Ειδικοί για το ακαταδίωκτο : Αχρείαστη η κυβερνητικη ρύθμιση για τους επιστήμονες

«Το νομικό πλαίσιο καλύπτει πλήρως αυτές τις περιπτώσεις, δεν χρειαζόταν να γίνει νομοθετική ρύθμιση», τονίζει ο γνωστός ποινικολόγος και εξειδικευμένος σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Βασίλης Χειρδάρης

«Αχρείαστη» χαρακτηρίζουν γνωστοί ποινικολόγοι τη θέσπιση του ακαταδίωκτου για τα μέλη της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας της Δημόσιας Υγείας έναντι του κορωνοϊού, της Επιτροπής Αντιμετώπισης Έκτακτων Συμβάντων Δημόσιας Υγείας και της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών.
     Εφιστούν δε την προσοχή, μιλώντας στο ΘΕΜΑ Radio 104,6, στα προβλήματα που δημιουργεί αυτή η επιλογή, τη σύγχυση αλλά και την καχυποψία, ιδίως λόγω της συγκυρίας αλλά και του εσπευσμένου χαρακτήρα με τον οποίον εισήχθη και ψηφίστηκε η σχετική τροπολογία στη βουλή. Αφού, όπως επισημαίνουν, νομοθεσία και νομολογία καλύπτουν πλήρως τους επιστήμονες ως προς την διατύπωση της γνώμης τους, για την οποία δεν διώκονται.

Β. Χειρδάρης: Κανείς δεν δικάζεται για τις απόψεις του και τις συμβουλές που δίνει.

«Το νομικό πλαίσιο καλύπτει πλήρως αυτές τις περιπτώσεις, δεν χρειαζόταν να γίνει νομοθετική ρύθμιση», τονίζει ο γνωστός ποινικολόγος και εξειδικευμένος σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Βασίλης Χειρδάρης.
«Οι επιτροπές αυτές συμβουλεύουν και δεν αποφασίζουν, άρα δεν μπορούν να φέρουν ευθύνες αυτοί οι οποίοι μόνο συμβουλεύουν», εξηγεί. «Τυχόν ευθύνη φέρει αυτός που αποφασίζει για αυτά που συμβουλεύουν οι άλλοι».

 «Αλλά έχουμε χιλιάδες νεκρούς και υπάρχουν πολλοί άλλοι που ενδεχομένως θεωρούν ότι έχουν πάθει ζημιές: οι μισοί εξ αυτών και των συγγενών να προχωρούσαν σε μηνύσεις θα κατέρρεε το σύστημα. Με την ψηφισμένη τροπολογία δεν μπαίνουν καν στο σύστημα οι υποθέσεις. Στην πράξη το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο καλύπτει πλήρως», διευκρινίζει ο Β. Χειρδάρης.
Είναι λοιπόν η ψηφισθείσα τροπολογία για το ακαταδίωκτο των μελών των επιτροπών ένας τρόπος που απαλλάσσει τους συμμετέχοντες από περιττές ταλαιπωρίες, έστω κι αν δεν κατέληγαν κάπου τυχόν εγκλήσεις εναντίον τους. Αλλά για τον γνωστό ποινικολόγο είναι σαφές ότι «δεν χρειαζόταν και δημιουργεί μεγαλύτερο θέμα από αυτή που προσπαθεί να λύσει».
Μάλιστα όπως επισημαίνει ο κ. Χειρδάρης δεν πρόκειται για κάποια πρωτοτυπία, φέρνοντας σε αντιστοιχία την ασυλία των μελών του ΤΧΣ και του Υπερταμείου. Με την ειδοποιό πάντως διαφορά ότι «εκεί υπήρχε ένας πραγματικός κίνδυνος: γιατί αν μεταβιβαζόταν ένα ακίνητο του δημοσίου πάρα πολλοί θα μπορούσαν να στραφούν νομικά εναντίον των μελών για παράβαση καθήκοντος, απιστία κλπ. Και με (εκείνη) τη νομοθετική ρύθμιση αφέθηκαν απερίσπαστοι να κάνουν τη δουλειά τους».

Στην περίπτωση των μελών της επιτροπής όμως, «οι απόψεις και δη οι επιστημονικές δεν διώκονται, καλύπτονται και νομοθετικά και νομολογιακά. Δεν χρειαζόταν αυτή η υπερασφάλεια που δημιουργείται στα μέλη των επιτροπών. Πρόκειται περισσότερο για θέμα εντυπώσεων παρά ουσίας», καταλήγει ο Βασίλης Χειρδάρης.
Θ. Μαντάς: Εύλογη αμφιβολία και καχυποψία στους πολίτες
     «Η συγκεκριμένη ρύθμιση, ενώ είναι απολύτως συμβατή με την αναγκαιότητα να προστατευθεί με τρόπο αποτελεσματικό η δημόσια υγεία, καταλήγει να φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα δημιουργώντας στον καλόπιστο πολίτη αμφιβολία έως και καχυποψία», υπογραμμίζει ο επιφανής ποινικολόγος Θεόδωρος Μαντάς.
    Χαρακτηρίζει δικαιολογημένο τον προβληματισμό του νομικού κόσμου «εξαιτίας και του περιεχομένου και της ταχύτητας με την οποία ψηφίστηκε η ρύθμιση αυτή». Ο τρόπος της νομοθέτησης είναι «εξαιρετικά προληπτικός», άρα από την άποψη αυτή είναι εύλογη η αμφιβολία αλλά και η καχυποψία πολιτών και νομικού κόσμου για τη ρύθμιση, εκτιμά ο Θεόδωρος Μαντάς. Ενώ θέτει σειρά ερωτημάτων προς προβληματισμό:  «Έχει κάτι να κρύψει η επιτροπή των λοιμωξιολόγων; Υπάρχει κάτι που δημιουργεί ανησυχία στα μέλη της και κατ επεκταση στην κυβέρνηση για αποφάσεις που ελήφθησαν; και αν κάτι τέτοιο δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα γιατί η κυβέρνηση σπεύδει να νομοθετήσει εν μία νυκτί;» επισημαίνει ο Θ. Μαντάς.
     «Μια μορφή υποκρυπτόμενης αμνηστίας, την διακρίνουμε» αναφέρει χαρακτηριστικά και θέτει το ζήτημα της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους ειδικούς της επιτροπής. «Έχει ανάγκη να παρέχει αυξημένη νομική προστασία η ελληνική πολιτεία;» , σημειώνει.
     «Η συγκεκριμένη ρύθμιση, ενώ είναι απολύτως συμβατή με την αναγκαιότητα να προστατευθεί με τρόπο αποτελεσματικό η δημόσια υγεία, καταλήγει να φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα δημιουργώντας στον καλόπιστο πολίτη αμφιβολία έως και καχυποψία», εξηγεί και καταλήγει:

 «Ας έχουμε επιτέλους εμπιστοσύνη στα θεσμικά όργανα της ελληνικής δικαιοσύνης. Η υφιστάμενη νομοθεσία μπορεί αποτελεσματικά να προστατέψει οποιαδήποτε επιστημονική επιτροπή στη δημόσια κατάθεση της άποψης και εμπειρίας της. Δεν χρειάζεται αυξημένη προστασία, το νομικό μας οπλοστάσιο είναι αρκετά ικανό να προστατέψει αποτελεσματικά το σύνολο των λοιμοξιολόγων για την άποψη και τις θέσεις που διατυπώνουν στην επιτροπή».

πηγή: protothema.gr

Berenice Abbott μιά μεγάλη κυρία της φωτογραφίας!

Berenice Abbott,
η μεγάλη αυτή κυρία της φωτογραφίας φωτογραφημένη από τον Hank O'Neal στις 18 Νοεμβρίου του 1979.....
το 1939 η Berenice Abbott ξεκίνησε το πιο φιλόδοξο φωτογραφικό της έργο...
ανέλαβε να αποδείξει ότι η φωτογραφία ήταν το μόνο μέσο,το οποίο διέθετε μοναδικά προσόντα ώστε να ενώσει την τέχνη με την επιστήμη!!!
έτσι δούλεψε μόνη της για σχεδόν είκοσι χρόνια με ελάχιστη έως καμία ενθάρρυνση μέχρι το 1958, χρονική στιγμή που το έργο της αναγνωρίστηκε από την Physical Science Study Committee...
τότε προσλαμβάνεται να εργαστεί στο Massachusetts Institute of Technology για τρία χρόνια...
Berenice Abbott λοιπόν φωτογράφος και συγγραφέας, γεννημένη στο Springfield του Ohio στις 17 Ιουλίου το 1898... σπούδασε στο κρατικό πανεπιστήμιο του Οχάιο πρίν μεταβεί οριστικά στην Νέα Υόρκη,όπου και σπούδασε σχέδιο και γλυπτό για τέσσερα χρόνια...
συνεχίζει τις σπουδές της στο Βερολίνο για ένα χρόνο και το 1923 με 25 την βρίσκουμε βοηθό σκοτεινών θαλάμων στο αμερικανικό Dadaist και στον υπερρεαλιστή φωτογράφο Man Ray στο Παρίσι...
στο Παρίση η Berenice Abbott είναι μιά κομψή, όμορφη και γεμάτη αυτοπεποίθηση νεαρή γυναίκα που ατενίζει γύρω της με ένα ανδρόγυνο στυλ,σε πλήρη αρμονία με την εποχή εκείνη του Παρισιού και, όπως η ίδια λέει,γίνεται φωτογράφος κατά τύχη και από την ενθάρρυνση του Ray Man!!! αφού πόζαρε γι 'αυτόν το 1921 γίνεται βοηθός του.
αυτός εντυπωσιασμένος από την ενστικτώδη ικανότητα της, της επέτρεψε να χρησιμοποιήσει το σκοτεινό του θάλαμο και την ενθαρρύνει να αναπτύξει τη δική της οπτική!!!
εδώ λοιπόν, η Berenice ήρθε σε επαφή με το Γάλλο φωτογράφο Eugène Atget ο οποίος ήταν εκείνη την περίοδο ουσιαστικά άγνωστος...
το 1925 η Abbott ιδρύει το στούντιο φωτογραφίας της όπου και κάνει τα πανέμορφα και γνωστά,πιά,πορτρέτα της... παρισινοί εκπατριζόμενοι, καλλιτέχνες, συγγραφείς και αριστοκράτες φωτογραφίζονται από την μεγάλη φωτογράφο... ανάμεσά τους οι:
james Joyce,
Αndre Gide,
Marcel Duchamp,
Jean Cocteau,
Ernst,
Leo Stein,
Peggy Guggenheim,
Janet Flanner,
Edna St Vincent Millay,
Atget!!!
μετά από το θάνατο του Atget το 1927, η Abbott ανέκτησε το τυπωμένο υλικό του και τα αρνητικά του, σώζοντάς τα από την καταστροφή...
το ταξινόμησε, και τα επόμενα χρόνια τα αφιέρωσε και στην προβολή της δουλειάς του. το 1929 επιστρέφει στην Νέα Υόρκη ,όπου και αρχίζει να φωτογραφίζει την πόλη,
χωρίς βέβαια να σταματήσει να κάνει τα πορτρέτα της.
είναι το 1930 η εποχή του ανερχόμενου ουρμπανισμού όταν η Abbott,το 1935, αποδέχεται μια εργασία από το ομοσπονδιακό πρόγραμμα τέχνης της διοίκησης προόδου εργασιών (WPA).
για περίπου τρία έτη τεκμηρίωσε συστηματικά το μεταβαλλόμενο αρχιτεκτονικό χαρακτήρα της πόλης σε μία σειρά ιδιαίτερα αντικειμενικών φωτογραφιών,
μερικές από τις οποίες δημοσιεύθηκαν το 1939 στο βιβλίο ''η Νέα Υόρκη αλλάζει''
Οι φωτογραφίες αυτές θεωρούνται σήμερα αριστουργήματα!!! και η Berenice Abbott έχει μείνει στην ιστορία ως η πιο σεβαστή, ανεξάρτητη, επαναστατική και αποφασιστική φωτογράφος του εικοστού αιώνα!!!

...the art is in selecting what is worthwhile to take the trouble aboute...

Ο James Joyce φωτογραφημένος από την Abbott το 1928

για πιό εκτεταμένη μελέτη της ζωής και του έργου της μεγάλης φωτογράφου στους παρακάτω συνδέσμους:
http://iphf.org/inductees/berenice-abbott-2/
 https://www.theguardian.com/artanddesign/2015/mar/10/berenice-abbott-science-photography-trailblazer
 http://www.nytimes.com/1991/12/11/arts/berenice-abbott-93-dies-her-photographs-captured-new-york-in-transition.html
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

η μεγάλη αυτή κυρία της φωτογραφίας φωτογραφημένη από τον Hank O'Neal στις 18 Νοεμβρίου του 1979..... το 1939 η Berenice Abbott ξεκίνησε το πιο φιλόδοξο φωτογραφικό της έργο... ανέλαβε να αποδείξει ότι η φωτογραφία ήταν το μόνο μέσο,το οποίο διέθετε μοναδικά προσόντα ώστε να ενώσει την τέχνη με την επιστήμη!!! έτσι δούλεψε μόνη της για σχεδόν είκοσι χρόνια με ελάχιστη έως καμία ενθάρρυνση μέχρι το 1958, χρονική στιγμή που το έργο της αναγνωρίστηκε από την Physical Science Study Committee... τότε προσλαμβάνεται να εργαστεί στο Massachusetts Institute of Technology για τρία χρόνια... Berenice Abbott λοιπόν

Mine coins - make money: http://bit.ly/money_crypto

μεγάλη αυτή κυρία της φωτογραφίας φωτογραφημένη από τον Hank O'Neal στις 18 Νοεμβρίου του 1979..... το 1939 η Berenice Abbott ξεκίνησε το πιο φιλόδοξο φωτογραφικό της έργο... ανέλαβε να αποδείξει ότι η φωτογραφία ήταν το μόνο μέσο,το οποίο διέθετε μοναδικά προσόντα ώστε να ενώσει την τέχνη με την επιστήμη!!! έτσι δούλεψε μόνη της για σχεδόν είκοσι χρόνια με ελάχιστη έως καμία ενθάρρυνση μέχρι το 1958, χρονική στιγμή που το έργο της αναγνωρίστηκε από την Physical Science Study Committee... τότε προσλαμβάνεται να εργαστεί στο Massachusetts Institute of Technology για τρία χρόνια... Berenice Abbott λοιπόν

Mine coins - make money: http://bit.ly/money_crypto

στον κόσμο του φανταστικού

και η Αλίκη μονολογούσε... 

"αυτή τη φορά θα τα καταφέρω καλύτερα" 
πήρε το μικρό χρυσό κλειδί για να ξεκλειδώσει την πόρτα που οδηγούσε στον κήπο... 
και επιτέλους βρέθηκε μέσα στον ωραίο κήπο... 
ανάμεσα στα παρτέρια των πανέμορφων λουλουδιών... 
ntina

Η παντοδυναμία του ονείρου

Andre Breton: 

''πιστεύω στη μελλοντική σύνδεση των δυο καταστάσεων που φαινομενικά είναι αντιφατικές, 

αυτής του ονείρου και αυτής της πραγματικότητας , 

σ’ ένα είδος απόλυτης πραγματικότητας,

 μιας υπέρ-πραγματικότητας (Surreality) αν μπορούσε κανείς να την ονομάσει έτσι'' 

Andre Breton: 1924 o ιδρυτής του υπερρεαλισμού

"Ο Λέων Γαμβέττας έχει πεθάνει"!

Το άρθρο που ακολουθεί το διάβασα στο dikografies.blogspot.com και γράφει ο δικηγόρος Νίκος Καραβέλος

"ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ.

Πληροφορηθήκαμε ότι ο αρμόδιος κ. Εισαγγελεύς Πρωτοδικών της Συμπρωτεύουσας ,διέταξε την εφαρμογή της αυτοφώρου διαδικασίας κατά πολίτου- μητέρας, η οποία, κατά τα δημοσιεύματα, αντέδρασε στην άρνηση του Διευθυντή του σχολείου να δεχτεί το παιδί της χωρίς το τέστ που στανικώς επιβλήθηκε στα κεφάλια των παιδιών και των γονιών τους.

 Η μητέρα και ο διευθυντής οδηγήθηκαν "δια τα περαιτέρω", κι ο μεν διευθυντής, με προφορική εντολή του εισαγγελέα, στο σπίτι του, ενώ αντίθετα, προς παραδειγματισμό, η μητέρα στα κρατητήρια!

Το έγκλημα της μητέρας- πολίτου ήταν, από ότι μάθαμε, η"διέγερση σε ανυπακοή", όπως αυτό διαγράφεται στο άρθρο 183 ΠΚ, η διάταξη του οποίου λέγει τα εξής:

 " Όποιος δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσω του διαδικτύου προκαλεί ή διεγείρει σε απείθεια κατά των νόμων, των διαταγμάτων,ή εναντίον άλλων νομίμων διαταγών της αρχής, τιμωρείται με φυλάκιση έως ένα έτος ή με χρηματική ποινή".

 Για να είναι κάποιος υποκείμενο του εγκλήματος, πρέπει αντικειμενικά να προκαλέσει ή να διεγείρει σε απείθεια κατά των νόμων και των νόμιμων διαταγών κτλ και  υποκειμενικά, να έχει την πρόθεση να το πράξει, ήτοι να γνωρίζει, να έχει πεποίθηση ότι η διάταξη είναι νόμιμη και παρά ταύτα να θέλει να διεγείρει ή να προκαλέσει απείθεια. Πρέπει, δηλαδή, να συγκροτείται σε βάρος του δράστη αντικειμενικά και υποκειμενικά ( δόλος), η υπόσταση του συγκεκριμένου εγκλήματος.

 Όπως είναι γνωστό στο δίκαιο και δη το ποινικό, αοριστίες  και διασταλτικές ερμηνείες δεν χωρούν. Στην επιστήμη τηρείται αυστηρό πρωτόκολλο. Έλεγε ο Αϊνστάιν πως στην επιστήμη  ήταν άκρως "συντηρητικός". Όλα τα "επιπλέον"είναι εκ του πονηρού, αντιεπιστημονικά και απορριπτέα. Μοιάζουν με το τριμμένο  ύφασμα, που οι παλιοί ραφτάδες στέναζαν να φέρουν βόλτα, "πέρα- δώθε" και "μέσα-έξω".

 Η αοριστία στην περιγραφή εγκλημάτων απαντάται μόνον σε δικτατορικά και φασιστικά καθεστώτα καθώς και σε "δημοκρατικές" νεοπλασίες.. Η ευρεία εφαρμογή επικίνδυνων διατάξεων, λειτουργεί όπως η άγρια εικόνα και ο ξερός θόρυβος ενός αποκρουστικού  σκιάχτρου. Γι αυτό και στις μέρες μας που η   δημοκρατία περιφέρει στα πεζοδρόμια τη θλίψη  και τα κουρέλια της, οι λεγόμενες κυβερνήσεις των μνημονίων πράττουν κατά τα ειωθότα της Ύβρεως! Θεσπίζουν φαιδρούς, πλην λίαν χρήσιμους για το σύστημα νόμους.

 Είναι όμως οι νόμοι νόμιμοι; Ερώτημα περίεργο καθώς ο νόμος θεωρείται, αν μη τι άλλο, νόμιμος. Κι όμως οι διατάξεις αυτές δεν είναι νόμιμες . Είναι διατάξεις έμπνευσης φοβίας.

 Μια διάταξη που αντιβαίνει στο Σύνταγμα ή τις διεθνείς Συμβάσεις, είναι παράνομη. Εκτός κι αν την "νομιμοποιήσει" κάποιος  συνταγματολόγος!

Μια διάταξη που αντιβαίνει σε νόμο αυξημένης ισχύος, όπως ο ν. 3418/05 (Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας) κ.α., είναι άκυρη (βλέπε άρθρο 338 του ν. 4512/18,  εκτός κι αν την "ευλογήσει "μια "ένωση νομικών" ενός πανεπιστημίου ή ο υπολογιστής ενός εμβριθούς εισαγγελέως.

 Κατά την ελλιπή, εν συγκρίσει με άλλους, νομική μας παιδεία, αν δεν αποδεικνύεται η "πρόκληση" και "διέγερση" σε απείθεια κατά των νόμων "νομίμων" διαταγών κ.τ.λ.., το αδίκημα είναι στον αέρα..  Όπως και στην περίπτωση που η μητέρα- πολίτης,  είχε την εύλογη πεποίθηση πως η διαβόητη" Κεράμεια" ΚΥΑ είναι μνημείο παρανομίας και νομικής αφέλειας, γιατί υποχρεώνει τους πολίτες να πράξουν κάτι αν όχι επιβλαβές, πάντως ιατρικά αμφιλεγόμενο και ασταθές. (σχετ. Αρχή της Προφύλαξης).

 Aν, δηλαδή, ο κατηγορούμενος εύλογα δυσπιστεί στη αξιοπιστία των τεστ, (αξιοπιστία που  κλονίζουν ήδη βοερώς οι βιοπαθολόγοι, που μάλιστα υπέβαλαν μήνυση στην εισαγγελία για την παρωδία, ου μην και η περιβόητη κ. Λινού που ομοίως αμφισβήτησε την αξιοπιστία τους  αλλά και πολλοί σοβαροί αλλά και εκλεκτοί του συστήματος επιστήμονες,), τότε δεν υπάρχει βάση, για να εδραστεί ο δόλος του, η γνώση του ότι  πράττει παρανόμως, ώστε να του αποδοθεί  η πράξη, και να υπάρχουν οι αποχρώσες ενδείξεις για τη δίωξή του, πολύ περισσότερο για τη σύλληψή και κράτησή του.

 Το επιχείρημα ότι οφείλεις να σέβεσαι ακόμη και τις παράνομες διατάξεις, αντιβαίνει στο Σύνταγμα μας (άρθρο 120 παρ 2), αλλά οδηγεί και στην εφιαλτική  "δικαιοσύνη" των χιτλερικών!

 Αυτά τα γνωρίζουν και  οι δευτεροετείς φοιτητές της Νομικής Σχολής. Ο γράφων μάλιστα, στα φοιτητικά χρόνια, έκαμε και σχετική εργασία κοντά στον καθηγητή του Ποινικού Δικαίου Γεώργιο Αλέξανδρο Μαγκάκη, για τους εγκληματίες πολέμου. Αποκλείεται ,συνεπώς, αυτά τα τόσο γνωστά να τα αγνοεί  ένας  εισαγγελέας.

 Μιας και αναφερόμαστε, όμως, σε εισαγγελείς, ας θυμηθούμε τον αείμνηστο Εισαγγελέα Εφετών Βασίλειο Ι. Παππά,  που δεν θα κουραστούμε να τον μνημονεύουμε, Στο σπάνιο πια βιβλίο του "Το Ποινικό Πρόβλημα", έγραφε πως η θέσπιση νόμων αμφίβολης νομιμότητας, είναι συχνή και δεν είναι, παρά η απεχθής "Τεχνολογία της Πειθαρχίας".

 Θα τελειώσουμε με την σκέψη ενός παλιού δικηγόρου, εγκρατούς στις ποινικές αναιρέσεις,  με τον οποίο ο γράφων είχε την ανεκτίμητη τύχη, νέος να παραστεί ενώπιον του Αρείου Πάγου. Του αείμνηστου Γ. Μπαγιώργα, που στο  βιβλίο του "Μικρά Εμπειρία", έγραψε αποτυπώνοντας τη σκέψη του μεγάλου Γάλλου δικηγόρου και πολιτικού Λέοντος Γαμβέττα (Leon Gambetta):

"Θα χρειαζόταν μια πυραμίδα μεγαλύτερη από εκείνη του Χέωπος, για να στεγάσει τα κόκαλα εκείνων που  εξόντωσε η δικαστική προκατάληψη"

 Ενημερώνω τον εισαγγελέα που θα σκεφτόταν να ασκήσει δίωξη και κατά του μεγάλου Γάλλου για " διέγερση σε ανυπακοή", πως ο  Λέων Γαμβέττας έχει πεθάνει στην πόλη Σεβρ της Γαλλίας την 31 Δεκεμβρίου του 1882".

Επιστήμονες δημιούργησαν «χιμαιρικά» έμβρυα από κύτταρα ανθρώπων και πιθήκων

Έμβρυα από κύτταρα ανθρώπου και πιθήκου δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά στο εργαστήριο

Ερευνητές από την Κίνα και τις ΗΠΑ δημιούργησαν για πρώτη φορά «χιμαιρικά» έμβρυα που επιβίωσαν για σημαντικό χρονικό διάστημα, έως και είκοσι ημέρες.

Σύμφωνα με όσα μεταδίδει το phys.org η έρευνα, παρά τα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν, δύναται να συμβάλλει στους τομείς της αναπτυξιακής βιολογίας και της εξέλιξης. Παράλληλα μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη νέων μοντέλων ανθρώπινης βιολογίας και ασθενειών. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στις 15 Απριλίου στο περιοδικό Cell.

«Καθώς δεν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε συγκεκριμένα πειράματα σε ανθρώπους, είναι σημαντικό να έχουμε καλύτερα μοντέλα για να μελετήσουμε και να κατανοήσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια την ανθρώπινη βιολογία και τις ασθένειες», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Juan Carlos Izpisua Belmonte, καθηγητής στο Ινστιτούτο Βιολογικών Επιστημών Salk, στην Τσεχία.

Παράλληλα συμπλήρωσε πως ένας σημαντικός στόχος της πειραματικής βιολογίας είναι η ανάπτυξη μοντέλων συστημάτων που επιτρέπουν τη μελέτη ανθρώπινων ασθενειών υπό συνθήκες in vivo.

Η χίμαιρα είναι ένας οργανισμός του οποίου τα κύτταρα προέρχονται από δύο ή περισσότερα «άτομα», με τις πρόσφατες έρευνες να στρέφονται σε συνδυασμούς διαφορετικών ειδών. Ο όρος προέρχεται από την ελληνική μυθολογία και οι επιστήμονες ξεκίνησαν να δημιουργούν χιμαιρικά έμβρυα τη δεκαετία του 1970. 

Το 2020 η ομάδα πίσω από αυτή τη μελέτη δημιούργησε τεχνολογία που επέτρεψε στα έμβρυα των πιθήκων να παραμείνουν ζωντανά και να αναπτυχθούν εξωσωματικά για ένα εκτεταμένο χρονικό διάστημα.

Στην μελέτη που δημοσιεύτηκε, έξι ημέρες μετά τη δημιουργία τους, οι επιστήμονες χορήγησαν στο κάθε έμβρυο 25 πολυδύναμα βλαστοκύτταρα, ικανά να διαφοροποιούνται και να δίνουν μια ποικιλία ιστών. Την επόμενη μέρα, ανιχνεύθηκαν ανθρώπινα βλαστοκύτταρα σε 132 έμβρυα. Μετά από 10 ημέρες, 103 από τα χιμαιρικά έμβρυα εξακολουθούσαν να αναπτύσσονται. Η επιβίωση άρχισε σύντομα να μειώνεται, και μέχρι την 19η ημέρα, μόνο τρία έμβρυα παρέμεναν ζωντανά. Είναι σημαντικό, ωστόσο, ότι το ποσοστό των ανθρώπινων κυττάρων στα έμβρυα παρέμεινε υψηλό καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης.

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν μεταγραφική ανάλυση τόσο στα ανθρώπινα όσο και στα κύτταρα των εμβρύων. «Από αυτές τις αναλύσεις, εντοπίστηκαν αρκετά μονοπάτια επικοινωνίας τα οποία είτε ήταν νέα είτε ενισχύθηκαν στα χιμαιρικά κύτταρα», αναφέρει ο Belmonte. Το σημαντικό επόμενο βήμα για τους επιστήμονες θα πρέπει να είναι η αξιολόγηση όλων των μοριακών οδών που εμπλέκονται σε αυτήν την επικοινωνία μεταξύ των ειδών, με τον άμεσο στόχο να βρεθούν εκείνες οι διαδρομές που είναι ζωτικής σημασίας για την αναπτυξιακή διαδικασία.

Μακροπρόθεσμα, οι ερευνητές ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν τις χίμαιρες όχι μόνο για να μελετήσουν την πρώιμη ανάπτυξη του ανθρώπου και να μοντελοποιήσουν τις ασθένειες αλλά και για να αναπτύξουν νέες προσεγγίσεις σχετικά με τον έλεγχο των φαρμάκων, καθώς και να δημιουργήσουν δυνητικά μεταμοσχεύσιμα κύτταρα, ιστούς ή όργανα.

Ο Izpisua Belmonte σημειώνει ωστόσο ότι «είναι ευθύνη μας ως επιστήμονες να διεξάγουμε την έρευνά μας προσεκτικά, ακολουθώντας όλες τις ηθικές, νομικές και κοινωνικές κατευθυντήριες γραμμές».

Η πρώτη χίμαιρα ανθρώπου- μαϊμούς διχάζει ως η κόκκινη γραμμή της ηθικής

Οι χίμαιρες ανθρώπων - μαϊμούδων διχάζουν την επιστημονική κοινότητα

Οι προσπάθειες για τη δημιουργία χίμαιρας ανθρώπων-ζώων έχουν αναθερμάνει μια συζήτηση περί ηθικής μετά από αναφορές ότι οι επιστήμονες έχουν παραγάγει έμβρυα μαϊμούς που περιέχουν ανθρώπινα κύτταρα.

Η χίμαιρα είναι ένας οργανισμός του οποίου τα κύτταρα προέρχονται από δύο ή περισσότερα "άτομα", με τις πρόσφατες έρευνες να στρέφονται σε συνδυασμούς διαφορετικών ειδών. Η λέξη προέρχεται από το πλάσμα της ελληνικής μυθολογίας που είχε μέρος λιονταριού, μέρος κατσίκας και μέρος φιδιού.

Η τελευταία έκθεση, που δημοσιεύτηκε στην ισπανική εφημερίδα El País, υποστηρίζει ότι μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον καθηγητή Juan Carlos Izpisúa Belmonte του Ινστιτούτου Salk στις ΗΠΑ, έχει δημιουργήσει χίμαιρες μαϊμούδων-ανθρώπων. Η έρευνα διεξήχθη στην Κίνα για την αποφυγή νομικών ζητημάτων, σύμφωνα με την έκθεση.

Οι χιμαιρές θεωρούνται ένας πιθανός τρόπος αντιμετώπισης της έλλειψης οργάνων για μεταμόσχευση, καθώς και για προβλήματα απόρριψης οργάνων. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι όργανα γενετικά προσαρμοσμένα σε ένα συγκεκριμένο ανθρώπινο λήπτη, θα μπορούσαν να αναπτυχθούν μέσα σε ζώα. Η προσέγγιση βασίζεται στη λήψη κυττάρων από έναν ενήλικα άνθρωπο και τον επαναπρογραμματισμό τους ώστε να γίνουν βλαστικά κύτταρα, τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν οποιοδήποτε είδος κυττάρου στο σώμα. Εν συνεχεία εισάγονται στο έμβρυο ενός άλλου είδους.

Ο Izpisúa Belmonte και άλλοι επιστήμονες κατάφεραν στο παρελθόν να παράγουν τόσο έμβρυα χοίρων όσο και έμβρυα προβάτων που περιέχουν ανθρώπινα κύτταρα, αν και οι αναλογίες είναι μικροσκοπικές: στην τελευταία περίπτωση, οι ερευνητές εκτιμούν ότι μόνο ένα κύτταρο στα 10.000 ήταν ανθρώπινο. Οι χίμαιρες χοίρου-ανθρώπου και προβάτου-ανθρώπου είναι επιστημονικά ελκυστικές εν μέρει επειδή οι χοίροι και τα πρόβατα έχουν όργανα σε σχετικά σωστό μέγεθος για μεταμόσχευση στον άνθρωπο.
Λεπτομέρειες για τις εργασίες που αναφέρθηκαν αυτήν την εβδομάδα είναι λιγοστές και οι επιστήμονες δεν δίνουν περισσότερες.

Ωστόσο, ο Alejandro De Los Angeles, από το τμήμα ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Yale, δήλωσε ότι πιθανώς αναπτύχθηκαν χίμαιρες μαϊμούδων-ανθρώπων για να διερευνήσουν πώς να βελτιώσουν την αναλογία ανθρώπινων κυττάρων σε τέτοιους οργανισμούς. «Τέτοιες χίμαιρες θα μπορούσαν να μας διδάξουν πώς να κάνουμε χίμαιρες ανθρώπου-χοίρου με την ελπίδα να έχουμε περισσότερα όργανα για μεταμόσχευση», είπε. «Μπορούν να μας διδάξουν ποιους τύπους βλαστικών κυττάρων θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε ή άλλους τρόπους βελτίωσης των επιπέδων του ανθρώπινου χιμαιρισμού μέσα στους χοίρους».

Ο De Los Angeles επεσήμανε ότι, όπως και με προηγούμενες εργασίες σε χοίρους και πρόβατα, οι χίμαιρες μαϊμούδων - ανθρώπων έχουν αφεθεί να αναπτυχθούν μόνο για λίγες εβδομάδες - δηλαδή πριν τα όργανα σχηματιστούν.
Ο καθηγητής Robin Lovell-Badge, ένας βιολόγος ανάπτυξης από το Francis Crick Institute του Λονδίνου, συμφώνησε. «Δεν νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό όσον αφορά την ηθική, γιατί δεν το προχωράνε αρκετά μακριά για να έχουν ένα νευρικό σύστημα ή να αναπτυχθούν με οποιονδήποτε τρόπο - είναι ακριβώς μια μπάλα κυττάρων», είπε. 

Όμως ο Lovell-Badge πρόσθεσε ότι αν χίμαιρες μπορούσαν να αναπτυχθούν περαιτέρω, θα μπορούσε κάτι τέτοιο να προκαλέσει ανησυχίες. «Πώς περιορίζετε τη συμβολή των ανθρώπινων κυττάρων μόνο στο όργανο που θέλετε να κάνετε;» είπε. «Αν αυτό είναι ένα πάγκρεας ή μια καρδιά ή κάτι τέτοιο, ή νεφρό, τότε αυτό είναι καλό αν καταφέρετε να το κάνετε. Αν όμως επιτρέψεις σε αυτά τα ζώα να προχωρήσουν και να γεννηθούν, αν έχεις μεγάλη συμβολή στο κεντρικό νευρικό σύστημα από τα ανθρώπινα κύτταρα, τότε αυτό γίνεται προφανώς ανησυχητικό». 

Τα νέα για τις χίμαιρες έρχονται λίγο μετά την αναφορά πως ιαπωνικές ερευνητές έλαβαν κυβερνητική υποστήριξη για τη δημιουργία χίμαιρας ποντικού-ανθρώπου. Τον Μάρτιο η Ιαπωνία ήρε την απαγόρευση που δεν επέτρεπε σε τέτοια έμβρυα να αναπτυχθούν πέραν των 14 ημερών και να εμφυτευθούν σε μια μήτρα, πράγμα που σημαίνει ότι αυτές οι χίμαιρες μπορούν, εάν δοθεί άδεια για ένα πείραμα, να τεθούν σε ισχύ.  

Ο Lovell-Badge δήλωσε ότι είναι πολύ απίθανο τα ζώα, εάν αναπτυχθούν, να έχουν συμπεριφορά που μοιάζει με τον άνθρωπο, αλλά ανέφερε ότι τα ζώα μπορεί να μην συμπεριφέρονται σαν «κανονικά» τρωκτικά.

«Υπάρχουν λοιπόν ορισμένα ζητήματα που αφορούν την καλή διαβίωση των ζώων, καθώς και τα ηθικά ζητήματα του να κάνουμε κάτι πιο ανθρώπινο», είπε. «Είναι σαφές ότι αν κάποιο ζώο γεννιόταν με όψη που θα είχε σημάδια ανθρώπινης εμφάνισης, ενώ θα ήταν επιστημονικά πολύ ενδιαφέρον, οι άνθρωποι θα μπορούσαν να αναστατωθούν με αυτό».

Ο De Los Angeles και οι συνάδελφοί του πρότειναν ότι οι χίμαιρες μαϊμούδων-ανθρώπων θα μπορούσαν θεωρητικά να παρέχουν νέους τρόπους για τη μελέτη νευρολογικών και ψυχιατρικών ασθενειών στους ανθρώπους. «Θεωρητικά, για ασθένειες όπου τα μοντέλα των πρωτευόντων δεν είναι αρκετά καλά, η δημιουργία τέτοιας χίμαιρας  θα μπορούσε να αποτελέσει ένα καλύτερο μοντέλο μελέτης εγκεφαλικών νόσων», δήλωσε στον Guardian, προσθέτοντας ότι στην περίπτωση του Αλτσχάιμερ, περισσότερες από 150 δοκιμές απέτυχαν σε 20 χρόνια, πιθανώς λόγω της έλλειψης ενός καλού μοντέλου ασθένειας.

Μια πιθανή προσέγγιση για την έρευνα του εγκεφάλου είναι ότι ένα έμβρυο πιθήκων μπορεί να τροποποιηθεί γενετικά και στη συνέχεια να εγχυθεί με ανθρώπινα βλαστοκύτταρα έτσι ώστε ένα τμήμα του εγκεφάλου, για παράδειγμα ο ιππόκαμπος (μια εγκεφαλική δομή), να αποτελείται μόνο από ανθρώπινα κύτταρα. Μια παρόμοια προσέγγιση έχει χρησιμοποιηθεί προηγουμένως από Ιάπωνες για την ανάπτυξη ενός παγκρέατος αρουραίου μέσα σε ένα ποντίκι.

«Εάν απλά αλλάζαμε τον ιππόκαμπο, αυτό δεν σημαίνει ότι θα είχαμε έναν ανθρώπινο εγκέφαλο που λειτουργεί», δήλωσε ο Lovell-Badge. «Μπορεί να έχουν ίσως ελαφρώς καλύτερες αναμνήσεις ή ελαφρώς διαφορετικές αναμνήσεις ... αλλά δεν πρόκειται να έχει έναν ανθρώπινο φλοιό, κάτι που θα τον έκανε πραγματικά ανθρώπινο».

Αλλά, τέτοιες προτάσεις, περνούν κατευθείαν στην περί ηθικής αρένα που οι επιστήμονες θέλουν να αποφύγουν: η πιθανότητα ανθρώπινων κυττάρων να καταλήξουν σε εγκεφάλους πιθήκων, μια εξέλιξη που συνοδεύεται με τον φόβο πως θα μπορούσε να οδηγήσει σε πλάσματα πιο ανθρώπινα. Οι ερευνητές έχουν πει στο παρελθόν ότι είναι σε θέση να εμποδίσουν τα ανθρώπινα κύτταρα να καταλήγουν σε εγκέφαλο ή σεξουαλικά όργανα μιας χίμαιρας.

«Η εξελικτική απόσταση μεταξύ ανθρώπων και πιθήκων εκτείνεται σε 30-40 εκατομμύρια χρόνια, οπότε δεν είναι σαφές εάν αυτό είναι ακόμη δυνατό», δήλωσε ο De Los Angeles σχετικά με ανεπτυγμένες χίμαιρες. «Η διαφορά αυτή είναι μεγαλύτερη από 10 εκατομμύρια χρόνια μεταξύ των ποντικών και των αρουραίων και ακόμη και η αποτελεσματικότητα της παραγωγής μιας τέτοιας χίμαιρας είναι ήδη αρκετά χαμηλή». 

Ενώ το να δημιουργείς εγκεφάλους πιθήκων που είναι πιο ανθρώπινοι, είναι μια κόκκινη γραμμή για μερικούς, με κάποιο τρόπο έχει ήδη παραβιαστεί. Τον Απρίλιο, οι επιστήμονες στην Κίνα δημοσίευσαν μια μελέτη στην οποία ισχυρίστηκαν ότι εισήγαγαν ένα γονίδιο ανθρώπινου εγκεφάλου σε πιθήκους, με τα ζώα να παρουσιάζουν χαρακτηριστικά που περιλαμβάνουν καλύτερη βραχυπρόθεσμη μνήμη και βραχύτερους χρόνους αντίδρασης. Αυτά τα ζώα δεν είναι χίμαιρες, αλλά είναι σαφές ότι ωθούνται νέα όρια.

πηγή: 

https://www.lifo.gr

https://www.lifo.gr

 https://taneatisgaleras.blogspot.com/