Τεχνητή Νοημοσύνη: το στοίχημα του ανθρώπινου εγκεφάλου με τη δαρβινική εξέλιξη

Συνέντευξη του Κωνσταντίνου Δασκαλάκη

«Κατά κάποιο τρόπο η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένα στοίχημα που έχει βάλει ο ανθρώπινος εγκέφαλος με τη δαρβινική εξέλιξη.‘Ενα από ανώτερα πράγματα, που μπορεί να κάνει ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι να αντιγράψει τον εαυτό του.‘Οταν ο άνθρωπος φτάσει στο σημείο να αναπαράγει με τεχνητό τρόπο τις ίδιες του τις ικανότητες, όλα θα είναι ανοιχτά και όλα θα είναι πιθανά.Αυτό μπορεί να είναι εκπληκτικό, να μας οδηγήσει σε μια Wonderland, όπου η ύπαρξη των μηχανών θα λειτουργεί υπέρ του ανθρώπου ή μπορεί να μας φέρει μπροστά σε δυσάρεστες καταστάσεις…Ο Elon Musk έχει πει ότι ίσως η Τεχνητή Νοημοσύνη να αποτελέσει τον λόγο για τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.Να σου θυμίσω όμως κι αυτό που έχει πει ο Einstein: «δεν γνωρίζω με τι είδους όπλα θα πολεμηθεί ο τρίτος παγκόσμιος, αλλά ο τέταρτος θα γίνει με πέτρες και ξύλα»».

Με τη φράση αυτή, ο γεννηθείς το 1981 Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών στο περίφημο ΜΙΤ, απαντά στο ερώτημα του ΑΠΕ-ΜΠΕ, σχετικά με το αν συμμερίζεται τις έντονες ανησυχίες, που έχουν κατά καιρούς εκφράσει άνθρωποι όπως ο Bill Gates, ο Stephen Hawking και ο Elon Musk, ώς προς την αρνητική επίπτωση που θα μπορούσε να έχει στο μέλλον της ανθρωπότητας η ραγδαία ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης και συγκεκριμένα της Γενικής Τεχνητής Νοημοσύνης.

Ο ίδιος, που σε πολύ νεαρή ηλικία έλυσε το επί 60 χρόνια άλυτο μαθηματικό πρόβλημα του «υπέροχου ανθρώπου», μαθηματικού και νομπελίστα οικονομολόγου, John Forbes Nash, επισημαίνει ότι παρότι στη δυστοπική εκδοχή του μέλλοντος η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι δυνατόν να προκαλέσει σοβαρές κοινωνικές αναταραχές και ν΄ αποτελέσει άμεση απειλή για τη δημοκρατία και την παγκόσμια ειρήνη, στη θετική εκδοχή του ενδέχεται να επιφυλάσσει στην ανθρωπότητα σημαντικά δώρα:
«Πιστεύω ότι υπάρχει μια πολύ ικανή και δημοκρατική οικογένεια «hackers» -και σε αυτή την οικογένεια βάζω όποιον μπορεί να καταλάβει την τεχνολογία και να συνεισφέρει σε αυτήν.
Είναι στο χέρι τους και στο χέρι όλων μας να προασπίσουμε την προσβασιμότητα όλων των ανθρώπων στα οφέλη της προόδου που θα γίνει, ώστε να μην υπάρχουν χώρες ή εταιρείες ή πολίτες δύο ταχυτήτων.
Αυτό δεν είναι ένα πράγμα με το οποίο μπορούμε να παίξουμε» λέει χαρακτηριστικά.

Ερωτηθείς αν ο άνθρωπος -η πρωτοκαθεδρία του οποίου στον πλανήτη για πρώτη φορά κινδυνεύει να αμφισβητηθεί- ενδέχεται να βιώσει υπαρξιακό σοκ, απαντά:
«Ελπίζω ότι θα πάθουμε το αντίθετο. ‘Οτι θα μπορέσουμε να πούμε «δεν είμαστε πλέον όμηροι πολιτικών και κυβερνήσεων, μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο». Αυτό είναι το θετικό σενάριο φυσικά, κι αυτό θέλω να δω να συμβαίνει».

«Προλαβαίνουν να προσαρμοστούν στην επερχόμενη αλλαγή συστήματα όπως το εκπαιδευτικό ή η νομοθεσία;» ρωτάμε τον δρα Δασκαλάκη, ο οποίος απαντά: «Θεωρώ ότι το μοντέλο που έχουμε αυτή τη στιγμή για την παιδεία, τη νομοθεσία, τη δικαιοσύνη, δεν είναι πλέον επαρκές για τον ρυθμό με τον οποίο προοδεύει η τεχνολογία.
Σκέψου το εξής: πριν προλάβουμε να φτιάξουμε νομοθεσία για τα fake news, τα fake news έγιναν μια λαίλαπα που παρήλθε.
Θα φτιάξουμε τη νομοθεσία για τα fake news, θα έρθει κάτι άλλο.
Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν οι δημοκρατίες και η παιδεία δεν έχει επαρκή ταχύτητα για να παρακολουθεί τις εξελίξεις, άρα πρέπει να αλλάξουμε τα μοντέλα μας.
Για αυτό θεωρώ ότι η βάση, οι άνθρωποι, έχουμε τεράστια δύναμη, γιατί αν δεν με προστατέψει η ίδια η βάση από τα fake news για παράδειγμα, δεν μπορώ να περιμένω να βγει η νομοθεσία για να με προασπίσει.
‘Ολο αυτό εξελίσσεται σε κάτι σαν ανταρτοπόλεμο».

Ο Έλληνας καθηγητής, που μεταξύ άλλων έχει λάβει το βραβείο Kalai από την Διεθνή Ένωση Θεωρίας Παιγνίων και το βραβείο έρευνας από το ίδρυμα Giuseppe Sciacca του Βατικανού, μιλά ακόμη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για το αν ο άνθρωπος θα χρειαστεί να ενσωματώσει στα επόμενα χρόνια τεχνολογικά ενθέματα, για τα ηθικά και φιλοσοφικά ερωτήματα που ανακύπτουν γύρω από τη ραγδαία άνοδο της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο ενδέχεται να εξελιχθούν τα πράγματα στα επόμενα «πέντε ως 50 χρόνια».

Συναντήσαμε τον δρ Κωνσταντίνο Δασκαλάκη λίγες ώρες πριν από τη διάλεξη που έδωσε στην κατάμεστη αίθουσα της Αίθουσας Τελετών του ΑΠΘ , στο πλαίσιο εκδήλωσης που διοργάνωσαν τα Τμήματα Μαθηματικών και Πληροφορικής της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ.
Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του δρος Κωνσταντίνου Δασκαλάκη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και την Αλεξάνδρα Γούτα ακολουθεί:

Το κλειδί που λείπει

ΕΡ. Η διάρκεια ενός οικονομικού κύκλου έχει αλλάξει πολύ από την τελευταία βιομηχανική επανάσταση, χάρη στην ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών κι εκεί που χρειάζονταν 40 ή 50 χρόνια για να μπει μια «τεχνολογία» μαζικά στην οικονομία και την αγορά εργασίας, πλέον χρειάζονται 10-15 ή και λιγότερο. Πόσο γρήγορα θα αρχίσει η ανάπτυξη της εξελιγμένης Τεχνητής Νοημοσύνης να επηρεάζει σε μεγάλη κλίμακα την οικονομία και την αγορά εργασίας;

ΑΠ. Θέλω πρώτα από όλα να διαχωρίσω αυτό που λέγεται «γενική τεχνητή νοημοσύνη» από την «ειδική τεχνητή νοημοσύνη».
Θεωρώ ότι η είσοδος της δεύτερης στην αγορά εργασίας είναι πολύ άμεση.
‘Ηδη βλέπουμε να αναπτύσσονται αυτοοδηγούμενα αυτοκίνητα, που θα αντικαταστήσουν πολλή από την ανθρώπινη οδήγηση και προφανώς πολλά επαγγέλματα, είτε αυτά αφορούν οδηγούς ταξί και λεωφορείων είτε φορτηγών είτε delivery.
Φαντάσου πόσο πολύ θα αλλάξει τον τομέα αυτό η τεχνολογία.
Κι αυτό δεν θα γίνει σε 30 χρόνια, αλλά στα επόμενα πέντε με δέκα.
Υπάρχουν θέματα που πρέπει να λυθούν, νομικής φύσης κυρίως, αλλά πιστεύω ότι οι ειδικές εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης θα αρχίσουν να μπαίνουν επιθετικά στη ζωή μας στα επόμενα 10 χρόνια, θεωρώ θα εκπλαγούμε από το πόσο επιθετικά θα μπουν στις μεταφορές, στην υγεία (scans, ΜRIs, διαγνωστική), σε επίπεδο οικιακής βοήθειας και φροντίδας ηλικιωμένων.

Το βασικό είναι όμως το θέμα της γενικής τεχνητής νοημοσύνης (general artificial intelligence).
Aυτή αφορά την ικανότητα ενός τεχνολογικού συστήματος να μεταφέρει εμπειρία από μια νοητική λειτουργία που εκτελεί σε μία άλλη, ώστε να μην αρχίζει tabula rasa.
Π.χ, αν έχει ήδη μάθει αγγλικά και θέλει να μάθει γαλλικά, να μπορεί να μεταφέρει εμπειρία και διαίσθηση από τη μία γλώσσα στην άλλη, να μπορεί να εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι υπάρχει σύνταξη και κλίση σε όλες τις γλώσσες (…)
‘Η αν μάθει να παίζει σκάκι, να μπορεί να αξιοποιήσει την εμπειρία της χάραξης στρατηγικής για να παίξει πόκερ.

Χρειάζεται να πετύχουμε ένα άλμα, για να φτάσουμε στη γενική Τεχνητή Νοημοσύνη και αυτό το άλμα δεν μπορώ να προβλέψω καλά πότε θα προκύψει. Μπορεί να προκύψει στα επόμενα 50 χρόνια, αλλά μπορεί και όχι.
Πιστεύω πως ναι.
Είναι ένα άλμα που μας λείπει, ένα κλειδί…

Η πρόοδος που έχει κάνει η τεχνολογία τα τελευταία πέντε χρόνια με έχει εντυπωσιάσει.
Ίσως αν με ρωτούσες πριν από πέντε χρόνια για κάποια από αυτά που έχουν πλέον γίνει, να σου έλεγα ότι βρίσκονται στα όρια επιστημονικής φαντασίας…

ΕΡ. Αλήθεια, τι θα πραγματεύεται η επιστημονική φαντασία στο μέλλον; Θα εξαντληθεί η θεματολογία της;

ΑΠ. Μου αρέσουν πάρα πολύ οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας, γιατί ουσιαστικά πλέον είναι στο επίπεδο που προβληματίζονται για πολύ πραγματικά ερωτήματα.
Παλιά, η επιστημονική φαντασία αφορούσε ένα απώτερο μέλλον, δυστοπικό ή ουτοπικό, τώρα είναι ένας προβληματισμός για κάτι πολύ άμεσο και πολύ πιθανό, που μπορεί να συμβεί.

ΕΡ. Πλέον παρατηρούμε πιο ταχεία ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης. Σε τι οφείλεται αυτή η εξέλιξη; Τι έχει αλλάξει;

ΑΠ. Αυτό που έχει αλλάξει έχει να κάνει αφενός με την προσέγγισή μας στο πώς φτιάχνουμε υπολογιστικές διαδικασίες, που μιμούνται ανώτερες νοητικές διαδικασίες του ανθρώπινου εγκεφάλου.
Αφετέρου δε -και αυτό ουσιαστικά δικαιολογεί την αλλαγή στην προσέγγισή μας- έχουμε έναν τεράστιο όγκο δεδομένων, διότι η ανθρωπότητα λόγω της δραστηριότητάς της στο Ιντερνετ έχει αφήσει ένα τεράστιο ψηφιακό αποτύπωμα, το οποίο μπορούμε να εκμεταλλευτούμε για να προπονήσουμε τους αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης (…)

Σήμερα, επειδή έχουμε πάρα πολλά δεδομένα, είναι πιθανό και πιο τετριμμένοι αλγόριθμοι να μπορούν να προσομοιάσουν ανώτερες νοητικές λειτουργίες, τη στιγμή που στο παρελθόν ακόμη και πολύ πολύπλοκοι, λόγω έλλειψης δεδομένων για να τους κάνεις «fine tune» (να τους «κουρδίσεις»), δεν μπορούσαν.
Επειδή έχουμε πολλά δεδομένα, έχουμε τη δυνατότητα να «κουρδίσουμε» πάρα πολύ καλά τους αλγόριθμους μας, γιατί διαθέτουμε πολλά παραδείγματα από τα οποία μπορεί να μάθουν.
Εν πολλοίς αυτό κάνει και ο ανθρώπινος εγκέφαλος.

Αυτό λοιπόν που έχει αλλάξει σήμερα είναι ότι έχουμε πάρα πολλά δεδομένα χάρη στην ψηφιοποίηση της ανθρώπινης δραστηριότητας και το γεγονός ότι πολλές ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν μεταφερθεί στο Ίντερνετ, από αγορές προϊόντων και υπηρεσιών μέχρι κοινωνική αλληλεπίδραση κι επικοινωνία.
‘Ολη αυτή η αλληλεπίδραση καταγράφεται και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης…

Η μη λεκτική επαφή με την τεχνολογία το επόμενο βήμα

ΕΡ. Θα μπορούμε στο μέλλον να βρούμε δουλειά, χωρίς π.χ., να είναι αναγκαία η χρήση τεχνολογικών ενθεμάτων;

ΑΠ. Είναι δύσκολο να κάνεις τέτοιες προβλέψεις για το μέλλον…
Υπάρχει η γνώση και η εμπειρία για το γεγονός ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος με τη βοήθεια της τεχνολογίας είναι ανώτερος και από την τεχνολογία, και από τον ανθρώπινο εγκέφαλο από μόνο του.
Σε πολλές νοητικές λειτουργίες οι υπολογιστές είναι καλύτεροι από τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος με τη βοήθεια υπολογιστή νικά τον υπολογιστή.
Αν ολοκληρωθεί η διεπαφή του εγκεφάλου με την τεχνολογία -και πιστεύω ότι αυτό θα γίνει σύντομα, ότι σε 15 χρόνια θα έχουμε πολύ πιο άμεση διεπαφή- πολλά θα αλλάξουν.

Παλιά, για να βρεις μια πληροφορία, έπρεπε να ανοίξεις τον Πάπυρος Larousse. Μετά πήγαινες στο google και έγραφες αυτό που ψάχνεις να βρεις.
Πλέον, μπορείς να μπεις στο google και αρκεί να μιλήσεις ή να εισάγεις μια εικόνα για να βρεις αυτό που θέλεις (…)
Το επόμενο βήμα είναι η διεπαφή αυτή να μην είναι καν λεκτική.
Και το καλό με τον ανθρώπινο εγκέφαλο είναι ότι πλάθεται.
Επομένως, με την κατάλληλη διεπαφή εγκεφάλου και μηχανής, ο ανθρώπινος εγκέφαλος ώς εύπλαστος που είναι, θα μάθει να επικοινωνεί με την τεχνολογία. Αν δώσεις στον ανθρώπινο εγκέφαλο μια πόρτα, μια δίοδο προς την τεχνολογία, μια επικοινωνία κάποιου τύπου, μπορεί να προσαρμοστεί στο να την κοντρολάρει.

Αν η διεπαφή φτάσει σε αυτό το επίπεδο, θα είναι μειονέκτημα να μην την έχεις. Εφόσον γίνει, το παιχνίδι θα αλλάξει τόσο πολύ που αν δεν το κάνεις εσύ, αρνείσαι να βρίσκεσαι εκεί που συμβαίνουν τα πράγματα.
Είναι σαν να λες σήμερα ότι δουλεύω χωρίς κινητό ή αυτοκίνητο γιατί δεν τα θέλω.
Το τοπίο θα αλλάξει με τέτοιο τρόπο, που δεν θα μπορείς να το αρνηθείς. Σκέψου για παράδειγμα να ανταγωνίζεσαι (επαγγελματικά) κάποιον, που χάρη στην τεχνολογία έχει πρόσβαση στις γλώσσες όλου του κόσμου.

ΕΡ. Δεν ανακύπτουν ηθικά ζητήματα με αυτό; Εννοώ από το γεγονός ότι το ανθρώπινο μυαλό θα είναι ανοιχτό και προσβάσιμο στην τεχνολογική διεπαφή;

ΑΠ. Σωστά, σίγουρα ανοίγουν θέματα και με την ιδιωτικότητα και με την πρόσβαση στη σκέψη, που εσύ μπορεί να θέλεις να τη μπλοκάρεις.
Αλλά υπάρχουν δύο σενάρια ώς προς αυτό: το ένα είναι ότι σε μια πιθανή (ευνοϊκή) μορφή της τεχνολογίας, εσύ με τον εγκέφαλό σου κοντρολάρεις την τεχνολογία, αλλά η τεχνολογία δεν έχει πρόσβαση σε εσένα.
Π.χ., όταν με τη σκέψη ή την κόρη του ματιού σου κοντρολάρεις την τεχνολογία, αυτό δεν σημαίνει ότι σε ελέγχει κι αυτή.
Σε μια άλλη μορφή, που προφανώς δεν τη θέλουμε, μπορεί πράγματι να ανακύψει θέμα.
Για αυτό, πάντα στη συζήτηση για τις τεχνολογικές εξελίξεις, πρέπει να σκεφτόμαστε τι θέλουμε για τον άνθρωπο, πώς μπορεί να εκμεταλλευτεί την τεχνολογία κάποιος κακοπροαίρετος και πως θα στήσουμε δικλείδες προστασίας. Όμως, ό,τι προβληματισμό και να έχουμε, δεν μπορούμε να σταματήσουμε το κύμα της προόδου της τεχνολογίας.
Είναι σαν να γυρίζουμε την πλάτη σε ένα κύμα που έρχεται για να παρασύρει τα πάντα.
Πιστεύω ότι είναι πιο εποικοδομητικό να σκεφτόμαστε, ενόψει αυτής της αναμορφωτικής δύναμης που έρχεται, πώς μπορούμε να την κατευθύνουμε με τρόπο ώστε να αλλάξει θετικά τη ζωή του ανθρώπου και πώς μπορούμε να προστατευτούμε αν πιθανώς αυτή φτάσει σε λάθος χέρια.

ΕΡ. Κατά πολλούς το τι θα γίνει τελικά έχει σχέση με την ιδιοκτησία των μηχανών, με το ποιος θα έχει πρόσβαση σε αυτές, ποιος θα τις ελέγχει και ποιος θα παίρνει τον πλούτο που παράγεται…

ΑΠ. Yπάρχουν πρωτοβουλίες όπως η μη κερδοσκοπική εταιρεία Open Αrtificial Ιntelligence (OpenAI), που προσπαθούν να σπρώξουν την ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης για το καλό της ανθρωπότητας.
Θεωρώ επίσης ότι η κοινότητα των χάκερς -κι εδώ βάζω όποιον καταλαβαίνει την τεχνολογία και συνεισφέρει σε αυτήν- είναι μια αρκετά υγιής και δημοκρατική οικογένεια.
Είναι στο χέρι τους και στο χέρι όλων μας να προασπίσουμε την προσβασιμότητα όλων των ανθρώπων στα οφέλη της προόδου που θα γίνει, ώστε να μην υπάρχουν χώρες ή εταιρείες ή πολίτες δύο ταχυτήτων.
Αυτό δεν είναι ένα πράγμα με το οποίο μπορούμε να παίξουμε.
Σκέψου να είσαι σε φάση προβιομηχανικής επανάστασης και να πεις «αρνούμαι να μοιράσω την τεχνολογία, θα την κρατήσω κρυφή, ώστε μόνο ο καπιταλιστής να βγάλει πολλά λεφτά».

ΕΡ. Πιστεύεις ότι μπορεί να δημιουργηθεί ένα κίνημα αντίστασης απέναντι στη μη ίση πρόσβαση;

ΑΠ. ‘Ενα είδος αντίστασης νομίζω πως ναι, μπορεί και πρέπει να δημιουργηθεί, γιατί η ίδια η δημοκρατία μας και η παγκόσμια ειρήνη θεωρώ είναι σε κίνδυνο αν δεν το προασπίσουμε αυτό.
Ταυτόχρονα είναι και εκπληκτική στιγμή στην ιστορία, γιατί είναι πλέον στο χέρι όλων μας να πετύχουμε κάτι, όχι στο χέρι της πολιτικής ηγεσίας.
Οποιοσδήποτε συμμετέχει ενεργά σε αυτή την εξέλιξη, είναι πλέον συμμέτοχος στο να διασφαλίσει την ίση πρόσβαση στην τεχνολογία.
Και αυτό θα μας φέρει στην καμπή εκείνη της ανθρώπινης ιστορίας, που η πρόοδος θα έρθει από όλους μας.
΄Ολοι πρέπει να έχουμε πρόσβαση στην τεχνολογία και όλοι μαζί μπορούμε να καθορίσουμε πού θα πάει το ποτάμι.

Τρεις πιθανές εικόνες από το μέλλον

ΕΡ. Μπορείς να μου μεταφέρεις μια εικόνα από το μέλλον, από όταν πια η γενική τεχνητή νοημοσύνη θα έχει κατακτηθεί και το μεγάλο άλμα θα έχει γίνει;

ΑΠ. Έχω σκεφτεί τρία πιθανά σενάρια για το μέλλον, για τα επόμενα 50 χρόνια κι αυτό που πιθανώς τελικά θα γίνει είναι μια μίξη αυτών των τριών.
Τα έχω ονομάσει Wonderland, Pessiland και Stagnatia.
Στο πρώτο σενάριο, που είναι το θετικό και έχει ώς προϋπόθεση να κατακτήσει η επιστήμη τη γενική τεχνητή νοημοσύνη, ο άνθρωπος ωφελείται από την ύπαρξη των μηχανών.
Οι μηχανές μπορούν να αναλάβουν τις χειρονακτικές εργασίες και να αφήσουν στους ανθρώπους τον χρόνο για τις πνευματικές.
Σήμερα τα ρομπότ δεν είναι πολύ καλά ούτε στο να περπατάνε, αλλά αν καταφέρουμε το άλμα προς τη γενική τεχνητή νοημοσύνη, θα μπορούν να κάνουν πολλές εργασίες.
Το βιοτικό επίπεδο θα ανέβει και θα σωθεί το ασφαλιστικό σύστημα.
Για να είναι υγιές ένα ασφαλιστικό σύστημα, χρειάζεται ο πληθυσμός των νέων που εργάζονται και δίνουν εισφορές, να είναι τουλάχιστον της ίδιας τάξης μεγέθους με τον πληθυσμό (των συνταξιούχων) που στηρίζουν.
Αν έχουμε τα ρομπότ να κάνουν τις δουλειές, αυτά δεν χρειάζονται ασφάλιση ή σύνταξη και αναπληρώνουν την υπογεννητικότητα…

Το άλλο σενάριο είναι η Pessiland…
Εκεί κατακτούμε μεν τη γενική νοημοσύνη, αλλά αυτή δεν είναι προσβάσιμη σε όλους, αλλά μόνο σε εργαστήρια εταιρειών ή κρατών, που τη χρησιμοποιούν για καπιταλιστική ή ιμπεριαλιστική επιρροή.
Αυτό το σενάριο είναι δυστοπικό.
Στο τρίτο σενάριο, που το λέω «Stagnatia», ενώ έχουμε ολοένα και περισσότερες ειδικές εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης, δεν καταφέρνουμε να κάνουμε το άλμα που χρειάζεται για τη γενική νοημοσύνη και καθώς αυτή παραμένει άπιαστη, καπιταλιστές και κυβερνήσεις παίρνουν θέσεις ώστε να είναι έτοιμοι για μια μελλοντική εποχή, όποτε αυτή έρθει, που θα μοιάζει είτε με τη wonderland είτε με την pessiland…

ΕΡ. Αυτή η νέα τεχνολογική επανάσταση φέρνει μαζί της και νέους κανόνες ηθικής;

ΑΠ. Προκύπτουν πράγματι ηθικά ζητήματα, που δεν ξέρουμε πώς να προσεγγίσουμε.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα νομίζω είναι αυτό του αυτοοδηγούμενου αυτοκινήτου.
Ένα κλασικό δίλημμα είναι το εξής.
Ας υποθέσουμε ότι ένα αυτοοδηγούμενο αυτοκίνητο αναγνωρίζει ότι σε μερικά δευτερόλεπτα πρόκειται να συμβεί ατύχημα με εμπλοκή πεζών και ότι αυτό είναι αναπόφευκτο.
Ας υποθέσουμε επίσης ότι ο αλγόριθμος που το οδηγεί καταλαβαίνει ότι έχει δύο επιλογές: να πάει ευθεία και να σκοτώσει τους πεζούς ή να πάει αριστερά, να χτυπήσει κάποιο στηθαίο και να σκοτώσει τους επιβαίνοντες.
Δεν μπορεί να σώσει και τους πεζούς και τους επιβαίνοντες.
Πώς θα πάρει αυτή την απόφαση;

Εδώ προκύπτουν μια σειρά από ερωτήματα:
Πώς ο σχεδιαστής του αλγορίθμου θα λάβει την απόφαση για το ποιος θα ζήσει; Θα αγόραζες το αυτοκίνητο αν ήξερες ότι ίσως επιλέξει να σκοτώσει εσένα, αντί μια ομάδα παιδιών που διασχίζει τον δρόμο;
Θα πλήρωνες κάποιον άνθρωπο να χακάρει το αυτοοδηγούμενό σου για να σε βάζει δεύτερο στις απώλειες και πρώτο στη ζωή;

Ένα άλλο ηθικό ζήτημα που προκύπτει έχει να κάνει με την αμεροληψία.
Αν τα δεδομένα στα οποία στηρίζεται η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης είναι ελλιπή ή μη αντιπροσωπευτικά, η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να υιοθετήσει συμπεριφορές που δεν είναι αντιπροσωπευτικές.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι σαν ένα μωρό.
Το μωρό έρχεται στον κόσμο με γενετικά χαρακτηριστικά, αλλά εν πολλοίς είναι tabula rasa.
Οι γονείς τού δίνουν δεδομένα και στόχους.
Αν τα δεδομένα που λαμβάνει το μωρό περιέχουν ρατσιστικές απόψεις, προκαταλήψεις ή στερεότυπα, αυτές τις θέσεις θα τις υιοθετήσει.
Το ίδιο ισχύει και για την Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία μαθαίνει από την αλληλεπίδραση με τα δεδομένα.

ΕΡ. Η τεχνητή νοημοσύνη μαθαίνει από εμάς, αλλά με την προστασία της ιδιωτικότητάς μας τι γίνεται;

ΑΠ. H τεχνολογία είναι στη ζωή μας και μαζεύει δεδομένα από την δραστηριότητά μας, προκειμένου να μάθει από αυτά.
Καταγράφει τι αναζητήσεις κάνουμε στο google, τι αγοράζουμε στο amazon, τι διαβάζουμε και τι σχολιάζουμε στο facebook, τι λέμε μεταξύ μας και τα επεξεργάζεται για να δημιουργήσει τεχνητή νοημοσύνη.
Δώσαμε την άδειά μας για να επεξεργάζεται τα δεδομένα μας όταν πατήσαμε το «Ι agree» για να αποκτήσουμε λογαριασμό e-mail, να εγκαταστήσουμε εφαρμογές στο κινητό μας κλπ.
Μπορεί να μην συνειδητοποιήσαμε ότι μια εταιρεία δεν θα μας δώσει κάτι τζάμπα…
Αυτό που θα πάρει είναι τα δεδομένα μας.
Όταν ενσωματώνει πληροφορία που μας αφορά και δεν είμαστε διατεθειμένοι να παραχωρήσουμε, τίθενται σοβαρά ζητήματα ιδιωτικότητας…
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
πηγή του άρθρου:physicsgg.me
το είδα και στην:huffingtonpost.gr

Άλαν Τούρινγκ: Ο άνθρωπος που γέννησε τους υπολογιστές και νίκησε τους ναζί

έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα, στις 7 Ιουνίου 1954, σε ηλικία 42 ετών.

Μαθηματικός, κρυπτογράφος, θεωρητικός βιολόγος, «πατέρας» της «επιστήμης των υπολογιστών», με άλλα λόγια της πληροφορικής, ο Βρετανός Άλαν Τούρινγκ ήταν ο ιδιοφυής επιστήμονας που «έσπασε» τον μυστικό κωδικό  Enigma των Γερμανών, σώζοντας εκατομμύρια ζωές, δίνοντας τη δυνατότητα στους Συμμάχους να κερδίσουν τη μάχη του Ατλαντικού «συντομεύοντας τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου κατά δύο χρόνια», όπως έγραφε ο Guardian.

Επίσης, ένας άνθρωπος με ζωή μυθιστορηματική και ένα φινάλε, που εν πολλοίς παραμένει μυστήριο.

Ο Άλαν Μάθισον Τούρινγκ γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 23 Ιουνίου 1912.

Το ταλέντο του στα μαθηματικά αποκαλύφθηκε σε ηλικία 13 ετών, παρότι τα γραπτά του χαρακτηρίζονταν από τους καθηγητές του «ακατάστατα και πρόχειρα».

Η φυσική κλίση του στα μαθηματικά δεν ήταν ικανή να κερδίσει τον σεβασμό των δασκάλων του στο περιώνυμο Sherborne, το οποίο έδινε περισσότερη έμφαση στους κλασικούς. 

Το 1928, σε ηλικία 16 ετών, μελετά την εργασία του Αϊνστάιν και όχι μόνο την καταλαβαίνει, αλλά καταφέρνει να προεκτείνει τα ερωτήματα του κορυφαίου φυσικού για τους νόμους του Νεύτωνα που αφορούν την κίνηση, σε ένα κείμενο το οποίο τελικά δεν δημοσιεύθηκε.

Τα χρόνια εκείνα ερωτεύεται έναν συμμαθητή του, τον Κρίστοφερ Μόρκομ, ο οποίος λίγους μήνες αργότερα πεθαίνει από βοοειδή φυματίωση, μετά από κατανάλωση μολυσμένου γάλακτος αγελάδας.

Η απώλεια κλονίζει την πίστη του.

Τον οδηγεί στον αθεϊσμό και στην πεποίθηση ότι όλα τα φαινόμενα έχουν υλιστική βάση.

Λόγω της απροθυμίας του να εργαστεί συστηματικά στα θεωρητικά μαθήματα (όσο στα μαθηματικά), ο Τούρινγκ απέτυχε να κερδίσει υποτροφία στο κολέγιο Trinity του Κέιμπριτζ και πήγε στο κολέγιο της δεύτερης επιλογής του, στο Κινγκς Κόλετζ του Κέιμπριτζ, αποφοιτώντας με Άριστα στα Μαθηματικά.

Το 1935 και σε ηλικία μόλις 22 ετών, εκλέγεται μέλος του King's College χάρη στη διατριβή του, με την οποία απέδειξε το Κεντρικό Οριακό Θεώρημα (Central Limit Theorem).

Το 1936 δημοσιεύει την πραγματεία «On Computable Numbers, with an Application to the Entscheidungsproblem», που αναγνωρίζεται ως το λαμπρότερο έργο του.

Αποδεικνύει ότι υπάρχουν ορισμένα μαθηματικά προβλήματα που δεν μπορούν να επιλυθούν δια μιας σταθεράς, καθορισμένης διεργασίας, την οποία χαρακτήριζε ως διεργασία που μπορεί να εκτελεστεί από αυτόματη μηχανή.

Αποδεικνύει επίσης, τη δυνατότητα κατασκευής μιας μηχανής γενικής χρήσης («Μηχανή Τούρινγκ»), η οποία, καταλλήλως προγραμματιζόμενη, θα μπορούσε να εκτελέσει το έργο οποιασδήποτε κατασκευασμένης για την επίλυση ειδικών προβλημάτων μηχανής.

Αυτή η ιδέα μια μηχανής γενικής χρήσης αποτέλεσε τη θεωρητική βάση για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, που εμφανίστηκαν τη δεκαετία του ’40.

Ο Τούρινγκ συνέχισε τις σπουδές του στα Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον στις ΗΠΑ και το 1938 αναγορεύτηκε διδάκτορας Μαθηματικών, με τη διατριβή «Systems of Logic Based on Ordinals».

Με την αποφοίτησή του δέχεται τη θέση του καθηγητή Μαθηματικής Λογικής που του προσφέρθηκε στο King’s College, όπου και θα είχε παραμείνει, εάν δεν μεσολαβούσε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η εφεύρεση της «μηχανής Τούρινγκ».

Το έργο του

Εξελίσσοντας ακόμα περισσότερο την ιδέα του αλγορίθμου, δημιουργεί και τα πρώτα προγράμματα τα οποία ήταν κατάλληλα για να διαβαστούν από μια μηχανή.

Για την ακρίβεια, «έγραφε» προγράμματα σε μορφή διάτρητων ταινιών, τις οποίες «διάβαζε» σειριακά μια μηχανή, η οποία σύμφωνα με αυτό που διάβαζε, εκτελούσε μια ενέργεια.

Η πρώτη αυτή νοητή μηχανή που την δημιούργησε το 1937 και την ονόμασε Αυτόματη Μηχανή,  είναι ο σημερινός υπολογιστής και οι διάτρητες ταινίες είναι πλέον τα σύγχρονα προγράμματα.

Παρά την τεράστια εξέλιξη στην επιστήμη των υπολογιστών τις τελευταίες δεκαετίες, βλέπετε ότι η αρχή παραμένει η ίδια.

Η μηχανή που ονομάστηκε μηχανή του Turing (Turing Machine) διδάσκεται μέχρι σήμερα στις πανεπιστημιακές σχολές Πληροφορικής σε όλο τον κόσμο. Στην ουσία επρόκειτο για ένα νοητικό πείραμα με το οποίο όμως μέχρι και σήμερα, βασιζόμενοι στις αρχές του, μπορούμε να δούμε τα όρια της μηχανής (ενός μηχανήματος, ενός η/υ) όσων αφορά την νοημοσύνη του, στην ουσία δηλαδή, την «Τεχνητή Νοημοσύνη».

Εργάζεται στο Εθνικό Εργαστήριο Φυσικής όπου δημιουργεί τα σχέδια για έναν από τους πρώτους υπολογιστές με αποθηκευμένα προγράμματα, τον ACE, o οποίος ποτέ δεν ολοκληρώθηκε στην πλήρη μορφή του.

Το 1948 μεταβαίνει στο Πανεπιστήμιο του Manchester όπου εργάστηκε πάνω στη δημιουργία και εξέλιξη ενός πλέον από τους γνωστότερους πρώτους υπολογιστές τον MARK 1.

Enigma

Εξαιρετικά σημαντική ήταν και η συμβολή του κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Εγκατεστημένος στο Bletchley Park, το κέντρο αποκρυπτογράφησης της Μεγάλης Βρετανίας, διετέλεσε για ένα διάστημα επικεφαλής της περίφημης επίλεκτης ομάδας Hut 8, η οποία ήταν υπεύθυνη για την κρυπτανάλυση των σημάτων των Γερμανικών ναυτικών δυνάμεων.

Ανέπτυξε τεχνικές πάνω στην κρυπτανάλυση και «έσπασε» πολλούς κωδικούς των Γερμανών καθώς και της μηχανής Enigma, της ειδικής γραφομηχανής που είχαν εφεύρει οι Γερμανοί επιστήμονες της εποχής για την κρυπτογράφηση των μηνυμάτων τους, της οποίας η αποκρυπτογράφηση ήταν εξαιρετικά δύσκολη.

Το γεγονός ότι εργάστηκε για τη Βρετανική Αντικατασκοπεία και κατάφερε να «σπάσει» τους κωδικούς της Enigma, έδωσε τη δυνατότητα στους Συμμάχους να κερδίσουν τη μάχη του Ατλαντικού «συντομεύοντας τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου κατά δύο χρόνια».

Ανάμεσα στα χιλιάδες μηνύματα ήταν από αστεία μεταξύ Γερμανών στρατιωτών μέχρι εντολές απευθείας από τον Χίτλερ.

Τα πιο κρίσιμα όμως δεν ήταν άλλα από αυτά με τις συντεταγμένες του γερμανικού στόλου των U-boats που τορπίλιζε τα cargos με τις προμήθειες που έστελναν οι Αμερικάνοι για να μην λιμοκτονήσει ο βρετανικός λαός.

Όπως θα έλεγε και ο Τσόρτσιλ αργότερα, «το μοναδικό πράγμα που πραγματικά με τρομοκράτησε κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν ο κίνδυνος των γερμανικών U-boat».

Tα μηχανήματα του Τούρινγκ αποκρυπτογραφούσαν 84.000 μηνύματα τοn μήνα, δηλαδή δύο ανά λεπτό.

Στα τέλη του 1941, ο Άλαν Τούρινγκ, μαζί με τους Γκόρντον Γουέλτσμαν*, Χιου Αλεξάντερ και Στιούαρτ Μίλνερ-Μπάρι, εξοργισμένοι από την έλλειψη βοήθειας, παρέκαμψαν την ιεραρχία, σπάζοντας στην πορεία όλους τους κανόνες, και έστειλαν μία επιστολή με αποδέκτη τον Βρετανό πρωθυπουργό, Ουίνστον Τσώρτσιλ.

Στο γράμμα, όπου ως πρώτος αποστολέας εμφανιζόταν ο Τούρινγκ, η μυστική ομάδα κρυπτογράφων του Μπλέτσεϊ Παρκ, έλεγε στον Τσώρτσιλ:

Αν θέλετε να κερδίσετε αυτόν τον πόλεμο, στείλτε μας βοήθεια.

Όπως αποδείχθηκε αργότερα, το γράμμα ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόταν η ομάδα. Ο Τσώρτσιλ αντέδρασε θετικά, και όλα πήραν τον δρόμο τους.

Ο θάνατος και το δαγκωμένο μήλο

Λάτρης της βιολογίας, ο Τούρινγκ θα εφαρμόσει το μαθηματικό του ταλέντο στη μορφογένεση, δηλαδή πώς τα ζώα και τα φυτά αναπτύσσουν ορισμένα μοντέλα μορφών, όπως οι ρίγες της ζέβρας ή οι κηλίδες της αγελάδας, θεωρίες οι οποίες ακόμη απασχολούν τους βιολόγους.

Το 1952 θα δημοσιεύσει το πρώτο μέρος της εργασίας του για τη μορφογένεση, την ανάπτυξη σχεδίου και μορφής στους ζωντανούς οργανισμούς, η οποία θα παραμείνει ημιτελής.

Την ίδια χρονιά, συλλαμβάνεται για παραβίαση του νόμου περί ομοφυλοφιλίας. Κάποια στιγμή στο σπίτι του μπήκαν κλέφτες και το διέρρηξαν.

Ο Τούρινγκ το κατήγγειλε στην αστυνομία.

Όπως αποδείχθηκε, ήταν ο 19χρονος εραστής του αυτός που παρακίνησε και συνεργάστηκε με έναν κακοποιό για τη διάρρηξη.

Με την καταγγελία του, βγήκε στην επιφάνεια η ομοφυλοφιλία του και ο Τούρινγκ καταδικάστηκε με την επιπρόσθετη κατηγορία της «σεξουαλικής διαστροφής».

Δικάστηκε στις 31 Μαρτίου 1952, χωρίς να δεχτεί υπεράσπιση.

Καταδικάστηκε και η επιλογή που του δόθηκε ήταν είτε να πάει στη φυλακή είτε να κάνει ενέσεις οιστρογόνων για ένα χρόνο.

Δέχτηκε το δεύτερο και επέστρεψε σε μία ευρεία γκάμα ακαδημαϊκών επιδιώξεων.

Όχι μόνο συνέχισε την έρευνά του πάνω στη μορφογένεση, αλλά επίσης δούλεψε σε νέες ιδέες στην κβαντική θεωρία και στη θεωρία της σχετικότητας.

Ο Turing πέθανε στις 7 Ιουνίου 1954 στα 42 του χρόνια από δηλητηρίαση ενώ διεξήγαγε πειράματα στην ηλεκτρόλυση. Ένα μισοφαγωμένο μήλο που βρέθηκε δίπλα του αποδείχτηκε ότι περιείχε κυάνιο.

Η σχετική έρευνα κατέληξε στην εκδοχή της αυτοκτονίας, αλλά η μητέρα του πάντοτε υποστήριζε ότι επρόκειτο για ατύχημα.

Έφυγε από τη ζωή συντετριμμένος και απομονωμένος.

Τον βρήκε νεκρό την επομένη ημέρα ο οικονόμος του.

Φημολογείται ότι η γνωστή εταιρεία πληροφορικής Apple διάλεξε ως λογότυπό της ένα μισοφαγωμένο μήλο για να αποτίσει φόρο τιμής σε αυτή τη διάνοια της Πληροφορικής.

Ο Τούρινγκ υπήρξε μια εκκεντρική προσωπικότητα για τα δεδομένα της εποχής του, της  συντηρητικής βρετανικής κοινωνίας των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων.

Ήταν εσωστρεφής, άθεος, δεινός μαραθωνοδρόμος (ένας τραυματισμός στο ισχίο τον απέκλεισε από τη βρετανική Ολυμπιακή ομάδα του 1948), εργαζόταν εκ θεμελίων (αγνοώντας την εργασία των προκατόχων του), δεν έκρυβε την ομοφυλοφιλία του και ούτε σεβόταν τα αυστηρά επιστημονικά «σύνορα» της εποχής του (όντας ένας «καθαρός» μαθηματικός, που εισέβαλε στα πεδία της μηχανικής και της ηλεκτρονικής).

Η αυξανόμενη απομόνωσή του, το δικαστικό σκάνδαλο, η αυτοκτονία του και το γεγονός ότι δεν κατάφερε ποτέ να επιβραβευθεί για το έργο του, το οποίο στο πλαίσιο του «Ψυχρού Πολέμου» ήταν σε μεγάλο μέρος του χαρακτηρισμένο ως απόρρητο -ακόμη και φίλοι του αγνοούσαν τη δράση του- άφησαν τον ίδιο και το έργο του στη σκιά για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η διεθνής κοινότητα, εις μνήμην του, καθιέρωσε το βραβείο Turing, το οποίο απονέμεται ετησίως σε εξαίρετους επιστήμονες των υπολογιστών και θεωρείται το Nobel της Πληροφορικής.

Η αποκατάσταση της μνήμης του

Άγαλμα του Τούρινγκ υπάρχει από το 2001 στο Μάντσεστερ, στο πάρκο Sackville, μεταξύ του κτιρίου του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ στην οδό Whitworth και μιας γειτονιάς στο κέντρο της πόλης που αποτελεί στέκι ομοφυλοφίλων.

Για να τιμήσει την 50ή επέτειο του θανάτου του, το Πανεπιστήμιο τοποθέτησε το 2004 μια αναμνηστική πλακέτα στην προηγούμενη κατοικία του, στο Γουίλσμλοου.

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2009, ο τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν δήλωσε δημόσια συγγνώμη εκ μέρους της βρετανικής κυβέρνησης για τη συμπεριφορά του κράτους απέναντι στον Άλαν Τούρινγκ, υπό την πίεση σχετικής εκστρατείας συλλογής υπογραφών.

Στις 24 Δεκεμβρίου 2013, η Ελισάβετ Β΄ του απένειμε χάρη μετά θάνατον. 

~~~~~~~~~~~~~~~

πηγή του άρθρου:tvxs.gr
~~~~~~~~~~~~~~
*
William Gordon Welchman

Κέρος -Οι θησαυροί του Δασκαλιού ανατρέπουν όσα γνωρίζαμε για την προϊστορική Ελλάδα

Κέρος – Η ιερή «πυραμίδα» απέναντι από το Κουφονήσι που ανατρέπει όσα γνωρίζαμε για την προϊστορική Ελλάδα

Μέσα Ιουλίου και οι αίθουσες του παλιού δημοτικού σχολείου του Πάνω Κουφονησίου έχουν πάρει ξανά ζωή. Ντόπιοι και τουρίστες, ηλικιωμένοι και νέοι έχουν συγκεντρωθεί στο μικρό οίκημα δίπλα από τη θάλασσα προκειμένου να δουν τους θησαυρούς της γης τους. 
Οι περισσότεροι αισθάνονται περήφανοι ακόμη και αν δεν γνωρίζουν ακριβώς το γιατί. 
Άλλοι πάλι, αδυνατούν να αντιληφθούν τη σημασία των ευρημάτων που κοιτούν. 
Δεν μπορούν να κατανοήσουν πώς η ανακάλυψη και η ύπαρξη των σπασμένων μαρμάρινων ειδωλίων και των πήλινων αγγείων που εκτίθενται μπροστά τους, στην έκθεση “δες ΑΠΕΝΑΝΤΙ”, αλλάζουν την ιστορία του προϊστορικού κόσμου
Στον προαύλιο χώρο του μικρού σχολείου, το βουητό από τις συνομιλίες του κόσμου καλύπτει τον ήχο των παφλασμών από την παραλία της Άμμου που βρίσκεται δίπλα από το παλιό δημοτικό. 
Για τον καθηγητή του Κέιμπριτζ, Colin Renfrew, ωστόσο, έναν από τους πιο γνωστούς και σεβαστούς αρχαιολόγους παγκοσμίως, πρόκειται για μία στιγμή απόλυτης ηρεμίας και μεγάλης ικανοποίησης. 
Το αντιλαμβάνεσαι καθώς παρατηρείς τη στάση του σώματός του και διακρίνεις το πράο βλέμμα του την ώρα που κοιτά απέναντι. 
Διότι γνωρίζει πως όσοι περάσουν από το παλιό σχολείο μέχρι τον ερχόμενο Σεπτέμβρη και σηκώσουν το βλέμμα τους προς τη μεριά των παραθύρων, θα κοιτάξουν επίσης απέναντι. Αυτή τη φορά όμως, δεν θα παρατηρήσουν απλώς την παραλία του νησιού με τους περαστικούς και τα καΐκια που πηγαινοέρχονται στο Πορί, αλλά θα δουν ό,τι ακριβώς βλέπει και εκείνος εδώ και πολλά χρόνια: Την Κέρο και το Δασκαλιό της.
Μία ευκαιρία να δεις ΑΠΕΝΑΝΤΙ
Η πρώτη φορά που ο λόρδος Renfrew επισκέφτηκε την Κέρο ήταν το 1963, έπειτα από παρότρυνση του σπουδαίου καθηγητή Αρχαιολογίας, Χρήστου Ντούμα. 
Και από την πρώτη κιόλας στιγμή που βρέθηκε εκεί, κατάλαβε πως επρόκειτο για μία «απίστευτα σημαντική τοποθεσία». 
Σήμερα, στην ηλικία των 81 ετών, γνωρίζει πως το νησί στο οποίο αφιέρωσε πολλά χρόνια της ζωής του, άξιζε κάθε λεπτό και δυσκολία. 
Διότι τα ευρήματά του αποκαλύπτουν έναν κόσμο που μέχρι σήμερα δεν γνωρίζαμε πως υπήρχε και ο οποίος ήταν ιδιαίτερα εξελιγμένος για την εποχή του, σε πολλά επίπεδα και ειδικότερα, σε κοινωνικό, εμπορικό και κυρίως, αρχιτεκτονικό. 
Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι το γεγονός πως οι υπεύθυνοι της ανασκαφής αναφέρονται σήμερα στην κατασκευή του οικισμού του Δασκαλιού ως τη μεγαλύτερη προϊστορική θαλάσσια επιχείρηση μεταφορών στον κόσμο και κάνουν λόγο για μια εξαιρετικής αρχιτεκτονικής κατασκευή που, μεταξύ άλλων, λειτούργησε ως θρησκευτικό ιερό -και δη το πιο σημαντικό της πρώιμης Εποχής του Χαλκού στον ελλαδικό κόσμο- καθιστώντας την Κέρο ένα σπουδαίο κέντρο του πρωτοκυκλαδικού πολιτισμού.
Σίγουρα αυτό θα πίστευε και θα αισθανόταν ο ταξιδιώτης που πριν από 4.500 χρόνια έπλεε προς το νησί. 
Οι τεράστιες μαρμάρινες πλάκες από το ναξιώτικο μάρμαρο στο νησάκι του Δασκαλιού με την πυραμιδοειδή μορφή -πριν από 4.500 χρόνια αποτελούσε το δυτικότερο ακρωτήρι της Κέρου– που ακτινοβολούσαν στον ήλιο και είχαν τοποθετηθεί σε έξι αναβαθμίδες για να φιλοξενήσουν κτίσματα εξαιρετικής τεχνικής, θα έκαναν τον κάθε περαστικό να κυριευτεί από θαυμασμό. 
Τον ίδιο θαυμασμό νιώθει σήμερα και εκείνος που επιχειρεί απλώς να μετατρέψει σε εικόνα τις παραπάνω λέξεις και να πραγματοποιήσει ένα νοητό ταξίδι στο παρελθόν. 
Πόσω μάλλον όταν αναλογίζεται ότι ο εντυπωσιακός αυτός οικισμός με τα μνημειακά οικοδομήματα (ο οποίος κατοικήθηκε για 500 έτη, από το 2.750 ως το 2.240) είχε δημιουργηθεί 1.000 ολόκληρα χρόνια πριν από τα φημισμένα μυκηναϊκά ανάκτορα.
Ο ρόλος της ψηφιακής τεχνολογίας στην ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς
Οι «ψηφιακές ανασκαφές» -μία από τις λίγες στον κόσμο- που πραγματοποιήθηκαν στην Κέρο και το Δασκαλιό με τη βοήθεια της COSMOTE (η οποία είναι και αποκλειστικός χορηγός της έκθεσης), αποτελούν μέρος του «The Cambridge Keros Project», ενός εκ των σημαντικότερων ερευνητικών προγραμμάτων Προϊστορικής Αρχαιολογίας στην Ελλάδα. 
Και τα ευρήματα που το πρόγραμμα, το οποίο ξεκίνησε το 2006 με πρωτοβουλία του Colin Renfrew -ως συνέχεια των ερευνών που πραγματοποιήθηκαν τις δεκαετίες του ’60 και του ‘80 στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού- είναι πολλά και αναμφίβολα σημαντικά.
Σύμφωνα με την κυρία Ντέπη Τζιμέα, Executive Director Εταιρικής Επικοινωνίας Ομίλου ΟΤΕ, «η εμπειρία από τη συμμετοχή μας σε ένα επιστημονικό πρόγραμμα παγκόσμιας σπουδαιότητας ήταν συγκλονιστική». 
Όπως υπογράμμισε, «είναι τιμή μας που στηρίξαμε, με το δίκτυο και τις υποδομές μας, τις έρευνες και το έργο ανασκαφής αυτής της εξαιρετικής ομάδας αρχαιολόγων», ενώ τόνισε πως το Πρόγραμμα Ανασκαφών της Κέρου «είναι το καλύτερο παράδειγμα του πώς η χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας μπορεί να συμβάλλει στην ανάδειξη της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς διεθνώς».
Σήμερα, την έρευνα συνδιευθύνει μαζί με τον κ. Renfrew ο σπουδαίος Βρετανός αρχαιολόγος και Senior Reasearch Associate στο Κέιμπριτζ, Dr. Michael Boyd, ενώ μαζί τους έχουν μία σπουδαία ομάδα επιστημόνων. Και οι δύο μίλησαν στο CNN Greece, το οποίο βρέθηκε στο Πάνω Κουφονήσι για τα εγκαίνια της περιοδικής έκθεσης «δες ΑΠΕΝΑΝΤΙ, έναν οικισμό στην Κέρο 4.500 χρόνια πριν». 
Τα ευρήματα και τα στοιχεία που κάνουν τους αρχαιολόγους να μιλούν για μία πραγματικά σπουδαία ανακάλυψη αλλά και ο τρόπος με τον οποίο έγιναν οι ανασκαφές -και o οποίος δεν έχει συμβεί σε τέτοια κλίμακα σε άλλη αρχαιολογική τοποθεσία στην Ελλάδα, χάρη στον ρόλο της ψηφιακής τεχνολογίας- δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανασκαφή αλλά και την έκθεση που πραγματοποιείται στο Πάνω Κουφονήσι και προσφέρει στον επισκέπτη μία «γεύση» για την προηγμένη τεχνογνωσία και κατασκευαστική δεινότητα του προϊστορικού αυτού οικισμού.
Από τα μέχρι στιγμής στοιχεία, φαίνεται πως τα όσα βρέθηκαν κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στην Κέρο και η λεπτομερής ανάλυση των στοιχείων χάρη στις πρωτοποριακές τεχνικές καταγραφής που χρησιμοποιήθηκαν από τους αρχαιολόγους το τελευταίο διάστημα, αλλάζουν την αντίληψη που είχαμε μέχρι σήμερα για την προϊστορική Ελλάδα. 
Πρόκειται ουσιαστικά για μία από τις λίγες «ψηφιακές ανασκαφές» στον κόσμο και τα δεδομένα που αναλύθηκαν δείχνουν πως οι Έλληνες της πρώιμης Εποχής του Χαλκού ήταν πολύ περισσότερο οργανωμένοι από ό,τι πιστεύαμε, τόσο σε επίπεδο πολιτικό και κοινωνικό όσο σε τεχνικό και πολιτιστικό.
Η μεγαλύτερη ναυτική επιχείρηση και το σπουδαιότερο ιερό της αρχαιότητας
Γιατί οι αρχαιολόγοι μιλούν για ιδιαίτερα σημαντικά ευρήματα; 
Διότι φαίνεται πως το Δασκαλιό διαδραμάτισε έναν κρίσιμο ρόλο σε ό,τι αφορά στην πολιτιστική ανάπτυξη της αρχαίας Ελλάδας, ενώ σύμφωνα με τους καθηγητές που ηγήθηκαν των ανασκαφών, είναι πιθανό πως το μικρό αυτό νησάκι με τη μορφή πυραμίδας, ήταν μέρος ενός ευρύτερου πολιτιστικού αλλά και πολιτικού φαινομένου που εξελίσσονταν από την Αίγυπτο μέχρι τη Βρετανία και το Στόουνχεντζ. 
Οι ίδιοι, μάλιστα, θεωρούν πως η εντατικοποίηση της πρώιμης χρήσης του μετάλλου, του εμπορίου και των διάφορων πολιτικών και πολιτιστικών αλλαγών που έλαβαν χώρα, ενδεχομένως συνδέονται με πολλές εξελίξεις που έγιναν την εποχή εκείνη σε διάφορα άλλα μέρη, στοιχείο που δίνει στα ευρήματα της Κέρου, μία άλλη, παγκόσμια διάσταση.
Σε ό,τι αφορά στον οικισμό του Δασκαλιού, οι αρχαιολόγοι που διεξήγαγαν τις ανασκαφές μιλούν για τη μεγαλύτερη θαλάσσια επιχείρηση της αρχαιότητας κάτι που, όπως υποστηρίζουν, αποδεικνύει την ύπαρξη ενός ανεπτυγμένου δικτύου μεταφορών στο Αιγαίο, ήδη από το 4.500 π.Χ.. 
Αξίζει απλώς να αναφέρουμε ότι σχεδόν όλα τα πήλινα αγγεία που βρέθηκαν στην Κέρο είχαν μεταφερθεί εκεί από άλλα νησιά και περιοχές, ενώ για τη δημιουργία του οικισμού χρειάστηκε να μεταφερθούν από τη Νάξο στο Δασκαλιό από 5.000 έως 10.000 τόνοι μαρμάρου -παρά την απόσταση των περίπου 10 χιλιομέτρων που χωρίζει τα δύο νησιά.
Πώς η Κέρος «ξεδιπλώνει» την ιστορία της Κνωσού
Το κατά πόσο τα ευρήματα των ανασκαφών στην Κέρο και το Δασκαλιό αλλάζουν την ιστορία της προϊστορικής Ελλάδας, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, είναι κάτι που μένει να δούμε. Σύμφωνα με τον κ. Boyd όμως, φαίνεται πως όσα βλέπουμε στην Κέρο «αποτελούν την αρχή των εξελίξεων που μας οδήγησαν τελικά στην ανάδυση της κοινωνίας των ανακτόρων». 
Διότι όπως υποστήριξε, αναφερόμενος στην Κνωσό και τα μυκηναϊκά ανάκτορα, «τώρα πραγματικά μαθαίνουμε τι συνέβαινε κατά τη διάρκεια της 3ης χιλιετίας π.Χ.» και οδήγησαν εν συνεχεία στις εξελίξεις στην Κρήτη και τις Μυκήνες.
«Δεν ξεκίνησαν όλα από το πουθενά», ανέφερε, σημειώνοντας πως οι αρχιτεκτονικές δεξιότητες, η οργάνωση και ο σχεδιασμός που χαρακτηρίζουν τα ευρήματα στον οικισμό του Δασκαλιού, «υπήρχαν στις Κυκλάδες στα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. και αυτό μας επιτρέπει να κατανοήσουμε πως όσα έλαβαν χώρα στην Κρήτη στη συνέχεια, από το 2.200 μέχρι 2.100 το π.Χ., δεν ήρθαν από το πουθενά. 
Όλα αυτά προϋπήρχαν στην Ελλάδα και είμαστε τυχεροί που βρήκαμε όλα τα στοιχεία εδώ στο Δασκαλιό».
Οι αποθέσεις, τα μοναδικά ειδώλια του Δασκαλιού και οι εορτασμοί
Για τον λόρδο Renfrew, ο οποίος θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολόγους σήμερα, η Κέρος και συγκεκριμένα η περιοχή του Κάβου και τα Δασκαλιό, αποτελούσαν χώρους ιερούς και με βάση τα μέχρι στιγμής ευρήματα, σήμερα μπορούμε να μιλάμε για το αρχαιότερο ναυτικό ιερό στον κόσμο. 
Διότι πέρα από τα περίτεχνα οικοδομήματα και το σύστημα των αποστραγγιστικών αγωγών που είχαν κατασκευαστεί στο Δασκαλιό, οι άνθρωποι της εποχής εκείνης φαίνεται πως επισκέπτονταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα το νησί της Κέρου προκειμένου να πραγματοποιούν μία τελετουργική παράδοση πολλών αιώνων. 
Αυτό τουλάχιστον διαπιστώνουν οι επιστήμονες από τις αποθέσεις που βρέθηκαν σε συγκεκριμένες τοποθεσίες στο νησί και οι οποίες μεταφέρθηκαν στην Κέρο από άλλα νησιά των Κυκλάδων αλλά ακόμη και από την Αττική και την Καππαδοκία.
Το παράδοξο στην υπόθεση της Κέρου είναι πως όλα τα αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν, από τα μαρμάρινα ειδώλια και τα γλυπτά μέχρι τα δοχεία αγγειοπλαστικής, ήταν σπασμένα. Όχι όμως, εξαιτίας των αρχαιοκάπηλων που είχαν λεηλατήσει το νησί κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ‘50, αλλά λόγω μιας μακράς παράδοσης την οποία οι κάτοικοι της περιοχής εκείνης κατά τη διάρκεια της πρώιμης Εποχής του Χαλκού, φαίνεται πως τηρούσαν. Συγκεκριμένα, οι έρευνες της ανασκαφικής ομάδας οδήγησαν τους επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι τα αντικείμενα που βρέθηκαν είχαν στην πραγματικότητα σπάσει σε άλλα νησιά και μεταφερθήκαν στην Κέρο, «όπου και αποθέτονταν συστηματικά».
Γιατί οι επισκέπτες της Κέρου ακολουθούσαν αυτό το τελετουργικό; 
Κανείς δεν μπορεί να δώσει με σιγουριά την απάντηση σε αυτό το ερώτημα. 
Ωστόσο, δεν υπάρχουν άλλες ενδείξεις από άλλα νησιά των Κυκλάδων για παρόμοια περιστατικά.
Μεγάλο ενδιαφέρον έχουν, πάντως, και τα κυκλαδικά ομοιώματα που ανακαλύφθηκαν σε πρόσφατες ανασκαφές στο νησί και τα οποία είναι κατασκευασμένα από μάρμαρο. 
Σε αντίθεση με την Κέρο, στο Δασκαλιό ανακαλύφθηκαν ελάχιστα ειδώλια τα οποία, ωστόσο, διαφοροποιούνται στη μορφή τους από τα υπόλοιπα της αντίστοιχης περιόδου που έχουν ανακαλυφθεί στην ευρύτερη περιοχή των Κυκλάδων. 
Τα ειδώλια του Δασκαλιού διακρίνονται για την απόλυτη σχηματοποίηση της μορφής και οι σχηματικές αυτές φιγούρες, αποτελούν πλέον μία νέα υποκατηγορία. 
Ας μην ξεχνάμε, βέβαια, πως δύο από τα πλέον γνωστά κυκλαδικά ειδώλια (και μοναδικά στο είδος τους), ο αρπιστής και ο αυλητής, βρέθηκαν σε παλιότερες ανασκαφές στην Κέρο.
Η εξελιγμένη μεταλλουργία και τα εμπορικά δίκτυα
Πέρα από το θρησκευτικό μέρος της ιστορίας της Κέρου, πάντως, και σύμφωνα με τον Dr. Michael Boyd, με βάση τα εκπληκτικά -όπως τα χαρακτήρισε- ευρήματα στο Δασκαλιό, οι πρώτες δραστηριότητες που έλαβαν χώρα εκεί ήταν μεταλλουργικές, ενώ γύρω στο 2.600 και 2.550 π.Χ. σημειώθηκε μία «έκρηξη» κατασκευαστικής δραστηριότητας στο νησί. 
Όπως υποστήριξε, «η χρήση των μετάλλων συνέβαλε στην εξέλιξη του Κυκλαδικού Πολιτισμού και τώρα αρχίζουμε να κατανοούμε το πώς συνέβη αυτό με περισσότερες λεπτομέρειες», ενώ έκανε, μάλιστα, λόγο για την ύπαρξη μιας «ιδιαίτερα εκλεπτυσμένης μεταλλουργικής τεχνολογίας» στο Δασκαλιό -το οποίο αξίζει να σημειωθεί πως δεν διέθετε -και δεν διαθέτει- πηγές μεταλλευμάτων.
Εξίσου ανεπτυγμένα φαίνεται πως ήταν και τα εμπορικά δίκτυα της εποχής με την υποδιευθύντρια του Project και Αν. Καθηγήτρια, Εύη Μαργαρίτη, από το Ινστιτούτο Κύπρου, να αναφέρεται στα απομεινάρια τροφίμων που βρέθηκαν στο Δασκαλιό (όπως ελιές και σταφύλια) -και φέρονται να εισήχθησαν εκεί από άλλα νησιά- να κάνει λόγο για «ένα σημαντικό επίπεδο οργάνωσης που δεν έχουμε συναντήσει τα περασμένα χρόνια και το οποίο βλέπουμε εν συνεχεία στην Κνωσό». 
Προκειμένου να ελεγχθούν τα εμπορικά αυτά δίκτυα, πιθανότατα χρειαζόταν να υπάρχει και ένα είδος κεντρικής εξουσίας στην περιοχή -στοιχείο που δεν συναντάμε αλλού κατά τη διάρκεια της προκυκλαδικής περιόδου.
Η αίσθηση του «ανήκειν» στις Κυκλάδες
Τα παραπάνω στοιχεία φανερώνουν, αν μη τι άλλο, για τους ειδικούς την ύπαρξη μιας ιδιαίτερα ανεπτυγμένης κοινότητας, με τον κ. Renfrew να τονίζει πως τα ειδώλια που βρέθηκαν στο νησί ενδεχομένως αποτελούσαν την εικόνα της κοινότητας που συγκεντρωνόταν εκεί για να λάβει μέρος σε εορταστικές τελετουργίες. 
Κατά τον ίδιο, μάλιστα, οι εορτασμοί και η μεταφορά αντικειμένων στα σημεία των αποθέσεων στο νησί δεν σχετίζονταν απαραιτήτως με ταφικές συνήθειες -όπως έχει διαπιστωθεί σε άλλες περιπτώσεις στις Κυκλάδες. Μία υπόθεση που ενισχύεται από το γεγονός ότι στην Κέρο και το Δασκαλιό δεν έχουν βρεθεί πολλά οστά και τάφοι. 
Αλλά ακόμη και σε ό,τι αφορά στις ταφικές συνήθειες, φαίνεται πως η περίπτωση της συγκεκριμένης αρχαιολογικής τοποθεσίας διαφέρει και δημιουργεί νέα δεδομένα για τους ερευνητές (στο Δασκαλιό υπάρχει μία μοναδική περίπτωση αποτέφρωσης, ενώ στην Κέρο υπάρχουν ευρήματα για αρχική απόθεση των νεκρών σε βραχοσκεπές και ενδείξεις για δεύτερη ταφή στη συνέχεια).
«Άνθρωποι πήγαιναν στην Κέρο από διαφορετικά νησιά, από τις Κυκλάδες ακόμη και από την Αττική και έκαναν τις αφιερώσεις τους, νιώθοντας πως επρόκειτο για ένα σημαντικό τους καθήκον. 
Τα ειδώλια τους μπορεί να είχαν έναν ισχυρό θρησκευτικό χαρακτήρα αλλά θα μπορούσαν επίσης να είχαν ένα έντονο κοινωνικό στοιχείο», υποστήριξε ο καθηγητής, σημειώνοντας πως οι επισκέπτες της Κέρου και του Δασκαλιού, «γνώριζαν πως είχαν μια κοινή ιστορία πίσω τους».
Μάλιστα, ο γνωστός καθηγητής Αρχαιολογίας αναφέρθηκε στο σημείο αυτό στους πανελλήνιους αγώνες της αρχαίας Ελλάδας -και φυσικά τους Ολυμπιακούς- για να εξηγήσει μία σημαντική κατά τον ίδιο θεωρία. 
«Οι πανελλήνιοι αγώνες της αρχαίας Ελλάδας είχαν εν μέρει θρησκευτικό χαρακτήρα αλλά κυρίως, ήταν μία περίσταση κατά την οποία οι Έλληνες συγκεντρώνονταν και κατά κάποιον τρόπο, καθόριζαν τι σημαίνει να είναι κάποιος Έλληνας…», είπε, εκφράζοντας την υπόθεση ότι «οι εορτασμοί που λάμβαναν χώρα στον Κάβο και το Δασκαλιό καθόριζαν τι σημαίνει να είναι κάποιος μέρος της κυκλαδικής κοινότητας». 
Και σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν μέσα από αυτές τις συγκεντρώσεις που δημιουργήθηκε αρχικά η αίσθηση του «ανήκειν» σε μια κοινωνία, η αίσθηση της κοινωνίας στις Κυκλάδες, η αίσθηση της εθνότητας.
H τεχνολογία και ο ρόλος του «i-DIG»
Εκτός από τα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στην Κέρο και το Δασκαλιό, κάποια από τα οποία φιλοξενούνται στην έκθεση «δες ΑΠΕΝΑΝΤΙ, έναν οικισμό στην Κέρο 4.500 χρόνια πριν» στο Πάνω Κουφονήσι, οι ανασκαφές στην περιοχή διακρίνονται για τη μοναδικότητά τους και για έναν ακόμη λόγο και συγκεκριμένα, για τον ρόλο της ψηφιακής τεχνολογίας σε αυτές.
Σύμφωνα με την Dr Μαργαρίτη από το Κυπριακό Ινστιτούτο, «δεν υπάρχει άλλη αρχαιολογική τοποθεσία στην Ελλάδα η οποία έχει ανασκαφεί τόσο λεπτομερώς και με όλες τις σύγχρονες μεθόδους που χρησιμοποιήσαμε, θα είναι πολύ δύσκολο για κάποια άλλη τοποθεσία να συγκριθεί με το Δασκαλιό».
Για την ίδια, το Δασκαλιό αποτελεί μία «χρονοκάψουλα» για την καθημερινότητα εκείνης της εποχής. 
Πώς ακριβώς η ψηφιακή τεχνολογία λειτούργησε στη διευκόλυνση του έργο των αρχαιολόγων στην Κέρο; 
Στην ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε στο νησί χρησιμοποιήθηκαν πρωτοποριακές μέθοδοι καταγραφής από τους αρχαιολόγους. 
Για την ακρίβεια, πρόκειται για μία ανασκαφή «χωρίς χαρτί» -πιθανότατα την πρώτη στην Ελλάδα και μία από τις λίγες στο κόσμο «ψηφιακές ανασκαφές». 
Διότι χάρη στην εφαρμογή «i-DIG» που είχε στο πλευρό της, η ομάδα του «The Cambridge Keros Project» απέκτησε τη δυνατότητα να έχει άμεση πρόσβαση σε όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, μιας και τα ανασκαφικά δεδομένα και αποτελέσματα εργαστηριακής μελέτης καταγράφονταν ταυτόχρονα στο ίδιο σύστημα.
Ουσιαστικά, το πρωτοποριακό αυτό app βοήθησε την ανασκαφική ομάδα να ενώσει το «παζλ» της Κέρου και του Δασκαλιού, αφού κάθε αντικείμενο που βρισκόταν και κάθε πληροφορία καταχωρούνταν στο σύστημα, ακόμη και την ίδια στιγμή και από πολλά και διαφορετικά σημεία του νησιού.
Για να επιτευχθούν τα παραπάνω, βέβαια, ήταν απαραίτητη η ενίσχυση του τηλεπικοινωνιακού της δικτύου στην περιοχή, κάτι για το οποίο φρόντισε η COSMOTE. 
Υποστηρίζοντας την ανασκαφή της Κέρου στο πλαίσιο της στρατηγικής Βιώσιμης Ανάπτυξης που ακολουθεί, η εταιρεία προσέφερε στην ομάδα του project γρήγορες ταχύτητες Internet και την ίδια ώρα, της παρείχε τον απαιτούμενο τεχνολογικό εξοπλισμό, όπως tablets και 4G pockets WiFi για τις καθημερινές ανάγκες καταγραφής και τεκμηρίωσης.
Αρκεί απλώς να επισκεφτεί κάποιος την έκθεση στο παλιό δημοτικό σχολείο του Πάνω Κουφονησίου για να διαπιστώσει πώς η τεχνολογία βοήθησε τους ερευνητές και παράλληλα, να κατανοήσει τις δυσκολίες με τις οποίες η ανασκαφική ομάδα ήρθε αντιμέτωπη. 
Και αυτό διότι στην έκθεση φιλοξενείται, μεταξύ άλλων, πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό από τις ανασκαφές, ενώ ο επισκέπτης μπορεί να συμμετέχει ακόμη και εικονικά σε αυτές, φορώντας ειδικά, virtual reality γυαλιά που τον μεταφέρουν απευθείας στο ανεμόδαρτο και δύσβατο νησί και το πλευρό της ομάδας του «The Cambridge Keros Project».
Στην περίπτωση, λοιπόν, που βρεθείτε στο Πάνω Κουφονήσι μέχρι τα τέλη του ερχόμενου Σεπτέμβρη, μην παραλείψετε να επισκεφτείτε το παλιό δημοτικό σχολείο του νησιού και να σταθείτε πίσω από τα παράθυρά του για να δείτε και εσείς απέναντι, έναν οικισμό στην Κέρο -όπως ακριβώς τον «είδε» ο λόρδος Renfrew πριν από πολλά χρόνια.
Αν κοιτάξετε λίγο καλύτερα προς την πλευρά του Δασκαλιού, ίσως θα έχετε την τύχη να θαυμάσετε τα ψήγματα του ναξιώτικου μαρμάρου που εξακολουθούν να ακτινοβολούν στον ήλιο 4.500 χρόνια μετά, έλκοντας τους ταξιδιώτες του Αιγαίου στο λαμπρότερο ιερό της προϊστορικής Ελλάδας. 
Τα ψήγματα εκείνα τα οποία, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, έθεσαν τις βάσεις για τη διαμόρφωση της κυκλαδικής ταυτότητας και που όπως φαίνεται, συντέλεσαν μία τεράστια αλλαγή στην ίδια τη φύση της πρωτοκυκλαδικής κοινωνίας και του πολιτισμού της πρώιμης Εποχής του Χαλκού γενικότερα.
Την έκθεση «δες ΑΠΕΝΑΝΤΙ, έναν οικισμό στην Κέρο 4.500 χρόνια πριν» -αποκλειστικός χορηγός της οποίας είναι η COSMOTE και η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2019- παρουσιάζουν η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων σε συνεργασία με τη Βρετανική Σχολή Αθηνών, το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και το Ινστιτούτο Κύπρου. Την επιμέλειά της έχει ο αρχαιολόγος-μουσειολόγος της Εφορείας Στέφανος Κεραμίδας, ο οποίος και συντόνισε όλες τις σχετικές εργασίες υπό το γενικό συντονισμό του Εφόρου Δημήτρη Αθανασούλη και συνεπιμελήτρια την Μαργαρίτα Δρίλλια αρχαιολόγο/υπεύθυνη επικοινωνίας στην Easy dot, εταιρεία που υλοποίησε την μουσειογραφική μελέτη και επιμελήθηκε την παραγωγή του εποπτικού υλικού. 
Σημειώνεται πως το Πρόγραμμα «The Cambridge Keros Project» είναι ενταγμένο στην ερευνητική δραστηριότητα της Βρετανικής Σχολής Αθηνών και διεξάγεται με την άδεια του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και την υποστήριξη, συνεργασία και εποπτεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων.

πηγή:cnn.gr

Παγκόσμιο ενδιαφέρον για το νησί «πυραμίδα» του Αιγαίου. Χτίστηκε και οχυρώθηκε με πέτρα 1.000 χρόνια πριν από τις Μυκήνες.

Παγκόσμιο ενδιαφέρον για το νησί «πυραμίδα» του Αιγαίου.Χτίστηκε και οχυρώθηκε με πέτρα 1.000 χρόνια πριν από τις Μυκήνες.Οι έρευνες του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ αποκαλύπτουν μεταλλουργικά εργαστήρια και υπόγεια τούνελ... 

Νέα ευρήματα έρχονται στο φως για το νησάκι Δασκαλιό που βρίσκεται δίπλα στην Κέρο και προκαλούν παγκόσμιο θαυμασμό.Το νησί που συνδέθηκε με μια από τις μεγαλύτερες υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας στον κόσμο, φαίνεται οτι κρύβει πολλά ακόμα μυστικά και ειδικά στο σημείο αποκαλύφθηκε προϊστορικός οικισμός.Τα νέα ευρήματα εκθειάζουν με δημοσιεύματά τους οι βρετανικές εφημερίδες.

Το Δασκαλιό βρίσκεται απέναντι από το ακρωτήριο Κάβος της Κέρου, όπου τη δεκαετία του ’60 έγινε μια τεράστια λαθρανασκαφή.
Τις επόμενες δεκαετίες οι αρχαιολογικές έρευνες στο νησάκι έφεραν στο φως  υπολείμματα ενός αρχαίου οικισμού.
Συγκεκριμένα εντοπίστηκε ένα ορθογώνιο κτίριο, το οποίο χρονολογούνταν την ίδια περίοδο με τα ευρήματα στον Κάβο.
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγους κατά την προϊστορική περίοδο η Κέρος συνδεόταν με το Δασκαλιό με μια λωρίδα στεριάς, η οποία τα σύγχρονα χρόνια βυθίστηκε και χάθηκε.
Μετά τους αρχαιοκαπήλους έγιναν οργανωμένες ανασκαφές από αρχαιολόγους  Φ. Ζαφειροπούλου και Κ. Τσάκο και ήρθαν στο φως επιπλέον μαρμάρινα θραύσματα ειδωλίων, ένας τάφος που περιείχε αγγεία και ένα ολόκληρο μαρμάρινο ειδώλιο.
Ετσι επιβεβαιώθηκε ότι η έρημη σήμερα Κέρος αποτελούσε σημαντικό κέντρο μαρμαρογλυπτικής των Κυκλάδων κατά τη 3η χιλιετία π. Χ.
Ο αρχαιολόγος και διδάκτορας του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, σερ Κόλιν Ρένφριου, που βρέθηκε στο νησί ως φοιτητής τη δεκαετία του ’60, πραγματοποίησε επιπλέον ανασκαφές.
Από τότε δεν έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια να λύσει τον γρίφο γιατί οι αρχαίοι επισκέπτονταν το σημείο και έκαναν τελετές στις οποίες άφηναν τα περίφημα μαρμάρινα ειδώλια.

Η «πυραμίδα» του Δασκαλιού

Τα αποτελέσματα της επίμονης προσπάθειας του Κόλιν Ρέμφριου και των συνεργατών του στην Ελλάδα, δημοσιεύτηκε πρόσφατα και τα ευρήματα δείχνουν  ότι το Δασκαλιό  την 3η χιλιετία π.Χ υπήρξε σημαντικό σημείο στην καρδιά των Κυκλάδων.
Οι νέες ανασκαφές έφεραν στο φως υπόγεια τούνελ και στοιχεία εξελιγμένης μεταλλοτεχνίας.
Όπως παρατήρησαν οι επιστήμονες, το Δασκαλιό είναι καλυμμένο από πέτρινες κατασκευές.
Ο καθηγητής Ρένφριου πιστεύει ότι αποτελούσε ένα φυσικό λιμάνι της Κέρου, με θέα στο βόρειο, νότιο και δυτικό Αιγαίο.
Το Δασκαλιό  είχε ένα φυσικό σχήμα πυραμίδας που με την ανθρώπινη παρέμβαση ενισχύθηκε από  μια σειρά πέτρινων τειχών που το έκαναν να μοιάζει με βαθμιδωτή πυραμίδα.
Οι επίπεδες επιφάνειες σχηματίστηκαν με πέτρα που μεταφέρθηκαν από την γειτονική Νάξο.
Οι αρχαιολόγοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ και από το Ινστιτούτο της Κύπρου υπολογίζουν ότι εισήχθησαν περισσότεροι από  1.000 τόνοι πέτρας από τη Νάξο και πως μεγάλο μέρος του νησιού έχει χτιστεί προϊστορικά δίνοντας την εντύπωση ενός μνημείου που βγαίνει από τη θάλασσα.

Ο Ρένφριου σημειώνει ότι οι έρευνες δίνουν μια νέα εικόνα για την αρχιτεκτονική και τη μετακίνηση των πληθυσμών.

Καθώς γίνονταν οι ανασκαφές στα χαμηλότερα επίπεδα οι αρχαιολόγοι εντόπισαν την πολυπλοκότητα ενός πολιτισμού που άκμασε 1.000 χρόνια πριν ανεγερθούν τα διάσημα παλάτια των Μυκηναίων.
Κάτω από τις σκάλες και μέσα στα τοιχώματα εντοπίστηκαν εξελιγμένα συστήματα αποχέτευσης που ήταν πολύπλευρα και μελετημένα με κάθε λεπτομέρεια.
Προς το παρόν δεν έχουν ανακαλύψει αν χρησιμοιούνταν για τη διαχείριση του καθαρού νερού ή για αποχέτευση.

Η αρχαιολόγος Εύη Μαργαρίτη από το Κυπριακό Ινστιτούτο ανέφερε ότι το Δασκαλιό έδωσε σημαντικά στοιχεία σχετικά με την παραγωγή ελιάς και σταφυλιού στο Αιγαίο την 3η χιλιετία π.Χ.
Για τον λόγο αυτό επικεντρώθηκαν στην ανάλυση του χώματος που έφεραν στο φως καμένους σπόρους, φυτολίθους (φυτικά υπολείμματα που διατηρούνται ως πυριτία), καμένα ξύλα ή οστά ζώων και ψαριών.
Η κ. Μαργαρίτη επισήμανε, ότι τα υπολείμματα τροφής αποδεικνύουν ότι «η Κέρος δεν ήταν αυτοσυντηρούμενη, αλλά έκανε εισαγωγές τροφίμων από άλλες περιοχές που θα  οδηγήσει σε νέα στοιχεία σχετικά με την ανταλλαγή τροφίμων».
Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο που έχουν βρει είναι η ανάπτυξη της μεταλλουργίας που αποτελούσε σημαντική «τεχνολογία» της εποχής.
Οι κάτοικοι του Δασκαλιού ήταν καταρτισμένοι μεταλλουργοί και επειδή στην Κέρο δεν υπάρχουν πηγές μεταλλευμάτων πιθανολογείται ότι οι πρώτες ύλες εισήχθησαν από άλλα νησιά των Κυκλάδων ή από την Ηπειρωτική χώρα.
Η τήξη των μετάλλων και η χύτευση  γινόταν στα κτίρια του Δασκαλιού.
Οι νέες ανασκαφές έφεραν στο φως δύο νέα κτίρια μεταλλουργίας γεμάτα υπολείμματα μεταλλουργίας.
Μάλιστα σε ένα από τα δύο δωμάτια βρέθηκε ένας μολύβδινος μύλος με ένα καλούπι που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή μαχαιριών από χαλκό και δεκάδες κεραμικά θραύσματα.
Όπως αναφέρει ο επικεφαλής της ανασκαφής Michael Boyd του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, «οι ανακαλύψεις αυτές συνδέονται με την προσπάθεια αστικοποίησης τη συγκεκριμένη εποχή».
Στο Δασκαλιό βλέπουμε την αρχή της αστικοποίησης,  την εντατικοποίηση της βιοτεχνίας, της γεωργικής παραγωγής, την ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής και τη σταδιακή ενσωμάτωση των τελετουργικών πτυχών του ιερού στο πλαίσιο της λειτουργίας του χώρου»....

Ο θησαυρός της Κέρου και η μεγάλη λεηλασία των αρχαιοκαπήλων στο ιερό νησί των Κυκλάδων στα Κουφονήσια.Πως άρπαξαν τα περίφημα μαρμάρινα ειδώλια, τα οποία αργότερα εντοπίστηκαν σε μουσεία του εξωτερικού και επώνυμες ιδιωτικές συλλογές... 

Με τον όρο «Θησαυρός της Κέρου» αποκαλούνται τα δεκάδες μαρμάρινα αρχαία γλυπτά που κλάπηκαν από το ακατοίκητο νησί της Κέρου απέναντι από τα Κουφονήσια των Κυκλάδων, τον περασμένο αιώνα.Από τη δεκαετία του ‘50 και μετά οι αρχαιοκάπηλοι έσκαβαν συστηματικά στη θέση Κάβος και άρπαξαν αναρίθμητες αρχαιότητες.Ανάμεσά τους ήταν πολλά μαρμάρινα ειδώλια, τα οποία αποτελούν κορυφαία δημιουργήματα γλυπτικής του Κυκλαδίτικου πολιτισμού.

Τα κλεμμένα γλυπτά διοχετεύτηκαν παράνομα στην διεθνή αγορά και κατέληξαν σε ιδιωτικές συλλογές και σε μουσεία.

Η λαθρανασκαφή της Κέρου αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας στον κόσμο.... 

Οι αρχαιολόγοι στην Κέρο... 
Οι αρχαιολόγοι πληροφορήθηκαν για την αρπαγή του πλούτου που πραγματοποιούταν για μεγάλο διάστημα στο νησάκι των Κυκλάδων και τον Σεπτέμβριο του ’63 ο αρχαιολόγος Χρίστος Ντούμας, που διακρίθηκε για την δουλειά του στην Σαντορίνη, πήγε στην Κέρο.
Οι αρχαιοκάπηλοι όμως και τα ευρήματα που είχαν ανακαλύψει είχαν εξαφανιστεί…...
Η εικόνα που αντίκρισε ο Ντούμας ήταν απογοητευτική.
Ολόκληρη η δυτική πλευρά του νησιού ήταν σκαμμένη μέχρι τη θάλασσα.
Οι αρχαιολόγοι πραγματοποίησαν ανασκαφές στη λεηλατημένη περιοχή και ανακάλυψαν επιπλέον θραύσματα από ειδώλια και μαρμάρινα αντικείμενα.
Ο διακεκριμένος αρχαιολόγος ερεύνησε επιπλέον το νησί Δασκαλιό που βρίσκεται κοντά από το ακρωτήριο Κάβος και ανακάλυψε ένα ορθογώνιο κτίριο το οποίο χρονολογούνταν την ίδια περίοδο με τα ευρήματα στον Κάβο.
Εκεί βρέθηκαν υπολείμματα ενός αρχαίου οικισμού.
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Ντούμα κατά την προϊστορική περίοδο η Κέρος συνδεόταν με το Δασκαλιό με μια λωρίδα στεριάς.
Το 1966 έως το 1967 πραγματοποιήθηκαν επιπλέον ανασκαφές από τους αρχαιολόγους Φ. Ζαφειροπούλου και Κ. Τσάκο και ανακαλύφτηκαν επιπλέον μαρμάρινα θραύσματα ειδωλίων, ένας τάφος που περιείχε αγγεία και ένα ολόκληρο μαρμάρινο ειδώλιο....
Κέρος
Για χρόνια οι αρχαιολόγοι είχαν προβληματιστεί σχετικά με τον ρόλο του νησιού τα αρχαία χρόνια.
Ο αρχαιολόγος Χρίστος Ντούμας είχε συμπεράνει ότι στη θέση Κάβος που έδρασαν οι αρχαιοκάπηλοι λειτουργούσε νεκροταφείο που πιθανόν καταστράφηκε από κάποια φυσική καταστροφή.
Το νεκροταφείο άνηκε στον οικισμό Δασκαλιό, ο οποίος αποτελούσε σημαντικό εμπορικό λιμάνι της αρχαιότητας.
Σύμφωνα με την Φ. Ζαφειροπούλου, η οποία ανακάλυψε ανάμεσα στα ευρήματα πολλά μαρμάρινα αντικείμενα, η Κέρος αποτελούσε σημαντικό κέντρο μαρμαρογλυπτικής των Κυκλάδων κατά τη 3η χιλιετία π. Χ...
Τη δεκαετία του ’70 διατυπώθηκε η άποψη ότι η περιοχή Κάβος ήταν ένας αποθέτης που σχετιζόταν με τελετουργίες προς τιμήν των νεκρών.
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο και διδάκτορα του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, Κόλιν Ρένφριου, που βρέθηκε στο νησί τη δεκαετία του ’60 και πραγματοποίησε επιπλέον ανασκαφές το 2006, τα ειδώλια ήταν ήδη σπασμένα από την αρχαιότητα.
Με αυτή τη διαπίστωση έλυσε ένα ακόμη μεγάλο μυστήριο της Κέρου.
Όπως ανέφερε, οι δημιουργοί τους κατέστρεφαν τα γλυπτά κατά τη διάρκεια κάποιας τελετουργίας, τα μετέφεραν από τις Κυκλάδες στην Κέρο και τα εναπόθεταν στον Κάβο, που αποτελούσε την περίοδο εκείνη ένα μεγάλο ιερό.
Η άποψη του Ρένφριου είναι η επικρατέστερη σχετικά με τη λειτουργία του Κάβου και επιβεβαιώνει τις παλαιότερες θεωρίες ότι το νησί ήταν μέρος μεγάλης λατρευτικής σημασίας για τους Κυκλαδίτες....
Ο επαναπατρισμός του «θησαυρού της Κέρου»
Τη δεκαετία του ’80 η P. Getz-Preziosi-Gentle εισήγαγε τον όρο «θησαυρός της Κέρου» και ερεύνησε την κατάληξη των κλεμμένων αντικειμένων του νησιού. Σύμφωνα με την ίδια ο θησαυρός αποτελούνταν από 350 ειδώλια εκ των οποίων τα δώδεκα ήταν ολόκληρα ενώ τα υπόλοιπα ήταν θραύσματα.
Τα κλεμμένα ειδώλια εντοπίστηκαν σε επώνυμες ιδιωτικές συλλογές και σε δημοπρασίες μεγάλων οίκων του εξωτερικού την δεκαετία του ’90.
Μερικά είχαν πωληθεί από τους αρχαιοκάπηλους σε μουσεία των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Αυστραλίας.
Το μεγαλύτερο μέρος των κλεμμένων ειδωλίων της Κέρου άνηκαν στην χήρα του Καθηγητή Έρλενμαγιερ, που ήταν κάτοχος μιας πλούσιας συλλογής αρχαιοτήτων....
Τη δεκαετία του ’90 η χήρα αποφάσισε να πουλήσει τη συλλογή από αρχαιότητες που είχε στην κατοχή της η οποία αποτελούταν από 110 θραύσματα του «θησαυρού της Κέρου».
Η εκποίηση της συλλoγής πραγματοποιήθηκε σε δημοπρασίες του οίκου Sotheby’s στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη.
Το ίδρυμα Ν.Π. Γουλανδρή και η Εμπορική Τράπεζα κατάφεραν να αποκτήσουν μετά από πολλές δημοπρασίες συνολικά 81 θραύσματα, τα οποία στεγάζονται σήμερα στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης....
πηγή του άρθρου:mixanitouxronou.gr

nigella sativa – Πως η φυτική ιατρική σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

Ένα βότανο που χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή ιατρική από πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής, και όχι μόνο, μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση του καρκίνου του παγκρέατος, ενός από τους πιο επικίνδυνους και δυσκολότερους  καρκίνους!
Οι ερευνητές του καρκίνου  στο Kimmel Cancer at Jefferson στη Φιλαδέλφεια έχουν διαπιστώσει ότι η θυμοκινόνη, ένα εκχύλισμα από έλαιο σπόρου nigella sativa, εμπόδισε την ανάπτυξη κυττάρων καρκίνου του παγκρέατος και σκότωσε τα κύτταρα ενισχύοντας τη διαδικασία προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου.
Παρά το ότι οι μελέτες βρίσκονται σε πρώιμα στάδια , τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η θυμοκινόνη θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί ως προληπτική στρατηγική σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση και χημειοθεραπεία ή σε άτομα με υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου...

συνέχεια του άρθρο:https://botanologia.gr/nigella-sativa-pos-i-fytiki-iatriki-skotonei-ta-karkinika-kyttara/

Δάνεια με το στανιό, με ρήτρα… υποτέλειας! – του Δάνη Παπαβασιλείου

Στις 19 Ιανουαρίου του 1928 η Ελλάδα υποχρεώνεται, ύστερα από συμφωνία, να αναγνωρίσει ότι όφειλε στις ΗΠΑ 18.127.000 δολάρια από τις πιστώσεις που είχαν παραχωρηθεί από αυτές και τους τόκους τους.

Ηταν μια ακόμη ληστρική συμφωνία, μια λεόντειος συμφωνία, που έδενε χειροπόδαρα τη χώρα και την παρέδιδε στους πιστωτές της.
Το μέγεθος της ληστείας αποκαλύπτεται από το γεγονός ότι το δάνειο που είχε πάρει από τις ΗΠΑ ήταν 5,5 εκατομμυρίων δολαρίων και το τελικό ποσό που θα πλήρωνε ήταν κατά 330% μεγαλύτερο!

Πρόκειται για την πρώτη μεγάλης κλίμακας έφοδο του αμερικανικού κεφαλαίου στην Ελλάδα, αφού μέχρι τότε κυριαρχούσε το αγγλικό και το γαλλικό κεφάλαιο. Εξάλλου, όπως είναι γνωστό, από το 1898 είχε επιβληθεί στην Ελλάδα καθεστώς «Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου», με το οποίο δινόταν η δυνατότητα στους μεγάλους πιστωτές της (Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ) να ελέγχουν τα έσοδα και τα έξοδα του κράτους, όπως και να καθορίζουν τον τρόπο πληρωμής των χρεών και των δανείων της.

Κατά σύμπτωση, στις 19 Γενάρη 1928, τη μέρα που υπογράφηκε η ληστρική συμφωνία με τους Αμερικανούς στο χωριό Μούρες του Ηρακλείου Κρήτης πάνω από 700 αγρότες κύκλωσαν τα γραφεία της Εφορίας και έκαψαν τα αρχεία της, ενώ στην πόλη οργανώθηκε παλλαϊκό συλλαλητήριο, στο οποίο 5 περίπου χιλιάδες αγρότες και εργαζόμενοι απαίτησαν μαχητικά την κατάργηση της βαριάς φορολογίας.

Το «δάνειο της σταθεροποίησης»…
Λίγες μέρες μετά, στις 29 Μαρτίου 1928, κυρώνεται το λεγόμενο τριμερές δάνειο ή «δάνειο σταθεροποίησης».
Ενα από τα πολλά δάνεια που συνήψαν οι αστικές κυβερνήσεις της χώρας μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Ο υπερδανεισμός από τις «μεγάλες δυνάμεις» υπήρξε, αφ’ ενός, ο σημαντικότερος παράγοντας για την ολοκληρωτική εξάρτηση της χώρας, αφ’ ετέρου, η αιτία για μια άνευ προηγουμένου σκληρή πολιτική για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.

Η Ελλάδα μπήκε στο στάδιο της μερικής προσωρινής σταθεροποίησης καθυστερημένα, εξαιτίας των συνεπειών που είχε στην οικονομία της η Μικρασιατική Εκστρατεία.
Η άρχουσα τάξη εφάρμοσε πολιτική σταθεροποίησης, δυναμώνοντας την εξάρτηση της χώρας από το ξένο κεφάλαιο, εντείνοντας την εκμετάλλευση των εργαζομένων και το χτύπημα των αγώνων τους, περιορίζοντας τις συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες.

Η οικονομική εξάρτηση δυνάμωσε τα χρόνια αυτά με τη μεγάλη τοποθέτηση ξένων κεφαλαίων, κυρίως με τη μορφή δανείων προς το δημόσιο, που έφτασαν τα 907.800.000 χρυσά φράγκα, που προέρχονταν: από την Αγγλία τα 48%, από τις ΗΠΑ (προσφυγικό δάνειο) τα 31%, από το Βέλγιο (δάνειο ύδρευσης) τα 12%, από τη Σουηδία (δάνειο σιδηροδρόμων) τα 6%, από τη Γαλλία, την Ολλανδία και την Ελβετία (παραγωγικό δάνειο) τα 3%.

Από τα εξωτερικά δάνεια η επιβάρυνση του κάθε Ελληνα έφθασε στα 80 δολάρια, πλησίασε δηλαδή στο ετήσιο εισόδημα που ήταν 90 δολάρια. Με τα δάνεια αυτά διείσδυσε ακόμη περισσότερο στην ελληνική οικονομία το ξένο κεφάλαιο, κυρίως το αγγλοαμερικανικό, με τις εταιρίες «Πάουερ», «Ούλεν», «Χάμπρο», «Φαουντέισιον» και «Σέλεκμαν».

Το «τριμερές δάνειο» αποτελούσε μέρος του «Πρωτοκόλλου της Γενεύης», το οποίο υπογράφηκε στις 15 Σεπτέμβρη 1927.
Ηταν ύψους 206 εκατομμυρίων χρυσών γαλλικών φράγκων και εκδόθηκε με σκοπό «τη σταθεροποίηση του ελληνικού χρήματος, την εξόφληση ενός μέρους των κρατικών οφειλών και τη συνέχιση του έργου της αποκατάστασης των προσφύγων».

Οι κυβερνήσεις, εκείνης της εποχής, υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη έριξαν στις πλάτες των εργαζομένων καινούριους φόρους.
Την οικονομική σταθεροποίηση την εννοούσαν σαν καθήλωση των ημερομισθίων και μισθών, σαν απόρριψη κάθε αιτήματος των εργατών και αγροτών για τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους.-
imerodromos.gr

Οι σκέψεις μας είναι πολύ πιο καταστροφικές από όσο νομίζουμε! (17)

Οι θυμοί του πλανήτη μας, μας εκπλήσσουν, ενώ είναι το αποτέλεσμα υλοποίησης καταστροφικών μελλόντων, εφαρμογή του καθενός στην καθημερινή του ζωή!

read more:https://taneatisgaleras.blogspot.com/2025/03/blog-post_9.html

Η Kodak θα κυκλοφορήσει το δικό της κρυπτονόμισμα

Μία ημέρα αφότου έγινε γνωστό ότι πρώην στέλεχος της Goldman Sachs σχεδιάζει την ίδρυση τράπεζας για κρυπτογραφημένα νομίσματα, η φρενίτιδα γι’ αυτό το νέο είδος επένδυσης συμπαρέσυρε χθες την Kodak.

Η εταιρεία φωτογραφικών ειδών, που οδηγήθηκε στην πτώχευση το 2012, εξαιτίας της πίστης της στο φιλμ και στη συμβατική φωτογραφία, είδε χθες την αξία της μετοχής της να αυξάνεται 120%, όταν ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει το δικό της κρυπτογραφημένο νόμισμα.

Εν ολίγοις, αφού πλήρωσε πολύ ακριβά την άρνησή της να ασχοληθεί εγκαίρως με την ψηφιακή απεικόνιση, η άλλοτε εμβληματική εταιρεία παραγωγής φωτογραφικών ειδών φτάνει πλέον στο αντίθετο άκρο.
Οπως ανακοίνωσε, προτίθεται να δημιουργήσει το Kodakcoin, «ένα κρυπτογραφημένο νόμισμα που θα δώσει σε φωτογράφους και εταιρείες τη δυνατότητα να ελέγχουν καλύτερα τα δικαιώματά τους πάνω στις φωτογραφίες τους».
Παράλληλα, όμως, θα προσφέρει στους πελάτες της τη δυνατότητα να νοικιάζουν τα συστήματα υπολογιστών για τη δημιουργία και άντληση bitcoin, τα οποία θα εγκαταστήσει στα κεντρικά της γραφεία στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης.

Σχολιάζοντας τη μετάλλαξη της Kodak, ο Γκάρικ Χίλεμαν, συνεργάτης του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, ειδικευμένος στην εναλλακτική χρηματοδότηση, μίλησε για «το φαινόμενο που είχαμε ξαναδεί στα τέλη της δεκαετίας του 1990, με την ιλιγγιώδη άνοδο των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας, όταν συμβατικές εταιρείες έβλεπαν τη μετοχή τους να εκτινάσσεται μόλις ανέφεραν κάποια στρατηγική επιλογή τους σχετικά με το Διαδίκτυο».
Ο ίδιος φαίνεται, πάντως, μάλλον απαισιόδοξος σχετικά με το τι επιφυλάσσει η ιλιγγιώδης άνοδος των κρυπτογραφημένων νομισμάτων.
Επισήμανε ότι «όταν βλέπουμε τις τιμές να κινούνται τόσο ανοδικά, φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα».

Δεν είναι ο μοναδικός που φαίνεται να παραμένει επιφυλακτικός απέναντι στη νέα γενιά αξιών.
Μιλώντας στο δίκτυο CNBC, ο μεγαλοεπενδυτής και επιχειρηματίας Γουόρεν Μπάφετ συντάχθηκε με επιφανείς οικονομολόγους που έχουν επανειλημμένως προειδοποιήσει για τη «φούσκα» του bitcoin.
Προέβλεψε ότι «η φρενίτιδα για το bitcoin δεν θα οδηγήσει σε καλά αποτελέσματα», ενώ δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν σκοπεύει να επενδύσει στα κρυπτογραφημένα νομίσματα.

Ο επενδυτικός πυρετός, πάντως, οδήγησε χθες σε νέα άνοδο το ethereum, το δεύτερο μετά το bitcoin ακριβότερο κρυπτογραφημένο νόμισμα, που έφτασε στα 1.417,38 δολάρια.
Εχει σημειώσει, συνολικά, άνοδο περίπου 60% μέσα στην τελευταία εβδομάδα και περίπου 13.000% μέσα στους τελευταίους 12 μήνες.

Την ίδια στιγμή το Πεκίνο, που τον Σεπτέμβριο απαγόρευσε το bitcoin και εν συνεχεία έκλεισε όλα τα ανταλλακτήρια των κρυπτογραφημένων νομισμάτων, σπεύδει να εξαλείψει από τη χώρα κάθε ίχνος αυτής της νέας βιομηχανίας. Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ των Financial Times, η Κίνα έδωσε οδηγίες στις περιφερειακές αρχές της χώρας να «κατευθύνουν ενεργά» τις επιχειρήσεις προς την έξοδο από τη βιομηχανία των κρυπτογραφημένων νομισμάτων. Επισημαίνουμε ότι στην Κίνα αντλούνται περίπου τα 3/4 από το σύνολο των bitcoins ανά τον κόσμο, εν μέρει επειδή οι ενδιαφερόμενοι έχουν εκμεταλλευθεί τις χαμηλές τιμές της ενέργειας σε περιοχές πλούσιες σε άνθρακα ή υδροηλεκτρική ενέργεια.
kathimerini.gr

Ο εγκέφαλος αρχίζει να «τρώει» τον εαυτό του όταν δεν κοιμάται καλά

Ο λόγος που κοιμόμαστε, βρίσκεται πολύ πιο πέρα ​​από την απλή αναπλήρωση των ενεργειακών μας επιπέδων, η οποία γίνεται κάθε 12 ώρες.
Οι εγκέφαλοί μας αλλάζουν την κατάστασή τους όταν κοιμόμαστε, προκειμένου να καθαρίσουν τα τοξικά παραπροϊόντα της νευρικής δραστηριότητας που απομένουν κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Είναι αρκετά περίεργο ότι η ίδια διαδικασία αρχίζει να συμβαίνει και στους εγκεφάλους των ανθρώπων που υποφέρουν επίσης από χρόνια αϋπνία, εκτός εκείνων που βρίσκονται σε υπερδιέγερση.
Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι ο επαναλαμβανόμενος κακός ύπνος προκαλεί στον εγκέφαλο την εξαφάνιση μιας σημαντικής ποσότητας νευρώνων και συναπτικών συνδέσεων και η ανάκτηση του ύπνου μπορεί να μην είναι σε θέση να αντιστρέψει τη ζημιά.

Μια ομάδα ερευνητών από το Marche Polytechnic University στην Ιταλία εξέτασε την ανταπόκριση του εγκεφάλου των θηλαστικών σε κακές συνήθειες ύπνου και βρήκε μια παράξενη ομοιότητα ανάμεσα στα ποντίκια που είχαν ξεκουραστεί και στα άυπνα ποντίκια.

Όπως και τα κύτταρα που βρίσκονται σε άλλο σημείο στο σώμα σας, έτσι και οι νευρώνες στον εγκέφαλό σας, ανανεώνονται συνεχώς από δύο διαφορετικούς τύπους γλοιακών κυττάρων, μίας μορφής υποστηρικτικών κυττάρων.

Τα μικρογλοιακά κύτταρα είναι υπεύθυνα για την εκκαθάριση παλαιών και φθαρμένων κυττάρων μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φαγοκυττάρωση. Η δουλειά των αστρογλοιακών κυττάρων είναι να κόψουν τις περιττές συνάψεις (συνδέσεις) στον εγκέφαλο ώστε να ανανεώσουν και να αναμορφώσουν την σύνδεση.

Γνωρίζουμε ότι αυτή η διαδικασία συμβαίνει όταν κοιμόμαστε ώστε να καθαριστεί η νευρολογική φθορά της ημέρας, αλλά τώρα φαίνεται ότι το ίδιο συμβαίνει όταν αρχίζουμε να μην κοιμόμαστε καλά.

Αλλά αντί αυτό να είναι κάτι καλό, ο εγκέφαλος χάνει το όριο με την εκκαθάριση και αρχίζει να προκαλεί βλάβη στον εαυτό του.

Σκεφτείτε το εξής: σαν κάποιος να καθαρίζει τα σκουπίδια όταν κοιμάστε, σε αντίθεση με κάποιον που έρχεται στο σπίτι σας μετά από αρκετές άυπνες νύχτες και αδιάκριτα πετάει έξω την τηλεόραση, το ψυγείο και το σκυλί της οικογένειάς σας.

«Για πρώτη φορά φαίνεται ότι τα αστρογλοιακά κύτταρα τρώνε κυριολεκτικά τμήματα των συνάψεων εξαιτίας της απώλειας ύπνου», δήλωσαν οι ερευνητές.

Για να το διαπιστώσουν αυτό, οι ερευνητές μελέτησαν τους εγκεφάλους τεσσάρων ομάδων ποντικών:

• Μία ομάδα αφέθηκε να κοιμηθεί για 6 έως 8 ώρες (η ξεκούραστη ομάδα)
• Μια άλλη την ξυπνούσαν περιοδικά από τον ύπνο (η αυθόρμητα ξύπνια ομάδα)
• Μια τρίτη ομάδα διατηρήθηκε ξύπνια για επιπλέον 8 ώρες (η στερημένη από ύπνο ομάδα)
• Και μια τελική ομάδα διατηρήθηκε αφυπνισμένη για πέντε ημέρες χωρίς καθόλου ξεκούραση (η χρόνια στερημένη από ύπνο ομάδα).

Όταν οι ερευνητές συνέκριναν τη δραστηριότητα των αστρογλοιακών κυττάρων στις τέσσερις ομάδες, τα εντόπισαν στο 5,7% των συνάψεων στους εγκεφάλους της ξεκούραστης ομάδας και στο 7,3% των αυθόρμητα ξύπνιων ποντικιών.

Στην στερημένη από ύπνο και στη χρόνια στερημένη από ύπνο ομάδα, παρατηρούσαν κάτι διαφορετικό: τα αστρογλοιακά κύτταρα είχαν αυξήσει τη δραστηριότητά τους στην κατανάλωση τμημάτων των συνάψεων, όπως τα μικρογλοιακά κύτταρα τρώνε τα απόβλητα, μια διαδικασία γνωστή ως αστρογλοιακή φαγοκυττάρωση.

Στους εγκεφάλους ποντικών που είχαν υποστεί στέρηση ύπνου, τα αστρογλοιακά κύτταρα βρέθηκαν να είναι ενεργά στο 8,4% των συνάψεων και στα χρόνια στερημένα από ύπνο ποντίκια, ένα επιβλητικό 13,5% των συνάψεών τους, παρουσίαζε ενεργοποίηση των αστρογλοιακών κυττάρων.

Οι περισσότερες από τις συνάψεις που φαγώθηκαν στις δύο ομάδες ποντικών που είχαν υποστεί στέρηση ύπνου ήταν οι μεγαλύτερες, οι οποίες ήταν και οι παλαιότερες και πιο βαριά χρησιμοποιούμενες – «σαν τα παλιά έπιπλα ενός σπιτιού» – κάτι που είναι καλό.

Όμως, όταν η ομάδα ήλεγξε τη δραστηριότητα των μικρογλοιακών κυττάρων στις τέσσερις ομάδες, διαπίστωσαν ότι είχε επίσης επιδεινωθεί στην ομάδα που είχε υποστεί χρόνια στέρηση ύπνου.

Και αυτό είναι μια ανησυχία, επειδή η αχαλίνωτη μικρογλοιακή δραστηριότητα έχει συνδεθεί με ασθένειες του εγκεφάλου όπως η νόσος του Alzheimer και άλλες μορφές νευροεκφυλισμού.

«Αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι η αστρογλοιακή φαγοκυττάρωση, κυρίως των προσυναπτικών στοιχείων σε μεγάλες συνάψεις, παρουσιάζεται μετά από οξεία και χρόνια απώλεια ύπνου, αλλά όχι μετά από αυθόρμητο ξύπνημα, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να προωθήσει την εκκαθάριση και την ανακύκλωση φθαρμένων συστατικών των ισχυρά χρησιμοποιούμενων, ισχυρών συνάψεων», αναφέρουν οι ερευνητές.

«Αντίθετα, μόνο η χρόνια απώλεια ύπνου ενεργοποιεί τα μικρογλοιακά κύτταρα και προάγει τη φαγοκυτταρική δραστηριότητά τους … υποδηλώνοντας ότι η εκτεταμένη διακοπή του ύπνου μπορεί να προκαλέσει μικρογλοία και ίσως να προδιαθέσει τον εγκέφαλο σε άλλες μορφές προσβολής».

Πολλά ερωτήματα φυσικά παραμένουν, όπως εάν η διαδικασία αυτή αναπαράγεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο και εάν η ανάκτηση του ύπνου, μπορεί να αντιστρέψει τη ζημιά.

Αλλά το γεγονός ότι οι θάνατοι του Αλτσχάιμερ έχουν αυξηθεί κατά ένα απίστευτο 50% από το 1999, μαζί με την δυσκολία που πολλοί από εμάς αντιμετωπίζουμε για να έχουμε έναν καλό ύπνο, σημαίνει ότι αυτό είναι κάτι που πρέπει να ερευνήσουμε σε βάθος και γρήγορα.

Η έρευνα έχει δημοσιευθεί στο Journal of Neuroscience.
~~~~~~~~~~~~~
πηγή του άρθρου:nostimonimar.gr/sleep-brain

Η ιστορία του Πατρίς Λουμούμπα…

Η αποικιοκρατία, οι μαριονέτες της και ο Πατρίς Λουμούμπα, που δολοφονείται σαν σήμερα, στις 17 Ιανουαρίου του 1961.

Της Κάτιας Κατιμερτζή

Όταν το 1953 η πριγκίπισσα Ζοζεφίν-Σαρλότ του Βελγίου νυμφευόταν το Μεγάλο Δούκα του Λουξεμβούργου Ζαν, το κεφάλι της κοσμούσε μια διαμαντένια τιάρα με 854 διαμάντια.
Οι πολύτιμοι λίθοι είχαν εξορυχτεί στη βελγική αποικία του Κονγκό.
Στην επικράτεια του αφρικανικού αυτού κράτους διαπράττονταν από το 1885 η πιο φρικαλέα γενοκτονία στα πλαίσια της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας. Θα έπρεπε να περάσουν άλλα εφτά χρόνια πριν ένας Κονγκολέζος ηγέτης φωνάξει για τα ποτάμια του αίματος, που είχαν ποτίσει τα διαμάντια της πριγκιπικής τιάρας.

Από τα μέσα του 15ου αιώνα ήδη η Αφρική είχε υποστεί τις συνέπειες της στυγνής δουλεμπορικής εκμετάλλευσης εκ μέρους των αποικιακών δυνάμεων της εποχής εις βάρος των πληθυσμών της, που είχαν αφήσει μια ήπειρο υποανάπτυκτη και στερημένη από τους ανθρώπους της.
Η εγκαθίδρυση της αποικιοκρατίας στα ίδια τα αφρικανικά εδάφη στις αρχές του 19ου αιώνα μετέτρεψε την ήδη μαρασμένη Αφρική σε πεδίο ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων με έπαθλο τον τεράστιο φυσικό της πλούτο με αποτέλεσμα την περαιτέρω αποψίλωση και φτωχοποίηση της.

Στη διάσκεψη του Βερολίνου του 1885, όπου τα ιμάτια της Αφρικής μοιράστηκαν ανάμεσα στις αποικιοκρατικές δυνάμεις, μια περιοχή νοτίως του ποταμού Κονγκό στην κεντρική Αφρική, μεγαλύτερη του Βελγίου κατά 80 φορές, δωρίστηκε εν είδει προσωπικής ιδιοκτησίας στο Βέλγο βασιλιά Λεοπόλδο, που επιθυμούσε διακαώς ένα πάτημα στη «χρυσή» ήπειρο.

O Βέλγος βασιλιάς Λεοπόλδος ο Β’ 
Ο Λεοπόλδος εξήγγειλε επισήμως την ανάληψη μιας σταυροφορίας εκπολιτισμού των νέων του υπηκόων, που θα «τρυπούσε το σκότος που κάλυπτε λαούς ολόκληρους».
Στην ουσία, όμως, απέβλεπε μόνο στα τεράστια κέρδη, που η εξερεύνηση του Κονγκό υποσχόταν, καθώς τα εδάφη ήταν πλούσια σε πολύτιμα μέταλλα και πετρώματα, και υπήρχε άφθονη ξυλεία και ελεφαντόδοντο.

Εγκαθίδρυσε ένα στυγνό καθεστώς εκμετάλλευσης, που βασιζόταν σε έναν μισθοφορικό στρατό και επέβαλλε καταναγκαστική εργασία στους γηγενείς πληθυσμούς μέσα σε συνεχή τρομοκρατία, που περιελάμβανε φρικτούς ακρωτηριασμούς, απαγωγές και δολοφονίες,όταν οι ιθαγενείς δεν είχαν την επιθυμητή απόδοση.
Μέχρι το 1908, οπότε το Κονγκό μετατράπηκε σε βελγική αποικία, μετά από «βασιλική δωρεά», ο μισός πληθυσμός της χώρας είχε εξολοθρευτεί.
Στα έργα διάσημων συγγραφέων της εποχής, όπως ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, ο Μάρκ Τουέιν και ο Τζόζεφ Κόνραντ, οι λεπτομέρειες αυτής της γενοκτονίας 10.000.000 ανθρώπων ξεπηδούσαν ανατριχιαστικές και προκάλεσαν διεθνή κατακραυγή.

Για τους κατοίκους του Κονγκό, όμως, ελάχιστα άλλαξαν με την αλλαγή του καθεστώτος.
Οι βελγικές αρχές αναδείχτηκαν σε νέους δυνάστες, που απέβλεπαν σε ιλιγγιώδη κέρδη.
Οι συνεχείς εξεγέρσεις καταπνίγονταν, αφού οι εξαθλιωμένοι Κογκολέζοι δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τις οργανωμένες στρατιωτικές μονάδες, που υπερασπίζονταν τα συμφέροντα της βελγικής κυβέρνησης και των ιδιωτικών εταιρειών εξόρυξης.
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την σταδιακή παρακμή της αποικιοκρατίας, το κίνημα για αυτοδιάθεση του Κογκολέζικου λαού απέκτησε φωνή .
Ήταν η φωνή ενός ανθρώπου, του Πατρίς Λουμούμπα.

Ο άνδρας αυτός ήταν ένας από τους γηγενείς , που είχαν μορφωθεί για να στελεχώσουν τις διοικητικές υπηρεσίες της χώρας.
Απασχολούνταν στην ταχυδρομική υπηρεσία και είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία.
Πάνω απ’ όλα, όμως, ονειρευόταν την ελευθερία και καταφερόταν ενάντια στην απάνθρωπη εκμετάλλευση του λαού του..
Το 1958 ίδρυσε το Εθνικό Μέτωπο του Κονγκό, ένα κόμμα που απαιτούσε την άμεση ανεξαρτητοποίηση της χώρας και τη συγκρότηση μιας ισχυρής κεντρικής κυβέρνησης, που θα εξέφραζε το σύνολο των κατοίκων.
Για το όραμά του αυτό μίλησε και στην πρώτη διάσκεψη των λαών της Αφρικής στην Άκρα της Γκάνα.
Η κυβέρνηση του Βελγίου τοποθετούνταν τότε πια υπέρ της σταδιακής ανεξαρτητοποίησης, ενώ παράλληλα εργαζόταν για την εγκαθίδρυση ενός κράτους-προτεκτοράτου.
Η μεθόδευση αυτή έγινε αιτία να ξεσπάσουν ταραχές στη χώρα με πολλά θύματα.
Ο Πατρίς Λουμούμπα συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 6μηνη φυλάκιση ως υποκινητής των ταραχών.
Η φυλάκισή του δεν τον εμπόδισε να θριαμβεύσει στις τοπικές εκλογές του Δεκέμβρη του 1959 καθώς και στις εθνικές εκλογές του Μαΐου του 1960.

Οι Βέλγοι αναγκάστηκαν να τον αποφυλακίσουν για να λάβει μέρος στη διάσκεψη των Βρυξελλών μαζί με τους άλλους εκπροσώπους του εθνικιστικού κινήματος του Κονγκό.
Η συμβολή του ήταν καταλυτική, καθώς δεν δέχτηκε να χωριστεί η χώρα του σε μικρότερα κρατίδια και απέρριψε την τοποθέτηση του Βέλγου βασιλιά ως επικεφαλής του νέου κράτους.
Δεν άφησε στη βελγική κυβέρνηση άλλα περιθώρια από το να αποδώσει στο πολύπαθο Κονγκό την πλήρη ανεξαρτησία του.
Στις 23 Ιουνίου 1960 ανέλαβε επισήμως τα πρωθυπουργικά του καθήκοντα, παρουσία του βασιλιά Μποντουέν.
Η τελετή έμεινε γνωστή για την κριτική, που ο νέος πρωθυπουργός άσκησε στο Βέλγο βασιλιά στην ομιλία του, περιγράφοντας τα ειδεχθή βασανιστήρια, που υπέστη ο λαός του, ως «μοίρα χειρότερη και από το θάνατο».

«Αυτή η ανεξαρτησία, ακόμη και αν σήμερα τη γιορτάζουμε μαζί με το Βέλγιο, κανένας Κονγκολέζος, που του αξίζει να λέγεται έτσι, δεν θα ξεχάσει ποτέ ότι κερδήθηκε με σύγκρουση», συμπλήρωσε ο Λουμούμπα μπροστά σε όλους τους ανταποκριτές του ξένου τύπου.
Η προσπάθεια του να οργανώσει εκ βάθρων το νέο του κράτος αποδείχτηκε εξαιρετικά δύσκολη. Προσπαθούσε να πείσει ότι η εθνική χειραφέτηση έπρεπε να συνοδεύεται από κοινωνική δικαιοσύνη και εργατική συνειδητοποίηση.
Οι πληγές, όμως, που τόσα χρόνια στυγνής αποικιοκρατικής εκμετάλλευσης είχαν αφήσει στη χώρα και στους κατοίκους της ήταν βαθύτατες.
Το μη ευρωπαϊκό διοικητικό προσωπικό ήταν άπειρο και ανεκπαίδευτο, στις τάξεις του στρατού επικρατούσε μεγάλη απειθαρχία και οι υπόλοιποι πολιτικοί ηγέτες εργάζονταν για ικανοποίηση των προσωπικών τους επιδιώξεων μάλλον παρά για το καλό της χώρας.
Η χώρα έπεσε άμεσα σε κατάσταση χάους.
Οι Βέλγοι ταυτόχρονα με την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων προέβησαν σε απομάκρυνση των Ευρωπαίων πολιτών, στερώντας τον κρατικό μηχανισμό από τα έμπειρα στελέχη του.
Ταυτόχρονα, ο Μοϊζ Τσόμπε με την υποστήριξη των Βέλγων αλλά και των μεταλλευτικών εταιρειών και με στρατό που αποτελούνταν στο σύνολό του σχεδόν από λευκούς μισθοφόρους, ανακήρυξε την απόσχιση της περιοχής της Κατάνγκα, πλούσιας σε ουράνιο και διαμάντια, από το Κονγκό.
Ο Πατρίς Λουμούμπα απευθύνθηκε στον Ο.Η.Ε. για αποστολή ειρηνευτικών δυνάμεων, οι οποίες έφτασαν για να παραμείνουν θεατές στο εμφύλιο δράμα που εκτυλισσόταν.
Η επόμενη κίνηση του Λουμούμπα ήταν αυτή που τον μετέτρεψε σε στόχο.
Χωρίς ποτέ να έχει υπάρξει κομμουνιστής, επιθυμώντας απλά να κρατήσει το όνειρό του για ένα βιώσιμο κράτος ζωντανό, αποτάθηκε στην Ε.Σ.Σ.Δ.
Ο «αναιδής» και «γραφικός»Αφρικανός ηγέτης αναβαθμίστηκε αυτόματα σε «επικίνδυνο».
Ο πρόεδρος των Η.Π.Α. Αϊζενχάουερ, που θεωρούσε πια τον Λουμούμπα κομμουνιστή, προήδρευσε προσωπικά στις συσκέψεις, που έγιναν στο Υπουργείο Εξωτερικών και στο αρχηγείο της CIA, όπου έδωσε την εντολή εξόντωσης, χορηγώντας μάλιστα ένα μυστικό κονδύλι 100.000 δολαρίων.
Το Σεπτέμβρη του 1960 ο Λουμούμπα καθαιρέθηκε από το αξίωμά του και ο αρχηγός του γενικού επιτελείου, συνταγματάρχης Μομπούτου, εγκαθίδρυσε ένα δικτατορικό καθεστώς με την υποστήριξη της CIA.
Παράλληλα, εξαπέλυσε ένα ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψη του Λουμούμπα, που απέδωσε καρπούς την 1η Δεκεμβρίου του 1960.
Ο Κονγκολέζος ηγέτης συνελήφθη και παραδόθηκε στο αποσχιστικό καθεστώς της Κατάνγκα με την ανοχή των δυνάμεων της ειρηνευτική δύναμης.
Στο συμβούλιο ασφαλείας του Ο.Η.Ε. οι Σοβιετικοί πρότειναν τον αφοπλισμό του πραξικοπηματία Μομπούτου και την αποκατάσταση της εκλεγμένης κυβέρνησης, αλλά απευθύνονταν εις ώτα μη ακουόντων.
Αν και οι Αμερικανοί είχαν προετοιμάσει το πραξικόπημα του Μομπούτου, εντούτοις καθυστέρησαν να εκτελέσουν την προεδρική εντολή της εξόντωσης του Λουμούμπα.
Πιο αποφασιστικοί αποδείχθηκαν οι Βέλγοι, που με έγγραφες εντολές διέταξαν τη δολοφονία του.
Στις 17 Ιανουαρίου 1961 οι πραξικοπηματίες μετέφεραν τον κρατούμενο ηγέτη στη Ελιζαμπέτβιλ.
Το βράδυ της ίδιας ημέρας τον εκτέλεσαν σε άγνωστο σημείο μετά από άγριο βασανισμό και τον έθαψαν επιτόπου, παρουσία τεσσάρων Βέλγων αξιωματούχων.
Όταν την επόμενη μέρα διέρρευσε η είδηση, το σώμα του ξεθάφτηκε και μεταφέρθηκε αλλού, όπου ο ένας από τους Βέλγους αξιωματούχους το τεμάχισε προσωπικά με σιδηροπρίονο.
Στη συνέχεια περιέλουσε τα κομμάτια του πτώματος με θειικό οξύ για να εξαφανίσει κάθε ίχνος.  Μόνον ένα τμήμα του κρανίου και μερικά δόντια ήταν τα λείψανα της πρωτοφανούς αυτής αγριότητας.
Έπρεπε να περάσουν τρεις εβδομάδες για να εξαναγκαστεί τη καθεστωτική κυβέρνηση να ανακοινώσει επισήμως τη δολοφονία, που αποδόθηκε σε ενέργειες οργισμένων χωρικών κατά την προσπάθεια απόδρασης του.
Η δικτατορία του Μομπούτου έμελλε να είναι από τα μακροβιότερα τυραννικά καθεστώτα του πλανήτη με τις ευλογίες των Αμερικανών, βυθίζοντας το μαρτυρικό λαό του Κονγκό σε περαιτέρω εξαθλίωση.
Καταλύθηκε μόλις το 1997.
Το Φεβρουάριο του 2002 η βελγική κυβέρνηση παραδέχτηκε με καθυστέρηση 41 ετών ότι το Βέλγιο φέρει αναμφισβήτητα την ευθύνη για τα γεγονότα που οδήγησαν τον Πατρίς Λουμούμπα στο θάνατο.
«Η ιστορία κάποια μέρα θα πει το δικό της λόγο, αλλά δεν θα είναι η ιστορία που θα διδάξουν οι Βρυξέλλες, το Παρίσι, η Ουάσινγκτον ή ο Ο.Η.Ε, αλλά αυτή που θα διδάσκεται στις χώρες που θα απελευθερωθούν από την αποικιοκρατία και τις μαριονέτες της».
Γι’ αυτό αγωνίστηκε και σ’ αυτό ήλπιζε ο άνθρωπος που αυτοί που κινούσαν τα νήματα δεν ήθελαν να έχει ούτε τάφο.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

πηγή του άρθρου:

nostimonimar.gr