωπαία Συνήγορος του Πολίτη.
Η ίδια έχει ασχοληθεί και με τη διαφάνεια του Eurogroup το οποίο, όπως λέει χαρακτηριστικά, «δεν είναι ευρωπαϊκός θεσμός» και δεν έχει τον ίδιο βαθμό λογοδοσίας ή δεν υπόκειται στους ίδιους κανόνες διαφάνειας όπως το Ευρωκοινοβούλιο ή η ΕΚΤ.
Iδιαίτερα το 2015, που η ελληνική κρίση βρισκόταν στο απόγειο και μια σειρά από πολύ σημαντικές αποφάσεις «παράγονταν» σε αυτό το επίπεδο, η ίδια είχε προσπαθήσει πολύ στο να γίνουν πιο διαφανείς οι διαδικασίες των συναντήσεων των υπουργών Οικονομικών της Eυρωζώνης, και προς τούτο αντάλλασσε δεκάδες επιστολές με τον τέως επικεφαλής του Eurogroup Γ. Ντάισελμπλουμ παροτρύνοντάς τον οι υπουργοί Οικονομικών να είναι πιο ανοιχτοί όσον αφορά τις διαδικασίες.

Η ίδια κατάφερε πλέον να δημοσιεύονται το ολοκληρωμένο σχέδιο της ημερήσιας διάταξης του Eurogroup, τα συμπεράσματα της συνάντησης και τα σχετικά έγγραφα των χωρών σε πρόγραμμα, πριν από τις αποφάσεις.
Το βασικό πρόβλημα που εντοπίζει η κ. Ο’ Ράιλι όσον αφορά την εμπιστοσύνη που δείχνουν οι πολίτες στους ευρωπαϊκούς θεσμούς έχει να κάνει με τον ιδιαίτερα περίπλοκο τρόπο λειτουργίας της Ε.Ε.
«Αν είσαι στην Ελλάδα, γνωρίζεις λίγο-πολύ τι συμβαίνει στη χώρα, υπάρχει ένας πρωθυπουργός, ο υπουργός Οικονομικών, Δικαιοσύνης κ.λπ., και ένα Κοινοβούλιο, τα ΜΜΕ και οι Μη Κυβερνητικές Oργανώσεις να ελέγχουν τις δράσεις τους», αναφέρει.
«Οι Βρυξέλλες είναι πολύ δύσκολες», λέει και δίνει ως παράδειγμα την περιπλοκότητα να ξεχωρίσει κάνεις τι κάνει η Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ή το Συμβούλιο της Ευρώπης.
«Υπάρχει πρόεδρος εδώ και εκεί, όλα αυτά είναι πολύ δύσκολα να τα εξηγήσεις σε κάποιον».

Εξαιτίας της περιπλοκότητας της δομής των θεσμών, «οι άνθρωποι δεν θέλουν να ακούσουν για την Ε.Ε. γιατί νιώθουν χαζοί, ενώ πολλές φορές γίνονται ακόμα και επιθετικοί».
Εκτός από το παραπάνω πρόβλημα, το πλέον βασικό όσον αφορά τη διαύγεια στη λειτουργία των θεσμών βρίσκεται στο ότι η νομοθεσία που την καθορίζει είναι του 2001 και από τότε δεν έχει αναθεωρηθεί.
«Η νομοθεσία ήταν πριν από τα iΡhone, το Twitter, το Facebook, τα WikiLeaks, μια πολύ παλιομοδίτικη νομοθεσία που είναι σε ισχύ σε ένα τελείως διαφορετικό τοπίο», λέει η Ευρωπαία Συνήγορος του Πολίτη.
«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει καταλάβει ότι πρέπει να έχει περισσότερη διαφάνεια καθώς ο έλεγχος είναι άμεσος και συνεχόμενος μέσα από τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης. Αν η Κομισιόν θέλει να ελέγξει το ευρωπαϊκό αφήγημα, πρέπει να είναι πιο ανοικτή και διαυγής, περισσότερο από όλα τα κράτη-μέλη», καταλήγει.
πηγή του άρθρου:kathimerini.gr

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

το γλυκό μας για σήμερα-πανεύκολο γλύκισμα ινδοκάρυδου

μια πανεύκολη και γρήγορη συνταγή για ένα υπέροχο, πανεύκολο γλύκισμα ινδοκάρυδου.

το πασπαλίζουμε ζεστό, μόλις το βγάλουμε από το φούρνο, με τρούφα σοκολάτας και μόλις μισοκρυώσει το αλαμβάνουμε !!!

υλικά συνταγής

2 φλ. τσαγιού γάλα

1 φλ. τσαγιού ινδοκάρυδο

4 αυγά

1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας

1/2 φλ. τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσης

125 γρ. βούτυρο αρκετά μαλακωμένο σε θερμοκρασία δωματίου

3/4 φλ. τσαγιού ζάχαρη

1 πρέζα μοσχοκάρυδο

1 πρέζα αλάτι

τρούφα σοκολάτας για πασπάλισμα

εκτέλεση συνταγής

προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς και βουτυρώνετε μια ταρτιέρα ή ένα στρογγυλόταψάκι 20-22 εκ. περίπου.

ρίχνετε όλα τα υλικά σε ένα μπλέντερ και τα χτυπάτε καλά μέχρι να ενσωματωθούν πλήρως.

ρίχνετε το μείγμα στο βουτυρωμένο ταψάκι και ψήνετε στο προθερμασμένο φούρνο για 55-60 λ περίπου, μέχρι να κάνει μια κρούστα σαν της φωτογραφίας πιο κάτω.

το βγάζετε από το φούρνο, το πασπαλίζετε με τρούφα σοκολάτας.

το αφήνετε να κρυώσει, το κόβετε σε κομμάτια και σερβίρετε.

πηγή του άρθρου:sintayes.gr
jocooks.com