Κυριακή 17 Απριλίου 2022

Βασικά στοιχεία που πρέπει να γνωρίζουμε για το ιωδιούχο κάλιο

ιωδιούχο κάλιο
                           Επειδή το θέμα είναι πάντα επίκαιρο
Τις τελευταίες ημέρες διαπιστώνουμε αυξανόμενα διαδικτυακά δημοσιεύματα σχετικά με τη χρήση ιωδιούχου καλίου για την πρόληψη βλάβης από ραδιενέργεια σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος.
Συμπληρώματα διατροφής που το περιλαμβάνουν φαίνεται ήδη να έχουν ξεπουλήσει στα διαδικτυακά φαρμακεία αν και είναι εντελώς ακατάλληλα για το σκοπό για τον οποίο διαφημίζονται και δυνητικά επικίνδυνα.
Το ιωδιούχο κάλιο αποτελεί πραγματικά ουσία που μπλοκάρει την απορρόφηση ραδιενεργού ιωδίου από το θυρεοειδή αδένα παρέχοντάς του με τον τρόπο αυτό προστασία. 
Η χορήγησή του όμως συστήνεται μόνο μετά από σαφή οδηγία των αρμοδίων αρχών με στάθμιση κινδύνου/ οφέλους καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το ιωδιούχο κάλιο δεν προστατεύει το υπόλοιπο σώμα από τη ραδιενέργεια ενώ παράλληλα η λήψη του σε απουσία ραδιενεργού ιωδίου είναι δυνατό να προξενήσει βλάβη. 
Μη εγκεκριμένα για το σκοπό αυτό συμπληρώματα διατροφής είναι δυνητικά επικίνδυνα και φυσικά μη αποτελεσματικά.
Η προστατευτική δράση του ιωδιούχου καλίου βασίζεται στο γεγονός ότι υπερπληρώνει το θυρεοειδή με ιώδιο για 24 ώρες από τη λήψη του, εμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο την απορρόφηση ραδιενεργού ιωδίου για το χρονικό αυτό διάστημα.
Η χορήγηση του ιωδιούχου καλίου συστήνεται από κρατική επιτροπή σε περίπτωση αναμενόμενης έκθεσης σε ραδιενέργεια στα άτομα που ανήκουν στις ακόλουθες ομάδες και δεν έχουν ιστορικό αλλεργίας στο ιώδιο:
Νεογέννητα και βρέφη (λαμβάνουν μία και μόνο δόση, καθώς περισσότερες είναι δυνατό να οδηγήσουν σε διαταραχές της φυσιολογικής ανάπτυξης). 
Σε περιπτώσεις που χρειάζεται χορήγηση περισσότερων δόσεων είναι αναγκαία η χρήση ακολούθως ειδικού πρωτοκόλλου παρακολούθησης.
Γυναίκες σε εγκυμοσύνη και θηλάζουσες (λαμβάνουν μόνο μία δόση).
Παιδιά και έφηβοι.
Ενήλικες ηλικίας 18-40 ετών. 
Τα άτομα της ηλικίας αυτής είναι λιγότερο επιρρεπή σε θυρεοειδική βλάβη από ραδιενέργεια σε σχέση με τα άτομα που ανήκουν στις προηγούμενες ομάδες.
Για τα άτομα ηλικίας άνω των 40 ετών δεν συστήνεται η χρήση εκτός περιπτώσεων που δίνεται ρητά σχετική οδηγία λόγω αναμενόμενης πολύ υψηλής έκθεσης του πληθυσμού σε ραδιενέργεια. 
Στις ηλικίες αυτές η πιθανότητα θυρεοειδικής βλάβης από ραδιενέργεια είναι σημαντικά χαμηλότερη. 
Παράλληλα η πιθανότητα ανάπτυξης αλλεργικής αντίδρασης ή και ανεπιθύμητων ενεργειών από τη λήψη του ιωδιούχου καλίου είναι σημαντικά αυξημένη.
Σύμφωνα με το FDA ισχύουν οι ακόλουθες δοσολογίες ανά ηλικία:
Νεογέννητα 0-1 μηνός: 16mg
Βρέφη και μικρά παιδιά: 1-36 μηνών: 32mg
Παιδιά και έφηβοι 3-18 ετών: 65mg
Παιδιά και έφηβοι με σωματικό βάρος άνω των 68kg, ενήλικες και γυναίκες σε εγκυμοσύνη: 130 mg
Η λήψη μιας δόσης προστατεύει το θυρεοειδή για 24 ώρες. 
Συνήθως επαρκεί η χορήγηση μιας και μόνο δόσης σωστά τοποθετημένης χρονικά σε σχέση με την αναμενόμενη έκθεση.
Σε περιπτώσεις που αναμένεται παρατεινόμενη έκθεση σε ραδιενέργεια δίνονται πρόσθετες κρατικές οδηγίες για ανά 24 ώρες χορήγηση για συγκεκριμένο αριθμό ημερών. 
Δεν επιτρέπεται όμως η χορήγηση περαιτέρω της μίας δόσης σε εγκύους, θηλάζουσες και νεογνά.
Η λήψη ιωδιούχου καλίου μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Σημειώνουμε ενδεικτικά γαστρεντερικές διαταραχές, αλλεργικές αντιδράσεις, φλεγμονή σιελογόνων αδένων. 
Ιδιαίτερα στα νεογνά η χορήγηση χωρίς ενδείξεις είναι δυνατό να οδηγήσει σε υποθυρεοειδισμό και μόνιμη εγκεφαλική βλάβη.
Είναι απαραίτητο να γίνει σαφές ότι:
Το ιωδιούχο κάλιο αποτελεί φαρμακευτική ουσία με δυνητικά σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες
Η δοσολογία χορήγησης είναι συγκεκριμένη ανά ηλικιακή ομάδα και οποιοδήποτε άλλο δοσολογικό σχήμα δεν παρέχει προστασία, αντίθετα υποκρύπτει μόνο κινδύνους. Χρησιμοποιούνται για το λόγο αυτό μόνο σκευάσματα εγκεκριμένα για το σκοπό αυτό.
Είναι πολύ σημαντική σε περίπτωση χορήγησης η σωστή χρονική τοποθέτηση της δόσης και για το λόγο αυτό η οδηγία για τη χορήγηση είναι πολύ συγκεκριμένη και δίνεται μόνο από κρατική αρμόδια επιτροπή. 
Σε αντίθετη περίπτωση η λήψη δεν παρέχει ουσιαστικό όφελος ενώ ταυτόχρονα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
           Διαφορά μεταξύ ιωδιούχου καλίου και ιωδικού καλίου
Η βασική διαφορά μεταξύ του ιωδιούχου καλίου και του ιωδιούχου καλίου είναι ότι το ιωδιούχο κάλιο είναι λιγότερο αποτελεσματικό στην παρεμπόδιση της ακτινοβολίας σε σύγκριση με το ιωδιούχο κάλιο.
Τόσο το ιωδιούχο κάλιο όσο και το ιωδιούχο κάλιο είναι άλατα καλίου και εμφανίζονται ως λευκή κρυσταλλική σκόνη. Και οι δύο αυτές ενώσεις είναι σημαντικές ως διαιτητικά συμπληρώματα. Μία από τις σημαντικότερες εφαρμογές αυτών των ενώσεων είναι στη διαδικασία της δέσμευσης της ακτινοβολίας. Εδώ, το ιωδιούχο κάλιο είναι πιο αποτελεσματικό από το ιωδιούχο κάλιο, επειδή το ιωδιούχο κάλιο έχει κακή διάρκεια ζωής σε ζεστά και υγρά κλίματα.
Τι είναι το ιωδιούχο κάλιο;
Το ιωδιούχο κάλιο είναι μια ανόργανη ένωση που έχει τον χημικό τύπο ΚΙ. 
Σε εμπορική κλίμακα, παράγεται με ανάμιξη υδροξειδίου του καλίου με ιώδιο. 
Εκτός αυτού, είναι χρήσιμο ως φάρμακο και ως συμπλήρωμα διατροφής επίσης. 
Όσον αφορά τις ιδιότητές του, η μοριακή μάζα του ΚΙ είναι 166 g / mol. 
Το σημείο τήξεως είναι 681 ° C και το σημείο βρασμού είναι 1.330 ° C.
Ως φάρμακο, είναι σημαντικό να αντιμετωπιστεί ο υπερθυρεοειδισμός. 
Επιπλέον, είναι πολύ σημαντικό σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης από ακτινοβολίες. 
Ωστόσο, οι επιστήμονες έχουν βρει τώρα ότι αυτή η ένωση είναι λιγότερο αποτελεσματική στην παρεμπόδιση της ακτινοβολίας επειδή έχει κακή διάρκεια ζωής στο ζεστό και υγρό κλίμα.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που οφείλονται στην κατανάλωση ιωδιούχου καλίου περιλαμβάνουν εμετό, διάρροια, κοιλιακό άλγος, εξανθήματα, πρήξιμο των σιελογόνων αδένων κλπ. 
Εκτός αυτού, μερικοί άνθρωποι είναι αλλεργικοί σε αυτό το φάρμακο ενώ άλλοι παρουσιάζουν συμπτώματα όπως πονοκεφάλους, κατάθλιψη.
Τι είναι το Ιωδικό κάλιο;
Το ιωδιούχο κάλιο είναι μια ανόργανη ένωση που έχει τον χημικό τύπο ΚΙΟ3. 
Είναι χρήσιμο για ιωδίωση επιτραπέζιου αλατιού. 
Ως εκ τούτου, είναι πηγή διαιτητικού ιωδίου. 
Για παράδειγμα, είναι ένα συστατικό στο γάλα για βρέφη. 
Όσον αφορά τις ιδιότητές του, η μοριακή μάζα του είναι 214 g / mol. 
Επιπλέον, το σημείο τήξης του είναι 560 ° C και η θέρμανση περαιτέρω θα αποσυνθέσει την ένωση.
Εκτός αυτού, είναι επίσης γνωστό για την ικανότητά του να εμποδίζει την ακτινοβολία σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. 
Στην πραγματικότητα, είναι πιο αποτελεσματικό από το ιωδιούχο κάλιο, καθώς αυτή η ένωση έχει καλύτερη διάρκεια ζωής στο ζεστό και υγρό κλίμα.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ιωδιούχου καλίου και ιωδικού καλίου;
Το ιωδιούχο κάλιο είναι μια ανόργανη ένωση που έχει τον χημικό τύπο ΚΙ. 
Το ιωδιούχο κάλιο είναι μια ανόργανη ένωση που έχει τον χημικό τύπο ΚΙΟ3. 
Η βασική διαφορά μεταξύ του ιωδιούχου καλίου και του ιωδιούχου καλίου είναι ότι το ιωδιούχο κάλιο είναι λιγότερο αποτελεσματικό στην παρεμπόδιση της ακτινοβολίας σε σύγκριση με το ιωδιούχο κάλιο.
Περαιτέρω, η γραμμομοριακή μάζα ιωδιούχου καλίου είναι 166 g / mol, και για το ιωδιούχο κάλιο, είναι 214 g / mol. 
Κατά την εξέταση των σημείων τήξης και βρασμού, το σημείο τήξης του ιωδιούχου καλίου είναι 681 ° C και το σημείο βρασμού είναι 1.330 ° C ενώ το σημείο τήξης του ιωδικού καλίου είναι 560 ° C και η θέρμανση περαιτέρω θα αποσυνθέσει την ένωση.
Κάτω από το infographic παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαφορά μεταξύ ιωδιούχου καλίου και ιωδικού καλίου.

Αγωγή κατά γιατρών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών από τον καθηγητή Βιοχημείας, Κων/νο Πουλά

Για την πανδημία
Αγωγή κατέθεσε ο αναπληρωτής Καθηγητής Βιοχημείας του Πανεπιστημίου Πατρών, Κωσταντίνος Πουλάς κατά 34 συναδέλφων του μελών ΔΕΠ του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστήμιου Πατρών, οι οποίοι υπέγραψαν ψήφισμα που εξεδόθη ως απόφαση συνέλευσης στην οποία μετείχαν οι υπογράψαντες καθηγητές και μέλη ΕΔΙΠ.
Στο εν λόγω ψήφισμα καταγγέλλονται «ως πρόδηλες οι ενέργειες του κ. Πουλά να πλήξει το επιστημονικό κύρος διακεκριμένων μελών ΔΕΠ της Ιατρικής με την προβολή αντιεπιστημονικών θέσεων του που μόνο σύγχυση μπορούν να προκαλέσουν στους πολίτες» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται.
Παράλληλα στο ψήφισμα χαρακτηρίζονται «απρόκλητες και αήθεις επιθέσεις που ενέπλεξαν τους καταξιωμένους συναδέλφους μας σε ανακριτικές διαδικασίες σε μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο, κατά την οποία η ενασχόλησή τους με την αντιμετώπιση του πανδημικού κύματος είναι εξαιρετικά επιβαρυμένη».
Η αναφορά γίνεται για «Καθηγητές του Τμήματός μας κ.κ. Χ. Γώγο. Μ. Μαραγκό, Δ. Βελισσάρη και Κ. Ακινόσογλου, οι οποίοι έχουν κληθεί ως μάρτυρες σε ποινική υπόθεση κατά παντός υπευθύνου, τιμούν το Πανεπιστήμιο Πατρών, την ιατρική κοινότητα και την κοινωνία με τη συνεχή, υψηλού επιπέδου ανιδιοτελή προσφορά τους στον αγώνα κατά της πανδημίας. 
Η προσφορά τους στην αντιμετώπιση της πανδημίας έχει εκτιμηθεί και τιμηθεί από την Πολιτεία, την κοινωνία της Πάτρας και ολόκληρης της χώρας. 
Το Τμήμα Ιατρικής αποφασίζει ομόφωνα να καταδικάσει απερίφραστα τέτοιου είδους φαινόμενα, τα οποία προβάλλουν ανυπόστατες, αντιεπιστημονικές και εν τέλει επικίνδυνες απόψεις για τη δημόσια υγεία.
Να υπενθυμίσουμε ότι ο αν. Καθηγητής Κωσταντίνος Πούλας συμμετείχε στην κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς μέσω της οποίας εκαλούντο να καταθέσουν ως μάρτυρες για την υπόθεση του νευροχειρουργού Φώτη Τζωρτζίδη και συγκεκριμένα να δηλώσουν ποιο «άγνωστο» φαρμακευτικό σκεύασμα του χορήγησαν όταν ενοσηλεύετο με νόσο covid-19 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου και θεραπεύτηκε, με σαφή υπαινιγμό ότι το σκεύασμα δεν ετύγχανε ευρείας χρήσης και δεν χορηγείτο σε άλλους ασθενείς.
Παράλληλα ο αν. Καθηγητής είχε προβάλλει επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και είχε αποστασιοποιηθεί από την εμβολιαστική εκστρατεία.
Με γνώμονα την συγκεκριμένη θέση και στάση του κ. Πουλά στην υπ’ αριθ. 818/26.01.2022 έκτακτη συνεδρίασή του Τμήματος Ιατρικής συνετάχθη το προαναφερόμενο ψήφισμα το οποίο ξεκινούσε καταγγέλλοντας ως απαράδεκτες και προσβλητικές τις επιθέσεις του σε μέλη ΔΕΠ και συγκεκριμένα:« Η Συνέλευση του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών, στην υπ’ αριθ. 818/26.01.2022 έκτακτη συνεδρίασή της, με λύπη και οργή παρακολουθεί, και εκφράζει την έντονη αντίθεσή της, για τις πρόσφατες απαράδεκτες και προσβλητικές επιθέσεις από τον Αναπληρωτή Καθηγητή Πουλά Κωνσταντίνο σε μέλη ΔΕΠ του Τμήματός μας με τεράστια επιστημονική και κοινωνική προσφορά, ιδιαίτερα την περίοδο της πανδημίας COVID-19»

https://www.thebest.gr/article/661659-agogi-kata-giatron-tou-panepistimiakou-nosokomeiou-patron-apo-ton-kathigiti-biochimeias-kon-no-poulas

*Εφημερίδα Γνώμη

Σάββατο 16 Απριλίου 2022

Τι τρώγαν οι αρχαίοι;

Τι τρώγαν οι Αρχαίοι; 
Εξαρτάται. 
Σε ποια εποχή, σε ποια πόλη, σε ποια κοινωνική τάξη και από ποιον συγγραφέα έχουμε τις πληροφορίες. 
Ο σίτος ήταν από τις κυριότερες τροφές. 
Όταν σπάνιζε το ψωμί ήταν διατιμημένο και μάλιστα η πολιτεία το μοίραζε με το δελτίο. 
Σημειωτέον ότι και οι δούλοι είχαν το ίδιο δικαίωμα συμμετοχής στην διανομή των δημητριακών στα οποία περιλαμβάνονταν και το κριθάρι. 
Άλλωστε το ψωμί ήταν βασικά από μείγμα σιταριού και κριθαριού.
Οι Ρωμαίοι που είχαν αναγάγει την διατροφή σε ύψιστη τέχνη τους Έλληνες του έλεγαν ”κριθαράνθρωπους”. 
Την εποχή του Ομήρου και στην ύστερη κλασική εποχή (4ος αιώνας π.Χ.) τα γεύματα ήταν λιτά στις περισσότερες οικογένειες. 
Στις υπόλοιπες -και ιδιαίτερα στα σπίτια των νεόπλουτων – τα γεύματα και τα συμπόσια ήταν πλούσια και συχνά βασιλικά. 
Στα δε σπίτια ισχυρών Ρωμαίων η λαιμαργία ήταν αφόρητη.
Ο βαθύπλουτος Ρωμαίος MarcusGaviousApikius που έζησε την εποχή του Χριστού – και που μας άφησε ένα σωρό πολύπλοκες συνταγές – είχε ξοδέψει γύρω στα 500 εκατομμύρια σημερινά Ευρώ για τα συμπόσια που οργάνωνε για τους φίλους του. 
Στο τέλος αυτοκτόνησε, από το φόβο ότι θα πεθάνει από πείνα! 
Ίσως το έλεγαν γιατί ξαφνικά είδε να κατάσχεται η περιουσία του, για ποιος ξέρει τι απάνθρωπες παρανομίες.
Τα γεύματα στα ελληνικά σπίτια, για όσες πόλεις έχουμε πληροφορίες – και γνωρίζουμε περισσότερα για την Αλεξανδρινή εποχή – ήταν χονδρικά όπως και σήμερα:
-Πρόγευμα (διανεστισμός ή ακράτισμα στην ελληνιστική εποχή) συνήθως με ψωμί βουτηγμένο σε άκρατον οίνο.
-Μεσημεριανό γεύμα (άριστον)
-Δείπνο (δείπνον!).
-Μερικοί, αλλά λίγοι, πρόσθεταν ένα τέταρτο γεύμα αργά το απόγευμα (το δειλινόν).
Οι βάσεις της διατροφής των αρχαίων ήταν τα σιτηρά, το έλαιον και ο οίνος. 
Όπως μαθαίνουμε από τους ”Δειπνοσοφιστές” του Αθήναιου [1 . Αθήναιος, 2ος με 3ο αι. μ.Χ. από την Ναυκράτιδα επί του Νείλου, βιολόγος, φυτολόγος, ζωολόγος, γαστρονόμος, διαιτολόγος, ρήτορας και γραμματικός που έζησε στην Αλεξάνδρεια και στη Ρώμη. ], οι Έλληνες είχαν 12 είδη ψωμιού! 
Ανάλογα με το περιεχόμενο, με το ψήσιμο και με την καταγωγή της οικογένειας. 
Η αφρόκρεμα πάντως έτρωγε τον σεμιδαλίτη άρτον, από μείγμα σκληρού σίτου με σιμιγδάλι.
Στην υπόλοιπη διατροφή θα βρούμε το γάλα και το τυρί, το λάχανο, 
το κρεμμύδι, 
τις φακές, 
τα ρεβίθια και μερικά ακόμα λαχανικά. 
Τα κρέατα και τα ψάρια ήταν ακριβά και αρκετά περιορισμένα. 
Κατά τη μυκηναϊκή περίοδο είναι γνωστό πως κατανάλωναν αρνίσιο, βοδινό και μοσχαρίσιο κρέας.
Κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. ο Ησίοδος, περιγράφει στο «Έργα και Ημέραι» την ιδανική αγροτική γιορτή:
«...εἴη πετραίη τε σκιὴ καὶ Βίβλινος οἶνος, μάζα τ᾽ ἀμολγαίη γάλα τ᾽ αἰγῶν σβεννυμενάων, καὶ βοὸς ὑλοφάγοιο κρέας μή πω τετοκυίης πρωτογόνων τ᾽ ἐρίφων·»
«...θα μπορούσα να έχω τη σκιά ενός βράχου και Βίβλινο κρασί, πέτσα και γάλα από κατσίκες που έχουν στερέψει και κρέας δαμάλιδος η οποία τράφηκε στα δάση και που δεν γέννησε ποτέ ή εριφίων από πρώτη γέννα...» 
Ο επιστολογράφος Αλκίφρων [2 . Αλκίφρων, επιστολογράφος, από την Συρία (;) που έζησε στα τέλη του 2ου και στις αρχές πιθανώς του 3ου αιώνα μ.Χ. ], που έγραφε αφηγήματα σε μορφή επιστολής, περιγράφει στις ”Αλιευτικές” ένα ψάρεμα στον Σαρωνικό. 
Επιστρέφοντας στο Φάληρο ο ψαράς έβρισκε να τον περιμένουν οι μικροπωλητές με τον σάκο και την ζυγαριά στον ώμο. 
Διάλεγαν μόνο τα μεγάλα ψάρια γιατί αυτά προτιμούσαν οι Αθηναίοι, κυρίως αυτοί που έμεναν στις αριστοκρατικότερες συνοικίες, όπως αυτές στον λόφο του Φιλοπάππου και στην Πλάκα, γύρω από την αρχαία Αγορά. 
Τα μικρά ψάρια (μαρίδες, σαρδέλες) παρέμεναν στους ψαράδες για οικογενειακή κατανάλωση.
Ο Αλκίφρων έχει και μια ενδιαφέρουσα κατηγορία επιστολών, των ”Παρασίτων”.Παράσιτοι ήταν αυτοί έφταναν απρόσκλητοι όπου ήταν γνωστό ότι ετοιμάζεται πλούσιο γεύμα. 
Για να συμμετάσχουν. Δηλαδή να ”παρασιτιστούν”. 
Ο όρος χρησιμοποιείται σήμερα για τα ραδιοφωνικά παράσιτα (που θέλουν κι′ αυτά να πάρουν μέρος στην εκπομπή!).
Το ”Συμπόσιο” του Πλάτωνα έχει έναν σχετικό και ενδιαφέροντα πρόλογο, που συχνά παραβλέπεται. Αρχίζει με τον Σωκράτη που ανεβαίνει στην Αθήνα ερχόμενος από το Φάληρο, για να πάει στο Συμπόσιο του Αγάθωνα. 
Περνάει μέσα από ένα πυκνό δάσος, έχοντας δεξιά του τον ποταμό Ιλισό. 
Ξαφνικά. τρέχει από πίσω του ένας νεαρός που θέλει να τον συνοδεύσει, ξέροντας για πού πάει ο δάσκαλος. 
Ο Σωκράτης καταλαβαίνει ότι πρόκειται για έναν συμπαθητικό Παράσιτο και τον εισαγάγει στο Συμπόσιο.
Στα Συμπόσια επικρατούσαν τα Ορεκτικά (Τραγύματα) κουκιά, 
στραγάλια και πασατέμπος, οι Δυναμωτικοί μεζέδες (τα Αφροδίσια), 
αυγά, 
χταπόδι, 
σαλιγκάρια και τα Επιδόρπια (Νώγαλα), χουρμάς, 
ρόδι, 
σταφύλι, 
κούμαρα,
σταφίδες.
Η δε Πυραμίς ήταν ένα ειδικό γλύκισμα, που είχε ψηθεί στην πυρά και αποτελούσε το βραβείο του συμπότη που θα έμενε ξύπνιος, πίνοντας μέχρι τις πρωινές ώρες. 
Κατά τον Ηρόδοτο πυραμίς ονομάστηκε και η Αιγυπτιακή Πυραμίδα από πνευματώδεις Έλληνες τουρίστες… Και οβελίσκος, δηλαδή ”σουβλάκι”, ο ιερός Οβελίσκος της Αιγύπτου! (Οβελίσκος = ο μικρός οβελίας).
Τι τρώγαν οι (φτωχότεροι) Αρχαίοι θα μας το πει και ο κωμικός ποιητής Άλεξις [3 Άλεξις, κωμικός ποιητής του 4ου αιώνα π.Χ. από τα Θούρια της Κάτω Ιταλίας, έζησε στην Αθήνα όπου έγραψε 245 κωμωδίες από τις οποίες σώθηκαν μόνο μερικά αποσπάσματα όπως το ”Πιάτο του Φτωχού”. ] σ′ ένα γλαφυρό και χιουμοριστικό απόσπασμα που μετέφρασα,, το μόνο που σώθηκε από άγνωστο έργο του.
Το πιάτο του φτωχού
Φτωχός ο άντρας μου φτωχιά κι′ εγώ,
γριά η κακομοίρα, με κόρη και με γιο
και με τη δούλα αυτήν εδώ την προκομμένη
πέντε είμαστε οι καημένοι.
Μονάχα τρεις από μας απόψε θα δειπνήσουν.
Οι άλλοι δυο μαζί μας θα καθίσουν,
θα μας κοιτούν και λίγο αλεύρι θα τσιμπήσουν.
Χωρίς μια λύρα, τη μοίρα μας θρηνούμε
που δεν έχουμε τίποτα να φάμε και να πιούμε.
Κοιτάξτε κάτωχροι πώς γίναμε, σ′ όλο μας το σώμα,
από την ασιτία κοιτάξτε πώς αλλάξαμε χρώμα.
Κι′ αν θέλετε να μάθετε πιο είναι το μενού
και ρωτάτε τι τρώμε και πώς ζούμε, ιδού :
Κουκιά και πασατέμπο, λούπινα και κρεμμύδια,
μπιζέλια και τζιτζίκια, ρίζες και βελανίδια,
φραγκόσυκα, ρεβίθια και χάρη στην Κυβέλη
της Παναγιάς τα σύκα που άλλος κανείς δε θέλει.-  [4 Κυβέλη, η Πανάγια Μητέρα των Θεών λατρεύονταν και σαν προστάτιδα της φτωχολογιάς.]
*Τι κοινωνιολογικά συμπεράσματα βγάζουμε από το αρχαίο αυτό μπλουζ;
Όλοι έπαιζαν μουσική αλλά λύρα δεν είχε όποιος-όποιος.
Ο φτωχός μπορεί να ήταν φτωχός αλλά δεν του έλειπαν οι δούλοι.
Οι φτωχότεροι από τους φτωχούς την βγάζαν με κατοχικό χυλό τα βράδια.
Το κρέας, τα ψάρια, το ψωμί, το τυρί, οι ελιές, οι φακές, το μέλι και το ταχίνι ήταν πανάκριβα. Και φορολογημένα σε πολλές πόλεις με τα επώνια, το ΦΠΑ της εποχής.
Φαίνεται ότι τα σύκα δεν τα έτρωγαν οι πολύ θρήσκοι γιατί οι συκιές, το κατεξοχήν δέντρο της Κυβέλης*, ήταν ιερές. (Ιδού μια μπηχτή αντικληρική του Άλεξι).
Η κυριότερη απασχόληση των πεινασμένων Αθηναίων ήταν να κοιτάζουν αυτούς που τρώνε (όπως έκαναν όλες οι γυναίκες, τα παιδιά και οι δούλοι που ήταν οι σερβιτόροι των γευμάτων)..
ΑΝΑΦΟΡΕΣ
1. Αθήναιος, 2ος με 3ο αι. μ.Χ. από την Ναυκράτιδα επί του Νείλου, βιολόγος, φυτολόγος, ζωολόγος, γαστρονόμος, διαιτολόγος, ρήτορας και γραμματικός που έζησε στην Αλεξάνδρεια και στη Ρώμη.
2. Αλκίφρων, επιστολογράφος, από την Συρία (;) που έζησε στα τέλη του 2ου και στις αρχές πιθανώς του 3ου αιώνα μ.Χ.
3. Άλεξις, κωμικός ποιητής του 4ου αιώνα π.Χ. από τα Θούρια της Κάτω Ιταλίας, έζησε στην Αθήνα όπου έγραψε 245 κωμωδίες από τις οποίες σώθηκαν μόνο μερικά αποσπάσματα όπως το ”Πιάτο του Φτωχού”.
4. Κυβέλη, η Πανάγια Μητέρα των Θεών λατρεύονταν και σαν προστάτιδα της φτωχολογιάς.
          Η λέξη: λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιοκαραβομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτοκεφαλλιοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγανοπτερύγων είναι γεύμα που αναφέρεται στην κωμωδία Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη.
Το πιάτο είναι φρικασέ, με τουλάχιστον 16 γλυκά και ξινά συστατικά.
Με τη λέξη αυτή ο Αριστοφάνης ήθελε να περιγράψει μονολεκτικά μια μαγειρική συνταγή.
theancientwebgreece.wordpress.com / Ροβήρος Μανθούλης – Σκηνοθέτης

Ζεϊμπέκικο , ο μοναχικός θρήνος

Το ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται. 
Δεν έχει βήματα είναι ιερατικός χορός με εσωτερική ένταση και νόημα που ο χορευτής οφείλει να το γνωρίζει και να το σέβεται. 
Είναι η σωματική έκφραση της ήττας. 
Η απελπισία της ζωής . 
Το ανεκπλήρωτο όνειρο. 
Είναι το «δεν τα βγάζω πέρα». 
Το κακό που βλέπεις να έρχεται. 
Το παράπονο των ψυχών που δεν προσαρμόστηκαν στην τάξη των άλλων.
Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται ποτέ στην ψύχρα ει μη μόνον ως κούφια επίδειξη.
Ο χορευτής πρέπει πρώτα «να γίνει», να φτιάξει κεφάλι με ποτά και όργανα, για να ανέβουν στην επιφάνεια αυτά που τον τρώνε. 
Η περιγραφή της προετοιμασίας είναι σαφής: 
          Παίξε, Χρήστο, το μπουζούκι, 
          ρίξε μια γλυκιά πενιά, 
         σαν γεμίσω το κεφάλι, 
         γύρνα το στη ζεϊμπεκιά/Τσέτσης
Ο αληθινός άντρας δεν ντρέπεται να φανερώσει τον πόνο ή την αδυναμία του· αγνοεί τις κοινωνικές συμβάσεις και τον ρηχό καθωσπρεπισμό. 
Συμπάσχει με τον στίχο ο οποίος εκφράζει σε κάποιον βαθμό την προσωπική του περίπτωση, γι' αυτό επιλέγει το τραγούδι που θα χορέψει και αυτοσχεδιάζει σε πολύ μικρό χώρο ταπεινά και με αξιοπρέπεια. 
Δεν σαλτάρει ασύστολα δεξιά κι αριστερά· βρίσκεται σε κατάνυξη. 
Η πιο κατάλληλη στιγμή για να φέρει μια μαύρη βόλτα είναι η στιγμή της μουσικής γέφυρας, εκεί που και ο τραγουδιστής ανασαίνει.
Ο σωστός χορεύει άπαξ· δεν μονοπωλεί την πίστα. 
Το ζεϊμπέκικο είναι σαν το «Πάτερ Ημών». 
Τα είπες όλα με τη μία.
Τα μεγάλα ζεϊμπέκικα είναι βαριά, θανατερά: 
     Ίσως αύριο χτυπήσει πικραμένα του θανάτου 
     η καμπάνα και για μένα/Τσιτσάνης
          Τι πάθος ατελείωτο που είναι το δικό μου, 
          όλοι να θέλουν τη ζωή 
          κι εγώ το θάνατό μου/Βαμβακάρης
Το ζεϊμπέκικο δεν σε κάνει μάγκα*· πρέπει να είσαι για να το χορέψεις. 
Οι τσιχλίμαγκες με το τζελ που πατάνε ομαδικά σταφύλια στην πίστα εκφράζουν ακριβώς το χάος που διευθετεί η εσωτερική αυστηρότητα και το μέτρο του ζεϊμπέκικου.
Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται σε οικογενειακές εξόδους ή γιορτές στο σπίτι· απάδει προς το πνεύμα. 
Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν κουτσούβελα που κυκλοφορούν τριγύρω παντελώς αναίσθητα. 
Είναι χορός μοναχικός. 
Όταν το μνήμα χάσκει στα πόδια σου, ο τόπος δεν σηκώνει άλλον. 
Είναι προσβολή να ενοχλήσει μια ξένη κι απρόσκλητη παρουσία. 
Γι' αυτό κάποιοι ανίδεοι αριστεροί διανοούμενοι ερμήνευσαν την επιβεβλημένη ερημία του χορού με τα δικά τους φοβικά σύνδρομα· αποκάλεσαν το ζεϊμπέκικο «εξουσιαστικό χορό», που περιέχει, δήθεν, μια «αόρατη απειλή». 
Είδαν, φαίνεται, κάποιον σκυλόμαγκα να χορεύει και τρόμαξαν. 
Όμως, και έναν κυριούλη αν ενοχλήσεις στο βαλσάκι του, κι αυτός θα αντιδράσει.
Το ζεϊμπέκικο δεν είναι γυναικείος χορός.
Απαγορεύεται αυστηρώς σε γυναίκα να εκδηλώσει καημούς ενώπιον τρίτων· είναι προσβολή γι' αυτόν που τη συνοδεύει. 
Αν δεν είναι σε θέση να ανακουφίσει τον πόνο της, αυτό τον μειώνει ως άντρα και δεν μπορεί να το δεχτεί. Και στο μάτι δεν κολλάει. 
Μια γυναίκα δεν είναι μάγκας· είναι θηλυκό ή τίποτα. 
Κι ένας άντρας, πρώτα αρσενικό και μετά όλα τ' άλλα. 
Αυτό είναι το αρχέτυπο. 
Κι αν το εποικοδόμημα γέρνει καμιά φορά χαρωπά, η βάση μένει ακλόνητη.
Εξαιρούνται οι γυναίκες μεγάλης ηλικίας που μπορεί να έχουν προσωπικά βάσανα: χηρεία ή πένθος για παιδιά.
- Κι όμως είδα σπουδαίο ζεϊμπέκικο από δύο γυναίκες· τη Λιλή Ζωγράφου, που αυτοσχεδίαζε έχοντας αγκαλιάσει τον εαυτό της από τους ώμους με τα χέρια χιαστί σαν αρχαία τραγωδός· και μια νεαρή πουτάνα σε ένα καταγώγιο των Τρικάλων, πιο αυτεξούσια απ' όλους τους αρσενικούς εκεί μέσα.
Η μεγάλη ταραχή είναι οι χωρικοί.
Σε πλατείες χωριών, με την ευκαιρία του τοπικού πανηγυριού ή άλλης γιορτής, κάτι καραμπουζουκλήδες ετεροδημότες χορεύουνε ζεϊμπέκικο στο χώμα· προφανώς για να δείξουνε στους συγχωριανούς τους πόσο μάγκες γίνανε στην πόλη.
Οι άνθρωποι της υπαίθρου δεν έχουν μπει στο νόημα κι ούτε μπορούν να εννοήσουν. 
Τα δικά τους ζόρια είναι κυκλικά· έρχονται, περνάνε και ξαναέρχονται σαν τις εποχές του χρόνου. 
Δεν είναι όλη η ζωή ρημάδι. 
Γι' αυτό χορεύουν εξώστρεφα, κάνουν φούρλες, σηκώνουν το γόνατο ή όλο το πόδι, κοιτάνε τους γύρω αν τους προσέχουν, χαμογελάνε χορεύοντας. 
Μιλάνε με τον Θεό των βροχών και του ήλιου, όχι τον σκοτεινό Θεό του χαμόσπιτου και των καταγωγίων.
Δεν γίνεται καν λόγος για το τσίρκο που χορεύει επιδεικτικά, σηκώνει τραπέζια με τα δόντια και ισορροπεί ποτήρια στο κεφάλι του. 
Ή τη φρικώδη καρικατούρα ζεϊμπέκικου που παρουσιάζουν οι χορευτές στις παλιές ελληνικές ταινίες και προσφάτως στα τηλεοπτικά σόου.
Το ζεϊμπέκικο είναι κλειστός χορός, με οδύνη και εσωτερικότητα. 
Δεν απευθύνεται στους άλλους. 
Ο χορευτής δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον. 
Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, τον οποίο τοποθετεί στο κέντρο του κόσμου. 
Για πάρτη του καίγεται, για πάρτη του πονάει και δεν επιζητεί οίκτο από τους γύρω. 
Τα ψαλίδια, τα τινάγματα, οι ισορροπίες στο ένα πόδι είναι για τα πανηγύρια. 
Το πολύ να χτυπήσει το δάπεδο με το χέρι «ν' ανοίξει η γη να μπει». 
Και, όσο χορεύει, τόσο μαυρίζει.
Πότε μ' ανοιχτά τα μπράτσα μεταρσιώνεται σε αϊτό που επιπίπτει κατά παντός υπεύθυνου για τα πάθη του και πότε σκύβει τσακισμένος σε ικεσία προς τη μοίρα και το θείο . 
Τα παλαμάκια που χτυπάνε οι φίλοι ή οι γκόμενες καλύτερα να λείπουν. 
Ο πόνος του άλλου δεν αποθεώνεται. 
Το πιο σωστό είναι να περιμένουν τον χορευτή να τελειώσει και να τον κεράσουν. 
Να πιούνε στην υγειά του· δηλαδή να του γιάνει ο καημός που τον έκανε να χορέψει.
Ειπώθηκε πως το ζεϊμπέκικο σβήνει.
Ο αρχαϊκός χορός της Θράκης που τον μετέφεραν οι ζεϊμπέκηδες στη Μικρά Ασία και τον επανέφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες του 1922 έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο· δεν έχει θέση σε μια νέα κοινωνία με άλλα αιτήματα και άλλες προτεραιότητες. 
Μπορεί και να γίνει έτσι. 
Αν χαθούν η αδικία, ο έρωτας και ο πόνος· αν βρεθεί ένας άλλος τρόπος που οι άντρες θα μπορούν να εκφράζουν τα αισθήματά τους με τόση ομορφιά και ευγένεια, μπορεί να χαθεί και το ζεϊμπέκικο. 
Όμως βλέπεις μερικές φορές κάτι παλικάρια να γεμίζουν την πίστα με ήθος και λεβεντιά που σε κάνουν να ελπίζεις όχι απλώς για τον συγκεκριμένο χορό, αλλά για τον κόσμο ολόκληρο.
* Ο μάγκας είναι άντρας σεμνός, καλοντυμένος και μοναχικός. 
Δεν είναι επιδεικτικό κουτσαβάκι και αλανιάρης.
Όπως αναφέρεται και στο Μείζον Ελληνικό Λεξικό, «μάγκας: έξυπνος και με συμπεριφορά που ταιριάζει σε άντρα».
Άρθρο του Διονύση Χαριτόπουλου στην εφημερίδα Τα Νέα, 14/9/2002.

Παρασκευή 15 Απριλίου 2022

Η apigenin, ένωση που βρίσκεται στο σέλινο καταστρέφει το 86% των καρκινικών κυττάρων του πνεύμονα

 

Η πρόληψη του καρκίνου μέσω της διατροφής μπορεί να επιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό με την αυξημένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών.
     Τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί μεγάλη προσοχή στον εντοπισμό διαιτητικών παραγόντων φυτικής προέλευσης που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν ως πολλά υποσχόμενα χημειοπροληπτικά.
Ένας τέτοιος παράγοντας είναι και η apigenin.
Μια φυσική φυτική φλαβόνη, η οποία υπάρχει σε αφθονία σε κοινά φρούτα και λαχανικά, όπως το σέλινο,
το μαϊντανό,
τα κρεμμύδια,
τα πορτοκάλια,
το χαμομήλι,
τα φύτρα σιταριού
 και μερικά μπαχαρικά.
Η apigenin έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αξιοσημείωτες αντιφλεγμονώδεις,
αντιοξειδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες.
Τα τελευταία χρόνια, σημαντική πρόοδος έχει σημειωθεί στη μελέτη των βιολογικών επιδράσεων της apigenin και των τροφίμων που την περιέχουν, σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο...
read more:https://botanologia.gr/i-apigenin-enosi-poy-vrisketai-sto-selino-katastrefei-to-86-ton-karkinikon-kyttaron-toy-pneymona/

ας αφήσουμε τη φαντασία μας να πλανηθεί και να περιπλανηθεί μαζί με τον aakash odedra

  aakash odedra

ένας εκπληκτικός Βρετανός χορευτής...
διαγνώστηκε με δυσλεξία σε πολύ νεαρή ηλικία
αλλά
κατάφερε να κάνει το χορό μέσο έκφρασής του...
το σώμα του γίνεται μέρος του μετασχηματισμού του...
μέσα από την kathak μια μορφή Ινδικού κλασικού χορού με μαγευτική επίδραση μας μαγεύει και μας μεταφέρει σε κόσμους μαγικούς - λες απροσπέλαστους!!!
στροβιλίζεται
λες και αιωρείται
η κίνηση των χεριών του και των ποδιών σε μιά καταπληκτική ακολουθία - συνεπαίρνει...
η φινέτσα και η ευελιξία του νομίζεις δεν έχει όρια...

 aakash odedra
ntina

Τα πειράματα Κοινωνικής Συμμόρφωσης -The Asch Conformity Experiment

Η ομάδα της πειραματικής διαδικασίας του Asch το 1955.
Ήταν το 1951 όταν ο κοινωνικός ψυχολόγος Solomon Asch επινόησε ένα πείραμα...
Ένα πείραμα για να εξετάσει μέχρι πιο βαθμό μπορούν να επηρεαστούν οι αντιλήψεις  κάποιου ατόμου, όταν δέχεται πιέσεις από αντιλήψεις ομάδας άλλων ατόμων...
Το αποτέλεσμα απογοητευτικό!
Συνολικά το ένα τρίτο των ατόμων που τοποθετήθηκαν στην θέση του πειραματόζωου πήγε με το μέρος της προδήλου εσφαλμένης γνώμης της πλειοψηφίας!
Η πίεση της ομάδας που συνεπάγεται από την εκφρασμένη γνώμη των ανθρώπων που την αποτελούν, μπορεί να οδηγήσει σε τροποποιήσεις και στρεβλώσεις της άποψής μας με αποτέλεσμα να μην βλέπουμε το προφανές - κατέληξε ο Asch!
Και συνεχίζει.....
Είναι δύσκολο να υποστηριχθεί από κάποιο άτομο  η άποψή του, έστω και όταν γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι η σωστή, όταν ομάδες άλλων ατόμων υποστηρίζουν την αντίθετο!
Η πίεση της ομάδας είναι τόσο μεγάλη, που από ένα σημείο και μετά το ανυποψίαστο άτομο που βρίσκεται στην θέση του πειραματόζωου παύει να πιστεύει "στα ίδια του τα μάτια" και....
δυστυχώς συμμορφώνεται με την ομόφωνη πλην όμως πασιφανώς λανθασμένη γνώμη της κυρίαρχης ομάδας!
Τα πειράματα συμμόρφωσης του Solomon Asch έμειναν στην ιστορία ως το "παράδειγμα  του Asch" για να μας θυμίζουν πόσο ανίσχυρα είναι τα περισσότερα άτομα απέναντι στην κατευθυνόμενη πίεση μιας ομάδας ατόμων και...
πόσο εύκολα μπορούν να καμφθούν οι αντιστάσεις του (του ατόμου) μέχρι του σημείου να αμφισβητεί και την ίδια του την νοημοσύνη!

http://en.wikipedia.org/wiki/Asch_conformity_experiments
http://www.swarthmore.edu/x11354.xml

“Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει”

Δραχμάς δε δίδω,
Λίρας δε δίδω,
δολάρια δε δίδω,
φράγκα δε δίδω, μήπως θέλετε ισπανικές πετσέτες;
Τι να σου πω ρε κύριε, δώσε πετσέτες,
δώσε τραπεζομάντιλα,
δώσε φλυτζάνια δώσε ποτήρια,
δώσε κάτι τελικά να πάρω και γω!!!Να πάρω κάτι και γω ο φουκαράς!!!
Μήπως θέλετε γιεν;
γιεν τι είναι πάλι και τούτο- τα γιεν να τα φας εσύ δεν θέλω...

           Απίστευτος διάλογος
Το απόσπασμα είναι από την ταινία: “Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει”
Ο Λέανδρος (Κώστας Χατζηχρήστος), ιδιοκτήτης κέντρου διασκέδασης, προσπαθεί να συγκεντρώσει τα χρήματα για να πληρώσει το ΙΚΑ και να γλιτώσει τη φυλακή.
Παράλληλα με τα άπειρα χρέη του, πρέπει να αντέξει και τις πιέσεις της αγαπημένης του για γάμο.
Xατζηχρήστος,
Φωτόπουλος,
και Φέρμας.

                    



Γεώργιος Κασιμάτης: Ούτε Σύνταγμα, ούτε νόμος στην Ελλάδα σήμερα: Ούτε Σύνταγμα, ούτε νόμος στην Ελλάδα σήμερα

Τετάρτη 13 Απριλίου, στο πλαίσιο της εκπομπής "Στην Αιχμή του Δόρατος", 
ο Άρης Λαμπρόπουλος συζητάει με τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, 
κ. Γιώργο Κασιμάτη, με θέμα: 
"Ούτε Σύνταγμα, ούτε νόμος στην Ελλάδα σήμερα"
Γεώργιος Κασιμάτης: Σήμερα ο σκοταδισμός, δυστυχώς, είναι από τον διανοούμενο, από τη διανόηση, δεν είναι από τον αναλφάβητο, από τον αναλφαβητισμό.
Σιγά-σιγά θα νοσταλγούμε να γυρίσουμε πίσω , να μην ξέρουμε γράμματα...
                      
ποιος είναι ο Γιώργος Kασιμάτης:el.wikipedia.org
Η ιστοσελίδα του Γιώργου Κασιμάτη - http://www.kassimatisdimokratia.gr/

Πέμπτη 14 Απριλίου 2022

Όχι μόνο μια νύχτα

Ε λοιπόν, μία βόλτα στα αστέρια μπορεί να είναι πολύ όμορφη, περιπετειώδης, γλυκιά, με μουσική αίσθηση, γεμάτη χαμόγελα και χρώματα...
Ας δούμε τους ήρωες της ιστορίας μας:
Η Μαρίνα και ο Χρήστος γνωρίστηκαν το περσινό καλοκαίρι στη Μήλο.
Γνωρίστηκαν στην παραλία Σαρακήνικο.
Η Μαρίνα ξαφνικά ένιωσε μία αδιαθεσία και λιποθύμησε... Ευτυχώς ο Χρήστος ήταν ακριβώς δίπλα της και την έπιασε! Τυχαίο; Ποιος ξέρει να μας πει... Για να μην σας τα πολυλογώ, ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά!
Συνέχισαν μαζί τις διακοπές τους στη Μήλο και συνέχισαν να βγαίνουν στην Αθήνα όταν τελείωσαν οι διακοπές τους.
Η Μαρίνα και ο Χρήστος αργότερα άνοιξαν ένα καφέ – μπαρ στον Πόρο. “ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ”.
…
Μάνος και Βίκυ.
Γνωρίστηκαν σε μία παράσταση στο Πλανητάριο το Φεβρουάριο. Τί νομίζετε; Το Πλανητάριο είναι μόνο για μικρούς;... Και βέβαια όχι!... Κυριολεκτικά τους έπεσαν οι πλανήτες στο κεφάλι! Τί αστέρια, τί πλανήτες, τί αστερισμοί... Μέχρι και αστέρες νόβα και εκρήξεις !
Η Βίκυ ήταν εκεί με μία φίλη της, και ένιωθε μεγάλο δέος μέσα στην αίθουσα. Δίπλα της αριστερά, καθόταν ο Μάνος και δεξιά της, η φίλη της. Κάποια στιγμή συναντήθηκαν τα χέρια τους στο κοινό μπράτσο της καρέκλας... αριστερά...
Ο πλανήτης Αφροδίτη είχε κάνει το θαύμα του! Πλανήτης της αγάπης βλέπετε... Έρωτας με την πρώτη ματιά κι εδώ ! Εκρηκτική σχέση!
Η Βίκυ έφτιαχνε κοσμήματα, ερασιτεχνικά. Αργότερα, με τη βοήθεια του Μάνου, πραγματοποίησε την πρώτη της έκθεση. Συμμετείχε στο Φεστιβάλ της Μήλου. Ο Μάνος ήταν φωτογράφος, και απαραίτητος όπως φαίνεται στην πρώτη έκθεση της αγαπημένης του! Δημοσίευσε φωτογραφίες των εκθεμάτων στο περιοδικό που εργαζόταν για να της κάνει έκπληξη!
…
· Ζωή, Στέλιος, Αγάπη, μικρός Χάρης, μικρή Ιουλία.
Η Ζωή και ο Στέλιος είναι ζευγάρι, παντρεμένοι με δύο παιδιά τον Χάρη και την Ιουλία. Η Αγάπη είναι η αδερφή της Ζωής και θεία των παιδιών.
Συναντήθηκαν για λίγο πάλι, το καλοκαίρι στην Θεσσαλονίκη. Η Αγάπη ήταν εκεί για ένα συνέδριο. Είναι γιατρός βλέπετε... Της έκαναν έκπληξη το πρωί του Σαββάτου!!! Πόση χαρά πήρε η Αγάπη που τους είδε! Πάντα χαιρόταν όταν έβλεπε τα ανίψια της! Ήταν πολύ ηλιόλουστη μέρα. Περπάτησαν κατά μήκος της προβλήτας, πήγαν στο Λευκό Πύργο, έκαναν μία βουτιά στην παραλία της Αγίας Τριάδας (όχι όπου κι όπου !...), χαλάρωσαν με παιδική παράσταση, παιχνίδι, κακάο, καφέ...Αντάλλαξαν γνώσεις από το συνέδριο! Εμ κι αυτοί καλοκαιριάτικα, συνέδριο... Τέλος πάντων... Πέρασε η μέρα και έφτασε το βράδυ... Βγήκε το φεγγαράκι και τα αστέρια. Η Αγάπη ερωτεύτηκε... Ποιον δεν θα σας πώ ακόμη...
Η ζωή στο μεγαλείο της και η Ζωή στα καλύτερά της!
...
Χαρά, Άγγελος, Παναγιώτης
Τρεις φίλοι που πήγαν ένα ξαφνικό ταξίδι στον Πόρο το περσινό φθινόπωρο. Βλέπετε αρρώστησε ξαφνικά ο πατέρας του Άγγελου, και έπρεπε να πάει. Σε συμπαράσταση και παρέα, ακολούθησαν στο ταξίδι το ζευγάρι και φίλοι του Άγγελου, Χαρά και Παναγιώτης.
Ο Άγγελος ήταν αρκετά στεναχωρημένος, γιατί ο πατέρας του είχε πάθει ξαφνικό εγκεφαλικό και ήταν στο νοσοκομείο. Το πρωί πήγαινε στο νοσοκομείο να τον επισκεφθεί και το απόγευμα άλλαζε για λίγο βάρδιες με τη Χαρά και τον Παναγιώτη. Το βράδυ κοιμόταν δίπλα του για να ελέγχει αν όλα πήγαιναν καλά. Σε λίγες μέρες ο πατέρας του Άγγελου ήταν καλύτερα και βγήκε από το νοσοκομείο. Ο Άγγελος, αφού άφησε τον πατέρα του σε καλά χέρια, έπρεπε να γυρίσει πίσω στην Αθήνα για τις δουλειές του. Περιμένοντας το καράβι για το γυρισμό, κάθισε με τους φίλους του σε ένα καφέ για να περάσει η ώρα μέχρι να επιβιβαστούν. Το καφέ λεγόταν “ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ”. Εκεί που κάθονταν ωραία και καλά, πέρασε σαν σίφουνας από δίπλα τους μία γυναίκα τρέχοντας! Σκόνταψε όμως για κακή της τύχη, και έχυσε πάνω στον Άγγελο τον καφέ που κρατούσε! Πώ πώ ανακατοσούρα που προέκυψε! Ποιος είδε τον Άγγελο και δεν τον φοβήθηκε! Άρχισε να φωνάζει και να βρίζει (ευτυχώς όχι πολύ πρόστυχες βρισιές... καθημερινές μάλλον θα έλεγα...) τη γυναίκα που βιαζόταν.
Η γυναίκα αυτή βιαζόταν και με το δίκιο της, διότι το καράβι για Αθήνα έφευγε σε πέντε λεπτά από το λιμάνι! Ο Άγγελος σταμάτησε αμέσως να βρίζει, και όλοι μαζί πλέον, άρχισαν να τρέχουν προς το καράβι! Πώς είχε περάσει η ώρα ούτε που το είχαν καταλάβει! Αν δεν ήταν το ατύχημα με τον καφέ, ακόμα στον Πόρο θα βρίσκονταν!
Επάνω στο καράβι λοιπόν συστήθηκαν.
- Χίλια συγνώμη για το ατύχημα πρίν!
- Εγώ συγνώμη, που εκνευρίστηκα τόσο πολύ και ήμουν αγενής! Αν δεν ήσουν εσύ, ακόμη στην προβλήτα θα περιμέναμε! Είμαι ο Άγγελος...Από δώ η Χαρά και ο Παναγιώτης.
- Είμαι... η Αγάπη. Χαίρομαι που σας γνωρίζω έστω και κάτω απ' αυτές τις συνθήκες... Ελπίζω να έχουμε ευχάριστο ταξίδι!
...
Στο πλοίο γινόταν ένα πάρτυ και είχε ξεσπάσει ξέφρενο κέφι! Χορός πάνω στο κατάστρωμα, κρασί, μουσική, η αίσθηση της χαράς και της απόλαυσης ήταν διάσπαρτη στην ατμόσφαιρα και τους παρέσυρε όλους!
Ο Άγγελος χαλάρωσε λίγο με την παρέα του, συμμετείχαν στο χορό, και φυσικά έγινε ζευγάρι με την ...........Αγάπη.
Άγγελος-Αγάπη, τέλεια ονόματα για μία ακόμη βόλτα στα αστέρια...! Η εκδρομή αυτή θα τους έμενε αξέχαστη!
.....
Η Αγάπη όπως είπαμε, ήταν γιατρός. Και φυσικά παρείχε τις γνώσεις και τις υπηρεσίες της στον πατέρα του Άγγελου, ο οποίος όλο και καλύτερα γινόταν. Ήταν όλοι πολύ χαρούμενοι! Η Αγάπη γνώρισε τα ανίψια της και τους γονείς τους, στους καινούργιους της φίλους. Η παρέα μεγάλωνε όλο και πιο πολύ! Και φυσικά, η αίσθηση της ζωής και της χαράς, δεν διαρκεί μόνο μία νύχτα… Για μια δικιά μας αστραπή, μέσα στον ξένο ουρανό …
.................
ήταν ένα όμορφο κείμενο που ανακάλυψα στο:συγγραφολόγιο-  https://sites.google.com/site/syggrafologio/home/guests/thaleia/nyhta
ntina