Διαφραγματική ή κοιλιακή αναπνοή - Πόσο σωστά αναπνέουμε;

από dr. Πετρούλα Δρόσου

Πόσο σωστά αναπνέουμε;
"Μα, η αναπνοή είναι αυτόματη λειτουργία του οργανισμού", θα μπορούσε να πει κανείς. 
"Πώς μπορεί να θεωρηθεί σωστή ή λάθος;"
Και όμως, η φύση μας έχει ‘προικίσει’ με αυτήν την έμφυτη λειτουργία – γιατί χωρίς αυτήν δεν μπορεί να υπάρξει ζωή – από την ώρα της γέννησής μας με τον ορθό αυτοματισμό της. 
Στην πορεία της ζωής μας όμως τον χάνουμε και συνηθίζουμε να αναπνέουμε με έναν διαφορετικό τρόπο, που δεν είναι καθόλου ευεργετικός για τον οργανισμό μας. 
Αν παρακολουθήσουμε ένα μωρό πώς αναπνέει, θα διαπιστώσουμε ότι η κοιλιά του ανεβοκατεβαίνει σε κάθε κύκλο αναπνοής, και όχι το στήθος του. 
Το μωρό, από την φύση του, αναπνέει σωστά, δηλαδή με διαφραγματική πλήρη αναπνοή, που είναι ο φυσικός τρόπος που αναπνέουμε όλοι όταν είμαστε πολύ νέοι. 
Αλλά όσο περνούν τα χρόνια αρχίζουμε σταδιακά να παίρνουμε όλο και πιο ρηχές ανάσες, με αποτέλεσμα η αναπνοή μας τις περισσότερες ώρες τις ημέρας, ή και όλες, να διαφέρει κατά πολύ από την πλήρη, διαφραγματική αναπνοή. 
Σε αυτό συμβάλλουν συνήθως διάφοροι στρεσογόνοι παράγοντες από το περιβάλλον μας το κοινωνικό, 

το οικογενειακό, 

το σχολικό, 

το φιλικό. 
Δεν έχουμε, λοιπόν, παρά να ξανα-θυμηθούμε να αναπνέουμε βαθιά με τον σωστό τρόπο. Αυτό απαιτεί στην αρχή κάποια εξάσκηση, ώστε με τον καιρό να αυτοματοποιηθεί και να γίνει ο συνήθης τρόπος της αναπνοής μας σε όλες σχεδόν τις φάσεις της ζωής μας. 
Διαφραγματική ή κοιλιακή, ονομάζεται η αναπνοή όταν γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να ενεργοποιείται το διάφραγμα, ο πιο σημαντικός μυς της αναπνοής, που έχει σχήμα θόλου και βρίσκεται κάτω από τους πνεύμονές μας. 
Η συστολή και η χαλάρωση του διαφράγματος βοηθούν ώστε να εισέρχεται περισσότερο οξυγόνο στο σώμα και να βγαίνει το διοξείδιο του άνθρακα πιο εύκολα. 
Όταν εισπνέουμε σωστά, το διάφραγμα συστέλλεται και κινείται προς τα κάτω, δίνοντας περισσότερο χώρο στους πνεύμονες να εκπτυχθούν και να γεμίσουν με περισσότερο εισπνεόμενο αέρα πλούσιο σε οξυγόνο. 
Όταν εκπνέουμε σωστά συμβαίνει το αντίθετο, δηλαδή, το διάφραγμα χαλαρώνει και κινείται προς τα επάνω, ωθώντας τους πνεύμονες να αποβάλλουν πλήρως τον εκπνεόμενο αέρα που είναι γεμάτος από διοξείδιο του άνθρακα. 
Έτσι το πρώτο όφελος που έχουμε από την διαφραγματική αναπνοή είναι η πρόσληψη περισσότερου οξυγόνου, το οποίο αυξάνει την ενέργειά μας, μας βοηθά να σκεφτόμαστε πιο καθαρά και να βελτιώνουμε την φυσική μας απόδοση. 
Ιδιαίτερα δε στα άτομα με αναπνευστικές παθήσεις, όπως το άσθμα ή η χρόνια αναπνευστική πνευμονοπάθεια/ΧΑΠ, μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την λειτουργία των πνευμόνων τους. 
Επιπλέον η διαφραγματική αναπνοή ενεργοποιεί το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, που είναι υπεύθυνο για την εσωτερική ηρεμία και χαλάρωση. 
Ως αποτέλεσμα έχουμε: 
•    μείωση του άγχους και της εσωτερικής έντασης
•    μείωση του ρυθμού της καρδιάς και της αρτηριακής πίεση 
•    μείωση της παραγωγής της ορμόνης του στρες, της κορτιζόλης
•    μείωση της έντασης στους μυς 
•    αύξηση της οξυγόνωσης του αίματος 
•    βελτίωση της συγκέντρωσης 
•    ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος 
•    βελτίωση της πέψης 
Όσον αφορά την εξάσκηση στην διαφραγματική αναπνοή ακολουθούμε αρχικά την εξής απλή τεχνική: 
1.    Καθόμαστε ή ξαπλώνουμε σε ένα αναπαυτικό σημείο και ηρεμούμε για 2-3 λεπτά. 
2.    Τοποθετούμε το ένα μας χέρι στο στήθος και το άλλο στην κοιλιά μας και συγκεντρωνόμαστε συνειδητά στην αναπνοή μας.
3.    Παίρνουμε μια βαθειά αργή εισπνοή από την μύτη για περίπου  τέσσερα δευτερόλεπτα, έτσι ώστε να γεμίσουμε με αέρα την κοιλιά (όχι το στήθος). 
Αν αισθανθούμε την κοιλιά μας να φουσκώνει και το στήθος να παραμένει σχεδόν σταθερό, τότε τα πάμε μια χαρά.
4.    Κρατάμε την αναπνοή μας για 2 δευτερόλεπτα.
5.    Εκπνέουμε αργά και σταθερά πάλι από την μύτη για περίπου εξι δευτερόλεπτα. 
6.    Επαναλαμβάνουμε για 5-15 λεπτά.
Όταν ξεκινάμε να μαθαίνουμε την διαφραγματική αναπνοή, μπορεί να νοιώσουμε λίγη ζάλη μετά από μερικές ολοκληρωμένες αναπνοές, λόγω της απότομης υπερ-οξυγόνωσης του εγκεφάλου. 
Σε αυτή την περίπτωση επιταχύνουμε για λίγο τις ανάσες μας και συνεχίζουμε την εξάσκηση. Μόλις κατακτήσουμε την διαφραγματική αναπνοή με αυτόν τον συνειδητό τρόπο, μπορούμε να την εξασκούμε τακτικά και στις υπόλοιπες δραστηριότητές μας, ώστε να την κάνουμε μέρος της ζωής μας. Ιδιαίτερα όταν αντιμετωπίζουμε μια αγχωτική κατάσταση, αρκεί να συγκεντρωθούμε συνειδητά για λίγα λεπτά στην αναπνοή μας και να πάρουμε μερικές πλήρεις, διαφραγματικές ανάσες, προκειμένου να αρχίσουμε να νοιώθουμε άμεσα χαλάρωση και ηρεμία.
Υιοθετώντας, λοιπόν, την διαφραγματική, δηλαδή την ορθή, αναπνοή σε κάθε δραστηριότητά μας, είναι σίγουρο ότι θα εξασφαλίσουμε πολύ καλύτερη σωματική, ψυχική και συναισθηματική υγεία και ευεξία. ...

read more:https://mailchi.mp/c9dc8a0e93b3/poso_sosta_anapneoume

Άνοια: Πέντε μικρά σημάδια που προμηνύουν έναν μεγάλο κίνδυνο

Σε όλους έχει τύχει να μπουν σε ένα δωμάτιο και να ξεχάσουν τι εψαχναν. 
Ή να προσπαθούν απεγνωσμένα να θυμηθούν μια λέξη. 
Δε συμβαίνει, όμως, σε όλους καθημερινά, διαταράσσοντας την καθημερινότητα και τις συνήθεις λειτουργίες τους.
"Για να καταλάβουμε τη διαφορά μεταξύ άνοιας και ενός τυχαίου περιστατικού απώλειας μνήμης, αρκεί να σκεφτούμε κάποιον που έχει ξεχάσει τα κλειδιά του. 
Ένας άνθρωπος με φυσιολογική εγκεφαλική λειτουργία θα μπορέσει να θυμηθεί τις κινήσεις του, ώστε να εντοπίσει πού είναι πιθανό να τα άφησε, σε αντίθεση με κάποιον που έχει άνοια, ο οποίος δεν είναι σε θέση να ανακαλέσει με λεπτομέρεια τις κινήσεις του", εξηγεί η dr.  Nicole Purcell, νευρολόγος και διευθύντρια κλινικής πρακτικής στην Ένωση Αλτσχάιμερ.
Η άνοια περιγράφει την απώλεια της δυνατότητας σκέψης, μνήμης και συλλογισμού, σε σημείο που παρεμποδίζει τις καθημερινές δραστηριότητες, εξηγεί το Εθνικό Ινστιτούτο Γήρανσης/NIA.
Σύμφωνα με τον Glen Finney, συμπεριφορικό νευρολόγο και συνεργάτη της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, υπάρχουν πολλοί τύποι άνοιας, με τη συχνότερη να είναι η νόσος Αλτσχάιμερ, που εμφανίζεται κυρίως σε ανθρώπους άνω των 65 ετών. 
Ακολουθεί η αγγειακή άνοια, που προκαλείται από βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου και η νόσος Πάρκινσον.
Αν και η άνοια είναι συχνότερο φαινόμενο στις μεγαλύτερες ηλικίες, δεν αποτελεί φυσιολογικό μέρος της γήρανσης, τονίζει το Εθνικό Ινστιτούτο Γήρανσης. 
Στην πραγματικότητα, πολλοί άνθρωποι ζουν μέχρι τα βαθιά γεράματα χωρίς κανένα ίχνος γνωστικής έκπτωσης.
Ποιες είναι οι βασικές ενδείξεις που μαρτυρούν άνοια;
1. Επεισοδιακή απώλεια μνήμης
"Το πρώτο αξιοσημείωτο σημάδι άνοιας είναι συνήθως η απώλεια της επεισοδιακής μνήμης,
για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να θυμάται ότι πήγε διακοπές, αλλά όχι πού έμενε ή τι έκανε" λέει η dr. Purcell. 
Η επεισοδιακή μνήμη περιλαμβάνει την ανάμνηση συγκεκριμένων πληροφοριών σχετικά με πρόσφατα ή προηγούμενα γεγονότα ή εμπειρίες, σύμφωνα με το UCSF Weil Institute for Neurosciences Memory and Aging Center. 
Άλλα παραδείγματα περιλαμβάνουν το να θυμάστε πού παρκάρατε το αυτοκίνητό σας νωρίτερα μέσα στην ημέρα ή πού πήγατε για δείπνο την περασμένη εβδομάδα.
Ωστόσο, τα πρώιμα σημάδια της άνοιας δεν περιορίζονται στην απώλεια μνήμης. 
"Μερικές φορές, καταγράφονται αλλαγές στην κρίση, τη διάθεση ή τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι ολοκληρώνουν διάφορες εργασίες, είναι πιο πιθανό να εντοπίσει τα σημάδια ο κοινωνικός περίγυρος, παρά το ίδιο το άτομο" λέει η dr. Purcell. 
2. Δυσκολίες στην κρίση
Αν και ο καθένας μπορεί να πάρει μια κακή απόφαση περιστασιακά, τα άτομα με άνοια μπορεί να βιώσουν συχνότερες αλλαγές στην κρίση ή στη λήψη αποφάσεων, σύμφωνα με την Ένωση Αλτσχάιμερ. 
Για παράδειγμα, μπορεί να αδυνατούν να διαχειριστούν έναν προϋπολογισμό ή να αρχίσουν να παραμελούν την υγιεινή ή την εμφάνισή τους πιο τακτικά.
3. Μεταβολές στη διάθεση
Καθώς οι άνθρωποι γερνούν, γίνονται πιο αυστηροί με την τήρηση μιας ρουτίνας και οι αλλαγές τούς αποσυντονίζουν. 
Τα άτομα με άνοια, ωστόσο, αδυνατούν μερικές φορές να ελέγξουν τα συναισθήματά τους ή μπορεί συχνά να παρουσιάζουν σύγχυση, καχυποψία, κατάθλιψη, φόβο ή άγχος, σύμφωνα με την Ένωση Αλτσχάιμερ. 
Εν ολίγοις, αναστατώνονται ευκολότερα, ειδικά όταν βρίσκονται έξω από τη ζώνη άνεσής τους.
4. Δυσκολίες στην ολοκλήρωση εργασιών
Σχεδόν όλοι χρειάζονται βοήθεια για να μάθουν μια νέα τεχνολογία ή πώς να χρησιμοποιήσουν μια νέα συσκευή. 
Τα άτομα με άνοια, όμως, συχνά δυσκολεύονται να ολοκληρώσουν καθημερινές εργασίες που συνήθιζαν να κάνουν με ευκολία, όπως η οδήγηση σε μια οικεία διαδρομή ή η δημιουργία μιας λίστας σούπερ μάρκετ, παραθέτει η Ένωση Αλτσχάιμερ.
5. Προβλήματα στην ομιλία
Στην προσπάθεια να επικοινωνήσουμε γραπτά ή προφορικά, είναι σύνηθες φαινόμενο να ξεχάσουμε μια λέξη. 
Ωστόσο, οι ασθενείς με άνοια αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα πολύ πιο συχνά. 
Είναι πιθανό, για παράδειγμα, να δυσκολεύονται να βρουν τις λέξεις για γνωστά πράγματα ή να αποκαλούν κάτι με λάθος λέξη, εξηγεί η Ένωση Αλτσχάιμερ. 
Μπορεί, επίσης, να επαναλαμβάνονται συχνά.
Ο dr. Finney τονίζει, τέλος, ότι οποιεσδήποτε αλλαγές στη μνήμη, τη σκέψη ή τη συμπεριφορά θα πρέπει να κινητοποιήσουν κάποιον, ώστε να απευθυνθεί στο γιατρό για μια σαφή διάγνωση.

iribeyond.com

από πρόσφατη εξόρμησή μου - ο πανέμορφος νάρθηξ ή φερούλα

Η ελληνική μυθολογία μας λέει πως ο Προμηθέας έκλεψε την φωτιά από τους Θεούς και την μετέφερε στους ανθρώπους μέσα στους κούφιους βλαστούς του νάρθηκα.
Ο Τιτάνας Προμηθέας, αφού έκλεψε τη φωτιά από τους θεούς, την έκρυψε στο εσωτερικό τμήματος του βλαστού του νάρθηκα, για να τη μεταφέρει στους ανθρώπους.  
Τη σκηνή μας περιγράφει ο Ησίοδος στο έργο του "'Εργα και ημέραι"
Και πράγματι, αν κάποιος βάλει φωτιά στο εσωτερικό του βλαστού του νάρθηκα...
read more:https://botanologia.blogspot.com/2024/03/blog-post.html

Dr. Edward Bach - Η Α-σθένεια είναι η σύγκρουση μεταξύ της προσωπικότητας και της ψυχής.

από το χρονολόγιο του Στράτου Μελίτη:https://www.facebook.com/stratos.melitis/posts/pfbid0jjx5yKU1VCZFN3SNbaPhyoJ8FdRfHR8ZhtNqQPNpVCicb4pCGM7HnrrKPWi2oJuCl
Η Α-σθένεια είναι η σύγκρουση μεταξύ της προσωπικότητας και της ψυχής.
Dr. Edward Bach
Η Ασθένεια είναι η φωνή που θα σου πει ότι έχεις πάρει λάθος δρόμο.
Είναι η φωνή εκείνη που σε οδηγεί σαν αλάθητη Πυξίδα στην σωστή κατεύθυνση.
Εκεί που συναντάται η Λογική με το Συναίσθημα.
Στην Λογική και Βιωματική Εμπειρία
Το κρυολόγημα "στάζει" όταν ο οργανισμός δεν κλαίει.
Ο πονόλαιμος "φράζει", όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει τις αγωνίες.
Το στομάχι καίει όταν ο θυμός δεν μπορεί να βγει.
Ο διαβήτης εισβάλει όταν η μοναξιά πονάει.
Το σώμα παχαίνει όταν η δυσαρέσκεια πιέζει.
Ο πονοκέφαλος καταθλίβει όταν αυξάνουν οι αμφιβολίες.
Η καρδιά χαλαρώνει όταν το νόημα της ζωής φαίνεται να τελειώνει.
Οι αλλεργίες συμβαίνουν όταν η τελειομανία είναι ανυπόφορη.
Τα νύχια σπάνε όταν απειλούνται οι άμυνες.
Το στήθος σφίγγει όταν η υπερηφάνεια σκλαβώνει.
Η πίεση αυξάνεται όταν ο φόβος φυλακίζει.
Οι νευρώσεις παραλύουν όταν το εσωτερικό παιδί τυραννάει.
Ο πυρετός θερμαίνει όταν οι άμυνες δημιουργούν έκρηξη στα όρια της ανοσίας.
Τα γόνατα πονούν όταν η υπερηφάνεια σου σε κατατρώει
Ο καρκίνος σκοτώνει εάν δεν συγχωρείς ή έχεις κουραστεί να "ζεις".
Και οι σιωπηλοί σου πόνοι; Πώς μιλάνε στο σώμα σου;
Με την Έλλειψη  Ενέργειας όπως η Χρόνια Κόπωση.
Γιατί τι άλλο είναι η Ασθένεια παρά η συσσώρευση τοξινών, Σωματικών και Ψυχικών.
Αυτό είναι το Πρόγραμμα Βιορύθμισης και Αποτοξίνωσης 
To Δώρο της άριστης Υγείας και Ευεξίας!

dr.Ελένη Τσουκαλή - Οι 3 εγκέφαλοί μας

dr.Ελένη Τσουκαλή-Σύμβουλος διαχείρισης στρες: Μικρό βίντεο που εξηγεί τον ρόλο των τριών εγκεφάλων που υπάρχουν στο σώμα μας, σύμφωνα με τις επιστημονικές έρευνες. 

Περισσότερα άρθρα και πληροφορίες σχετικές στην ιστοσελίδα μου www.lenahealth.blogspot.com

                   

Εκφράστε ευγνωμοσύνη καθημερινά!

Η έκφραση ευγνωμοσύνης ασκεί τους μυς της θετικότητάς σας και σας διευκολύνει να παραμείνετε ήρεμοι σε δύσκολες στιγμές.
Μην το σκέφτεστε απλά -δεν θα πιάσει- κάντε το καθημερινή πράξη!
Δείτε πώς να εκφράσετε την ευγνωμοσύνη σας προς εσάς και τους άλλους, με απλούς, καθημερινούς τρόπους, εφαρμόστε όσους μπορείτε και θα δείτε πόσο πιο όμορφα θα νοιώθετε.

Ξεκινήστε τη μέρα σας με τρεις χαρούμενες σκέψεις.
Κάθε πρωί, σκεφτείτε τρία πράγματα για τα οποία είστε ευγνώμονες και υπενθυμίστε στον εαυτό σας τι έχετε στη ζωή σας αυτή τη στιγμή. 
Μην εστιάζετε στα αρνητικά σας αλλά αναδείξτε και ενισχύστε τα θετικά σας.
Κάνε κάτι ωραίο για έναν άγνωστο.
Σκεφτείτε κάποια φορά που ένας εντελώς άγνωστος έκανε κάτι καλό για εσάς, ίσως απλά σας χαιρέτησε καθώς περνούσατε δίπλα του ή σας παραχώρησε την σειρά του στο παντοπωλείο. Μιμηθείτε τον ανταποδίδοντας και κάντε κι εσείς μια ευγενική χειρονομία για έναν ξένο, όσο μικρή κι αν είναι.
Κάντε ένα κομπλιμέντο σε κάποιον που δεν αφορά την εμφάνισή του.
Έχει πολύ μεγαλύτερη αξία να σχολιάζεις την καλοσύνη ή τη συμπόνια ενός ατόμου, παρά για τα υλικά αντικείμενα όπως τα παπούτσια ή τα ρούχα του!
Δώστε σε κάποιον να καταλάβει ότι τον αγαπάτε.
Το να πείτε απλά σε κάποιον: 
"Είμαι ευγνώμων για σένα" ή "σ’ αγαπώ", είναι ένας απλός, αλλά ουσιαστικός τρόπος για να μεταδώσεις θετικότητα και ευγνωμοσύνη.
Με την καθημερινή εξάσκηση σας στην ευγνωμοσύνη θα αλλάξει η οπτική σας για την ζωή σας αλλά και τις ζωές των άλλων και θα νοιώθετε πιο πλήρεις και πιο ευτυχισμένοι.
Η συντακτική ομάδα του Α.Λ.Π.

γιατί μου αρέσουν και τα εκλεκτά εδέσματα - αρωματική, πεντανόστιμη μελόπιτα

Από την αρχαιότητα, μέσω του Βυζαντίου, η μελόπιτα της Σίφνου έφτασε και προσγειώθηκε στο πασίγνωστο βιβλίο μαγειρικής του Τσελεμεντέ!

Και ναι, μία από τις πλησιέστερες συνταγές σ’ αυτήν της αρχαιότητας συναντάμε στη Σίφνο, που είναι και πατρίδα του θρυλικού μάγειρα Νίκου Τσελεμεντέ, ο οποίος έγραψε τη δική του ιστορία στην ελληνική κουζίνα και κατάφερε με τις συνταγές του να βρει θέση σε κάθε ελληνικό σπίτι. 

Νικόλαος Τσελεμεντές -1878-1958- το όνομα του οποίου αποτελεί πλέον συνώνυμο των οδηγών μαγειρικής!

Μια μικρή ιστορική αναδρομή: 

Οι αρχαίοι Έλληνες αθλητές, πριν τους αγώνες, ακολουθούσαν αυστηρή διατροφή για να διατηρήσουν τη φυσική τους κατάσταση και να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους. 

Μετά τις νίκες τους όμως, οι ολυμπιονίκες, του πεντάθλου, πανηγύριζαν με μπόλικο κρασί, αλλά και ικανοποιώντας την πείνα τους με ένα είδος γλυκιάς πίτας για την παρασκευή της οποίας ανακάτευαν μέλι, 

μαλακό τυρί και αλεσμένο σιτάρι, την οποία και έψηναν!

Η πίτα αυτή, παρότι είχε συνδεθεί με τη λήξη των ολυμπιακών αγώνων, αποτελούσε σύνηθες γιορτινό έδεσμα που φτιάχνονταν σε διάφορες χαρούμενες περιστάσεις και ιδιαιτέρως στους γάμους, ενώ υπήρχε και η πίτα που οι αρχαίοι ονόμαζαν “άμης” που περιείχε και αυγά και που σύμφωνα με τον Αριστοφάνη ήταν ένα είδος γαλατόπιτας: ἄμης, ητος, ὁ, εἶδος πλακοῦντος μετὰ γάλακτος!!!

Ο πατέρας της γαστρονομίας Αρχέστρατος, στο έργο του Ηδυπάθεια ή Γαστρονομία ή Δειπνολογία, που χρονολογείται στα μέσα 4ου αι. π.Χ, και το οποίο έγραψε με κωμική διάθεση σε ποιητικό εξάμετρο και διασώζεται στο κείμενο των Δειπνοσοφιστών του Αθήναιου, μεταξύ των άλλων συνταγών που αναφέρει, μιλά και για τον γλυκό πλακούντα που αποτελούνταν από διάφορα επίπεδα ζύμης γεμισμένα με το πάνγευστο αττικό τους μέλι και μαλακό τυρί, τον οποίον συνόδευαν με κρασί!!!

Η συνταγή αυτή, πέρασε από τους Έλληνες στη βυζαντινή παράδοση όπου οι μελόπιτες ήταν πολύ αγαπητές και φτιάχνονταν αρχικά χωρίς τυρί, από ένα μείγμα μελιού και αλεύρων, όμως στη συνέχεια εξελίχθηκαν αποτελώντας τους προγόνους πολλών γνωστών γλυκών που φτιάχνουμε μέχρι και σήμερα. 

Η παρασκευή της, όπως και οι περισσότερες αρχαϊκής προέλευσης συνταγές, είναι απλή και εύκολη, ενώ όπως και όλες οι συνταγές φτιάχνεται με διάφορες παραλλαγές αναλόγως εμπνεύσεως, συνηθειών της περιοχής, ή/και προτιμήσεων της κάθε οικογένειας. 

Μία από τις συνηθέστερες συνταγές μελόπιτας είναι η εξής:

Υλικά

Ένα κιλό ανθότυρο ή φρέσκια ανάλατη μυζήθρα

400 γραμ. μέλι αρίστης ποιότητας

7 μεγάλα αυγά

3 κουταλιές της σούπας αλεύρι ολικής άλεσης

1 κουταλιά της σούπας βούτυρο πρόβιο

λίγο ξύσμα λεμονιού

Για το σερβίρισμα:

μέλι και

κανέλα

Εκτέλεση

Σε ένα μεγάλο δοχείο, θρυμματίζουμε το ανθότυρο και με ένα σύρμα το ανακατεύουμε καλά με το μέλι και τα ήδη χτυπημένα αυγά, μέχρι να ομογενοποιηθούν πλήρως τα υλικά μας!!!

Έχουμε ήδη βάλει τον φούρνο μας να προθερμαίνεται στους 170-180 βαθμούς και βουτυρώνουμε και πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι ένα ταψί, 22-32 cm και αδειάζουμε μέσα το μείγμα μας. 

Ψήνουμε στους 180-200 βαθμούς ώσπου να ξεκολλήσει η πίτα μας από τα τοιχώματα του ταψιού, 

να φουσκώσει, και ροδίσει η επιφάνειά της , ανάλογα με το φούρνο περίπου 45 με 50 λεπτά, δεν πρέπει να μας παραψηθεί!!!

Βγάζουμε την πίτα από τον φούρνο, ρίχνουμε στην επιφάνειά της λίγο μέλι και κανέλα και την αφήνουμε για λίγο να κρυώσει. 

Έπειτα την χαράζουμε σε κομμάτια και τη σερβίρουμε. 

επιμέλεια κειμένου:ntina

users.sch.gr

Δαμναμενέας - αρχάνθρωποι και αυτόχθονες

Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι
Όταν η Ρέα πήγε στην Κρήτη να γεννήσει τον Δία, ανέβηκε στο βουνό Ίδη και περίμενε την ώρα της. 
Μόλις την έπιασαν οι πόνοι, στηρίχτηκε στη γη και με τα δυο της χέρια. 
Από εκεί που ακουμπούσαν τα δάχτυλά της, ξεφύτρωσαν δαίμονες, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, Ιδαίοι από το όνομα του βουνού, Δάκτυλοι από τα δάχτυλά της, που την βοήθησαν να γεννήσει.
Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι ήταν πέντε ή δέκα ή δεκαπέντε ή πενήντα δαίμονες της Φρυγίας και της Κρήτης, γιοι, κατ’ άλλη εκδοχή, της νύμφης Αγχιάλης και πιστοί της Κυβέλης, όπως αποκαλούσαν τη Ρέα στη Μ. Ασία. 
Μερικοί μύθοι αναφέρουν ότι είναι οι πρώτοι κάτοικοι της Κρήτης, ανακάλυψαν τη χρήση της φωτιάς και τη μεταλλουργία και δίδαξαν τη μουσική στον Ορφέα.
Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι "ήταν δέκα, όσα και τα δάχτυλα", λέει μια εκδοχή. 
Υπήρχαν άλλοι που βεβαίωναν ότι ήταν εκατό. 
Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ήταν πενήντα, 
είκοσι δεξιόχειρες, σιδηρουργοί το επάγγελμα, και τριάντα αριστερόχειρες, μάγοι. 
Κατά τον Φερεκύδη, ΣΤ’ π.Χ. αιώνα, οι 32, κι όχι τριάντα, "αριστεροί" Δάκτυλοι είχαν την δυνατότητα να κάνουν μάγια και οι είκοσι "δεξιοί" να τα λύνουν. 
Κατά τον Παυσανία (Β’ μ.Χ. αιώνα), ήταν μόνο πέντε: 
Ο αρχηγός τους, Ιδαίος Ηρακλής, ιδρυτής των Ολυμπιακών αγώνων, διαφορετικός από τον πανελλήνιο ήρωα, ο Ίδας και οι Παιωναίος, 
Επιμήδης και Ιάσιος.
Άλλος μύθος διηγείται πως αλλιώς γεννήθηκαν οι Ιδαίοι Δάκτυλοι και εξηγεί: 
Όταν η Ρέα γέννησε τον Δία, ανέθεσε την ανατροφή του στην Αδράστεια, κόρη πανάρχαιου βασιλιά της Κρήτης. 
Η Αδράστεια δεν ήταν βασιλοπούλα αλλά νύμφη, αναφέρει άλλος μύθος. 
Η Ρέα της ανέθεσε να αναθρέψει τον Δία μαζί με την νύμφη, και όχι κατσίκα,  Αμάλθεια και τη νύμφη Ίδη (ή Ίδα). 
Ο Δίας, ακόμα κι όταν έγινε αρχηγός των θεών, έδειχνε μεγάλο σεβασμό στην Αδράστεια. Όμως αγάπησε την Ίδη, πλάγιασε μαζί της κι απέκτησαν παιδιά τους Ιδαίους Δακτύλους και τους Κουρήτες. 
Αλλά το όνομα Αδράστεια σημαίνει "η Αναπότρεπτη". 
Στα τέλη του Ε’ π.Χ. αιώνα, αποτελούσε προσωνυμία της Νέμεσης, κόρης της Νύχτας, προσωποποίησης της οργής των θεών απέναντι στην ανθρώπινη αλαζονεία, φρουρού της ηθικής τάξης και τιμωρού κάθε ηθικής παρεκτροπής. 
Πολλοί υποθέτουν ότι οι νύμφες Αδράστεια, Ίδη και Αμάλθεια αποτελούσαν μια ακόμα τριάδα γυναικείων θεοτήτων, συγγενών με τις Ερινύες.
Στην Προποντίδα, στην φρυγική, ασιατική, πλευρά, υπήρχε πόλη Αδράστεια, ενώ σε έναν μύθο φρυγικής προέλευσης αναφέρεται η Αδράστεια ως Θεά Μητέρα που είχε υπηρέτες "τους τρεις Ιδαίους Δακτύλους", Άκμονα, 
Κέλμη και Δαμναμενέα. 
Ξεπετάχτηκαν από την γη κι έγιναν οι πρώτοι σιδηρουργοί. 
Άκμονας είναι και το αμόνι. 
Δαμναμενέας σημαίνει "αυτός που δαμάζει", το σφυρί και Κέλμης, κατά μία άποψη, το μαχαίρι που σφυρηλατείται.
Ο Κέλμης ήταν σύντροφος και παιδικός φίλος του Δία αλλά είχε την ατυχία να προσβάλει την Ρέα, την θεϊκή μητέρα. 
Η Τιτανίδα, για τιμωρία, τον μεταμόρφωσε σε μέταλλο που βασανίζεται ανάμεσα στο σφυρί και το αμόνι, "μεταξύ σφύρας και άκμονος". 
Κατά μια εκδοχή, οι Άκμονας και Δαμναμενέας εχθρεύονταν τον Κέλμη και τον βασάνιζαν με μεγάλη τους ευχαρίστηση.
Ως δύο, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, κατά τον Απολλώνιο τον Ρόδιο, Γ’ π.Χ. αιώνα, ήταν ο Τιτίας και ο Κυλληνός και κάθονταν πλάι στη Μεγάλη Μητέρα της Φρυγίας, μοιράζοντας τον θρόνο μαζί της. 
Τους τιμούσαν μαζί με την Δινδυμίη, την Κυβέλη του βουνού Δίνδυμον, Δίκορφο, κοντά στην Κύζικο, στον ναό της που, κατά την παράδοση, είχαν ιδρύσει εκεί οι Αργοναύτες. 
Και οι δύο γεννήθηκαν στη σπηλιά Δίκτη, όταν η Αγχιάλη, νύμφη αλλά και ονομασία της Μεγάλης Μητέρας, πίεσε την γη με τα δάχτυλα των δυο χεριών της, τότε που την έπιασαν οι πόνοι της γέννας.
Κουρήτες και Κορύβαντες
Οι Κουρήτες ήταν νεαροί ιερείς του Δία, που εκτελούσαν θορυβώδη όργια χτυπώντας μεταξύ τους τις ασπίδες και χορεύοντας με πολλή φασαρία. 
Κατάντησαν κι αυτοί να λατρεύονται ως δαίμονες και να συγχέονται με τους Κορύβαντες και τους Ιδαίους Δακτύλους. 
Κορύβαντες ονομάζονταν οι ιερείς της Ρέας Κυβέλης που τελούσαν τα της λατρείας της με παράφορους χορούς και εκκωφαντική μουσική.
Κατά μια εκδοχή, οι Κορύβαντες ήταν τρία αδέλφια. 
Οι δυο σκότωσαν τον τρίτο, τύλιξαν το κεφάλι του με κόκκινο πανί, του φόρεσαν στεφάνι, το έβαλαν πάνω σε μια χάλκινη ασπίδα και το μετέφεραν ως τις υπώρειες του Ολύμπου όπου το έθαψαν. 
Μετά, μετέφεραν το καλάθι των μυστηρίων στη χώρα των Ετρούσκων. 
Το καλάθι περιείχε τον φαλλό του θεού Διονύσου. 
Σύμφωνα με πολλούς αρχαίους συγγραφείς, οι Κορύβαντες ταυτίζονται με τους Κουρήτες, αλλά, όπως αναφέρεται στη συνέχεια, και με τους Κάβειρους, οι οποίοι και είχαν αναλάβει την φύλαξη του Δία, όταν ήταν μωρό, κι έκαναν μεγάλη φασαρία για να μην ακούσει ο Κρόνος το κλάμα του.
Κατ’ άλλους, οι Κορύβαντες ήταν τέσσερις ή εννέα ή δέκα ή ολόκληρος λαός, οι πρώτοι άνθρωποι που κατοίκησαν πάνω στην γη. 
Κατά τη μία εκδοχή, οι άλλοι Τιτάνες έφεραν τους Κορύβαντες από την Κολχίδα και τους πρόσφεραν στην Ρέα, κατά την άλλη, η Ρέα κάλεσε τους Κουρήτες στην Κρήτη, από την Φρυγία.
Υπήρχε όμως και η άποψη ότι οι Κορύβαντες βγήκαν από την γη όπως τα δέντρα ή ότι το νερό της βροχής γονιμοποίησε την Γη που τους γέννησε. 
Ως γονείς τους όμως αναφέρονται και ο Δίας με την Ήρα ή ήταν παιδιά του Απόλλωνα και της Μούσας Θάλειας, ενώ μια άλλη εκδοχή προσπαθεί να διαχωρίσει τα πράγματα: Οι Κουρήτες ήταν παιδιά των Ιδαίων Δακτύλων.
Στους επόμενους αιώνες, Κορύβαντες και Βερεκύνδες, από το ομώνυμο βουνό της Φρυγίας, ονομάζονταν οι ιερείς της Ρέας Κυβέλης. 
Τιμούσαν την θεά με εκκωφαντική μουσική, τύμπανα, κύμβαλα και κρόταλα και παράφορους νυχτερινούς χορούς, κάτω από την λάμψη των πυρσών. 
Από αυτούς προήλθε η λέξη "κορυβαντισμός" που σήμαινε μανιώδη ενθουσιασμό.
Οπωσδήποτε, Ιδαίοι Δάκτυλοι, 
Κουρήτες και Κορύβαντες συνδέονταν με τους πρώτους επί γης κατοίκους, πριν να φθάσει ο άνθρωπος στον πολιτισμό, όταν η λατρεία της Μεγάλης Μητέρας επικρατούσε κάθε άλλης. Ήταν η Μητέρα Γη, 
η Ρέα Μητέρα, 
η Ρέα Κυβέλη της Μικράς Ασίας που έφτασε να συγχέεται με την Δήμητρα, τ
ην Ήρα και την Εστία, ως θεά της γονιμότητας, της βλάστησης και της ευφορίας.
historyreport.gr
 wikipedia.org

Επιστήμονες δοκιμάζουν επικίνδυνα πειράματα στον αέρα και στο νερό

Οι επιστήμονες με το πρόσχημα της κλιματικής αλλαγής, προσπαθούν απεγνωσμένα να χειραγωγήσουν τον καιρό  ρίχνοντας χημικές ουσίες στον ωκεανό και ψεκάζοντας με αλμυρό νερό τον αέρα. 
Τι μπορεί να πάει στραβά;
Η Wall Street Journal αναφέρει ότι οι επιστήμονες καταφεύγουν σε λύσεις που ήταν κάποτε αδιανόητες, για να ψύξουν τον πλανήτη.
Αδειάζοντας χημικές ουσίες στον ωκεανό; 
Ψεκάζοντας αλμυρό νερό στα σύννεφα; 
Ρίχνοντας ανακλαστικά σωματίδια στον ουρανό; 
Οι επιστήμονες καταφεύγουν σε κάποτε αδιανόητες τεχνικές για να ψύξουν τον πλανήτη, επειδή, όπως διατείνονται, οι παγκόσμιες προσπάθειες για τον έλεγχο των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου αποτυγχάνουν.
Αυτές οι προσεγγίσεις γεωμηχανικής θεωρούνταν κάποτε ταμπού από τους επιστήμονες και τις ρυθμιστικές αρχές που φοβόντουσαν ότι το πείραγμα του περιβάλλοντος θα μπορούσε να έχει απρόβλεπτες συνέπειες, αλλά τώρα οι ερευνητές λαμβάνουν κονδύλια από τους φορολογούμενους και ιδιωτικές επενδύσεις για να βγουν από το εργαστήριο και να δοκιμάσουν αυτές τις μεθόδους στην ύπαιθρο.
Θαλάσσιος φωτισμός σύννεφων: 
Ερευνητές που βρίσκονται σε ένα πλοίο στα ανοικτά των βορειοανατολικών ακτών της Αυστραλίας κοντά στα νησιά Whitsunday ψεκάζουν ένα αλμυρό μείγμα μέσω ακροφυσίων υψηλής πίεσης στον αέρα σε μια προσπάθεια να φωτίσουν τα σύννεφα χαμηλού υψομέτρου που σχηματίζονται πάνω από τον ωκεανό. 
Και ελπίζουν ότι τα μεγαλύτερα, φωτεινότερα σύννεφα θα διώξουν το φως του ήλιου πέρα μακριά από τη Γη, θα σκιάζουν την επιφάνεια του ωκεανού και θα δροσίζουν τα νερά του.
Το ερευνητικό πρόγραμμα, είναι ύψους 64,55 εκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή 100 εκατομμυρίων δολαρίων Αυστραλίας. 
Αλισίβα στον ωκεανό: 
Στη Μασαχουσέτη, ερευνητές του Ωκεανογραφικού Ιδρύματος Woods Hole σχεδίαζαν να ρίξουν 6.000 γαλόνια υγρού διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου, συστατικού της αλισίβας, στον ωκεανό 10 μίλια νότια του Martha's Vineyard.
Και αυτό διότι ήλπιζαν ότι η χημική βάση θα λειτουργήσει σαν ένα μεγάλο δισκίο Tums, μειώνοντας την οξύτητα ενός τμήματος επιφανειακών υδάτων και απορροφώντας 20 μετρικούς τόνους διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, αποθηκεύοντάς το με ασφάλεια στον ωκεανό.
Επίσης είχαν την ιδέα να ψεκάσουν με κάρβουνο τους πάγους της αρκτικής για να σταματήσουν την παγκόσμια ψύξη.
Ναι, ας πετάξουμε στάχτη στον αέρα. 
Τι μπορεί να πάει στραβά; 
Η αλισίβα στον ωκεανό; 
Γιατί όχι;
Αν έχουμε πολύ στάχτη στον αέρα και αλισίβα στον ωκεανό, δεν υπάρχει πρόβλημα, έτσι δεν είναι;
Μπορούμε να την βγάλουμε έξω, σωστά;

Αλλά...
Μήπως χρειαζόμαστε τα ηφαίστεια;
Τα πειράματα που αποσκοπούν στην ψύξη της ατμόσφαιρας με την ανάκλαση του ηλιακού φωτός μακριά από τη Γη είναι μια προσπάθεια των επιστημόνων να μιμηθούν αυτό που συμβαίνει όταν εκρήγνυται ένα ηφαίστειο. 
Το 1991, το όρος Πινατούμπο/Pinatubo, ένα ενεργό ηφαίστειο στις Φιλιππίνες, εκτόξευσε θείο και τέφρα στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, μειώνοντας τη θερμοκρασία της Γης κατά 0,5 βαθμούς Κελσίου για ένα ολόκληρο έτος.
Έτσι οι επιστήμονες, παρόλο που πάρα πολλοί από αυτούς αντιδρούσαν και αντιδρούν στις ανθρώπινες παρεμβάσεις, φοβούμενοι μια ολισθηρή πορεία που θα μπορούσε τελικά να γυρίσει μπούμερανγκ, αποφάσισαν πως χρειαζόμαστε πιο φωτεινά σύννεφα, αλλά και περισσότερη στάχτη στον ουρανό για να σκοτεινιάσουμε τον ήλιο!
Ναι βέβαια μπορούμε να ξοδέψουμε τρισεκατομμύρια δολάρια για να φωτίσουμε τα σύννεφα ψεκάζοντας με αλμυρό νερό τον αέρα και ταυτόχρονα να σκοτεινιάσουμε τον ουρανό, ρίχνοντας στάχτη - και ναι, όλα θα είναι υπέροχα.
Σοβαρά τώρα, πιστεύει κανείς πραγματικά ότι αυτή η ιδέα μπορεί να επεκταθεί σε παγκόσμιο επίπεδο; 
Με τι κόστος;
Και για πιο λόγο;
Μακροπρόθεσμος κίνδυνος
Κατά ειρωνικό τρόπο, ένα από αυτά τα σχέδια θεωρήθηκε επιτυχημένο.
Και να θυμάστε,  θεωρήθηκε επιτυχημένο, ώστε τα δεδομένα αυτά να χειραγωγηθούν για να δείξουν επιτυχία, αν μη τι άλλο για να πάρουν περισσότερη χρηματοδότηση. 
Στη συνέχεια, θα αυξήσουνε τις δαπάνες με δεκάδες τρισεκατομμύρια δολάρια, παίζοντας με τη μητέρα φύση, μόνο και μόνο για να αντιμετωπίσουν έναν μακροπρόθεσμο κίνδυνο.
Ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος είναι να κάνουμε κάτι πραγματικά ηλίθιο, όπως το να ρίχνουμε κάρβουνο στην Αρκτική, όπως προτάθηκε τη δεκαετία του 1960 για να λιώσουν οι πάγοι στην Αρκτική.
Φτάσαμε λοιπόν να έχουμε ένα μάτσο ψέματα, ξεκινώντας με τον ισχυρισμό ότι τα έργα αυτά είναι φθηνότερα και θα αποπληρωθούν μόνα τους.
                      κείμενο και επιμέλεια κειμένου ntina
                                    άντληση πληροφοριών από:
https://mishtalk.com/economics/scientists-try-risky-air-and-water-experiments-hoping-to-reverse-climate-change/

πες το με ένα ποίημα, αλλά και με ένα τραγούδι...

Αλλά τα βράδια τι όμορφα

που μυρίζει η γη...

Βέβαια αγάπησε

τα ιδανικά της ανθρωπότητας,

αλλά τα πουλιά

πετούσαν πιο πέρα.

Σκληρός, άκαρδος κόσμος,

που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα

πάνω απ’ το δέντρο που βρέχεται.

                    

Τάσος Λειβαδίτης, "Αλλά τα βράδια"

Και να που φτάσαμε εδώ

Χωρίς αποσκευές

Μα μ’ ένα τόσο ωραίο φεγγάρι.

Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο

φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες

ούτε ένα κεφάλαιο να γράψεις ακόμα.

Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο

ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα

που μυρίζει η γη...

Βέβαια αγάπησε

τα ιδανικά της ανθρωπότητας,

αλλά τα πουλιά

πετούσαν πιο πέρα.

Σκληρός, άκαρδος κόσμος,

που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα

πάνω απ’ το δέντρο που βρέχεται.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα

που μυρίζει η γη...

Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα

για να πεθαίνουν κι αλλού

και την απληστία

για να μένουν νεκροί για πάντα.

Αλλά καθώς βραδιάζει

ένα φλάουτο κάπου

ή ένα άστρο συνηγορεί

για όλη την ανθρωπότητα.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα

που μυρίζει η γη...

Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,

μου ’ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες.

Φοράω το σακάκι του πατέρα

κι έτσι είμαστε δυο,

κι αν κάποτε μ’ άκουσαν να γαβγίζω

ήταν για να δώσω

έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα

που μυρίζει η γη...

Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη

μ’ ένα άστρο ή μ’ ένα γιασεμί

σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει

παίρνει το μέρος των φτωχών.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα

που μυρίζει η γη!

Δως μου το χέρι σου...

Δως μου το χέρι σου...