Ελεγχόμενη ασυδοσία

 Ελεγχόμενη ασυδοσία Κώστας Καββαθά* 

* Στο αρχείο μου έχω χίλια δυό πράγματα .
Ανάμεσά τους και πολλά αποκόμματα εφημερίδων και περιοδικών.
Ξεφυλλίζοντας να βρω κάτι έπεσα πάνω σε γραπτά ενός πολύ αγαπημένου συγγραφέα και δημοσιογράφου του Κώστα Καββαθά, ναι, ναι του Κώστα Καββαθά των τεσσάρων τροχών που ποτέ δεν «μάσησε» τα λόγια του.
Που κάθε κείμενό του σε τρύπαγε στην καρδιά.
Ένα από τα πολλά του και αυτό που σας μεταφέρω εδώ.
Το μεταφέρω για να δούμε ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει από τότε, το μακρινό 1998 που φώναζε ο αγαπημένος Καββαθάς.
Είχε γράψει αυτό το άρθρο και είχε δημοσιευτεί στο «TO άλλο ΒΗΜΑ» την Κυριακή 15 Μαρτίου
Σήμερα 11-07-2021 όχι μόνο δεν έχει αλλάξει κάτι, αλλά οι καταστάσεις έχουν εκτραχηλιστεί - Κρίμα, πολύ κρίμα.
Είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως.
Και από πολιτισμό; ΜΗΔΕΝ και ακόμα παρακάτω - υπό του μηδενός – ntina
                    Ελεγχόμενη ασυδοσία – Κώστας Καββαθά* 
Τελικά αμείλικτο τίθεται το ρώτημα: Μπορεί ή όχι ο κάθε «γιωταχής» να σταθμεύει όπου του καπνίσει, όπως του καπνίσει, όταν του καπνίσει (όπως ζητούν οι «μαχητές» ενάντια στην ελεγχόμενη στάθμευση) ή, κατά πώς έχουν γίνει τα πράγματα, να υπάρχει κάποιος έλεγχος ώστε να μην παρουσιάζονται τα φαινόμενα αλητείας που κάθε πολιτισμένος άνθρωπος, με ή χωρίς «γιωταχί», αντικρίζει καθημερινά στους ελληνικούς δρόμους;
        Προς μεγάλη λύπη ορισμένων αφελών, που ίσως πίστεψαν ότι επειδή «μου αρέσουν τα αυτοκίνητα» θα ήμουν κατά του μέτρου της ελεγχόμενης στάθμευσης, δηλώνω ότι όχι απλώς το εγκρίνω αλλά εδώ και… 25 χρόνια γράφω πώς και πού πρέπει να εφαρμοσθεί.
        Έγραφα, για παράδειγμα, ότι έπρεπε να υπάρχει νόμος που να λέει ότι για να μπορεί να αγοράσει «γιωταχί» κάποιος που κατοικεί στο αποκαλούμενο «κέντρο» πρέπει πρώτα να αποδείξει στις αρχές ότι διαθέτει χώρο στάθμευσης (όπως γίνεται στο Τόκιο). Εγραφα ότι οι δήμοι πρέπει να δίνουν σοβαρά κίνητρα (ακόμη και δωρεάν θέσεις στάθμευσης) σε όσους αγοράζουν και χρησιμοποιούν φιλικά προς το περιβάλλον οχήματα αλλά και δίκυκλα.
        «Φώναζα» για την ανάγκη κάθε πολυκατοικία να διαθέτει τον δικό της χώρο στάθμευσης, ώστε να μένει χώρος για τους πεζούς.
        Τίποτε από όλα αυτά δεν έγινε γιατί ο κάθε υπουργός, ίσως και η κάθε κυβέρνηση, υπέκυπτε στις απαιτήσεις των:
      Καταπατητών δημόσιας γης (πηγαίνετε στον «Κρεμασμένο Λαγό» στη Βούλα να δείτε ώς πού έφτασαν οι ροζ «βίλες» και τι απέγινε το δάσος που κάηκε και κάηκε και ξανακάηκε).
      Φρικτών μικρομεσαίων, που κάνουν την πιλοτή τους «παξιμάδι».
      Μικρών και μεγάλων εργολάβων που δεν έχουν αφήσει τρύπα που να μην την έχουν μπαζώσει ή χτίσει επειδή «τα ‘χουν κάνει πλακάκια» με το «κράτος».
       Τοπικών σατραπίσκων που έχουν μετατρέψει τις κοινότητες / δημαρχίες σε γκέτο, μεταβάλλοντας τους δρόμους μπροστά στις βίλες τους σε ιδιωτικά πάρκινγκ, στραγγαλίζοντας την κυκλοφορία και έτσι δηλητηριάζοντας 3,5 εκατομμύρια ανθρώπους από τα αέρια του θερμοκηπίου των εκατοντάδων χιλιάδων «γιωταχί» που, για τους παραπάνω λόγους, σέρνονται σαν κάμπιες στις λιγοστές λεωφόρους.
       Τίποτε δεν έχει γίνει σωστά από την ημέρα που ιθύνοντες και «λαός» απώλεσαν τη δικαιολογία να παριστάνουν τους ανήξερους. Και την απώλεσαν αφενός από την εξάπλωση των μέσων μαζικής ενημέρωσης (και ιδιαίτερα της TV) και αφετέρου από την ανακάλυψη μιας ιδιότητας που αποκαλείται «κοινός νους».
        Στην τηλεόραση είδαν πως ένας πραγματικά πολιτισμένος άνθρωπος δεν παρατάει το «γιωταχί» του όπου τον βολεύει. Εκεί είδαν τα αυτοκίνητα να σταματούν στις διαβάσεις για να περάσουν οι πεζοί. Στις εφημερίδες και στα περιοδικά διάβασαν ότι δεν πρέπει να «καβαλάνε» τα πεζοδρόμια, να ξεριζώνουν τα λιγοστά δέντρα, να κλείνουν ακόμη και τις εισόδους των σπιτιών.

Τελικά αμείλικτο τίθεται το ρώτημα: Μπορεί ή όχι ο κάθε «γιωταχής» να σταθμεύει όπου του καπνίσει, όπως του καπνίσει, όταν του καπνίσει (όπως ζητούν οι «μαχητές» ενάντια στην ελεγχόμενη στάθμευση) ή, κατά πώς έχουν γίνει τα πράγματα, να υπάρχει κάποιος έλεγχος ώστε να μην παρουσιάζονται τα φαινόμενα αλητείας που κάθε πολιτισμένος άνθρωπος, με ή χωρίς «γιωταχί», αντικρίζει

      Τα ΜΜΕ τούς πληροφόρησαν ότι χωρίς μητροπολιτικό σχεδιασμό, και αν ο κάθε τοπικός «άρχοντας» κάνει ότι του καπνίσει (όπως συμβαίνει σε πολλές κομητείες των Αθηνών αλλά, όπως με πληροφορούν οι αναγνώστες της στήλης, και σε… χωριά), σύντομα οι πόλεις θα γίνουν όχι απλώς «απάνθρωπες» (άλλη κουταμάρα και αυτή γιατί δεν υπάρχει πιο ωραία «απάνθρωπη» πόλη στον πλανήτη από τη Νέα Υόρκη), αλλά τόποι όπου οι… συνοικιακοί πόλεμοι θα δίνουν και θα παίρνουν.
      Τίποτε λοιπόν από όλα αυτά δεν έγινε, αλλά από καγκελάκια, μπάρες, σιντριβάνια και «αναβαθμίσεις» υποβαθμισμένων περιοχών άλλο τίποτε.
      Οι ελληνικές πόλεις (και οι ελληνικοί δρόμοι) δεν εξυπηρετούν πλέον όλους τους πολίτες αλλά μικρά, σικάτα, άκρως εγωιστικά, 100% ρατσιστικά γκρουπάκια και γκρουπούσκουλα τα οποία, επειδή διαθέτουν το απαραίτητο «βύσμα» στο ένα ή στο άλλο κόμμα, μετατρέπουν τις περιοχές τους σε μικρούς, ιδιωτικούς «παραδείσους», πάντα βέβαια «για την υγεία των παιδιών τους».
     Μακάρι να είχα τον χώρο για μερικές φωτογραφίες από αυτά τα γκέτο, για να δείτε πού και πώς παρκάρουν οι βυσματούχοι και πού οι απλοί πολίτες.
    Ποια είναι τελικά η άποψη του γράφοντος;
    Απλά… όλοι οι δρόμοι (με την εξαίρεση εκείνων που περνούν μπροστά από σχολεία, νοσοκομεία, οίκους ευγηρίας κλπ.) πρέπει να είναι ελεύθεροι για χρήση από όλους τους πολίτες.
      Επειδή όμως υπάρχουν και πολλοί τοπικοί άρχοντες που τιμούν τη λαϊκή εντολή και θέλουν να κάνουν καλύτερη τη ζωή των πολιτών, επειδή καλώς ή κακώς ο σύγχρονος άνθρωπος χρησιμοποιεί και θα χρησιμοποιεί το επιβατικό αυτοκίνητο και επειδή η βελτίωση της ποιότητας απαιτεί χρήμα, λέω όχι απλώς «ναι» στην ελεγχόμενη στάθμευση αλλά ελπίζω να επεκταθεί παντού, ακόμη και στα γκέτο που ανέφερα πιο πάνω.
      Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια οι (ιδιωτικές) εταιρείες που θα αναλάβουν το έργο να διαθέτουν ένα μίνιμουμ υποδομής (και σοβαρότητας) ώστε οι ελεγκτές τους να μη δίνουν την ίδια στιγμή 15 κλήσεις στο ίδιο αυτοκίνητο, σε 22 διαφορετικούς δρόμους της πόλης.
     Μία ακόμη προϋπόθεση είναι να σταματήσουν οι κραυγές των λαϊκιστών, αλλά αυτό είναι μάλλον δύσκολο στη χώρα της φαινομενικής πραγματικότητας.
         Υ.Γ. Ευχαριστώ τους δεκάδες αναγνώστες της στήλης που έκαναν τον κόπο να γράψουν παρουσιάζοντας και άλλες συνήθειες της συνομοταξίας των Γ.Μ.Τ.Β. (γκλαμουρομπουρτζοτυρόβλαχων). Θα επανέλθουμε.

Και από πολιτισμό; 

ΜΗΔΕΝ και ακόμα παρακάτω -υπό του μηδενός - ntina

Τάδε έφη Μανώλης Ρασούλης: Θάνατος στη λογική του καριόλη

Μανώλης Ρασούλης, Έλληνας συγγραφέας, 
τραγουδιστής, 
στιχουργός,
δημοσιογράφος.
 Ο Μανώλης Ρασούλης γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1945 στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου και έζησε ως τα δεκαοκτώ του χρόνια. 
Τα παιδικά του χρόνια ήταν όμορφα και γεμάτα εμπειρίες. 
Βοηθούσε τον πατέρα του που ήταν χρυσοχόος, έψελνε στον Πολιούχο Άγιο Μηνά και διάβαζε Καζαντζάκη. 
Χόρευε και μάλιστα είχε κερδίσει και βραβείο στους μοντέρνους χορούς, έπαιζε ποδόσφαιρο ενώ στο σχολείο ήταν άριστος μαθητής και σημαιοφόρος.
Με πατέρα και θείο αριστερούς, εντάχθηκε και ο ίδιος από νωρίς στη νεολαία της αριστεράς. 
Από μικρός είχε αρχίσει να προβληματίζεται, να αγωνιά και να αγωνίζεται για έναν καλύτερο κόσμο.
Είχε έντονη τη φωτιά της αναζήτησης μέσα του. 
Έβλεπε τον κόσμο σαν ένα μεγάλο μυστήριο το οποίο ήθελε να γνωρίσει,
να συμμετάσχει, 
να εξερευνήσει,
 να ζήσει. 
Έψαχνε πάντα να βρει νόημα στα πάντα, ακόμα και στα πιο απλά όπως το όνομά του, για το οποίο έλεγε χαρακτηριστικά "Εμμανουήλ στα Χριστιανικά, σημαίνει άνθρωπος του Θεού και Ρασούλης στα Ισλαμικά σημαίνει πάλι άνθρωπος του Θεού".
Παρακολουθούσε, 
παρατηρούσε,
στοχαζόταν,
ενημερωνόταν για όλα όσα συνέβαιναν στη χώρα του αλλά και στον κόσμο όλο.
Η απογοήτευσή του θα πρέπει να ήταν απύθμενη για όσα έβλεπε να συμβαίνουν στην Ελλάδα στο τέλος της δεκαετίας του 2000 και μετά - φαντάζομαι πια θα ήταν η απογοήτευσή αν ζούσε σήμερα -  
Ένας  άνθρωπος που αγωνίζεται σε όλη του τη ζωή για την εξέλιξη της ανθρωπότητας και το καλό, έτσι όπως ο ίδιος μπορεί και ξέρει, που αγωνίζεται για την ελευθερία, την τέχνη και την αγάπη, σίγουρα  η απογοήτευση του είναι απύθμενη όταν τα πάντα στον κόσμο αναποδογυρίζουν και χάνεται η χαρά της ζωής,
χάνεται το φιλί,
χάνεται η αγκαλιά!
Ο Μανώλης Ρασούλης πολλές από τις σκέψεις του τις έκανε τραγούδια και ιστορίες για τα βιβλία του. 

Ήταν μέγας λεξιπλάστης, ο Μανώλης. 
Και κάπου εκεί μέσα στη ρωγμή του χρόνου έγραφε:

Θάνατος στη λογική του καριόλη
"Ο τίτλος δεν εννοεί: θάνατος στον καριόλη.
Στη λογική του καριόλη. Αυτό είναι ο χειρότερος θάνατος για τον καριόλη.
Ήσυχα κοιμάται η πόλη
Κι όμως αλυχτά η λογική του καριόλη
Μα για ποιόν καριόλη πρόκειται;
Τώρα οι υπεύθυνες κι ένοχες εξουσίες τον λένε άσωτο.
Ο άσωτος είχε έναν μη άσωτο πατέρα. Που όταν ξεασώτεψε κι επέστρεψε, ο πάτερ φιμίλιας έσφαξε τον ταύρο τον σιτευτό.
Τούτος ο άσωτος ο greek ποιόν έχει πατέρα για να τον συγχωρέσει;
Ο ίδιος ο πατέρας του ήτανε μπερμπάντης κι άχρηστος οπότε ο γκρίκ πήρε το στιλ του.
Παρ΄τον έναν, χτύπα τον άλλον.
Όμως ας μη τα μηδενίζουμε όλα.
Θα μπορούσαμε να πούμε συμβιβαστικά: συγχώρεσε τον, δεν ξέρει τι κάνει. Αγνοεί η δεξιά του τι ποιεί η αριστερά του.Κι όμως ο καριόλης είναι καριόλης.
Έκ γενετής; Μπορεί.
Πολλοί καριόληδες γεννούν την καριολαρία.
Η οποία κάνει μετάσταση παντού. Το ΄χα πεί: αυτή η λογική θα καταστρέψει τη χώρα. Την Ευρώπη. Τον πλανήτη.
Ήδη φαίνονται τ΄αποτελέσματα. Και τ΄αποτέλεσμα μετράει. Καταβρόχθισε το μέτρο.
Σαν όν δε μετράει.Κι έγινε μάζα.Κι έγινε μπάζα. Χειρότερα κι απο την Αϊτή. 

Πλάκωσε τους αθώους κάτω απ΄ τα ερείπια. 

Κατάστρεψε την προλεταριακή κουλτούρα, κατάστρεψε την αστική κουλτούρα. 

Έβγαλε εσαεί τους όρχεις του όξω προς κοινή θέα. 

Απο βαθειά εκδίκηση. 

Γιατί μικρός ήταν φτωχός.

Και τώρα βρέθηκε με καταθέσεις. 

Ο γαμάω.
Οι αρχαίοι Έλληνες φτιάξανε τον άριστο, οι φεουδάρχες τον ιππότη, οι αστοί τον τζέντλμαν, οι μεταδικτατορικοί ρωμιοί έφτιαξαν τον γαμάω. 

Στα παπάρια του. 

Κατάντησε την πιο ωραία και ιστορική χώρα ένα γραψαρχιδιστάν.
Και το΄χε πεί ο Τρότσκι: "το αποκρουστικότερο πλάσμα στον κόσμο είναι ο μικροαστός στην αρχική του συσσώρευση.
Σάμπως είχαμε κι αστούς;
Ούτε πλούσιους.
Πλουτοκράτες. Αρχιδομούνια.
Εδώ, ναι εδώ, η μητρόπολις των έτσι και στουπέτσι.
Σφάζονται στα γήπεδα. Ποιοί;
Οι εκτελεστές.
Οι ηθικοί αυτουργοί τα βράδια στα σκυλάδικα σου λένε: «πάρτα, αλλά θέλω το τάδε πιπίνι». "Μάλιστα αφεντικό" ακούγεται η υπόκλησις του γιουβέτσι.
Χορεύουν ημίγυμνα τα ρωσοδούλια, και οι όρχεις των έτσι νάααα.
Τώρα λέν δεν υπάρχει σάλιο.
Και τους σοδομούν χωρίς σάλιο.
Ποιοί; Οι γαμάω.
Βάσει τίνος;
Της λογικής του καριόλη.
Ο μέσος έλλην ανθρωπάκος άλλα λέει, άλλα κάνει και άλλα εννοεί!
Εννοείται.
Όμως μας έχει μείνει ακόμα η γκρίκ σάλατ. 

Η μεγαλοφυής σύλληψη που κόβεις ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι κι άντε φέτα και τ’ανακατεύεις. Κανείς πρίν δεν το ΄χε σκεφτεί. 

Μόνο οι γκρικς.
Κι έτσι τέλειωσε ένα υπέροχο έπος: ο Ζόρμπα.
Ελύτης: βραβείο. 

Σεφέρης: βραβείο. 

Θοδωράκης: βραβείο. 

Χατζιδάκις: βραβείο.
Τώρα γιουροβίζο in greenglish.
Λέει δεν έχει λεφτά. Λέει δεν του δανείζει η παγκόσμια αγορά.
Με τόκους σε πριαπισμό. 

Κι όλα τα λεφτά του ΄80-΄90 που πήγαν; 

Πήγαν εκεί που πάει η αγάπη όταν πεθαίνει.
Τη δεκαετία που δεν μου πέταγαν ούτε ψίχουλα. 

Εμένα που ήξερα απο αγάπη.
Live.
Τώρα κρυμένοι στο ποτάμι ανασαίνουν με καλάμι.
Κι ακαρτερούν στις ρούγες πότε θα πέσουν τα κόνδιλα σαν το μάννα.
Κι όρχεις όξω. Πρός επίδειξη.
Τις μπέρδεψαν με τις ορχιδέες.
Εν κατακλείδι - αν και το θέμα (ανάθεμα) χρίζει διατριβών και κειμένων- αν θέλουμε να μιλήσουμε για ζωή, να αναστήσουμε τη ζωή ας φωνάξουμε με ψυχή (βαθιά και ρηχά) και φωνή: Θάνατος στη λογική του καριόλη.
Θάνατος"  rasoulis

     

     Οι σκέψεις του και οι απόψεις του είχαν ενοχλήσει πολλούς.
 Κατηγορήθηκε πολλές φορές από τα πάσης φύσεως κατεστημένα, όπως έγραψε ο ίδιος, ως αναρχικός και επικίνδυνος.
Ο ίδιος όμως επέμεινε και στάθηκε πιστός στη δημιουργία και στις αξίες του και δεν σταματούσε να εξυμνεί την αληθινή ομορφιά της ζωής.
Ο Μανώλης Ρασούλης "έφυγε" για το μεγάλο ταξίδι στις 5 Μαρτίου του 2011, στα εξήντα πέντε του μόλις χρόνια.

ntina

Δ.Κούβελας- Κ.Πουλάς-Κ.Φαρσαλινός: ΟΧΙ στο σύγχρονο απαρτχάιντ και στις διακρίσεις των πολιτών!

Τι είναι η permaculture μεταφραζόμενο στα ελληνικά "μόνιμη καλλιέργεια" ;

Η λέξη permaculture αποτελεί σύμμειγμα των λέξεων permanent agriculture και permanent culture.
Στα ελληνικά έχει πολλές αποδόσεις. 
Ξεκίνησα να χρησιμοποιώ τον ορισμό αεικαλλιέργεια ο οποίος προέρχεται από τις λέξεις αειφόρος + καλλιέργεια γιατί πιστεύω πως είναι η πιο πιστή ελληνική απόδοση της λέξης permaculture. 
Ωστόσο, επειδή βλέπω πως ο καθένας προτιμάει κάτι διαφορετικό, έχω αποφασίσει να χρησιμοποιώ κυρίως τη λέξη περμακουλτούρα, γιατί πλέον είναι διεθνής όρος. 
Στα ελληνικά επίσης χρησιμοποιούνται οι όροι Συνεχής Καλλιέργεια, Διαρκής Καλλιέργεια, Μόνιμη Καλλιέργεια και (λιγότερο συχνά γιατί χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς) Αειφόρος Καλλιέργεια.
Τι είναι η περμακουλτούρα - permaculture;
Η περμακουλτούρα είναι μια επιστήμη σχεδιασμού οικοσυστημάτων η οποία μας δείχνει πώς μπορούμε να καλύψουμε όλες μας τις ανάγκες μιμούμενοι τη φύση, χρησιμοποιώντας αρχαίες τεχνικές μαζί με καινούργια τεχνογνωσία, σεβόμενοι τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Αφορά όλες τις πλευρές της ζωής και εφαρμόζεται παντού από το χωριό μέχρι την πόλη. Ουσιαστικά μας δείχνει πώς μπορούμε να πορευτούμε προς την αυτάρκεια και την αυτονομία.
Με άλλα λόγια, ότι χρειάζεται για να ζήσεις χωρίς «σκοτούρες» όπως έλεγε η γιαγιά μου, σου τα παρέχει η γη και το μόνο πράγμα που χρειάζεσαι είναι ένα ανοιχτό μυαλό για να τα συνδυάσεις με αρμονικό τρόπο.
Στα ελληνικά έχει πολλές αποδόσεις. 
Ξεκίνησα να χρησιμοποιώ τον ορισμό αεικαλλιέργεια ο οποίος προέρχεται από τις λέξεις αειφόρος + καλλιέργεια γιατί πιστεύω πως είναι η πιο πιστή ελληνική απόδοση της λέξης permaculture. 
Ωστόσο, επειδή βλέπω πως ο καθένας προτιμάει κάτι διαφορετικό, έχω αποφασίσει να χρησιμοποιώ κυρίως τη λέξη περμακουλτούρα, γιατί πλέον είναι διεθνής όρος. 
Στα ελληνικά επίσης χρησιμοποιούνται οι όροι Συνεχής Καλλιέργεια, Διαρκής Καλλιέργεια, Μόνιμη Καλλιέργεια και (λιγότερο συχνά γιατί χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς) Αειφόρος Καλλιέργεια.
Τι είναι η περμακουλτούρα - permaculture;
Η περμακουλτούρα είναι μια επιστήμη σχεδιασμού οικοσυστημάτων η οποία μας δείχνει πώς μπορούμε να καλύψουμε όλες μας τις ανάγκες μιμούμενοι τη φύση, χρησιμοποιώντας αρχαίες τεχνικές μαζί με καινούργια τεχνογνωσία, σεβόμενοι τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Αφορά όλες τις πλευρές της ζωής και εφαρμόζεται παντού από το χωριό μέχρι την πόλη. Ουσιαστικά μας δείχνει πώς μπορούμε να πορευτούμε προς την αυτάρκεια και την αυτονομία.
Με άλλα λόγια, ότι χρειάζεται για να ζήσεις χωρίς «σκοτούρες» όπως έλεγε η γιαγιά μου, σου τα παρέχει η γη και το μόνο πράγμα που χρειάζεσαι είναι ένα ανοιχτό μυαλό για να τα συνδυάσεις με αρμονικό τρόπο.
Στα ελληνικά έχει πολλές αποδόσεις. 
Ξεκίνησα να χρησιμοποιώ τον ορισμό αεικαλλιέργεια ο οποίος προέρχεται από τις λέξεις αειφόρος + καλλιέργεια γιατί πιστεύω πως είναι η πιο πιστή ελληνική απόδοση της λέξης permaculture. 
Ωστόσο, επειδή βλέπω πως ο καθένας προτιμάει κάτι διαφορετικό, έχω αποφασίσει να χρησιμοποιώ κυρίως τη λέξη περμακουλτούρα, γιατί πλέον είναι διεθνής όρος. 
Στα ελληνικά επίσης χρησιμοποιούνται οι όροι Συνεχής Καλλιέργεια, Διαρκής Καλλιέργεια, Μόνιμη Καλλιέργεια και (λιγότερο συχνά γιατί χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς) Αειφόρος Καλλιέργεια.
Τι είναι η περμακουλτούρα - permaculture;
Η περμακουλτούρα είναι μια επιστήμη σχεδιασμού οικοσυστημάτων η οποία μας δείχνει πώς μπορούμε να καλύψουμε όλες μας τις ανάγκες μιμούμενοι τη φύση, χρησιμοποιώντας αρχαίες τεχνικές μαζί με καινούργια τεχνογνωσία, σεβόμενοι τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Αφορά όλες τις πλευρές της ζωής και εφαρμόζεται παντού από το χωριό μέχρι την πόλη. Ουσιαστικά μας δείχνει πώς μπορούμε να πορευτούμε προς την αυτάρκεια και την αυτονομία.
Με άλλα λόγια, ότι χρειάζεται για να ζήσεις χωρίς «σκοτούρες» όπως έλεγε η γιαγιά μου, σου τα παρέχει η γη και το μόνο πράγμα που χρειάζεσαι είναι ένα ανοιχτό μυαλό για να τα συνδυάσεις με αρμονικό τρόπο.
Απευθύνεται σε όλους όσους θέλουν να ζουν στεκόμενοι υποστηρικτικά προς τη Γη και με ευγένεια.
Όσο ασχολείστε με την permaculture, τόσο θα καταλαβαίνετε πως μέχρι και σε ένα διαμέρισμα μπορείτε να κάνετε μικρές αλλαγές που θα κάνουν μεγάλη διαφορά στη ζωή σας και στην κατάσταση του πλανήτη.
Η  Έλενα Συμεωνίδου, επεκτείνει τον ορισμό της περμακουλτούρας:
Η περμακουλτούρα είναι μία εφαρμοσμένη επιστήμη που βασίζεται σε πολλούς επιστημονικούς τομείς και στόχος της είναι ο σχεδιασμός ενός αειφόρου τρόπου ζωής, δηλαδή ενός τρόπου ζωής που δεν δανείζεται από το μέλλον αλλά αντιθέτως εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα των φυσικών πόρων για τις επερχόμενες γενιές. 
Αφορά και ασχολείται με όλες τις πλευρές της ζωής, το οικιστικό περιβάλλον, την ενέργεια, την παραγωγή τροφής, την προσαρμοστικότητα στις αενάως μεταβαλλόμενες συνθήκες της ζωής, την ανθρώπινη συνεργασία και την ομαλή και δημιουργική συμβίωση όλων των μορφών ζωής στον πλανήτη. 
Συνδυάζει την πανάρχαια με τη σύγχρονη επιστημονική γνώση και τεχνολογία έτσι ώστε να υλοποιήσει την ηθική θεωρητική της βάση: φροντίζουμε τον πλανήτη, φροντίζουμε τους ανθρώπους, βάζουμε όρια στη κατανάλωση και μοιραζόμαστε δίκαια το πλεόνασμα.
Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από τη μετάφραση της ιστοσελίδας What is Permaculture του Ινστιτούτου Περμακουλτούρας της Αυστραλίας, το οποίο αποτελεί έναν από τους φορείς με ηγετικό ρόλο στο κίνημα Περμακουλτούρας παγκοσμίως.
Η λέξη permaculture, νεολογισμός του Bill Mollison, αποτελεί σύμμειγμα των λέξεων permanent agriculture και permanent culture. 
Πρόκειται για ένα σύστημα σχεδιασμού και διαχείρισης αγροτικά παραγωγικών συστημάτων, που έχουν την ποικιλομορφία, τη σταθερότητα και την προσαρμοστικότητα των φυσικών οικοσυστημάτων. 
Στοχεύει στην αρμονική ενσωμάτωση του ανθρώπου στο τοπίο που τον περιβάλλει – και στη διαμόρφωση του τοπίου αυτού έτσι ώστε να εξασφαλίζει στον άνθρωπο τροφή, ενέργεια, ασφάλεια και τις υπόλοιπες υλικές και μη-υλικές ανάγκες του με βιώσιμο τρόπο. 
Χωρίς μόνιμη καλλιέργεια (permanent agriculture) η κοινωνική σταθερότητα δεν είναι εφικτή.
Η σχεδιασμός σύμφωνα με τις αρχές της περμακουλτούρας είναι ένα σύστημα σύνθεσης νοητικών, υλικών και στρατηγικών στοιχείων σε ένα μοντέλο που λειτουργεί για να ωφελήσει τη ζωή σε όλες της τις μορφές.
Η φιλοσοφία που διέπει την περμακουλτούρα είναι της συνεργασίας και όχι του ανταγωνισμού με τη φύση· της παρατεταμένης και προσεκτικής παρατήρησης και όχι της παρατεταμένης και άλογης δράσης· της προσέγγισης των ζωντανών συστημάτων για όλες τις λειτουργίες τους και όχι μόνο για την απόδοση ενός και μοναδικού προϊόντος από αυτά·  
και της διαχείρισης των οικοσυστημάτων με τρόπο που να τους επιτρέπει να εκδηλώνουν την ιδία τους εξέλιξη.
Η Περμακουλτούρα στη Φύση και την Κοινωνία
Καθώς η βάση της  περμακουλτούρας είναι ο σχεδιασμός με στόχο τη βελτίωση ενός συστήματος, μπορεί τούτη να προστεθεί σε οποιαδήποτε άλλη ηθική εκπαίδευση ή προσόντα τα οποία εξασκούμε, και είναι εν δυνάμει εφαρμόσιμη σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Εντούτοις, επικεντρώνεται σε ήδη κατοικημένη και σε αγροτική γη. 
Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτής της γης χρήζει επείγουσας αποκατάστασης και επανασχεδιασμού. 
Ένα βέβαιο αποτέλεσμα της χρήσης της γνώσης και των δεξιοτήτων που μας δίνει η περμακουλτούρα […] θα είναι η απελευθέρωση του μεγαλύτερου μέρους του πλανήτη από την ανθρώπινη χρήση για την αποκατάσταση των φυσικών οικοσυστημάτων. 
Και αυτά τα οικοσυστήματα πρέπει να πάψουμε να τα βλέπουμε κάτω από το πρίσμα της “χρησιμότητάς τους στους ανθρώπους”, παρά μόνο με την πολύ ευρεία έννοια της υγείας του πλανήτη.
Η πραγματική διαφορά ανάμεσα σε ένα καλλιεργημένο (σχεδιασμένο) οικοσύστημα και σε ένα φυσικό είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ειδών (και της βιομάζας) στην καλλιεργημένη οικολογία προορίζεται για τη χρήση των ανθρώπων ή των ζώων που αυτοί εκτρέφουν. Αποτελούμε ένα πολύ μικρό μέρος του συνόλου των ειδών στη φύση, και έχουμε στην άμεση διάθεσή μας μόνο ένα πολύ μικρό μέρος από τα προϊόντα, τη “σοδειά” αυτού του συνόλου. 
Ο σχεδιασμός της ανθρώπινης κατοικίας είναι ανθρωπο-κεντρικός, με την έννοια ότι αποσκοπεί κυρίως στη κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών.
Αυτός είναι ένας λογικός στόχος, αλλά είναι ανάγκη να τον εμπλουτίσουμε με μία φυσικο-κεντρική ηθική, που αποσκοπεί κυρίως στην προστασία της φύσης. 
Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα για τη φύση εάν δεν ελέγξουμε την απληστία μας και εάν δεν φροντίσουμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας κοντά στο χώρο που ζούμε. 
Εάν αυτός ο στόχος επιτευχθεί, μπορούμε να αποσυρθούμε από ένα μεγάλο μέρος της γης που τώρα καλλιεργείται με τις συμβατικές γεωργικές μεθόδους και να αφήσουμε αυτή τη γη να ευημερήσει.
[…]
Έχουμε κακοποιήσει το περιβάλλον και ξεφορτωθεί τα απόβλητά μας σε οικοσυστήματα που δεν χρειαζόταν να διαταράξουμε στο ελάχιστο, εάν σχεδιάζαμε και χρησιμοποιούσαμε κατάλληλα τα σπίτια και τους κήπους μας.
Εάν χρειάζεται να καθορίσουμε έναν κώδικα δεοντολογίας για τα φυσικά οικοσυστήματα, ας είναι ο παρακάτω:

1.    Ανυποχώρητη αντίθεση στη περαιτέρω διατάραξη των φυσικών δασών που έχουν απομείνει, και όπου οι περισσότεροι ζωντανοί οργανισμοί βρίσκονται ακόμη σε ισορροπία
2.    Δυναμική αποκατάσταση και σταθεροποίηση των υποβαθμισμένων και κατεστραμμένων φυσικών συστημάτων
3.    Δημιουργία φυτικών συστημάτων για την προσωπική μας χρήση στην ελάχιστη δυνατή έκταση γης που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για την συντήρησή μας
4.    Δημιουργία καταφυγίων για φυτά και ζώα σπανίων ή απειλούμενων ειδών
Η Περμακουλτούρα είναι ένα σύστημα σχεδιασμού που ασχολείται κατά κύριο λόγο με το σημείο 3 στον παραπάνω κώδικα, αλλά όσοι άνθρωποι έχουν υπεύθυνη δράση στη ζωή τους εν γένει προσυπογράφουν στην πραγματικότητα και τα δύο πρώτα σημεία. […]

Η permaculture βασίζεται στη συνεργασία με τη φύση, την φροντίδα για τη Γη και τους ανθρώπους της, οπότε μας δίνει μόνιμες λύσεις για μια μόνιμη κουλτούρα και έχει εφαρμογές σε: διαχείριση ενέργειας και φυσικών πόρων, υπαίθριες εκτάσεις και προστατευόμενες φυσικές περιοχές, διαχείριση απορριμάτων, δημόσιους χώρους, εκπαιδευτικά ιδρύματα, εμπορικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις, κτήματα και κήπους, αυλές, μπαλκόνια και ζαρντινιέρες αστικών κατοικιών. 

πηγές: www.permaculture-greece.org
http://www.kangouro.gr/permaculture/
http://permaculture-greece.org/

dr.Δημήτρης Γάκης:Εκπληκτικό: Στην Αγγλία το 90% έχει αντισώματα κατά του Covid-19. Στην Ελλάδα πόσο;

Από το χρονολόγιο του dr Δημητρίου Γάκη

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ: ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ ΤΟ 90% ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ Covid-19. Στην Ελλάδα πόσο;

#Σε μελέτη των πανεπιστημίων της Οξφόρδης, Μαντσεστερ, του τμήματος Δημόσιας υγείας του Υπ. Υγείας και της Εθνικής Στατιστικής υπηρεσίας της Μεγ. Βρετανίας, ανιχνεύθηκε, σε πανεθνικής κλίμακος ευρεία μελέτη, η ύπαρξη αντισωμάτων κατά του κορωνοιού

#Ανιχνεύθηκαν τόσο αντισώματα που παράγονται μετά νόσηση (αντι-Ν, αντι-S) όσο και μετά εμβολιασμό (αντι-S) ΣΕ ΕΝΗΛΙΚΕΣ.

#Το 89,8% βρέθηκαν να έχουν αντισώματα!!! Δηλαδή οι 9 στους 10 ΕΝΗΛΙΚΕΣ Βρετανούς! ( τα παιδιά οι Βρετανοί τα αφήνουν , σωστά, εκτός κάθε συζήτησης για εμβολιασμό και συλλογική ανοσία)

#Γιατί στην Ελλάδα, πριν πάρουν τα «φαιδρά» και εν πολλοίς αλληλοσυγκρουόμενα μέτρα, δεν προχώρησαν σε αντίστοιχη μελέτη;

#Παίρνοντας υπ´ όψιν μου το επίπεδο εμβολιασμού στην χώρα μας (62% μία και 50% δύο δόσεις στους ΕΝΗΛΙΚΕΣ) και των νοσήσεων (περίπου 20% του πληθυσμού) υπολογίζω ότι θα πρέπει να έχουμε 70-80% του ενήλικου πληθυσμού με αντισώματα.

#Το ξαναλέω, ότι, μην ελπίζετε σε «ανοσία αγέλης»! Δεν υπάρχει στους κορωνοιούς! Εάν υπήρχε θα είχε ήδη επιτευχθεί !

#Και μην αντιδράτε, γιατί ΜΕ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕ, σε αυτό που λέω εδώ και μήνες, η ΙΝΔΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ που έχει τσακίσει το «υποτιθέμενο» τείχος ανοσίας σε πλήρως εμβολιασμένα κράτη…

#Αφήστε, λοιπόν την τρομοκράτηση των πολιτών και τις Δικτατορικές τάσεις για υποχρεωτικό εμβολιασμό…https://www.ons.gov.uk/.../coronaviruscovid19in.../7july2021

Υ.Γ. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτοί που ΕΧΟΥΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΔΕΙΞΗ δεν πρέπει να εμβολιασθούν. ΟΧΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (κάτω των 18 για την Ιατρική).Και σταματείστε να παραποιείτε τα όσα , επιστημονικά και τεκμηριωμένα, γράφω.

dr Δημήτριος Κούβελας: Θεσμοθέτηση οικογενειακού ιατρού.

Από το χρονολόγιο του dr Δημήτρη Κούβελα

Ο dr Δημήτριος Κούβελας είναι Καθηγητής Φαρμακολογίας & Κλινικής Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.*

Λοιπόν για να ξεκαθαρίζουμε κάποια πράγματα:

1. οι τίτλοι των ειδήσεων, αλλά και ξεκάρφωτα αποσπάσματα και εκφορές λόγου δεν είναι δηλώσεις. Είναι δηλωτικές της πρόθεσης του σχολιαστού.

Για παράδειγμα από που συνάγεται η αντιεμβολιαστική μου θέση; Από το ότι δεν τα συστήνω σε άτομα που δεν κινδυνεύουν;

Γιατί δεν επιλέγεται το ότι τα συστήνω σε άτομα που τα χρειάζονται;

Γιατί λένε ότι δηλώνω ότι είναι επικίνδυνα και όχι, το αληθές, ότι είναι ασφαλή, και για να γίνουν ασφαλέστερα, να αναφέρονται όλες οι δυνητικές ανεπιθύμητες με κίτρινη κάρτα και να μην προσπαθεί ο κάθε σχετικός/άσχετος να βρει αιγιαλό συσχέτιση που δεν είναι δυνατον να βρεθεί ιατρικά για μεμονωμένα περιστατικά;

2. Πάντα μνημονεύω το ρόλο της πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ).

Γιατι δεν γίνεται σχόλιο για την έλλειψη πρωτοβάθμιας ή τη μη στελέχωση των δομών υγείας ή την άρνηση προμήθειας μονόκλωνικων αντισωμάτων;

Ή λοιπόν διαβάζονται όλα και γίνεται αντιληπτό και το γράμμα και το πνεύμα του κειμένου ή κάνουμε διευκρινιστικές ερωτήσεις για να καταλάβουμε καλύτερα, ιδίως αν δεν έχουμε και τις ειδικές γνώσεις.

(Τις οποίες όμως πως να τις πάρει κανείς όταν κουράζεται στις πρώτες σελίδες;)

3. Πέρυσι όλοι ρωτούσαν για το πότε θα ανακαλυφθούν φαρμακευτικά προϊόντα.

Η θέση μου ήταν να γίνει ότι χρειάζεται, και είναι εφικτό σήμερα (ΠΦΥ) και να αφήσουν την έρευνα να κάνει τη δουλειά της, αναφέροντας ότι μπορεί (και αλήθεια ήταν πιθανότερο) να μην βρεθεί εγκαίρως κάτι.

Αυτή η πρόβλεψη σχετιζόταν με τους χρόνους περάτωσης όλων των ελέγχων, των προκλινικών και των κλινικών μελετών, αλλά και το χρόνο που η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ επιβάλλει για τη διαδικασία έγκρισης.

Κανείς δεν έβαλε ως τίτλο το βασικό μήνυμα.

ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ, αλλά «δεν θα βγουν εμβόλια».

Όπως λοιπόν αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής, αφελής και οριακά νοήμον, δεν είναι το τι λέγεται, αλλά το τι προβάλλεται και το τι γίνεται αντιληπτό.

Επειδή σήμερα μου έγινε η «παρατήρηση» να προσέχω επικοινωνιακά, η απάντηση είναι ότι, όσο και αν προσέχει κάποιος και όσο και να γνωρίζει την τέχνη της επικοινωνίας, αν ανακρίνεται από 2-3 άτομα, διακόπτεται πριν ολοκληρώσει την απάντηση, ο συνομιλητής «συνοψίσει συμπερασματικά», μετά την «συζήτηση» και βάλει ταμπέλα, το πνεύμα χάνεται και το γράμμα αλλοιώνεται σημαντικά.

Πρέπει να λοιπόν να παρθούν αποφάσεις

10 τροφές που ωφελούν 10 μέρη του σώματος

Ο κόσμος μας είναι γεμάτος εκπλήξεις και φαίνεται πως είναι όλα τόσο καλά οργανωμένα που πολλές φορές μοιάζει με θαύμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι παρακάτω τροφές της φύσης, οι οποίες όχι μόνο κάνουν καλό σε συγκεκριμένα μέρη του οργανισμού μας, αλλά ορισμένες… μοιάζουν και σε αυτά. Δείτε τι κάνει καλό πού και εντάξτε το στη διατροφή σας, για να παραμείνετε υγιείς.
Καρότο–μάτι
Τα καρότα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βήτα-καροτίνη, μια βιταμίνη πρόδρομος της βιταμίνης Α, η οποία βοηθά στη μείωση της πιθανότητας να αναπτύξει κάποιος εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και απώλεια όρασης σε μεγαλύτερες ηλικίες.
Ντομάτα–καρδιά
Μια φέτα ντομάτας έχει τμήματα, όπως και η ανθρώπινη καρδιά, συν του ότι έχουν ίδιο χρώμα. Πέραν των συμπτώσεων, όμως, οι ντομάτες περιέχουν λυκοπένιο, μια φυσική αντιοξειδωτική ουσία που έχει προστατευτική δράση για το καρδιαγγειακό και μειώνει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων σε άντρες και γυναίκες. Επειδή, μάλιστα, φαίνεται ότι το λυκοπένιο απορροφάται καλύτερα όταν η ντομάτα είναι μαγειρεμένη, προτιμήστε να την καταναλώνετε βραστή, ψητή, σε σάλτσες κ.ο.κ.
Καρύδια–εγκέφαλος
Το σχήμα του καρυδιού είναι πραγματικά πολύ ιδιαίτερο και θυμίζει κατά πολύ τον ανθρώπινο εγκέφαλο, με τις πτυχώσεις του, το αριστερό και το δεξί ημισφαίριο. Εκτός του ότι τον θυμίζουν, τα καρύδια του κάνουν και καλό, χάρη στα ωμέγα-3 τους, τα καλά αυτά λιπαρά που έχει φανεί ότι ενισχύουν τη λειτουργία του και είναι απαραίτητα για την καλή ανάπτυξή του.
Μπανάνα–χαμόγελο
Είναι διάσημη για την περιεκτικότητά της σε κάλιο, το οποίο βοηθά στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και την υγεία της καρδιάς. Εκτός αυτού, όμως, έχει και άλλη μια σημαντική ιδιότητα, αφού μπορεί να μας κάνει να χαμογελάσουμε. Συγκεκριμένα, η μπανάνα περιέχει τρυπτοφάνη, ένα πρωτεϊνικό αμινοξύ που όταν περάσει στο πεπτικό μας, συμβάλλει στη σύνθεση σεροτονίνης, ενός νευροδιαβιβαστή που παράγεται στον εγκέφαλο και μας προκαλεί καλή διάθεση, χαλάρωση, και ηρεμία, κάτι σαν φυσικό αντικαταθλιπτικό.
Μανιτάρι–αυτί
Κόψτε στη μέση ένα λευκό μανιτάρι και θα δείτε ότι θυμίζει σε ένα βαθμό το ανθρώπινο αυτί. Η βιταμίνη D τους είναι αυτή που φαίνεται πως μπορεί να συμβάλλει στην προστασία της ακοής μας και να συμβάλλει στη μείωση της πιθανότητας απώλειας αυτής σε μεγαλύτερες ηλικίας, συν του ότι είναι σημαντική για την υγεία των οστών, αφού βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου.
Σταφύλι–πνεύμονες
Το σταφύλι θυμίζει λίγο τις κυψελίδες των πνευμόνων, όπου μικρά κομμάτια ιστού επιτρέπουν στο οξυγόνο να περάσει. Ως προς τα οφέλη του, το σταφύλι περιέχει προανθοκυανιδίνη, μια χημική ουσία που φαίνεται να μειώνει τη σοβαρότητα του άσθματος που προκαλείται από αλλεργίες.
Σέλινο-οστά
Με χαμηλή θερμιδική αξία και βιταμίνες όπως Α, C, και Ε, το σέλινο αποτελεί σούπερ τροφή για τα πιάτα μας. Κάνει, επίσης, καλό στα κόκαλα, χάρη στην περιεκτικότητά του σε ασβέστιο και μαγνήσιο, η οποία μπορεί μεν να είναι μικρή, αλλά συμβάλλει στο να φτάνουμε τη συνιστώμενη ημερήσια δόση.
Τζίντζερ–στομάχι
Η πιπερόριζα (γνωστή και ως τζίντζερ) θα μπορούσαμε να πούμε ότι θυμίζει πολύ στομάχι στο σχήμα της, ενώ χρησιμοποιούνταν εδώ και χιλιάδες χρόνια για πεπτικά και στομαχικά προβλήματα. Το τζίντζερ περιέχει τζιντζερόλη, ένα φυτοχημικό που βρίσκεται μάλιστα στη λίστα του Αμερικάνικου Οργανισμού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με τις ουσίες που εμποδίζουν τη ναυτία και τον εμετό.
Γλυκοπατάτα–πάγκρεας
Μια από τις ιδιότητες της γλυκοπατάτας είναι να βοηθά στην ισορροπία του γλυκαιμικού φορτίου και να προωθεί την υγιή λειτουργία του παγκρέατος, κάτι που προσφέρουν επίσης κι άλλα τρόφιμα πορτοκαλί χρώματος, όπως τα καρότα, το καλαμπόκι και η κολοκύθα. Σημαντικό ρόλο παίζει και πάλι η βήτα-καροτίνη, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που συμβάλλει στην παγκρεατική υγεία.
Κόκκινα φασόλια–νεφρά
Στο εξωτερικό ονομάζονται “kidney beans” ακριβώς γιατί μοιάζουν με νεφρά και εκτός του ότι συμβάλλουν σε μια ισορροπημένη διατροφή, παίζουν το ρόλο τους και στην υγεία των νεφρών. Όσοι έχουν υγιή νεφρά, τα φασόλια αυτά βοηθούν στη διατήρηση της υγείας τους, ενώ αν υπάρχει νεφροπάθεια, θα πρέπει να ελέγχετε την ποσότητα καλίου που λαμβάνετε, το οποίο υπάρχει και στα φασόλια αυτά.

Το άρθρο έγραψε η Διαιτολόγος - Διατροφολόγος, Δέσποινα Μαρσέλου getactive.gr

Tamiflu, ένα φάρμακο πιθανώς επικίνδυνο, επιδρώντας στη συμπεριφορά παιδιών, εφήβων και ενηλίκων με τρόπο άκρως ανησυχητικό.

Το Tamiflu είναι, ως γνωστόν, ένα από τα λίγα αντιικά φάρμακα που κυκλοφορούν. 
Πρόκειται για ένα ακριβό φάρμακο της Roche για το οποίο ξοδεύτηκαν και πολλά εκατομμύρια στην έρευνα. 
Αν θυμάστε, το 2009 με την τότε τεράστια καμπάνια τρόμου, τα περισσότερα δυτικά κράτη μάζεψαν και πλήρωσαν απίστευτο στοκ του φαρμάκου, το οποίο τελικά αχρηστεύτηκε. 
Υπάρχουν κατά τη γνώμη μου 2 ξεχωριστά προβλήματα:
1. Υψηλό κόστος, χαμηλό προσδοκώμενο όφελος 
Το φάρμακο είναι ακριβό και επιβαρύνει οικονομικά τους προ­­ϋπολογισμούς των συστημάτων υγείας (που χρηματοδοτούμε εσύ και εγώ και όχι κάποιοι εξωγήινοι) και προσφέρει ελάχιστο όφελος στον περιορισμό της ασθένειας αυτής καθ' εαυτής.  
Το όφελος που προσδοκούμε από το αντιικό φάρμακο είναι μικρό - κατά μέσο όρο μικραίνει τη διάρκεια της αρρώστιας κατά 24 ώρες. Επαναλαμβάνω : μόνο.24.ώρες.
Το 2009 ζήτησε το NHS της Μ. Βρετανίας να γίνει μια μετα-ανάλυση για τα ωφέλη του Tamiflu (δηλαδή να μελετήσουν όλες τις μελέτες) από το 2003 και μετά.
Αν και δεν πίστευαν πως θα είχαν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα αποτελέσματα, έκαναν λάθος.
Κατ' αρχήν βρήκαν πως τα αποτελέσματα του 2003 βασίστηκαν κυρίως σε δεδομένα μελετών της κατασκευάστριας εταιρείας Roche, τα οποία δεν είχαν δημοσιοποιηθεί.
Επειδή η εταιρεία δεν τους έδινε τα δεδομένα μετά από αρκετές απόπειρες, ανέλυσαν τα δεδομένα που είχαν.
Με βάση αυτή την ανάλυση, το Tamiflu δεν περιορίζει ούτε την εξάπλωση αλλά ούτε τις επιπλοκές της γρίπης. (Πηγή)

Το φάρμακο αυτό είναι ακριβό, διατίθεται χωρίς συνταγή στα ελληνικά φαρμακεία, έχει πολύ περιορισμένο προσδοκώμενο όφελος και είναι πιθανώς επικίνδυνο.

Αλλά δεν τελειώσαμε... οι πιο συχνές παρενέργειες είναι ναυτία, εμετοί, διάρροιες, πονοκέφαλοι, κόπωση και βήχας!
Καταναλώνουμε λοιπόν με την ελεύθερη βούλησή μας και την ευλογία διαφόρων ΚΕΕΛΠΝΟ ένα πιθανώς επικίνδυνο φάρμακο (βλέπε λίγο πιο κάτω) που σύμφωνα με το British Medical Journal είναι πρακτικά άχρηστο, και έχει σαν παρενέργειες ... συμπτώματα γρίπης. Φανταστικό, έ; (Πηγή)
2. Το Tamiflu συνδέεται εδώ και χρόνια με ψυχιατρικές διαταραχές σε παιδιά και ενήλικες
Και για να μην νομίζετε πως είμαι παντελώς μουρλή, γενικά δεν πιστεύω σε θεωρίες συνομωσίας και δεν νομίζω πως είναι διαβολικές όλες οι φαρμακευτικές και μας δηλητηριάζουν για να μας κρατούν αρρώστους και να παίρνουμε και άλλα φάρμακα. 
Πάντως ήδη από το 2007 το Tamiflu έχει απαγορευτεί στην Ιαπωνία για χρήση σε παιδιά άνω των 10 ετών, αφ΄ότου υπήρξαν περιστατικά ξαφνικών ψυχώσεων και αρκετές αυτοκτονίες πολύ νέων παιδιών.
Συνολικά πέθαναν 12 παιδιά και 32 είχαν αφύσικη συμπεριφορά.
Ένα 14χρονο κορίτσι πήδηξε ή έπεσε από μια πολυκατοικία αφού πήρε το φάρμακο.
Ένα 17χρονο αγόρι πήρε το φάρμακο πριν πάει για ύπνο, σηκώθηκε, βγήκε από το σπίτι και στάθηκε μπροστά σε ένα φορτηγό το οποίο τον σκότωσε.
Ο οδηγός του φορτηγού είπε στην αστυνομία πως το αγόρι χαμογελούσε τη στιγμή που τον χτύπησε το φορτηγό. (Πηγή, Πηγή, Πηγή)
Υπήρξαν και τρεις αυτοκτονίες ενηλίκων που έπαιρναν το φάρμακο. (Πηγή)
Νεότερες ειδήσεις εντός του 2018 είναι επίσης ανησυχητικές.
Ένα επτάχρονο αγόρι στη Νόξβιλ είχε παραισθήσεις πως είχε δηλητήριο στο στόμα του και έλεγε πως υπήρχαν σκουλήκια και δηλητήριο στο φαγητό του (Πηγή). 
 Ένα 6χρονο κοριτσάκι από το Τέξας που έπαιρνε Tamiflu προσπάθησε να πηδήξει από το παράθυρο (Πηγή).
Μια οικογένεια στην Ιντιάνα είπε πως η κόρη τους έβλεπε έντομα στο σώμα της και άκουγε φωνές.
Μια άλλη οικογένεια στην Ιντιάνα πιστεύει πως η αυτοκτονία του 16χρονου γιου τους μπορεί να οφείλεται στο Tamiflu.
Δεν είχαν δει σημάδια κατάθλιψης πριν την αυτοκτονία - η μόνη αλλαγή ήταν πως ξεκίνησε να παίρνει το φάρμακο. (Πηγή)
Εν κατακλείδι...
Το φάρμακο αυτό είναι ακριβό, διατίθεται χωρίς συνταγή στα ελληνικά φαρμακεία, έχει πολύ περιορισμένο προσδοκώμενο όφελος και είναι πιθανώς επικίνδυνο.
Στην Ελβετία δεν το δίνουμε σε παιδιά εκτός αν νοσηλεύονται ή έχουν εξαιρετικά σημαντικό λόγο να το πάρουν.
Το φάρμακο είναι πιθανώς επικίνδυνο, επιδρώντας στη συμπεριφορά παιδιών, εφήβων και ενηλίκων με τρόπο άκρως ανησυχητικό. 
Αν ήταν δικά μου τα παιδιά με το Η1Ν1, θα κοιτούσα να τα καταφέρω χωρίς χρήση του φαρμάκου - δόξα τω Θεώ, έχουμε πολλές δυνατότητες!!

read more:www.kemper.gr

Ευτυχώς, να λες…

Ευτυχώς…
Αυτούς που δεν είδαμε ποτέ στα όνειρά μας…
Δεν θα τους δούμε ποτέ στους εφιάλτες μας…
Ευτυχώς, να λες…

rakos kourelarios

Εμβολιασμός και πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων

Πειθαναγκασμός των πολιτών να υποβληθούν αμελλητί και αναντίρρητα προς την λήψη παροχής υγείας, άνευ ουσιαστικής πληροφορήσεως περί των τυχόν παρενεργειών των εμβολίων, με αποτέλεσμα εις περίπτωση σφάλματος να μην υποστούν οι υπαίτιοι, προσηκόντως τις ανάλογες ποινικές και αστικές κυρώσεις

Η ανενδοίαστη και κυνική ομολογία εκ μέρους της κυβερνήσεως περί της αποτυχημένης, μέχρι τούδε πρακτικής των αλλεπάλληλων καθολικών εγκλεισμών καθώς και του επιβληθέντος βασανιστηρίου της, επί μακρόν μασκοφορίας μας, συνάγεται ευθέως δια της λήψεως άτοπων, αντιφατικών και σπασμωδικών καινοφανών μέτρων, κατόπιν γνωμοδοτήσεως της περίπυστης επιτροπής «των αυθεντών-αλάθητων-σοφών» λοιμοξιολόγων, δεδομένου όμως ότι, εφεξής (η κυβέρνησης) ατόπως, αποκλιμακώνει και αίρει εν μέρει τα περιοριστικά μέτρα, ανακοινώνοντας όμως συγχρόνως τον πρωτοφανή και ραγδαίο πολλαπλασιασμό των κρουσμάτων.

Η σχιοδοειδής αυτή κατάσταση, αποδεικνύει ότι η χώρα μας, ακροβατεί σε ολισθηρά μονοπάτια μίας σκοτεινής κοινοβουλευτικής δικτατορίας, η οποία δια του μονισμού της υγειονομικής πανδημίας, εξυπηρετεί αλλότρια από τα επιφαινόμενα συμφέροντα και το αφήγημα της δημόσιας υγείας.

Άξιο μνείας είναι ότι το θυσιαζόμενο αγαθό, της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας των πολιτών, προς όλες του τις πτυχές και εκφάνσεις του, (επαγγελματική-οικονομική εν γένει δραστηριότητα) αλλά και της απρόσκοπτης μετακίνησής τους, κατ’ άρθρο 5 του Συντάγματος παρ. 4, ανεστάλη επί μακρόν, όλως καταχρηστικώς, ένεκεν της αποδεικνυόμενης, δια αυτού του μη εν τέλει απολύτως αναγκαίου και πρόσφορου τρόπου των αυστηρών εγκλεισμών, δυσανάλογης αποψίλωσης του ως άνω προρρηθέντος θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας μετακινήσεως των πολιτών, ένα μείζονος σημασίας αγαθό το οποίο, ουδόλως δικαιολογείται εκ των περιστάσεων να εκμηδενίζεται εις τον πυρήνα του, παρά μόνον στιγμιαία και υπό εξαιρετικές επείγουσες συνθήκες και ανυπέρβλητα δυσχερείς, όπως η κατάσταση της πολιορκίας, κατά άρθρο 48 του Συντάγματος, διότι άλλως, δυνάμεθα, όπως εν προκειμένω, να κάνουμε μνεία περί κατάλυση των θεσμών, αδιαφάνειας και απόπειρα πραξικοπηματικής συσκότισης της αληθείας.

Η θεσμική βία και η ιταμή παραβίαση της σωρείας των Διατάξεων του Συντάγματος, επεκτείνεται και εις την επίμαχο δικαίωμα προστασία της υγείας μας όπως ρητώς θεμελιώνεται εις το άρθρο 5 παράγραφοι 2 και 5, περί της προστασίας της υγείας, της ζωής και της γενετικής ταυτότητας από βιο ιατρικές παρεμβάσεις καθώς και εις το άρθρο 7 παράγραφος 2, σύμφωνα, με το οποίο απαγορεύονται ρητώς οι σωματικές κακώσεις, βλάβες της υγείας μας ή η άσκηση ψυχολογικής βίας.

Ο πυρήνας του δικαιώματος της υγείας, επιβάλλει από την Πολιτεία να απέχει από οιαδήποτε πράξη ή παράλειψη καθίσταται ικανή και πρόσφορη αφενός να προκαλέσει βλάβη προς την σωματική, διανοητική, ψυχική ευεξία του ανθρώπου, και αφετέρου να περιορίσει το αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα ως μείζονα έκφανση της προσωπικότητας του ανθρώπου ως αυτόνομου υποκείμενου δικαίου, τουτέστιν, να λαμβάνει απερίσπαστα και ανεξάρτητα αποφάσεις δια την υγεία του.

Ως εκ τούτου το ίδιο το κράτος, προστατεύει το δικαίωμα εις την υγεία του πολίτη δια των προαναφερθέντων διατάξεων τόσον δια των προ- παρατιθέμενων διατάξεων, έναντι προσβολών από το δημόσιο όσο και δια της επενέργειας του ως Κράτος, έναντι των προσβολών από μη κρατικά αλλά ιδιωτικά υποκείμενα, διασφαλίζοντας την ακώλυτη και αποτελεσματική άσκηση του δικαιώματος εις την υγεία των πολιτών, λαμβάνοντας τα κατάλληλα νομοθετικά και διοικητικά μέτρα, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 25 του Συντάγματος περί της αρχής της αναλογικότητας και του άρθρου 2 παρ. 1 περί της αξίας του ανθρώπου, με κράτιστο εν γένει υπέρτερο γνώμονα το αξία και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

Ωσαύτως πέραν της γενικής Συνταγματικής ως άνω ρήτρας περί του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού των ζητημάτων της υγείας αλλά και εν γένει προστασίας του αυτοτελούς πολύπτυχου αγαθού της υγείας, συντρέχουν αθροιστικώς, το άρθρο 5 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των δικαιωμάτων Ανθρώπου αλλά και «Το δικαίωμα εις την προσωπική Ελευθερία και Ασφάλεια» καθώς και την Σύμβαση για τα Ανθρώπινα δικαιώματα και την Βιοιατρική του Συμβουλίου της Ευρώπης η οποία έχει κυρωθεί με το Ν. 2619/1998, οι οποίοι έχουν υπερνομοθετική ισχύ κατά το άρθρο 28 του Συντάγματος.

Περαιτέρω, ο Ν. 2251/1994 περί προστασίας του Καταναλωτή, ο Ν 3418/2005 Κώδικας Ιατρικής δεοντολογίας και το Π.δ 216/2001 Κώδικας Νοσηλευτικής δεοντολογίας, τα οποία αναγνωρίζουν το ανθρώπινο πρόσωπο, ως αυτόνομη προσωπικότητα, υποκείμενο δικαίου ως προς την πληροφόρηση αξιολόγηση και συναίνεση έναντι οιασδήποτε επιχειρούμενης επί της υγείας του Ιατρικής πράξεως αυτής καθ’ αυτήν, δοθέντος ότι ως λήπτης παροχής υγείας λογίζεται ως εξ ορισμού ευάλωτος ως προς της τυχόν Ιατρικές πράξεις, πλην όμως εις πάσα περίπτωση έχει το δικαίωμα, ενδελεχούς και εμπεριστατωμένης πληροφόρησης, αξιολόγησης των ιατρικών πληροφοριών, ίνα συναινέσει έναντι οιασδήποτε ιατρικής πράξεως.

Ωσαύτως ο σεβασμός προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια του λήπτη υπηρεσιών υγείας καθώς και το αναφαίρετο δικαίωμα προς τη φυσική και ψυχική του ακεραιότητα, η προστασία της ιδιωτικής ζωής του σχετικός με τις ιατρικές πληροφορίες,-Ιατρικό απόρρητο- ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα καθώς και η αξία και αξιοπρέπεια του ασθενούς ενώπιον του θανάτου και του πόνου.

Σήμερον, βιώνουμε την ιταμή κατάλυση και ποδοπάτηση παντός ψήγματος νομιμότητας από τα θρασύτατα Μ.Μ.Ε (καθεστωτική τηλοψία), τα οποία ως αυτόκλητοι δήθεν θεματοφύλακες της δημόσιας υγείας και ωσεί διαπρύσιοι κήνσορες της πανδημίας, ασκούν ανερυθρίαστα ψυχολογική βία, δια της ιδεολογικής τρομοκρατίας, καταρρακώνοντας ψυχικά τον κόσμο.

Ωσαύτως, ασκούν παράνομη βία και οιονεί παράνομη κατακράτηση προς τους πολίτες, φαλκιδεύοντας το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού της υγείας και της ελευθερίας αποφάσεως περί της υγείας του ως ρητώς κατοχυρώνεται εκ του Συντάγματος, πειθαναγκάζοντας τους, κατ’ ουσίαν εκβιαστικά, υπό την Δαμόκλειο σπάθη, άμεσης επιβολής ιδιαζόντως επαχθών διοικητικών πράξεων και ασκήσεως απηνών ποινικών διώξεων, να υποβληθούν αμελλητί και αναντίρρητα προς την λήψη παροχής υγείας, άνευ ουσιαστικής πληροφορήσεως περί των τυχόν παρενεργειών των εμβολίων, με αποτέλεσμα εις περίπτωση σφάλματος να μην υποστούν οι υπαίτιοι, προσηκόντως τις ανάλογες ποινικές και αστικές κυρώσεις δια τις αξιόμεμπτες και κολάσιμες ενέργειές τους.

Η παρεμπόδιση λοιπόν της ελεύθερης λήψεως αποφάσεως περί της υγείας του εκάστοτε πολίτη και η πατερναλιστική παρελκυστική πολιτική της κυβερνήσεως να υποκαθιστά εντέχνως την βούλησή του πολίτη και να του επιβάλλει στανικά τον εμβολιασμό, αποστερώντας στοιχειωδώς το δικαίωμα, των πολιτών να επιλέγουν τουλάχιστον κατά το δοκούν το είδος του εμβολίου.

Περαιτέρω, η κυβέρνησης δια των πράξεων και παραλείψεών της, υποτιμά και πλήττει την αυτοτέλεια της αξίας της ίδιας της ανθρώπινης ζωής, αναγορευμένη ως ύπατη αξία προσβάλλοντας βαναύσως την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τόσο, δια της επιβολής της βασανιστικής και εξακολουθητικής μασκοφορίας, όσο και δια της υποχρεωτικής άμεσης ή έμμεσης επιβολής εμβολιασμού, την παράλειψη του οποίου την εξαρτούν επί ποινή εξοβελισμού από την εργασία του εκάστου πολίτη ή της επιβολής στυγνού κοινωνικού αποκλεισμού του, απαγόρευσης μετακινήσεων και εν γένει συναλλαγών, κατάρτισης δικαιοπραξιών, συνάψεως συμβάσεων, τόσον με τον ιδιωτικό όσον και με τον δημόσιο τομέα.

Το ανθρώπινο πρόσωπο αμαυρώνεται, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια τιτρώσκεται και η ανθρώπινη προσωπικότητα, υποτιμάται και πλήττεται εκ βάθρων, διότι βιώνουμε εκ του συστάδην, νεοπαγείς εποχές ενός «νοσηρού νέο-γεντισαρισμού», όπου καλούμαστε παντοιοτρόπως να συμμορφωθούμε άλλως η διαγωγής μας θα αναγράφεται ότι είναι επίμεμπτος ένεκεν της μη αμαχητί παραδόσεως μας εις το σύστημα και θα στιγματιστούμε ως αντιφρονούντες και στασιάζοντες εις τα σύγχρονα πιστοποιητικά φρονημάτων περί πραγματοποιήσεως ή μη του επίμαχου εμβολιασμού.

Η Ελλάς έχει περιέλθει σε ένα πνιγηρό αδιέξοδο ένεκεν του αλυσιτελούς χειρισμού της πανδημίας, με αποτέλεσμα ήδη σήμερον η διαφθορά να όζει και η κοινωνία να ευρίσκεται ήδη σε προκεχωρημένο στάδιο αποσυνθέσεως.

ΧαράλαμποςΒ. Κατσιβαρδάς
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

www.oenet.gr