5 ισχυρότατα βότανα για την φυσική αντιμετώπιση της κατάθλιψης

Jonathan Benson, naturalnews.com

Η κατάθλιψη είναι μια κατάσταση που πλήττει εκατομμύρια Αμερικανούς, πολλοί από τους οποίους έχουν πεισθεί από τον κλάδο της ψυχιατρικής ότι οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs) και διάφορα άλλα αντικαταθλιπτικά φάρμακα είναι οι μόνες τους επιλογές για θεραπεία.

Υπάρχουν μια σειρά εναλλακτικών λύσεων από βότανα, που μπορούν να αντικαταστήσουν τα επιστημονικά αποδεδειγμένα επικίνδυνα φάρμακα, για να βοηθήσουν στην φυσική αντιμετώπιση της κατάθλιψης, περιορίζοντας κατά πολύ τις αρνητικές παρενέργειες.

Rhodiola rosea

Η Rhodiola rosea (Crassulaceae) είναι ένα αιώνιο φυτό που φυτρώνει στο κρύο, στις αλπικές περιοχές του Βόρειου Ημισφαιρίου. 

Οι ρίζες του περιέχουν χυμό που χρησιμοποιείται καιρό τώρα για τη βελτίωση της σωματικής και ψυχικής αντοχής, την ανακούφιση των συμπτωμάτων της ανησυχίας και του στρες και άρει τη διάθεσή και ανακουφίζει τα συμπτωμάτων της κατάθλιψης.

http://cms.herbalgram.org/herbclip/342/review45139.html

Θεωρείται ότι είναι προσαρμογόνο βότανο, το οποίο βοηθά στην ομαλοποίηση της αντίδρασης του οργανισμού στο στρες και διατηρεί άριστη την ομοιόσταση ισορροπώντας το ανοσοποιητικό σύστημα και τις ενδοκρινικές ορμόνες.

Πολυάριθμες επιστημονικές μελέτες, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας που διεξάχθηκε και καταρτίστηκε από τον Dr. Zakir Ramazanov, αποκάλυψαν ότι η Rhodiola Rosea μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια για να μειωθεί ο χρόνος αποκατάστασης μετά την άσκηση, τη βελτίωση της προσοχής και της μνήμης, για τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης και απόδοσης, και την ενίσχυση της ψυχοκινητικής λειτουργίας, και να ανακουφίσει την κατάθλιψη και το άγχος.

http://rhodiolarosea.org/rhodiola-benefits/

Βαλσαμόχορτο

Το βαλσαμόχορτο- Hypericum perforatum, ένα ισχυρότατο βότανο, το οποίο χρησιμοποιείται από πολλούς πολιτισμούς για τη θεραπεία της κατάθλιψης. 

Πολυάριθμες ερευνητικές μελέτες, συμπεριλαμβανομένης μιας μελέτης που δημοσιεύθηκε το 2008 ως μέρος της Cochrane Systematic Review, διαπίστωσαν ότι το βαλσαμόχορτο είναι τουλάχιστον εξίσου αποτελεσματικό με τα κλασικά αντικαταθλιπτικά φάρμακα στη θεραπεία των ήπιων έως μέτριων καταθλιπτικών διαταραχών, αλλά με λίγες  επιβλαβείς παρενέργειες.

Το εκχύλισμα του βαλσαμόχορτου έχει αποδειχθεί ότι βοηθάει στην φυσική ανακούφιση των διαταραχών του ύπνου, στην προώθηση της χαλάρωσης και στην βελτίωση της ποιότητας των επίπεδων ενέργειας με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγονται οι απότομες αλλαγές που συνήθως συνδέονται με την κατανάλωση καφεΐνης και άλλων διεγερτικών ουσιών. 

Το βαλσαμόχορτο θεωρείται ένα ασφαλές και φθηνό φυτικό φάρμακο που μπορεί να βοηθήσει στην βελτίωση της ψυχικής υγείας συνολικά.

 http://www.sciencedaily.com/releases/2008/10/081007192435.htm

Camu camu

Το Camu camu (Myrciaria dubia) είναι ένα φυτό του τροπικού δάσους του οποίου τα μούρα έχουν τα υψηλότερα γνωστά επίπεδα φυσικής βιταμίνης C στον κόσμο. 

Ο καρπός του βοτάνου, το οποίο είναι φυσικά γλυκό και πικάντικο, περιέχει μια σειρά από θρεπτικά συστατικά, συμπεριλαμβανομένης της βιταμίνης C, που καταπολεμούν τις αρνητικές επιπτώσεις του ιού του έρπητα, προωθούν την υγεία του ανοσοποιητικού, καταπραΰνουν τη φλεγμονή και καταπολεμούν τα βακτήρια και ιούς. 

Το Camu camu έχει επίσης προσαρμογόνες ιδιότητες που ομαλοποιούν τις σωματικές διεργασίες κατά τη διάρκεια του στρες, και βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης.

Ο αναγνωρισμένος διατροφολόγος και ερευνητής dr Gary Null, Ph.D., αναφέρει ότι το camu camu είναι το δεύτερο πιο γνωστό δραστικό βότανο που περιέχει φυσικές αντικαταθλιπτικές ουσίες και δεν έχει απολύτως καμία γνωστή παρενέργεια.

Ashwagandha

Το Ashwagandha, Withania somnifera, είναι ένα ινδικό βότανο, που χρησιμοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια στην ιατρική της αγιουβέρδας, περιέχει ισχυρές προσαρμογόνες ενώσεις που είναι γνωστές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του άγχους και της κατάθλιψης. 

Το βότανο είναι επίσης γνωστό ότι βοηθάει στην καταπολέμηση των εκφυλιστικών παθήσεων του εγκεφάλου όπως το αλτσχάιμερ και το πάρκινσον, και για τις αντικαρκινικές του ιδιότητες, αναστέλλει την ανάπτυξη και την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων.

http://www.lef.org/magazine/mag2006/jun2006_report_ashwa_01.htm

Maca

Το Maca, Lepidium meyeni) είναι γνωστό και ως “Περουβιανό τζίνσενγκ,” είναι μια ισχυρότατη ρίζα με πλήθος αμινοξέα, φυτοθρεπτικά συστατικά, βιταμίνες και μέταλλα. 

Μαζί με τα άλλα βότανα η Maca χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή ιατρική για να αυξήσει την ενέργεια και την αντοχή, 

να βελτιώσει την λίμπιντο, 

να ενισχύσει το ανοσοποιητικό, τα επινεφρίδια και το ενδοκρινικό σύστημα.

Σε μια μελέτη του 2008 και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Menopause - εμμηνόπαυση, http://drtorihudson.com, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το Maca βοηθάει στη μείωση του άγχους και των συμπτωμάτων της κατάθλιψης σε γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση. 

Και άλλη μελέτη  που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό BMC Complementary and Alternative Medicine, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το Maca παρουσιάζει σαφώς γενική αντικαταθλιπτική δράση σε όλους τους ανθρώπους που το καταναλώνουν

 

     Εάν εσείς ή κάποιος που γνωρίζετε υποφέρετε από κατάθλιψη ή συμπτώματα κατάθλιψης, ίσως θελήσετε να εξετάσετε αυτές και διάφορες άλλες φυσικές φυτικές θεραπείες που περιέχουν ισχυρές αντικαταθλιπτικές ενώσεις και θρεπτικά συστατικά. 

Όπως πάντα, φροντίστε να συμβουλευτείτε το γιατρό σας πριν εφαρμόσετε οποιαδήποτε νέα θεραπευτική αγωγή.

ntina

πηγή:

naturalnews.com

naturalnews.com

Τι είναι Ενσυναίσθηση και ποια η δύναμή της

Τι είναι Ενσυναίσθηση και ποια η δύναμή της

Ως ενσυναίσθηση ορίζεται η συναισθηματική ταύτιση με την ψυχική κατάσταση ενός άλλου ατόμου, και η κατανόηση της συμπεριφοράς και των κινήτρων του

Τα συστατικά της λέξης αποτελούνται από τις λέξεις εν, συν και αίσθηση, υποδηλώνοντας την επέκταση της αίσθησης του ατόμου πέρα από τον εαυτό του.

Δεν είναι απαραίτητα το ίδιο με τη συμπάθεια, η οποία μπορεί να περιορίζεται μόνο στη συναισθηματική αναγνώριση, και γενικά να είναι επιφανειακή και μη αντικειμενική

ή τη συμπόνια -αν και ταυτίζεται πολύ συχνά με αυτή- η οποία υποδηλώνει πως πέρα από τη συναισθηματική ταύτιση το άτομο επίσης εκδηλώνει συμπαράσταση με την κατάσταση του άλλου ατόμου.

Η δυσκολία ή απουσία ενσυναίσθησης και συναισθημάτων -όπως η Αλεξιθυμία-, ή και η παρουσία χαράς για τον πόνο του άλλου ατόμου -όπως ο σαδισμός-, ενδέχεται να υποδηλώνει παρουσία ψυχοπάθειας. 

Διαφέρει επίσης από τη διαίσθηση, η οποία περιορίζεται στο ίδιο το άτομο όταν αναλογίζεται την πιθανότητα να συμβεί κάποιο ενδεχόμενο, καθώς και από την περιγραφή των ιδιοτήτων της τηλεπάθειας -μη αποδεδειγμένη θεωρία της παραψυχολογίας- η οποία προυποθέτει απομακρυσμένη επικοινωνία.

Το αντίθετο της ενσυναίσθησης είναι συχνά η εμπάθεια, η οποία υποδηλώνει προκατάληψη και αρνητική στάση. 

Στις περισσότερες ξένες γλώσσες η λέξη εμπάθεια (empathy) χρησιμοποιείται με την έννοια της ενσυναίσθησης, προερχόμενη από την αρχαία ελληνική λέξη εμπαθής, η οποία είχε τη σημασία του έντονου πάθους.

Δεν είναι απαραίτητη η προφορική επικοινωνία για να επιτευχθεί ενσυναίσθηση, η οποία μπορεί και να έρθει μέσω του συνδυασμού της οπτικής και ηχητικής παρατήρησης ενός ατόμου, γενικότερη γλώσσα του σώματος και παρουσία εκφράσεων, και τον τρόπο που αντιδρά.

Τι ακριβώς είναι η “Ενσυναίσθηση”;
Αλλά ας τα πάρουμε όλα από την αρχή. 
Πρώτα απ’ όλα, η ενσυναίσθηση θεωρείται μια βασική διάσταση της Συναισθηματικής Νοημοσύνης (Emotional Intelligence). 
Βασική παραδοχή για την σημασία της Συναισθηματικής Νοημοσύνης είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχει ενισχυθεί η άποψη ότι μονάδες μέτρησης των ικανοτήτων και της ευφυΐας των ανθρώπων, όπως το γνωστό IQ, δεν είναι πλέον επαρκείς. 
Αντιθέτως, είναι εξαιρετικά σημαντικό να αναλύονται και άλλες παράμετροι. 
Αυτές μπορεί να επηρεάζουν και τελικά να καθορίζουν τη συμπεριφορά ενός ατόμου τόσο όσον αφορά στον εαυτό του όσο και στις σχέσεις του με άλλους.
Μια από αυτές τις παραμέτρους είναι η δυνατότητα που έχουμε να αναγνωρίζουμε και να κατανοούμε τα συναισθήματα των άλλων, ακόμα κι αν (ιδίως τότε) διαφωνούμε μαζί τους. 
Η ενσυναίσθηση, επομένως, αποτελεί μια βασική ικανότητα ατόμων που είναι ανεκτικοί και ανοικτοί στη διαφορετικότητα.
Βασικές παραδοχές
Ταυτόχρονα, όμως, είναι χρήσιμο να αναφερθεί ότι η ενσυναίσθηση δεν συνεπάγεται με μια ταύτιση συναισθημάτων, όπως εσφαλμένα υποστηρίζεται από κάποιους. 
Περισσότερο πρόκειται για μια βαθιά επικοινωνιακή διαδικασία, μέσα από την οποία, προσπαθούμε πραγματικά να ‘ακούσουμε’ τον άλλο. 
Να αισθανθούμε τι πραγματικά λέει και τι θέλει να μας πει, τα κίνητρα, τις επιθυμίες του, καθώς και τους λόγους για τους οποίους συμπεριφέρεται, όπως συμπεριφέρεται.
Η ενσυναίσθηση, ως έννοια, είναι ιδιαίτερα γνωστή, χρόνια τώρα, στην επιστήμη της Ψυχολογίας. 

Ένας από τους γνωστότερους ψυχολόγους, ο Carl Rogers, την θεωρεί σημαντικό στοιχείο σε θεραπευτικό επίπεδο. 
Λέει, λοιπόν, ότι ο θεραπευτής ‘βιώνει μια διαδικασία ενσυναίσθησης και κατανόησης του εσωτερικού πλαισίου αναφοράς του πελάτη και προσπαθεί να επικοινωνήσει αυτή την εμπειρία στον πελάτη’.
Ο Daniel Goleman (2009) είναι ο Αμερικανός ψυχολόγος και δημοσιογράφος που έκανε την έννοια της συναισθηματικής νοημοσύνης γνωστή στο ευρύ κοινό. 
Θεωρεί ότι η ενσυναίσθηση αποτελεί το κοινωνικό μας ραντάρ, που διαβαθμίζεται σε τρία επίπεδα:
στο πρώτο, το άτομο μπορεί και ‘διαβάζει’ τα συναισθήματα των άλλων,
στο δεύτερο επίπεδο το άτομο μπορεί και αισθάνεται και αντιδρά στα συναισθήματα ή σε μη ρητούς προβληματισμούς των άλλων,
ενώ στο υψηλότερο επίπεδο η ενσυναίσθηση συνδέεται με την έννοια της κατανόησης των προβληματισμών και των ανησυχιών που υπάρχουν πίσω από τα συναισθήματα κάποιου.
Διάκριση ενσυναίσθησης από συμπάθεια/συμπόνια
Στο σημείο αυτό αξίζει τον κόπο μια αναφορά στη διάκριση που είναι απαραίτητο να γίνεται με την έννοια της συμπάθειας και της συμπόνιας. 
Στην αγγλική βιβλιογραφία, ως ενσυναίσθηση χρησιμοποιείται η λέξη empathy, η οποία όμως στα ελληνικά παραπέμπει στην εμπάθεια, κάτι που είναι τελείως διαφορετικό από την ενσυναίσθηση, όπως τουλάχιστον την αντιλαμβανόμαστε. 
Από την άλλη, οι λέξεις sympathy και compassion σχετίζονται με τη συμπόνια, δηλαδή με την τάση που έχουμε να δείχνουμε τη λύπη μας στο πρόβλημα που κάποιος έχει.
Υπό αυτή την έννοια, ο όρος sympathy είναι πιο κοντά στην έγνοια και το ενδιαφέρον που έχουμε για κάποιον. 
Συχνά συνεπάγεται μια αίσθηση κοινών ομοιοτήτων που έχουμε μαζί του και συνοδεύεται από την ευχή να τον δούμε σύντομα καλύτερα. 
Συμπληρωματικά, ο όρος compassion είναι ακόμα πιο έντονος σε σχέση με τον όρο sympathy και ακολουθείται από μια ισχυρή επιθυμία να απαλύνουμε τον πόνο του άλλου. 
Αυτό συχνά μπορεί να οδηγεί σε συμβουλή, υποστήριξη συμπεριφοράς ή ακόμα προσπάθεια να ‘σώσουμε’ τον άνθρωπο που βρίσκεται στη δύσκολη κατάσταση, κάτι που απέχει από την έννοια της ενσυναίσθησης.
Σε καθημερινό, πρακτικό επίπεδο η σημασία της ενσυναίσθησης αρχίζει και απαντάται ολοένα και περισσότερο στην πραγματική ζωή, στον χώρο των επιχειρήσεων και στις σχέσεις μας με τους άλλους. Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω παράδειγμα.
Ενσυναίσθηση: πώς ο νους μας ιδιοποιείται τα αλλότρια πάθη 
Ολοι γνωρίζουμε πόσο εξαιρετικά δύσκολο, και ενίοτε βασανιστικό, μπορεί να είναι το να περιγράψουμε με λέξεις όχι αυτό που σκεφτόμαστε αλλά αυτό που νιώθουμε. 
Γιατί άραγε ένα απίστευτα μεγάλο μέρος της ανθρώπινης επικοινωνίας βασίζεται και τελικά συντελείται με μη λεκτικά επικοινωνιακά μέσα (όπως π.χ. με τη «γλώσσα» του σώματος);
Παρά τις «λογοκεντρικές» προκαταλήψεις μας, ο ανθρώπινος λόγος -προφορικός ή γραπτός- ίσως αποτελεί εν τέλει ένα ιδιαίτερα φτωχό και συχνά παραπλανητικό μέσο επικοινωνίας. 
Ακριβώς γι' αυτό όταν μιλάμε με κάποιο πρόσωπο δεν περιοριζόμαστε μόνο στο «τι λέει» αλλά και στο «πώς το λέει». 
Πολύ συχνά, μάλιστα, καταλαβαίνουμε καλύτερα τι πραγματικά «θέλει να πει» από το πώς το λέει: στο αδιαφανές παιχνίδι της ανθρώπινης επικοινωνίας η γλώσσα του σώματος αποδεικνύεται ιδιαίτερα εύγλωττη.
Πρόσφατες έρευνες στον χώρο της νευροψυχολογίας επιβεβαιώνουν και εξηγούν επιστημονικά αυτό που ανέκαθεν γνωρίζαμε ή μάλλον διαισθανόμασταν εμπειρικά: οι ανθρώπινες σχέσεις -διαπροσωπικές και κοινωνικές- βασίζονται και σε μεγάλο βαθμό διαμορφώνονται από «μη λεκτικούς» και εν μέρει μη συνειδητούς κώδικες επικοινωνίας. 
Από τις ανεπαίσθητες αλλαγές στον τόνο της φωνής, στη στάση του σώματος, αλλά και από τις χειρονομίες ή από τις εκφράσεις του προσώπου του συνομιλητή μας καταλαβαίνουμε πολύ περισσότερα από όσα ο ίδιος μάς λέει ή, ενδεχομένως, από όσα θα ήθελε να καταλάβουμε.
Για να εξηγήσουν αυτή τη «μαγική» ικανότητα να ταυτιζόμαστε ή να εισδύουμε απρόσκλητοι στις «εσωτερικές» νοητικές καταστάσεις των άλλων προσώπων οι ειδικοί χρησιμοποιούν την έννοια «empathy», όρο που ορθά αποδίδεται ως «ενσυναίσθηση» και όχι βέβαια ως «συμπάθεια» ή ακόμη χειρότερα ως «εμπάθεια». 
Το γεγονός ότι εμείς οι άνθρωποι, όπως εξάλλου και τα περισσότερα θηλαστικά, είμαστε σε θέση να «συναισθανόμαστε», να «αντιλαμβανόμαστε» βιωματικά τα αισθήματα ενός τρίτου προσώπου αποτελεί κοινότοπη διαπίστωση. 
Η εξήγηση ωστόσο του γιατί και του πώς ακριβώς συμβαίνει αυτό το καθημερινό «θαύμα» αποδεικνύεται, όπως θα δούμε, λιγότερο κοινότοπη.
Η μέχρι χθες κοινωνικά υποτιμημένη και παραμελημένη από την επιστήμη βιολογική μας ικανότητα για ενσυναίσθηση έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε αντικείμενο συστηματικής διερεύνησης τόσο των νευροεπιστημών όσο και της εξελικτικής ψυχολογίας. 
Κοινός στόχος αυτών των ερευνών είναι να αποκαλύψουν τις βιολογικές (εξελικτικές και εγκεφαλικές) προϋποθέσεις και τους νευροψυχολογικούς μηχανισμούς που επιτρέπουν την εμφάνισή της.

Υπερβαίνοντας τα αυτιστικά μας όρια
Τι ακριβώς συμβαίνει «μέσα» μας όταν βλέπουμε ένα γνωστό ή και άγνωστο πρόσωπο να σφαδάζει από τον πόνο ή ένα παιδάκι να κλαίει απαρηγόρητο; 
Εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι σε αυτές τις περιπτώσεις δεν αντιλαμβανόμαστε απλώς τις εκδηλώσεις χαράς ή λύπης των άλλων, αλλά έχουμε τη δυνατότητα να βιώνουμε προσωπικά και σχεδόν σωματικά τέτοια αλλότρια συναισθήματα. 
Για να περιγράψει την αινιγματική ικανότητά μας να μοιραζόμαστε από κοινού και να βιώνουμε σε πρώτο πρόσωπο τα συναισθήματα ενός τρίτου προσώπου η σύγχρονη νευροψυχολογία καταφεύγει στην έννοια της «ενσυναίσθησης».

Η ενσυναίσθηση δεν είναι απλώς ένας επιστημονικός νεολογισμός αλλά μια θεμελιώδης νοητική λειτουργία: αναφαίρετο συστατικό στοιχείο των σχέσεών μας με τους άλλους και με τον κόσμο που μας περιβάλλει.
Η πιο πρόσφατη γενεαλογία αυτής της έννοιας θα μπορούσε να αναζητηθεί στα κείμενα των ρομαντικών συγγραφέων του δέκατου ένατου αιώνα Herder και Novalis, οι οποίοι θεωρητικοποίησαν την υπερβατική εμπειρία ενότητας της υποκειμενικής ψυχής με την αντικειμενική Φύση. 
Ωστόσο, μόνο μετά το 1906, με τη δημοσίευση της μονογραφίας του Γερμανού φιλόσοφου-ψυχολόγου Theodor Lipps με τίτλο «Ενσυναίσθηση και αισθητική απόλαυση», η έννοια αυτή θα αρχίσει να κάνει δειλά δειλά την εμφάνισή της στα φιλοσοφικά σαλόνια της κεντρικής Ευρώπης. 
Για τον Lipps η ενσυναίσθηση αποτελεί την αναγκαία συνθήκη όχι μόνο κάθε αισθητικής εμπειρίας αλλά και της βαθύτερης ενότητας του υποκειμένου με τον κόσμο.
Το επόμενο αποφασιστικό βήμα στην εξέλιξη αυτής της έννοιας θα πραγματοποιηθεί με την πρωτοποριακή φαινομενολογική προσέγγιση της Edith Stein, νεαρής μαθήτριας του μεγάλου φιλόσοφου Ε. Husserl. 
Το 1916 στη διδακτορική της διατριβή με τίτλο «Περί του προβλήματος της ενσυναίσθησης», η Stein καταφέρνει να μετατρέψει σε φιλοσοφικό πρόβλημα ό,τι μέχρι τότε ήταν ένα «βασανιστικό αίνιγμα», όπως ο ίδιος ο Χούσερλ περιέγραφε την ενσυναίσθηση. 
Για τη νεαρή φιλόσοφο, αντίθετα, η ενσυναίσθηση αποτελεί την εμπειρία «που βρίσκεται στη βάση όλων των μορφών μέσω των οποίων προσεγγίζουμε ένα άλλο πρόσωπο». 
Είναι, σύμφωνα με τη Stein, το παράδοξο ενέργημα μέσω του οποίου η αλλότρια πραγματικότητα, ό,τι εμείς δεν είμαστε, ό,τι δεν έχουμε ακόμη βιώσει ή δεν θα βιώσουμε ποτέ και ό,τι μας μεταθέτει αλλού, στο ανοίκειο, μετατρέπεται σε συστατικό στοιχείο της βαθύτερης και διευρυμένης εμπειρίας μας αυτού που υπάρχει πέρα και έξω από εμάς. 
Και αποτελεί ασφαλώς ειρωνεία ότι η σημαντικότερη ερευνήτρια της ενσυναίσθησης θα πέσει η ίδια θύμα της ανεπαρκούς ενσυναίσθησης των ναζί: λόγω της εβραϊκής καταγωγής της θα μεταφερθεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου θα εξοντωθεί σε ένα θάλαμο αερίων.
Η φαινομενολογία της ενσυναίσθησης
Πολλές δεκαετίες αργότερα, οι πρωτοποριακές διαισθήσεις, που τόσο πρόωρα διατύπωσε στο έργο της η Stein, θα επιβεβαιωθούν από την επιστημονική μελέτη του φαινομένου της ενσυναίσθησης, και ειδικότερα από τις σχετικές ψυχολογικές, ηθολογικές και νευροβιολογικές έρευνες.
Σε ό,τι αφορά το πεδίο των ψυχολογικών ερευνών, τα τελευταία χρόνια έγινε απολύτως σαφές ότι η ικανότητα να βιώνει κανείς σε πρώτο πρόσωπο, δηλαδή να «ταυτίζεται» με τις νοητικές καταστάσεις, τις υποκειμενικές εμπειρίες ή τα προσωπικά συναισθήματα των άλλων, είναι μια νοητική ικανότητα που εμφανίζεται πολύ νωρίς, ήδη από το δεύτερο ή τρίτο έτος της ζωής ενός παιδιού! 
Σύμφωνα με τον John Bowlby, διάσημο Βρετανό ψυχαναλυτή, αποφασιστικό ρόλο στην ανάπτυξη της ικανότητας της ενσυναίσθησης παίζει η ψυχολογική «προσκόλληση» του νεογέννητου στους γονείς του ή σε όποιον το φροντίζει καθημερινά.
Αλλά και πλήθος ηθολογικών ερευνών (η ηθολογία μελετά τις βιολογικές προϋποθέσεις και τα αίτια της συμπεριφοράς των ζωών) επιβεβαιώνουν ότι το φαινόμενο της προσκόλλησης αποτελεί τη βάση για τη μετέπειτα ανάπτυξη της ενσυναίσθησης τόσο στα ζώα όσο και στους ανθρώπους. 
Για παράδειγμα, έχει διαπιστωθεί ότι τα δελφίνια, οι ελέφαντες, διάφορα άλλα θηλαστικά και όλα ανεξαιρέτως τα πρωτεύοντα αποκρίνονται ενσυναισθητικά στον πόνο των άλλων, ειδικότερα όταν με αυτόν που υποφέρει υπάρχει κάποια συναισθηματική προσκόλληση, π.χ. όταν γνωρίζονται από καιρό.
Με άλλα λόγια, τόσο στους ανθρώπους όσο και στα περισσότερο εξελιγμένα ζώα, «χωρίς συναισθηματική προσκόλληση δεν υπάρχει ενσυναίσθηση», όπως υποστηρίζει ο Boris Cyrulnik, ο επιφανής ηθολόγος που διευθύνει το Κέντρο Ηθολογικών Ερευνών στην Τουλόν της Γαλλίας. 
Οσο λοιπόν μεγαλύτερη είναι η συναισθηματική προσέγγιση και οικειότητα τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η ενσυναισθητική απόκριση. 
Παράλληλα όμως, η ικανότητα εξοικείωσης και συνταύτισης με τους άλλους εξαρτάται, με τη σειρά της, σε μεγάλο βαθμό από την ενσυναισθητική μας ευαισθησία. 
Όπως το θέτει και ο διάσημος ψυχολόγος Daniel Coleman, «η ενσυναίσθηση οικοδομείται πάνω στην αυτεπίγνωση. 
Οσο περισσότερο ανοιχτοί είμαστε στις ίδιες μας τις συγκινήσεις τόσο περισσότερο ικανοί θα είμαστε στο να αντιληφθούμε τα συναισθήματα» (βλ. «Η συναισθηματική νοημοσύνη», εκδ. Ελληνικά Γράμματα, σελ. 148).
Πρόκειται, ωστόσο, για μια νοητική ικανότητα που, προφανώς, εξαρτάται από την οργάνωση και την πολυπλοκότητα του εγκεφάλου που την παράγει. 
Όμως για τα νευρωνικά ριζώματα της ενσυναίσθησης καθώς και για τις βιολογικές-κοινωνικές προϋποθέσεις αυτής της ικανότητας θα πούμε περισσότερα στο επόμενο άρθρο μας σχετικά με τους «κοινωνικούς» νευρώνες-κάτοπτρα.
Σε μια εποχή κοινωνικής βαρβαρότητας όπως η σημερινή, όπου ο τυφλός οικονομικός ανταγωνισμός συνοδεύεται από τον ακραίο και ανερυθρίαστο εγωτισμό, ένας όλο και μεγαλύτερος αριθμός ατόμων οδηγείται σε μια ναρκισσιστική ή, ακριβέστερα, αυτιστική κωφότητα απέναντι στον πόνο και τα δεινά των συνανθρώπων μας. 
Σήμερα, αυτή η εσωστρεφής και αυτάρεσκη αναζήτηση του «πραγματικού» μας εαυτού αποδεικνύεται ολότελα μάταιη, αφού το αίτημα της «εγωτικής αυτογνωσίας» δεν έχει κανένα απολύτως νόημα εκτός της κοινωνίας και εκτός της Ιστορίας. 
Αντίθετα, σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης μόνο ενισχύοντας την αλτρουιστική ενσυναίσθηση ίσως καταφέρουμε να διασφαλίσουμε το μέλλον μας ως κοινωνικών πλασμάτων.

read more:

ενσυναίσθηση: Ο καλύτερος τρόπος να κάνεις έναν άνθρωπο να νιώσει καλύτερα

Ενσυναίσθηση : Κοιτάζοντας μέσα από το παράθυρο του ασθενούς

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=245943

gametree.gr

Επειδή μου αρέσουν τα εκλεκτά εδέσματα: Σύκο - Το απόλυτο καλοκαιρινό φρούτο και μια ολόγλυκη λιχουδιά

Σύκο - Το απόλυτο καλοκαιρινό φρούτο που μας συνοδεύει πάντα στα μπάνια μας και τις διακοπές μας, που  εκτός από γευστικό είναι και άκρως ωφέλιμο για την υγεία μας.
Αν και στους πιο βόρειους λαούς, δεν είναι και τόσο... διάσημα, στη Μεσόγειο τα σύκα κάνουν θραύση και αποτελούν το σήμα κατατεθέν του καλοκαιριού, ενώ οι πραγματικοί λάτρεις τους, τα καταναλώνουν όλη τη χρονιά στην αποξηραμένη τους μορφή.
Λόγω της απαλής τους φλούδας, τον τραγανών σπόρων και της γευστικής σάρκας τους, τα σύκα έχουν πλούσια υφή και γεύση. 
Περιέχουν θρεπτικά συστατικά, όπως βιταμίνη Α, 

βιταμίνη Β1,

βιταμίνη Β2 και μέταλλα, όπως ασβέστιο, 

σίδηρο, 
φώσφορο, 
μαγγάνιο, 
νάτριο, κάλιο κ.ά. 
Μπορούμε να τα καταναλώσουμε σκέτα, αλλά και να τα προσθέσουμε στο επιδόρπιο ή τη σαλάτα μας για να της δώσουμε έξτρα γεύση, αποκομίζοντας ταυτόχρονα όλα τα οφέλη που οι ειδικοί υπόσχονται ότι μας προσφέρει η κατανάλωσή τους.
Ας ετοιμάσουμε μια ολόγλυκη λιχουδιά
Τα υλικά μας:
- ½ κιλό σύκα μικρά και ώριμα
- 50 γραμμάρια μαύρη υγρή ζάχαρη
- 4 κουταλιές μέλι
- καρυδόψιχα
- γαρίφαλα - μοσχοκάρφια
- 2 μπαστουνάκια κανέλας
- 2 κομμάτια αστεροειδές γλυκάνισο
- τη φλούδα από μισό πορτοκάλι
- τη φλούδα από μισό λεμόνι
- μπράντυ
- 1 ποτηράκι του λικέρ κουαντρώ
Και 
Πλένουμε τα σύκα προσεκτικά, τα σκουπίζουμε απαλά και τα αφήνουμε, προστατευμένα με ένα τούλι, για μισή ώρα στον ήλιο να στεγνώσουν. 
Παίρνουμε κάθε σύκο χωριστά, κάνουμε μια μικρή σχισμή και βάζουμε ένα κομμάτι καρυδόψιχα στο εσωτερικό του. 
Ενώνουμε τη σχισμή με ένα μοσχοκάρφι. 
Σ’ ένα πλατύ γυάλινο βάζο τοποθετούμε μια στρώση από σύκα. 
Τα περιχύνουμε με ένα μέρος από τη ζάχαρη και το μέλι. Τοποθετούμε από πάνω 1 μπαστουνάκι κανέλας, 1 αστεροειδή και μέρος από τη φλούδα των εσπεριδοειδών. 
Τοποθετούμε τα υπόλοιπα σύκα και τα υλικά με τον ίδιο τρόπο σε στρώσεις. 
Περιχύνουμε τα φρούτα με το λικέρ. 
Γεμίζουμε το βάζο με το μπράντυ μέχρι να καλυφθούν καλά όλα τα φρούτα. 
Τοποθετούμε το βάζο σε σκοτεινό μέρος για 3-4 εβδομάδες.
Τα σύκα μας μπορούμε να τα σερβίρουμε μόνα τους, αλλά και με γιαούρτη, 
με παγωτό βανίλια ή με ανθότυρο.

Λίγα λόγια για το σύκο, νωπό ή αποξηραμένο.
Το σύκο νωπό ή αποξηραμένο, αποτέλεσε συστατικό της διατροφής όλων των μεσογειακών λαών από την αρχαιότητα.
Υπήρξε σημαντική πηγή εσόδων του αρχαίου αθηναϊκού κράτους.
Στην κλασική Ελλάδα το σύκο ήταν ο τρίτος σε σπουδαιότητα καρπός, μετά την ελιά και το σταφύλι.
Τα ζώα που εξέτρεφαν για το νόστιμο συκώτι τους, συνήθως χήνες, τα τάιζαν με σύκα. 
Έτσι προέκυψε η ετυμολογική συγγένεια των λέξεων σύκο και συκώτι.
Tο σύκο είχε από την αρχαιότητα και ερωτική σημασία, μιας και σήμαινε το γυναικείο γεννητικό όργανο.
Ρίχνουν την αρτηριακή πίεση
Δεν είναι λίγοι αυτοί που δεν καταναλώνουν φρούτα και λαχανικά – τουλάχιστον όχι τόσα όσα θα έπρεπε – ενώ την ίδια στιγμή ακολουθούν διατροφή υψηλή σε αλάτι και επεξεργασμένες τροφές που δεν περιέχουν επαρκή ποσότητα καλίου. 
Μια τέτοια διατροφή, όμως, μπορεί να μας οδηγήσει εύκολα στο δρόμο της… υπέρτασης και στα παρελκόμενα αυτής. 
Τα σύκα έρχονται να σώσουν την κατάσταση, καθώς αποτελούν πλούσιες πληγές καλίου, το οποίο βοηθάει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. 
Μελέτες, μάλιστα, έχουν δείξει ότι όσοι καταναλώνουν περισσότερο κάλιο έχουν χαμηλότερη πίεση σε σχέση με τους υπόλοιπους.
Εμποδίζουν τη δυσκοιλιότητα
Λόγω της δράσης τους σαν ήπια καθαρτικά, τα σύκα μπορούν να δώσουν τη λύση σε ανθρώπους που ταλαιπωρούνται από το πρόβλημα της δυσκοιλιότητας και θέλουν να δοκιμάσουν μια φυσική μέθοδο βοήθειας. 
Η καθημερινή κατανάλωση τριών σύκων, βοηθάει στην ανακούφιση του προβλήματος και αν αναρωτιέστε αν θα επιλέξετε φρέσκα ή αποξηραμένα, οι ειδικοί τονίζουν ότι έχουν την ίδια επίδραση.
Έχουν βοηθητικό ρόλο στον έλεγχο του βάρους
Τα καλοκαιρινά αυτά φρούτα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, οι οποίες όσο περισσότερο συμπεριλαμβάνονται στην καθημερινή μας διατροφή, τόσο καλύτερα αποτελέσματα θα έχουμε όσον αφορά την επίτευξη του επιθυμητού βάρους. 
Ο λόγος είναι ότι επιβραδύνουν την πέψη και καθυστερούν την αποβολή των τροφών από το στομάχι μας, διατηρώντας για περισσότερη ώρα το αίσθημα του κορεσμού. 

Αυτό αναπόφευκτα μας οδηγεί στο να μην πεινάμε σύντομα και να μην τσιμπολογάμε κάθε μισή ώρα ό,τι βρούμε στο ψυγείο.
Προστατεύουν τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες από τον καρκίνο του μαστού
Έρευνα 8 χρόνων που διεξάχθηκε σε περισσότερες από 50 χιλιάδες εμμηνοπαυσιακές γυναίκες στη Σουηδία, έδειξε ότι όσες κατανάλωναν τις περισσότερες φυτικές ίνες από φρούτα (τα πλουσιότερα των οποίων είναι τα σύκα, τα μήλα, τα αχλάδια, τα δαμάσκηνα) μείωσαν τον κίνδυνο κατά 34% σε σχέση με αυτές που κατανάλωναν τις λιγότερες.
Προλαμβάνουν τις καρδιακές παθήσεις
Μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί σε ζώα έχουν αποδείξει ότι η κατανάλωση του λαχταριστού αυτού φρούτου μπορεί να ρίξει τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων στο αίμα και κατ’ επέκταση να αποτρέψει μακροπρόθεσμα την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων. 
Τα τριγλυκερίδια είναι η κύρια μορφή λίπους που κυκλοφορεί στο αίμα και όσο πιο αυξημένα είναι τα επίπεδά τους, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα εμφάνισης παχυσαρκίας και καρδιακών παθήσεων.
Τα φύλλα της συκιάς, σύμφωνα με μελέτες, φαίνεται πως έχουν αντιδιαβητική δράση και μπορούν να μειώσουν την ποσότητα ινσουλίνης που λαμβάνουν οι διαβητικοί μέσω ενέσεων. 
Πώς μπορείτε να καταναλώσετε τα φύλλα συκιάς; 
Βράστε τα και πιείτε τα σαν τσάι ή προσθέστε το εκχύλισμά τους στο πρωινό σας γεύμα- Παρουσιάζουν αντιδιαβητική δράση
Συμβάλλουν στη διατήρηση της πυκνότητας των οστών
Η πλούσια περιεκτικότητά τους στο μέταλλο που δυναμώνει τα οστά μας, το ασβέστιο, όπως και το κάλιο, το οποίο εμποδίζει την απώλεια ασβεστίου στα ούρα που προκαλείται από μεγάλη κατανάλωση αλατιού, καθιστά τα σύκα συμμάχους μας ενάντια στην οστεοπόρωση.
Βελτιώνουν τη σεξουαλική μας ζωή
Όλοι ξέρουμε ότι τα σύκα αποτελούν ένα φυσικό… αφροδισιακό, αναστατώνοντας τις ορμόνες μας – με την καλή έννοια! 
Μάλιστα, από τα πιο παλιά χρόνια, τα σύκα χρησιμοποιούνταν σε περιπτώσεις που παρουσίαζαν σεξουαλική αδυναμία, γι’ αυτό αν δεν περνάτε και την καλύτερη σεξουαλική σας φάση, δοκιμάστε λίγα σύκα και απελευθερωθείτε.
Ανακουφίζουν τον πονόλαιμο
Η κολλώδης ουσία των σύκων βοηθά πολύ στην περίπτωση που έχουμε ερεθισμένο λαιμό και αισθανόμαστε «πεσμένοι». 
Η ουσία αυτή όταν αναμειγνύεται με νερό διογκώνεται και θεωρείται ότι προστατεύει το λαιμό, μειώνει τον ερεθισμό και μαλακώνει τον πόνο.
Πώς μπορείτε να τα απολαύσετε;
- Αναμείξτε τα αποξηραμένα σύκα με μέλι και καρύδια.
- Προσθέστε τα στα σπιτικά σας κέικ και μάφιν στην αποξηραμένη τους μορφή ή ακόμη και στη βρώμη ή τα δημητριακά του πρωινού σας.
- Όταν είναι φρέσκα μπορείτε να τα δοκιμάσετε στη σαλάτα σας.
- Προσθέστε τα σε διάφορα επιδόρπια ή στη φρουτοσαλάτα σας.
- Φτιάξτε μαρμελάδα σύκο με ζάχαρη και χυμό λεμονιού ή ακόμη και γλυκό του κουταλιού σύκο.
Προσοχή στην κατανάλωση
Παρά τα οφέλη τους, αν το παρακάνετε με τα σύκα, υπάρχει πιθανότητα διάρροιας, ενώ θα πρέπει να τα αποφεύγετε αν έχετε πρόβλημα στα νεφρά ή την χοληδόχο κύστη.

Αποξηραμένα σύκα
Τα αποξηραμένα σύκα είχαν σπουδαία θέση στη διατροφή των αρχαίων Ελλήνων, καθώς συχνά τα απολάμβαναν ως επιδόρπιο, τα λεγόμενα “τραγήματα”. 
Μέχρι σήμερα συνεχίζουμε να τα λατρεύουμε, καθώς αποξηραμένα στον ήλιο, 
γεμισμένα με ξηρούς καρπούς, 
βρασμένα σε ελαφρύ σιρόπι με μέλι, αλλά και στο φαγητό ή τις σαλάτες, τα ξερά σύκα είναι ένας πραγματικός θησαυρός για την υγεία.
Τα πρώτα ξερά σύκα βρέθηκαν σε ανασκαφή μινωικής έπαυλης, στις Στέρνες Ακρωτηρίου Χανίων, και χρονολογούνται το 1340-1190 π.Χ. Από τότε μέχρι και σήμερα η παραγωγή τους συνεχίζεται χωρίς διακοπή και με την ίδια σχεδόν μέθοδο. 
Τα ξερά σύκα, ασκάδες ή ισχάδες, στην αρχαιότητα και το Βυζάντιο, ήταν πάντα το πρόχειρο χειμωνιάτικο κέρασμα – τα έβαζαν σε μεταλλικό τάσι και μετά στη φωτιά για να μελώσουν.

Τα αποξηραμένα σύκα είναι διαθέσιμα σε πολλές μορφές:

Ολόκληρα για αυτούσια κατανάλωση

Συμπυκνωμένα

Με τη μορφή πάστας, 

σκόνης, 

συμπυκνώματος ή σε κύβους για βιομηχανική χρήση

Στα ξηρά σύκα προστίθεται σορβικό κάλιο για να ανατρέψει την αλκοολική ζύμωση και την ανάπτυξη μούχλας. 

Τα ξηρά σύκα επεξεργάζονται σε τέτοιο βαθμό, ώστε να περιέχουν υγρασία από 14-20% έως 30%. 

Συγκριτικά με άλλα αποξηραμένα φρούτα, όπως βερίκοκα ή μήλα, για να σταθεροποιηθεί το χρώμα τους προστίθενται χαμηλά επίπεδα διοξειδίου του θείου.

πηγές:

olivemagazine.gr

clickatlife.gr

mednutrition.gr

mynewblogtest2.blogspot.com

Τι είναι και πως μπορεί να επιτευχθεί ανοσολογικό τείχος στην πανδημία του κορονοϊού;

 

Από την ιστοσελίδα του Καρδιολόγου Νικόλαου Παναγιωτόπουλου
Τείχος ανοσίας και εμβολιασμός.
Όσοι επαναπαύονται μετά τον εμβολιασμό…
(Τείχος ανοσίας και εμβολιασμός) 
Το θέμα των εμβολίων είναι αλήθεια ότι έχει διχάσει τους ανθρώπους. Αυτό το μήνυμα δέχομαι συνεχώς από ασθενείς και γνωστούς μου που πραγματικά βρίσκονται σε μια περίεργη κατάσταση είτε έχουν εμβολιαστεί είτε όχι.
Υπάρχουν κάποιοι που εμβολιάστηκαν με ενθουσιασμό και πεποίθηση ότι προχώρησαν στην προσωπική τους ελευθερία και άρα μπορούν πλέον να κυκλοφορούν ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς. Σύντομα αντιλήφθηκαν ότι αυτό ήταν λάθος γιατί είναι πραγματικά ένα πυροτέχνημα η υπόσχεση ότι όλα τελειώνουν με τον εμβολιασμό. Και θα πρέπει οι εισαγγελείς που τόσο ζήλο έδειξαν για την δίωξη όσων διασπείρουν ψευδείς ειδήσεις που θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, να τους συλλάβουν για διασπορά επικίνδυνων απόψεων. Όσοι επαναπαύονται μετά τον εμβολιασμό είναι επικίνδυνοι για το κοινωνικό σύνολο.
Τείχος ανοσίας και εμβολιασμός.Όσοι λένε ότι χτίζουν ανοσολογικό τείχος…
Άλλοι πάλι λένε ότι αν και φοβούνται για τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του εμβολίου στον οργανισμό τους εμβολιάστηκαν για να προστατέψουν τους δικούς τους και το κοινωνικό σύνολο. Αποκαλούν μάλιστα όσους δεν εμβολιάστηκαν εγκληματίες, ανεύθυνους, ατομιστές. Λένε ότι αυτοί χτίζουν το ανοσολογικό τείχος που θα θέσει τέλος στην πανδημία. Και βέβαια αυτό είναι το σύνθημα που επικρατεί επίσημα για να πείσει  όσους ακόμη διστάζουν για να εμβολιαστούν Μιλάμε επίσημα για ανοσολογικό τείχος και μάλιστα σχεδιάζουμε να εμβολιάσουμε και μικρά παιδιά για να το επιτύχουμε μια που οι ενήλικες φαίνεται ότι δε δείχνουν τον αναμενόμενο ζήλο να εμβολιαστούν. Θέτουμε σαν όριο τον εμβολιασμό του 70% του πληθυσμού για να επιτευχθεί το τείχος αυτό.
Τείχος ανοσίας.Τί είναι και πως επιτυγχάνεται.
Για το τείχος ανοσίας είχα γράψει σε ένα από τα αρχικά άρθρα μου τους πρώτους μήνες του 2020, όταν είχε πρωτοεμφανιστεί η πανδημία. Θα προσπαθήσω όσο πιο απλά γίνεται να σας εξηγήσω πως επιτυγχάνεται αυτό και γιατί τα εμβόλια που διαθέτουμε δε φαίνεται να μπορούν να μας προσφέρουν κάτι τέτοιο.
Πως λειτουργεί το ανοσολογικό ή αμυντικό σύστημα.
Το ανοσολογικό ή αμυντικό σύστημα είναι αυτό που προστατεύει τον οργανισμό από κάθε είδος εισβολέα και διατηρεί την ακεραιότητα και την ισορροπία του οργανισμού. Αυτό πραγματοποιείται  χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο στρατό κυττάρων του αίματος και των ιστών καθώς και ένα πολύ μεγάλο αριθμό ουσιών. Όλα αυτά γίνονται μέσα από αρκετά πολύπλοκους και εντυπωσιακούς μηχανισμούς που διέπονται από ένα σχεδόν τέλειο συντονισμό.
Το αμυντικό αυτό σύστημα με τα όπλα και τους πολύπλοκους μηχανισμούς που διαθέτει μπορεί και αναγνωρίζει τον ξένο εισβολέα, τον καταπολεμά και τον καταστρέφει.. Ξένοι εισβολείς είναι οι ουσίες – μόρια όπως μικρόβια, ιοί, παράσιτα, μύκητες , διάφορες τοξίνες, χημικά, φάρμακα. Όλες αυτές ονομάζονται αντιγόνα. Για την καταπολέμηση των αντιγόνων το  ανοσολογικό σύστημα παράγει πρωτεΐνες που ονομάζονται αντισώματα και κινητοποιεί μια σειρά από κύτταρα όπως τα Τ- λεμφοκύτταρα. Οι μάχες δίνονται στα σημεία εισόδου των εισβολέων αλλά όταν η εισβολή δε μπορέσει να αποτραπεί σε όλο τον οργανισμό ο αγώνας συνεχίζεται μέσω του αίματος όπου και οι εισβολείς αλλά και οι αμυντικοί παράγοντες κυκλοφορούν.
Η χρήση του ρινικού βλεννογόνου από τον κορονοϊό και τα αντισώματα IgA.
Όπως ήδη όλοι έχουμε εμπεδώσει ο κορονοϊός SARS-COV-2 μπαίνει στον οργανισμό μας από το ρινικό βλεννογόνο κυρίως. Με σταγονίδια που εκπέμπει ένα μολυσμένο άτομο με την ομιλία, το βήχα και το φτέρνισμα, μέσω μολυσμένων χεριών και αντικειμένων ή ακόμη και με σταγονίδια που αιωρούνται στον αέρα, ο ιός φτάνει στο βλεννογόνο, δηλαδή τα κύτταρα επιφανείας, του ανώτερου αναπνευστικού και από εκεί διεισδύει σε ολόκληρο τον οργανισμό για να επιτελέσει το επικίνδυνο έργο του.
Ο οργανισμός μας για να αντιμετωπίσει τοπικά στο βλεννογόνο τον ξένο εισβολέα παράγει μια ειδική κατηγορία αντισωμάτων, τα  IgA. Η παρουσία αυτών των αντισωμάτων στο ρινικό βλεννογόνο αποτελεί την εγγύηση ότι το άτομο προστατεύεται από τη λοίμωξη με κορονοϊό αλλά και ότι αυτός δε θα μεταδοθεί από αυτόν στους άλλους. Ένα άτομο που έχει μολυνθεί και νοσήσει από covid-19 μπορεί να έχει τέτοιες προϋποθέσεις μια που ο ιός ακολούθησε την κανονική οδό εισόδου στο σώμα του.
Τείχος ανοσίας και εμβολιασμός.Τα εμβόλια προστατεύουν από τη βαριά νόσηση.
Τι συμβαίνει με τα εμβόλια;Με αυτά εισάγεται το αντιγόνο ή το γενετικό υλικό του ιού που θα φτιάξει το αντιγόνο  στον οργανισμό, μέσω της κυκλοφορίας του αίματος του μυός που γίνεται η ένεση. Έτσι παράγονται τα αντισώματα και κινητοποιούνται τα αμυντικά κύτταρα στο βαθμό που τα εμβόλια είναι αποτελεσματικά (αυτό είναι ένα άλλο θέμα που μπορεί να συζητηθεί μελλοντικά) μέσα στον οργανισμό. Επομένως τα εμβόλια μπορούν να προστατέψουν από καταστάσεις που αφορούν τη συστηματική κυκλοφορία του ιού και τις βλάβες που γίνονται από αυτόν στα διάφορα όργανα. Εξ ου και η γνωστή άποψη ότι τα εμβόλια μας προστατεύουν από τη βαριά νόσηση.
Τείχος ανοσίας και εμβολιασμός.Χωρίς την ΙgA ανοσία,ο ιός φαίνεται μπορεί να προσβάλλει τοπικά και να πολλαπλασιαστεί στους ρινικούς βλεννογόνους.
Και τι γίνεται με τους ρινικούς βλεννογόνους τοπικά; Τα εμβόλια φαίνεται ότι δε μπορούν να χτίσουν την IgA μεσολαβούμενη ανοσία επομένως ο ιός μπορεί να προσβάλλει τοπικά και να πολλαπλασιαστεί στους βλεννογόνους αυτούς. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ο εμβολιασμένος και να «κολλά» από τους άλλους και να μεταδίδει τον ιό στους άλλους. Οπότε με τη έννοια αυτή και πρέπει να τηρεί αποστάσεις και να φορά μάσκα και να ακολουθεί τα μέτρα ασφαλείας όπως ο μη εμβολιασμένος με το πλεονέκτημα ενδεχομένως της ελαφρότερης νόσησης. Γι’ αυτό όπως πολλές φορές γράψαμε έχει σημασία ο εμβολιασμός των πολύ ευαίσθητων ατόμων είτε λόγω ηλικίας είτε λόγω σοβαρών νοσημάτων από τα οποία πάσχουν.
Τείχος ανοσίας και εμβολιασμός.Μελλοντικό εμβόλιο υπό μορφής spray στη μύτη;
Αυτή την αδυναμία έχουν φυσικά εντοπίσει οι επιστήμονες και προσπαθούν να παρουσιάσουν ένα εμβόλιο που θα γίνεται υπό μορφή spray στη μύτη. Ένα τέτοιο εμβόλιο ίσως είναι διαθέσιμο σε μερικούς μήνες. Μέχρι τότε ο εμβολιασμός δε θα είναι πράξη αλτρουισμού και κοινωνικής ευθύνης αλλά ατομισμού και προσωπικής προστασίας. Δεν είναι επομένως ανεύθυνοι όσοι προβληματίζονται. Εκτός και αν η ανευθυνότητά τους αφορά στις πιθανές ημέρες εκτός δουλειάς ή της χρήσης των υπηρεσιών υγείας που όπως φαίνεται το κράτος δεν αναγνωρίζει ως θεσμοθετημένο δικαίωμα σε όσους τα χρειάζονται. Αλλά και σε αυτό το σημείο τα ίδια μέσα ίσως χρειαστεί να ενεργοποιήσουν και όσοι εμβολιαστούν.
Και απάντηση σε ένα σχόλιο.
Υ.Γ.   Σε ένα καλό συνάδελφο που μου έκανε την τιμή να σχολιάσει ότι όσοι εκφέρουν γνώμη θα πρέπει να έχουν θητεύσει πρώτα σε τμήμα covid θα του συνιστούσα αυτό να το πει στους συνδικαλιστές των Ιατρικών Συλλόγων, στους επιδημιολόγους, στους μελετητές λυμάτων, στους λοιμωξιολόγους και τους καθηγητές που  έχουν μηδενική κλινική εμπειρία και όχι σε κάποιον που τα τελευταία 30 και πλέον χρόνια ασκεί ιατρική πρώτης γραμμής σε ΜΕΘ και πρωτοβάθμια υγεία.
πηγή του άρθρου:cardiodoctor.gr

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ - The Documentary - ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1

Πανδημαγωγοί - The Documentary

Το ντοκιμαντέρ για την πανδημία. Η ανασκόπηση των πεπραγμένων, της ακολουθίας, της ανακολουθίας και του κλίματος φόβου. 

Σενάριο/Αφήγηση: Πέτρος Αργυρίου

Κάποιες φορές, με ρωτάνε πως είσαι; 
Πως να είμαι; 
Ήμουν οριακά πριν τον εγκλεισμό. 
Κατά την διάρκεια του, έβλεπα μόνο έναν άνθρωπο για μερικά λεπτά της μέρας: Τον πατέρα μου, ζωή να ΄χει. 
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τους πρώτους τρεις μήνες έγραψα 32 άρθρα για την πανδημία, τους επόμενους τρεις μήνες ένα βιβλίο για την πανδημία και τους υπόλοιπους 5, σχεδίασα ένα ντοκιμαντέρ για την πανδημία, του οποίου το υλικό είδα κατά μέσο όρο 30 φορές. 
Κι όλα αυτά, συντονιζόμενος με όλα τα δελτία ειδήσεων όλη την μέρα, μήπως τυχόν και διαφύγει κάτι. 
Οι καταχρήσεις μου χτύπησαν κόκκινο, η υγεία μου πήρε την κατιούσα και ανήκω πλέον στις ευπαθείς για σοβαρό Covid ομάδες. 
Οπότε χρωστάω πολλά στους ιθύνοντες. 
Πάρα πολλά. 
Κι έτσι σκαρφιστήκαμε το ντοκιμαντέρ Πανδημαγωγοί για να αρχίσουμε να ξεχρεώνουμε. 
Μεγάλοι πρωταγωνιστές του, οι ειδικοί μας, ή μάλλον οι δικοί τους ειδικοί, οι ειδικοί τους. 
Τους παρακολουθούμε από τις αρχές του Μάρτη, να λένε πότε τ' ένα και πότε τ΄ άλλο σε ένα αφήγημα πρωτοφανών οβιδιακών μεταμορφώσεων, που φόρεσε τον μανδύα της επιστήμης, σε ένα μασκάρεμα του φασισμού σε ζήλο για το απαξιωμένο εδώ και χρόνια σύστημα δημόσιας υγείας που οι ελλείψεις του σε συνδυασμό με τον πανδημικό πανικό οδήγησαν σε πολλές περιοχές στο μεγαλύτερο ποσοστό των θανάτων από αυτούς που με τα στανιό βαπτίστηκαν θάνατοι Covid. 
Σήμερα, για να προστατευτεί η εμβολιαστική εκστρατεία, τα κριτήρια καταγραφών αλλάζουν: Σε όλο και περισσότερες χώρες αρχής γενομένης από τις ΗΠΑ και την Μ.Βρετανία, τα κριτήρια καταγραφών αλλάζουν για τους εμβολιασμένους. 
Δύο μέτρα και δύο σταθμά για εμβολιασμένους κι ανεμβολίαστους, όχι μόνο στην κοινωνική ζωή και την επιστροφή στην Νέα Κανονικότητα, αλλά και στα "επιστημονικά" κριτήρια. Αλλά για αυτά θα γράψω εκτενέστερα σύντομα. 
Τώρα προέχει το ντοκιμαντέρ. 
Πανδημαγωγοί: Πρεμιέρα 1ου επεισοδίου, 12/6/2021 στις 21.00 το βραδάκι. Εδώ 
Σχετικά τρέιλερ: Εδώ 
Οπότε μην με ρωτάτε τι κάνω ή τι έκανα. 
Θα τα δείτε σύντομα. 
Και στην ερώτηση τι θα κάνω μετά, ιδού: 
Ένα άρθρο για την αλλαγή των διαγνωστικών κριτηρίων στο Holistic Life. 
Ένα μεγάλο άρθρο για το παρασκήνιο των βιολογικών εξοπλισμών και την βιοασφάλεια στο Hellenic nexus. 
Κι ένα εξίσου σημαντικό άρθρο για την σύγκριση της φυσικής με την εμβολιαστική ανοσία με πολύ σημαντικές προεκτάσεις για την ανοσολογική επάρκεια του είδους μας. 
Σύντομα. 
Όταν ξεκίνησε η πανδημία, είχα δηλώσει πως αυτήν την μάχη θα την κερδίσω κι ας είναι η τελευταία μάχη που θα δώσω. 
Διαψεύστηκα. 
Κι έτσι είμαι υποχρεωμένος να συνεχίζω να δίνω αυτήν την προ πολλού χαμένη μάχη. 
Πέτρος Αργυρίου, 12/6/2021 

https://agriazwa.blogspot.com/

Συγχρονιστείτε με το εσωτερικό βιολογικό σας ρολόι

Από το χρονολόγιο της dr. Νίτσας Κοιλιάρη, Διδάκτωρ Διατροφολογικής Ιατρικής
Θέλετε να χάσετε τα επιπλέον κιλά σας και να μείνετε υγιείς μέχρι τα βαθιά γεράματα; Απλά…

"συγχρονιστείτε  με το εσωτερικό βιολογικό σας ρολόι"
Το Κεντρικό Βιολογικό Ρολόι μας (Master Clock) αποτελείται από μια ομάδα νευρικών κυττάρων στον υποθάλαμο του εγκεφάλου που ονομάζεται Υπερχιασματικός Πυρήνας και συγχρονίζεται με τον 24-ωρο κύκλο του φωτός, γνωστός και ως Κιρκάδιος Κύκλος μέρα-νύχτα. 
Το Ρολόι αυτό επαναπρογραμματίζεται σε καθημερινή βάση για να είναι συγχρονισμένο με το περιβάλλον στο οποίο βρισκόμαστε (όπως π.χ. όταν ταξιδεύουμε σε χώρες με διαφορετικές ώρες). 
Έχουμε μέσα μας και άλλα πολλά επιμέρους βιολογικά ρολόγια σε διάφορα όργανα του σώματος τα οποία συγχρονίζονται με το Κεντρικό Βιολογικό Ρολόι του εγκεφάλου, γιαυτό όταν αυτό δυσλειτουργεί ούτε το σώμα μας δεν λειτουργεί σωστά. 
Για να γίνει αυτός ο συγχρονισμός πρέπει να έχουμε τακτική έκθεση (μέσω των οφθαλμών μας) στο λαμπρό φως της ημέρας αλλά και στο απόλυτο σκοτάδι της νύχτας.
Βραβείο Νόμπελ για την ανακάλυψης του βιολογικού ρολογιού
Το 2017 οι Jeffrey C. Hall, Michael Rosbash και Michael W. Young ανακάλυψαν τον μοριακό μηχανισμό -βιολογικό ρολόι- μέσα στο κύτταρο που ελέγχει τον Κιρκάδιο Ρυθμό και βραβεύτηκαν με το βραβείο Νόμπελ . 
Η ανακάλυψη αυτή εξηγεί τον τρόπο που οι άνθρωποι, τα ζώα και τα φυτά προσαρμόζουν τους βιολογικούς τους ρυθμούς έτσι που να συγχρονίζονται με τις περιστροφές της Γης.
Σύμφωνα με τους Νομπελίστες επιστήμονες, το εσωτερικό μας ρολόι προσαρμόζει, με εξαιρετική ακρίβεια,  τη φυσιολογία μας  στις διαφορετικές φάσεις της ημέρας ρυθμίζοντας σημαντικές λειτουργίες όπως συμπεριφορά, επίπεδα ορμονών, ύπνο, θερμοκρασία σώματος και μεταβολισμό. 
Η ευημερία του οργανισμού μας επηρεάζεται όταν υπάρχει προσωρινή αναντιστοιχία μεταξύ του εξωτερικού μας περιβάλλοντος και του Κιρκάδιου Ρυθμού, όπως για παράδειγμα όταν ταξιδεύουμε σε διαφορετικές ζώνες ώρας και βιώνουμε το γνωστό 'jet lag'. 
Η χρόνια έλλειψη συγχρονισμού μεταξύ του τρόπου ζωής μας και του ρυθμού που υπαγορεύει το βιολογικό μας ρολόι σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για διάφορα προβλήματα υγείας, όπως διαβήτη, παχυσαρκία, κατάθλιψη, ορμονικές διαταραχές, υπέρταση, αυπνία και πολλές άλλες χρόνιες διαταραχές.  
Ο ρόλος του μικροβιώματος των εντέρων στον συγχρονισμό
Μια  ενδιαφέρουσα ανακάλυψη έκαναν επιστήμονες του UT Southwestern Medical Center για τη σημαντική δράση του μικροβιώματος των εντέρων στη διατήρηση του βάρους μας, μέσα από τον ρόλο τους στο συγχρονισμό του μεταβολισμού του σώματος με τον βιολογικό μας ρολόι και τον κύκλο του φωτός (μέρα-νύχτα).
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science, έδειξε ότι τα καλά βακτήρια των εντέρων μας,  με την ενεργοποίηση της πρωτεΐνης histone deacetylase 3 (HDAC3)  συγχρονίζουν τους μεταβολικούς ρυθμούς της χώνευσης και απορρόφησης της τροφής με τον Κιρκάδιο Ρυθμό  μας ( το εσωτερικό βιολογικό ρολόι του σώματος). 
Η HDAC3 αποτελείται από κύτταρα του εσωτερικού τοιχώματος των εντέρων και αλληλοεπιδρά με το εσωτερικό βιολογικό ρολόι του σώματος και τον κύκλο μέρα-νύχτα ενισχύοντας την απορρόφηση του λίπους.  
Η ρύθμιση αυτή, στους ανθρώπους που τρώνε τη μέρα, γίνεται κατά τη διάρκεια της μέρας, ενώ στα ποντίκια, τα οποία τρώνε το βράδυ, γίνεται κατά τη διάρκεια της νύχτας. 
Στο πείραμα τους οι ερευνητές έδωσαν σε ποντίκια μεγάλες ποσότητες επεξεργασμένων λιπαρών τροφών όπως χάμπουργκερς, τηγανητές πατάτες και ντόνατς. 
Τα ποντίκια που είχαν την HDAC3 δεν έβαλαν καθόλου βάρος ενώ αυτά, στα οποία οι ερευνητές έκαναν επέμβαση και αφαίρεσαν την HDAC3, έγιναν παχύσαρκα
Αν, λοιπόν, θέλετε να έχετε την υγεία σας, και το σωστό βάρος, πρέπει να προσέξετε δύο πολύ σημαντικά  πράγματα: 
1) Τον συγχρονισμό του τρόπου ζωής σας με το βιολογικό σας ρολόι  
2) Την υγεία του μικροβιώματος σας 
Πως θα συγχρονιστείτε με το βιολογικό σας ρολόι
1. Δείτε την εικόνα πιο κάτω που δείχνει πως λειτουργεί το βιολογικό ρολόι του ανθρώπινου οργανισμού τις διάφορες ώρες του 24-ώρου και προσπαθήστε να συγχρονιστείτε μαζί του.

2. Μάθετε να αφουγκράζεστε το σώμα σας και να ακολουθείτε τους ρυθμούς του. Ακούστε το, αν για παράδειγμα νιώθετε κουρασμένοι, αν νυστάζετε, αν πεινάτε, η αν νιώθετε γεμάτοι ενέργεια για να δουλέψετε ή να τρέξετε στο πάρκο. 
3. Εκθέστε καθημερινά το σώμα και τους οφθαλμούς σας, τόσο στο λαμπρό φως της ημέρας,  όσο και στο απόλυτο σκοτάδι. 
4. Διατηρείστε σταθερές ώρες φαγητού και ύπνου. 
5. Αποφεύγετε να ξενυχτάτε συστηματικά και να κοιμάστε τις πρωινές ώρες. 
6. Κλείνετε τις πηγές ακτινοβολίας μερικές ώρες πριν κοιμηθείτε (κινητά, υπολογιστές κλπ). 
Το φως των ηλεκτρονικών συσκευών συγχύζει το βιολογικό σας ρολόι.  
Για την υγεία του μικροβιώματος των εντέρων.
• Τρώτε τροφές αγνές με προβιοτικά και πρεβιοτικά όπως: 
o Γιαούρτι ζωντανό (live) χωρίς ζάχαρη και πρόσθετα που δεν έχει υποστεί επεξεργασία μετά τη ζύμωση του η οποία σκοτώνει τα καλά βακτήρια (όπως οι Streptococcus thermophilus και Lactobacillus bulgaricus), 
o Κεφίρ  (καλύτερα από βιολογικό κατσικίσιο γάλα), 
o Ελιές , 
o Πίκλες σπιτικές ή βιολογικές, 
o Τυριά με καλή ζύμωση (τσένταρ, γκούντα, παρμεζάνα κλπ)
o Μαύρη σοκολάτα καλής ποιότητας, με όσο το δυνατόν λιγότερη ζάχαρη. Διαβάστε την ετικέτα. 
Η σειρά που αναγράφονται τα συστατικά υποδηλώνει και την ποσότητα του καθενός. 
Όσο πιο πάνω τόσο μεγαλύτερη η ποσότητα. 
Οι περισσότερες σοκολάτες εμπορίου έχουν την ζάχαρη ως πρώτο συστατικό. 
Οι κουβερτούρες καλής ποιότητας έχουν λιγότερη ζάχαρη συνήθως.
o Λίγο κρασί ή μπύρα. 
Αν θα πιείτε ένα ποτό προτιμήστε κρασί ή μπύρα (ΠΑΝΤΑ με μέτρο το αλκοόλ! 
Όσο ευεργετικό μπορεί να είναι ένα ποτηράκι κρασί τόσο βλαβερό γίνεται όταν το διπλασιάσετε)
• Αποφεύγετε τη ζάχαρη και όλα τα γλυκά και γλυκαντικά, καθώς και όλους τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες (άσπρα ψωμιά, ζυμαρικά, μπισκότα, γλυκίσματα). 
• Μειώστε το κρέας και τα παράγωγα του (λουκάνικα, αλλαντικά κλπ). Τα κακά βακτήρια λατρεύουν το κρέας.
• Αποφεύγετε τα πολύ ώριμα φρούτα, ειδικά όταν αρχίζουν να έχουν μαυρισμένα σημεία
• Τρώτε τροφές καθαρές από χημικές ουσίες, φυτοφάρμακα, αντιβιοτικά. Προσοχή στην κατάχρηση στα αντιβιοτικά. 
Παίρνετε τα μόνο αν ο θεράπων ιατρός σας τα θεωρεί απαραίτητα. 
Δυστυχώς τα αντιβιοτικά τα παίρνουμε και έμμεσα, εν αγνοία μας μέσα από την κατανάλωση κρεάτων που προέρχονται από φάρμες εντατικής κτηνοτροφίας. Ακόμα ένας λόγος να τρώτε λιγότερο κρέας
• Μη κάνετε κατάχρηση στα αντιόξινα φάρμακα που προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση. 
Μακροχρόνια αλκαλοποιούν το περιβάλλον των εντέρων στο οποίο ευημερούν τα κακά βακτήρια. Τα ωφέλιμα θέλουν συνήθως όξινο περιβάλλον.
• Αντικαταστήστε τα βλαβερά λάδια εμπορίου και τις βιομηχανοποιημένες μαργαρίνες με ωφέλιμα φυσικά λίπη (ελαιόλαδο, αγνό ζωικό βούτυρο, λάδι καρύδας, αβοκάντο)
Δρ. Νίτσα Κοιλιάρη
Διδάκτωρ Διατροφολογικής Ιατρικής

Dr Μάνος Δανέζης - «Ανάπτυξη της Τεχνολογίας και Κοινωνικός Έλεγχος»

 

Από την ιστοσελίδα του dr Μάνου Δανέζη

«Ανάπτυξη της Τεχνολογίας και Κοινωνικός Έλεγχος»
Πριν λίγες ημέρες η «δημοσιότητα» μας ανάγκασε να «χαζεύουμε» στον ουρανό ένα σμήνος 60 τηλεπικοινωνιακών δορυφόρων από τους 1.500 που επετράπη να βάλει σε χαμηλή τροχιά ο Elon Musk, με στόχο του (όπως αναφέρουν τα δημοσιογραφικά δημοσιεύματα) την βελτίωση των τηλεπικοινωνιών πχ μέσω την τεράστιας αύξησης της ταχύτητα διάδοσης των πληροφοριών.
Το κόστος του εγχειρήματος φτάνει τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια (!!!)
ενώ δεν πρέπει να αγνοούμε ότι τα τεχνολογικά ιδρύματα του Elon Muskβρίσκονται στην πρωτοπορία των πειραματικών εφαρμογών της «Τεχνητής Νοημοσύνης», ενώ ο διατυπωμένος στόχος (από τον ίδιο) αυτών των ερευνών είναι, «η έναντι αδρότατης αμοιβής, μετατροπή των ανθρώπων σε κατευθυνόμενες ανθρωποδομές Τεχνητής Νοημοσύνης».
Το μεγάλο όμως ερώτημα παραμένει για το πώς και για ποιους επιστημονικούς κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους, οι αντίστοιχοι διεθνείς φορείς επέτρεψαν την μαζική αυτή εκτόξευση δορυφόρων, αν δεν συμφωνούσαν, με τις απόψεις του Elon Musk για την χρήση των τεχνολογικών επιτευγμάτων των ιδρυμάτων του στο επίπεδο της Τεχνητής Νοημοσύνης
Τι από όλα αυτά στα οποία αναφέρεται ο Elon Musk στις συνεντεύξεις του και απασχολούν το επιχορηγούμενο με 10 δισεκατομμύρια Τεχνολογικό του Ίδρυμα, εξυπηρετούνται, ακριβώς με τους 1.500 εκτοξευμένους δορυφόρους ;
Για τα θετικά, τα οποία είναι πάρα πολλά, μας ενημερώνουν οι διαφημιστικές καμπάνιες, για τα αρνητικά από τα οποία θα πρέπει κάποτε να προστατευθούμε ποιοι και πότε θα μας ενημερώσουν;
Κάποιες απόψεις του Elon Musk διατυπωμένες σε δημόσιες συνεντεύξεις του
…Αν μια εταιρία η μια μικρή ομάδα αναπτύξει μια ψηφιακή υπέρ νοημοσύνη τότε θα μπορούσε να κατακτήσει τον κόσμο.
Ενώ ένας κακός δικτάτορας τουλάχιστον κάποια στιγμή θα πεθάνει, η τεχνητή νοημοσύνη δεν πεθαίνει, ζει για πάντα και τότε θα έχετε αθάνατο δικτάτορα από τον οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε ποτέ.
(Σκεφτείτε ότι) τα ρομπότ βγαίνουν στους δρόμους. 

Πρέπει α είμαστε σίγουροι ότι δεν έχουμε κανένα δολοφόνο ρομπότ ανάμεσά μας. 

Όταν θα αρχίσουν να βγαίνουν στους δρόμους θα είναι πραγματικά πολύ αργά.

…γενικά δεν είμαι υπέρ της κρατικής ρύθμισης και επίβλεψης, αλλά εδώ έχουμε ένα πολύ σοβαρό δημόσιο κίνδυνο. 

Για αυτό θα πρέπει ένας κρατικός φορέας να έχει διορατικότητα και σωστή επίβλεψη ώστε να σίγουρη η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης από όσους ασχολούνται. 

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι ο κίνδυνος από την τεχνητή νοημοσύνη είναι πολύ μεγαλύτερος από τον κίνδυνο ξεκλείδωτων πυρηνικών κεφαλών.

Επαναλαμβάνω, η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι πολύ πιο επικίνδυνη από τα Πυρηνικά όπλα διότι δεν έχουμε ρυθμιστική εποπτεία, αυτό είναι τρελό!
…..Αν η ανθρωπότητα αποφασίσει ότι πρέπει να φτιάξουμε υπέρ νοημοσύνη θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. 

Αυτό είναι το σημαντικότερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε.
…Νομίζω η πρώτη συμβουλή είναι να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης.
Είναι αναγκαίο να είμαστε πολύ προσεκτικοί για το πώς αποδεχόμαστε την τεχνητή νοημοσύνη και πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι ερευνητές δεν παρασύρονται γιατί, κατά τη διάρκεια της εργασίας του, μπορεί ένας επιστήμονας να μην καταλάβει τις συνέπειες του έργου του
Είναι σημαντικό για την δημόσια ασφάλεια οι κυβερνήσεις να εποπτεύουν την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης και να διασφαλίζουν ότι δεν θα γίνει δημόσιος κίνδυνος.
…Οι περισσότεροι εξπέρ της τεχνητής νοημοσύνης πιστεύουν ότι γνωρίζουν περισσότερα από όσα πράγματι γνωρίζουν, ότι είναι πιο έξυπνοι από ότι πράγματι είναι. 

Γενικά όλοι είμαστε λιγότερο έξυπνοι από ότι νομίζουμε και από ότι καταλαβαίνουμε σε πολλά πράγματα.
Αυτό συμβαίνει συχνά σε έξυπνους ανθρώπους που προσδιορίζουν τον εαυτό τους με βάση την ευφυΐα τους, και δεν τους αρέσει ή ιδέα ότι μια μηχανή μπορεί να είναι πιο έξυπνη από αυτούς και απορρίπτουν την ιδέα αυτή. 

Είμαστε πολύ κοντά στο κρίσιμο σημείο δημιουργίας τεχνητής νοημοσύνης, και με φοβίζει αυτό πάρα πολύ, επειδή είναι πολύ-πολύ πιο ικανή από όσα μπορούμε να φανταστούμε. 

Ο ρυθμός ανάπτυξής της είναι εκθετικός (τεράστιος)

https://taneatisgaleras.blogspot.com/

Νόσος Parkinson - κινητικές διαταραχές

Νόσος Πάρκινσον
Πρόκειται για συχνό νευροεκφυλιστικό νόσημα που επηρεάζει γενικά ανθρώπους μέσης και μεγάλης ηλικίας, αν και υπάρχουν νεανικές μορφές, όπου συχνά υπάρχει γενετικό υπόβαθρο.  
Οι κλινικές εκδηλώσεις είναι κινητικές, με τρόμο, δυσκαμψία και βραδυκινησία, καθώς και μη κινητικές, με συχνές εκδηλώσεις διαταραχών του ύπνου και του αυτονόμου νευρικού συστήματος, κατάθλιψη, άγχος και υποσμία.  
Η νόσος συνδυάζεται και με νοητικές διαταραχές, που συνήθως είναι ήπιες, τουλάχιστον στα αρχικά στάδια.  
Η νόσος αντιμετωπίζεται σε μεγάλο βαθμό με επιτυχία με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, ιδιαίτερα όσον αφορά τις κινητικές εκδηλώσεις. 
Η αγωγή βασίζεται στην υποκατάσταση του ελλείμματος της ντοπαμίνης που χαρακτηρίζει τη νόσο. 
Η ντοπαμίνη είναι νευροδιαβιβαστής που παράγεται από τους νευρώνες της μέλαινας ουσίας που εκφυλλίζονται σε αυτή την πάθηση.
Παρκινσονισμός
Πρόκειται για την κλινική εικόνα ασθενών που παρουσιάζουν δυσκαμψία, δηλαδή αντίσταση στις παθητικές κινήσεις που εκτελεί ο εξετάζων, και βραδυκινησία, δηλαδή βραδύτητα στις κινήσεις, ιδιαίτερα τις επαναλαμβανόμενες, παρά την φυσιολογική μυϊκή ισχύ.  
Συχνά συνδυάζεται με δυσκολία στην βάδιση, με τα χαρακτηριστικά μικρά, συρόμενα βήματα, και υπομιμία, δηλαδή μείωση της εκφραστικότητας του προσώπου.  
Μπορεί να συνυπάρχει τρόμος. 
Ο Παρκινσονισμός είναι μια κλινική κατάσταση που μπορεί να υποκρύπτει πολλά αίτια.  
Συνηθέστερα, πρόκειται για την κλασσική νόσο Πάρκινσον, αλλά η κλινική εικόνα μπορεί να οφείλεται και σε εγκεφαλικές αγγειακές βλάβες (Αγγειακός Παρκινσονισμός), σε λήψη φαρμάκων (Φαρμακευτικός Παρκινσονισμός), σε Υδροκέφαλο, καθώς και σε μια σειρά από άλλα Νευροεκφυλιστικά Νοσήματα.  
Άτυπα Παρκινσονικά Σύνδρομα
Πρόκειται για νευροεκφυλιστικά νοσήματα όπου εμφανίζεται Παρκινονισμός σε συνδυασμό με άλλες νευρολογικές εκδηλώσεις που υποδηλώνουν την πιο εκτεταμένη προσβολή του νευρικού συστήματος.  Τα νοσήματα αυτά δεν έχουν ικανοποιητική ανταπόκριση στην θεραπεία υποκατάστασης με ντοπαμινομιμητικά φάρμακα, και δεν έχουν καλή πρόγνωση.   
Άλλες ονομασίες για τα σύνδρομα αυτά είναι «Επαυξημένα Παρκινσονικά Σύνδρομα», ή «Parkinson-plus». 
Οι επιμέρους κλινικές οντότητες είναι 
α) η Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων (MSA), με προσβολή του Αυτονόμου Νευρικού, του Παρεγκεφαλιδικού και του Πυραμιδικού Συστήματος, 
β) η Προϊούσα Υπερπυρηνική Παράλυση (PSP), όπου χαρακτηριστικά εμφανίζονται διαταραχές οφθαλμοκινητικότητας και ισορροπίας, με πρώιμες πτώσεις, και γ) το Φλοιοβασικό Σύνδρομο (CBS), όπου συνυπάρχουν έντονες διαταραχές των ανώτερων λειτουργιών, και ιδιαίτερα του τύπου της απραξίας ή των διαταραχών λόγου.    
Τρόμος
Πρόκειται για εκκρεμοειδή κίνηση («τρέμουλο») μέλους του σώματος γύρω από ένα κέντρο βάρους. Μπορεί να εμφανίζεται στην ηρεμία, ή σε συγκεκριμένες θέσεις ή κινήσεις και χαρακτηρίζεται ανάλογα.  
Πιο συχνά εμφανίζεται στα χέρια ή στο κεφάλι.  
Μπορεί να είναι η πρώτη εμφάνιση της νόσου Πάρκινσον, ιδιαίτερα εάν είναι ο χαρακτηριστικός μονόπλευρος τρόμος ηρεμίας.  
Συχνά όμως πρόκειται για πιο καλοήθεις καταστάσεις, όπως ιδιοπαθής τρόμος, δυστονικός τρόμος ή τρόμος φαρμακευτικής ή μεταβολικής αιτιολογίας.  
Δυστονία
Πρόκειται για ανώμαλη σύσπαση ομάδας μυών, που οδηγεί σε ανώμαλη συστροφική κίνηση ή θέση μελών του σώματος. 
Συνηθέστερες μορφές είναι οι εστιακές δυστονίες, που παραμένουν εντοπισμένες, όπως το σπασμωδικό ραιβόκρανο, ο βλεφαρόσπασμος, ο σπασμός των γραφέων, κ.α.. 
Οι μορφές αυτές έχουν γενικά καλή ανταπόκριση σε τοπικές ενέσεις αλλαντιοτοξίνης.  
Σπανιότερες είναι οι γενικευμένες δυστονίες, που συχνά είναι γενετικής αιτιολογίας, και μπορούν να αντιμετωπιστούν με από του στόματος φαρμακευτική αγωγή, ή, σε βαριές περιπτώσεις, με Εν τω Βάθει Εγκεφαλική Διέγερση (DBS).
Υπερκινησίες
Πρόκειται για υπερβολικές ακούσιες κινήσεις που είτε εμφανίζονται στην ηρεμία, είτε παρεμβαίνουν κατά την διάρκεια εκουσίων κινήσεων.  
Υπάρχουν διάφορες μορφές ανάλογα με την φαινομενολογία τους.  
Στις υπερκινησίες κατατάσσονται κατά κύριο λόγο τα τικ, η χορεία, η δυστονία, και ο μυόκλονος. 
Σε αρκετές υπερκινητικές καταστάσεις, υπάρχει συνδυασμός των ανωτέρω κινητικών διαταραχών.   
Μυόκλονος
Πρόκειται για αστραπιαία, σύντομη, απότομη κίνηση μέλους του σώματος, σαν τίναγμα. 
Μπορεί να εμφανίζεται μεμονωμένα ή κατά συρροή σε διάφορα μέρη του σώματος.  
Μπορεί να είναι φυσιολογικός, αλλά μπορεί να υποδηλώνει και σοβαρά υποκείμενα νοσήματα, όπως βαριές μεταβολικές παρεκτροπές ή νευροεκφυλιστικά νοσήματα.  
Η θεραπεία για την μείωση των κινήσεων βασίζεται στην αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας, αλλά και σε συμπτωματική φαρμακευτική αγωγή.     
Χορεία
Πρόκειται για μια μορφή υπερκινησίας που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες ακούσιες κινήσεις, που μεταφέρονται από το ένα μέρος του σώματος σε άλλο, χωρίς να μπορεί να προβλεφθεί ακριβώς ποια θα είναι η επόμενη κίνηση.  Τα αίτια είναι ποικίλα, και διακυμαίνονται από γενετικά/κληρονομικά, όπως είναι η νόσος του Huntington, μέχρι φαρμακευτικά ή ανοσολογικά.  
Η θεραπεία για την μείωση της χορείας βασίζεται στην αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας, αλλά και σε συμπτωματική φαρμακευτική αγωγή.          
Προχωρημένη νόσος Πάρκινσον
Πρόκειται για την φάση εκείνη όπου η ποιότητα ζωής του ασθενούς με νόσο Πάρκινσον επηρεάζεται σημαντικά από τις συσσωρευόμενες κινητικές και μη κινητικές εκδηλώσεις της νόσου.  Χαρακτηριστικά, η ανταπόκριση στην φαρμακευτική αγωγή καθίσταται ασταθής, και ο ασθενής παρουσιάζει διαστήματα “off”, όπου επανεμφανίζεται σημαντικός Παρκινσονισμός, εναλλασσόμενα με διαστήματα φαρμακοπεαγόμενων υπερκινησιών.  
Για τις κινητικές αυτές επιπλοκές, υπάρχουν διαθέσιμες παρεμβατικές θεραπείες, όπως η χορήγηση αντλίας απομορφίνης ή ντουντόπα και η Εν τω Βάθει Εγκεφαλική Διέγερση (DBS).
eginitio.uoa.gr

Παιδί μου, το Περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις, όπως το βρεις κι όπως το δεις να μη το παρατήσεις.

Οι πατέρες

Παιδί μου,
το Περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι όπως το δεις
να μη το παρατήσεις.

Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά
και φράξε το πιο στέρεα
και πλούτισε τη χλώρη του

και πλάτυνε τη γή του.

Κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται
να το βεργολογήσεις.
Κι αν αγαπάς τ’ ανθρώπινα
και όσα άρρωστα δεν είναι,

ρίξε αγιασμό και ξόρκισε
τα ξωτικά να φύγουν.
Και τη ζωντάνια σπείρε του
μ’ όσα γερά, δροσάτα.

Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής.
Κι αν είναι κι έρθουν χρόνια δίσεχτα,
πέσουν καιροί οργισμένοι,
κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιαγμένα,

κι όσα δέντρα για τίποτ’ άλλο δέ φελάν
παρά για μετερίζια,
μη φοβηθείς το χαλασμό.
Φωτιά! Τσεκούρι!

Τράβα, ξεσπέρμεψέ το,
χέρσωσε το περιβόλι κόφ’ το,
και χτίσε κάστρο απάνω του
και ταμπουρώσου μέσα,

για πόλεμο, για μάτωμα,
για την καινούγια γένα,
π’ όλο την περιμένουμε,
κι όλο κινάει για να ‘ρθει,

κι όλο συντρίμι χάνεται
στο γύρισμα των κύκλων.
Φτάνει μια Ιδέα να στο πει,
μια Ιδέα να στο προστάξει,

κορώνα Ιδέα, Ιδέα Σπαθί,
που θα είν’ απάνου απ’ όλα.

Κωστής Παλαμάς