Τρίτη 5 Μαρτίου 2024

dr.Ελένη Τσουκαλή - Οι 3 εγκέφαλοί μας

dr.Ελένη Τσουκαλή-Σύμβουλος διαχείρισης στρες: Μικρό βίντεο που εξηγεί τον ρόλο των τριών εγκεφάλων που υπάρχουν στο σώμα μας, σύμφωνα με τις επιστημονικές έρευνες. 
Περισσότερα άρθρα και πληροφορίες σχετικές στην ιστοσελίδα μου www.lenahealth.blogspot.com
                   

Εκφράστε ευγνωμοσύνη καθημερινά!

Η έκφραση ευγνωμοσύνης ασκεί τους μυς της θετικότητάς σας και σας διευκολύνει να παραμείνετε ήρεμοι σε δύσκολες στιγμές.
Μην το σκέφτεστε απλά -δεν θα πιάσει- κάντε το καθημερινή πράξη!
Δείτε πώς να εκφράσετε την ευγνωμοσύνη σας προς εσάς και τους άλλους, με απλούς, καθημερινούς τρόπους, εφαρμόστε όσους μπορείτε και θα δείτε πόσο πιο όμορφα θα νοιώθετε.
Ξεκινήστε τη μέρα σας με τρεις χαρούμενες σκέψεις.
Κάθε πρωί, σκεφτείτε τρία πράγματα για τα οποία είστε ευγνώμονες και υπενθυμίστε στον εαυτό σας τι έχετε στη ζωή σας αυτή τη στιγμή. 
Μην εστιάζετε στα αρνητικά σας αλλά αναδείξτε και ενισχύστε τα θετικά σας.
Κάνε κάτι ωραίο για έναν άγνωστο.
Σκεφτείτε κάποια φορά που ένας εντελώς άγνωστος έκανε κάτι καλό για εσάς, ίσως απλά σας χαιρέτησε καθώς περνούσατε δίπλα του ή σας παραχώρησε την σειρά του στο παντοπωλείο. Μιμηθείτε τον ανταποδίδοντας και κάντε κι εσείς μια ευγενική χειρονομία για έναν ξένο, όσο μικρή κι αν είναι.
Κάντε ένα κομπλιμέντο σε κάποιον που δεν αφορά την εμφάνισή του.
Έχει πολύ μεγαλύτερη αξία να σχολιάζεις την καλοσύνη ή τη συμπόνια ενός ατόμου, παρά για τα υλικά αντικείμενα όπως τα παπούτσια ή τα ρούχα του!
Δώστε σε κάποιον να καταλάβει ότι τον αγαπάτε.
Το να πείτε απλά σε κάποιον: 
"Είμαι ευγνώμων για σένα" ή "σ’ αγαπώ", είναι ένας απλός, αλλά ουσιαστικός τρόπος για να μεταδώσεις θετικότητα και ευγνωμοσύνη.
Με την καθημερινή εξάσκηση σας στην ευγνωμοσύνη θα αλλάξει η οπτική σας για την ζωή σας αλλά και τις ζωές των άλλων και θα νοιώθετε πιο πλήρεις και πιο ευτυχισμένοι.
Η συντακτική ομάδα του Α.Λ.Π.

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2024

γιατί μου αρέσουν και τα εκλεκτά εδέσματα - αρωματική, πεντανόστιμη μελόπιτα

Από την αρχαιότητα, μέσω του Βυζαντίου, η μελόπιτα της Σίφνου έφτασε και προσγειώθηκε στο πασίγνωστο βιβλίο μαγειρικής του Τσελεμεντέ!
Και ναι, μία από τις πλησιέστερες συνταγές σ’ αυτήν της αρχαιότητας συναντάμε στη Σίφνο, που είναι και πατρίδα του θρυλικού μάγειρα Νίκου Τσελεμεντέ, ο οποίος έγραψε τη δική του ιστορία στην ελληνική κουζίνα και κατάφερε με τις συνταγές του να βρει θέση σε κάθε ελληνικό σπίτι. 
Νικόλαος Τσελεμεντές -1878-1958- το όνομα του οποίου αποτελεί πλέον συνώνυμο των οδηγών μαγειρικής!
Μια μικρή ιστορική αναδρομή: 
Οι αρχαίοι Έλληνες αθλητές, πριν τους αγώνες, ακολουθούσαν αυστηρή διατροφή για να διατηρήσουν τη φυσική τους κατάσταση και να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους. 
Μετά τις νίκες τους όμως, οι ολυμπιονίκες, του πεντάθλου, πανηγύριζαν με μπόλικο κρασί, αλλά και ικανοποιώντας την πείνα τους με ένα είδος γλυκιάς πίτας για την παρασκευή της οποίας ανακάτευαν μέλι, 
μαλακό τυρί και αλεσμένο σιτάρι, την οποία και έψηναν!
Η πίτα αυτή, παρότι είχε συνδεθεί με τη λήξη των ολυμπιακών αγώνων, αποτελούσε σύνηθες γιορτινό έδεσμα που φτιάχνονταν σε διάφορες χαρούμενες περιστάσεις και ιδιαιτέρως στους γάμους, ενώ υπήρχε και η πίτα που οι αρχαίοι ονόμαζαν “άμης” που περιείχε και αυγά και που σύμφωνα με τον Αριστοφάνη ήταν ένα είδος γαλατόπιτας: ἄμης, ητος, ὁ, εἶδος πλακοῦντος μετὰ γάλακτος!!!
Ο πατέρας της γαστρονομίας Αρχέστρατος, στο έργο του Ηδυπάθεια ή Γαστρονομία ή Δειπνολογία, που χρονολογείται στα μέσα 4ου αι. π.Χ, και το οποίο έγραψε με κωμική διάθεση σε ποιητικό εξάμετρο και διασώζεται στο κείμενο των Δειπνοσοφιστών του Αθήναιου, μεταξύ των άλλων συνταγών που αναφέρει, μιλά και για τον γλυκό πλακούντα που αποτελούνταν από διάφορα επίπεδα ζύμης γεμισμένα με το πάνγευστο αττικό τους μέλι και μαλακό τυρί, τον οποίον συνόδευαν με κρασί!!!
Η συνταγή αυτή, πέρασε από τους Έλληνες στη βυζαντινή παράδοση όπου οι μελόπιτες ήταν πολύ αγαπητές και φτιάχνονταν αρχικά χωρίς τυρί, από ένα μείγμα μελιού και αλεύρων, όμως στη συνέχεια εξελίχθηκαν αποτελώντας τους προγόνους πολλών γνωστών γλυκών που φτιάχνουμε μέχρι και σήμερα. 
Η παρασκευή της, όπως και οι περισσότερες αρχαϊκής προέλευσης συνταγές, είναι απλή και εύκολη, ενώ όπως και όλες οι συνταγές φτιάχνεται με διάφορες παραλλαγές αναλόγως εμπνεύσεως, συνηθειών της περιοχής, ή/και προτιμήσεων της κάθε οικογένειας. 
Μία από τις συνηθέστερες συνταγές μελόπιτας είναι η εξής:
Υλικά
Ένα κιλό ανθότυρο ή φρέσκια ανάλατη μυζήθρα
400 γραμ. μέλι αρίστης ποιότητας
7 μεγάλα αυγά
3 κουταλιές της σούπας αλεύρι ολικής άλεσης
1 κουταλιά της σούπας βούτυρο πρόβιο
λίγο ξύσμα λεμονιού
Για το σερβίρισμα:
μέλι και
κανέλα
Εκτέλεση
Σε ένα μεγάλο δοχείο, θρυμματίζουμε το ανθότυρο και με ένα σύρμα το ανακατεύουμε καλά με το μέλι και τα ήδη χτυπημένα αυγά, μέχρι να ομογενοποιηθούν πλήρως τα υλικά μας!!!
Έχουμε ήδη βάλει τον φούρνο μας να προθερμαίνεται στους 170-180 βαθμούς και βουτυρώνουμε και πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι ένα ταψί, 22-32 cm και αδειάζουμε μέσα το μείγμα μας. 
Ψήνουμε στους 180-200 βαθμούς ώσπου να ξεκολλήσει η πίτα μας από τα τοιχώματα του ταψιού, 
να φουσκώσει, και ροδίσει η επιφάνειά της , ανάλογα με το φούρνο περίπου 45 με 50 λεπτά, δεν πρέπει να μας παραψηθεί!!!
Βγάζουμε την πίτα από τον φούρνο, ρίχνουμε στην επιφάνειά της λίγο μέλι και κανέλα και την αφήνουμε για λίγο να κρυώσει. 
Έπειτα την χαράζουμε σε κομμάτια και τη σερβίρουμε. 
επιμέλεια κειμένου:ntina

Κυριακή 3 Μαρτίου 2024

Δαμναμενέας - αρχάνθρωποι και αυτόχθονες

Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι
Όταν η Ρέα πήγε στην Κρήτη να γεννήσει τον Δία, ανέβηκε στο βουνό Ίδη και περίμενε την ώρα της. 
Μόλις την έπιασαν οι πόνοι, στηρίχτηκε στη γη και με τα δυο της χέρια. 
Από εκεί που ακουμπούσαν τα δάχτυλά της, ξεφύτρωσαν δαίμονες, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, Ιδαίοι από το όνομα του βουνού, Δάκτυλοι από τα δάχτυλά της, που την βοήθησαν να γεννήσει.
Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι ήταν πέντε ή δέκα ή δεκαπέντε ή πενήντα δαίμονες της Φρυγίας και της Κρήτης, γιοι, κατ’ άλλη εκδοχή, της νύμφης Αγχιάλης και πιστοί της Κυβέλης, όπως αποκαλούσαν τη Ρέα στη Μ. Ασία. 
Μερικοί μύθοι αναφέρουν ότι είναι οι πρώτοι κάτοικοι της Κρήτης, ανακάλυψαν τη χρήση της φωτιάς και τη μεταλλουργία και δίδαξαν τη μουσική στον Ορφέα.
Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι "ήταν δέκα, όσα και τα δάχτυλα", λέει μια εκδοχή. 
Υπήρχαν άλλοι που βεβαίωναν ότι ήταν εκατό. 
Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ήταν πενήντα, 
είκοσι δεξιόχειρες, σιδηρουργοί το επάγγελμα, και τριάντα αριστερόχειρες, μάγοι. 
Κατά τον Φερεκύδη, ΣΤ’ π.Χ. αιώνα, οι 32, κι όχι τριάντα, "αριστεροί" Δάκτυλοι είχαν την δυνατότητα να κάνουν μάγια και οι είκοσι "δεξιοί" να τα λύνουν. 
Κατά τον Παυσανία (Β’ μ.Χ. αιώνα), ήταν μόνο πέντε: 
Ο αρχηγός τους, Ιδαίος Ηρακλής, ιδρυτής των Ολυμπιακών αγώνων, διαφορετικός από τον πανελλήνιο ήρωα, ο Ίδας και οι Παιωναίος, 
Επιμήδης και Ιάσιος.
Άλλος μύθος διηγείται πως αλλιώς γεννήθηκαν οι Ιδαίοι Δάκτυλοι και εξηγεί: 
Όταν η Ρέα γέννησε τον Δία, ανέθεσε την ανατροφή του στην Αδράστεια, κόρη πανάρχαιου βασιλιά της Κρήτης. 
Η Αδράστεια δεν ήταν βασιλοπούλα αλλά νύμφη, αναφέρει άλλος μύθος. 
Η Ρέα της ανέθεσε να αναθρέψει τον Δία μαζί με την νύμφη, και όχι κατσίκα,  Αμάλθεια και τη νύμφη Ίδη (ή Ίδα). 
Ο Δίας, ακόμα κι όταν έγινε αρχηγός των θεών, έδειχνε μεγάλο σεβασμό στην Αδράστεια. Όμως αγάπησε την Ίδη, πλάγιασε μαζί της κι απέκτησαν παιδιά τους Ιδαίους Δακτύλους και τους Κουρήτες. 
Αλλά το όνομα Αδράστεια σημαίνει "η Αναπότρεπτη". 
Στα τέλη του Ε’ π.Χ. αιώνα, αποτελούσε προσωνυμία της Νέμεσης, κόρης της Νύχτας, προσωποποίησης της οργής των θεών απέναντι στην ανθρώπινη αλαζονεία, φρουρού της ηθικής τάξης και τιμωρού κάθε ηθικής παρεκτροπής. 
Πολλοί υποθέτουν ότι οι νύμφες Αδράστεια, Ίδη και Αμάλθεια αποτελούσαν μια ακόμα τριάδα γυναικείων θεοτήτων, συγγενών με τις Ερινύες.
Στην Προποντίδα, στην φρυγική, ασιατική, πλευρά, υπήρχε πόλη Αδράστεια, ενώ σε έναν μύθο φρυγικής προέλευσης αναφέρεται η Αδράστεια ως Θεά Μητέρα που είχε υπηρέτες "τους τρεις Ιδαίους Δακτύλους", Άκμονα, 
Κέλμη και Δαμναμενέα. 
Ξεπετάχτηκαν από την γη κι έγιναν οι πρώτοι σιδηρουργοί. 
Άκμονας είναι και το αμόνι. 
Δαμναμενέας σημαίνει "αυτός που δαμάζει", το σφυρί και Κέλμης, κατά μία άποψη, το μαχαίρι που σφυρηλατείται.
Ο Κέλμης ήταν σύντροφος και παιδικός φίλος του Δία αλλά είχε την ατυχία να προσβάλει την Ρέα, την θεϊκή μητέρα. 
Η Τιτανίδα, για τιμωρία, τον μεταμόρφωσε σε μέταλλο που βασανίζεται ανάμεσα στο σφυρί και το αμόνι, "μεταξύ σφύρας και άκμονος". 
Κατά μια εκδοχή, οι Άκμονας και Δαμναμενέας εχθρεύονταν τον Κέλμη και τον βασάνιζαν με μεγάλη τους ευχαρίστηση.
Ως δύο, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, κατά τον Απολλώνιο τον Ρόδιο, Γ’ π.Χ. αιώνα, ήταν ο Τιτίας και ο Κυλληνός και κάθονταν πλάι στη Μεγάλη Μητέρα της Φρυγίας, μοιράζοντας τον θρόνο μαζί της. 
Τους τιμούσαν μαζί με την Δινδυμίη, την Κυβέλη του βουνού Δίνδυμον, Δίκορφο, κοντά στην Κύζικο, στον ναό της που, κατά την παράδοση, είχαν ιδρύσει εκεί οι Αργοναύτες. 
Και οι δύο γεννήθηκαν στη σπηλιά Δίκτη, όταν η Αγχιάλη, νύμφη αλλά και ονομασία της Μεγάλης Μητέρας, πίεσε την γη με τα δάχτυλα των δυο χεριών της, τότε που την έπιασαν οι πόνοι της γέννας.
Κουρήτες και Κορύβαντες
Οι Κουρήτες ήταν νεαροί ιερείς του Δία, που εκτελούσαν θορυβώδη όργια χτυπώντας μεταξύ τους τις ασπίδες και χορεύοντας με πολλή φασαρία. 
Κατάντησαν κι αυτοί να λατρεύονται ως δαίμονες και να συγχέονται με τους Κορύβαντες και τους Ιδαίους Δακτύλους. 
Κορύβαντες ονομάζονταν οι ιερείς της Ρέας Κυβέλης που τελούσαν τα της λατρείας της με παράφορους χορούς και εκκωφαντική μουσική.
Κατά μια εκδοχή, οι Κορύβαντες ήταν τρία αδέλφια. 
Οι δυο σκότωσαν τον τρίτο, τύλιξαν το κεφάλι του με κόκκινο πανί, του φόρεσαν στεφάνι, το έβαλαν πάνω σε μια χάλκινη ασπίδα και το μετέφεραν ως τις υπώρειες του Ολύμπου όπου το έθαψαν. 
Μετά, μετέφεραν το καλάθι των μυστηρίων στη χώρα των Ετρούσκων. 
Το καλάθι περιείχε τον φαλλό του θεού Διονύσου. 
Σύμφωνα με πολλούς αρχαίους συγγραφείς, οι Κορύβαντες ταυτίζονται με τους Κουρήτες, αλλά, όπως αναφέρεται στη συνέχεια, και με τους Κάβειρους, οι οποίοι και είχαν αναλάβει την φύλαξη του Δία, όταν ήταν μωρό, κι έκαναν μεγάλη φασαρία για να μην ακούσει ο Κρόνος το κλάμα του.
Κατ’ άλλους, οι Κορύβαντες ήταν τέσσερις ή εννέα ή δέκα ή ολόκληρος λαός, οι πρώτοι άνθρωποι που κατοίκησαν πάνω στην γη. 
Κατά τη μία εκδοχή, οι άλλοι Τιτάνες έφεραν τους Κορύβαντες από την Κολχίδα και τους πρόσφεραν στην Ρέα, κατά την άλλη, η Ρέα κάλεσε τους Κουρήτες στην Κρήτη, από την Φρυγία.
Υπήρχε όμως και η άποψη ότι οι Κορύβαντες βγήκαν από την γη όπως τα δέντρα ή ότι το νερό της βροχής γονιμοποίησε την Γη που τους γέννησε. 
Ως γονείς τους όμως αναφέρονται και ο Δίας με την Ήρα ή ήταν παιδιά του Απόλλωνα και της Μούσας Θάλειας, ενώ μια άλλη εκδοχή προσπαθεί να διαχωρίσει τα πράγματα: Οι Κουρήτες ήταν παιδιά των Ιδαίων Δακτύλων.
Στους επόμενους αιώνες, Κορύβαντες και Βερεκύνδες, από το ομώνυμο βουνό της Φρυγίας, ονομάζονταν οι ιερείς της Ρέας Κυβέλης. 
Τιμούσαν την θεά με εκκωφαντική μουσική, τύμπανα, κύμβαλα και κρόταλα και παράφορους νυχτερινούς χορούς, κάτω από την λάμψη των πυρσών. 
Από αυτούς προήλθε η λέξη "κορυβαντισμός" που σήμαινε μανιώδη ενθουσιασμό.
Οπωσδήποτε, Ιδαίοι Δάκτυλοι, 
Κουρήτες και Κορύβαντες συνδέονταν με τους πρώτους επί γης κατοίκους, πριν να φθάσει ο άνθρωπος στον πολιτισμό, όταν η λατρεία της Μεγάλης Μητέρας επικρατούσε κάθε άλλης. Ήταν η Μητέρα Γη, 
η Ρέα Μητέρα, 
η Ρέα Κυβέλη της Μικράς Ασίας που έφτασε να συγχέεται με την Δήμητρα, τ
ην Ήρα και την Εστία, ως θεά της γονιμότητας, της βλάστησης και της ευφορίας.
historyreport.gr
 wikipedia.org

Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2024

Επιστήμονες δοκιμάζουν επικίνδυνα πειράματα στον αέρα και στο νερό

Οι επιστήμονες με το πρόσχημα της κλιματικής αλλαγής, προσπαθούν απεγνωσμένα να χειραγωγήσουν τον καιρό  ρίχνοντας χημικές ουσίες στον ωκεανό και ψεκάζοντας με αλμυρό νερό τον αέρα. 
Τι μπορεί να πάει στραβά;
Η Wall Street Journal αναφέρει ότι οι επιστήμονες καταφεύγουν σε λύσεις που ήταν κάποτε αδιανόητες, για να ψύξουν τον πλανήτη.
Αδειάζοντας χημικές ουσίες στον ωκεανό; 
Ψεκάζοντας αλμυρό νερό στα σύννεφα; 
Ρίχνοντας ανακλαστικά σωματίδια στον ουρανό; 

Οι επιστήμονες καταφεύγουν σε κάποτε αδιανόητες τεχνικές για να ψύξουν τον πλανήτη, επειδή, όπως διατείνονται, οι παγκόσμιες προσπάθειες για τον έλεγχο των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου αποτυγχάνουν.
Αυτές οι προσεγγίσεις γεωμηχανικής θεωρούνταν κάποτε ταμπού από τους επιστήμονες και τις ρυθμιστικές αρχές που φοβόντουσαν ότι το πείραγμα του περιβάλλοντος θα μπορούσε να έχει απρόβλεπτες συνέπειες, αλλά τώρα οι ερευνητές λαμβάνουν κονδύλια από τους φορολογούμενους και ιδιωτικές επενδύσεις για να βγουν από το εργαστήριο και να δοκιμάσουν αυτές τις μεθόδους στην ύπαιθρο.
Θαλάσσιος φωτισμός σύννεφων: 
Ερευνητές που βρίσκονται σε ένα πλοίο στα ανοικτά των βορειοανατολικών ακτών της Αυστραλίας κοντά στα νησιά Whitsunday ψεκάζουν ένα αλμυρό μείγμα μέσω ακροφυσίων υψηλής πίεσης στον αέρα σε μια προσπάθεια να φωτίσουν τα σύννεφα χαμηλού υψομέτρου που σχηματίζονται πάνω από τον ωκεανό. 
Και ελπίζουν ότι τα μεγαλύτερα, φωτεινότερα σύννεφα θα διώξουν το φως του ήλιου πέρα μακριά από τη Γη, θα σκιάζουν την επιφάνεια του ωκεανού και θα δροσίζουν τα νερά του.
Το ερευνητικό πρόγραμμα, είναι ύψους 64,55 εκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή 100 εκατομμυρίων δολαρίων Αυστραλίας. 
Αλισίβα στον ωκεανό: 
Στη Μασαχουσέτη, ερευνητές του Ωκεανογραφικού Ιδρύματος Woods Hole σχεδίαζαν να ρίξουν 6.000 γαλόνια υγρού διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου, συστατικού της αλισίβας, στον ωκεανό 10 μίλια νότια του Martha's Vineyard.
Και αυτό διότι ήλπιζαν ότι η χημική βάση θα λειτουργήσει σαν ένα μεγάλο δισκίο Tums, μειώνοντας την οξύτητα ενός τμήματος επιφανειακών υδάτων και απορροφώντας 20 μετρικούς τόνους διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, αποθηκεύοντάς το με ασφάλεια στον ωκεανό.
Επίσης είχαν την ιδέα να ψεκάσουν με κάρβουνο τους πάγους της αρκτικής για να σταματήσουν την παγκόσμια ψύξη.
Ναι, ας πετάξουμε στάχτη στον αέρα. 
Τι μπορεί να πάει στραβά; 
Η αλισίβα στον ωκεανό; 
Γιατί όχι;
Αν έχουμε πολύ στάχτη στον αέρα και αλισίβα στον ωκεανό, δεν υπάρχει πρόβλημα, έτσι δεν είναι;
Μπορούμε να την βγάλουμε έξω, σωστά;
Αλλά...
Μήπως χρειαζόμαστε τα ηφαίστεια;
Τα πειράματα που αποσκοπούν στην ψύξη της ατμόσφαιρας με την ανάκλαση του ηλιακού φωτός μακριά από τη Γη είναι μια προσπάθεια των επιστημόνων να μιμηθούν αυτό που συμβαίνει όταν εκρήγνυται ένα ηφαίστειο. 
Το 1991, το όρος Πινατούμπο/Pinatubo, ένα ενεργό ηφαίστειο στις Φιλιππίνες, εκτόξευσε θείο και τέφρα στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, μειώνοντας τη θερμοκρασία της Γης κατά 0,5 βαθμούς Κελσίου για ένα ολόκληρο έτος.
Έτσι οι επιστήμονες, παρόλο που πάρα πολλοί από αυτούς αντιδρούσαν και αντιδρούν στις ανθρώπινες παρεμβάσεις, φοβούμενοι μια ολισθηρή πορεία που θα μπορούσε τελικά να γυρίσει μπούμερανγκ, αποφάσισαν πως χρειαζόμαστε πιο φωτεινά σύννεφα, αλλά και περισσότερη στάχτη στον ουρανό για να σκοτεινιάσουμε τον ήλιο!
Ναι βέβαια μπορούμε να ξοδέψουμε τρισεκατομμύρια δολάρια για να φωτίσουμε τα σύννεφα ψεκάζοντας με αλμυρό νερό τον αέρα και ταυτόχρονα να σκοτεινιάσουμε τον ουρανό, ρίχνοντας στάχτη - και ναι, όλα θα είναι υπέροχα.
Σοβαρά τώρα, πιστεύει κανείς πραγματικά ότι αυτή η ιδέα μπορεί να επεκταθεί σε παγκόσμιο επίπεδο; 
Με τι κόστος;
Και για πιο λόγο;
Μακροπρόθεσμος κίνδυνος
Κατά ειρωνικό τρόπο, ένα από αυτά τα σχέδια θεωρήθηκε επιτυχημένο.
Και να θυμάστε,  θεωρήθηκε επιτυχημένο, ώστε τα δεδομένα αυτά να χειραγωγηθούν για να δείξουν επιτυχία, αν μη τι άλλο για να πάρουν περισσότερη χρηματοδότηση. 
Στη συνέχεια, θα αυξήσουνε τις δαπάνες με δεκάδες τρισεκατομμύρια δολάρια, παίζοντας με τη μητέρα φύση, μόνο και μόνο για να αντιμετωπίσουν έναν μακροπρόθεσμο κίνδυνο.
Ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος είναι να κάνουμε κάτι πραγματικά ηλίθιο, όπως το να ρίχνουμε κάρβουνο στην Αρκτική, όπως προτάθηκε τη δεκαετία του 1960 για να λιώσουν οι πάγοι στην Αρκτική.
Φτάσαμε λοιπόν να έχουμε ένα μάτσο ψέματα, ξεκινώντας με τον ισχυρισμό ότι τα έργα αυτά είναι φθηνότερα και θα αποπληρωθούν μόνα τους.
                      κείμενο και επιμέλεια κειμένου ntina
                                    άντληση πληροφοριών από:

https://mishtalk.com/economics/scientists-try-risky-air-and-water-experiments-hoping-to-reverse-climate-change/

πες το με ένα ποίημα, αλλά και με ένα τραγούδι...

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη...
Βέβαια αγάπησε
τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα.
Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ’ το δέντρο που βρέχεται.
                    
Τάσος Λειβαδίτης, "Αλλά τα βράδια"

Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ’ ένα τόσο ωραίο φεγγάρι.

Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφάλαιο να γράψεις ακόμα.
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη...

Βέβαια αγάπησε
τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα.
Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ’ το δέντρο που βρέχεται.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη...

Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα
για να πεθαίνουν κι αλλού
και την απληστία
για να μένουν νεκροί για πάντα.
Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί
για όλη την ανθρωπότητα.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη...

Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,
μου ’ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες.
Φοράω το σακάκι του πατέρα
κι έτσι είμαστε δυο,
κι αν κάποτε μ’ άκουσαν να γαβγίζω
ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη...

Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ’ ένα άστρο ή μ’ ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!
Δως μου το χέρι σου...
Δως μου το χέρι σου...

Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2024

Πως μας ξεγελούν εγκέφαλος και μάτια!

                      αυταπάτες....
                       

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων: Ο αρχαίος "υπολογιστής" που απλά δεν θα έπρεπε να υπάρχει!!!

Πριν από εκατόν είκοσι χρόνια, δύτες ανακάλυψαν ένα ναυάγιο στα Αντικύθηρα στην Ελλάδα. Αυτό που βρήκαν άλλαξε την αντίληψή μας για την ανθρώπινη ιστορία.
Ο μυστηριώδης Μηχανισμός των Αντικυθήρων έχει έκτοτε εξάψει τη φαντασία αρχαιολόγων, μαθηματικών και επιστημόνων, εμπνέοντας ακόμη και την πλοκή για την ταινία "Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Κλήση του Πεπρωμένου"! 
Τώρα, χρησιμοποιώντας την τελευταία τεχνολογία τρισδιάστατων ακτίνων Χ και μοντελοποίησης, οι ειδικοί ξετυλίγουν τα μυστικά για το τι μπορεί να ήταν ικανή να κάνει αυτή η μηχανή.
                       

Τρίτη 20 Φεβρουαρίου 2024

Ο Andrew Huberman μας αποκαλύπτει μια απλή άσκηση αναπνοής που λειτουργεί ως διακόπτης για το άγχος. Ονομάζεται "φυσιολογικός αναστεναγμός" ή "κυκλικός αναστεναγμός"

Ο Andrew David Huberman, γεννημένος στις 26 Σεπτεμβρίου 1975, είναι Αμερικανός νευροεπιστήμονας.
Είναι αναπληρωτής καθηγητής νευροβιολογίας και οφθαλμολογίας στην Ιατρική Σχολή του  Stanford University.
Από το 2011 έως το 2015, ο Andrew David Huberman ήταν επίκουρος καθηγητής νευροβιολογίας και νευροεπιστήμης στο University of California, San Diego.
Το 2016, ο Andrew Huberman ανέλαβε θέση καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Stanford.
Μαζί με τον David Spiegel, ο Andrew Huberman διεξήγαγε έρευνα σχετικά με την κορτιζόλη και την κατάθλιψη που βασίζεται στο άγχος.
Ο Andrew Huberman έχει, ηγηθεί εργασιών που διερευνούν την αναγέννηση του οφθαλμικού ιστού σε ποντίκια, η οποία μπορεί να έχει μελλοντική εφαρμογή στη μελέτη της αναγέννησης των οπτικών νεύρων στον άνθρωπο!
Σύμφωνα με ένα άρθρο στο Coda, ο Huberman έχει κατηγορηθεί, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι άλλωστε, για τις απόψεις κατά των αντηλιακών λέγοντας το περίφημο "φοβάται τα αντηλιακά όσο φοβάμαι και το μελάνωμα", επισημαίνοντας πως μόρια από ορισμένα είδη αντηλιακών μπορούν να βρεθούν σε νευρώνες 10 χρόνια μετά την εφαρμογή!
Τα χημικά αντηλιακά είναι γνωστό ότι απορροφώνται από το αίμα μας.
Μερικές δημοφιλείς μάρκες αποσύρθηκαν από τα ράφια πριν από μερικά χρόνια επειδή περιείχαν βενζόλιο - το οποίο δεν είναι αυτό που θέλει κανείς από ένα προϊόν υγείας χωρίς συνταγή. 
Μια μελέτη του 2020 για ορισμένα κοινά συστατικά - avobenzone, 
oxybenzone, 
octocrylene και ecamsule - σε αυτά τα αντηλιακά βρέθηκε ότι υπερβαίνουν το όριο ασφαλείας για αυτές τις χημικές ουσίες που είχαν τεθεί!
Σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες -αν ένα αντηλιακό είναι ασφαλές- αν περιέχει ενδοκρινικούς διαταράκτες - είναι δύσκολο, στην καλύτερη περίπτωση, να γνωρίζουμε τι είναι τι!
                        

πες το με ένα ποίημα - Ο ποιητής κύριοι περισσεύει! Μου το ‘παν οι τσιγγάνες ένα βράδυ. Μου το ‘χε πει κι η μάνα μου παλιότερα: "Πρόσεξε, πρόσεξε σ’ αυτό τον κόσμο που σ’ έφερα. Στο λέω για το καλό σου, παιδάκι μου, CINTURATO υπάρχει μόνο PIRELLI".

Νίκος Καρούζος
Κι αν χιονίζει στο πνεύμα
κι αν κρυώνουν οι μεγάλες ιδέες
ο κόσμος πρέπει να προχωρήσει.