Οι δράσεις των βοτάνων – ισχυρά αφροδισιακά βότανα και φυτικά ιάματα για τη στυτική δυσλειτουργία

Τα βότανα ανεβάζουν τη λίμπιντο;
Κι αν ναι, ποια είναι και γιατί;
Και αν η σεξουαλική επιθυμία αρχίζει και εξασθενεί; – τι μπορούμε να κάνουμε;

H μειωμένη σεξουαλική επιθυμία ή η χαμηλή σεξουαλική λίμπιντο είναι αντικείμενο μελέτης εδώ και πολλά-πολλά χρόνια.
Και βέβαια οι αιτίες της μειωμένης λίμπιντο είναι πολλές και διάφορες και μπορεί να είναι βιολογικές,
παθολογικές,
συναισθηματικές,
ορμονικές.
Επίσης η κατάθλιψη,
το άγχος,
το στρες,
οι διάφορες δίαιτες,
η κακή διατροφή,
οι αυξομειώσεις βάρους, έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης για την μειωμένη διάθεση για σεξ τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες.
Και όπως πολλές φορές έχει ειπωθεί από γιατρούς και ερευνητές, η δραστήρια ερωτική ζωή είναι άκρως ευεργετική για τη φυσική κατάσταση,
το ανοσοποιητικό σύστημα,
την καρδιά,
τη μνήμη και ένα εξαίρετο αγχολυτικό.
Μια ευτυχισμένη σεξουαλική ζωή συμβάλλει στη συνολική μας ευτυχία.
Και ναι – η ισορροπημένη...
συνέχεια του άρθρου:https://botanologia.gr/oi-draseis-ton-votanon-ischyra-afrodisiaka-votana-kai-fytika-iamata-gia-ti-stytiki-dysleitoyrgia/

 

Περί της στερήσεως του Δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας - Δημήτριος Δ. Σουφλέρης, Δικηγόρος

Δημήτριος Δ. Σουφλέρης, Δικηγόρος

Δήλωση περί της στερήσεως του Δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας

Ι. Η Δήλωση

Η στέρηση της ελεύθερης κυκλοφορίας, για σχεδόν τις μισές ώρες του 24ωρου και επί τόσους μήνες και δια της υποχρεώσεως χρήσεως είτε εγγράφων είτε ηλεκτρονικών μέσων για την οποιουδήποτε είδους μετακίνησή μου, συνιστά προσβολή της προσωπικότητας μου στο σύνολό της και καθολικά. Η προσβολή αυτή είναι παράνομη, αντιδημοκρατική, αντισυνταγματική και αντίθετη προς τις Αρχές του Διεθνούς Δικαίου.

Η Ελληνική Κυβέρνηση που το πράττει αυτό και ιδίως ο Πρωθυπουργός της χώρας που έχει την κύρια ευθύνη των πολιτικών επιλογών και τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου που υπογράφουν τα σχετικά νομοθετικά κείμενα έχουν κατά πολύ υπερβεί την αρμοδιότητα που έχουν λάβει από τον κυρίαρχο λαό δια μέσου της εκλογικής διαδικασίας. Για τον λόγο αυτό κινούνται πλέον σε χώρο εκτός της δημοκρατικής νομιμότητας σύμφωνα με το ελληνικό πολίτευμα και πρέπει άμεσα να παραιτηθούν.

Ζητώ την άμεση παραίτηση του Πρωθυπουργού και των προαναφερομένων Υπουργών.

Ζητώ από τα κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου να πράξουν όπως οφείλουν για την αποκατάσταση της δημοκρατικής τάξεως και της επιστροφής της χώρας σε πραγματική δημοκρατική διακυβέρνηση σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας.

Ζητώ τον απόλυτο σεβασμό της προσωπικότητός μου και την άρση κάθε περιοριστικού μέτρου στο θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμά μου, το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας.

Δηλώνω ότι με την στέρηση της ελεύθερης κυκλοφορίας μου, η οποία γίνεται με την απαγόρευση κυκλοφορίας για συγκεκριμένες ώρες αλλά και με την παράλληλη υποχρέωση για αποστολή είτε μηνυμάτων sms είτε την χρήση εγγράφων πιστοποιητικών ή άλλων εγγράφων παραβιάζονται και καταπατούνται ιδίως τα άρθρα 2 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 παρ. 1 και παρ. 4, 25 παρ. 1 και 2, και 120 παρ. 2, 3 και 4 του Συντάγματος του 1975 όπως ισχύει. Επίσης παραβιάζεται το α 5 παρ. 1 της ΕΣΔΑ και ιδίως το α 2 παρ. 1 του 4ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, παραβιάζονται τα α 1 εδ. α, α 3 και ιδίως α 13 παρ. 1, της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τέλος παραβιάζεται το α 12 παρ. 1 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα

Ο δηλών Έλληνας Πολίτης

ΙΙ. Τα αναφερόμενα άρθρα του Συντάγματος και σχολιασμός τους

Ακολουθεί το κείμενο των άρθρων του ελληνικού Συντάγματος που αναφέρονται πιο πάνω. Κάτω από κάθε άρθρο υπάρχουν κάποιες σκέψεις και ερωτήματα που ερμηνεύουν τις θέσεις της ανωτέρω Δήλωσης. Στο τέλος σε επίμετρο παρατίθενται τα κείμενα των άρθρων των Διεθνών Νομοθετικών Κειμένων που επίσης έχουν αναφερθεί, καθώς και διαδικτυακές παραπομπές για αυτούσια τα αναφερόμενα στο παρόν νομοθετικά κείμενα.

Σύμφωνα με το Ελληνικό Σύνταγμα του 1975, όπως ισχύει μετά την Θ’ Αναθεώρησή του:

Άρθρο 2 (παρ. 1)

Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας

Η διάταξη αυτή θεωρείται τόσο σημαντική που ο συνταγματικός νομοθέτης την έχει συμπεριλάβει στο πρώτο μέρος του Συντάγματος, στις Βασικές διατάξεις και μάλιστα τις αφορούσες την μορφή του πολιτεύματος. Η ελευθερία κίνησης του ατόμου δεν μπορεί παρά να γίνεται αντιληπτή ως πυρηνικό δικαίωμα και ταυτοχρόνως κατάσταση που συνάδει με αυτή καθ΄ εαυτή την ανθρώπινη υπόσταση. Γι’ αυτό και η υπό όρους στέρησή της γίνεται με αυστηρές προϋποθέσεις και νομοθετικές προβλέψεις και σε κλειστό αριθμό περιπτώσεων σχετιζόμενων με επιβολή κυρώσεων ή αναγκαίων προληπτικών μέτρων, πάντοτε όμως υπό την προϋπόθεση του καθορισμού αυτών από την ανεξάρτητη δικαστική εξουσία. Η προστασία του προσώπου ή άλλως της προσωπικότητός του σημαίνει προστασία του σώματος, της ψυχικής καταστάσεως και της ηθικής υποστάσεως του ατόμου.

Και ερωτάται ευλόγως: όταν στερούμε την απαραίτητη για τον άνθρωπο κίνηση του σώματός του για την μισή σχεδόν ημέρα, όταν τον εξαναγκάζουμε να ζει σε συνθήκες υποχρεωτικού εγκλεισμού και όταν του φερόμαστε ως ανώριμου πλάσματος, σχεδόν νηπίου ή τέλος πάντων παιδιού, που για να μπορεί να πάει κάπου θα πρέπει να ενημερώσει από πριν και να πάρει άδεια (Βεβαιώσεις Κυκλοφορίας, sms κλπ) τότε αυτά που του επιβάλουμε δεν προσβάλουν ποικιλοτρόπως την προσωπικότητά του;

Άρθρο 4 (παρ. 1)

Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.

H ισότητα ενώπιον του νόμου μπορεί να θεωρείται δεδομένη και αυτονόητη, αν και καθόλου δεν είναι έτσι τα πράγματα στην αληθινή ζωή.

Αλλά τι είδους ισότητα υπάρχει απέναντι στο νόμο όταν ουσιαστικά η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ζει κατά το ήμισυ της ημέρας της έγκλειστη ή χωρίς την δυνατότητα άσκησης της εργασίας της ή υποχρεούμενη σε εξευτελιστικούς όρους για να μπορέσει να κινηθεί για στοιχειώδεις βιοτικές ανάγκες της (πχ. τρόφιμα, φάρμακα, συνάντηση ηλικιωμένων, σωματική άσκηση κλπ);

Και στον ίδιο χρόνο, τόπο και καιρό, στα ΜΜΕ δίνεται η δυνατότητα πρόσβασης όχι απλώς στο εσωτερικό των Νοσοκομείων που αγωνίζονται να ανταπεξέλθουν στις δύσκολες συνθήκες, αλλά ακόμη και σε ΜΕΘ, δίνεται η δυνατότητα σε φίλα προσκείμενους επιστήμονες να αλωνίζουν την χώρα και να προωθούν την μία και απόλυτη αλήθεια περί της νόσου COVID-19 ή τέλος δίνεται η δυνατότητα σε μεγάλες εργολαβικές-κατασκευαστικές εταιρείες να συνεχίζουν τα έργα τους χωρίς κανενός είδους περιορισμό στην κίνηση των εργαζομένων τους και των μηχανημάτων τους. Τι είδους ισότητα υπάρχει όταν ο μικρέμπορος που δέχεται ελάχιστα άτομα στο κατάστημά του απαγορεύεται να πάει σε αυτό ή να δουλέψει; Αλλά την ίδια ώρα στους κολοσσούς του λιανεμπορίου τα πάντα είναι ανοιχτά σε κίνηση, μεταφορά και ανάπτυξη.

Άρθρο 5 (παρ. 1 και παρ. 4)

1. Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.

4. Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε Έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν.

Από τα ευρισκόμενα στο κέντρο της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας βρίσκονται ο δυνατότητες ελεύθερης κίνησης και εγκατάστασης. Άλλωστε αυτό εκλαμβάνεται ως τόσο αυτονόητο που το αντίθετό του, δηλαδή την στέρηση της ελευθερίας κίνησης και εγκατάστασης τα εντάσσουμε πρώτα και κύρια στις ποινές, δηλαδή σε επιβαλλόμενο από την συγκροτημένη Πολιτεία κακό -και πάλι όμως με την προϋπόθεση προηγούμενης κρίσης και ρύθμισης από την Δικαιοσύνη.

Περιορισμοί στο όνομα οιασδήποτε ανάγκης δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αλλοίωση της ουσίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Μαθητές στο σπίτι εκτός του φυσικού τους χώρου (του σχολείου), φοιτητές στο σπίτι εκτός του φυσικού τους χώρου (του Πανεπιστημίου), αθλητές στο σπίτι εκτός τους φυσικού τους χώρου (του σταδίου και του γυμναστηρίου), διάδικοι, δικαστές και δικηγόροι στο σπίτι εκτός του φυσικού τους χώρους (των δικαστηρίων) πως μπορούν να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους, πως μπορούν να λειτουργήσουν, να προοδεύσουν και να κτίσουν τις ζωές, τους χαρακτήρες και την ευημερία τους;

Άρθρο 25

1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.

2. H αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη.

Το ίδιο το Κράτος υποχρεούται να μας προστατεύσει και να εγγυάται την ακώλυτη και αληθινή πραγμάτωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων μας. Οι περιορισμοί πρέπει να τίθενται από το Σύνταγμα ή από νόμο, που δεν μπορεί να είναι οποιοσδήποτε νόμος και τελούν πάντοτε υπό την αρχή της αναλογικότητας.

Τηρείται όμως αυτή η αρχή, της αναλογικότητας, όταν το σύνολο ενός πληθυσμού στερείται μεγάλο μέρος της ουσιαστικής ελευθερίας του και όταν περιορίζεται για παρουσιαζόμενους ως προληπτικούς λόγους; Και μπορεί να πραγματωθεί η κοινωνική πρόοδος κάτω από τέτοιες συνθήκες που πλέον τείνουν να μετατραπούν σε μία νέα (ανισόρροπη) κανονικότητα;

Υπάρχει αναλογικότητα και ακόμη υπάρχει και λογική όταν περιστέλλω την ελευθερία κίνησης υγιών ανθρώπων, υπό το θεωρητικό σχήμα ότι μπορεί να γίνουν φορείς μίας νόσου; Δεν είναι λογικότερο να στερώ την ελευθερία κίνησης στους βεβαιωμένα ασθενείς (και πάλι φυσικά με όλους τους όρους του νόμου και του σεβασμού τους ως ατόμων και ακόμη υπό τους πρόσθετους όρους που ισχύουν για τους ασθενείς);

Μπορώ να ακινητοποιώ μία κοινωνία υπό το πρόσχημα ενός μεγάλου κινδύνου; Η προφανέστατη απάντηση που μπορεί να στηρίζεται στο Σύνταγμα και τις πανανθρώπινες αρχές είναι ότι δεν μπορώ να επεμβαίνω στον πυρήνα της ελευθερίας του ατόμου. Καμία ανάγκη ή κίνδυνος δεν μπορεί να μου δώσει αυτό το δικαίωμα. Γιατί αν αρχίσω να επεμβαίνω στον πυρήνα της έννοιας της ελευθερίας του ατόμου τότε ανοίγω τις πύλες της κολάσεως για την φύση και ουσία των δικαιωμάτων αυτών. Και σκηνοθετώ το θέατρο του παραλόγου για τους πολιτειακούς και δημοκρατικούς θεσμούς. Όπου στο όνομα ενός πιθανού καλού σου στερώ ένα μεγαλύτερο καλό που ήδη απολαμβάνεις.

Τι μπορεί να αποτρέψει στο μέλλον, όταν ξεκινήσει αυτός ο τρόπος, να σου στερώ κατά καιρούς άλλα στοιχεία της έννοιας της ελευθερίας σου (π.χ την ιδιοκτησία, την εργασία, τον αυτοκαθορισμό της σεξουαλικής ζωής, την δημιουργία οικογένειας κλπ) στο όνομα άλλων μεγάλων αναγκών (π.χ γιατί θέλω να αντιμετωπίσω την μείωση των φυσικών και ενεργειακών πόρων ή γιατί θέλω να ελέγξω τον υπερπληθυσμό του πλανήτη κλπ);

Άρθρο 120 (Ακροτελεύτια διάταξη, παρ. 2, 3 και 4)

2. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3. Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

Τι μένει στον πολίτη που θέλει να περισώσει την ελευθερία του αλλά ταυτόχρονα σέβεται το πολίτευμα της χώρας του και το Σύνταγμά της ως υπέρτατο ρυθμιστικό νομικό κείμενο για την λειτουργία της κοινωνίας της οποίας είναι μέτοχος;

Αυτό που μένει λοιπόν στον πολίτη, στον άνθρωπο, στο πρόσωπο και στο άτομο είναι να αρνηθεί, να αντιδράσει και να αντισταθεί.

Κατά το ισχύον Σύνταγμα του 1975 αυτό δεν είναι απλό δικαίωμα του πολίτη αλλά είναι και ταυτόχρονη υποχρέωσή του. Τους τρόπους το Σύνταγμα δεν τους καθορίζει. Πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό, δηλαδή πώς θα μπορούσαν να καθοριστούν οι τρόποι αντίδρασης, όταν αρχίζουμε να βρισκόμαστε σε θολά νερά, σε περιοχές αντικανονικά και αντιθεσμικά λειτουργούσας Διοίκησης και Οργάνων του Κράτους; Με προεξάρχουσα μάλιστα σε αυτήν την εκτροπή εκ του συνταγματικού δρόμου την ίδια την Κυβέρνηση της χώρας.

Στο ερώτημα λοιπόν τι μπορεί να κάνει ο πολίτης, η απάντηση που πρέπει να δίνεται είναι ότι μπορεί να κάνει πολλά: να δηλώσει ξεκάθαρα και αιτιολογημένα την άρνησή του, να κοινοποιήσει με έγγραφα ή ηλεκτρονικά μέσα την θέση του, να ζητήσει την παραίτηση των παρεκτρεπομένων, να επιδιώξει την σύμπραξη και συνέργεια των άλλων εκπροσώπων και φορέων των σύνθετων και πολλαπλών πολιτικών σχηματισμών και μορφωμάτων που δραστηριοποιούνται στην χώρα. Μπορεί να κάνει πράξεις κινηματικές, προσφυγή σε δικαστήρια, να απασχολήσει τα ΜΜΕ του εσωτερικού και του εξωτερικού.

Ο πολίτης μπορεί να πράξει όλα ή κάποια από τα προαναφερόμενα ή μπορεί να βρει άλλες λύσεις για την προστασία και αποκατάσταση των ατομικών του ελευθεριών, αφού “στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα”.

Πάντως ο πολίτης δεν μπορεί να θεωρεί ότι πράττει μόνο εκφραζόμενος σε κατ΄ ιδίαν συζητήσεις και όταν φοβάται να φανεί το όνομά του κάτω από ένα κείμενο, μία δήλωση ή μία άρνηση πολιτική1.

Χαλκίδα 21/2/2021

Δημήτριος Δούκα Σουφλέρης

Δικηγόρος

 

Επίμετρο: Τα αναφερόμενα άρθρα των Διεθνών Νομοθετικών κειμένων

Σύμφωνα με την ΕΣΔΑ

Άρθρο 5 (παρ. 1 Το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία και ασφάλεια) Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα εις την ελευθερίαν και την ασφάλειαν. Ουδείς επιτρέπεται να στερηθή της ελευθερίας του ειμή εις τας ακολούθους περιπτώσεις και συμφώνως προς την νόμιμον διαδικασίαν

Σύμφωνα με το 4ο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ

Άρθρο 2 (παρ. 1 Ελευθερία μετακίνησης) Οποιοσδήποτε βρίσκεται νομίμως στο έδαφος ενός Κράτους έχει το δικαίωμα να μετακινείται ελεύθερα εντός του εδάφους αυτού και να επιλέγει ελεύθερα σε αυτό τον τόπο διαμονής του.

Σύμφωνα με την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Άρθρο 1 (εδ. α) Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα.

Άρθρο 3. Κάθε άτοµο έχει δικαίωµα στη ζωή, στην ελευθερία και στην προσωπική του ασφάλεια.

Άρθρο 13 παρ. 1. Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να κυκλοφορεί ελεύθερα και να εκλέγει τον τόπο διαμονής του στο εσωτερικό ενός κράτους.

Σύμφωνα με το Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα

Ν. 2462/1997 « Κύρωση του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, του Προαιρετικού Πρωτοκόλλου στο Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και του Δευτέρου Προαιρετικού Πρωτοκόλλου στο Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα σχετικού με την κατάργηση της ποινής του θανάτου» (ΦΕΚ 25, τ. Α ́)

Άρθρο 12 παρ. 1. Οποιοσδήποτε βρίσκεται νόμιμα στο έδαφος ενός Κράτους έχει δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης και ελεύθερης επιλογής κατοικίας στο έδαφος αυτού του Κράτους.

---

Τα νομοθετικά κείμενα:

1. ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
2. Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ)
3. ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
4. Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα

Βιβλιογραφικές αναφορές:

1. Αριστόβουλος Μάνεσης, Συνταγματικά Διακαιώματα, α’ ατομικές ελευθερίες, δ΄ έκδοση, Θεσ/κη 1982.
2. Λάμπρος Γκάνης, Πολίτης και σύνταγμα, Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, Αθήνα 2004.
3. Απόστολος Σ. Γεωργιάδης, Η προστασία της προσωπικότητας, σελ. 143 κε στο Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου, ε’ έκδοση, Αθήνα 2019.

---

1Για λόγους απλά ανάδειξης της διαχρονικότητας αυτών των ζητημάτων και της προωθημένης σκέψης που κατά καιρούς έχει εμφανισθεί, με ταυτόχρονες ενίοτε πράξεις, υπενθυμίζεται το βιβλίο του 1849 του Χένρυ Νταίηβιντ Θορώ, Πολιτική Ανυπακοή, εκδόσεις ΕΡΑΤΩ, Αθήνα 2008.

---

Η Δήλωση σε αρχείο pdf σε πλήρη μορφήΛήψη

Η Δήλωση σε αρχείο κειμένου σε πλήρη μορφήΛήψη

Η Δήλωση σε αρχείο pdf σε απλή μορφήΛήψη

Η Δήλωση (σε απλή μορφή) σε αρχείο φωτογραφίας

πηγή του άρθρου: https://www.enallaktikos.gr/Article/58994/peri-ths-sterhsews-toy-dikaiwmatos-eleytherhs-kykloforias--dhmhtrios-d-soyflerhs-dikhgoros?fbclid=IwAR3fg3I5cL8TEXZjjOGs7Okzdu9An_GOc0lI_UaUn0tbxQXgk-B30ro0VFM#.YH9txAhqqWB.facebook

Πόσο ασφαλές είναι το εμβόλιο της Pfizer;

Το εμβόλιο της Pfizer κατά του κορονοϊού, βγήκε στην αγορά το 2020 και διαφημίζεται ως ένα προϊόν εξαιρετικής ασφάλειας. Ωστόσο, πρόσφατα στοιχεία που έχουν να κάνουν με τις δόσεις από όλον τον κόσμο, θέτουν κάτι τέτοιο υπό αμφισβήτηση όσον αφορά τόσο τις παρενέργειες όσο και τη θνησιμότητα. 

Καθώς το πρώτο κύμα της πανδημίας του κορονοϊού «χτύπησε» τον πλανήτη στις αρχές του 2020, οι κατασκευαστές εμβολίων ρίχτηκαν στην αναζήτηση ενός προϊόντος, το οποίο θα λειτουργούσε ανασχετικά στην ασθένεια, γρήγορα και με ασφάλεια. 

Η συμμαχία της Pfizer και της BioNTech, ήταν από τις πρώτες που παρουσίασαν το «όπλο» τους κατά της πανδημίας, μέσω ενός «επαναστατικού» εμβολίου τεχνολογίας mRNA, το οποίο πήρε την ονομασία Comirnaty στην αγορά. 

Το προϊόν αναπτύχθηκε με τη χρήση τεχνολογίας αγγελιοφόρου ριβονουκλεϊκού οξέος (mRNA), η οποία δεν ήταν ευρέως γνωστή πριν από αυτό και ξεκίνησε τις κλινικές δοκιμές τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. 

Αυτή η τεχνολογία ήταν τόσο καινούρια που δεν υπήρχαν ούτε μελέτες ασφαλείας ούτε είχαν αξιολογηθεί μακροπρόθεσμες παρενέργειες τέτοιων εμβολίων.

Από την πρώτη ημέρα, το εμβόλιο της Pfizer άρχισε να δέχεται εγκώμια από Αμερικανικά, Βρετανικά και Ευρωπαϊκά Μέσα, τα οποία συμπωματικά δεν απέφυγαν την προφανή προκατάληψη απέναντι σε άλλους κατασκευαστές εμβολίων. 

Ωστόσο, μετά την αισιοδοξία για την ασφάλεια του προϊόντος, εμφανίστηκαν ανησυχίες καθώς ο αριθμός των θανάτων, κάποιοι εκ των οποίων ίσως να προκλήθηκαν από δόσεις της Pfizer, ξεπέρασαν αντίστοιχα στοιχεία από άλλα εμβόλια. 

Ο απολογισμός θανάτων του Comirnaty 

Επίσημα κυβερνητικά στατιστικά από 12 χώρες τα οποία συγκεντρώθηκαν και αναλύθηκαν μέχρι τις 19 Απριλίου του 2021, δείχνουν ότι συνολικά έχουν καταγραφεί 2.485 θάνατοι μεταξύ των εμβολιασθέντων με το εμβόλιο των Pfizer/BioNTech.

 

Πρόκειται για στοιχεία από τις εξής χώρες:

ΗΠΑ,

Ινδία,

Βραζιλία,

Αργεντινή,

Ινδία,

Χιλή,

Γαλλία,

Γερμανία,

Ηνωμένο Βασίλειο,

Αυστρία,

Ιταλία,

Δανία.

Ο αριθμός αντιστοιχεί σε έναν απλό μέσο όρο 39,4 θανάτων ανά 1 εκατ. χορηγούμενων δόσεων της Pfizer - περίπου τρεις με πέντε φορές υψηλότερο από εκείνον των δόσεων της AstraZeneca και της Johnson & Johnson.

Το χειρότερο κύμα θανάτων από εμβόλια Pfizer καταγράφηκε στην Νορβηγία, όπου ο αριθμός θανάτων ανά 1 εκατ. χορηγούμενων δόσεων, «χτύπησε» τους 143. Στις ΗΠΑ, 1.134 άτομα έχασαν τη ζωή τους μετά από δόση του Comirnaty, σύμφωνα με στοιχεία του CDC Συστήματος Αναφοράς Ανεπιθύμητων Ενεργειών (VAERS)  

 

Το τελευταίο νούμερο είναι πάνω από 20 φορές υψηλότερο από τα νούμερα για το εμβόλιο της Johnson & Johnson. 

Στοιχεία από το Υπουργείο Υγείας του Μεξικό, δείχνουν επίσης σημαντικά περισσότερες παρενέργειες του εμβολίου της Pfizer από εκείνο της AstraZeneca, ή άλλων εμβολίων (μέχρι τις 17 Απριλίου, υπήρχαν 2,08 περιπτώσεις σοβαρών ανεπιθύμητων παρενεργειών ανά 100.000 δόσεις της Pfizer σε σχέση με 1,56 περιπτώσεις της AstraZeneca, ενώ για περιπτώσεις που θεωρητικά αποδόθηκαν σε εμβολιασμό, η διαφορά είναι ακόμα πιο μεγάλη - 2,62 σε σχέση με 0,38 ανά 1.000 δόσεις). 

Δεν υπάρχει ωστόσο ακόμα μία ευθεία διασύνδεση μεταξύ των θανάτων της Pfizer και των εμβολίων της. 

 

Η άβολη αλήθεια 

Τα μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο ανέφεραν δεκάδες θανάτους που συνδέονται με το εμβόλιο mRNA της Pfizer. Ωστόσο, καμία από αυτές τις περιπτώσεις δεν φαίνεται να έχει διερευνηθεί σωστά. 

 

Τον Ιανουάριο του 2021, η Νορβηγία εξέφρασε την ανησυχία της για 29 θανάτους που σχετίζονται με το εμβόλιο ενώ δημοσιογράφοι του Bloomberg προειδοποίησαν επίσης για τα ρίσκα του εμβολιασμού άρρωστων πολιτών άνω των 80 ετών. 

Την περασμένη εβδομάδα Γάλλοι δημοσιογράφοι έριξαν κι άλλο λάδι στη φωτιά επικαλούμενοι έναν γιατρό, τον Μισέλ Κοέν ο οποίος ισχυρίστηκε πως «οι παρενέργειες του Pfizer είναι πιο σημαντικές από τις παρενέργειες άλλων εμβολίων».

 Το πλαίσιο αυτών των ισχυρισμών είχε να κάνει με μια αναφορά με 386 θανάτους που σχετίζονται με το εμβόλιο Pfizer στη Γαλλία.

Το Ηνωμένο Βασίλειο εξέφρασε επίσης τις ανησυχίες του για 314 θανάτους που σχετίζονται με το εμβόλιο, με την ανησυχία να εκφράζεται αυτή τη φορά όχι από μέσα ενημέρωσης αλλά από την ίδια την κυβέρνηση.

Εν τω μεταξύ, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δημοσίευσε πρόσφατα μια μελέτη που δείχνει ότι ο κίνδυνος θρόμβωσης φαίνεται να είναι 30 φορές υψηλότερος με εμβόλια mRNA απ' ό,τι με αυτό της AstraZeneca.

Κι ενώ ορισμένοι εμφανίστηκαν έκπληκτοι καθώς η Pfizer εμφανίστηκε απολύτως απτόητη από τις αποκαλύψεις.

Στην πραγματικότητα δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει αυτή η τακτική λαμβάνοντας υπόψη το παρελθόν της εταιρείας και τις επιθετικές στρατηγικές μάρκετινγκ που έχει υιοθετήσει. 

Ο πυρήνας του προβλήματος 

Παρόλο που η εταιρεία δεν φαίνεται πρόθυμη να μελετήσει με λεπτομέρεια όσα αναφέρονται για περιπτώσεις θανάτων που σχετίζονται με το εμβόλιο, πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι τα υψηλά ποσοστά θνησιμότητας μπορεί να οφείλονται στα ελαττώματα της τεχνολογίας mRNA, η οποία υπενθυμίζεται ότι δεν έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως πριν την πανδημία του κορονοϊού.

Στις αρχές του 2021, έγγραφα που διέρρευσαν από τους διακομιστές του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) και δημοσιεύτηκαν στη γαλλική εφημερίδα "Le Monde" αποκάλυπταν σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Pfizer κατά τη μετάβαση από τις εργαστηριακές δοκιμές στην πλήρη εμπορική παραγωγή του εμβολίου της.

Πιο συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, υπήρξε σημαντική απώλεια της ακεραιότητας του RNA κατά τη διάρκεια της διαδικασίας - από 78,1% σε 59,7%, με μερικές παρτίδες στο 51%.

Η «χαμηλή ακεραιότητα RNA» όχι μόνο σημαίνει ότι το εμβόλιο έχει χαμηλή συγκέντρωση της δραστικής ουσίας, αλλά και ότι περισσότερο από το 40% του mRNA είναι ασταθές και μπορεί να παράγει τυχαίες και επιβλαβείς ενέργειες στο σώμα.

Τα έγγραφα που διέρρευσαν δείχνουν επίσης ότι η Pfizer προσπάθησε να ξεπεράσει το πρόβλημα αυξάνοντας τη δοσολογία, η οποία οδήγησε σε υψηλότερο ποσοστό φλεγμονωδών περιπτώσεων, θρομβοφιλίας, παροξυσμού και άλλων ανεπιθύμητων ενεργειών.

Παρά το γεγονός ότι ο EMA αναγνώρισε αυτό το πρόβλημα με το εμβόλιο της Pfizer τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τους ανώτερους υπαλλήλους της ρυθμιστικής αρχής, συγκεκριμένα του αναπληρωτή διευθυντή του EMA, Νοέλ Γουαθιον, δείχνουν ότι συνέχισαν να πιέζουν έντονα τον οργανισμό για να επιταχύνουν την έγκριση του εμβολίου ταυτόχρονα με τον FDA.

Εάν τα έγγραφα που διέρρευσαν είναι αυθεντικά, προκύπτουν ξεκάθαρα ερωτήματα για τον λόγο που ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων πίεσε για την έγκριση ενός συγκεκριμένου εμβολίου παρά τους προφανείς κινδύνους για την υγεία που συνδέονται με αυτό. 

Τι μας επιφυλάσσει το μέλλον; 

Ενώ όλα τα παραπάνω μπορεί ήδη να οδηγήσουν σε σοβαρές συζητήσεις σχετικά με την ασφάλεια του εμβολίου της Pfizer, υπάρχει επίσης και το ζήτημα των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων, ένας παράγοντας που δεν έχει ακόμη διερευνηθεί.

Μέχρι τώρα δεν έχουν γίνει μελέτες για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια του εμβολίου, πόσο μάλλον μελέτες σχετικά με φάρμακα και εμβόλια με βάση τη νέα τεχνολογία mRNA.

Αξίζει να σημειωθεί ότι επιστήμονες και γιατροί δεν έχουν ακόμη διερευνήσει την απουσία για παράδειγμα κινδύνων καρκινογένεσης ή μείωσης της γονιμότητας. 

Όπως και κάθε άλλη πρωτοποριακή τεχνολογία, το mRNA έχει ληφθεί σε όλο τον κόσμο με ενθαρρυντικές ή σκεπτικιστικές αντιδράσεις.

Ακριβώς όπως η κλωνοποίηση ή οποιεσδήποτε άλλες εφευρέσεις που ασχολούνται με την ανθρώπινη βιολογία σε τόσο βαθύ επίπεδο, μπορεί να χρειαστούν μια σοβαρή διεθνή παρακολούθηση και συζητήσεις σχετικά με την ασφάλειά τους, καθώς και τις μαζικές εφαρμογές τους στον πληθυσμό.

Ωστόσο, το αν θα είναι δυνατό για τους επιστήμονες και τους γιατρούς να διερευνήσουν πλήρως τις επιπτώσεις του εμβολίου Pfizer και άλλων προϊόντων που βασίζονται στο mRNA χωρίς την τεράστια πίεση από την Big Pharma και πολιτικούς παράγοντες, αυτό μένει να το δούμε.

πηγή: https://sputniknews.gr/20210423/telika-poso-asfales-einai-to-emvolio-tis-pfizer-12060152.html

Η απόφαση του ΣτΕ που διαγράφει εκατομμύρια ευρώ ανεξόφλητων τελών κυκλοφορίας

Η απόφαση της ΑΑΔΕ έρχεται αναγκαστικά να προσαρμοστεί σε σχετική απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας , που παραθέτει το dikastiko.gr , παρά το γεγονός ότι έγιναν προσπάθειες, σύμφωνα με πληροφορίες, να αναζητηθεί αν χωρεί διαφορετική ερμηνεία.

Σε πλήρη εναρμόνιση με την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας που ορίζει ότι η παραγραφή για φορολογικά ζητήματα πρέπει να έχει εύλογη διάρκεια η ΑΑΔΕ προχωρεί στη διαγραφή ανεξόφλητων τελών κυκλοφορίας  εκατομμυρίων ευρώ, παρά το γεγονός ότι η σχετική απόφαση- σύμφωνα με πληροφορίες- είχε τεθεί στο μικροσκόπιο των νομικών υπηρεσιών ώστε να διερευνηθεί η δυνατότητα διαφορετικής ερμηνείας. Το σκεπτικό, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές , δεν ήταν να αφαιρεθεί ένα νομικό όπλο από τους πολίτες, αλλά να μην αισθανθούν ότι είναι – και πάλι- ριγμένοι οι πολίτες που ήταν απολύτως συνεπείς στις υποχρεώσεις τους.

Παραγραφή για τα ανεξόφλητα προ του  2016

Ωστόσο ευλόγως κρίθηκε  ότι η σχετική Απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν χωρά διαφορετικές ερμηνείες. Κι αυτό γιατί για τα τέλη δεν μπορούν να εφαρμοστούν οι γενικές διατάξεις περί παραγραφής του Αστικού Κώδικα, όπως η διάταξη του άρθρου 249 Α.Κ., η οποία προβλέπει ότι «εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά, οι αξιώσεις παραγράφονται σε είκοσι χρόνια», δεδομένου ότι η διάταξη αυτή αφορά αστικές σχέσεις και δικαιώματα και δεν διέπει φορολογικές διαφορές. Άλλωστε η εικοσαετία δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά εύλογη, συνάδουσα προς την αρχή της αναλογικότητας, διάρκεια του κατά κανόνα χρόνου παραγραφής φορολογικών αξιώσεων.

Επιπλέον, με την ίδια απόφαση κρίθηκε, ότι εφόσον δε ρυθμίζεται ρητά στις κείμενες διατάξεις περί Τελών Κυκλοφορίας η προθεσμία παραγραφής της αξίωσης του Δημοσίου, τότε η «βεβαίωση σε περίπτωση μη καταβολής ή μειωμένης καταβολής αυτών, καθώς και των τυχόν οφειλομένων προστίμων, δεν μπορεί να χωρήσει μετά την πάροδο πενταετίας από τη λήξη του ημερολογιακού έτους, για το οποίο αυτά οφείλονται» και «ως εκ τούτου η πενταετής προθεσμία για τη βεβαίωση των τελών κυκλοφορίας παρίσταται επαρκής για την άσκηση της εν λόγω εξουσίας της φορολογικής αρχής, περαιτέρω δε και εύλογη».

Η απόφαση

Το dikastiko.gr είχε αποκαλύψει την σχετική απόφαση (διαβάστε ΕΔΩ) η οποία ανέφερε ότι όλες οι αξιώσεις επι τελών κυκλοφορίας παραγράφονται πέραν της 5ετίας.

Η απόφαση αυτή ανέτρεψε πλήρως την πάγια θέση της φορολογικής διοίκησης ότι ο χρόνος παραγραφής των τελών κυκλοφορίας είναι 20ετής , και έρχεται να εναρμονιστεί πλήρως με παλαιότερες αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ (Ολομέλεια ΣτΕ, 2017) σχετικά με φορολογικές υποθέσεις, στις οποίες αποφάνθηκε ρητά πως η παραγραφή είναι 5ετής.

Πρόκειται για την υπ΄ αριθμόν 1611/2020 απόφαση του Δ’ Τμήματος σε Επταμελή Σύνθεση αφορά αίτηση αναίρεσης του Ειδικού Διαβαθμιδικού Συνδέσμου Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ) που είναι ο αρμόδιος φορέας διαχείρισης στερεών αποβλήτων της Αττικής κατά της απόφασης 4815/2018 του Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, που απέρριψε προσφυγή του κατά των εγγραφών του στους χρηματικούς καταλόγους του Προϊσταμένου της Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας (Δ.Ο.Υ.) Ψυχικού

Διαγραφή

To δικαστηριο έκρινε ότι «η πενταετής προθεσμία για τη βεβαίωση των τελών κυκλοφορίας παρίσταται επαρκής για την άσκηση της εν λόγω εξουσίας της φορολογικής αρχής, περαιτέρω δε και εύλογη» απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της φορολογικής διοίκησης που ζητούσε να ισχύσει ο 20ετής χρόνος παραγραφής στηριζόμενη στο γενικό άρθρο 249 του Αστικού Κώδικα, ελλείψει ρητής μνείας στη νομοθεσία.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του Δικαστηρίου (σκέψη 6 η ) «…η εικοσαετία δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά εύλογη, συνάδουσα προς την αρχή της αναλογικότητας, διάρκεια του κατά κανόνα χρόνου παραγραφής φορολογικών αξιώσεων». Επίσης κατά το Δικαστήριο « … οι ως άνω διατάξεις ενόψει της αρχής της ασφάλειας δικαίου, η οποία απορρέει από την αρχή του κράτους δικαίου, έχουν την έννοια ότι βεβαίωση των τελών κυκλοφορίας σε περίπτωση μη καταβολής ή μειωμένης καταβολής αυτών, καθώς και των τυχόν οφειλομένων προστίμων, δεν μπορεί να χωρήσει μετά την πάροδο πενταετίας από τη λήξη του ημερολογιακού έτους, για το οποίο αυτά οφείλονται (πρβλ.ΣτΕ 2656/2018)».

Το θέμα της παραγραφής των τελών κυκλοφορίας είχε επισημανθεί από το 2014 από τον συνήγορο του Πολίτη

Η εγκύκλιος

Σύμφωνα με την εγκύκλιο της ΑΑΔΕ, με το σκεπτικό της Απόφασης, κρίθηκε ότι για τις εγγραφές των χρηματικών καταλόγων έτους 2017 που αφορούν στα έτη έως και το 2011, οι σχετικές αξιώσεις του Δημοσίου έχουν υποπέσει σε παραγραφή. Συνεπώς, για τη βεβαίωση Τελών Κυκλοφορίας (στην περίπτωση μη καταβολής τους ή μειωμένης καταβολής τους) καθώς και των οφειλόμενων προστίμων, ισχύει πενταετής προθεσμία παραγραφής υπολογιζόμενη από τη λήξη του έτους για το οποίο αυτά οφείλονται.

Για παράδειγμα: Τέλη Κυκλοφορίας έτους 2016 και τυχόν οφειλόμενα πρόστιμα μπορούν να βεβαιωθούν μέχρι 31/12/2021, ενώ για τα Τέλη Κυκλοφορίας έτους 2015 και τυχόν οφειλόμενα πρόστιμα, η προθεσμία για βεβαίωση έχει παραγραφεί καθώς η Φορολογική Διοίκηση μπορούσε να τα βεβαιώσει μέχρι την 31/12/2020.

Περαιτέρω, για τη βεβαίωση των Τελών Κυκλοφορίας και των τυχόν οφειλόμενων προστίμων του έτους της παραγραφής, επισημαίνεται ότι πρέπει ο φορολογούμενος να λαμβάνει γνώση αυτής άμεσα και πάντως πριν παρέλθει το έτος της βεβαίωσής τους. Για τον λόγο αυτό εφιστάται η προσοχή στις αρμόδιες υπηρεσίες ώστε η βεβαίωση των τελών και προστίμων κάθε έτους παραγραφής να πραγματοποιείται εγκαίρως και το αργότερο μέχρι 31 Οκτωβρίου του έτους βεβαίωσης, ώστε να διεκπεραιώνεται ομαλά η διαδικασία.

Τέλος, κατά τη χορήγηση βεβαίωσης περί μη οφειλής Τελών Κυκλοφορίας, δεν αναζητούνται Τέλη πέραν της πενταετίας.

πηγή:dikastiko.gr

Μιά φωτογραφία στο απόκοσμο δείλι

Ζώντας σε παραμύθια και θρησκείες, περνώντας μες από θρύλους, πολιτείες και λαούς άκουσα και για κείνο το γεφύρι που το πλάτος του δεν είναι πιο μεγάλο από την κόψη ξυραφιού.

Μόνο από κείνο το γεφύρι λένε θα μπορούσες να περάσεις προς το φως.

Κι όπως οι πιο σοφοί εξηγούν,

 διαβαίνεις το γεφύρι εκείνο μόνο αν ο ίδιος είσαι φως.

το δύσκολο πέρασμα-Γιάννης Υφαντής

Σε φόντο άσπρο

Ο τρελός - 
Δεν ακούσατε ποτέ να μιλάνε γι'αυτόν τον τρελό που ένα πρωί, άναψε μια δάδα και τρέχοντας στην αγορά φώναζε χωρίς σταματημό:
"Ζητώ το Θεό! ζητώ το Θεό!", έτσι ακριβώς, όπως πολλοί που δεν πιστεύουν στο Θεό, και αφού συγκεντρώθηκαν γύρω του, ξέσπασαν στα γέλια.
Χάθηκε λοιπόν; είπε ο ένας.
Εξαφανίστηκε, όπως τα παιδιά; είπε ο άλλος.
Ή μήπως κρύβεται;
Μας φοβάται;
Έφυγε με το πλοίο;
Αφομοιώθηκε;
Έτσι φώναζαν και γέλαγαν και πήδαγαν.
Ο τρελός, πετάχτηκε ανάμεσά τους και τους καθήλωσε με το βλέμμα του:
"Που πήγε ο Θεός; τους φώναζε.
Θα σας το πω εγώ!
Τον σκοτώσαμε -εσείς και εγώ.
Είμαστε οι φονιάδες τους!"

ο Νίτσε μπροστά στο πρόβλημα του Θεού-Baroni Ghristophe εκδ Δαμιανός μετ Γ.Ραφτόπουλος