Πώς μπορώ να βελτιώσω τον εαυτό μου σε 1/ένα μήνα;

Μπορούμε;

Και βέβαια μπορούμε!!!

Και αρχίζουμε με την επίγνωση της κατάστασής μας!!!

Αρχίζουμε να εστιάζουμε στον εαυτό μας και όχι στις ζωές των άλλων. 
Αυτό είναι καθοριστικό!
Κάθε μέρα προσθέτουμε καινούργιες συνήθειες και προσπαθούμε να βρούμε νέες ιδέες, ώστε να λύνουμε εύκολα τα προβλήματα που μας παρουσιάζονται!
Και γνωρίζοντας αυτό τον καθοριστικό κανόνα - εστίαση στον εαυτό μας - προχωράμε πάρα κάτω και καθώς υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να εργαστούμε για να βελτιώσουμε τον εαυτό μας σε σύντομο χρονικό διάστημα ξεκινάμε:
-. θέτοντας συγκεκριμένους, εφικτούς στόχους για τον εαυτό μας και εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση τους. 
Οι στόχοι αυτοί μπορεί να σχετίζεται με την καριέρα μας, 
την προσωπική μας ανάπτυξη ή τη σωματική μας υγεία.
-. εξασκούμεθα στη σωστή διαχείριση του χρόνου μας δημιουργώντας ένα πρόγραμμα και δίνοντας προτεραιότητα στις εργασίες μας.
- ασκούμεθα τακτικά, 
τρώμε υγιεινά και κοιμάστε αρκετά.
-.  εξασκούμεθα στην επίγνωση - έχουμε πλήρη συναίσθηση της πραγματικότητας, ακριβή γνώση και επίγνωση της κατάστασής μας τώρα, αυτή τη στιγμή και παραμονή σε αυτό το τώρα, θα καταφέρουμε άμεσα και αποτελεσματικά να μειώσουμε το άγχος και να βελτιώσουμε τη ψυχική μας ευεξία!
-, αναζητάμε ευκαιρίες για μάθηση και προσωπική ανάπτυξη, όπως η ανάληψη νέων προκλήσεων ή η εκμάθηση μιας νέας δεξιότητας.
-. χτίζουμε και ενισχύουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους με το να είμαστε καλοί ακροατές,
υποστηρικτικοί και να δείχνουμε ενσυναίσθηση - συναισθηματική ταύτιση με την ψυχική κατάσταση ενός άλλου ατόμου, και η κατανόηση της συμπεριφοράς και των κινήτρων του και να είμαστε υποστηρικτικοί.

-. επισκεπτόμαστε κοντινά μας μέρη που έχουμε να τα επισκεφτούμε χρόνια και που είναι τελείως διαφορετικά από το μέρος που ζούμε - προσπαθούμε δηλαδή να αλλάζουμε συχνά-πυκνά παραστάσεις, που πολλές φορές μας χαρίζουν ένα αίσθημα ελευθερίας και αρμονίας!!!

-. αγνοούμε τις ειδήσεις, απλώς ενημερωνόμαστε για υποθέσεις που μας αφορούν άμεσα!

-. διαβάζουμε ένα βιβλίο για τουλάχιστον 30 λεπτά ή 5 σελίδες την ημέρα.

-.όταν έχουμε προχωρήσει και είμαστε πιο δυνατοί προσπαθούμε να απενεργοποιήσουμε -για μικρά χρονικά διαστήματα στην αρχή, μεγαλύτερα μετά-  τις ειδοποιήσεις σε όλες τις εφαρμογές μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αυτό είναι ένας άθλος!!!

και...

Αφήνουμε τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας να μιλήσουν!!!

Θυμόμαστε ότι η προσωπική βελτίωση είναι μια συνεχής διαδικασία και είναι σημαντικό να είμαστε υπομονετικοί και ευγενικοί με τον εαυτό μας.

Ακόμη και μικρά βήματα μπορούν να μας οδηγήσουν σε σημαντική πρόοδο με την πάροδο του χρόνου. 
Έτσι, ξεκινάμε με μικρά, μικρά βηματάκια και παρατηρώντας τα αρχικά σημάδια της ευζωίας, η οποία είναι το επακόλουθο αυτών των ενεργειών μας, θα θέλουμε να κάνουμε πιο μεγάλα και πιο μεγάλα, γιατί η γαλήνη,
η ηρεμία,
η ανύψωση του εαυτού μας, 
η καλή υγεία και η επίγνωση που θα αποκτάμε μέρα με τη μέρα θα είναι τα εφαλτήριά μας, ώστε να μην ξαναγυρίσουμε στην πρότερή μας άχαρη και χωρίς ενδιαφέροντα καθημερινότητά μας!

Καλή αρχή και καλή επιτυχία!!! - ntina

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Προσοχή στη συγκίνηση. Αν είναι γόησσα, δεν παύει να ’ναι και ρουφιάνα

 

αποσπάσματα από τα "Δολώματα για τον κανένα":
-. Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας που μας πνίγει από παντού, 
παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά. 
Με πλήρη επίγνωση ότι μια μέρα ο πλανήτης αυτός θα καταψυχθεί ή θ' αναφλεγεί μαζί με τα επιτεύγματά τους. 
Άλλης λογής ήρωες, που, αυτοί, θα βγάλουν ασπροπρόσωπη την ποτέ ανθρωπότητα. 
-. Τη μαγεία δεν την πιάνεις με την ερμηνεία της μαγείας, 
πόσο μάλλον με την περιγραφή της ερμηνείας της μαγείας. 
Ή κελαηδάς ή σωπαίνεις. 
Δε λες: αυτό που κάνω είναι κελαηδητό. 
Αλίμονο. 
Αν νογούσανε τα πουλιά, θα μας έπαιρναν με τις πέτρες – συγγνώμην, με τις κουτσουλιές ήθελα να πω.
-.Νέε, θυμήσου: δε γίνεσαι δούλος όταν σε υποτάσσει μόνον αυτός που έχει την εξουσία – αλλά κι εκείνος που την πολεμάει.
Προσοχή στη συγκίνηση. 
Αν είναι γόησσα, δεν παύει να ’ναι και ρουφιάνα.
Η απόσταση από το «τίποτε» στο «ελάχιστο» είναι πολύ μεγαλύτερη παρ’ ό,τι από το «ελάχιστο» στο «πολύ».
-. Τό Ἕνα καί τό Ἀπόλυτο πού συλλαμβάνει ὁ νοῦς μας - 
εἶναι τά πολλά καί σχετικά τῶν ἄλλων, φτασμένα στήν καθαρότητα τῆς μονάδας. 
Οδυσσέας Ελύτης, Τα μικρά έψιλον, από τη συλλογή κειμένων Εν λευκώ, εκδ. Ίκαρος.

Mεταπτυχιακή διατριβή της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τίτλο:"Ζητήματα ευθύνης από την παραγωγή και την κυκλοφορία ελαττωματικού φαρμάκου"

Konstantinos Poulas - https://www.facebook.com/groups/359281685652020/permalink/839386190974898

COVID 19 - Ανοιχτή και Διαφανής Επιστήμη

Όσο και αν συνωμοτεί το σύμπαν, Πολιτικοί, Δημοσιογράφοι, Ιατροί, Καθηγητές κλπ να μας κάνει το ψέμα αλήθεια, τα όργανα αρχίζουν. 
Θαυμάστε στην προηγούμενη ανάρτηση την κα Παγώνη να μας κάνει τη μέρα νύχτα και να οριοθετεί μέρος των ευθυνών στους ιατρούς που άκριτα έστελναν τον πληθυσμό στον εμβολιασμό. Ωραία όλα αυτά αλλά οι εταιρείες έχουν ευθύνη;
Αντιγράφω από μεταπτυχιακή διατριβή της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τίτλο:
"Ζητήματα ευθύνης από την παραγωγή και την κυκλοφορία ελαττωματικού φαρμάκου"
Όπως ήδη κατέδειξε η παρούσα μελέτη, η ανθρωπότητα δεν θα είχε φτάσει στο σημείο της σημερινής εξελίξεως, δίχως τα φάρμακα. 
Πρόκειται για ένα κοινωνικό αγαθό ανυπολόγιστης σπουδαιότητας, που, όμως, ενέχει δυνητικά κινδύνους για την υγεία, λόγω της φύσης του. 
Για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων που ανακύπτουν σε κοινωνικώς αποδεκτά όρια και τη διασφάλιση ενός θετικού ισοζυγίου υπέρ της ασφαλούς χρήσης τους, η νομοθεσία καθιερώνει ένα πλέγμα υποχρεώσεων σε βάρος του παραγωγού, ο οποίος ταυτίζεται με τον κάτοχο της άδειας κυκλοφορίας. 
Πρόκειται για συναλλακτικές υποχρεώσεις πρόνοιας και προστασίας, που καταλαμβάνουν όλα τα στάδια της διαδικασίας παραγωγής του φαρμάκου, από το σχεδιασμό και την Παρασκευή, έως τη διάθεση του τελικού προϊόντος. 
Μεταξύ των επιταγών αυτών, προέχουσα σημασία καταλαμβάνει η υποχρέωση παροχής οδηγιών χρήσης και γενικά ενημέρωσης του καταναλωτή – ασθενή σχετικά με το φάρμακο, τη δοσολογία και τις ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να συνοδεύουν τη χρήση του, όπως επίσης και η συναφής υποχρέωση παρακολούθησης του φαρμάκου μετά τη θέση του σε κυκλοφορία, αναθεώρησης των συνοδευτικών του εγγράφων ή, ακόμη, ανάκλησής του, όταν έχει μεταβληθεί η αξιολόγηση της σχέσης κινδύνου – οφέλους. 
Όπως, επίσης, φάνηκε από την προηγηθείσα ανάλυση, η παραβίαση των ανωτέρω συναλλακτικών υποχρεώσεων οδηγεί στην κυκλοφορία μη ασφαλών, άλλως, ελαττωματικών και εν δυνάμει ζημιογόνων φαρμάκων που απειλούν το έννομο αγαθό της υγείας. 
Οι βλάβες που προκαλούνται από ελαττωματικά φάρμακα δεν μπορούν να μείνουν αναποζημίωτες και, στο πλαίσιο αυτό, ιδρύεται ευθύνη σε βάρος του παραγωγού τους. 
Η νομική θεμελίωση της ευθύνης επιχειρήθηκε να γίνει στη βάση της ενδοσυμβατικής ευθύνης και για το λόγο αυτό επιστρατεύθηκε πλήθος θεωρητικών κατασκευών, πλην όμως ανεπιτυχώς. 
Διότι προσέκρουε στο ανυπέρβλητο δογματικό εμπόδιο της μη ύπαρξης συμβατικής σχέσης μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή, ενώ τα ενδιάμεσα πρόσωπα με τα οποία έρχεται σε επαφή ο τελευταίος, δεν εμπλέκονται στην παραγωγική διαδικασία κι ως εκ του τούτου δε βαρύνονται με πταίσμα για το ελάττωμα του προϊόντος, ούτε κι έχουν γνώση αυτού. 
Οι εγγενείς αδυναμίες της ενδοσυμβατικής ευθύνης και η διαπίστωση ότι οι κίνδυνοι που απορρέουν από ελαττωματικά φαρμακευτικά προϊόντα, δεν απειλούν μονάχα τα έννομα αγαθά του αντισυμβαλλόμενου του παραγωγού, αλλά ενός αόριστου κύκλου προσώπων, οδήγησε στην αναζήτηση λύσης στο σύστημα διατάξεων της αδικοπρακτικής ευθύνης. 
Επειδή, όμως, ο καταναλωτής αντιμετώπιζε ανυπέρβλητα αποδεικτικά προσκόμματα στην προσπάθειά του να υποστηρίξει μια αγωγή αποζημίωσης κατά του παραγωγού, αφού είναι πλήρως αποξενωμένος από την παραγωγική διαδικασία, η νομολογία κατέφυγε στην ανάλογη εφαρμογή της 925 ΑΚ, αντιστρέφοντας το βάρος απόδειξης ως προς το στοιχείο της παρανομίας και της υπαιτιότητας, διαπλάθοντας έτσι την αδικοπρακτική ευθύνη του παραγωγού σε νόθο αντικειμενική. 
Έτσι, αρκεί ο καταναλωτής να επικαλεστεί και να αποδείξει την αντικειμενική βλαπτικότητα του φαρμάκου, δηλαδή το ζημιογόνο αποτέλεσμα και την πρόκλησή του από την λήψη του φαρμάκου. 
Ωστόσο, με την νομολογιακή διάπλαση της ευθύνης του παραγωγού, οι εγγενείς αδυναμίες των παραδοσιακών κανόνων προσπεράσθηκαν μεν αλλά δεν ξεπεράσθηκαν. 
Τη λύση έδωσε το άρθρο 6 του ν. 2251/1994 περί προστασίας του καταναλωτή, προβλέποντας αυτοτελή διάταξη για την ευθύνη του παραγωγού, χωρίς καταφυγή σε νομολογιακές κατασκευές, καθιερώνοντας αντικειμενική ευθύνη του τελευταίου και διευρύνοντας τον κύκλο των υπόχρεων προσώπων, προς διευκόλυνση του καταναλωτή. 
Ο παραγωγός ευθύνεται σε περίπτωση που προκληθεί ζημία σε καταναλωτή εξαιτίας ελαττώματος του φαρμακευτικού προϊόντος. 
Η έννοια του ελαττώματος στο άρθρο 6 προσδιορίζεται κατά τρόπο αυτόνομο και πληρούται όταν το φαρμακευτικό προϊόν δεν παρέχει την ευλόγως αναμενόμενη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια. 
Το δε επίπεδο της ευλόγως αναμενόμενης ασφάλειας καθορίζεται από μια σειρά ειδικών συνθηκών όπως είναι η ευλόγως αναμενόμενη χρησιμοποίηση του φαρμάκου, όπως αυτή προκύπτει από το ΦΟΧ, ο χρόνος κατά τον οποίο τέθηκε σε κυκλοφορία, η εξωτερική του εμφάνιση, οι οδηγίες χρήσης που το συνοδεύουν κ.λπ. 
Συνεπώς, και υπό το πρίσμα του άρθρου 6, προωθείται η κυκλοφορία ασφαλών και αποτελεσματικών φαρμάκων, μέσω της πρόβλεψης αυστηρής αντικειμενικής ευθύνης (strict liability) σε βάρος του παραγωγού και υπεύθυνου για την κυκλοφορία τους.
Αρχίζουμε.....

πες το με μια φωτογραφία τις camille seaman και των πανέμορφων παγόβουνων!

camille seaman - η φωτογράφος camille seaman 

γεννήθηκε το 1969 στο Native American από γονείς αφροαμερικάνους...

το 1992 αποφοίτησε από το State University of New York at Purchase όπου σπούδασε φωτογραφία με τον Jan Groover ενώ έχει πάρει master παρακολουθώντας σεμινάρια με τους Steve McCurry

Sebastiao Salgado and  Paul Fusco...

οι φωτογραφίες της έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό National Geographic

στο Italian Geo

στο The New York Times Sunday magazine

στο Newsweek

στο Outside

στο Zeit Wissen

στο Men's Journal

στο Camera Arts

στο Issues και

στο American Photo μεταξύ άλλων...

οι φωτογραφίες της έχουν λάβει πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων και:

το πρώτο βραβείο του National Geographic Award το 2006 και

the Critical Mass Top Monograph Award το 2007

το 2008 τιμήθηκε με “The Last Iceberg” από την εθνική Ακαδημία επιστημών at the National Academy of Sciences...

ζει στην Καλιφόρνια... 

φωτογραφίζει σε όλο τον κόσμο 

εργάζεται σε ένα documentary/fine art tradition και

από το 2003 έχει επικεντρωθεί στη φωτογράφιση των πολικών πάγων και των παγόβουνων

φωτογραφίζει παγόβουνα

δείχνοντας στον κόσμο την περίπλοκη ομορφιά αυτών των πελώριων

αρχαίων κομματιών πάγου!!!

πες το με μια φωτογραφία - τα τριαντάφυλλα πάντα μαγεύουν

πες το με μια φωτογραφία - η τρυφερότητα του γυμνού

Arthur C. Clarke's "Playback"

Είναι απίθανο που 'χω ξεχάσει τόσα πολλά, τόσο γρήγορα.

Έχω χρησιμοποιήσει το σώμα μου για σαράντα χρόνια, νόμιζα ότι το 'ξερα. Όμως, ήδη χάνεται σαν... ένα όνειρο.

Χέρια, πόδια, πού είστε;

Τι κάνατε για μένα, όταν ήσασταν δικά μου;

Έστειλα σήματα προσπαθώντας να προστάξω τα μέλη που θυμάμαι αόριστα. Τίποτα δεν έγινε.

Είναι σαν να φωνάζεις στο κενό.

Να φωνάξω.

Ναι, το προσπάθησα.

Ίσως αυτά μ' ακούνε, αλλά εγώ δεν μπορώ ν' ακούσω τον εαυτό μου.

Η σιωπή έχει κυλήσει πάνω μου, μέχρι που δεν μπορώ πια να φανταστώ ήχο. Υπάρχει μια λέξη στο μυαλό μου που λέγεται «μουσική»... τι σημαίνει;

(Τόσες πολλές λέξεις, συγκεντρώνονται μπροστά μου, βγαίνοντας από το σκοτάδι, περιμένοντας ν' αναγνωριστούν.

Η μια μετά την άλλη φεύγουν μακριά απογοητευμένες).

Γεια.

Ώστε γύρισες;

Πόσο απαλά εισχωρείς στο μυαλό μου.

Ξέρω πότε είσαι εκεί, αλλά ποτέ δε σ' αισθάνομαι να 'ρχεσαι.

Αισθάνομαι πως είσαι φιλικός κι είμαι ευγνώμων για όσα έχεις κάνει.

Αλλά ποιος είσαι;

Φυσικά ξέρω πως δεν είσαι άνθρωπος.

Καμιά ανθρώπινη επιστήμη δε θα μπορούσε να με είχε σώσει όταν το πεδίο του κινητήρα κατέρρευσε.

Βλέπεις, γίνομαι περίεργος.

Αυτό είναι καλό σημάδι, δεν είναι;

Τώρα που ο πόνος έχει φύγει επιτελους, επιτέλους μπορώ ν' αρχίσω να σκέφτομαι ξανά.

Ναι, είμαι έτοιμος.

Οτιδήποτε θελήσεις να ξέρεις.

Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω.

Το όνομά μου είναι Γουίλιαμ Βίνσεντ Νόυμπεργκ.

Είμαι πρώτος πιλότος της Γαλακτικής Επιθεώρησης.

Γεννήθηκα στο Πορτ Λόουελ, στον Άρη, στις 21 Αυγούστου 2095.

Η γυναίκα μου η Τζανίτα και τα τρία μου παιδιά είναι στον Γανυμήδη.

Είμαι επίσης συγγραφέας.

Έχω γράψει αρκετά για τα ταξίδια μου.

Το Πέρα από τον Ρίγκελ είναι μάλλον διάσημο.

Τι συνέβη;

Πιθανά ξέρεις όσα κι εγώ.

Είχα μόλις κάνει το σκάφος μου αόρατο και πετούσα σε φασματική ταχύτητα όταν σήμανε συναγερμός.

Δεν υπήρχε χρόνος να κινηθώ, να κάνω οτιδήποτε.

Θυμάμαι που οι τοίχοι της καμπίνας άρχισαν να λάμπουν -και τη ζέστη, τη τρομερή ζέστη.

Αυτό είναι όλο.

Η έκρηξη πρέπει να με τίναξε στο διάστημα.

Μα πώς μπόρεσα να επιζήσω;

Πώς θα μπορούσε κανείς να με φτάσει έγκαιρα;

Πες μου -τι έχει μείνει από το κορμί μου;

Γιατί δεν μπορώ να αισθανθώ τα χέρια μου, τα πόδια μου;

Μη κρύψεις την αλήθεια, δε φοβάμαι.

Αν μπορείς να με πας πίσω, οι βιοτεχνικοί μπορούν να μου δώσουν νέα μέλη. Ακόμη και τώρα, το δεξί μου χέρι δεν είναι αυτό με το οποίο είχα γεννηθεί.

Γιατί δεν μπορείς ν' απαντήσεις;

Σίγουρα είναι μια απλή απάντηση!

Τι εννοείς δε ξέρεις με τι μοιάζω;

Πρέπει να έχεις σώσει κάτι!

Το κεφάλι;

Το μυαλό, τότε;

Ούτε;

Ω, όχι...!

Λυπάμαι.

Έλειψα για πολύ;

Άσε με να συλλάβω τον εαυτό μου.

(Χα, πολύ αστείο!)

Είμαι ο Επιθεωρησιακός πιλότος πρώτης τάξης Βίνσεντ Γουίλιαμ Φρήμπουργκ. Γεννήθηκα στο Πορτ Λυστ, στον Άρη, στις 21 Αυγούστου 1895.

Έχω ένα... όχι, δύο παιδιά...

Σε παρακαλώ, άσε με να το ξανακάνω, αργά.

Η εκπαίδευσή μου με προετοίμασε για κάθε πραγματικότητα που μπορεί ν' αντιληφθεί κανείς.

Μπορώ ν' αντιμετωπίσω οτιδήποτε μου πεις.

Αλλά αργά-αργά.

Λοιπόν, θα μπορούσε να είναι χειρότερα.

Δεν είμαι πραγματικά νεκρός.

Ξέρω ποιος είμαι.

Νομίζω ακόμα κι ότι ξέρω τι είμαι.

Είμαι μια ...ηχογράφηση, σε κάποια φανταστική συσκευή.

Πρέπει να έπιασες τη ψυχή μου, όταν το σκάφος μετατρεπόταν σε πλάσμα. Ακόμα κι αν δεν μπορώ να φανταστώ πώς έγινε, έχει νόημα.

Στο κάτω-κάτω, ένας πρωτόγονος άνθρωπος δεν θα μπορούσε ποτέ να καταλάβει πώς ηχογραφούμε μια συμφωνία...

Όλες μου οι αναμνήσεις είναι παγιδευμένες σε μια ταινία ή έναν κρύσταλλο, όπως κάποτε ήταν παγιδευμένες στα κύτταρα του εξατμισμένου μου εγκεφάλου.

Κι όχι μόνο οι αναμνήσεις μου.

ΕΓΩ.

Εγώ ο ίδιος: ΒΙΝΣ ΒΙΛΜΠΟΥΡΓΚ, ΠΙΛΟΤΟΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΤΑΞΗΣ.

Λοιπόν, τι συμβαίνει μετά;

Παρακαλώ, πες το ξανά.

Δε καταλαβαίνω.

Ω, θαυμάσια!

Μπορείς να κάνεις ακόμα κι αυτό;

Υπάρχει μια λέξη γι' αυτό, ένα όνομα...

Των πολυπληθών θαλασσών η ενσάκριση.

Όχι, όχι ακριβώς.

Ενσάκριση, ενσάκριση...

ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ!

Ναι, ναι καταλαβαίνω.

Πρέπει να σου δώσω το βασικό πλάνο, το σχέδιο.

Παρακολούθησε τις σκέψεις μου πολύ προσεκτικά.

Θ' αρχίσω από την κορυφή.

Το κεφάλι τώρα.

Είναι οβάλ, έτσι;

Το πάνω μέρος καλύπτεται με μαλλιά.

Τα δικά μου ήταν καε... μπλέ.

Τα μάτια.

Είναι πολύ σπουδαία.

Τα έχεις δει σε άλλα ζώα;

Ωραία, αυτό μας γλιτώνει από μπελάδες.

Μπορείς να μου δείξεις μερικά.

Ναι, αυτά κάνουν.

Τώρα το στόμα.

Παράξενο! πρέπει να το 'χω δει εκατοντάδες φορές καθώς ξυριζόμουν, αλλά κάπως...

Όχι τόσο στρογγυλό, στενότερο.

Ω, όχι, όχι μ' αυτό τον τρόπο.

Πηγαίνει κατά πλάτος του προσώπου, οριζόντια...

Τώρα, ας δούμε... υπάρχει κάτι ανάμεσα στα μάτια και το στόμα.

Ανόητος που είμαι.

Ποτέ δε θα γίνω δόκιμος, αν δε μπορέσω ούτε να το θυμηθώ.

Φυσικά! ΜΥΤΗ!

Λίγο μακρύτερη νομίζω.

Υπάρχει κάτι άλλο, κάτι που έχω ξεχάσει.

Αυτό το κεφάλι δείχνει ακατέργαστο, ημιτελές.

Δεν είμαι εγώ, ο Μπίλι Βόινσμπεργκ, το πιο έξυπνο παιδί της γειτονιάς.

Αλλά, αυτό δεν είναι το όνομά μου, δεν είμαι αγόρι.

Είμαι ένας πρώτος πιλότος με είκοσι χρόνια στην Υπηρεσία Διαστήματος και προσπαθώ να ξαναφτιάξω το κορμί μου.

Γιατί οι σκέψεις μου συνεχίζουν να φεύγουν από το θέμα;

Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.

Αυτό το τερατούργημα!

Έτσι σου είπα ότι μοιάζω;

Σβήσ' το.

Πρέπει ν' αρχίσουμε ξανά.

Το κεφάλι τώρα.

Είναι τέλεια σφαιρικό και φέρει έναν πίλον ο οποίος δύναται να μετακινηθεί...

Πολύ δύσκολο.

Άρχισε από κάπου αλλού.

Α, ξέρω...!

Το μηριαίο οστούν συνδέεται με το αντικνήμιο.

Το αντικνήμιο συνδέεται με το μηρό.

Ο μηρός συνδέεται με το αντικνήμιο.

Το αντικνήμιο...

'Όλα σβήνουν.

Πολύ αργό.

Κάτι τρέχει με το πλέιμπακ.

Σ' ευχαριστώ που προσπάθησες.

Τ' όνομά μου είναι... τ' όνομά μου είναι...

Μητέρα, πού είσαι;

Μαμά... Μαμά!

Μααααα...

"Playback" (1987)

Μετφρ: Σάντρα Σταθάκη - peri-grafis