Τρίτη 22 Ιουνίου 2021

Κοινωνική αλλαγή και υπευθυνότητα επιζητούν οι γενιές Millennial & Gen Z

Τις προτεραιότητες και τις ανησυχίες των γενιών Millennial (1980 έως 2000) & Gen Z (1995 έως 2015), μετά από ένα χρόνο έντονης αβεβαιότητας λόγω της πανδημίας COVID-19, καταδεικνύει παγκόσμια έρευνα της Deloitte «2021 Millennial και Gen Z».

Η έρευνα της Deloitte, στο 10ο χρόνο της και με την συμμετοχή της Ελλάδας για πρώτη φορά εφέτος, διαπιστώνει ότι οι ερωτηθέντες διοχετεύουν τις δυνάμεις τους στην ανάληψη δράσεων με νόημα συμμετέχοντας περισσότερο στα πολιτικά δρώμενα, ευθυγραμμίζοντας τις δαπάνες για τις επιλογές σταδιοδρομίας με τις αξίες τους και προωθώντας αλλαγές στα κοινωνικά ζητήματα που τους απασχολούν περισσότερο.
Η κλιματική αλλαγή και η προστασία του περιβάλλοντος ήταν η νούμερο 1 προσωπική ανησυχία των Millennials πριν από ένα χρόνο. 
Eφέτος οι έγνοιες για την υγεία και την ανεργία είναι στην κορυφή της λίστας των προσωπικών ανησυχιών των Millennials. 
Ωστόσο, η προσοχή τους σε περιβαλλοντικά ζητήματα (ερχόμενη 3η) και το γεγονός ότι παραμένει η νούμερο 1 ανησυχία για τους Gen Zs - ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας παγκόσμιας πανδημίας, όταν άλλες απειλές για την υγεία, την οικογενειακή ευημερία και τη σταδιοδρομία τους θεωρούνται πιο άμεσες - αποδεικνύει πόσο σημαντικό είναι αυτό το ζήτημα για τους νέους.
Πολλοί πιστεύουν (37% των Millennials και 40% των Gen Zs) ότι περισσότεροι άνθρωποι θα δεσμευτούν να αναλάβουν δράση για περιβαλλοντικά και ζητήματα κλιματικής αλλαγής μετά την πανδημία. 
Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει οτιδήποτε, από την ανακύκλωση μέχρι την αύξηση της χρήσης των μέσων μαζικής μεταφοράς, έως και την αλλαγή των διατροφικών και καταναλωτικών συνηθειών.
Ως καταναλωτές, οι Millennials και Gen Zs συνεχίζουν να λαμβάνουν αποφάσεις σύμφωνα με τις αξίες τους. 
Περισσότερο από το 1/4 των Millennials και των Gen Zs ισχυρίζονται ότι ο αντίκτυπος των επιχειρήσεων (τόσο θετικός όσο και αρνητικός) στο περιβάλλον έχει επηρεάσει τις αγοραστικές αποφάσεις τους.
Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι η 3η σημαντικότερη ανησυχία και για τους Έλληνες Gen Zs ενώ τα 2 ζητήματα που ανησυχούν περισσότερο τους Έλληνες Millennials και Gen Zs είναι η ανεργία (35% των Millennials και 42% των Gen Zs) και η οικονομική ανάπτυξη (30% και 29% αντίστοιχα). 
Για τους Έλληνες Millennials (με 27%) η 3η σημαντικότερη ανησυχία είναι οι απειλές για την υγεία.
Σύμφωνα με την έρευνα, 6 στους 10 Gen Zs και 56% των Millennials υποστηρίζουν ότι ο συστημικός ρατσισμός είναι ευρέως διαδεδομένος στην κοινωνία. 
Ωστόσο, το προηγούμενο έτος έστρεψε την προσοχή στο ζήτημα των φυλετικών διακρίσεων με τέτοιο τρόπο ώστε το 55% όλων των ερωτηθέντων να πιστεύουν ότι η κοινωνία βρίσκεται «σε κρίσιμο σημείο και θα υπάρξει θετική αλλαγή από εδώ και στο εξής». 
Οι Μillennials και Gen Zs κάνουν ό,τι μπορούν για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, αλλά επιζητούν επίσης από την κυβέρνηση και άλλους θεσμούς να επισπεύσουν τις αλλαγές.
Το ζήτημα είναι προσωπικό για πολλούς. 
Τουλάχιστον 1 στους 5 ερωτηθέντες από όλον τον κόσμο δηλώνει ότι δέχεται κάποια μορφή διάκρισης πάντοτε ή συχνά. 
Το 1/4 πιστεύει ότι έχει υποστεί διακρίσεις από την κυβέρνησή του, και περίπου ο ίδιος αριθμός πιστεύει ότι έχει στοχοποιηθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 
Ποσοστό 34% των Millennials και 38% των Gen Zs πιστεύουν ότι ο ρατσισμός στο χώρο εργασίας είναι συστημικός.
Επειδή οι διακρίσεις μπορούν να αφομοιωθούν σε οργανισμούς με την πάροδο του χρόνου, 3 στους 5 ερωτηθέντες συμφωνούν ότι η θετική αλλαγή θα επέλθει μόνο από την κορυφή προς τα κάτω - από μια αλλαγή στη στάση και τις ενέργειες από αυτούς που έχουν την εξουσία. Ωστόσο, δεν θεωρούν ότι οι θεσμοί αξιοποιούν τις δυνατότητές τους. 
Όταν τους ζητήθηκε να αξιολογήσουν ποιος καταβάλει τη μεγαλύτερη προσπάθεια για τον περιορισμό του συστημικού ρατσισμού, μεμονωμένα άτομα και ακτιβιστές βρέθηκαν στην κορυφή της λίστας ξεπερνώντας τα εκπαιδευτικά συστήματα, το σύστημα απονομής δικαιοσύνης και τις κυβερνήσεις.
Σύμφωνα με την έρευνα, ο ρόλος των επιχειρήσεων στη συζήτηση είναι αβέβαιος και υποβαθμίζεται από τους Millennials και τους Gen Zs. 
Η δυνατότητα των επιχειρήσεων να βοηθήσουν στο να επέλθει σημαντική αλλαγή κρίνεται υποδιπλάσια σε σχέση με την αντίστοιχη των μεμονωμένων ατόμων, των εκπαιδευτικών συστημάτων και της κυβέρνησης. 
Και όσον αφορά στο ποιος καταβάλει τη μεγαλύτερη προσπάθεια για να αντιμετωπιστεί ο συστημικός ρατσισμός, οι επιχειρήσεις και οι ηγέτες των επιχειρήσεων κατατάσσονται από τους ερωτηθέντες στην τελευταία θέση μεταξύ των 8 επιλογών που προσφέρονται.
Στην Ελλάδα μόνο 11% των Millennials και 20% των Gen Zs πιστεύουν ότι οι επιχειρήσεις και οι επικεφαλής τους κάνουν ό,τι μπορούν για να περιορίσουν τον συστημικό ρατσισμό.
Για να καλύψουν το κενό που άφησαν οι θεσμοί, οι νέοι παίρνουν την αλλαγή στα χέρια τους. Οι ερωτηθέντες ισχυρίζονται ότι εκπαιδεύουν άλλους, μοιράζονται ενημερωτικό περιεχόμενο σε κοινωνικές πλατφόρμες, ψηφίζουν υπέρ προοδευτικών πολιτικών και εμπορικού αποκλεισμού επιχειρήσεων και brands που δεν μοιράζονται τις αξίες τους στο θέμα των διακρίσεων.
Η πανδημία COVID-19 έφερε το άγχος στο προσκήνιο της κοινωνικής συνείδησης - το 41% των Millennials και 46% των Gen Zs αισθάνονται άγχος στην εργασία καθ' όλη την διάρκεια ή τις περισσότερες ώρες. Τα αντίστοιχα ποσοστά στην Ελλάδα είναι 54% για τους Millennials και 71% για τους Gen Zs. Τα οικονομικά, η οικογενειακή ευημερία και οι προοπτικές εργασίας αποτελούν τα κύρια αίτια άγχους.
Περίπου το 1/3 όλων των ερωτηθέντων - το 31% των Millennials και το 35% των Gen Zs - έχουν πάρει άδεια από τη δουλειά λόγω του άγχους και του στρες που έχει προκληθεί από την πανδημία. 
Ωστόσο, σχεδόν το μισό αυτής της ομάδας αιτιολόγησε διαφορετικά την απουσία του στον εργοδότη του, πιθανότατα λόγω του συνεχιζόμενου στίγματος σχετικά με την ψυχική υγεία στο χώρο εργασίας.
Στην πραγματικότητα, μόνο το 38% των Millennials και το 35% των Gen Zs ένιωθαν αρκετά άνετα να μιλήσουν ανοιχτά με τους προϊσταμένους τους για το άγχος που νιώθουν. 
Και περίπου το 40% δηλώνουν ότι οι εργοδότες τους δεν έχουν υποστηρίξει επαρκώς την ψυχική τους υγεία κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Στην Ελλάδα το 61% των Millennials και το 76% των Gen Zs δηλώνουν ότι οι επαγγελματικές προοπτικές τους δημιουργούν μεγάλο άγχος και στρες. 
Μόνο ένα 23% των Ελλήνων Gen Zs διαφωνούν ότι οι εργοδότες σχεδιάζουν πολιτικές για την υποστήριξη της ψυχικής υγείας των εργαζομένων μετά την πανδημία.
Η πανδημία COVID-19 έχει επιτείνει την αβεβαιότητα των νέων για το οικονομικό τους μέλλον. Τα 2/3 όλων των ερωτηθέντων λένε ότι «συχνά ανησυχούν ή αγχώνονται» για την οικονομική τους κατάσταση. 
Ο ίδιος αριθμός λέει ότι η πανδημία τους έκανε να επανεκτιμήσουν και να αλλάξουν τους οικονομικούς τους στόχους. 
Σκεπτόμενοι μακροπρόθεσμα, μόνο το 36% των Millennials και το 40% των Gen Zs πιστεύουν ότι οι προσωπικές τους οικονομικές καταστάσεις θα βελτιωθούν έως το 2022.
Ενώ οι προσωπικές οικονομικές ανησυχίες όλο και περισσότερο απασχολούν τους νέους, το ίδιο ισχύει και για την ανισότητα στην κατανομή του πλούτου ως ένα μεγαλύτερο κοινωνικό ζήτημα. 
Οι περισσότεροι Millennials (69% παγκοσμίως και 86% στην Ελλάδα) και Gen Zs (66% παγκοσμίως και 75% στην Ελλάδα) που ρωτήθηκαν πιστεύουν ότι ο πλούτος και το εισόδημα κατανέμονται άνισα σε ολόκληρη την κοινωνία.
Πολλοί πιστεύουν ότι μπορεί να χρειαστεί κυβερνητική παρέμβαση για την προώθηση της αλλαγής. 
Σχεδόν το 1/3 ψήφισε ή υποστήριξε πολιτικούς που θέλουν να μειώσουν την εισοδηματική ανισότητα. 
Περίπου το 60% των ερωτηθέντων λένε ότι η νομοθεσία για τον περιορισμό του χάσματος στις αμοιβές μεταξύ των ανώτερων στελεχών και των μέσων υπαλλήλων θα βοηθούσε σημαντικά, όπως και η νομοθεσία που απαιτεί από τις επιχειρήσεις να πληρώνουν τους εργαζομένους τουλάχιστον το ελάχιστο απαιτούμενο για να βιοπορίζονται.
Και περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες ισχυρίζονται ότι ένας ενιαίος κατώτατος μισθός σε παγκόσμιο επίπεδο θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση αυτού του ζητήματος.
Διατηρώντας μια σταθερή πτώση τα τελευταία χρόνια, φέτος το 47% των Millennials και το 48% των Gen Zs πιστεύουν ότι οι επιχειρήσεις έχουν θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία. 
Αυτό σηματοδοτεί την πρώτη φορά που ο αριθμός αυτός έπεσε κάτω από το 50%.
Ακόμη πιο χαμηλά είναι τα αντίστοιχα ποσοστά στην Ελλάδα με το 29% των Ελλήνων Millennials και το 36% των Gen Zs μόνο να πιστεύουν ότι οι επιχειρήσεις αφήνουν θετικό αποτύπωμα στην κοινωνία.
Η εργασιακή δέσμευση και αφοσίωση σημείωσαν μικρή μείωση από το ρεκόρ του περασμένου έτους. 
Περισσότεροι Millennials και Gen Zs, εάν τους δινόταν η ευκαιρία, θα άφηναν τους σημερινούς εργοδότες τους εντός 2 ετών (36% και 53% αντίστοιχα, σε σύγκριση με 31% και 50% το 2020), ενώ περίπου οι ίδιοι λένε ότι σκοπεύουν να παραμείνουν τουλάχιστον 5 χρόνια (34% Millennials, 21% Gen Zs).

Παράλληλα, το 44% των Millennials και το 49% των Gen Zs (στην Ελλάδα το 38% των Millennials και το 50% των Gen Zs) δηλώνουν ότι έχουν κάνει επιλογές σχετικά με το είδος εργασίας που είναι διατεθειμένοι να κάνουν και τους οργανισμούς στους οποίους είναι διατεθειμένοι να εργαστούν βάσει της προσωπικής τους ηθικής τα τελευταία δύο χρόνια.
πηγή του άρθρου:axianews.gr

WEBINAR V - ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΕ ΑμεΑ και ΧΡΟΝΙΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΕΣ Τρίτη 22 Ιουνίου 2021, ώρα 20:30

 Το Δίκτυο Διαλόγου, Έρευνας και Ανάλυσης για τη Δημόσια Υγεία (ΔΙΔΕΑΔΥ - https://dideady.gr/) διοργανώνει διαδικτυακή εκδήλωση (webinar) με θέμα 

ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΕ ΑμεΑ και ΧΡΟΝΙΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΕΣ

Οι ανάγκες και οι φόβοι που προέκυψαν λόγω της πανδημίας οδήγησαν σε προσαρμογή της στρατηγικής των αρχών και του συστήματος υγείας, με επίκεντρο την αντιμετώπιση ασθενών με νόσο COVID-19. Αυτό όμως οδήγησε σε "σύστημα υγείας μιας νόσου", με αποτέλεσμα να υπονομεύεται η παροχή υπηρεσιών υγείας σε ασθενείς με άλλα νοσήματα. Αυτό επηρέασε ιδιαίτερα τα Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ) και τους χρόνιους πάσχονες. Στόχος της ανοικτής αυτής ημερίδας είναι να αναδείξει τα προβλήματα και τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν οι ΑμεΑ και οι χρόνιοι πάσχοντες, και να συζητήσει τις προοτπικές και τις λύσεις.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Εισαγωγή

Αθανασία Παππά, πρόεδρος ΕΛΕΑΝΑ, μέλος ΔΙΔΕΑΔΥ
Συμμετέχοντες στη συζήτηση

Γεώργιος Καπετανάκης, Ελληνική Ομοσπονδία Καρκινοπαθών

Ιωάννης Λυμβαίος, Εθνική Συνομοσπονδία ΑμεΑ

Ευάγγελος Αυγουλάς, Πρόεδρος ΑΜΚΕ ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΑΤΙΑ

Κατερίνα Τσάντου, Πανελλήνιος σύλλογος μεταμοσχευμένων καρδιάς πνεύμονα "ΣυνεχίΖΩ", μέλος ΔΙΔΕΑΔΥ
Η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά στην σελίδα Facebook του ΔΙΔΕΑΔΥ (https://www.facebook.com/DIDEADY)

Ακούγοντας τους θεραπευτές -Πολλά φάρμακα ανακαλύφθηκαν χάρη στην παρατήρηση παραδοσιακών πρακτικών.

Γιατί να αντλούμε από την πηγή των προγονικών γνώσεων;
Οι εθνοβοτανολόγοι απαντούν σθεναρά : 24 000 φυτά χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή ιατρική σε ολόκληρο τον κόσμο.
Και δύο Αμερικάνοι “τενόροι” της εθνοφαρμακολογίας ο Paul Alan Cox, Ph.D. και ο Michael J. Balick, Ph.D , συμφωνούν και επαυξάνουν:
Όταν οι λαοί ζουν εδώ και πολλές δεκαετίες σε περιοχές όπου η χλωρίδα ποικίλει και μεταδίδουν τις συνταγές τους από γενιά σε γενιά η χρήση ενός θεραπευτικού φυτού παρέχει τόσες ορθές πληροφορίες όσες και οι κλινικές δοκιμές μεγάλης κλίμακας.
Με το πέρασμα των αιώνων , οι λαοί επέλεξαν τα πιο δραστικά φυτικά είδη και απέρριψαν τα τοξικά φυτά.
Και ο Pierre Potier αφηγείται : “Στην Νέα Καληδονία, ένας φίλος φαρμακολόγος, ο Τεό Τορνελιέ, γνώριζε πολύ κόσμο στο νησί.
Χάρη σε αυτόν συνάντησα έναν θεραπευτή κατά τη διάρκεια μιας αποστολή μερικών εβδομάδων στο πρωτογενές δάσος.
Ο Τεό Τορνελιέ μου έδειξε ένα παράκτιο φυτό που θεράπευε τη φλεγμονή των γαγγλίων...

Το σημάδι στα μάτια που μπορεί να «μαρτυρά» Πάρκινσον

Τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον αντιμετωπίζουν ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων, όπως τρόμο (τρέμουλο) και μειωμένη κινητικότητα, γνωστική μείωση, δυσκολία στην ομιλία, κόπωση και πολλά άλλα.
Εκτός από αυτά τα πιο γνωστά συμπτώματα, πολλοί ασθενείς με Πάρκινσον βιώνουν και μείωση της εκφραστικότητας του προσώπου, λόγω μυϊκής δυσκαμψίας ή βραδύτητας.
Οι ειδικοί λένε ότι αυτό μπορεί να είναι αποτέλεσμα δυσκαμψίας γύρω από τα μάγουλα και το στόμα. Υπάρχει όμως και μια ακόμα ιδιαίτερα λεπτή αλλαγή που πολλές φορές βιώνουν οι ασθενείς με Πάρκινσον. 
Αυτή εντοπίζεται στα μάτια τους. 
Είναι ένα παράξενο σύμπτωμα στα μάτια που μπορεί να προκαλέσει απώλεια όρασης και αυξημένη δυσφορία με την πάροδο του χρόνου.
Πάρκινσον: Πρώιμο σημάδι εάν ανοιγοκλείνετε τα μάτια με ακαθόριστο ρυθμό
Δεν παρατηρούμε το πόσο συχνά ανοιγοκλείνουμε τα μάτια, διότι είναι μια μηχανική κίνηση. 
Αλλά οι ειδικοί λένε ότι η διατήρηση ενός σταθερού ρυθμού (συνήθως 16 έως 18 φορές το λεπτό) είναι σημαντική για την υγεία των ματιών. 
Σε ασθενείς με Πάρκινσον αυτός ο ρυθμός μπορεί μερικές φορές να επιβραδυνθεί σημαντικά λόγω μυϊκών αλλαγών.
Προκαλείται δυσκολία στην κίνηση των ματιών και των βλεφάρων, καθώς και οφθαλμική ξηρότητα και πρόβλημα με το πόσο συχνά ανοιγοκλείνουν τα μάτια», υποστηρίζει ο οφθαλμίατρος δρ. Elliott Perlman, της American Parkinson Disease Association (APDA). 
«Οι περισσότερες από αυτές τις καταστάσεις προκύπτουν από τη νόσο του Πάρκινσον, ενώ άλλες μπορεί να οφείλονται στα φάρμακα που απαιτούνται για τη θεραπεία της», προσθέτει.
Το να ανοιγοκλείνετε τα μάτια με αργό ρυθμό μπορεί να βοηθήσει στην αναπλήρωση της ντοπαμίνης
Οι ασθενείς αναπτύσσουν τη νόσο του Πάρκινσον όταν χάνουν ντοπαμίνη ή ντοπαμινεργικούς νευρώνες στην περιοχή substantia nigra του εγκεφάλου. 
Το σύστημα ντοπαμίνης παίζει ουσιαστικό ρόλο στην λειτουργία των μυών και στη φυσιολογία του κινητήρα, εξ’ ου και η φήμη του ως διαταραχή της κίνησης.
Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι ο μειωμένος ρυθμός στο άνοιξε-κλείσε των ματιών είναι κάτι περισσότερο από το αποτέλεσμα της βραδύτητας των μυών ή της ακαμψίας που οφείλεται στην έλλειψη ντοπαμίνης. 
Μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ο τρόπος με τον οποίο το σώμα προσπαθεί να αυξήσει την έκθεση του ατόμου στο φως, το οποίο με τη σειρά του βοηθά το σώμα να αναπτύξει περισσότερη ντοπαμίνη.
Μία μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό International Journal of Neuroscience εξηγεί ότι το βλεφάριασμα βοηθά στην «λεπτή ρύθμιση» της παραγωγής μελατονίνης και ντοπαμίνης. “Το μειωμένο βλεφάριασμα (όπως παρατηρείται σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον) θα μπορούσε να αποτελεί έναν αντισταθμιστικό μηχανισμό για την αύξηση της έκθεσης στο φως, την μείωση της παραγωγής μελατονίνης και τελικά την αύξηση των λειτουργιών της ντοπαμίνης”, καταλήγει η μελέτη.
Μπορεί να προκαλέσει οφθαλμική δυσφορία και κακή όραση
Το να ανοιγοκλείνετε τα μάτια με φυσιολογικό ρυθμό είναι ουσιαστικό μέρος της υγείας των ματιών, διότι βοηθά στην ανακατανομή των δακρύων στην επιφάνεια του ματιού. 
Χωρίς συνεχή ανακατανομή, τα δάκρυα εξατμίζονται γρήγορα, αναγκάζοντας την επιφάνεια των ματιών να γίνει ξηρή. 
Ως αποτέλεσμα, μερικοί άνθρωποι βιώνουν μια αίσθηση καψίματος που σχετίζεται με αυτό το σύμπτωμα, ενώ άλλοι βιώνουν μια “σαν κάτι να έχει μπει στο μάτι”. 
Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να υποβαθμίσει την όραση κάποιου και να οδηγήσει σε δυσκολία στην ανάγνωση και άλλες οφθαλμικές λειτουργίες.
Σύμφωνα με την APDA, τα τεχνητά δάκρυα μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση αυτών των συμπτωμάτων σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, συμπεριλαμβανομένης της θαμπής όρασης και της οφθαλμικής δυσφορίας.
Το αντίθετο μπορεί επίσης να συμβεί σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον
Αν και λιγότερο συχνό φαινόμενο, κάποιοι ασθενείς με Πάρκινσον βιώνουν το αντίθετο σύμπτωμα: ανοιγοκλείνουν τα μάτια με υπερβολικό ρυθμό. 
Αυτό είναι γνωστό ως βλεφαροσπασμός.
Εκείνοι που πάσχουν από βλεφαροσπασμό μπορεί να επωφεληθούν από το να δουν έναν οφθαλμίατρο ή νευρο-οφθαλμίατρο. 
Εκείνος μπορεί να εγχύσει μια τοξίνη αλλαντίασης (botulinum toxin, κάτι σαν το γνωστό botox) στον μυ που περιβάλλει το μάτι κάθε τρεις έως τέσσερις μήνες. 
Αυτή η θεραπεία, που πραγματοποιείται από ειδικό για τις διαταραχές της κίνησης, είναι γνωστό ότι είναι πολύ αποτελεσματική στην επιβράδυνση του ρυθμού που ανοιγοκλείνουν τα μάτια και στην βελτίωση της λειτουργίας των ματιών.
Πηγές: 

Dr. Δημήτριος Κούβελας - τι είπε για εμβόλια, μεταλλάξεις, παρενέργειες


Γιατί η Ελλάδα δεν πήρε και φάρμακα όπως η Γερμανία;
Ο καθηγητής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ, Δημήτρης Κούβελας, υποστήριξε πως η Ελλάδα θα έπρεπε να προμηθευτεί και φάρμακα κατά του κορωνοϊόυ, όπως τα αντισώματα, εκτός από τα εμβόλια. 
Μάλιστα όπως είπε ο καθηγητής στο «Μαγκαζίνο της Θεσσαλίας» και άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη προμηθευτεί φάρμακα, δίνοντας ως παράδειγμα την Γερμανία.
Ο dr. Δημήτρης Κούβελας υποστήριξε ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί ανοσία της αγέλης με τα εμβόλια, διότι αυτά δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο διαφημίζονται, δρουν δευτερογενώς δηλαδή παράγουν την πρωτεΐνη της ακίδας, χωρίς να γνωρίζουμε πόσο αυτό λειτουργεί, ενώ ξέρουμε πλέον ότι αυτή μπορεί να είναι και νοσογόνος.
«Πόσο αποτελεσματικό είναι ένα εμβόλιο το οποίο ακόμη και αν το κάνουμε και μπορούμε να κολλήσουμε τον κορωνοϊό και να τον μεταδώσουμε και γιατί Αγγλία και Ισραήλ που ολοκλήρωσαν τους εμβολιασμούς έχουν πάλι έξαρση κρουσμάτων;», αναρωτήθηκε ο καθηγητής.
Και τα 4 εμβόλια έχουν παρενέργειες τα συμβατικά όπως το Astrazeneca, πιο άμεσες, τα mRNA όπως της pfizer, πιο μακροπρόθεσμες και θα έπρεπε να έχουμε περισσότερες κλινικές μελέτες για τη δράση τους, αλλά λειτούργησε η παγκόσμια κοινότητα κάτω από σπουδή καθώς εξελισσόταν η πανδημία .
Θα έπρεπε και τα εμβόλια να χορηγηθούν όπως όλα τα καινούρια φάρμακα, δηλαδή δίνοντάς τα στους πληθυσμούς που τα έχουν περισσότερο ανάγκη και θα είχαν σοβαρές επιπλοκές από τον κορωνοϊό, υποστήριξε ο καθηγητής της Φαρμακολογίας για να καταλήξει:
«Η  Γερμανία προμηθεύτηκε με 200.000 αντισώματα, ενώ η Ελλάδα όχι. Αντίθετα θα πάρουμε 30 εκατομμύρια εμβόλια, άρα κάποια ποσότητα θα περισσέψει και θα πεταχτεί και δεν είναι οικονομικό το θέμα με τα αντισώματα γιατί ήδη τα εμβόλια θα μας στοιχίσουν περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ».

iskra
taneatisgaleras

Δευτέρα 21 Ιουνίου 2021

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ - The Documentary - ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3

Πανδημαγωγοί - The Documentary
Το ντοκιμαντέρ για την πανδημία.
Η ανασκόπηση των πεπραγμένων,
της ακολουθίας,
της ανακολουθίας και του κλίματος φόβου.
Σενάριο/Αφήγηση: Πέτρος Αργυρίου Σε 3 επεισόδια.
3o Επεισόδιο
22. Οι Αρνητές του Συστήματος Υγείας
23. Πιο Καλή Η Μοναξιά
24. Οι Αρνητές των Ίδιων τους των Μέτρων
25. Εμβόλια
26. Οι Αρνητές της Φαρμακοεπαγρύπνισης
27. Η Παταγώδης Μεγαλομανία της Εμβολιάδας
28. Μεταλλάξεις
29. Οι Αρνητές των Φαρμάκων
30. Μέτρα και Επίμετρα
Πέτρος Αργυρίου:https://agriazwa.blogspot.com/
Μπορεί η πανδημία να τελείωσε (όχι δεν μπορεί. Αλλά ας προσποιηθούμε ότι ζούμε στον ίδιο φανταστικό κόσμο που κατασκήνωσε στον εγκέφαλο σου μέσω της τηλεόρασης κι ότι όπου να ναι τελειώνει με τον μαζικό πειραματικό εμβολιασμό).

Έστω ότι τελείωσε ή ότι τελειώνει. Όπου να ναι. Δεν θα τελειώσουν όμως μαζί της όλα τα υπόλοιπα λοιμώδη νοσήματα, έτσι δεν είναι; Θα ρθούν ξανά οι γρίπες κι άλλοι ιοί του αναπνευστικού, φυματίωση έχουμε μπόλικη, HPV, σιγκέλλωση και ποιος ξέρει τι άλλο θα σκάσει. Παρτο χαμπάρι αδερφέ. Όσο είσαι βιολογικός οργανισμός, όλο και κάτι θα κολλήσεις, όλο και κάποιον θα κολλήσεις. Δεν έχει σημασία αν αυτό το κάτι είναι λιγότερο μεταδοτικό κι επικίνδυνο από τον Covid. Αφού τα συμφωνήσαμε: καμιά ζωή δεν περισσεύει. Ας δούμε λοιπόν τι μπορείς να κάνεις για να προστατέψεις απολύτως τους άλλους ανθρώπους από την μιαρή, λοιμώδη ύπαρξη σου, αδιαφορώντας για την ύπαρξη σου.

Α) Μάσκες παντού και πάντα: Είπαμε να χουμε φαντασία αλλά όχι και τόσο. Χρειάζεται κάτι πιο ολοκληρωμένο από αυτό που όλη την ώρα βρωμίζει και λερώνεται. Οπότε πάμε στην

Β) Διαστημική στολή: Άνα γεια σου. Κάτι που να προστατεύει την ζωή σε συνθήκες που δεν υποστηρίζουν την ζωή. Έχουμε θεματάκι όμως: Τα υλικά της είναι ακριβά. Παιδάκια στην αφρική πεθαίνουν στα ορυχεία για να έχεις εσύ προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Το κυριότερο όμως πρόβλημα είναι ότι μπορεί εσύ να προστατεύεις τους άλλους από τον εαυτό σου, δεν προστατεύεις όμως τους άλλους από τους άλλους. Κάποιος μπορεί να ακουμπήσει την στολή σου που ακούμπησε κάποιος άλλος που είχε μεταδοτικό νόσημα. Συμπέρασμα: Οι διαστημικές στολές δεν παρέχουν 100% προστασία στους άλλους. Κι είναι ατομική σου ευθύνη να πάρεις την στολή σου και να πας στο

Γ) Διαστημικό σταθμό. Τώρα μιλάμε. Αρκεί να είσαι μόνος σου. Θα μπορούσες...

read more:https://agriazwa.blogspot.com/2021/06/blog-post_15.html

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ - The Documentary - ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2

Πανδημαγωγοί - The Documentary
Το ντοκιμαντέρ για την πανδημία.
 Η ανασκόπηση των πεπραγμένων, της ακολουθίας, της ανακολουθίας και του κλίματος φόβου.
Σενάριο/Αφήγηση: Πέτρος Αργυρίου
Σε 3 επεισόδια. 2o Επεισόδιο
11. Το Στίγμα
12. Οι Αρνητές των Δικαιωμάτων
13. Οι Αρνητές των Μέτρων
14. Οι Αρνητές της Θείας Κοινωνίας
15. Οι Αρνητές της Μάσκας
16. 4η Βιομηχανική Επανάσταση
17. Νενικήκαμεν
 18. Προβλέψεις
19. Οι Αρνητές της Κοινής Λογικής
20. Η Λογική του Παραλόγου
21. Καμμιά Ζωή Δεν Περισσεύει;

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ - The Documentary - Επεισόδιο 1ο

Πανδημαγωγοί - The Documentary Το ντοκιμαντέρ για την πανδημία. Η ανασκόπηση των πεπραγμένων, της ακολουθίας, της ανακολουθίας και του κλίματος φόβου. Σενάριο/Αφήγηση: Πέτρος Αργυρίου Σε 3 επεισόδια. ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1ο 01. Ακούγοντας τους ειδικούς 02. Πανδημικοί Συναγερμοί και Ετοιμότητα 03. Οι Αρνητές της Πανδημίας 04. Μια Απλή Γριπούλα Είναι και Οι Ψεκασμένοι 05. Οι Αρνητές των Τεστ 06. Υπερεκτιμώντας την Θνητότητα 07. Υπερκαταγράφοντας Θανάτους 08. Οι Αρνητές της Ανοσίας 09. Οι Αρνητές της Ανοσίας Αγέλης 10. Οι Αρνητές της Κοινωνίας

Τι αναφέρει στο blog του, ο Πέτρος: https://agriazwa.blogspot.com/2021/06/blog-post_12.html

Κάποιες φορές, με ρωτάνε πως είσαι; Πως να είμαι; Ήμουν οριακά πριν τον εγκλεισμό. Κατά την διάρκεια του, έβλεπα μόνο έναν άνθρωπο για μερικά λεπτά της μέρας: Τον πατέρα μου, ζωή να ΄χει. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τους πρώτους τρεις μήνες έγραψα 32 άρθρα για την πανδημία, τους επόμενους τρεις μήνες ένα βιβλίο για την πανδημία και τους υπόλοιπους 5, σχεδίασα ένα ντοκιμαντέρ για την πανδημία, του οποίου το υλικό είδα κατά μέσο όρο 30 φορές. Κι όλα αυτά, συντονιζόμενος με όλα τα δελτία ειδήσεων όλη την μέρα, μήπως τυχόν και διαφύγει κάτι. Οι καταχρήσεις μου χτύπησαν κόκκινο, η υγεία μου πήρε την κατιούσα και ανήκω πλέον στις ευπαθείς για σοβαρό Covid ομάδες. Οπότε χρωστάω πολλά στους ιθύνοντες. Πάρα πολλά. 

Κι έτσι σκαρφιστήκαμε το ντοκιμαντέρ Πανδημαγωγοί για να αρχίσουμε να ξεχρεώνουμε. Μεγάλοι πρωταγωνιστές του, οι ειδικοί μας, ή μάλλον οι δικοί τους ειδικοί, οι ειδικοί τους. 

Τους παρακολουθούμε από τις αρχές του Μάρτη, να λένε πότε τ' ένα και πότε τ΄ άλλο σε ένα αφήγημα πρωτοφανών οβιδιακών μεταμορφώσεων, που φόρεσε τον μανδύα της επιστήμης, σε ένα μασκάρεμα του φασισμού σε ζήλο για το απαξιωμένο εδώ και χρόνια σύστημα δημόσιας υγείας που οι ελλείψεις του σε συνδυασμό με τον πανδημικό πανικό οδήγησαν σε πολλές περιοχές στο μεγαλύτερο ποσοστό των θανάτων από αυτούς που με τα στανιό βαπτίστηκαν θάνατοι Covid. 

Σήμερα, για να προστατευτεί η εμβολιαστική εκστρατεία, τα κριτήρια καταγραφών αλλάζουν: Σε όλο και περισσότερες χώρες αρχής γενομένης από τις ΗΠΑ και την Μ.Βρετανία, τα κριτήρια καταγραφών αλλάζουν για τους εμβολιασμένους. 

Δύο μέτρα και δύο σταθμά για εμβολιασμένους κι ανεμβολίαστους, όχι μόνο στην κοινωνική ζωή και την επιστροφή στην Νέα Κανονικότητα, αλλά και στα "επιστημονικά" κριτήρια. Αλλά για αυτά θα γράψω εκτενέστερα σύντομα. 

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 12/6/2021 

Κυριακή 20 Ιουνίου 2021

Jorge Bucay: Μη νιώθεις νικημένος προτού ακόμη νικηθείς

 «Μη νιώθεις νικημένος προτού ακόμα νικηθείς». Ή, αν προτιμάς: «Μη θεωρείς τον εαυτό σου χαμένο προτού έρθει η ώρα της τελικής κρίσης». 
Διότι…
Και με την ευκαιρία, μου διηγήθηκε κι άλλο παραμύθι.
Ήταν μια φορά ένας άνθρωπος που φοβόταν πάρα πολύ τις ασθένειες και, προπαντός, έτρεμε τη μέρα που θα ερχόταν ο θάνατος.
Μια μέρα, μέσα σε τόσες παλαβές ιδέες, σκέφτηκε ότι μπορεί και να ήταν ήδη νεκρός. 
Τότε, ρώτησε τη γυναίκα του: «Για πες μου γυναίκα. Μήπως είμαι πεθαμένος;»
Εκείνη γέλασε και του είπε να πιάσει τα χέρια και τα πόδια του. 
«Βλέπεις; Είναι ζεστά! Άρα, είσαι ζωντανός. 
Αν ήσουν πεθαμένος, τα χέρια και τα πόδια σου θα ήταν παγωμένα». 
Του φάνηκε πολύ λογική η απάντηση αυτή και ηρέμησε. 
Λίγες βδομάδες αργότερα, μια μέρα που χιόνιζε, πήγε να κόψει ξύλα στο δάσος. 
Όταν έφτασε, έβγαλε τα γάντια του κι άρχισε να κόβει κορμούς με το τσεκούρι του.
Χωρίς να το σκεφτεί, αφηρημένα πέρασε το χέρι του από το μέτωπο και το αισθάνθηκε παγωμένο. 
Θυμήθηκε τι του είχε πει η γυναίκα του, έβγαλε τα παπούτσια και τις κάλτσες και διαπίστωσε με φρίκη ότι και τα πόδια του ήταν παγωμένα. Τότε δεν του έμεινε πια καμία αμφιβολία. «Κατάλαβε» ότι ήταν νεκρός.
«Δεν είναι σωστό ένας πεθαμένος να γυρίζει στο δάσος και να κόβει ξύλα» είπε. 
Έτσι, παράτησε το τσεκούρι κοντά στο μουλάρι του και ξάπλωσε στο παγωμένο χώμα, με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος του και τα μάτια του κλειστά. 
Λίγο μετά που πλάγιασε, ένα κοπάδι σκυλιά πλησίασε το δισάκι του όπου είχε τρόφιμα. 
Καθώς κανένας δεν τα εμπόδισε, έφαγαν ότι βρήκαν μέσα. 
Ο άνθρωπος τότε σκέφτηκε: «Τυχερά είναι που είμαι πεθαμένος. Αλλιώς, θα τα άρχιζα στις κλοτσιές και θα τους έδειχνα».
Το κοπάδι συνέχισε να οσμίζεται τον αέρα και ανακάλυψε ένα μουλάρι δεμένο σ΄ένα δέντρο. Εύκολη λεία για τα κοφτερά δόντια των άγριων σκυλιών. 
Το μουλάρι γκάριζε και κλοτσούσε και ο άνθρωπος σκεφτόταν πόσο θα ήθελε να το υπερασπιστεί αν δεν ήταν πεθαμένος. 
Σε λίγα λεπτά τα σκυλιά είχαν ξεπαστρέψει το μουλάρι και μόνο λίγα είχαν μείνει να ροκανίζουν τα κόκαλα.
Το άγριο κοπάδι, αχόρταγο, συνέχισε να τριγυρίζει εκεί γύρω. 
Δεν πέρασε πολλή ώρα ώσπου ένα σκυλί αντιλήφθηκε τη μυρωδιά του ανθρώπου. 
Κοίταξε και βρήκε τον ξυλοκόπο πλαγιασμένο ακίνητο στο έδαφος. 
Πλησίασε αργά, πολύ αργά, γιατί για το σκυλί οι άνθρωποι ήταν επικίνδυνα και ύπουλα πλάσματα.
Σε λίγα λεπτά, όλα τα σκυλιά είχαν κυκλώσει τον άνθρωπο με τα σάλια τους να τρέχουν.
«Τώρα θα με φάνε» σκέφτηκε ο άντρας. «Αν δεν ήμουν πεθαμένος, θα έβλεπαν.»  
Τα σκυλιά πλησίασαν…. 
Και βλέποντας τον ακίνητο, τον έφαγαν.

stonantilogo


"Ενώ εσύ μου φώναζες, δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα"

"... Ενώ εσύ μου φώναζες, δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…"
Ενώ εσύ μου φώναζες...
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να σε φοβάμαι…
Ενώ εσύ μου φώναζες, τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…
Ενώ εσύ μου φώναζες, με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…
Ενώ εσύ μου φώναζες, η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…
Ενώ εσύ μου φώναζες, ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…
Ενώ εσύ μου φώναζες, θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…
Ενώ εσύ μου φώναζες, αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…
Ενώ εσύ μου φώναζες, ήμουν μόνος μου…
Ενώ εσύ μου φώναζες, σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…
….
Ενώ εσύ μου φώναζες, δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα… 
Author: Κατερίνα Μάλλιου