η φωτογραφία είναι πολύ cool - στους δρόμους των λιμανιών, λίγο πριν...

οι χώροι των ταξιδιών τα λιμάνια,
η ζέστη του καλοκαιριού
πίσω από το κλείστρο της μηχανής μου...
ntina

η φωτογραφία είναι πολύ cool - μια μέρα εκεί που συνάντησα τη θάλασσα...

 ..και
μονάχα ο Πλανήτης είναι αληθινός...
...γιατί είναι δύσκολο να φανταστείς μια εποχή που η κυρίαρχη πίστη θα είναι εκείνη προς αυτόν τον γαλάζιο κόσμο;
ntina

Πώς «αρρωσταίνει» ένα σπίτι - Τι ήξεραν οι Αρχαίοι Μινωίτες

«Το να φτιάχνεις ένα σπίτι είναι σαν να φυτεύεις ένα δέντρο» πιστεύουν στον Σύλλογο Ολιστικής Αρχιτεκτονικής (ΣΟΛΑΡ), μέλη του οποίου προσπαθούν αφιλοκερδώς το διάστημα αυτό να μυήσουν αρκετούς εθελοντές στο πώς ανιχνεύουμε επιβλαβή μαγνητικά πεδία και ραδόνιο σε μια ανεγειρόμενη οικοδομή και πώς κρατάμε μακριά από βλαβερές εξωτερικές επιδράσεις ανθρώπους αλλά και κατοικίδια που θα μείνουν εκεί ίσως και για ολόκληρη τη ζωή τους.
Είναι μια στιγμή ιδιαίτερη όταν ο υπεύθυνος για την οικοδομή μηχανικός μέσα σε απόλυτη σιγή στη με επιμέλεια ισοπεδωμένη γη του οικοπέδου προχωρεί αργά, σχεδόν τελετουργικά, επάνω στον άξονα Βορρά – Νότου κρατώντας στα χέρια του μια μικρή μεταλλική κεραία, ευαίσθητη στα μαγνητικά πεδία του περιβάλλοντος.
Κάθε δύο μέτρα η μέχρι πρότινος ακίνητη κεραία «ζωντανεύει» κάνοντας μια στροφή περίπου 90 μοιρών. 
Ο μηχανικός σταματάει αμέσως και ο εργάτης που ακολουθεί σιωπηλός, φορτωμένος με μικρούς πασσάλους, καρφώνει από έναν σε κάθε τέτοιο σημείο.
Διατρέχουν το οικόπεδο προσεκτικά από τη μία άκρη ως την άλλη και τελικά η όλη επιφάνεια έχει χωριστεί σε κανονικά ορθογώνια παραλληλόγραμμα με πλευρές με μια κλίση 4-5 μοιρών ως προς τους άξονες Βορρά – Νότου και Ανατολής – Δύσης, που όλα έχουν διαστάσεις 2Χ2,3 μ. ή το πολύ 2Χ2,5 μέτρα. Με τον τρόπο αυτόν έχει ανιχνευθεί και οριστεί το λεγόμενο «δίκτυο Χάρτμαν» του οικοπέδου.
Στη συνέχεια τα σχέδια θα γίνουν έτσι ώστε να πέσουν όσο γίνεται περισσότεροι από τους κόμβους του σε τοίχους ή σε σημεία όπου δεν θα βρίσκονται μόνιμα οι ένοικοι και κυρίως θα εξασφαλιστεί ότι επάνω σε τέτοιους κόμβους δεν θα τοποθετηθούν κρεβάτια, καναπέδες, γραφεία ή άλλες θέσεις μόνιμης παραμονής.
Προτού φύγουν από το οικόπεδο κάποιος δεν ξεχνά να κάνει και το «τεστ των μυών». Στέκεται, σηκώνει το χέρι του προς το πλάι σε ορθή γωνία, κάποιος άλλος το πιέζει και διαπιστώνεται ότι υπάρχει μεγάλη εξασθένηση στην αντίστασή του όταν πατάει επάνω σε έναν από τους κόμβους, οι οποίοι θεωρούνται πλέον και «γεωπαθογόνοι» κόμβοι για το σπίτι.
Τι γνώριζαν οι Μινωίτες που εμείς αγνοούμε;
Βγαίνουμε από το σχολείο πιστεύοντας ότι το μόνο «καθιερωμένο» μαγνητικό πεδίο είναι το γήινο.
Αυτό που για χιλιάδες χρόνια βοηθάει τους ναυτικούς αλλά και τα αποδημητικά πουλιά να βρίσκουν τον δρόμο τους και οι άνθρωποι ποτέ δεν έδειξαν να το φοβούνται.
Μετρήθηκε για πρώτη φορά το 1830, οφείλεται στο λιωμένο σίδηρο που ρέει στον πυρήνα της Γης, έχοντας όγκο έξι φορές τον όγκο της Σελήνης, και η κίνηση των ηλεκτρονίων του δημιουργεί πολύπλοκα ηλεκτρικά ρεύματα.
Οπως είναι γνωστό, όπου ηλεκτρικό ρεύμα εκεί εμφανίζεται και μαγνητικό πεδίο, ώστε τελικά η Γη να έχει τη συμπεριφορά ενός τεράστιου ευθύγραμμου μαγνήτη, με τον «βόρειο» πόλο του να βρίσκεται κοντά στον νότιο γεωγραφικό πόλο.
Με ένα μαγνητόμετρο μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι το γήινο μαγνητικό πεδίο δίνει εδώ στην Ελλάδα μια τιμή γύρω στα 0,44721 Gauss, με τάση να αυξάνεται προς τον πόλο και να ελαττώνεται προς τον ισημερινό.
Ωστόσο οι μετρήσεις μάς επιτρέπουν να εντοπίσουμε σε ορισμένα σημεία την ύπαρξη ενός ακόμη πεδίου με τιμή ίση προς το 1/5.000 της τιμής του γήινου μαγνητικού πεδίου. 
Οσο και αν φαίνεται μικρή, η τιμή του είναι σε θέση να προκαλεί σημαντικές διαταραχές στην ανθρώπινη ζωή.
Το 1935 ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης Ερνστ Χάρτμαν, ο οποίος σπούδασε Ιατρική, διαπίστωσε ότι στην επιφάνεια της Γης είναι απλωμένο ένα ολόκληρο δίχτυ ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών με κλίση περίπου 4-5 μοιρών ως προς τον γεωγραφικό άξονα Βορρά – Νότου, με πλευρές 2 μέτρων στην κατεύθυνση αυτή, 2,3 ως 2,5 μέτρα παράλληλα στον άξονα του ισημερινού και πάχος 21 εκατοστά.
Είναι οι λεγόμενες γραμμές Χάρτμαν που όταν διασταυρώνονται εκεί θεωρείται ότι δημιουργούνται οι λεγόμενοι γεωπαθητικοί κόμβοι οι οποίοι είναι επικίνδυνοι για την υγεία. Και αυτή η επικινδυνότητα φαίνεται να ενισχύεται από το αν κάτω από εκεί βρίσκονται φλέβες νερού, γεωλογικά ρήγματα ή εγκατακρημνίσεις. 
Πριν από τον Χάρτμαν φαίνεται ότι πολλοί γνώριζαν για το δίκτυο αυτό, αλλά αποτελούσε μάλλον εσωτερική γνώση.
Στις 4 Ιουνίου αυτής της χρονιάς αρχιτέκτονες από τον σύλλογο ΣΟΛΑΡ μαζί με αρχαιολόγους είχαν την περιέργεια αλλά και τη δυνατότητα να κάνουν μετρήσεις με όργανα ακριβείας στο παλάτι του Ραδαμάνθυος στη Φαιστό και εκεί διαπίστωσαν ότι σε μια επιφάνεια 40Χ40 μ., εκεί όπου κατοικούσε η βασιλική οικογένεια, οι ενδείξεις των οργάνων ήταν μηδενικές, άρα δεν υπήρχαν γεωπαθογόνα σημεία· ενώ αλλού, εκεί όπου βρίσκονταν κάποια μικρά δωμάτια προορισμένα για τους καθαρμούς, υπήρχε μεγάλος συνωστισμός από πεδία!
Το ίδιο διαπιστώθηκε και στην Κνωσό, ενισχύοντας την άποψη ότι οι προηγούμενοι από εμάς δεν οικοδομούσαν τυχαία στους σημαντικούς για αυτούς και τη ζωή τους χώρους.
Η φύση δείχνει τις ευνοϊκές θέσεις
Παρακολουθούσαν πολύ προσεκτικά τι συνέβαινε γύρω τους και στην ουσία κατέγραφαν το πόσο επηρέαζαν οι τοπικές συνθήκες τα πεδία στο δίκτυο Χάρτμαν. 
Πού έπεφταν ως επί το πλείστον οι κεραυνοί. 
Πού προτιμούσαν να μένουν τα διάφορα ζώα, πού έφτιαχναν τα μυρμήγκια τις φωλιές τους, που φύτρωναν τα δέντρα και ποια από αυτά εμφάνιζαν καρκινικά εξογκώματα στους κορμούς τους. 
Σήμερα ξέρουμε ότι οι σκύλοι, τα μηρυκαστικά, οι κατσίκες, οι χοίροι, τα πουλερικά αποφεύγουν τους κόμβους όπου υπάρχει αυξημένη ακτινοβολία· αντίθετα οι γάτες, οι μέλισσες, τα φίδια, οι τερμίτες, τα μυρμήγκια ψάχνουν και βρίσκουν τους γεωπαθητικούς κόμβους.
Οι Ετρούσκοι και οι Ρωμαίοι είναι βέβαιο ότι έκαναν επί τόπου επίπονες έρευνες. 
Ειδικά εκπαιδευμένοι ιερείς χρησιμοποιούσαν μάλιστα ένα εργαλείο από λεπτό μεταλλικό φύλλο, με το ένα άκρο του να καταλήγει σε σπείρα, το Lituus, το οποίο πιστεύεται ότι βοηθούσε στην ανίχνευση των μαγνητικών πεδίων και της πολικότητας που εναλλάσσεται στα παραλληλόγραμμα του δικτύου Χάρτμαν. 
Στους γεωπαθητικούς κόμβους, του οποίους επεσήμαιναν και από τις παραμορφώσεις στους κορμούς των δένδρων, έφτιαχναν μικρά φρέατα αφιερωμένα στον Fulgur Conditum, τον «θαμμένο κεραυνό».
Η γνώση μεταδόθηκε μάλλον από στόμα σε στόμα και μόνο μετά τον 12ο αιώνα θεολόγοι που αναγορεύθηκαν και άγιοι, όπως ο Μπερνάρ του Κλερβό και ο Θωμάς ο Ακινάτης, μαζί και ο Ντανς Σκότους, ασχολήθηκαν με το θέμα και πολλές τοποθεσίες και εκκλησίες στη Ευρώπη, όπως ο γνωστός καθεδρικός ναός της Σαρτρ, 80 χιλιόμετρα από το Παρίσι, παρουσιάζουν παρόμοιες ιδιαιτερότητες με αυτές της Φαιστού και της Κνωσού ως προς το μαγνητικό πεδίο του δικτύου Χάρτμαν.
Γεωμαγνητικοί κόμβοι και ασθένειες
Τη δεκαετία του 1930 έγιναν πολλές έρευνες από Γερμανούς κυρίως, οι οποίοι προσπάθησαν να συσχετίσουν την ύπαρξη των γεωμαγνητικών κόμβων και με προβλήματα υγείας. Μελετήθηκαν ολόκληρες πόλεις και άρχισε να φαίνεται ότι, όπου υπάρχουν υπόγεια ρεύματα νερού και γεωλογικά ρήγματα, όσοι άνθρωποι έχουν τα κρεβάτια τους ή κάποιες μόνιμες θέσεις παραμονής στους κόμβους που βρίσκονται ακριβώς από πάνω παρουσιάζουν πολλά προβλήματα υγείας, έχουν κακό ύπνο, η προσοχή ιδιαίτερα των παιδιών διασπάται εύκολα, ενώ έγινε λόγος και για την εμφάνιση κρουσμάτων καρκίνου. 
Πολλοί απέρριψαν τα αποτελέσματα αυτά ως μη επιστημονικά και οι έρευνες σταμάτησαν λόγω του πολέμου.
Τη δεκαετία του 1990 έγιναν εργασίες για να συσχετιστούν οι εμφανίσεις ασθενειών με το σημείο διαμονής των ανθρώπων. Μια Αυστριακή μάλιστα, η Κέτε Μπάχλερ, ισχυρίζεται ότι έχει εξετάσει στον μακρόχρονο βίο της 125.000 περιπτώσεις ασθενών και βρίσκει σχέση των παθογόνων αιτίων με τους κόμβους Χάρτμαν. 
Είναι αλήθεια όμως ότι ακόμη δεν υπάρχουν εργασίες που να έχουν γίνει τηρώντας αυστηρά τα πρωτόκολλα της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας. 
Φαίνεται πάντως ότι κάποιοι έχουν πεισθεί, αφού έχει αποφασιστεί και στη Νότια Αυστρία πλέον, πως προτού κτιστεί οποιοδήποτε δημόσιο ή κοινοτικό κτίριο θα γίνεται έρευνα σχετικά με τα μαγνητικά δίκτυα!
Οπως προειδοποιεί η Greenpeace σε σχέση με τα πατώματα και τις ξύλινες κατασκευές, «από περιβαλλοντική άποψη εκείνο που χρήζει προσοχής είναι οι συγκολλητικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του κάθε προϊόντος». 
Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη ουσία είναι η ουρία-φορμαλδεΰδη (UF). Αλλες ουσίες που περιέχουν φορμαλδεΰδη είναι οι φαινολικές (PF) και μελαμινικές (MF) ρητίνες.
Με την πάροδο του χρόνου η φορμαλδεΰδη εκλύεται στο περιβάλλον και μπορεί να προκαλέσει το λεγόμενο «σύνδρομο του άρρωστου κτιρίου», μια σειρά δηλαδή από δυσμενείς συνέπειες, όπως αναπνευστική δυσχέρεια, κινητική αταξία και δερματίτιδες, ενώ θα πρέπει να σημειώσουμε πως η φορμαλδεΰδη έχει ταξινομηθεί ως πιθανώς καρκινογόνος για τον άνθρωπο.
Στην αγορά υπάρχουν γενικά δύο τύποι μοριοσανίδων και ινοσανίδων, ανάλογα με τις εκπομπές φορμαλδεΰδης:
Μοριοσανίδες και ινοσανίδες κλάσης Ε1 (χαμηλής εκπομπής φορμαλδεΰδης).
Μοριοσανίδες και ινοσανίδες κλάσης Ε2, με υψηλότερες εκπομπές φορμαλδεΰδης.
Μοριοσανίδες κλάσης Ε0, με ακόμη μικρότερη – ίσως και μηδενική – εκπομπή φορμαλδεΰδης
Εναλλακτικά των προϊόντων φορμαλδεΰδης χρησιμοποιούνται συχνά ισοκυανιούχες ρητίνες. Οι ρητίνες αυτές έχουν το πλεονέκτημα ότι εξατμίζονται λιγότερο από τις αντίστοιχες της φορμαλδεΰδης, αλλά είναι και αυτές επικίνδυνες, κυρίως όταν καούν, οπότε παράγεται μεταξύ άλλων και τοξικό υδροκυάνιο (για περισσότερες πληροφορίες: http://www.greenpeace. org/greece/ 137368/137396/ 138754).
Βαθμολογώντας τις συσκευές
Κάποτε, όταν οι ειδικοί άκουγαν για τους κινδύνους από ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες γελούσαν, και μιλούσαν μάλιστα και για εσωτερισμό. 
Σήμερα τα χαμόγελα έχουν εξαφανιστεί…
Ηδη Ιταλοί και Αμερικανοί έχουν αποφασίσει να υπάρχουν σε διάφορες πόλεις μετρητές, ανάλογοι με αυτούς που υπάρχουν για τη ρύπανση της ατμοσφαίρας. 
Οσο περνάει ο καιρός το οικιακό περιβάλλον, φορτωμένο με τις διάφορες σύγχρονες συσκευές που «ομορφαίνουν» τη ζωή, αρχίζει να μη φαντάζει και τόσο υγιεινό.
Οπως αναφέρεται στο βιβλίο «Powerwatch Handbook» των Αλασντερ και Τζιν Φίλιπς (εκδόσεις Piatkus), με κλίμακα από 1 ως 5 – όπου όσο μεγαλύτερος ο δείκτης τόσο πιο επικίνδυνο το προϊόν – οι διάφορες οικιακές συσκευές έλαβαν τους εξής βαθμούς:
τα ψηφιακά ασύρματα τηλέφωνα (Digital Enhanced Cordless Telephones, DECT) είναι τα πιο επικίνδυνα και παίρνουν 5,
τα αναλογικά είναι λιγότερο επικίνδυνα 2-3,
τα κινητά παίρνουν και αυτά ένα ολοστρόγγυλο 5,
οι κουζίνες μαγνητικής επαγωγής 5 και αυτές,
οι φούρνοι μικροκυμάτων 5,
οι λάμπες χαμηλής κατανάλωσης 5,
οι συνήθεις λάμπες 3,
οι τηλεοπτικές οθόνες πλάσματος 4 για παραμονή των θεατών σε ακτίνα μικρότερη από 1,8 μέτρα,
οι φριτέζες 5,
οι ηλεκτρικές κουβέρτες 5,
στα υπολογιστικά μηχανήματα πιο επικίνδυνα είναι τα φορητά· επίσης δεν… κάθεται καλά όποιος κάθεται μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή σε απόσταση μικρότερη από 1 μέτρο.
Επίσης συσκευές που εκπέμπουν σημαντική ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι η ηλεκτρική σκούπα, η ξυριστική μηχανή και ο στεγνωτήρας των μαλλιών, ενώ τώρα εκφράζονται φόβοι και για τα πεδία μέσα στο αυτοκίνητο όπου έχουν συσσωρευθεί μηχανήματα GPS, DVD, κλιματισμού και για να… παίζεις με τα ηλεκτρικά παράθυρα.
Πάντως οι επιστήμονες είναι ακόμη διστακτικοί στο να ενοχοποιήσουν άμεσα και μόνο τις ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες, αλλά παραδέχονται ότι προς το παρόν είναι μάλλον βέβαιο πως αυτές εξασθενούν την ικανότητα αντίστασης του οργανισμού (βλ. στο Διαδίκτυο τις ανατριχιαστικές εργασίες της Laurence Bonhomme-Faivre).
Κάποιος είπε ότι έχουμε τρία δέρματα: αυτό με το οποίο γεννηθήκαμε, τα ρούχα μας και το σπίτι μας. 
Θα πρέπει λοιπόν να φροντίζουμε όλα να είναι το ίδιο υγιή!
Ραδόνιο: ένας αναγνωρισμένος εχθρός
Tο ραδόνιο, ένα ευγενές αέριο, δηλαδή δύσκολα ενώνεται με άλλα στοιχεία, ραδιενεργό όμως, άχρωμο, άοσμο, άγευστο, την παρουσία του οποίου μόνο με ευαίσθητους μετρητές μπορείς να ανακαλύψεις μέσα στο σπίτι. 
Δημιουργείται στα έγκατα της Γης από τις διασπάσεις άλλων ραδιενεργών στοιχείων, όπως το ουράνιο, και από τα διάφορα ρήγματα ανεβαίνει προς την επιφάνεια.
Αν το εισπνεύσεις και διασπασθεί μέσα στον οργανισμό σου σε πολώνιο, την ίδια στιγμή εκπέμπονται σωματίδια «άλφα» που προσβάλλουν άμεσα τους ιστούς των πνευμόνων, με αποτέλεσμα, αν αυτό συμβεί για μακρό χρόνο, να εμφανιστεί καρκίνος των πνευμόνων.
Οπως αναφέρουν οι Θέμης και Κώστας Τσίπηρας στο πολύ χρήσιμο βιβλίο τους «Οικολογική αρχιτεκτονική» (εκδόσεις Κέδρος): 
«Η είσοδος του ραδονίου στο σπίτι από το έδαφος μπορεί να γίνει μέσω ρωγμών στα δάπεδα και στα στοιχεία από σκυρόδεμα (μπετόν αρμέ), μέσω των σωλήνων αποχέτευσης των δαπέδων, μέσω των αντλιών φρεατίων αποστράγγισης, μέσω μικροσκοπικών ρωγμών ή πόρων στους τοίχους. 
Τα επίπεδα του ραδονίου είναι γενικά υψηλότερα στις βάσεις των σπιτιών και στα δωμάτια των ισογείων».
Σε άλλες χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, Τσεχία, Σουηδία όπου έχουν πεισθεί για τη σοβαρότητα του προβλήματος, έχουν ληφθεί αυστηρά μέτρα για τις νέες οικοδομές. 
Στη Σουηδία, επειδή αναγνωρίζουν οι αρχές ότι τουλάχιστον 400 από τους 2.800 θανάτους κάθε χρόνο από καρκίνο των πνευμόνων οφείλονται στο ραδόνιο, υπάρχει αυστηρή νομοθεσία που όχι μόνο υποχρεώνει ως το 2010 κανένα κτίριο σχολείου να μην έχει στον αέρα του περισσότερα από 200 μπεκερέλ ανά κυβικό μέτρο, αλλά επιπλέον προβλέπει κρατικό επίδομα σε όποιον δαπανήσει τα απαιτούμενα χρήματα για να κρατηθεί με ασφάλεια το αέριο αυτό έξω από τον χώρο δουλειάς ή κατοικίας. 
Οι κατά τόπους κοινοτικές αρχές προμηθεύουν δωρεάν με μετρητές τα σπίτια επί δίμηνο· κατόπιν παραδίδονται προς εξέταση και ο ιδιοκτήτης ειδοποιείται για το αποτέλεσμα (πληροφορίες υπάρχουν στην έκδοση «Socialstyrelsen», ISBN 91-7201-929-8).
Οπως αναφέρεται στο βιβλίο «Οικολογική αρχιτεκτονική», ένας τρόπος αντιμετώπισης είναι να τοποθετηθούν ειδικές στεγανοποιητικές μεμβράνες κατά τη διάρκεια της κατασκευής του σπιτιού (καλύτερα), ενώ ακόμη πιο αποτελεσματικό είναι να δημιουργηθεί μια αεριζόμενη θεμελίωση δημιουργώντας ένα δεύτερο δάπεδο επάνω από το δάπεδο του υπογείου και στον ενδιάμεσο χώρο με ένα δίκτυο απλών πλαστικών σωλήνων το αέριο να οδηγείται στον εξωτερικό χώρο. 
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε υπόγεια και ισόγεια, ενώ τα σπίτια με πιλοτή επιβαρύνονται λιγότερο. 
Επίσης στη Βόρεια Ελλάδα εμφανίζεται αυξημένη συσσώρευση ραδονίου σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα.

ekriti.gr

Μελομακάρονα ή κουραμπιέδες ποιο από τα δυο αγαπημένα γλυκά των γιορτών των Xριστουγέννων να προτιμήσουμε;

Μελομακάρονα ή κουραμπιέδες ποιο από τα δυο αγαπημένα γλυκά των γιορτών των Xριστουγέννων να προτιμήσουμε;
Γιορτινά τραπέζια,πανέμορφα αλεξανδρινά,περίτεχνα κεριά και πιατέλες γεμάτες γλυκά.
Και τι γλυκά!!!
Κουραμπιέδες και μελομακάρονα!!!
Αν είναι δυνατόν να πεις σε κάποιον –"ΜΗΝ ΤΑ ΑΓΓΙΖΕΙΣ"– είναι ιεροσυλία μια τέτοια προτροπή αυτές τις μέρες!!!
Και τι γίνεται με τα κιλά μας;
Πολύ σωστά να μου απευθύνετε μια τέτοια ερώτηση.
Και απαντώ-Όχι απαγόρευση,κάθε απαγόρευση πετυχαίνει το αντίθετο αποτέλεσμα – βουλιμία και στη συνέχεια παχυσαρκία.
Και τι κάνουμε;.......
read more:https://botanologia.gr/melomakarona-kai-koyrampiedes-ta-agapimena-glyka-ton-giorton/

Kουραμπιέδες λαδιού-συνταγές που μας έρχονται από παλιά

Κουραμπιέδες λαδιού -Από τις συνταγές μου και από τετράδια συνταγών γυναικών του προηγούμενου αιώνα που έχουν μεταφερθεί μέχρι εμάς σήμερα στόμα με στόμα!
Σε προηγούμενο άρθρο που μιλούσαμε για τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα σας μίλησα για τους κουραμπιέδες με λάδι -και επειδή τα  δυο αυτά γλυκά είναι τα καθιερωμένα γλυκά  του Δωδεκαημέρου έχουμε χρόνο να ετοιμάσουμε τους λαδένιους κουραμπιέδες μας που σας υποσχέθηκα.
Λοιπόν -ας τους ετοιμάσουμε-
Κουραμπιέδες:το χριστουγενιάτικο γλυκό μας!
Χριστούγεννα χωρίς κουραμπιέδες γίνεται;
Δεν γίνεται,για αυτό ας δούμε πως μπορούμε να κάνουμε τους κουραμπιέδες με λάδι,με συνταγές που μας έρχονται από πολύ παλιά τότε που δεν χρησιμοποιούσαν βούτυρο,ειδικά στην Ελλάδα.
                Και εδώ μιά παρένθεση για το βούτυρο που σήμερα έχει αντικαταστήσει το λάδι σε όλες σχεδόν τις συνταγές και είναι το βασικό συστατικό των κουραμπιέδων:
H προέλευση του βουτύρου δεν είναι βέβαιη,πιθανολογείται όμως ότι οι Χαλδαίοι και οι Βαβυλώνιοι ήταν οι πρώτοι που παρασκεύασαν βούτυρο πριν από 5.000 χρόνια.
Oι Μογγόλοι, οι Θιβετιανοί και οι Γερμανοί των αρχαίων χρόνων γνώριζαν επίσης να παρασκευάζουν βούτυρο.
Oι μεγάλοι,όμως,πολιτισμοί της αρχαιότητας, όπως ο...
read more:https://botanologia.gr/koyrampiedes-ladioy-syntages-poy-mas-erchontai-apo-palia/

Θα χω το νου μου για τον ταχυδρόμο σου…

Ο παππούς μου ήταν φυσικός.
Ήταν και 96 χρονών.
Όταν τον ρωτούσαν πόσων χρονών είναι απαντούσε "χοντρικά… λίγο πριν πεθάνω"
Το καλύτερο είναι ότι χαμογελούσε όταν το ‘λεγε.
Γνήσια, όχι μ’ αυτό το χαμόγελο-μορφασμό-κάλυμμα τρόμου.
Ο παππούς μου χώρισε από τη γιαγιά μου όταν ήταν 75 χρονών.
Όχι γιατί βρήκε γκόμενα αυτός.
Όχι επειδή βρήκε γκόμενο η γιαγιά.
Χώρισε γιατί δεν ήθελε να πηγαίνει εκδρομές σε μοναστήρια μαζί της.
Σιχαινόταν επίσης τις φίλες της, που αφού γλεντοκόπησαν με συζύγους και εραστές στις Μυκόνους και τα Καζίνα της Ευρώπης, αποφάσισαν να κάνουν πλέον Πάσχα στον πανάγιο τάφο μόνο και μόνο γιατί φοβήθηκαν ότι έχουν πάρει την άγουσα για τον δικό τους τον τάφο.
"Αυτές παιδί μου είναι συνηθισμένες να τα ρυθμίζουν όλα ζητώντας ρουσφέτια από τους βουλευτάδες τους", μου είπε τότε.
"Ε, δεν μπορώ να τις βλέπω να μετατρέπουν και το θεό σε βουλευτή.
Ανάβουν κεριά, κάνουν τάματα, φτιάχνουν φανουρόψωμα, φιλάνε οστά και κάρες αγίων, γιατί αυτή τη φορά είναι γιγάντιο το ρουσφέτι: ρετιρέ στον παράδεισο. Καλύτερα μόνος μου"
Και πράγματι.
Έζησε άλλα 20 χρόνια καλύτερα μόνος του.
Ο θεός του έδωσε υγεία – ίσως επειδή δεν το ζήτησε φιλώντας στα ξεκούδουνα την κάρα του Αγίου Μηνά.
Επισκεύασε και αποσύρθηκε στο σπίτι της μάνας του σ’ ένα χωριό με δέκα σπίτια κάπου στη νότια Πίνδο.
Το πρωί έκανε μια μεγάλη βόλτα στο βουνό και μετά διάβαζε, έφτιαχνε το φαγάκι του και έπαιρνε ένα υπνάκι.
Το απόγευμα πήγαινε στο καφενείο-μπακάλικο-ταβέρνα-πρόχειρο ιατρείο και συναντούσε τους άλλους 16 κατοίκους του χωριού.
Έπιναν το κρασάκι που έφερνε αυτός, είχε τρελές προμήθειες σαββατιανού που ήταν η αδυναμία του, έτρωγαν ομελέτα με αυγά απ’ το κοτέτσι της κυρά Μάγδας και μανιτάρια που μαζεύει ο ανιψιός του Θωμά.
Μετά το τρίτο ποτηράκι παίζανε μπιρίμπα ή τάβλι.
Όταν ο παππούς ήταν στα μεγάλα κέφια του τους εξηγούσε τους νόμους που διέπουν τον κόσμο μετά παραδειγμάτων.
Η αντοχή των υλικών λ.χ. εξηγήθηκε με το διαζύγιό του.
"Μαλώνεις, μαλώνεις για χρόνια και νομίζεις ότι δεν πειράζει.Τα βρίσκεις και συνεχίζεις.
Όμως η σχέση έχει κουραστεί.
Και όταν μια μέρα ξαφνικά χωρίζεις, απορείς αφού δεν έγινε τίποτα σπουδαίο.
Αλλά δεν χρειάζεται να γίνει ένα σπουδαίο.
Η καταπόνηση για χρόνια κάποια στιγμή θα φέρει το σπάσιμο.
Έτσι και το πανί που το βλέπει ο ήλιος καθημερινά κάποια στιγμή ξαφνικά θα διαλυθεί"
Μετά γυρνούσε σπίτι του, διάβαζε λίγο ακόμα και πήγαινε για ύπνο.
Ήταν ήρεμος κι ευτυχισμένος.
Η μόνη με την οποία μιλούσε στην οικογένεια ήμουν εγώ.
Χτες με ειδοποίησε η κυρά Μάγδα ότι δεν είναι καλά.
Πέταξα κι έφτασα δίπλα του σε μισή μέρα.
Όταν μπήκα σπίτι του τον βρήκα στο κρεβάτι χάλια αλλά με καθαρές ριγέ πυτζάμες, τριζάτα σεντόνια, μια κούπα χαμομήλι και ένα βιβλίο στο χέρι.
Χαμογέλασε με όλο του το μούτρο όταν με είδε.
Και μετά με μάλωσε που άφησα τις δουλειές μου και ήρθα.
-Τι κάνεις παππού; τον ρώτησα προσπαθώντας να κρύψω άτσαλα την αγωνία μου.
-Προσπαθώ να καταλάβω ποιες από τις 8 άγνωστες διαστάσεις του σύμπαντος είναι η πιο ωραία για να μετεγκατασταθώ, μου είπε και ανέμισε το βιβλίο. Το πήρα στα χέρια μου.
Ήταν ένα βιβλίο που ανέλυε τη θεωρία των υπερχορδών, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της οποίας υπάρχουν, όπως μου εξήγησε, παράλληλα σύμπαντα αόρατα για μας που ζούμε στις τρεις διαστάσεις.
-Σοβαρά τώρα παππού, λες να αληθεύει αυτό;
Λες να είμαστε κλεισμένοι σε μια γυάλα σαν ψάρια και να νομίζουμε ότι αυτό είναι όλο, ενώ έξω είναι το σπίτι,
η πόλη,
ο κόσμος,
ο γαλαξίας;
Λες να είμαστε κοντόφθαλμοι σαν χρυσόψαρα;
-Θα σου πω σε λίγο μετά λόγου γνώσεως, μου είπε και γέλασε περιπαικτικά.
Με ξέρεις εμένα τι ψαχτήρι είμαι.
Θα βρω τρόπο, θα βρω ταχυδρόμο με άδεια κυκλοφορίας μεταξύ συμπάντων και θα σε ειδοποιήσω.
Υπόσχεση!
Σκάσαμε στα γέλια και αγκαλιαστήκαμε.
Το βράδυ πέθανε ήσυχα στον ύπνο του.
Και ξαφνικά κατάλαβα τι θα πει ακριβώς "θανάτω θάνατον πατήσας" και τον ζήλεψα.
Καλό ταξίδι παππού. Θα χω το νου μου για τον ταχυδρόμο σου…
“Λίγο πριν πεθάνεις…”

https://ygeia-sos.blogspot.com/2016/12/blog-post_13.html

Ο Marsilio Ficino προς το γένος του Άνθρωπου *

Επιστολή του Μαρσίλιο Φιτσίνο*
      Άνθρωπε, γιατί τόσον καιρό τώρα κατηγορείς τον κόσμο ότι είναι εσωτερικά διεφθαρμένος και κακός; 
Παρότι ο κόσμος σίγουρα έχει μια ωραιότατη κίνηση και μια υπέροχη τάξη, για σένα, εντούτοις, είναι διεφθαρμένος και κακός διότι εσύ ζεις διεφθαρμένα και κακά σε ότι είναι αγνό και καλό.
     Το πρώτο αίτιο για τα κακά σου στον κόσμο είναι η λαιμαργία σου για τα αγαθά του κόσμου. Αγαπάς τον μικρό κόσμο σου με μεγαλύτερο πάθος παρά τον μεγάλο· ταυτόχρονα θαυμάζεις αυτόν τον μεγάλο κόσμο που βλέπεις ολόγυρα πολύ περισσότερο από τον απεριόριστο κόσμο, τον όποιο δεν βλέπεις αλλά συλλαμβάνεις με την κατανόηση σου, και στον οποιο εμπεριέχεται ο μεγάλος κόσμος, όπως ο μικρός εμπεριέχεται στον μεγάλο.
     Ω νου, που ανήκεις στα ουράνια! 
Αγαπάς τον ίσκιο σου στη γη, ετούτο το κορμί, πιο πολύ από τη λαμπρότητα των ουρανών που είναι το δικό σου φως, πιο πολύ ακόμα και από το φως υπεράνω των ουρανών. 
Αφού η αγάπη είναι αληθινά η αρχή κάθε κίνησης στη φύση ή στην ψυχή, γιαυτό, επειδή αγαπάς φλογερά το κορμί, είναι για χάρη του κορμιού που επιδιώκεις ή φοβάσαι τα πάντα. Καθώς επιδιώκεις διάφορα πράγματα, είσαι γεμάτος έγνοιες. 
Καθώς φοβάσαι πράγματα, είσαι γεμάτος πόνο. 
Ω ξεμυαλισμένε νου, γιατί αγαπάς τόσο φλογερά τα πράγματα που εύκολα ξεμακραίνουν προτού τα φθάσεις ή εξίσου εύκολα σου ξεφεύγουν μετά αφού τα αποκτήσεις;
     Κρίμα, λιποτακτείς από τον εαυτό σου, άθλιε νου, και ακολουθείς με βιασύνη πράγματα που λιποτακτούν βιαστικά από σένα. 
Τόσον καιρό προσπαθείς μάταια να συγκρατήσεις τα παροδικά πράγματα της γης, σάμπως είναι καλά, ενώ αυτά έχουν τη δύναμη να σε κρατούν μακριά από το καλό. 
Αλήθεια, αυτά τα πράγματα δεν μπορείς να τα κρατήσεις με κανέναν τρόπο.
 Γιατί πιστεύεις ανόητα πως μπορείς να ρυθμίζεις τα βήματά σου στο γοργό τρέξιμο τους; 
Γιατί γεμίζεις με κουφότητα, και κάνεις να αδράξεις τον άνεμο; 
Αν θες να σβήσεις ικανοποιητικά την καυτή δίψα που σε βασανίζει, ξύπνα να πιείς νερό αληθινό – όχι την οπτασία του νερού σε όνειρα. 
Επιπλέον, γνώριζε ότι αληθινά είναι μόνο τα πράγματα που ανήκουν στον κριτή της αλήθειας, τον λογισμό. 
Αφού οι αισθήσεις παραγνωρίζουν την αλήθεια, τα πράγματα που τις αγγίζουν μπορεί να φαίνονται αληθινά, αλλά δεν είναι.
     Άραγε θες να γίνεις πλούσιος γρήγορα; 
Τότε φρόντισε να αποτραβιέσαι από την πλεονεξία με τον ίδιο ζήλο που κοίταζες μέχρι τώρα να αυξήσεις τα κεκτημένα σου.
     Να ζεις σύμφωνα με τον νόμο της φύσης που ευχαριστιέται σε λίγα, πολύ απλά πράγματα, και όχι σύμφωνα με τη γνώμη των άλλων που πάντοτε σε ωθεί σε πτώχευση. 
Η αναγκαιότητα ασφαλώς παραμένει σε στενά πλαίσια, ενώ η γνώμη σε τίποτε. 
Ότι μας είναι αναγκαίο αποκαλύπτεται και παραχωρείται σε κάθε βήμα μας· για την χλιδή πρέπει να μοχθήσουμε. Στον άνθρωπο που είναι να ταξιδέψει, η ανάγκη θα παρουσιάσει τα κατάλληλα χρήσιμα εφόδια· η γνώμη θα προσφέρει άχρηστο φορτίο και κόπο.
     Αν επιθυμείς ανάπαυση, μη την αναζητείς στην κίνηση: πάψε την κίνηση.
     Αν επιθυμείς να κυβερνήσεις, κυβέρνα τον εαυτό σου με τον λογισμό. Αν επιθυμείς ελευθερία, υποτάξου στον λογισμό.
     Αν επιθυμείς να αποφύγεις οδύνη, απόφευγε την ηδονή που είναι δόλωμα για κάθε κακό. (2) Περιφρόνα την ηδονή: διότι ξεπληρώνεται με οδύνη και έτσι επιβάλλει πολλούς πόνους. Είναι η ηδονή του σώματος – που φαίνεται και η μεγαλύτερη – που περισσότερο προκαλεί πόνο. 
Η θεωρία και η πρακτική της ιατρικής διδάσκουν ότι η χολή παράγεται από μέλι ευκολότερα από οτιδήποτε άλλο. 
Όσο πιο γλυκές οι τροφές, τόσο πικρότερη η χολή που παράγουν. 
Γιατί άραγε η φύση όρισε, ώστε, όταν γελάμε υπερβολικά να κλαίμε συχνά, αλλά όταν κλαίμε να μη γελάμε; Δεν είναι άραγε μια υπόδειξή της ότι στις αισθήσεις υπάρχει περισσότερη οδύνη παρά ηδονή, αφού νιώθουμε περισσότερο πόνο στην ηδονή παρά ηδονή στον πόνο;
     Αν θες να ευχαριστήσεις τον εαυτό σου, φρόντιζε να ευχαριστείς όχι τις μάζες αλλά τον σοφό – ή, μάλλον, τη σοφία. 
Θα δυσαρεστήσεις εξανάγκης τον εαυτό σου, αν θες να ευχαριστήσεις κάποιον ενάντια στον λογισμό.
     Αν θες να ζήσεις σοφά, να θυμάσαι πως υπάρχει αυτή η εναλλαγή καλού και κακού· συνεπώς τα καλά δεν πρέπει να γίνονται δεκτά δίχως επιφύλαξη, ούτε τα κακά δίχως ελπίδα. Γι’ αυτό ας χαιρόμαστε στα καλά με μετριοπάθεια και ας λυπόμαστε στα κακά με μεγαλύτερη μετριοπάθεια.
     Από το παρελθόν μάθαινε το παρόν. 
Στο παρόν, όσο μπορείς, να κοιτάζεις γύρω τα συγκεκριμένα πράγματα και να διακρίνεις το τέλος τους. 
Δεν πρέπει ποτέ να ξεκινάς κάτι στο παρόν είτε με λόγια είτε με πράξεις, ωσότου μπορέσεις, όσο είναι δυνατόν, να διακρίνεις το μέλλον του. 
Μήτε να λες ή να κάνεις κάτι για το όποιο δεν μπορείς να δώσεις έγκυρες αιτιάσεις.
     Τελικά, αφού σε κάθε πράξη σου αφιερώνεσαι ταπεινά στον Θεό και κάνεις τα πάντα στο φως του λογισμού και σύμφωνα με τις συμβουλές των σοφών, ζήσε σε ειρήνη· να δέχεσαι για το καλύτερο ότι ακολουθεί.
     (1). Η επιστολή αυτή φέρει τον τίτλο ‘Omnia mundi bona illi mala sund qui immundus vivit in munde’: όλα τα αγαθά του κόσμου είναι κακά για αυτόν που ζει διεφθαρμένος στον κόσμο.
     (2). Πλάτωνα Τίμαιος 69D, “πρώτον μεν ηδονήν, μέγιστον κακού δέλεαρ”. Επίσης Όράτιου Epistolae 1, 11, 55*
Μαρσίλιο Φιτσίνο (1433-99) – Βιογραφικά στοιχεία - Μαρσίλιο Φιτσίνο (1433-99) – Βιογραφικά στοιχεία

read more:https://vigla.gr/ficino-letters/290-o-m-fitsino-pros-to-genos-tou-anthropou/

Η φωτογραφία είναι πολύ cool - ο δρόμος πάντα έχει τη δική του ιστορία...

ο τσιμεντένιος δρόμος

σκαρφαλώνει

στις κορφές των βουνών...

Η φωτογραφία είναι πολύ cool - Με θέα ένα μαγικό ηλιοβασίλεμα...

Εἰρήνη εἶναι ὅταν...
Εἰρήνη, λοιπόν,
εἶναι ὅ,τι συνέλαβα μὲς ἀπ᾿ τὴν ἔκφραση
καὶ μὲς ἀπ᾿ τὴν κίνηση τῆς ζωῆς. Καὶ Εἰρήνη
εἶναι κάτι βαθύτερο ἀπ᾿ αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦμε
ὅταν δὲν γίνεται κάποτε πόλεμος.
Εἰρήνη εἶναι ὅταν τ᾿ ἀνθρώπου ἡ ψυχὴ
γίνεται ἔξω στὸ σύμπαν ἥλιος. Κι ὁ ἥλιος
ψυχὴ μὲς στὸν ἄνθρωπο.
 Νικηφόρος Βρεττάκος
ntina

Αντί-νουάρ

                         
Οι δυο ερευνητές βρέθηκαν μπροστά σε ένα αποτρόπαιο θέαμα· το πτώμα είχε πεθάνει από γεράματα.
    Ο νεκρός –περί ανδρός επρόκειτο– φαινόταν να είναι περίπου 85 ετών. 

Το σώμα του δεν έφερε καμμία αμυχή ή μελανιά, ίχνη πνιγμού ή στραγγαλισμού. Ήταν αρτιμελές. 

Η καρδιά του απλώς είχε σταματήσει.
     Τάχιστα κινητοποιήθηκαν όλες οι μυστικές υπηρεσίες κι όλες οι υπηρεσίες υγείας. Δεν βρέθηκε τίποτε επιλήψιμο. 

Το πτώμα, όμως, ακέραιο, είχε καταλήξει στα εργαστήρια της επιστήμης. Αναζητούνταν συγχρόνως η ταυτότητα του μη-θύματος, κάτι πολύ δύσκολο για όποιον πέθαινε από φυσικά αίτια. 

Φρόντιζε ο ίδιος να τα εξαφανίσει πριν. 

Ωστόσο, τα στοιχεία του ήταν απαραίτητα, προκειμένου να εντοπιστούν οι αθώοι και ενδεχομένως ίχνη άλλου εν ζωή ηλικιωμένου ατόμου.
     Όλες οι αρχές της περιοχής τέθηκαν σε επιφυλακή, αναζητώντας ίχνη ηλικιωμένων. 

Ειδοποιήθηκαν τα υψηλά ιστάμενα κλιμάκια και το ζήτημα έφτασε στο υπουργείο προστασίας του πολίτη.
     Η κυβέρνηση κινητοποιήθηκε, ώστε να μην ληφθεί δημοσιότητα και ξεσπάσει σκάνδαλο, μέχρι να διαλευκανθεί η υπόθεση. 

Δεν έπρεπε να γίνει γνωστό ότι κάποιος είχε αφεθεί να γεράσει. 

Ήταν αδιανόητο για την κοινωνία τους να εκτεθεί ένα γέρικο σώμα στη ζωή και να θέσει σε κίνδυνο τη νομοθετημένη επιβολή νεότητας.
     Τα γηρατειά είχαν απαγορευτεί εδώ και έναν αιώνα. Μέχρι σήμερα, πίστευαν ότι τα είχαν εξαλείψει αποτελεσματικά. 

Οι άνθρωποι –δηλαδή οι πολίτες– είχαν δύο επιλογές: να πεθάνουν νέοι ή να υποβληθούν σε υποχρεωτικές επεμβάσεις «ανανέωσης», όπως είχαν καθιερωθεί να λέγονται οι πλαστικές επεμβάσεις, με στόχο να φαίνονται νέοι με κάθε τρόπο οι επιβιώσαντες, ακόμη κι αν στο τέλος παραμορφώνονταν από τις «ανανεώσεις».
     Άλλωστε, μία αντίστοιχη απαγόρευση ίσχυε και για τα βρέφη. 

Πλέον, με το πρόσχημα της κατάλληλης διαπαιδαγώγησης, αλλά και της διευκόλυνσης των γονέων, τα βρέφη, μέχρι την ηλικία των έξι ετών, κρατούνταν σε ειδικά διαμορφωμένα ιδρύματα, όπου ανατρέφονταν και ευθυγραμμίζονταν καταλλήλως, ώστε να γίνουν αποτελεσματικότεροι, παραγωγικότεροι και πιο υπάκουοι πολίτες. 

Σύμφωνα με τους νόμους της ισότητας, οι γυναίκες ήταν έτσι ελεύθερες να ζήσουν τη ζωής τους μετά τη γέννηση, χωρίς να στερούνται την καριέρα τους και τις διασκεδάσεις τους, γαλουχώντας και ταΐζοντας μωρά. 

Επί πλέον, ήταν έτσι σε θέση να αντεπεξέλθουν οικονομικά και να συγκεντρώσουν τα απαιτούμενα χρήματα για τη μελλοντική ανατροφή του παιδιού τους. 

Άλλωστε, κανείς δεν εμπόδιζε τους γονείς να επισκέπτονται τα παιδιά τους στις ώρες επισκεπτηρίου. 

Στην ηλικία των έξι επέστρεφαν πλέον στην οικογένειά τους έτοιμοι πολίτες.
     Στις πρώτες δεκαετίες εφαρμογής του μέτρου, υπήρξαν, όπως αναμενόταν, πολλές αντιδράσεις και εξαρθρώθηκαν πολλές κρυμμένες οικογένειες. 

Ωστόσο, είναι εντυπωσιακό το πόσο εύκολα συνήθισαν οι πολίτες στα νέα μέτρα. Φαίνονταν, μάλιστα, πλέον, τόσο ικανοποιημένοι, ώστε είχαν πάψει να θυμούνται την πρότερη κατάστασή τους. 

Έμοιαζαν όλοι να απολαμβάνουν τα νέα μέτρα. 

Ούτε η μαφία δεν χρησιμοποιούσε πλέον την οικογένεια ως βάση, αφού αυτή είχε εξαλειφθεί. 

Η περίοδος ανασφάλειας για τους κρατούντες φάνταζε παρελθόν, μέχρι τη σημερινή αποτρόπαια ανακάλυψη.
     Η δεύτερη άβολη κατάσταση που είχε προκύψει ήταν ότι ο άνδρας αυτός –όπως όλες οι εξονυχιστικές εξετάσεις έδειχναν– πέθανε από φυσικά αίτια. 

Κανείς δεν πέθαινε από φυσικά αίτια και κανείς πια δεν ήταν σε θέση να εντοπίσει σε κρατικά αρχεία περιστατικό θανάτου από φυσικά αίτια.
     Ο πολίτης είχε πάλι δύο βασικές επιλογές με αρκετά παρακλάδια: να πεθάνει από ασθένειες ή να σκοτωθεί (οι δολοφονίες ήταν ο συνηθέστερος τρόπος, χωρίς να λείπουν τα τροχαία ατυχήματα κι οι αυτοκτονίες).
     Όλα τα παραπάνω επιβλήθηκαν, επειδή έπρεπε να συντηρείται υποχρεωτικά η δράση. Έπρεπε να συντηρείται ο λόγος ύπαρξης της αστυνομίας και του άστεως, να διαφυλάσσεται η υπακοή στο νόμο, όσο παράλογος κι αν γινόταν. 

Το έγκλημα ήταν η μετάγγιση αίματος στο άρρωστο κρατικό σώμα. 

Η ασταμάτητη και αυξανόμενη εξάρτηση από το έγκλημα συντηρούσε το αστυνομικό δαιμόνιο –το σωκρατικό είχε εκλείψει προ πολλού– και τη δράση. 

Έπρεπε πάση θυσία να συντηρείται ο κόσμος του εγκλήματος, άρα κι οι διώκτες του.
     Κι ερχόταν τώρα αυτός ο γέρος να τα καταστρέψει όλα. 

Η νεαρή ερευνήτρια το έβλεπε ως πρόκληση· ο συνάδελφός της, όμως, το έβλεπε ως μπελά που ήρθε και τον βρήκε την ώρα που ετοιμαζόταν να φύγει διακοπές. Όταν έμεινε μόνη με το πτώμα, άρχιζε να το εξετάζει πιο προσεκτικά· έφερε ίχνη χαδιών και αγκαλιάς. 

Έπρεπε να το καταγράψει. 

Αυτό ίσως οδηγούσε στην ανακάλυψη της αθωότητας.
     Τον ξανακοίταξε προσεκτικότερα· ήταν γαλήνιος, σα να χαμογελούσε κιόλας. 

Θα πρέπει να πέθανε στον ύπνο του. 

Τα χέρια του θα πρέπει να είχαν φερθεί με αγάπη και τρυφερότητα. 

Ίσως να αφηγήθηκε παραμύθια κι αρχαίες ιστορίες.
     Μετά από αρκετή έρευνα, εντόπισε ένα χαρτάκι διπλωμένο καλά και ραμμένο κοντά στη μέσα τσέπη, στο σημείο της καρδιάς. 

Το άνοιξε κι άρχισε να διαβάζει:
«Αγαπημένη μου,
     Πριν από χιλιάδες χρόνια δύο αστέρια χόρευαν αγκαλιασμένα στον Γαλαξία. Στροβιλίζονταν στο άπειρο, ώσπου μια μαύρη τρύπα βρέθηκε κοντά τους. 

Ρούφηξε το ένα κι εκσφενδόνισε το άλλο μακριά. 

Τόσο μακριά, που βγήκε απ’ τον Γαλαξία, ταξιδεύοντας μόνο.
     Αυτός ο χωρισμός, που έσκισε την ύπαρξή τους ήταν η αιτία να ταξιδεύει το αστέρι στο κενό. 

Η φύση, μη αγαπώντας το κενό, έφτιαξε από τον πόνο του χωρισμού των αστεριών έναν νέο Γαλαξία. 

Κι αυτός ο νέος Γαλαξίας είναι η πατρίδα μας. 

Γεννήθηκε απ’ τον πόνο και στον πόνο επιστρέφει. 

Αναζητάει να καλύψει τα δικά της κενά.
     Ξέρεις, αγαπημένη μου, τώρα που κατάφερα να γεράσω, όλοι οι νέοι μού φαίνονται ίδιοι. 

Νέος νόμιζα ότι όλοι οι γέροι μοιάζουν. 

Λάθος: οι νέοι μοιάζουν πια τόσο πολύ μεταξύ τους, που δεν μπορείς να τους ξεχωρίσεις.
     Οι γέροι είναι τα σμιλεμένα γλυπτά του χρόνου, το καθένα διαφορετικό, εμπνευσμένο από τις εμπνεύσεις του. 

Κάθε ρυτίδα, κάθε σάρκα που υποχωρεί μια ακόμη πινελιά. 

Το έχεις σκεφτεί; 

Η φύση έδωσε στον άνθρωπο στη γέννηση και στον θάνατό του ρυτίδες. 

Το βλέμμα πίσω απ’ τις ρυτίδες κοιτάζει τον γλύπτη του και τον ευχαριστεί με κατανόηση. 

Ξέρει τα χέρια του γλύπτη καλά και περιμένει το επόμενο βήμα. 

Κι αυτή την τέχνη την πολεμούν να την εξαφανίσουν.
     Αγαπημένη μου, σε περιμένω. 

Το ξέρω πως με περιμένεις κι εσύ, ν’ αναπληρώσουμε το κενό και να φτιάξουμε έναν Γαλαξία. 

Τους τη φέραμε!».
     Δεν είχε ξαναδιαβάσει τίποτε παρόμοιο. 

Το χέρι της έτρεμε. 

Ενστικτωδώς, έκρυψε το χαρτί στη μέσα τσέπη της. 

Δεν θα το έδειχνε σε κανέναν. 

Προς το παρόν, μέχρι να καταλάβει τί της συμβαίνει, χρειαζόταν προσοχή.
     Κλείδωσε κι έφυγε κατευθείαν στο σπίτι της, χωρίς να μιλήσει σε κανέναν. Υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να εξαπλωθεί ο ιός της αθωότητας.
 
Αναρχική συλλογικότητα Πυργῖται
Δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 200, Ιανουάριος 2020
anarchypress.wordpress.com