Από dimobio.gr : Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας Τετάρτη 14/7

Από dimobio.gr:

Αγαπητοί φίλοι,
ύστερα από μήνες όπου παρακολουθούμε τις προσπάθειες διαχωρισμού των πολιτών και καταπάτησης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συναντηθήκαμε με άλλες ομάδες που δραστηριοποιούνται στα τρέχοντα θέματα και αποφασίσαμε να δράσουμε από κοινού. Αναγνωρίζοντας τις διαφορετικές αφετηρίες και πολιτικές τοποθετήσεις που μπορεί να έχει η κάθε ομάδα, και με βάση την ανάγκη συσπείρωσης απέναντι σε μία πολιτική κατάσταση που βάλλει εναντίον του Ανθρώπου πρώτα και κύρια, αποφασίσαμε να κάνουμε κάποιες δράσεις από κοινού με αποκλειστικό μας θέμα την αναδυόμενη δυστοπία, την επιβολή των εμβολιασμών και την επιχειρούμενη κατάργηση της αυτοδιάθεσης του ανθρώπινου σώματος.
Στο πλαίσιο αυτό, και με αφορμή καλέσματα από διάφορες ομάδες, άτυπες ή μη, αποφασίσαμε να καλέσουμε και να συμμετάσχουμε από κοινού σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 14 Ιουλίου, αλλά και σε όλες τις πλατείες των πόλεων της χώρας, προκειμένου να διατρανώσουμε την αντίθεσή μας στον επαπειλούμενο υποχρεωτικό εμβολιασμό και τον διαχωρισμό των πολιτών σε εμβολιασμένους και μη.
Η προσπάθεια από νεοσύστατα πολιτικά κόμματα να εκμεταλλευτούν αυτή τη συγκέντρωση δεν μας αφορά.
Για μας, το κοινό κάλεσμα ομάδων με κοινά πολιτικά χαρακτηριστικά αποτελεί μία νίκη στο πλαίσιο της ενότητας και της αλληλεγγύης.
Καλούμε τους πάντες να πλαισιώσουν την προσπάθεια αυτή, να εκτυπώσουν το κείμενο και να το μοιράσουν, και να συναντηθούν στις πλατείες προκειμένου να συνενωθούν μεταξύ τους, και στη συνέχεια να δικτυωθούν και μαζί μας.
Αν συμφωνείτε με την προσπάθεια αυτή, ενημερώστε τους συνανθρώπους σας.
Σε κάθε περίπτωση, σας καλούμε να μην φοβόσαστε, να μην υποκύπτετε σε εκβιασμούς, και να μην αφήσετε να σας επιβάλλουν τι θα βάλετε στο σώμα σας. 

Η αυτοδιάθεση του σώματός μας είναι ιερή, και κάθε προσπάθεια καταπάτησής του δεν γίνεται για το κοινό καλό.

Από πόσα ρατσιστικά διαχωριστικά και τόνους υγειονομικού φασισμού χτίζεται το “τείχος ανοσίας”;

Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο ζούμε υπό τη σκιά μιας πανδημικής βιοτρομοκρατίας: ο ιός εκκίνησε από την επαρχία της Γιουχάν και στρατολογήθηκε αμέσως στα χακί σε όλες τις πολεμικές βάσεις ανά την υφήλιο. 
Έγινε ο «αόρατος εχθρός» και ο ηγεμόνας ανά χώρα κήρυξε τον «πόλεμο» εναντίον του, ορίζοντας την ίδια στιγμή την κατάσταση εξαίρεσης που θα του επέτρεπε αφ’ενος να εξαιρέσει τα πάντα από τις ζωές μας, αφετέρου να μας τις επιστρέψει με φειδώ.
Σε αυτό το σκηνικό πολέμου αναστείλαμε τη ζωή μας μέσω αλλεπάλληλων και αναποτελεσματικών λοκνταουν, προκειμένου να την «προστατεύσουμε». 
Καθηλωθήκαμε-Μείναμε σπίτι με επιδόματα, με δανεικά, με ενδοοικογενειακή βία, με σωματική/ψυχική εξάντληση, με τηλεργασία, με τηλεκπαίδευση και ψηφιακή βιοασφάλεια, με καθήλωση σε οθόνες και ψηφιακές επαφές, με ανάπτυξη και επιδείνωση νοσημάτων (πέραν του κοβιντ) χωρίς περίθαλψη στο μονοθεματικό ΕΣΥ και όταν βγήκαμε από το καβούκι μας περίμενε η πλήρης αποδιοργάνωση των εργασιακών σχέσεων και ωραρίων, τα «ρεπό», η πανεπιστημιακή αστυνομία, τα λουκέτα, η επισφάλεια, η ανεργία και τα υπερσύγχρονα και υπεροργανωμένα Εμβολιαστικά Κέντρα.
Όταν κλείσαμε την πόρτα της επίπλαστης σπιτικής βιοασφάλειας, άνοιξε η πόρτα του εμβολιαστικού κέντρου, των φαρμακείων, προκειμένου να προμηθευόμαστε υποχρεωτικά σελφ τεστ διαρκώς για να αποδείξουμε μέσα στην παράνοια ότι δεν έχουμε κανένα σύμπτωμα, οι απειλές απόλυσης από τα αφεντικά αν δεν έχει προγραμματιστεί ραντεβού εμβολιασμού, διπλές μάσκες παντού με κάθετη ιατρικοποιημένη παρέμβαση σε κάθε ανάσα μας. 
Οι σελφι με τη σύριγγα και τα χρωματιστά πιστοποιητικά παραβίασης προσωπικών δεδομένων και ιατρικού απορρήτου έγιναν η νέα κανονικότητα χτίζοντας τη νέα «καθαρή», «αμιγή» ταυτότητα, παραπέμποντάς μας σε σκοτεινές ναζιστικές ιδεολογίες.
Τώρα πια που βγήκαμε «έξω» πλέον έχει προστεθεί δίπλα στον αόρατο ιογενή εχθρό, ο ορατός εσωτερικός εχθρός: οι ανεμβολίαστοι, ως «εγωκεντρικά» και «ανεύθυνα», «μη αλληλέγγυα» υποκείμενα που δεν δέχονται στη νέα θρησκεία τον κοσμικό αγιασμό. 
Το αίτημα για «συλλογική ανοσία» με πειραματικά εμβόλια αμφίβολης αποτελεσματικότητας και ασφάλειας, που ούτε οι φαρμακευτικές τους δεν εγγυώνται τη μη μετάδοση του ιού και νόσηση όσων τα προτιμήσουν, έγινε το νέο λάβαρο σταυροφορίας σε όλο το πολιτικό φάσμα. Οι σοβαρές και βαριές βλάβες μέχρι και οι θάνατοι από αυτά έγιναν μια στατιστική μονάδα ανάξια πένθους, αφού «τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων» και ας ανεβοκατέβαιναν τα ηλικιακά κριτήρια. 
Τα ατομικά δικαιώματα της αυτοδιάθεσης του σώματος έγιναν μπροστά στο κοινωνικό αίτημα του «τείχους ανοσίας» πολυτέλεια με εγωκεντρική χροιά και η συλλογική ανοησία και διαστρέβλωση είχε ήδη επιτευχθεί.
Όμως, σε αυτό το δυστοπικό σημείο που θα βρεθούμε από τις 15 Ιουλίου, το πολεμικό σκηνικό εμφυλίου αποκτά πρώτη φορά μετά το Γ’ Ράιχ ειδική σήμανση. 
Οι «καθαροί από κοβιντ»/«αμιγείς» χώροι θα φιλοξενούν «καθαρούς από κοβιντ»/«αμιγείς» πελάτες και η νέα ευγονική καθαρότητα θα ξαναζωντανέψει.
Οι κοινωνικές σχέσεις θα διαχωρίζονται πριν πάνε για καφέ, οι εργασιακές σχέσεις θα αποδιοργανώνονται ακόμα πιο πολύ υπό τον εκβιασμό έμμεσων ή άμεσων ιατρικών πράξεων, το σύστημα υγείας θα ιδιωτικοποιείται ολοένα και περισσότερο και οι φαρμακευτικές εταιρείες θα αυξάνουν το τζίρο τους στα χρηματιστήρια, γελώντας με το ανέκδοτο για απελευθέρωση της πατέντας.
Ο πόλεμος δεν είναι με τον ιό, θα ήταν γελοίο να αναπαράγουμε μια τέτοια ορολογία. 
Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να έρθουμε σε αντιπαράθεση με μικροοργανισμούς που χρήζουν αποτελεσματικού και οργανωμένου συστήματος υγείας με αποτελεσματική και ασφαλή θεραπευτική αντιμετώπιση.
Σε αυτή τη βιοτρομοκρατία αυτή τη στιγμή απειλούμαστε από έναν γνωστό και διαρκώς παρόντα και μεταλλασσόμενο με διάφορες μορφές ιό: Αυτόν του φασισμού, του ρατσισμού, των διακρίσεων, των αποκλεισμών, των διαιρέσεων και της νέο ναζιστικής-ευγονικής φαντασίωσης «καθαρών ταυτοτήτων».
Δεν ήρθαμε τώρα από την απέναντι πλευρά, ήμασταν πάντα εδώ για να υπερασπιστούμε τις ζωές μας μέχρι να τσακίσουμε και τις τελευταίες όψεις/μεταλλάξεις του.
– Διεπιστημονική Ένωση Υπεράσπισης της Δημοκρατίας και της Βιοηθικής
(dimobio.gr)
– CONTRA DYSTOPIA
(contradystopia.gr)
– Επιστήμονες για την Υγεία και την Ελευθερία
(eyewideopen.org)
– World Freedom Alliance – Greece
– Φωνή Ελευθερίας Και Παγκόσμιας Συμμαχίας

Και ξαφνικά η επιστήμη κάνει μια επαναστατική ανακάλυψη που αλλάζει όλα τα δεδομένα. Δεν μπορεί να υπάρξει ανοσία αγέλης (σχεδόν εξαφάνιση του ιού) με τον SARS-CoV-2.

από το χρονολόγιο του dr. κωνσταντίνου Φαρσαλινού:
https://www.facebook.com/konstantinos.farsalinos.37/posts/23404064522784

Και ξαφνικά η επιστήμη κάνει μια επαναστατική ανακάλυψη που αλλάζει όλα τα δεδομένα.

Δεν μπορεί να υπάρξει ανοσία αγέλης (σχεδόν εξαφάνιση του ιού) με τον SARS-CoV-2. Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει από εδώ και πέρα ο αριθμός των κρουσμάτων, πρέπει να επικεντρωθούμε στον αριθμό των νοσηλειών, των διασωληνώσεων και των θανάτων.

Όχι, δεν παρουσιάζω την αυθαίρετη και ψεκασμένη εκτίμηση που είχα κάνει στις 22 Φεβρουαρίου 2021 σε εκπομπή του George Sachinis (https://tinyurl.com/7f8njud6). Εγώ τότε έλεγα πράγματα από τη φαντασία μου ότι ο ιός θα γίνει ενδημικός και θα παραμείνει ως πρόβλημα όπως παραμένει και ο ιός της γρίπης.

Τώρα μιλάμε για νέες επιστημονικές ανακαλύψεις, που απλά έτυχε να τις έχω φανταστεί πριν λίγους μήνες. Και μάλιστα ανακαλύψεις που παρουσιάστηκαν σε ένα από τα πλέον πολυφωνικά και αντικειμενικά μέσα ενημέρωσης, τόσο από Έλληνα όσο και από Αμερικανό επιστήμονα.

https://tinyurl.com/493r7mbj

https://tinyurl.com/3ka534vc

Όλο αυτό το διάστημα μετά την φαντασιόπληκτη εκτίμησή μου, είδαμε πληθώρα ειδικών να παρουσιάζουν διαγράμματα εμβολιασμών και εξαφάνισης των κρουσμάτων, είδαμε άλλους τόσους ειδικούς να προτείνουν και να χειροκροτούν υποχρεωτικότητες και εκβιασμούς σε νέους και σε παιδιά (σήμερα προτάθηκε η υποχρεωτικότητα σε παιδιά από 12 ετών και άνω, από επιστήμονα!), και φυσικά βλέπαμε ως κεντρικό σύνθημα την εξαφάνιση του ιού από τον πλανήτη το γαλαξία και ολόκληρο το σύμπαν. Τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε επίσης έναν διαγωνισμό συνθημάτων στα κοινωνικά δίκτυα σχετικά με τα εμβόλια, που στην αρχή σε κάνει να απορείς που τόσοι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ του χιούμορ και της γελοιότητας, και στη συνέχεια παραδίνεσαι ψάχνοντας να βρεις όχι τείχος ανοσίας αλλά τοίχο από σκυρόδεμα για να αναπαύσεις με φόρα το κρανίο σου. Λυπηθείτε μας!!!

Όταν το Ευρωπαϊκό CDC πριν από λίγες ημέρες συστήνει τον άμεσο και όσο το δυνατόν οριζόντιο εμβολιασμό των ατόμων που έχουν τον υψηλότερο κίνδυνο να νοσήσουν σοβαρά από COVID, και να μειωθεί το διάστημα αναμονής από την 1η μέχρι τη 2η δόση (https://tinyurl.com/8jcryake), εμείς δεν ασχολούμαστε καθόλου με τους ηλικιωμένους (πλήρως ανεμβολίαστοι σε απαράδεκτα υψηλό ποσοστό), και εκβιάζουμε υγιείς νέους και παιδιά που έχουν απειροελάχιστο κίνδυνο.

Την ίδια ώρα, οι Γερμανοί αποφασίζουν και για τους άνω των 60 ετών να προχωρήσουν σε αλλαγή από το AstraZeneca της 1ης δόσης σε mRNA για τη 2η δόση, και μάλιστα σε συντομότερο χρονικό διάστημα μεταξύ των δόσεων (https://tinyurl.com/hfuumwje - σελίδα 14). Φαίνεται να επικαλούνται τόσο το ζήτημα των θρομβώσεων όσο και το ζήτημα της καθυστέρησης αρκετών εβδομάδων από την 1η στη 2η δόση για το AstraZeneca. Ένα μεσοδιάστημα που έχει προκύψει από μελέτη που θα προτιμούσα να μην ξαναχαρακτηρίσω (το είχα σχολιάσει παλαιότερα: https://tinyurl.com/ch5fc9za)

Η αξιοπιστία, η ειλικρίνεια και η ευθύτητα αποτελούν αναντικατάστατα εργαλεία για τη δημόσια υγεία και για τη διαχείριση μιας κρίσης. Ψέμα στη δημόσια υγεία δεν είχε ποτέ όφελος, και στο τέλος το πληρώνεις ακριβά (https://tinyurl.com/jbudrdyp). Είναι κατανοητό γιατί η αξιοπιστία έχει πιάσει πάτο και γιατί σχεδόν κανείς πλέον δεν δίνει σημασία σε όσες κραυγές ακούγονται. Αντί αυτό να γίνει κατανοητό και αποδεκτό, συνεχίζουν στην ίδια τακτική, με τους ίδιους ανθρώπους, και φυσικά εισπράττουν την ίδια αδιαφορία και αποδοκιμασία.

Στο τέλος θα κριθεί, με ξεκάθαρο και ισοπεδωτικό τρόπο, ποιος βρίσκεται στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Και τότε θα κάνουμε ως κοινωνία το λογαριασμό για τις καταστροφές, τα αίτια και τους υπεύθυνους…

Υγεία είναι η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι μόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας.

Το 1948, σε μια ριζική απόκλιση από προηγούμενους ορισμούς, o Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας(ΠΟΥ) αναγκάστηκε να προτείνει έναν ορισμό που αποσκοπούσε υψηλότερα: σύνδεση της υγείας με την ευημερία, όσον αφορά τη “σωματική, ψυχική και κοινωνική ευημερία, και όχι απλώς την απουσία ασθενειών και αναπηρίας”.

Αν και ορισμένοι θεώρησαν ότι ο ορισμός αυτός ήταν καινοτόμος και επικρίθηκε ως αόριστος, υπερβολικά ευρύς, και δεν ερμηνεύθηκε ως μετρήσιμος και παρόλο που για μεγάλο χρονικό διάστημα θεωρήθηκε ουτοπία και οι περισσότερες συζητήσεις για την υγεία επέστρεψαν στην πρακτικότητα του βιοϊατρικού μοντέλου, σήμερα έχει καθιερωθεί και οι περισσότεροι μελετητές του θέματος “υγεία” ενστερνίστηκαν και καθιέρωσαν τον ορισμό:
“Υγεία είναι η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευημερίας και ευεξίας και όχι μόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας”

    Στη συνέχεια ένα άρθρο από την ιστοσελίδα botanologia.gr
Τα βότανα στο διάβα των αιώνων και η πολύτιμη δύναμή τους
Η σχεδόν μυστηριώδης θεραπευτική δύναμη των βοτάνων και η ιδιότητά τους να καταπραΰνουν τον πόνο είναι γνωστή πριν από την ανακάλυψη της γραφής.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι βοτανολόγοι και βοτανοθεραπευτές είχαν μια θαυμάσια ιδέα την οποία και πραγματοποίησαν – έβαζαν τα βότανα μέσα σε λίπος και τα άφηναν στον ήλιο.
Με τη ζέστη, τα αρώματα των βοτάνων εκλύονταν – ελευθερώνονταν – και συγχωνεύονταν με τη λιπαρή ουσία.
Με τον τρόπο αυτό οι αρχαίοι αυτοί γιατροί – βοτανολόγοι παρασκεύαζαν αλοιφές, καταπλάσματα και στερεά αρώματα.
Οι Μινωίτες είχαν τα βότανα στην καθημερινότητά τους και μεταξύ άλλων χρησιμοποιούσαν τον κρίνο,
τη μυρτιά,
τον κρόκο τον ήμερο,
τη μαντζουράνα,
την ίριδα,
το μάραθο,
τον ασπάλαθο, τον άνηθο,
τη Μήκωνα την υπνοφόρο,
τον κέδρο, το κυπαρίσσι, το ελαιόλαδο!
Οι Σουμέριοι ένας από τους αρχαιότερους λαούς του κόσμου γνώριζαν τις θεραπευτικές ιδιότητες 200 περίπου φυτών όπως του θυμαριού,
του κρόκου,
της ρίγανης,
του μάραθου.
Τον 16ο και τον 17ο αιώνα δημοσιεύτηκαν πολλά βοτανολόγια που σκοπό είχαν να βοηθήσουν όσους ασχολούνταν με τη βοτανοθεραπεία στον προσδιορισμό και στη χρήση των φωτών και των βοτάνων.
Ο κορυφαίος Άγγλος γιατρός Nicholas Culpeper μας κληροδότησε ένα…
read more:https://botanologia.gr/ta-votana-sto-diava-ton-aionon-kai-i-polytimi-dynami-toys/

dr. Κωνσταντίνος Φαρσαλινός: Νικοτινικοί χολινεργικοί αγωνιστές και SARS-CoV-2

από το χρονολόγιο του dr. κωνσταντίνου Φαρσαλινού:
https://www.facebook.com/konstantinos.farsalinos/posts/1900222103462865
Νικοτινικοί χολινεργικοί αγωνιστές και SARS-CoV-2
Η φαρμακευτική εταιρεία Oyster Point Pharma ανακοίνωσε (σε προδημοσίευση και δελτίο τύπου) τα αποτελέσματα μελέτης σε ανθρώπινα κύτταρα και μικρής μελέτης σε πιθήκους της επίδρασης ενός νικοτινικού χολινεργικού αγωνιστή (βαρενικλίνη σε ρινικό spray) στο SARS-CoV-2, με αναφερόμενη ελλάτωση του ιικού φορτίου και αντι-ιική δράση.
Δελτίο τύπου: https://tinyurl.com/t27tpnmn
Προδημοσίευση: https://tinyurl.com/yuj9hc9a
Nα σημειώσω ότι τα αποτελέσματα είναι πολύ πρώιμα ακόμη. Εγραστηριακή μελέτη σε κύτταρα και μικρός αριθμός πειραματόζωων, που δεν μπορούν να οδηγήσουν σε οριστικά συμπεράσματα. Θα πρέπει να περιμένουμε λοιπόν μέχρι να δούμε την κλινική εφαρμογή του.
Από τον Απρίλιο του 2020 έχουμε αναπτύξει την επιστημονική υπόθεση για τη συμμετοχή του χολινεργικού συστήματος και του χολινεργικού αντιφλεγμονώδους δικτύου στη νόσο COVID-19. https://tinyurl.com/jx5fubjk
Πριν από ένα χρόνο μάλιστα προτείναμε μεταξύ άλλων και τη βαρενικλίνη ως πιθανή θεραπευτική επιλογή. https://tinyurl.com/5vyz2h4w (ΕΙΚΟΝΑ 2),
Σε άλλη δημοσίευση (Δεκέμβριος 2020) είχαμε πραγματοποιήσει in silico μελέτη για αρκετούς νικοτινικούς χολινεργικούς αγωνιστές, μεταξύ των οποίων και τη βαρενικλίνη.
https://tinyurl.com/tpjtnxr6 (EIKONA 3).
Αναμένουμε την κλινική εφαρμογή λοιπόν. Μέχρι τότε, δε ξέρουμε πως θα εξελιχθεί...

Μικρές αυξήσεις της γλυκόζης στο αίμα προκαλούν μεγάλες αλλαγές στα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη

Στον διαβήτη, μικροσκοπικά σύμπλεγμα "βήτα κυττάρων" που παράγουν ινσουλίνη στο πάγκρεας δεν παράγουν αρκετή ορμόνη για να διατηρήσουν τους ανθρώπους υγιείς και τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα τους ανεβαίνουν.

Σε μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Molecular Metabolism, το εργαστήριο Weir- Weir lab, παρουσίασε πληθώρα νέων δεδομένων σχετικά με το πώς συμπεριφέρονται τα β-κύτταρα σε ελαφρώς αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. 

Η εργασία παρέχει σημαντικές πρόσθετες ενδείξεις επίδρασης "τοξικότητας στη γλυκόζη" που βοηθά στην ανάπτυξη τόσο του διαβήτη τύπου 1 όσο και του τύπου 2.

Στον διαβήτη, το σύμπλεγμα β-κυττάρων του παγκρέατος που παράγει ινσουλίνη αδυνατεί να παράγει αρκετή ποσότητα και τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα ανεβαίνουν.
Μελετώντας τα β-κύτταρα σε αρουραίους εργαστηρίου των οποίων τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα τους ήταν ελαφρώς αυξημένα, το εργαστήριο Weir- Weir lab- βρήκε αλλαγές στην γονιδιακή έκφραση που επηρεάζουν όχι μόνο το πόσο καλά λειτουργούν τα κύτταρα αυτά αλλά και την ικανότητά τους να διαιρούνται και να αναπτύσσονται, καθώς και την ευπάθειά τους σε αυτοάνοσες καταστάσεις και την φλεγμονή.

Αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι ότι οι αλλαγές στη συμπεριφορά των β-κυττάρων αρχίζουν να συμβαίνουν όταν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι μόλις αυξημένα, ακόμα εντός του εύρους προ-διαβήτη. «Αυτές οι ελαφρώς υψηλές συγκεντρώσεις γλυκόζης είναι αρκετές για να συγχέουν πραγματικά το κύτταρο», λέει Gordon Weir, MD, ανώτερος ερευνητής και ανώτερος ιατρός προσωπικού στο Joslin Diabetes Center.

Ο Gordon Weir, καθηγητής ιατρικής στη Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, μελετά εδώ και καιρό ένα περίεργο φαινόμενο στο διαβήτη τύπου 2 που ονομάζεται απελευθέρωση ινσουλίνης πρώτης φάσης και το πώς αυτή τερματίζεται καθώς εξελίσσεται η ασθένεια.
Σε υγιή άτομα με φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, εξήγησε ο Weir, το σώμα αποκρίνεται γρήγορα στη γλυκόζη με μεγάλη έκκριση ινσουλίνης.
 «Εάν, στη συνέχεια, λάβετε άτομα που έχουν ελαφρώς υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης, πάνω από 100 mg / dl, το οποίο εξακολουθεί να μην είναι στην περιοχή του διαβήτη, αυτή η απελευθέρωση ινσουλίνης πρώτης φάσης είναι μειωμένη. 
Και όταν το επίπεδο φτάσει πάνω από 115 mg/dl, έχει εξαφανιστεί. 
Έτσι σχεδόν όλα τα β-κύτταρα δεν ανταποκρίνονται σε αυτό το οξύ ερέθισμα». 
Σε προηγούμενη έρευνα, ο Gordon Weir, και οι συνεργάτες του μελέτησαν αυτό το φαινόμενο σε αρουραίους που τα χειρούργησαν για να δημιουργήσουν ελαφρώς υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και διαπίστωσαν ότι τα β-κύτταρα των αρουραίων εκκρίνουν λιγότερη ινσουλίνη.

Όπως ήταν αναμενόμενο, γονίδια που εμπλέκονται στην έκκριση ινσουλίνης ήταν πολύ δραστικά στα β-κύτταρα.

Πιο εντυπωσιακές αλλαγές ανακαλύφθηκαν πρόσφατα στην γονιδιακή έκφραση που θα μπορούσαν να κάνουν τα κύτταρα πιο ευάλωτα. 

Ορισμένες από αυτές τις αλλαγές σχετίζονται με την ανάπτυξη των κυττάρων - τα υγιή β-κύτταρα μπορεί να ανταποκριθούν στα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, αντιγράφοντας τα ίδια, αλλά αυτά τα κύτταρα δεν κατάφεραν να διαιρεθούν. 

Επιπλέον, τα κύτταρα έδειξαν πολλές διαφορές στην έκφραση γονιδίων που εμπλέκονται στη φλεγμονή των κυττάρων και την αυτοανοσία.

Το εύρημα μπορεί να βελτιώσει την κατανόηση του γρήγορου θανάτου των β-κυττάρων που οι ασθενείς συνήθως βιώνουν λίγο πριν διαγνωστούν με διαβήτη τύπου 1, είπε ο Gordon Weir.
Θα μπορούσε επίσης να ρίξει φως στο «μήνα του μέλιτος» που κάποιοι άνθρωποι βιώνουν μετά τη διάγνωση, μια περίοδο κατά την οποία τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα τους είναι σχετικά εύκολο να ελεγχθούν. 

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, εάν οι θεραπείες με ινσουλίνη μπορούν να επαναφέρουν τα υπόλοιπα βήτα κύτταρα σε ελαφρά αυξημένα επίπεδα γλυκόζης, τα κύτταρα μπορούν να λειτουργήσουν πολύ καλύτερα, επισημαίνει ο Gordon Weir

Gordon C. Weir: Μικρές αυξήσεις της γλυκόζης στο αίμα προκαλούν μεγάλες αλλαγές στα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη.

read more: https://www.joslin.org/about/news-media/small-rises-blood-glucose-trigger-big-changes-insulin-producing-cells#

η έρευνα: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32244186/

https://diabetes.diabetesjournals.org/content/53/suppl_3/S16

Κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

dr. Κωνσταντίνος Φαρσαλινός: Πως μια "διάψευση" συντηρεί και παρατείνει δικαιολογημένες και αδικαιολόγητες καχυποψίες

από το χρονολόγιο του dr. κωνσταντίνου Φαρσαλινού:
https://www.facebook.com/konstantinos.farsalinos/posts/1900027640148978

"Fact" checking vs. true facts

Πως μια "διάψευση" συντηρεί και παρατείνει δικαιολογημένες και αδικαιολόγητες καχυποψίες

Ένα θέμα που διακινείται στα μέσα ενημέρωσης από χθες αφορά τη "διάψευση" για 4 πιλότους της British Airways που, σύμφωνα με ανεπίσημες αναφορές στο διαδίκτυο, πέθαναν πρόσφατα και έγινε προσπάθεια να συνδεθούν οι θάνατοι με τον εμβολιασμό.

Το θέμα δεν διακινείται επειδή έχει ιδιαίτερη ουσία και σημασία αλλά επειδή αποτελεί όχημα και εργαλείο επίθεσης απέναντι στον Dimitrios Kouvelas.

Άλλωστε ακούμε ακόμη και δημόσια να τον χαρακτηρίζουν ψεκασμένο αντι-εμβολιαστή (παρόλο που ο ίδιος έχει εμβολιαστεί πλήρως, όπως έχει δηλώσει δημόσια).

Οπότε, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον (για λόγους άσχετους με το πραγματικό θέμα) να αναλύσουμε αυτή τη "διάψευση".

Το θέμα το είδα για πρώτη φορά στο Reuters στις 17 Ιουνίου (https://tinyurl.com/u55h3ppu - EIKONA 1). Όπως γνωρίζετε, δεν το σχολίασα ποτέ, για έναν απλό λόγο:

δεν υπήρχε καμία αξιόπιστη δημόσια πληροφορία ούτε για τον εμβολιασμό τους ούτε για τις συνθήκες θανάτου τους. Παρόλο που προφανέστατα είναι περίεργο να συμβαίνουν 4 θάνατοι πιλότων σε σύντομο χρονικό διάστημα (λαμβάνοντας υπόψη ότι ελέγχεται τακτικά η κατάσταση της υγείας τους).

Η απουσία αξιόπιστης πληροφορίας όμως αφορά τόσο την επιβεβαίωση όσο και τη διάψευση της πιθανής χρονολογικής ή άλλης συσχέτισης.

Οι έλληνες fact checkers λοιπόν εμφανίζονται να διαψεύδουν την αναφορά του Κούβελα στους 4 Βρετανούς πιλότους, ο οποίος υπονόησε οτι υπάρχει (ή μπορεί να υπάρχει) συσχέτιση.

Τι διέψευσε όμως ακριβώς, και τι επιβεβαίωσε το άρθρο των fact checkers;

Στην πραγματικότητα, ΣΧΕΔΟΝ ΤΙΠΟΤΑ.

Για να διαψευστεί το θέμα, θα έπρεπε να απαντηθούν τα παρακάτω ερωτήματα:

1. Είχαν εμβολιαστεί ή όχι οι συγκεκριμένοι πιλότοι (ή κάποιοι από αυτούς); Γιατί σε όλες τις δηλώσεις της British Airways και των fact checkers δεν αναφέρεται αν έχουν εμβολιαστεί ή όχι; Τι μπορεί να σημαίνει λοιπόν η μη-απάντηση σε αυτό το προφανέστατο ερώτημα; Το μόνο που στην πραγματικότητα έχει διαψευστεί είναι ότι η εταιρεία δεν βρίσκεται σε συζητήσεις διαχείρισης κρίσης με την κυβέρνηση.

2. Είναι σε θέση μια αεροπορική εταιρείας να απαντάει στο ερώτημα αν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ εμβολίου και θανάτου; Η ερώτηση είναι ρητορική διότι η αεροπορική εταιρεία είναι ΑΝΙΚΑΝΗ και ΑΝΑΡΜΟΔΙΑ να κρίνει αν υπάρχει σχέση ή όχι. Επίσης, στο tweet της εταιρείας αναφέρει ότι δεν είναι αληθές ότι οι θάνατοι "συνδέονται" ("linked"), χωρίς να αναφέρεται η λέξη εμβόλιο (https://tinyurl.com/93yve22w - ΕΙΚΟΝΑ 1).

3. Είναι σε θέση οι συγγενείς (τους οποίους επικαλούνται οι fact checkers) να απαντήσουν στο ερώτημα αν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ εμβολίου και θανάτου; Η ερώτηση είναι ρητορική διότι οι συγγενείς είναι ΑΝΙΚΑΝΟΙ και ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΙ να κρίνουν αν υπάρχει σχέση ή όχι.

4. Έπρεπε ο ΜΗΡΑ να λάβει ειδοποίηση μέσω κίτρινης κάρτας ΑΝ οι πιλότοι είχαν εμβολιαστεί και στη συνέχεια κατέληξαν; Η ερώτηση είναι ρητορική, διότι είναι ξεκάθαρο ότι θα έπρεπε να λάβουν τέτοια ειδοποίηση ΕΦΟΣΟΝ είχε προηγηθεί εμβολιασμός. Η μη-απάντηση στο αν προηγήθηκε εμβολιασμός ακυρώνει λοιπόν αυτό το επιχείρημα και ταυτόχρονα δημιουργεί ερωτήματα για το ποιος και γιατί δεν κατέγραψε σε κίτρινη κάρτα τα συμβάματα ΑΝ οι πιλότοι (ή κάποιοι από αυτούς) είχαν εμβολιαστεί (κάτι που δεν το επιβεβαιώνει και δεν το διαψεύδει κάνεις).

5. Η αεροπορική εταιρεία έχει επιβάλλει τον εμβολιασμό στο προσωπικό ή όχι? Και αυτό δεν το επιβεβαιώνει και δεν το διαψεύδει κανείς. Το AFP το αναφέρει σε τίτλο άρθρο του, αλλά επικαλείται μόνο τηλεφωνική επικοινωνία κι όχι κάποια επίσημη ανακοίνωση (https://tinyurl.com/4vwxe4m2 - ΕΙΚΟΝΑ 3).

Αντίθετα, άλλη αεροπορική έχει ανακοινώσει επίσημα ότι δεν θα υποχρεώσει τους πιλότους της να εμβολιαστούν (United Airlines, εδώ: https://tinyurl.com/ymwuc7xf).

ΑΝ λοιπόν η British Airways το έχει επιβάλλει, τότε προφανώς έχει ακόμη μικρότερη αξία η θέση της εταιρείας πάνω στο θέμα (για προφανείς λόγους).

Συμπέρασμα

Παρόλο που το ερώτημα που τέθηκε από ανώνυμες (και αγνώστου αξιοπιστίας) πηγές στο διαδίκτυο ήταν αν 4 πιλότοι της British Airways πέθαναν μετά τον εμβολιασμό τους, το μόνο ζήτημα που διαψεύδεται είναι ότι η British Airways είναι σε συζητήσεις διαχείρισης κρίσης με την κυβέρνηση.

Οι δημόσιες τοποθετήσεις και αναλύσεις των fact checkers (διεθνώς, και στην Ελλάδα) αφήνουν ανοιχτά και αναπάντητα συγκεκριμένα ερωτήματα που θα μπορούσαν να είχαν απαντηθεί (αν ήθελε η αεροπορική εταιρεία).

Προφανώς δεν μπορεί να κρίνει μια αεροπορική εταιρεία ή οι συγγενείς αν υπάρχει αιτιολογική σχέση. Άλλωστε η οριζόντια φαρμακοεπαγρύπνηση έχει το ρόλο να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει αιτιολογική σχέση ΜΟΝΟ μέσω ανάλυσης της συχνότητας των επιπλοκών. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να καταγράφονται όλα, ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΩΝ και των συμβαμάτων που ΔΕΝ οφείλονται στα εμβόλια.

Διάψευση λοιπόν δεν υπάρχει για το κεντρικό ζήτημα. Προφανώς, ούτε επιβεβαίωση μπορεί να υπάρχει. Και να υπήρχε, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία και δεν προσφέρει καινούργια γνώση.

Τα ερωτήματα σχετικά με το θέμα πάντως παραμένουν, και η αβεβαιότητα συντηρείται από εκείνους που δεν απάντησαν στα αυτονόητα ερωτήματα.

Μπορεί λοιπόν κάποιος να θέσει ένα ερώτημα που πρακτικά έμεινε αναπάντητο.

Εγώ επέλεξα να μην σχολιάσω ποτέ το θέμα, διότι άλλωστε δεν είναι κεντρικής σημασίας. Αλλά επειδή βλέπω ότι το θέμα γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης με συγκεκριμένο στόχο, για συγκεκριμένο πρόσωπο, για συγκεκριμένους λόγους (που δεν έχουν καμία σχέση με το θέμα των πιλότων), θεώρησα χρήσιμο να αναλύσω τη "διάψευση".

Κι επειδή είδα ότι ο κ. Κούβελας πιθανώς να κινηθεί νομικά εναντίον όσων τον συκοφαντούν (εδώ: https://tinyurl.com/tu9u6fs), του προσφέρω τα δικαιώματα χρήσης του παρόντος κειμένου, αυτούσιο ή τροποποιημένο, αν του φανεί χρήσιμο.

Ίλιγγος ή ζάλη - που οφείλεται και τι εννοούμε με τον όρο ίλιγγος vertigo

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Το 25% των ασθενών που επισκέπτονται τα τμήματα επειγόντων περιστατικών, αναφέρουν τη ζάλη ως στοιχείο του προβλήματός τους. 

Αυτό το ποσοστό μπορεί να φτάσει το 40% στους ηλικιωμένους ασθενείς και είναι το συχνότερο σύμπτωμα σε ασθενείς άνω των 75 ετών. 

Η διάγνωση του αιτίου της ζάλης επιτυγχάνεται περίπου στο 80% των ασθενών στα επείγοντα. Σε περίπου το 50% των ασθενών το αίτιο της ζάλης είναι περιφερική ή κεντρική πάθηση του αιθουσαίου συστήματος. 
Περιφερικός, κεντρικός, φαρμακευτικός, δεν μας ενδιαφέρει κατ’ αρχήν τι είδους ίλιγγος είναι, αλλά εάν είναι πράγματι ίλιγγος η απλά ζάλη-διαταραχή της ισορροπίας η προσυγκοπτική κατάσταση.
Με τον όρο ίλιγγος vertigo  εννοούμε την ψευδαίσθηση της κίνησης, ενώ το σώμα παραμένει ακίνητο. 
Αυτό εκδηλώνεται:  με την αίσθηση της περιστροφής του σώματος, της ώθησης, της τάσης για πτώση ή της αιώρησης προς τα πλάγια, εμπρός, πίσω, πάνω ή κάτω. 
Ο ασθενής βέβαια σχεδόν πάντα γνωρίζει ότι τα συμπτώματα αυτά είναι ψευδή και τις περισσότερες φορές, παρότι είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά δεν είναι επικίνδυνα. 
Η διάγνωση του ιλίγγου απαιτεί εξειδικευμένο νευροωτολογικό έλεγχο για τον προσδιορισμό των αιτιών του, πριν δοθεί οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή.

Πώς Εκδηλώνεται 

Αν και αποτελούν διαφορετικές παθήσεις, ωστόσο σε αρκετές περιπτώσεις ο ίλιγγος εκδηλώνεται ή συνοδεύεται από ζάλη. 

Αυτό συμβαίνει όταν, για παράδειγμα, ελαττώνεται προοδευτικά ο νυσταγμός, οπότε παύει το αίσθημα κίνησης και ο ασθενής νιώθει ζάλη ή όταν ο ίλιγγος ξεκινήσει από την αρχή με μικρή ένταση, οπότε εκδηλώνεται μόνο με ζάλη.

Ανάλογα με την αιτία που τον προκαλεί, ο ίλιγγος συνοδεύεται από αίσθημα ναυτίας εμετό, εφίδρωση, αίσθημα φόβου.

Που οφείλεται 

Αν και συνήθως, τα αίτια είναι «αθώα», η ζάλη και ο ίλιγγος μπορεί να οφείλονται σε οργανικές παθήσεις, π.χ. νοσήματα του λαβυρίνθου (αιθουσαίο σύστημα), άλλες παθήσεις του αυτιού, παθήσεις του καρδιαγγειακού ή κεντρικού νευρικού συστήματος, αιματολογικά ή νοσήματα του μεταβολισμού (π.χ. διαβήτης).

Επιπλέον, μπορεί να οφείλεται σε ψυχικά αίτια, στη δράση κάποιων φαρμάκων ή στη χρήση αλκοόλ, καθώς και σε αυχενικό σύνδρομο, που είναι από τις συνηθέστερες αιτίες εμφάνισης αυτών των συμπτωμάτων.

Για να προκύψει ίλιγγος πρέπει να προκληθεί βλάβη στο αιθουσαίο σύστημα, το σύστημα δηλαδή που σε συνεργασία με το οπτικό σύστημα εξασφαλίζει την ισορροπία και τον προσανατολισμό στο χώρο.

Μέρη αυτού του συστήματος είναι ο λαβύρινθος, το αιθουσαίο νεύρο και οι συνδέσεις του με τον εγκέφαλο. 

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο ίλιγγος είναι το αποτέλεσμα καλοήθους διαταραχής της λειτουργίας σώματος και ψυχής. 

Κακοήθεις παθήσεις νευρολογικά και συστηματικά νοσήματα (π.χ. ρευματοπάθεια) μπορούν να εκφραστούν με ίλιγγο, ωστόσο αφορούν λίγες περιπτώσεις.

Συχνότερες αιτίες ιλίγγου 

Υπάρχουν πολλά αίτια, που προκαλούν ίλιγγο-αστάθεια και θα αναφερθούν μόνο τα πιο συχνά.

Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης.

Οφείλεται στην αποκόλληση κρυστάλλων μέσα στο λαβύρινθο, οι οποίοι κατά την κίνηση του κεφαλιού ερεθίζουν συγκεκριμένα σημεία του λαβυρίνθου και προκαλούν ίλιγγο. 

Αιθουσαία νευρωνίτιδα.

Χαρακτηρίζεται από έντονο ίλιγγο και εμέτους, εισβάλει απότομα και διαρκεί από λίγες μέρες έως τρεις εβδομάδες. 

Νόσος Meniere (Μενιέρ). Πρόκειται για προοδευτική πάθηση, η οποία μπορεί να συνδυάζει τον ίλιγγο με βαρηκοΐα και εμβοές (βουητά). 

Λαβυρινθίτιδα.

Είναι φλεγμονή του λαβυρίνθου, η οποία μπορεί να οφείλεται στη δράση μικροβίων και η οποία προκαλεί πολύ έντονα συμπτώματα με προβλήματα και από την ακοή και από την ισορροπία. Είναι σοβαρή κατάσταση και χρειάζεται έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.

Ιστορικό κακώσεων και ωτοχειρουργικών επεμβάσεων.

Κακώσεις στην περιοχή του κεφαλιού, καθώς και επεμβάσεις στην περιοχή του αυτιού μπορεί να διαταράξουν τη φυσιολογική κατασκευή και λειτουργία του λαβυρίνθου.

Ακουστικό νευρίνωμα.

Πρόκειται για όγκο του ακουστικού νεύρου κατά την πορεία του προς τον εγκέφαλο. Προκαλεί προοδευτικά προβλήματα όχι μόνο στην ακοή, αλλά και στην ισορροπία. 

Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι παρακολούθηση, ακτινοβολία ή εγχείρηση.

Ίλιγγος σχετιζόμενος με ημικρανία.

Χαρακτηρίζεται από επεισόδια ιλίγγου ή συνεχόμενη ζάλη συνοδευόμενα με δυσανεξία στους ήχους ή στο φως.  

Αιμοδυναμικές μεταβολές (έχουν ως αποτέλεσμα την ανεπαρκή παροχή οξυγόνου στον εγκέφαλο. Προκαλούνται συνήθως από άγχος, κούραση, διαταραχές ύπνου). 

Μεταβολικά προβλήματα (αυξημένο σωματικό βάρος, διαταραχή σακχάρου, λιποειδών, αρτηριακής πίεσης, θυρεοειδούς αδένα).

Ψυχογενείς διαταραχές. 

Ο απεικονιστικός έλεγχος (αξονική/μαγνητική τομογραφία) χρειάζεται σπανίως και μόνο όταν το συστήσει ο ειδικός γιατρός. 

Σκλήρυνση κατά πλάκας. 

Ο λεπτομερής έλεγχος είναι ανάλογος της διερεύνησης του ακουστικού νευρινώματος.

Διάγνωση

Σε κάθε περίπτωση ιλίγγου απαιτείται λεπτομερές ιστορικό και κλινική εξέταση. 

Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει τη στάση και κίνηση του ασθενούς με συγκεκριμένες δοκιμασίες και την πλήρη ωτορινολαρυγγολογική εξέταση.

Ο εργαστηριακός έλεγχος περιλαμβάνει τη μελέτη του συστήματος ακοής και ισορροπίας. Πάντοτε εξετάζουμε και την ακοή, γιατί το σύστημα ακοής και ισορροπίας αποτελούν μία ενιαία λειτουργική μονάδα. 

Μετράται η ακοή, διερευνάται η ύπαρξη και τα χαρακτηριστικά των βουητών και σε αρκετές περιπτώσεις γίνεται καταγραφή των ακουστικών προκλητών δυναμικών. 

Πρόκειται για σύγχρονη μέθοδο κατά την οποία χρησιμοποιούνται ειδικές υπέρυθρες κάμερες. Κατά την εκτέλεση διαφόρων εξετάσεων προκαλούνται αυτόματες κινήσεις των ματιών, λόγω σύνδεσης των λαβυρίνθων με τα κέντρα κίνησης των ματιών, και οι οποίες κινήσεις καταγράφονται από την υπέρυθρη κάμερα. 

Προσμετράται η κατεύθυνση της κίνησης, η ταχύτητα της και άλλες παράμετροι. 

Τελικά εξάγονται συμπεράσματα για τη λειτουργία των λαβυρίνθων πχ αν ένας λαβύρινθος είναι υποτονικός, αν οι δύο λαβύρινθοι συνεργάζονται καλά μεταξύ τους, αν το πρόβλημα δεν είναι από τους λαβυρίνθους αλλά από το νευρικό σύστημα κλπ.

Πώς αντιμετωπίζεται

Η αντιμετώπιση της πάθησης εξαρτάται από τα αίτια:

- Αν πρόκειται για πάθηση του λαβυρίνθου με την κατάλληλη αγωγή και με ειδικές ασκήσεις που θα υποδείξει ο ωτορινολαρυγγολόγος ο ασθενής θα επανέλθει στη φυσιολογική του κατάσταση.

- Αν οφείλεται σε επεισόδια υπότασης, καρδιαγγειακά ή προβλήματα του νευρικού συστήματος, αυτά αντιμετωπίζονται με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και

– αν χρειαστεί- με επεμβατική θεραπεία (by pass).

-Αν οφείλεται σε προβλήματα όρασης (μυωπία, πρεσβυωπία κ.τ.λ.) χρειάζεται αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών από οφθαλμίατρο, ιδίως όταν η ζάλη παρουσιάζεται κατά τη διάρκεια έντονης άσκησης των ματιών (διάβασμα, παρακολούθηση τηλεόρασης, γράψιμο στον ηλεκτρονικό υπολογιστή).

- Αν οφείλεται σε προβλήματα του αυχένα (στένωση, δισκοπάθεια κ.τ.λ.) τότε η αντιμετώπιση γίνεται με τη χορήγηση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, καθώς και με φυσικοθεραπεία.

Φαρμακευτική αγωγή: σε περιπτώσεις οξείας κρίσης ανακουφίζει από τα συμπτώματα, ενώ ειδικά φάρμακα αποκαθιστούν τη βλάβη στο αιθουσαίο σύστημα.

Συντηρητικά μέσα: ειδικές ασκήσεις, φυσικοθεραπεία, χειροπρακτική, εναλλακτικές θεραπείες (βελονισμός), ψυχολογική υποστήριξη.

Χειρουργική θεραπεία: ενδείκνυται σε ειδικές περιπτώσεις (συρίγγιο του λαβυρίνθου, νευρίνωμα αιθουσαίου νεύρου κ.τ.λ.).

Φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση

Σε ασθενείς με έντονα συμπτώματα ζαλάδας και ιλίγγους, που προκαλούνται από αυχενικό – αυχενοβραχιόνιο σύνδρομο, τα φυσικά θεραπευτικά μέσα που χρησιμοποιούμε έχουν σαν σκοπό τη μείωση των συμπτωμάτων, καθώς και την αποκατάσταση της μειωμένης λειτουργικότητας της αυχενικής μοίρας και των άνω άκρων.

Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που μπορείτε να κάνετε ώστε να αποφεύγετε τις προσβολές του ιλίγγου ή τουλάχιστον να τις κάνετε λιγότερο συχνές και σοβαρές.

Αν υποφέρετε από ιλίγγους θα πρέπει να:

1. Σταματήσετε να καπνίζετε,

2. Μην πίνετε αλκοόλ,

3. Ελαττώστε το αλάτι,

4. Μην τρώτε αλόγιστα,

5. Μην κουράζεστε υπερβολικά,

6. Το άγχος επιδεινώνει τον ίλιγγο,

7. Μην κάνετε απότομες κινήσεις του κεφαλιού,

8. Μην σηκώνεστε απότομα από το κρεβάτι.

Θεραπεία ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση. Τι ακριβώς είναι;

Η θεραπεία του ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση είναι ένα πρόγραμμα ασκήσεων που εφαρμόζουμε στις διάφορες παθήσεις του αυτιού και το οποίο έχει σχεδιαστεί για να προκαλεί αντιστάθμισμα, μέσω του κεντρικού νευρικού συστήματος. 

Μεγάλο ποσοστό ασθενών που συναντούμε με ίλιγγο μεγάλης διάρκειας, δεν βελτιώνονται με την φαρμακευτική αγωγή, αλλά παρουσιάζουν βελτίωση με τις ασκήσεις αιθουσαίας αντιρρόπησης που συστήνουμε.

Οι ασκήσεις αυτές πρέπει να αρχίζουν όσο το δυνατόν πιο σύντομα, ακόμα και όσο είσαστε ακόμα στο κρεβάτι. 

Ασκήσεις αντιρρόπησης του ιλίγγου

Α. Αρχικά στο κρεβάτι

Κινήσεις των ματιών

Αρχικά αργά και αργότερα γρήγορα:

α) Προς τα επάνω και μετά προς τα κάτω,

β) Από τη μία πλευρά στην άλλη,

γ) Προσηλώστε το βλέμμα στο δάκτυλο που πλησιάζει το πρόσωπο από το 1 μέτρο.

Κινήσεις του κεφαλιού

Αρχικά αργά και αργότερα γρήγορα.

Αρχικά με ανοικτά τα μάτια, μετά με κλειστά:

α) Κάμψη προς τα εμπρός και μετά έκταση προς τα πίσω,

β) Στροφή από τη μία πλευρά στην άλλη.

Β. Καθισμένος/η

• Επαναλάβατε τις κινήσεις που κάνατε στο κρεβάτι,

• Περιστροφικές κινήσεις όλου του κορμού,

• Σκύψτε προς τα εμπρός ώστε να ακουμπήσετε τα δάκτυλα των ποδιών σας.

Γ. Όρθιος/α

• Επαναλάβατε τις ασκήσεις που κάνατε στο κρεβάτι.

• Εκτελείτε περιστροφικές κινήσεις όλου του κορμού,

• Ξαπλώστε και σηκωθείτε με ανοικτά και μετά με κλειστά τα μάτια,

• Ρίξτε μια μπάλα από το ένα χέρι στο άλλο έχοντας τα χέρια στο ύψος των ματιών και παρακολουθήστε την με τα μάτια.

• Κάντε το ίδιο με τη μπάλα αλλά αυτή τη φορά έχοντας τα χέρια στο ύψος των γονάτων.

Δ. Να κινήστε:

• Κατά μήκος του δωματίου αρχικά με ανοικτά και μετά με κλειστά τα μάτια.

• Πάνω και κάτω σκαλοπάτια,

• Γύρω από ένα άτομο ανταλλάσσοντας μια μπάλα,

• Παίζετε οποιοδήποτε παιχνίδι που σας αναγκάζει να κάνετε διάφορες κινήσεις. Αυτή είναι η καλύτερη άσκηση και προφύλαξη από τυχόν υποτροπές του ιλίγγου.

(Οι τελευταίες ασκήσεις γίνονται όταν είστε πια τελείως καλά).

Συνήθως διαρκεί λίγα δευτερόλεπτα, αν και το αίσθημα της ζάλης μπορεί να παραμείνει για ώρες. 

Η διάγνωση συνήθως τίθεται με έναν ειδικό χειρισμό, που εκτελεί ο γιατρός στο ιατρείο. Αντιμετωπίζεται με ειδικές ασκήσεις και χειρισμούς επανατοποθέτησης (μόνο από εξειδικευμένους ιατρούς) των αλάτων, που έχουν αποκολληθεί.

Οποιαδήποτε κίνηση της κεφαλής επιδεινώνει στην αρχή τα συμπτώματα και γι’ αυτό ο ασθενής αποφεύγει οποιαδήποτε κίνηση. 

Ο άρρωστος συχνά πάσχει ή αναρρώνει από μία ιογενή λοίμωξη και γι’ αυτό πιθανολογείται ως αιτία κάποια ιογενής λοίμωξη που προσβάλει το αιθουσαίο νεύρο.

Ο ίλιγγος μπορεί να διαρκέσει πολλές ώρες και η κατάσταση αρκετές ημέρες. 

Η διάγνωση γίνεται με λεπτομερή ακουολογικό έλεγχο και εργαστηριακό έλεγχο του συστήματος ισορροπίας. Χαρακτηριστικό της πάθησης είναι ότι υποτροπιάζει.

Ανησυχητικό σύμπτωμα είναι το να έχει κανείς βουητά ή/και πτώση της ακοής μόνο από το ένα αυτί. 

Η προσεκτική ακουολογική και νευροωτολογική εξέταση σε συνδυασμό με τις σύγχρονες ακτινολογικές μεθόδους θέτουν τη διάγνωση. 

Σε αρκετές περιπτώσεις συνυπάρχει ευαισθησία στις κινήσεις του σώματος. 

Η ημικρανία συνοδεύεται με αύρα (φωτεινές γραμμές, φωτάκια στο οπτικό πεδίο, θαμπά τμήματα στο οπτικό πεδίο) ή όχι . 

Συχνά υπάρχει κυμαινόμενη βαρηκοΐα και εμβοές.

Είναι προοδευτική εκφυλιστική πάθηση του κεντρικού νευρικού συστήματος. 

Σε αρκετές περιπτώσεις τα αρχικά συμπτώματα είναι βουητά στα αυτιά, διαταραχές ισορροπίας-αστάθεια και ελάττωση της κατανόησης της ομιλίας σε θόρυβο. 

Το ιστορικό μπορεί να αποτελεί και το 50% της διάγνωσης. 

Από εργαστηριακής απόψεως το σύστημα ισορροπίας διερευνάται με το βιντεονυσταγμογράφημα. 

Έτσι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε υπερήχους και Laser χαμηλής ισχύος, ενώ σε οξύ αυχενικό πόνο μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες μορφές ηλεκτροθεραπείας και κυρίως TENS με πολύ καλά αποτελέσματα.

Τα μαλακά περιλαίμια (κολάρα) βοηθούν σε περιπτώσεις που χρειάζεται προσωρινή μείωση της κινητικότητας της αυχενικής μοίρας για να μειωθούν οι ζαλάδες και οι ίλιγγοι.

Οι διαθερμίες βοηθούν στην αύξηση της κυκλοφορίας του αίματος για να απομακρυνθούν τα άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού και τα νεκρά κύτταρα. 

Τέλος, ο συνδυασμός τεχνικών κινητοποίησης και χειρισμών, οι ασκήσεις αποκατάστασης, καθώς και η εφαρμογή μάλαξης μπορούν να βοηθήσουν άμεσα και αποτελεσματικά τόσο στη μείωση του πόνου, όσο και στην εξάλειψη της ζάλης και των ιλίγγων, που ταλαιπωρούν τον ασθενή, έτσι ώστε να επανέλθει στις καθημερινές φυσιολογικές του δραστηριότητες χωρίς προβλήματα.

Έτσι μπορεί να βοηθήσει σε διάφορες παθήσεις του λαβυρίνθου όπως: καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσεως, μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη υπαισθησία, συνοδευόμενη με νόσο του Meniere, αιθουσαία νευρωνίτιδα, λαβυρινθίτιδα. 

Γίνονται τρεις τουλάχιστον φορές την ημέρα και δεν πρέπει να διαρκούν περισσότερο από 5 λεπτά όλες μαζί. 

Πρέπει να εκτελούνται κατά ομάδες (Α ή Β ή Γ ή Δ), ανάλογα με τη φάση της ανάρρωσης σας.

Πηγή: medlabnews.gr iatrikanea https://medlabgr.blogspot.com/2013/02/video.html#ixzz704MSfuxv