Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2019

Αμυγδαλέλαιο και καρότο για ενυδατωμένο και χωρίς ψεγάδια πρόσωπο

Αμυγδαλέλαιο και καρότο – δυο απόλυτα προϊόντα για την ομορφιά μας
Υγιές , λαμπερό δέρμα σε ένα πρόσωπο γεμάτο ζωντάνια και ομορφιά – και είναι , νομίζω , επιθυμία όλων μας.
Η ενυδάτωση είναι βασική για τη διατήρηση της υγείας του ,της σφριγηλότατάς του ,της ζωντάνιας του ,της ομορφιάς του , και της στιλπνότητάς του.Την υγρασία που χρειάζεται η επιδερμίδα του προσώπου μας , κατά κύριο λόγο , την λαμβάνει από την διατροφή μας και , κατά δεύτερο , από την εξωτερική περιποίηση του και φροντίδα.Ένα λάδι ιδανικό για την εξωτερική φροντίδα του προσώπου μας είναι το αμυγδαλέλαιο.Ενυδάτωση – Το αμυγδαλέλαιο είναι ένα λάδι εμπλουτισμένο με σταγόνες υγρασίας και λιπαρά οξέα , τα οποία το βοηθούν να εισχωρήσει στο δέρμα μας και νατου προσφέρει την πολύτιμη υγρασία του.Οι αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριακές του ιδιότητες προστατεύσουν την επιδερμίδα μας απόφλεγμονές ,μολύνσεις ,και ακμή.Θρέψη και αντιγήρανση – Το καρότο είναι ένα αποτελεσματικότατο αντιρυτιδικό , με ισχυρότατα αντιοξειδωτικά , τα οποία ενισχύουν τη φυσική διαδικασία της κυτταρικής ανανέωσης , επιβραδύνουν τη διαδικασία της γήρανσης και...
read more:https://botanologia.gr/amygdalelaio-kai-karoto-gia-enydatomeno-kai-choris-psegadia-prosopo/

Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2019

Τα μήλα, τα σταφύλια και το κουρκούμι, πως όλα μαζί βοηθούν στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη

Μήλα, σταφύλια, κουρκούμι – ποια η σχέση τους με τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη;
Ο καρκίνος του προστάτη είναι μια πάθηση πολύ συχνή στους άνδρες.
Ευτυχώς, τα νέα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η κατανάλωση ορισμένων τροφίμων σε συνδυασμό, παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη αλλά και στη θεραπεία του καρκίνου.
Ένα φυσικό οδόφραγμα για τον καρκίνο
Ερευνητές από το University of Texas at Austin εντόπισαν διάφορες φυσικές ενώσεις  στα κόκκινα σταφύλια,
στις φλούδες των μήλων και στο κουρκούμι, που μπορούν να εμποδίσουν την ανάπτυξη του καρκίνου του προστάτη.
Αυτή η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Precision Oncology, διαπίστωσε ότι οι συγκεκριμένοι συνδυασμοί αυτών των ενώσεων έχουν τη δυνατότητα να συρρικνώσουν τους όγκους του προστάτη....

Μεγάλες προσδοκίες - Charles Dickens

"Ήταν μια αξιομνημόνευτη μέρα για μένα, γιατί προκάλεσε μέσα μου μεγάλες αλλαγές. 
Όμως το ίδιο συμβαίνει με ολόκληρη τη ζωή. 
Φανταστείτε μια επιλεγμένη μέρα, αποσπασμένη από τις υπόλοιπες, και σκεφτείτε πόσο διαφορετική θα ήταν χωρίς αυτήν η πορεία της ζωής σας. 
Εσείς που διαβάζετε όλα αυτά, σταματήστε μια στιγμή και σκεφτείτε τη μακριά αλυσίδα από σίδερο ή χρυσάφι, από αγκάθια ή λουλούδια, που δε θα σας είχε ποτέ δέσει αν δεν είχε σχηματιστεί ο πρώτος κρίκος, κάποια αξιομνημόνευτη μέρα." απόσπασμα
        Ο Κάρολος Ντίκενς - Charles Dickens, υπήρξε ένας από τους πιο διάσημους Άγγλους μυθιστοριογράφους και κριτικούς της κοινωνίας. 
Επινόησε ορισμένους από τους γνωστότερους διεθνώς φανταστικούς χαρακτήρες και θεωρείται από πολλούς ως ο σπουδαιότερος συγγραφέας της Βικτωριανής Εποχής.
Τα έργα του έχαιραν άνευ προηγουμένου δημοτικότητας κατά τη διάρκεια της ζωής του, ενώ αυτή η δημοφιλία διατηρείται και σήμερα τόσο για τα μυθιστορήματα όσο και για τα διηγήματά του. 
Οι κριτικοί της λογοτεχνίας του 20ου αιώνα όπως και οι ακαδημαϊκοί τον έχουν αναγνωρίσει ως μια λογοτεχνική διάνοια
Ο Ντίκενς γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ. 
Αφού ο πατέρας του φυλακίστηκε λόγω χρεών, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο για να εργαστεί σε εργοστάσιο. 
Παρά την απουσία επίσημης εκπαίδευσης, αναδείχθηκε σε ακούραστο επιστολογράφο, ενώ επιμελούνταν συντακτικά μια εβδομαδιαία έκδοση για 20 χρόνια. 
Έγραψε 15 μυθιστορήματα, 5 νουβέλες, εκατοντάδες διηγήματα και μη λογοτεχνικά άρθρα. 
Έδωσε έναν εκτεταμένο αριθμό διαλέξεων και ήταν στρατευμένος υπέρ των δικαιωμάτων των παιδιών, της εκπαίδευσης και άλλων κοινωνικών μεταρρυθμίσεων.

Τι είναι και πως ορίζεται το κοινωνικό φύλο

Ως κοινωνικό φύλο αναφέρονται στη σύγχρονη βιβλιογραφία το σύνολο των χαρακτηριστικών που παραπέμπουν στην αρρενωπότητα και τη θηλυκότητα και διαχωρίζουν τη μία κατάσταση από την άλλη.
Για αυτά τα χαρακτηριστικά λαμβάνεται υπόψη το βιολογικό φύλο , π.χ. αρσενικό, θηλυκό ή ίντερσεξ, η κοινωνική δόμηση των φύλων ,ρόλοι των φύλων, ή η ταυτότητα φύλου.
Τον όρο εισήγαγε ο σεξολόγος John Money το 1955, θέλοντας να κάνει διάκριση μεταξύ αυτού και του βιολογικού φύλου - sex
Μέχρι τότε η λέξη χρησιμοποιείτο κυρίως στη Γραμματική.
Η νέα έννοια της λέξης εξαπλώθηκε τη δεκαετία του '70, οπότε και η φεμινιστική θεωρία υιοθέτησε την ιδέα της διάκρισης βιολογικού φύλου και της κοινωνικής κατασκευής των φύλων.
Εντούτοις, σε πολλά πεδία, μαζί με αυτά και κάποια πεδία κοινωνικών επιστημών, το κοινωνικό φύλο συμπεριλαμβάνει το βιολογικό ή το αντικαθιστά. 
Παρόλο που αυτή η αλλαγή στην έννοια του φύλου συναντάται τη δεκαετία του '80, μία μικρή επιτάχυνση της διαδικασίας στην επιστημονική φιλοσοφία παρατηρήθηκε το 1993 όταν η Διαχείριση Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τη λέξη "gender" αντί για "sex".
Το 2011, η ΔΤΦ αντέστρεψε τη θέση της και άρχισε να χρησιμοποιεί το "sex" ως βιολογική ταξινόμηση και το "gender" ως "παρουσίαση του καθενός ως άνδρας ή γυναίκα ή το πώς συναντάται στους κοινωνικούς θεσμούς".
Απόδοση φύλου
Σύμφωνα με τη θεωρητικό πάνω στις σπουδές φύλου Kate Bornstein, το κοινωνικό φύλο μπορεί να έχει ασάφεια και ρευστότητα.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει το κοινωνικό φύλο ως κοινωνικά κατασκευασμένα χαρακτηριστικά των ανδρών και των γυναικών , ρόλοι, νόρμες κ.ά. που ποικίλλουν ανά κοινωνία.
Αν και το φύλο είναι ένα πανομοιότυπο βιολογικό γεγονός σε όλους τους πολιτισμούς, το τι ακριβώς σημαίνει το βιολογικό φύλο σε σχέση με τον κοινωνικό ρόλο ενός φύλου ποικίλλει πολιτισμικά ανάλογα με το τι θεωρείται "αρρενωπό" και τι "θηλυκό".
ntina

Αποφθέγματα ατόμων αδιαμφισβήτητου κύρους που έγιναν αιώνιες αλήθειες


- Ο άνθρωπος είναι σαν το φως μέσα στη νύχτα.Ανάβει και σβήνει.  Ηράκλειτος
- Όταν αμελείς τη ζωή σου,δεν είναι δυνατό να έχεις αξιοπρέπεια. αρχαίο γνωμικό
- Είναι δύσκολο να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του. Θαλής
- Η εργασία αντιπροσωπεύει τη ζωή,τη σκέψη,το φως και είναι ηθικός νόμος,τον
οποίον δεν μπορεί κανείς να αποφύγει και αν αποφύγει ως ενόχληση,θα την έχει
ως τιμωρία. Βίκτωρ Ουγκώ
- Παλιά, οι άνθρωποι μελετούσαν για να βελτιώσουν τον εαυτό τους. Σήμερα, μελετούν για να εντυπωσιάσουν τους άλλους. Κομφούκιος
- Ο καθένας είναι ό,τι είναι. Ακόμη κι αν δεν το θέλει αυτό, ακόμη κι αν θέλει να είναι ή να φαίνεται διαφορετικός.  Δάντης
- Η Βίβλος μας λέει ν΄αγαπάμε τον πλησίον μας. Ν΄αγαπάμε και τον εχθρό μας.
- Πιθανότατα επειδή πρόκειται για τα ίδια άτομα…  G. Chesterton
- Μην πεις το μυστικό σου στο φίλο σου, θα το πεί στον φίλο του. Τούρκικη Παροιμία
- Η παιδεία είναι στους νέους σωφροσύνη,στους φτωχούς πλούτος,στους πλούσιους
στολίδι. Διογένης
- Δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο γι’ αυτό που κάνουμε αλλά και γι’ αυτό που δεν κάνουμε. Μολιέρος
- Ολα μπορεί να τα πετύχει κάποιος,αν δεν αποφεύγει τον κόπο. Δημοσθένης
- Δεν υπάρχουν χαμένες υποθέσεις, εκτός από εκείνες που οι ίδιοι εμείς εγκαταλείψαμε. Κλεόβουλος
- Όποιος σκέφθηκε άσχημα για τα δικά του, ποτέ δεν θα σκεφθεί καλά και για τα ξένα πράγματα. Σωκράτης
- Κυνικός είναι ο άνθρωπος που ξέρει την τιμή των πάντων και την αξία του τίποτα.  Oscar Wilde
- Η ζωή φαίνεται σύντομη στον άνθρωπο που ευτυχεί,για το δυστυχή όμως είναι ατέλειωτη. Απολλώνιος
- Την λύπη την αντέχεις και μόνος σου αλλά για να νιώσεις την πραγματική αξία της ευτυχίας, πρέπει να έχεις κάποιον να την μοιραστείς.. Μάρκ Τουεϊν
- Πολύ δύσκολο να γνωρίσεις τον εαυτό σου,εύκολο όμως πράγμα το να
συμβουλεύεις τους άλλους. Θαλής

Θάλαττα θάλαττα... -Αναμνήσεις blogers

Τα μπάνια του λαού άρχισαν ξανά, δειλά φέτος, γιατί η θάλασσα είναι κρύα. 
Η αδερφή μου κι εγώ ξαναβρεθήκαμε παρέα, κοντά στη θάλασσα, όπως σε αυτή τη φωτογραφία που είναι τραβηγμένη αρκετές δεκαετίες πριν.

Έχουμε πολύ αλλάξει από τότε, κι έγιναν πολλά στη ζωή μας, πάρα πολλά, όπως έγιναν πολλά και στις παραλίες, στις θάλασσες, στη χώρα μας και τον κόσμο. 
Όμως εμείς εκεί ακόμα, παρά θιν αλός, με τα μαγιό μας και τον εξοπλισμό μας, πετσέτες, αντηλιακά, λάδια κι όλα τα σχετικά.

Τότε βέβαια ούτε που μας ένοιαζε για αντηλιακό, ούτε που φανταζόμασταν ότι υπήρχε κίνδυνος από τον ήλιο. 
Αντίθετα όλοι τον θεωρούσαν πανάκεια, και κάναμε ηλιοθεραπεία όσο αντέχαμε.

Ήταν για μας μεγάλη ευτυχία εκείνα τα μπάνια. 
Μετά την Κατοχή, με μια τεράστια παρέα, ανεβαίναμε στην καρότσα ενός φορτηγού και πηγαίναμε στην Αμφιλοχία ή στο Αιτωλικό. Κολυμπούσαμε, τραγουδούσαμε, αστειευόμασταν φλερτάραμε, κι επιστρέφαμε πτώματα στην κούραση απο το μπάνιο και το ταρακούνημα στην άβολη λαμαρίνα.

Είχαμε μανία με τη θάλασσα, ήμασταν από τους λίγους τότε. 
Τώρα έχουν ανακαλύψει όλοι την ευεξία που χαρίζει ένα θαλάσσιο μπάνιο, και τρέχουν στις παραλίες.

Κι εμείς, δόξα τω θεώ, ξανά μαζί οι δυο μας, μάλιστα με μια μικρή παρέα που σχηματίζεται, την πλησιάζουμε και φέτος και αφηνόμαστε στην αγκαλιά της.
anamnisismesopolemou.blogspot.com

Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2019

Η χρήση των καρπών της κουφοξυλιάς ως ιάματος για τη γρίπη

 
Η χρήση των καρπών της κουφοξυλιάς ως φαρμάκου γρίπης χρονολογείται από την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή εποχή. Συνήθως, η κατανάλωση των καρπών της κουφοξυλιάς βελτιώνει τα συμπτώματα της γρίπης εντός τριών ημερών. Οι καρποί της κουφοξυλιάς έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό έναντι οκτώ διαφορετικών στελεχών της γρίπης. Επίσης , οι εργαστηριακές μελέτες σχετικά με τον ιό HIV, τον έρπη και τους ιούς Epstein-Barr έδωσαν θετικά αποτελέσματα.
Η κουφοξυλιά , γνωστή ως Sambucus , με βοτανολογικό όνομα sambucus nigra έχει χρησιμοποιηθεί στη φυσική ιατρική από αρχαιοτάτων χρόνων.
Αυτά τα μικρά , σκούρα μούρα που μεγαλώνουν σε αυτό το υπέργηρο δέντρο είναι γνωστό ότι έχουν απίστευτα οφέλη και είναι ευεργετικά για όλο το σώμα μας.
Είναι πλούσιοι σε βιταμίνες και μέταλλα όπως:
ασβέστιο
βιταμίνη Α
βιταμίνη C
βιταμίνη Β9 φυλλικό οξύ
βιταμίνη Β6-πυριδοξίνη
βιταμίνη Β3-νιασίνη
βιταμίνη Β2-ριβοφλαβίνη
βιταμίνη Β5-παντοθενικό οξύ
σίδερο
μαγνήσιο
φώσφορο
κάλιο
νάτριο
ψευδάργυρος
isorhamnetin
quercetin

Όλα τα παραπάνω στοιχεία συνεργάζονται για την...
read more:https://botanologia.gr/i-chrisi-ton-karpon-tis-koyfoxylias-os-iamatos-gripi/

Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2019

Πως να έχουμε πάντα φρέσκα βότανα στον πάγκο της κουζίνας μας;



Φρέσκα βότανα στον πάγκο της κουζίνας μας
Ναι βέβαια μπορούμε , αρκεί να έχουμε γλάστρες με μυρωδικά ή να κόψουμε κλωνάρια από κάποια φίλη που μπορεί να έχει , ή όταν αγοράζουμε φρέσκα βότανα από τη λαϊκή αγορά της περιοχής μας , και ο τρόπος είναι πολύ-πολύ απλός.
Ας δούμε πως…
Πρώτα πρώτα θα χρειαστούμε βάζα και
αν ψάξουμε στα ράφια μας σίγουρα θα βρούμε διάφορα γυάλινα βάζα που ελάχιστα χρησιμοποιούμε ή διάφορες γυάλινες κανάτες σαν αυτή της φωτογραφίας που σας δείχνω και βέβαια κλωνάρια από διάφορα μυρωδικά και βότανα που χρησιμοποιούμε στην κουζίνα μας , αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

Λοιπόν
πρώτα-πρώτα ετοιμάζουμε τα βάζα μας ή την κανάτα μας γεμίζοντάς τα μέχρι τη μέση αποχλωριωμένο νερό
Πάμε στις γλάστρες με τα μυρωδικά και βότανα μας , ότι έχουμε
δυόσμο,
μέντα,
δεντρολίβανο,
ρίγανη,
μελισόχορτο και ότι άλλο και
κόβουμε κλωνάρια περίπου 6 ιντσών.
Αρχίζουμε να τοποθετούμε τα βότανα μέσα...

read more:https://botanologia.gr/mporoyme-na-echoyme-panta-freska-votana-ston-pagko-tis-koyzinas-mas/

Κώστας Βάρναλης - Δε φταίνε οι λαοί όταν μισούνται


«Οι μοιραίοι», χειρόγραφο του ποιητή
Δε φταίνε οι λαοί όταν μισούνται

Ο Κώστας Βάρναλης περιγράφει τις διώξεις των Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας από τους Βουλγάρους:

Τέλη Ιουνίου οι ταραχές ξέσπασαν στην Φιλιππούπολη.
Οι εκκλησίες, τα σκολειά -τα ωραιότατα Ζαρίφεια χτισμένα πριν λίγα χρόνια από το Ζαρίφη- αλλάξανε σε μια μέρα αφέντη. Στις 15 Ιουλίου ήρθε η σειρά του Πύργου.
Θυμούμαι πως ανακατεύτηκα μέσα στο πλήθος και είδα με φριχτό σπαραγμό να μπαίνει το μανιασμένο πλήθος μέσα στο σκολειό και να πετάει έξω στο δρόμο από τα παράθυρα θρανία, χάρτες, και βιβλία.
Είδα να μπαίνουνε στην εκκλησία και να βάφουνε με κόκκινη μπογιά όλες τις ελληνικές επιγραφές.
Είδα τα ελληνικά μαγαζιά μέσα σε μια ώρα να γίνονται θρύψαλα.
Κι οι αρχές… φυλάγανε την τάξη.
Στις 30 Ιουλίου σήμανε η ώρα της Αγχιάλου.
Αλλ’ εκεί τα πράγματα ήτανε λιγάκι σκούρα.
Η Αγχίαλος χτισμένη σ’ ένα ακρωτήριο ανάμεσα σε δυο θάλασσες κι έχοντας προς το μέρος της στεριάς τη λίμνη των αλυκών ήτανε από φυσικό της δύσκολο να κυριευθεί «από έξω».
Έπειτα ο πληθυσμός ήτανε ολάκερος σχεδόν ελληνικός κι ο δεσπότης είχε ετοιμάσει την άμυνα.
Όσοι είχανε υπηρετήσει στο στρατό, οπλιστήκανε και φυλάγανε βάρδια κάθε νύχτα στο στενό έμπασμα της πόλης.
Και τηλεγραφούσε ο δεσπότης στην κυβέρνηση πως θα αναγκαστεί να «υπερασπίσει την τάξη…».
Γι’ αυτό οι Βουλγαρομακεδόνες επιχειρήσανε να μπούνε νύχτα και ξαφνικά στην πόλη.
Μα οι φρουροί αγρυπνούσανε και άρχισε το τουφεκίδι.
Τότες επιχειρήσανε να στείλουν ένα απόσπασμα από το βορεινό στενό της Μεσέβριας και να βάλουνε τους Έλληνες «μεταξύ δύο πυρών’. 
Κατά το μεσημέρι η μάχη φούντωσε μέσα στην πόλη.
Τότες έφτασε από τον Πύργο έφιππη χωροφυλακή να «θέσει τέρμα εις την συμπλοκήν», ήγουν να εκτοπίσει τους Ρωμιούς και να παραδώσει την πόλη στους κομιτατζήδες.
Κι η πόλη ολόκληρη, από παλιά ξύλινα σπίτια με στενούς δρόμους, παραδόθηκε στις φλόγες και κάηκε σε λίγην ώρα. (…)
Κι άκουσα δίπλα μου τη Μπάμπο Ζωίτσα -και ποιος δεν την ήξερε!…
Γριά Βουργάρα εξελληνισμένη υπηρετούσε αμέτρητα χρόνια εκκλησάρισσα στην ελληνική εκκλησία. (…) Άκουσα λοιπόν τη Μπάμπο Ζωίτσα να μονολογεί ρωμέικα με τρόπο, που να πάρει τ’ αυτί μου την κουβέντα της:
-Καλά της κάνανε! Έτσι κι «αυτοί» καίνε στη Μακεδονία τα βουργάρικα χωριά. Αμ πώς!…
Είχε ξυπνήσει μέσα της η κοιμισμένη από χρόνια ράτσα της.
Τώρα φυσικά δε με ξαφνιάζουν τέτοια πράγματα. 
Γιατί ξέρω, πως δεν φταίνε οι λαοί όταν μισούνται και σκοτώνονται αναμεταξύ τους. 
Φταίνε εκείνοι, που καλλιεργούν μέσα τους το μίσος και το έγκλημα και τους «διορίζουνε» κάθε τόσο και τον «προαιώνιο» εχθρό για να ξεθυμάνουνε. 
Για συμφέρο τάχα των λαών; 
Όχι βέβαια. Για το συμφέρο των ληστών.

Κώστας Βάρναλης "Φιλολογικά απομνημονεύματα"Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
πηγές:
logomnimon.wordpress.com
astrolabio1.blogspot.com

Έντουαρτ Αϊνστάιν: η ιστορία του ξεχασμένου γιου του Άλμπερτ Αϊνστάιν που έζησε σε ψυχιατρεία

Ο Αϊνστάιν και η Μιλέβα Μάριτς


Ο Έντουαρντ, όντας ασταθής σχιζοφρενικός, πέρασε τρεις δεκαετίες σε ένα άσυλο και ήταν για τον πατέρα του, Άλμπερτ, ένα "άλυτο πρόβλημα".
Ο Αϊνστάιν είναι ένας από τους πιο διάσημους επιστήμονες και το όνομά του έχει γίνει συνώνυμο με τη μεγαλοφυΐα. 
Όμως, παρόλο που σχεδόν όλοι έχουν ακούσει για τον ίδιο και το αξιοσημείωτο έργο του, λίγοι γνωρίζουν για την τραγική τύχη του γιου του, Έντουαρντ.

Τα πρώτα χρόνια του Έντουαρντ

Οι δύο γιοι του Αϊνστάιν, Έντουαρντ και Χανς Άλμπερτ, τον Ιούλιο του 1917

Η μητέρα του Έντουαρντ, η Σέρβα φυσικός Μιλέβα Μάριτς (Milea Maric), ήταν η πρώτη σύζυγος του Αϊνστάιν. 
Η Μάριτς ήταν η μοναδική φοιτήτρια που σπούδασε φυσική στην Πολυτεχνική Ακαδημία της Ζυρίχης, όπου επίσης σπούδασε ο Αϊνστάιν το 1896. 
Σύντομα, ο νεαρός Αϊνστάιν ήταν ερωτοχτυπημένος με την κατά τέσσερα χρόνια μεγαλύτερή του Μάριτς. 
Το 1903 παντρεύτηκαν και απέκτησαν τρία παιδιά, την Λίεζερλ (γεννήθηκε το 1902 εκτός γάμου), τον Χανς Άλμπερτ και τον μικρότερο Έντουαρν, ο οποίος γεννήθηκε στη Ζυρίχη στις 28 Ιουλίου του 1910. Το ζευγάρι χώρισε το 1914 -οριστικά το 1919-, αλλά ο Αϊνστάιν διατήρησε την επικοινωνία μέσω αλληλογραφίας με τους γιους του.

Αν και η Μάριτς έγραψε αργότερα ότι ο διάσημος σύζυγός της έβαζε πρώτα την επιστήμη και μετά την οικογένειά του, ο Χανς Άλμπερτ ανέφερε ότι όταν ο εκείνος και ο αδελφός του ήταν μικροί, "ο πατέρας άφηνε το έργο του και μας πρόσεχε για ώρες", ενώ η Μάριτς ασχολούνταν "με το σπίτι".

Ο μικρός Έντουαρντ ήταν ασθενικό παιδί από την αρχή και τα πρώτα του χρόνια χαρακτηρίστηκαν από περιόδους ασθένειας, κάτι που δεν του επέτρεπε να συμμετέχει σε οικογενειακά ταξίδια. 
Ο Αϊνστάιν ήταν απεγνωσμένος με την κατάσταση του γιο ακόμη και όταν έφυγε από το σπίτι. 
Το 1917, έγραψε σε έναν συνάδελφό του, "Η κατάσταση του μικρού αγοριού μου με πνίγει. Είναι αδύνατο να γίνει ένας πλήρως ανεπτυγμένος άνθρωπος".
Η ψυχρή επιστημονική λογική του Αϊνστάιν αναρωτιόταν αν "θα ήταν καλύτερα γι' αυτόν αν πέθαινε πριν μάθει περισσότερο τη ζωή", αλλά στο τέλος, η πατρική αγάπη κέρδισε και ο φυσικός ορκίστηκε να κάνει ό, τι μπορούσε για να βοηθήσει τον γιο του, πληρώνοντας και συνοδεύοντάς τον σε διάφορα σανατόρια.

Η ψυχική ασθένεια του Έντουαρντ επιδεινώνεται

Καθώς ο Έντουαρντ -τον οποίο ο πατέρας του αποκαλούσε "tete", από το γαλλικό "petit", δηλαδή μικρός- μεγάλωνε, ανέπτυξε ένα ενδιαφέρον για την ποίηση, το πιάνο και, τελικά, την ψυχιατρική. 
Λάτρευε τον Φρόιντ και ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του καθώς εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, αν και σκόπευε να γίνει ψυχίατρος. 
Μέχρι εκείνη την εποχή, η φήμη του Αϊνστάιν είχε εδραιωθεί. Σε ένα κομμάτι αυτο-ανάλυσης, ο Έντουαρντ έγραψε, "Είναι δύσκολο να έχεις έναν τόσο σημαντικό πατέρα, επειδή κάποιος αισθάνεται τόσο ασήμαντος".

Ο φιλόδοξος ψυχίατρος ακολούθησε και πάλι τη ζωή του πατέρα του όταν ερωτεύτηκε μια μεγαλύτερη γυναίκα στο πανεπιστήμιο, μια σχέση που τελείωσε επίσης καταστροφικά.
Φαίνεται ότι εκείνη την εποχή η ψυχική υγεία του Έντουαρντ χειροτέρεψε. 
Άρχισε να βγαίνει εκτός ελέγχου και όλο αυτό κορυφώθηκε με μια απόπειρα αυτοκτονίας το 1930. 
Διαγνώστηκε με σχιζοφρένεια. 
Πιστεύεται ότι οι βάναυσες θεραπείες της εποχής χειροτέρευσαν περισσότερο την κατάστασή τους, σε σημείο που τελικά επηρεάστηκε η ομιλία και οι γνωστικές ικανότητές του.

Η οικογένεια του Έντουαρντ μεταναστεύει στις Η.Π.Α. χωρίς αυτόν

Ο Αϊνστάιν με τον γιο του Χανς Άλμπερτ στις ΗΠΑ

Ο Άλμπερτ, από την πλευρά του, πίστευε ότι η κατάσταση του γιου του ήταν κληρονομική και προέρχονταν από την πλευρά της μητέρας του, αν και η επιστημονική παρατήρησή του δεν τον βοήθησε να μετριάσει τη θλίψη και την ενοχή του.
Η δεύτερη σύζυγός του, Έλσα, παρατήρησε ότι "αυτή η θλίψη τρώει τον Άλμπερτ". Σύντομα, ο διάσημος φυσικός αντιμετώπισε περισσότερα προβλήματα με τον Έντουαρντ. 
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, το ναζιστικό κόμμα είχε ανέλθει στην εξουσία και μετά την ανάληψη της ηγεσίας από τον Χίτλερ το 1933, ο Αϊνστάιν δεν μπορούσε να επιστρέψει στην Πρωσική Ακαδημία Επιστημών στο Βερολίνο, όπου εργαζόταν από το 1914.

Ο Αϊνστάιν μπορεί να ήταν ένας από τους πιο γνωστούς επιστήμονες του κόσμου, αλλά ήταν Εβραίος, γεγονός που οι συμπατριώτες του δεν μπορούσαν να αποδεχτούν και τον ανάγκασαν να φύγει στις Η.Π.Α. το 1933.
Αν και ο Άλμπερτ πίστευε ότι ο νεώτερος γιος του θα μπορούσε να πάει μαζί του στην Αμερική, η συνεχώς επιδεινούμενη κατάστασή του τον εμπόδιζε να αναζητήσει και εκείνος καταφύγιο στις Η.Π.Α..
Πριν μεταναστεύσει, για τελευταία φορά, ο Αϊνστάιν επισκέφτηκε τον γιο του στο άσυλο όπου τον φροντίζονταν. 
Αν και συνέχισε την αλληλογραφία και να στέλνει χρήματα για τη φροντίδα του γιου του, οι δυο τους δε θα συναντήθηκαν ποτέ ξανά.
Ο Έντουαρντ πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα άσυλο στην Ελβετία. 
Τον Οκτώβριο του 1965, σε ηλικία 55 χρόνων, πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο και Θάφτηκε στο νεκροταφείο του Hönggerberg στη Ζυρίχη. 
Είχε περάσει πάνω από τρεις δεκαετίες της ζωής του στην ψυχιατρική κλινική του Burghölzli στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης.

Η παράξενη ιστορία της άγνωστης κόρης του Αϊνστάιν, Λίεζερλ
Η Λίεζερλ (Lieserl Einstein) ήταν το πρώτο παιδί του Αϊνστάιν και της Μιλέβα Μάριτς.
Σύμφωνα με την αλληλογραφία μεταξύ των γονέων της, η Λίεζερλ γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου του 1902, έναν χρόνο πριν οι γονείς της παντρευτούν, στο Νόβι Σαντ της Βοΐβοντίνα, στη σημερινή Σερβία. 
Για λίγο καιρό, την φρόντιζε η μητέρας της ενώ ο Αϊνστάιν εργαζόταν στην Ελβετία, πριν τελικά η Μάριτς πάει εκεί χωρίς όμως το παιδί.

Μέχρι το 1986, η ύπαρξη της Λίεζερλ ήταν άγνωστη στους βιογράφους. 
Τότε, η κόρη του Χανς Άλμπερτ, Έβελιν, ανακάλυψε μερικές επιστολές μεταξύ του Αϊνστάιν και της Μάριτς.
Η Μάριτς ήλπιζε για κορίτσι, ενώ ο Αϊνστάιν προτιμούσε αγόρι. 
Στις επιστολές τους, αποκαλούσαν το αγέννητο παιδί "Lieserl", όταν αναφέρονταν σε κορίτσι, ή "Hanserl", αν αναφέρονταν σε αγόρι. 
Τόσο το "Lieserl" όσο και το "Hanserl" ήταν αυξητικά των κοινών γερμανικών ονομάτων Liese (δηλαδή Elizabeth) και Hans.
Η πρώτη αναφορά στην εγκυμοσύνη της Μάριτς βρέθηκε σε μια επιστολή που έγραψε ο Αϊνστάιν, πιθανώς στις 28 Μαΐου του 1901 (επιστολή 36), ρωτώντας δύο φορές για το "αγόρι" και τον "μικρό μας γιο". 
Η Μάριτς αναφέρθηκε πρώτη φορά στο αγέννητο παιδί ως "Lieserl" στην επιστολή της 13ης Νοεμβρίου του 1901 (επιστολή 43). 
Ο Αϊνστάιν δέχτηκε την επιθυμία της Μάριτς για κόρη και αναφέρθηκε στο αγέννητο ως "Lieserl". 
Το παιδί ίσως γεννήθηκε λίγο πριν από τις 4 Φεβρουαρίου του 1902, όταν ο Αϊνστάιν έγραψε, "... τώρα βλέπεις ότι είναι πραγματικά Lieserl, όπως ακριβώς ήθελες ... Είναι υγιής και κλαίει; Την αγαπώ τόσο πολύ και ας μην την γνωρίζω ακόμα!".
Την τελευταία φορά που αναφέρθηκε η "Lieserl" ήταν στην επιστολή του Αϊνστάιν της 19ης Σεπτεμβρίου του 1903 (επιστολή 54), στην οποία εξέφραζε την ανησυχία ότι είχε οστρακιά. 
Ο φυσικός ρωτούσε "πώς είναι εγγεγραμμένο το παιδί; Πρέπει να λάβουμε προφυλάξεις ότι δε θα προκύψουν προβλήματα αργότερα". 
Αυτό, ίσως υποδηλώνει την πρόθεση του να δώσουν το παιδί για υιοθεσία.
Καθώς δεν είναι γνωστό ούτε το πλήρες όνομα, ούτε η τύχη του παιδιού, μέχρι στιγμής έχουν υποβληθεί αρκετές υποθέσεις για τη ζωή και το θάνατό της:
Η Michele Zackheim, στο βιβλίο της για την "Lieserl", "Η Κόρη Αϊνστάιν", δηλώνει ότι η Lieserl είχε αναπτυξιακή αναπηρία και ότι έζησε με την οικογένεια της μητέρας της και κατά πάσα πιθανότητα πέθανε από οστρακιά τον Σεπτέμβριο του 1903.
Μια άλλη εικασία που έχει γίνει είναι ότι η Lieserl υιοθετήθηκε από τη στενή φίλη της Μάριτς, Helene Savić, η οποία την μεγάλωσε και έζησε με το όνομα "Zorka Savić" μέχρι τη δεκαετία του 1990. 
Η Savić πράγματι μεγάλωσε ένα παιδί με το όνομα Zorka, το οποίο ήταν τυφλό από την παιδική ηλικία και πέθανε στη δεκαετία του 1990.
Μια επιστολή που κυκλοφορεί ευρέως στο Διαδίκτυο σχετικά με την "παγκόσμια δύναμη" της αγάπης, που αποδίδεται ως "επιστολή από τον Αϊνστάιν στην κόρη του", είναι hoax.
πηγή:3otiko.blogspot.com

από: ati και wikipedia