Helen Levitt - εκείνη την εποχή οι γειτονιές ήταν όμορφες γεμάτες ζωή ήταν λίγο πριν την έλευση της τηλεόρασης

"και όμως δεν υπάρχει καμία προσποίηση στις φωτογραφίες της, είναι 

σαν να φωτογραφίζει ένα παιδί, είναι 

φωτογραφίες μιάς γυναίκας, μιάς

εξαιρετικά ευαίσθητης και σπάνιας ενήλικης γυναίκας"

Helen Levitt και

οι φωτογραφίες της είναι ένα παράθυρο σε ένα κόσμο που εξαφανίστηκε για πάντα,

από τις σπουδαιότερες φωτογράφους σκηνών δρόμου/the Street Photographer -του 20ου αιώνα, σε

μία καριέρα που διήρκεσε εξήντα (60) χρόνια και

αποτύπωσε στα films της  την καθημερινή ζωή των Αμερικανών πολιτών από το 1930 και μετά...

ποτέ δεν ζήτησε τη δόξα και τη φήμη και δεν της άρεσε να μιλά για την ιδιωτική της ζωή, αλλά 

πάντα της άρεσε να φωτογραφίζει και 

να γυρνά τους δρόμους της Νέας Υόρκης, ιδιαιτέρα δε του Ισπανικού Χάρλεμ παρατηρώντας τα πάντα γύρω της, έτσι

δημιούργησε μερικές από τις πιο ανεξίτηλες φωτογραφίες σκηνών και στιγμιότυπων δρόμου της εποχής εκείνης.

ήταν μιά εποχή που τα στιγμιότυπα του δρόμου δελέαζαν ακόμα τους ανθρώπους.

"εκείνη την εποχή οι γειτονιές ήταν όμορφες γεμάτες

ζωή, ήταν 

λίγο πριν την έλευση της τηλεόρασης" λέει η ίδια και συνεχίζει

"οι γειτονιές ήταν πολύ δραστήριες τότε, ακόμα

οι ηλικιωμένη συνήθιζαν να κάθονται

έξω από την πόρτα τους, ήταν 

ενδιαφέρον  να φωτογραφίζεις εκεί"

ο James Agee που 

το 1941 σκηνοθέτησε μαζί με την Levitt τα films The Quiet One και In the Street -όταν αυτή αποφασίζει να ασχοληθεί και με τον κινηματογράφο, λέει χαρακτηριστικά για το έργο της:

"ένα σημαντικότατο ποιητικό έργο γεμάτο λυρισμό αλλά  παράλληλα με αδιάψευστα έντονο τρόπο"

Η Levitt απέρριψε την ιδέα που είχαν καθιερώσει οι προκάτοχοί της ότι μια και μόνο φωτογραφία θα μπορούσε να αποτυπώσει όλη την αλήθεια μέσα σε μια συνεκτική αφήγηση. 

Αντίθετα, οι εικόνες της είναι ανοιχτές και θαυμαστές, και με αυτόν τον τρόπο, παραπέμπουν σε μια πραγματικότητα πέρα από αυτή που απεικονίζεται μέσα στην ίδια την εικόνα.

η Helen Levitt γεννήθηκε το 1913 στο Brooklyn και 

στα 16 της χρόνια εγκαταλείπει το σχολείο και δουλεύει τέσσερα χρόνια σαν βοηθός φωτογράφου στο Bronx αλλά σύντομα άρχισε να παίρνει τις δικές της φωτογραφίες ψάχνοντας άτομα με "κοινωνικό νόημα" όπως η ιδία λέει και

αποφασίζει να φωτογραφίζει τα άτομα και τα κινήματα της εργατικής τάξης

αργότερα κάνει μαθήματα φωτογραφίας στο Art Students League της Νέας Υόρκης και

εδώ γνωρίζει τον Cartier Bresson

επηρεασμένη κυρίως από τις φωτογραφίες του αποφασίζει να ασχοληθεί με τη φωτογραφία δρόμου συνειδητοποιώντας ότι η φωτογραφία θα μπορούσε να "είναι μιά μορφή τέχνης από μόνη της χωρίς να είναι απαραίτητα δεμένη με την κοινωνική δράση"και "αυτό με έκανε φιλόδοξη" εξομολογείται έτσι

το 1936 αγοράζει την πρώτη της μηχανή μιά

μεταχειρισμένη Leica

τo διάστημα 1938-9 μαθητεύει δίπλα στον Walker Evans δουλεύοντας ένα project σχετικό με τις αστικές συγκοινωνίες της Νέας Υόρκης

το 1938 ξεκινά επίσης να φωτογραφίζει τα σχέδια που αποτύπωναν τα παιδιά με κιμωλία στους τοίχους και τα πεζοδρόμια του Brooklyn και στη

συνέχεια αυτά τα ίδια τα παιδιά

αποτυπώνει τα θέματα της 

με σεβασμό

με λυρισμό με

μιά ιδιαίτερα ανθρώπινη προσέγγιση με

αποτέλεσμα το 1940 μιά της φωτογραφία που παριστά τρία παιδιά με μάσκες την περίοδο του Hallowe'en να συμπεριληφθεί σε μιά ομαδική  έκθεση του New York's Museum of Modern Art (MoMA)

κοιτάζοντάς τες μας έρχονται στο νου σκηνές από 

θεατρικές  σκηνικά όπου οι άνθρωποι ζούσαν και εργάζονταν στα πεζοδρόμια και έρχεται το 1943 όπου ο Edward Steichen επιμελείται την πρώτη της προσωπική έκθεση πάλι  στο New York's Museum of Modern Art (MoMA) 

ένα χρόνο πριν την έλευση της τηλεόρασης και

παρατηρούμε την ζωή των μη προνομιούχων στις γειτονιές

του Lower East Side στο Manhattan

στο Yorkville και

στο Harlem

εδώ εκτίθεται και ένα από τα πιο γνωστά της έργα το "Bubbles" η ποίηση κρυμμένη στην πιο απλή ομορφιά

τέσσερα κορίτσια περπατώντας στο πεζοδρόμιο κοιτάζουν τις αιωρούμενες σαπουνόφουσκες 

σε όλα της τα βιβλία που έχουν εκδοθεί υπάρχει πάντα ένας πολύ μικρός δικός της σχολιασμός ενώ υπάρχει πάντα ένα δοκίμιο από άλλο συγραφέα

"εάν ήταν εύκολο να μιλήσω για αυτά τα θέματα θα ήμουν συγγραφέας" λέει και συνεχίζει

"έκτοτε είμαι άναρθρη, εκφράζομαι μόνο με τις φωτογραφίες μου"

το 1970 η Helen Levitt εγκαταλείπει το α/μ film και ξεκινά να δουλεύει με το έγχρωμο χρηματοδοτούμενη από το Guggenheim Foundation

δυστυχώς τα περισσότερα αρνητικά από αυτήν την σειρά κλέβονται κατά την διάρκεια μιας διάρρηξης στο σπίτι της Helen Levitt και 

έτσι σήμερα διασώζονται πολύ λίγες φωτογραφίες από την περίοδο αυτή

το 1965 εκδίδεται το πρώτο της λεύκωμα, με τίτλο “A way of seeing”που ήταν ένα κοινό σχέδιο με το συγραφέα και κριτικό του κινηματογράφου James Agee 

τo 1987 κυκλοφορεί το 

In The Street: chalk drawings and messages, New York City 1938–1948 το οποίο 

θεωρείται ένα από τα 100 καλύτερα φωτογραφικά λευκώματα που εκδόθηκαν ποτέ

το 2001 κυκλοφορεί το "Crosstown"

το 2003 το Here And There

το 2005 κυκλοφορεί το τρίτο της λεύκωμα με τίτλο Slide Show: The Color Photographs of Helen Levitt όπου και

υπάρχουν ομαδοποιημένες έγχρωμες φωτογραφίες της από το 1960 και

ακολουθεί το 2008 η αναδρομή της που ονομάζεται απλά "Helen Levitt"

μικρό δείγμα από το έργο της - Helen Levitt, Street Photographer, A Way Of Seeing

Children with Broken Mirror - Στην ανεπανάληπτη αυτή φωτογραφία, δύο παιδιά κρατούν έναν σπασμένο καθρέφτη, ενώ κάποια άλλα σκύβουν για να εξετάσουν τα θραύσματα του γυαλιού που έχουν πέσει κάτω. 

Πίσω από το κάδρο, ένα μικρό αγόρι πάνω σε ποδήλατο ορμά προς τα εμπρός, σαν να πρόκειται να διαπεράσει το επίπεδο του ίδιου του κάδρου. 

Απορροφημένα στο παιχνίδι, η παρουσία της Levitt περνά εντελώς απαρατήρητη από το θέμα της.

κείμενο και επιμέλεια κειμένου: ntina

Η υπόγεια τέχνη της miru kim

Miru Kim 

είναι καλλιτέχνης φωτογράφος, η οποία

εξερευνά και  φωτογραφίζει διάφορες αστικές περιοχές, όπως εγκαταλελειμμένους σταθμούς,

μετρό,

σήραγγες...

το υδραγωγείο Κρότωνα,

τις  κατακόμβες του Παρισιού, παλιά εγκαταλελειμμένα εργοστάσια

νοσοκομεία,

ναυπηγεία...

η σειρά Kim's Naked City Spleen  περιλαμβάνει γυμνές φωτογραφίες του εαυτού της μέσα σε αυτούς τους φοβικούς,

ξεχασμένους και

αφιλόξενους αστικούς τόπους...

στη σειρά φωτογραφιών της με τίτλο called The Pig That Therefore I Am έχει φωτογραφίες με τον εαυτό της γυμνό ανάμεσα στα στοιβαγμένα γουρούνια στις βιομηχανικές φάρμες γουρουνιών...

η δουλειά της είναι ισχυρή και σίγουρα μοναδική...

η Miru Kim που είναι η κόρη του Young-Oak Kim καθηγητή φιλοσοφἰας  του Πανεπιστημίου της Νότιας Κορἐας, έχει δηλώσει ότι άρχισε να δημιουργεί τα έργα της αυτά για να ξεπεράσει τους τρόμους της, οι  οποίοι

σχετίζονται με την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και

τους οποίους είχε νιώσει από πολύ νεαρή ηλικία...

 http://mirukim.com/photosPig.php

 http://en.wikipedia.org/wiki/Miru_Kim

Κείμενο και επιμέλεια κειμένου: ntina

Η αισιοδοξία των γονέων μεταδίδεται στα παιδιά και τα κάνει πιο ευτυχισμένα

Αν θέλετε να μεγαλώσετε επιτυχημένα παιδιά, αρχίστε να δείχνετε αισιοδοξία σε τακτική βάση.
"Οι πεποιθήσεις και οι στάσεις μας μεταδίδονται στα παιδιά μας.
Αν η απαισιοδοξία χτίζεται μέρα με τη μέρα και γίνει δεύτερη φύση μας, μόνιμη και διάχυτη, στερεί κάθε ελπίδα από τα παιδιά μας και θα μπορούσε να γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Όταν πρόκειται για την ανατροφή των παιδιών, η στάση μας ως γονιού είναι μεταδοτική. 
Μια αισιόδοξη προοπτική μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να ευδοκιμήσουν, ενώ η διάχυτη αρνητικότητα μπορεί να τα κάνει να χάσουν το ενδιαφέρον και την ελπίδα τους, δημιουργώντας ένα τεράστιο εμπόδιο να έχουν μια ευτυχισμένη και επιτυχημένη ζωή", επισημαίνει η εκπαιδευτική ψυχολόγος και ειδικός σε θέματα γονέων Michele Borba.
Τα παιδιά χρειάζονται αισιοδοξία για να ευδοκιμήσουν
Ο εγκέφαλό μας μπορεί να εκπαιδευτεί ώστε να είναι πιο αισιόδοξος.
Και η αισιοδοξία ενεργοποιεί έναν απλό διακόπτη στο μυαλό των παιδιών. 
Αρχίζουν να βλέπουν τις προκλήσεις ως εμπόδια που μπορούν άνετα να ξεπεραστούν, αντί σε κάθε εμπόδιο να "σηκώνουν τα χέρια ψηλά" αποφεύγοντας να "παλέψουν" για οτιδήποτε.
Η απαισιοδοξία μπορεί να είναι δύσκολο να αποφευχθεί στον σημερινό κόσμο, όπου οι άνθρωποι  βομβαρδίζονται συνεχώς με άσχημα νέα.
Αλλά όταν οι γονείς κολλάνε και συνεχώς ανησυχούν για οτιδήποτε αρνητικό και άσκημο συμβαίνει, τα παιδιά τους τείνουν να εκδηλώνουν τα ίδια συναισθήματα και περισσότερο άγχος και στρες.
"Νομίζω ότι είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους βλέπουμε μια τόσο τεράστια κρίση ψυχικής υγείας στα παιδιά μας", επισημαίνει η γιατρός
Αυτό καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη επίδειξης αισιοδοξίας από μέρους των γονιών, ειδικά για να διασφαλίσουν πως τα παιδιά τους θα μπορούν να χειριστούν τα σκαμπανεβάσματα της ζωής χωρίς να χάνουν την ελπίδα, ώστε στη ζωή τους να επιτύχουν την ευτυχία και την επιτυχία.
"Αυτός είναι ίσως ένας από τους υψηλότερους στόχους μας ως γονείς και η μεγαλύτερη ικανοποίηση, ειδικά όταν ένα παιδί λέει, ”θα συνεχίσω να προσπαθώ για να επιτύχω αυτό που θέλω και αυτό που κάνω" αντί να πει ”ποιός ο λόγος να ασχοληθώ; γιατί να προσπαθήσω; γιατί να μπω στον κόπο να το κάνω αυτό”
Οι γονείς μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσουν τη δική τους προοπτική
Ακόμα κι αν προσπαθούμε να μην δείχνουμε τις ανησυχίες μας στα παιδιά μας, το άγχος μας θα τα επηρεάσει και θα μεταφερθεί σε αυτά, ειδικά τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να καταλάβουν από τις κινήσεις και την συμπεριφορά του σώματος αν είμαστε αγχωμένοι και ανήσυχοι.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ξεκινήσουμε εξετάζοντας τις δικές μας συνήθειες. 
Κλείνουμε την τηλεόραση όταν αρχίζουν οι επανωτές ριπές των αρνητικών ειδήσεων. Προσπαθούμε να επαναλαμβάνετε θετικές σκέψεις και σιωπηλά και φωναχτά, τις μέρες που το άγχος και το στρες σας κατακλύζει, μια τακτική που οι ψυχολόγοι λένε πως βοηθάει στη μείωση του στρες και στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης.
Να θυμόμαστε ότι η αισιοδοξία μπορεί να διδαχθεί, κάτι που είναι καλά νέα τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά.
"Την επόμενη φορά που θα συμβεί κάτι, λέμε  "δεν πειράζει, θα το ξεπεράσουμε εύκολα και γρήγορα" και αν συνεχίζουμε να το λέμε, στην πραγματικότητα μεταδίδουμε στο παιδί μας την αισιοδοξία μας. 
Και το πιο εκπληκτικό είναι ότι πολύ συχνά τα παιδιά αντιδρούν ακριβώς όπως εμείς"  επισημαίνει η γιατρός
Η προώθηση της αισιοδοξίας δεν σημαίνει να ζεις με άρνηση
Το να ασκούμε την αισιοδοξία δεν σημαίνει να είμαστε μη ρεαλιστές ή τυφλοί απέναντι στα πολλά πραγματικά προβλήματα του κόσμου. 
Η απενεργοποίηση των ειδήσεων δεν έχει να κάνει με το να ζούμε σε άρνηση.
Έχει να κάνει με το να αναγνωρίζουμε πότε μια συμπεριφορά ενισχύει το άγχος και να μην το παρακάνουμε.
Η θετική σκέψη δεν σημαίνει ότι αγνοούμε τους στρεσογόνους παράγοντες της ζωής. 
Απλώς προσεγγίουμε τις δυσκολίες με πιο παραγωγικό τρόπο.
Ο στόχος μας δεν είναι να μεγαλώνουμε κλείνοντας τα μάτια, αλλά να μπορούμε να διαχειριστούμε με ένα αισιόδοξο τρόπο τις δύσκολες καταστάσεις.
Δε κρύβουμε από τα παιδιά μας τις δύσκολες και άσκημες καταστάσεις που συμβαίνουν γύρω μας, γιατί έτσι και αλλιώς θα τις μάθουν, απλά τους δείχνουμε τον τρόπο να τις αντιμετωπίσουν και να τις διαχειριστούν μα τον καλύτερο δυνατόν τρόπο.
Μπορούμε να τους εμφυσήσουμε την αισιοδοξία και να τους δείξουμε τις καλύτερες  προοπτικές.
Έτσι στο τραπέζι του δείπνου συζητάμε με τα παιδιά μας τα θετικά πράγματα που συμβαίνουν στην καθημερινή μας ζωή και μοιραζόμαστε μαζί τους τα καλά νέα από όλο τον κόσμο.
"Βοηθήστε τα παιδιά σας να δουν ότι μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Μόλις αρχίσουν να το βλέπουν αυτό, αναπτύσσουν μια απίστευτη νοοτροπία, η οποία στην ουσία λέει "θα το καταφέρω αυτό", επειδή αρχίζουν να αναγνωρίζουν ότι μπορούν να φέρουν εκείνα την αλλαγή".
Η οικοδόμηση ενός αισιόδοξου οράματος για τη ζωή επιτρέπει σε κάποιον να έχει έναν πλήρη διαπροσωπικό κόσμο παρά τις δυσάρεστες συνθήκες και αυτό μειώνει τα συναισθήματα θλίψης/κατάθλιψης και άγχους, 
αυξάνει τη διάρκεια ζωής μας, καλλιεργεί ισχυρότερες σχέσεις με τους άλλους και παρέχει μια ικανότητα αντιμετώπισης των δυσκολιών που μας προκύπτουν.
Το να είμαστε αισιόδοξοι μάς επιτρέπει να χειριζόμαστε καλύτερα τις αγχωτικές καταστάσεις, γεγονός που μειώνει τις βλαβερές επιπτώσεις του στρες στην υγεία στο σώμα μας.
Στην πραγματικότητα, οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι η πραγματική διαφορά μεταξύ αισιόδοξων και απαισιόδοξων δεν έγκειται στο επίπεδο ευτυχίας τους ή στο πώς αντιλαμβάνονται μια κατάσταση, αλλά στο πώς την αντιμετωπίζουν και την διαχειρίζονται!!!

                 κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina
nbcnews
cnbc

Η ψευδαίσθηση της παγματικότητας

Είναι, λοιπόν, δικό μας, κατάδικό μας,  κατασκεύασμα αυτός ο κόσμος και όσο δεν το καταλαβαίνουμε αυτό, τόσο δυσκολότερη γίνεται η αλλαγή του, παρά τις όποιες καλές προθέσεις μας - dr Ελένη Τσουκαλή - https://lenahealth.blogspot.com/2016/04/1.html#more

                      

Abbas photographer

 #. είναι μία σκέψη που αποκτά ζωή μέσα από την δράση και οδηγεί στην περισυλλογή...
ο Abbas και η ασπρόμαυρη φωτογραφία....
#. όσον αφορά την φωτογραφία, για μένα είναι φυσικό να βλέπω ασπρόμαυρα...
ο κόσμος μπορεί να έχει χρώμα αλλά το ασπρόμαυρο το υπερβαίνει...
όταν δουλεύω,
κλείνω τον διακόπτη και βρίσκομαι σε μία κατάσταση αγαλλίασης...
αρχίζω να βλέπω ασπρόμαυρα...
οποιαδήποτε απόχρωση του χρώματος εγώ την μεταφράζω σε αποχρώσεις του γκρίζου, του μαύρου και του λευκού...
το ασπρόμαυρο σου επιτρέπει να εργάζεσαι με διαφορετικό τρόπο...
όταν δεν πρέπει να δουλέψεις με τα χρώματα της πραγματικότητας, δουλεύεις πραγματικά με άλλα πράγματα...

ο Abbas και οι φωτογραφίες του...

#. για τους συντάκτες των εφημερίδων και των περιοδικών σε όλο τον κόσμο, το όνομά του κάτω από μια φωτογραφία ήταν εγγύηση ποιότητας και ανθρωπιάς... 

για ξένους ανταποκριτές, ήταν ένας θρύλος...

ο Abbas για τις φωτογραφίες του...

#. η σχολή του Henri Cartier-Bresson, σχεδιάζει με φως, σκιτσάρει με φως,

η μεμονωμένη εικόνα είναι πρωταρχικής σημασίας γι' αυτή τη σχολή...

για μένα, αυτό δεν ήταν ποτέ το ζητούμενο...

οι φωτογραφίες μου είναι πάντα μέρος μιας σειράς, ενός δοκιμίου...

κάθε φωτογραφία πρέπει να είναι αρκετά καλή ώστε να στέκεται από μόνη της, αλλά η αξία της είναι μέρος κάτι μεγαλύτερου".

Abbas-photographer και οι φωτογραφίες του!!!

Απλά θαυμάζουμε!!!

κείμενο και επεξεργασία κειμένου:ntina

magnumphotos.com

Εμείς οι άνθρωποι μπορεί να μην πέφτουμε σε χειμερία νάρκη, χρειαζόμαστε όμως ακόμα περισσότερο ύπνο τον χειμώνα!

Η κοινωνία μας και η τεχνολογία, μας επιβάλλουν προγράμματα ύπνου και αφύπνισης, ιδίως σε αστικά περιβάλλοντα, με μεγάλη φωτορύπανση. 
Αν και η εποχικότητα στον ύπνο των ζώων είναι γνωστή, τα τελευταία 25 χρόνια υπάρχουν ενδείξεις ότι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. 
Μια μελέτη ασθενών που παρακολουθούνται για δυσκολίες που σχετίζονται με τον ύπνο τους, δείχνει υποτιμημένες διακυμάνσεις στη δομή του ύπνου κατά τη διάρκεια ενός έτους.
Είτε είμαστε νυχτοπούλια, είτε πρωινοί κορυδαλλοί, τα ρολόγια του σώματός μας ρυθμίζονται από τον ήλιο. 
Θεωρητικά, η μεταβολή της διάρκειας της ημέρας και της έκθεσης στο φως κατά τη διάρκεια του έτους θα μπορούσε να επηρεάσει τη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου μας. 
Αλλά το να καταλάβουμε πώς αυτό εφαρμόζεται στην πράξη είναι δύσκολο. 
Αν και μελέτες στις οποίες οι άνθρωποι αξιολογούν τον ίδιο τους τον ύπνο έχουν υποδείξει αύξηση της διάρκειας του ύπνου κατά τη διάρκεια του χειμώνα, απαιτούνται αντικειμενικές μετρήσεις για να προσδιοριστεί πώς ακριβώς οι εποχές επηρεάζουν τον ύπνο μας. 
Επιστήμονες που μελετούν τις δυσκολίες του ύπνου δημοσίευσαν τώρα στοιχεία στο Frontiers in Neuroscience που δείχνουν ότι, ακόμη και σε έναν αστικό πληθυσμό που βιώνει διαταραγμένο ύπνο, οι άνθρωποι βιώνουν μεγαλύτερο REM ύπνο το χειμώνα από ό,τι το καλοκαίρι και λιγότερο βαθύ ύπνο το φθινόπωρο.
"Πιθανώς ένα από τα πιο πολύτιμα επιτεύγματα της ανθρώπινης εξέλιξης είναι η σχεδόν αόρατη εποχικότητα σε επίπεδο συμπεριφοράς", δήλωσε ο dr Dieter Kunz, συγγραφέας της μελέτης, που εδρεύει στην Κλινική Sleep & Chronomedicine at the St Hedwig Hospital, Berlin.
"Στη μελέτη μας δείχνουμε ότι η δομή του ανθρώπινου ύπνου ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των εποχών σε έναν ενήλικο πληθυσμό που ζει σε αστικό περιβάλλον".
Μελετώντας τον ύπνο
Μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής την Ms Aileen Seidler στην ομάδα εργασίας του Dr Kunz’s στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο Charité του Βερολίνου προσέλκυσε 292 ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε μελέτες ύπνου, τις λεγόμενες polysomnographies, στο νοσοκομείο St Hedwig. 
Οι μελέτες αυτές διεξάγονται τακτικά σε ασθενείς που αντιμετωπίζουν δυσκολίες που σχετίζονται με τον ύπνο, χρησιμοποιώντας ένα ειδικό εργαστήριο όπου οι ασθενείς καλούνται να κοιμηθούν φυσικά χωρίς ξυπνητήρι για να μπορεί να παρακολουθηθεί η ποιότητα και το είδος του ύπνου τους καθώς και η διάρκεια του ύπνου τους. 
Από την ομάδα αποκλείστηκαν ασθενείς που έπαιρναν φάρμακα, τα οποία είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τον ύπνο, τις τεχνικές αποτυχίες κατά τη διάρκεια της polysomnography και την καθυστέρηση του ύπνου REM μεγαλύτερη από 120 λεπτά, γεγονός που υποδηλώνει ότι το πρώτο επεισόδιο του ύπνου REM είχε παραλειφθεί. 
Αφού έγιναν αυτοί οι αποκλεισμοί, παρέμειναν 188 ασθενείς. 
Οι περισσότερες από τις διαγνώσεις τους δεν παρουσίαζαν εποχικό μοτίβο, αλλά η αϋπνία διαγνώστηκε συχνότερα προς το τέλος του έτους.
Ο χειμώνας απαιτεί περισσότερο ύπνο REM
Παρόλο που οι ασθενείς βρίσκονταν σε αστικό περιβάλλον με χαμηλή έκθεση στο φυσικό φως και υψηλή φωτορύπανση, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ανεπαίσθητες αλλά εντυπωσιακές αλλαγές από εποχή σε εποχή.
Αν και ο συνολικός χρόνος ύπνου φάνηκε να είναι περίπου μία ώρα μεγαλύτερος το χειμώνα από ό,τι το καλοκαίρι, το αποτέλεσμα αυτό δεν ήταν στατιστικά σημαντικό. 
Ωστόσο, ο ύπνος REM ήταν 30 λεπτά μεγαλύτερος το χειμώνα από ό,τι το καλοκαίρι. 
Ο ύπνος REM είναι γνωστό ότι συνδέεται άμεσα με το κιρκάδιο ρολόι, το οποίο επηρεάζεται από την αλλαγή του φωτός. 
Έτσι οι μελετητές επισήμαναν πως:
"Η μελέτη αυτή πρέπει να επαναληφθεί σε μια μεγάλη ομάδα υγιών ατόμων, που δεν αντιμετωπίζει δυσκολίες ύπνου "
Παρόλο που ο χρόνος εγρήγορσης των περισσότερων ανθρώπων βρίσκεται σήμερα σε μεγάλο βαθμό εκτός του ελέγχου τους, λόγω του σχολικού ή του εργασιακού προγράμματος, η κοινωνία θα μπορούσε να επωφεληθεί από προσαρμογές που θα επέτρεπαν στους ανθρώπους να ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα στις αλλαγές των εποχών. 
Εν τω μεταξύ, το να κοιμόμαστε νωρίτερα το χειμώνα θα μπορούσε να βοηθήσει στην προσαρμογή της ανθρώπινης εποχικότητας.
"Η εποχικότητα είναι πανταχού παρούσα σε κάθε ζωντανό ον σε αυτόν τον πλανήτη", δήλωσε ο dr Dieter Kunz 
"Παρόλο που εξακολουθούμε να έχουμε αμετάβλητες επιδόσεις, κατά τη διάρκεια του χειμώνα η ανθρώπινη φυσιολογία είναι πεσμένη, με ένα αίσθημα “κενού” τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο".
Σε γενικές γραμμές, οι κοινωνίες πρέπει να προσαρμόσουν τις συνήθειες του ύπνου, συμπεριλαμβανομένης της διάρκειας και του χρονισμού, στην εποχή ή να προσαρμόσουν το σχολικό και εργασιακό πρόγραμμα στις εποχιακές ανάγκες ύπνου".

blog.frontiersin.org

Η δύναμη του διαλογισμού

Πανίσχυρος διαλογισμός που μας βοηθά να εναρμονιστούμε με το Σύμπαν
Νιώθουμε κουρασμένοι, 

μπερδεμένοι,

χαμένοι...
Η ζωτική μας ενέργεια είναι μπλοκαρισμένη, με αποτέλεσμα να μας κυριεύουν συναισθήματα φόβου, 

ανασφάλειας,

αμφιβολίας...
όμως μέσα μας είναι κρυμμένος ο θεϊκός  σπινθήρας, 

η αγάπης,

το φως...
η πληροφορία που χρειαζόμαστε είναι μέσα μας...
για να την “ακούσουμε”, 

να τη “δούμε”, 

να τη “διαβάσουμε”, χρειάζεται όλα τα ενεργειακά κέντρα στο σώματός μας, να είναι πλήρως εναρμονισμένα με το κέντρο του σύμπαντος...

χρειάζεται να είμαστε εδώ... 

Εκπληκτικά Οφέλη του Διαλογισμού 
-. ο διαλογισμός μας βοηθάει να γειωθούμε, 

να καθαρίσουμε το νου μας από μπερδεμένες ιδέες, 

να αποκτήσουμε διαύγεια αλλά και να ενεργοποιήσουμε την διαίσθηση μας, ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις! 
-. ο διαλογισμός μας βοηθάει να ξεκλειδώσουμε την αλήθεια μας και να αφήσουμε πέρα μακριά τις  γνώμες των άλλων. 
-. ο διαλογισμός μας βοηθάει να καθαρίσουμε το σωματικό και νοητικό μας επιπεδο, αποβάλλοντας τοξικά συναισθήματα,

σκέψεις,

πληροφορίες...
-. ο διαλογισμός μας βοηθάει  καθώς ξεμπλοκάρει ένα προς ένα τα ενεργειακά μας κέντρα...
-. ο διαλογισμός μας βοηθάει να εναρμονιστούμε με το κέντρο του Σύμπαντος και η ικανότητα μας  να πραγματοποιήσουμε τα θέλω μας αυξάνεται...
Μερικές φορές θα είναι αρκετό να σκεφτούμε κάτι με απόλυτη πίστη και απλά να το έλξουμε στη ζωή μας...
...κάνουμε αυτό το διαλογισμό μας καθημερινά. 
...θα μας αφυπνίσει και θα μας βοηθήσει να επανακτήσουμε την χαμένη μας αυτοπεποίθηση καθώς μας συνδέει ξανά με την εσωτερική μας αλήθεια. 
...μέσα στις πρώτες 3 μέρες θα νιώσουμε τα ευεργετικά του αποτελέσματα! 
Διαλογισμός εναρμόνισης με το Σύμπαν 
Τα βήματά του 
-. καθόμαστε σε άνετη θέση 
-. κλείνουμε απαλά τα μάτια. 
-. ακουμπάμε τις παλάμες στα γόνατα, στραμμένες προς τον ουρανό. 
-. παίρνουμε 10 βαθιές αναπνοές ώστε να χαλαρώσουμε το σώμα και όλο το νευρικό σύστημα. 

-. κατά την εισπνοή φανταζόμαστε την ενέργεια από το βάθος της γης να ανεβαίνει, 
να περνάει μέσα από το κόκκυγα, 
να ανεβαίνει κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης και να βγαίνει έξω από την κορυφή του κεφαλιού μας και να εκτοξεύεται στο σύμπαν, ενώ δηλώνεις νοερά, "ενεργοποίηση  της ιερής μου ενέργειας" 
-. κατά την εκπνοή φανταζόμαστε αυτή την ενέργεια σαν χρυσόσκονη, 

ενισχυμένη  να επιστρέφει από το σύμπαν πίσω σε μας, να περνάει μέσα από τη κορυφή του κεφαλιού  και να κάθεται στο κέντρο της καρδιάς δηλώνοντας νοερά, "είμαι ένα με το σύμπαν, είμαι ένα με την Αγάπη" 
-. όταν ολοκληρώσουμε παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και ανοίγουμε τα μάτια... 
κινούμε το σώμα μας, 

περπατάμε για λίγο ξυπόλυτοι,

πίνουμε νερό ώστε να επανέλθουμε στο εδώ και τώρα...
Κάνουμε το συγκεκριμένο διαλογισμό για 5 λεπτά τη πρώτη εβδομάδα, 
10 λεπτά τη δεύτερη εβδομάδα και σταθεροποιούμαστε στα 15 λεπτά από την τρίτη εβδομάδα.

meditativemind.org

Βruce Lipton:Ας αναλάβουμε δράση και ας δημιουργήσουμε τον επίγειό μας παράδεισο! Αλλά πως….?

Πώς θα ήταν η ζωή μας αν μαθαίναμε ότι είμαστε πιο ισχυροί από ό,τι έχουμε διδαχθεί ποτέ;

Επαναπρογραμματισμός του Υποσυνείδητου Μυαλού
-. έχουμε επίγνωση του τι ζητάμε

-. επανεξετάζουμε τον υποσυνείδητο προγραμματισμό μας
-. ξεκινάμε τον επαναπρογραμματισμό
-. επικοινωνούμε
-. υπομονεύουμε/έχουμε υπομονή
-. εξασκούμεθα/κάνουμε εξάσκηση

-. επαναλαμβάνουμε/κάνουμε επανάληψη ξανά και ξανά και ξανά...

όταν στέλνω συνεχώς θετικές σκέψεις στο μυαλό μου, καθώς παρασύρομαι στην κατάσταση των εγκεφαλικών κυμάτων χαμηλής συχνότητας Θ, δεν χρειάζεται καμία προσπάθεια εκ μέρους μου. 

απλά επαναλαμβάνω συνεχώς τις θετικές σκέψεις στο μυαλό μου...

συνεχώς και 

συνεχώς και

συνεχώς...

οι διαφορές που βιώνω είναι λεπτές...

δεν είναι κάτι που κραυγάζει, απλά τα πράγματα πάυουν να είναι ακριβώς όπως ήταν...

έγιναν καλύτερα και πέρασε πολύς καιρός πριν κοιτάξω πίσω και επανεξετάσω τα γεγονότα της πρόσφατης ζωής μου, για να καταλάβω πόσο βαθιά είχε αλλάξει η συμπεριφορά μου...

read more:https://taneatisgaleras.blogspot.com/search/label/bruce%20lipton

ntina

Η ηθική του συμφέροντος

Ο θρυλικός ουαλός κουρσάρος Sir Henry Morgan που κατατρομοκράτησε την ισπανική Καραϊβική

Από Νίκος Αγαμέμνων Καραβέλος Νοέμβριος 27, 2013
Κατά το 17ο αιώνα, στις θάλασσες της Καραϊβικής, έδρασε ο διαβόητος πειρατής Μόργκαν, στον οποίο απονεμήθηκε ο τίτλος του «σερ», όταν προσέφερε τις υπηρεσίες του στο αγγλικό στέμμα.
     Είχε έδρα την Τζαμάικα, στην περιοχή της οποίας ανήκουν τα γνωστά μέχρι σήμερα ως φορολογικοί παράδεισοι νησιά Καϊμάν. Εκεί, στην Τζαμάικα, ο Μόργκαν τοποθετούσε τον πλούτο του και από κει ξεκινούσε η αξιοποίησή του με τη μορφή των τότε επενδύσεων. Οι απόγονοί του εκδιώχθηκαν ύστερα από εξέγερση των ιθαγενών και εγκαταστάθηκαν στις ΗΠΑ, όπου ίδρυσαν τράπεζα, η οποία δάνειζε και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δανείζει τα κράτη. Είναι η γνωστή «JP MORGAN».
     Το αξιοσημείωτο είναι ότι τα νησιά Καϊμάν και τότε, αλλά και τώρα επί των επιγόνων του, τραπεζιτών, αποτελούν λημέρια της σύγχρονης πειρατείας και ασυδοσίας του χρηματιστηριακού και διεθνούς τραπεζικού κεφαλαίου. Σε τέτοιους μάλιστα «παραδείσους» διατηρείται το 1/3 του παγκόσμιου πλούτου, εκεί γίνεται το 80% των διεθνών συναλλαγών και περισσότερα από τα μισά χρηματιστηριακά κεφάλαια σταθμεύουν εκεί.
     Τα ασύλληπτα αυτά κεφάλαια, αποτέλεσμα λεηλασίας και λαφυραγώγησης κρατών και ανθρώπων, για να αποτελούν κεφάλαιο, πρέπει να «επενδύονται» μέσα σε εργασιακό περιβάλλον χειρότερο και από εκείνο της εποχής των φαραώ ή των ηγεμόνων της Μεσοποταμίας.
     Αυτό επιχειρείται σήμερα στη χώρα μας. Οι γνήσιοι απόγονοι του Μόργκαν, οι σύγχρονοι πειρατές, με τη συναυτουργία ή τη φοβική σύμπραξη των εγχώριων εντολοδόχων τους πολιτικών και οικονομικών παραγόντων, επιχειρούν να επιβάλουν ένα ανάλογο καθεστώς τυραννίας. Με πρόσχημα τα κακώς κείμενα και την «εξυγίανση» του κράτους. Γιατί οι «Μόργκαν», για να υπάρχουν, πρέπει να αρπάζουν και η λεία τους να μετατρέπεται σε κεφάλαιο. Η γη να γίνεται κεφάλαιο, το ίδιο και η δημόσια περιουσία. Η εργασία να είναι απλώς ένα μέσον αύξησης του κεφαλαίου και ο ίδιος ο λαός να αποτελεί μια απλή μεταβλητή.
     Ελέγχοντας την οικονομία, την παιδεία, τον πολιτισμό, την ιδιαιτερότητα, ακόμα και τη θρησκεία μιας χώρας, ελέγχουν τους λαούς. Απλώνουν οικονομικές θεωρίες θρησκευτικού τύπου, όπως: «Αν δεν πάρουμε αυτά τα μέτρα, θα πτωχεύσουμε». Με τον ίδιο τρόπο που οι εργολάβοι της θρησκείας κηρύσσουν ότι αν δεν μετανοήσουμε, θα καούμε στην κόλαση. Ετσι θολά και αόριστα, όπως εκφέρονται πάντα οι απατηλές αρχές που συγκροτούν, όπως έλεγε ο Ε. Π. Παπανούτσος, την ηθική του συμφέροντος.
     Κάποιοι από αυτούς είναι άκρως αποκαλυπτικοί. Ο πρώτος, επικεφαλής μεγάλου επενδυτικού ομίλου, ο Αμιτ Σαρκάρ. Είπε ο κύριος αυτός: «Δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους Ελληνες πολίτες. Δεν υπάρχει, άλλωστε, νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλεύεσαι το μαλάκα». Ο δεύτερος, είναι ο γνωστός Τζορτζ Σόρος. Σε άρθρο του στο περιοδικό «Atlantic Review» έγραψε: «Με τον τρόπο που κερδίζουμε τα χρήματά μας, κινδυνεύει πλέον η δημοκρατία και ο κόσμος. Αισθάνομαι άσχημα που κερδίζω τόσα δισεκατομμύρια εύκολα σε μια βραδιά». Ηταν τότε που ο κύριος αυτός, σε μία νύχτα, παίζοντας με την αγγλική λίρα, κέρδισε 1,6 δισ. δολάρια (βλ. Ν. Μπογιόπουλος: «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε», εκδ. Λιβάνη). Εδώ ισχύει αυτό που έγραψε ο Σέξπιρ στον «Εμπορο της Βενετίας»: «Για τους σκοπούς του ο διάολος μπορεί να απαγγείλει ακόμα και την Αγία Γραφή».
     Απάντηση δίνει διαχρονικά ο Οσκαρ Ουάιλντ: «Μ' ένα βραδινό κοστούμι και μια άσπρη γραβάτα, μπορεί ο καθένας να κερδίσει τη φήμη του πολιτισμένου, ακόμα κι αν είναι χρηματιστής».
     Τι ορίζει, λοιπόν, την αλήθεια; Μάλλον την ορίζει η οπτική. Και αυτήν την ορίζει η θέση καθενός απέναντι στα πράγματα. Και τη θέση αυτή την καθορίζει η ανάγκη. Αυτή επιβάλλει τις επιλογές. Και όταν λέμε ανάγκη, εννοούμε τη δυναμική της επιβίωσης και της επιβολής σε έναν κόσμο αντιθέσεων. Σ' αυτή τη δυναμική στηρίζεται η πορεία της εξέλιξης, αλλά και οι νόμοι που τη διέπουν.
     Με άλλα λόγια, η ανθρώπινη περιπέτεια καθορίζεται από τη μάχη ανάμεσα σε αντίθετα συμφέροντα. Από τον ανειρήνευτο πόλεμο ανάμεσα στον πλούτο και την εργασία. Είναι αυτό που έλεγε ο Αγγλος πολιτικός Ντισραέλι, ότι «δύο έθνη μόνο είναι προορισμένα να πολεμούν μεταξύ τους και να μην ειρηνεύσουν ποτέ: το έθνος των πλουσίων και το έθνος των φτωχών».

 

Ο Νίκος Ι. Καραβέλος γεννήθηκε στην Αθήνα.
Κατάγεται από το Μοναστηράκι Μυκηνών.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το 1982 ασκεί το επάγγελμα του μαχόμενου δικηγόρου.
Ως δικηγόρος υπερασπίστηκε την ακίνητη περιουσία του δημοσίου εντός και εκτός των δικαστικών αιθουσών και συνεχίζει να την υπερασπίζεται.
Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές:
Οι μυγδαλιές του χειμώνα (Μαυρίδης, 1979)
Τόπος Καταγωγής (Αθήνα, 2000)
Αμίρ Αγιάντ (Γαβριηλίδης, 2005)
Καθώς μικραίνει ο ύπνος (Γαβριηλίδης, 2009)
Μικρά ονόματα (Γαβριηλίδης, 2012)
Εν καιρώ πολέμου (Γαβριηλίδης, 2017)
Χάλκινη Βροχή (Γκοβόστης, 2020)
Έχει εκδώσει επίσης το πεζογράφημα "Χωρίς γραβάτα (από το αρχείο ενός δικηγόρου)" (Γαβριηλίδης, 2014)
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, ισπανικά και σερβικά.
Άρθρα και μελέτες του έχουν δημοσιευθεί στην Ελευθεροτυπία και συνεχίζουν να δημοσιεύονται στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο.
Τιμήθηκε με Πανελλήνιο έπαινο στο Β' Τσόγκειο Ποιητικό Διαγωνισμό το έτος 1978, με κριτική επιτροπή τους λογοτέχνες και κριτικούς Μανώλη Γιαλουράκη (Πρόεδρο), Ανδρέα Καραντώνη, Δημήτρη Γιάκο και Χρήστο Πύρπασο.

https://nikoskaravelos.blogspot.com/search/label/2013?m=0

Μια παρέα στο Παρίσι, δοκιμάζει την Coca Cola για πρώτη φορά - 1950

Μια παρέα ανθρώπων στο Παρίσι δοκιμάζουν την Coca Cola για πρώτη φορά το 1950

Η Coca-Cola εφευρέθηκε στις 8 Μαΐου του 1886 από τον John Pemberton, αρχικά προοριζόμενη ως φάρμακο. 

Ο John Pemberton ξεκίνησε να ψάχνει στα λιμάνια της Σαβάννα της πολιτείας Τζόρτζια, αναζητώντας το ιδανικό μείγμα φρέσκων συστατικών και μπαχαρικών από όλο τον κόσμο. Τελικά, τον Μάιο του 1886 δημιούργησε στο εργαστήριό του την Coca-Cola.

Όταν το πείραμα ολοκληρώθηκε, το πήγε στο φαρμακείο του Τζέικομπς, που βρισκόταν λίγο παρακάτω. 

Εκεί πρόσθεσαν στο μείγμα ανθρακούχο νερό και το έδωσαν στους πελάτες να το δοκιμάσουν. 

Όλοι συμφώνησαν ότι αυτό το νέο αναψυκτικό, το οποίο στην αρχική μορφή του και ως το 1903 περιείχε και ποσότητα κοκαΐνης,ήταν κάτι το ξεχωριστό. 

Έτσι, το φαρμακείο του Τζέικομπς άρχισε να το πουλά προς πέντε σεντς το ποτήρι.

Ο λογιστής του John Pemberton, Φρανκ Ρόμπινσον, έδωσε στο μείγμα το όνομα Coca-Cola και το έγραψε με τον χαρακτηριστικό γραφικό του χαρακτήρα.

Αυτός είναι ο λογότυπος που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

Διαφημιστική καταχώρηση της Coca-Cola από τα τέλη του 19ου αιώνα. Η τιμή της ήταν 5 σεντς.

photo:facebook.com