Σύμφωνα με την αφήγηση της ημέρας, μια νοήμων τεχνητή νοημοσύνη μπορεί τελικά να στραφεί εναντίον των δημιουργών της.
Υπάρχει όμως κάποια αξία σε αυτόν τον ισχυρισμό, πέρα από τα φανταστικά στοιχεία από το franchise του Terminator;
Η διαφορά μεταξύ του εγκεφάλου και του υπερυπολογιστή, ωστόσο, έγκειται στη φύση και τη λειτουργία: ο ένας σκέφτεται, ενώ ο άλλος αναλύει δεδομένα.
Έχουμε εφεύρει υπερυπολογιστές για να λιώνουμε αριθμούς, αλλά οι επιστήμονές μας παραμένουν προβληματισμένοι από τις ικανότητες νευρικής επεξεργασίας
των ανθρώπινων αριθμομηχανών. Η
Shakuntala Devi, η οποία μεγάλωσε σε περιβάλλον τσίρκου, ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Τα εξελιγμένα μοντέλα μας με τη μεσολάβηση μηχανών εξακολουθούν να μην μπορούν να κατανοήσουν πλήρως πώς λειτουργούν αυτοί οι εγκέφαλοι, πέρα από το γεγονός ότι υπάρχει μια άτυπη αύξηση της ροής του αίματος σε συγκεκριμένους εγκεφαλικούς λοβούς όταν εκτελούνται υπολογιστικές εργασίες.
Τα υπόλοιπα είναι ένα επίπεδο διάσπαρτων μελετών, υποθέσεων και δεδομένων που δεν έχουν ακόμη συμφιλιωθεί σε ένα κατανοητό σύνολο.
Υπάρχουν πάρα πολλοί άγνωστοι όσον αφορά τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Αυτός μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο η επιστημονική κοινότητα χωρίζει περιστασιακά τις κύριες λειτουργίες του σε
οκτώ ή
12 πρωταρχικές κατηγορίες. Το πού βρίσκεται η αίσθηση μέσα σε αυτές τις κατηγορίες παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα. Ίσως, είναι το αποτέλεσμα σωρευτικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ όλων αυτών.
Ή μήπως, οι άνθρωποι έχουν μια ευαίσθητη ψυχή που τους κάνει να καινοτομούν με τρόπο απρόσιτο για άλλα είδη; Ίσως, σε αντίθεση με τις συσκευές τεχνητής νοημοσύνης και τους αλγορίθμους, ο εγκέφαλος είναι λογισμικό και υλικό σε ένα;
Παραμένει πολύ μεγάλη αβεβαιότητα.
Αν η νευροεπιστήμη είναι ένα αδιέξοδο πεδίο γεμάτο μυριάδες ερωτήματα και κενά, τι γίνεται με το απλούστερο υποσύνολό της - την τεχνητή νοημοσύνη;
Μπορεί μια εμβρυακή τεχνολογία που εφευρέθηκε από τον άνθρωπο να ζωντανέψει ξαφνικά και να απειλήσει την ανθρωπότητα;
Αν δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος ή ακόμη και να ορίσουμε την αίσθηση, γιατί κόβουμε και κολλάμε πλοκές από ταινίες επιστημονικής φαντασίας στην πραγματικότητά μας;
Υπάρχει μια υποθετική πιθανότητα η τεχνητή νοημοσύνη να αποτελεί πραγματική απειλή μέσα σε ένα στενό φάσμα.
Ο κακός σχεδιασμός λογισμικού, οι βιαστικές διαδικασίες ανάπτυξης και οι ακατάλληλες ενημερώσεις αλγορίθμων, μεταξύ άλλων, μπορούν να οδηγήσουν σε διάφορα σενάρια καταστροφής.
Αυτά αφορούν περιστατικά σε χημικά ή πυρηνικά εργοστάσια, στο χρηματιστήριο ή με πειραματικά αυτοκινούμενα οχήματα.
Αλλά η προοπτική μιας δυσοίωνης, ευαίσθητης τεχνητής νοημοσύνης είναι μια εντελώς φανταστική πρόταση.
Η τρέχουσα μόδα της κινδυνολογίας για την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί στην πραγματικότητα να έχει τις ρίζες της σε κάτι πιο διεφθαρμένο και προσγειωμένο.
Διότι μπορεί να μην είναι οι μηχανές που τελικά θα εξεγερθούν εναντίον των αφεντικών τους, αλλά μάλλον οι εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζόμενοι -ίσως δισεκατομμύρια- που θα εκτοπιστούν από την ΤΝ πριν τελειώσει αυτή η δεκαετία.
Το θέμα αυτό αξίζει ένα δικό του ειδικό σχόλιο, και ο ανθρώπινος εγκέφαλος παρέχει έναν έλεγχο της πραγματικότητας στις υποτιθέμενες υπαρξιακές απειλές που θέτει η Τεχνητή Νοημοσύνη.
Τα θαύματα του ανθρώπινου εγκεφάλου
Ο πόρος nm.org παρέχει το ακόλουθο
απόσπασμα σχετικά με το σκεπτόμενο όργανό μας και τις δυνατότητες επεξεργασίας του:
Ένα κομμάτι εγκεφαλικού ιστού στο μέγεθος ενός κόκκου άμμου περιέχει 100.000 νευρώνες και 1 δισεκατομμύριο συνάψεις.
Ο εγκέφαλος μπορεί να παράγει περίπου 23 βατ ισχύος - αρκετά για να τροφοδοτήσει μια λάμπα.
Οι πληροφορίες ταξιδεύουν με εντυπωσιακά 268 μίλια την ώρα, ενώ η αποθηκευτική του ικανότητα θεωρείται πρακτικά απεριόριστη.
Σύμφωνα με έρευνες, ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται από περίπου 86 δισεκατομμύρια νευρώνες.
Κάθε νευρώνας σχηματίζει συνδέσεις με άλλους νευρώνες, οι οποίες θα μπορούσαν να φτάσουν το 1 τετράκις εκατομμύριο (1.000 τρισεκατομμύρια) συνδέσεις.
Δεν είναι λοιπόν περίεργο που ο Ψαλμωδός καυχιόταν για το γεγονός ότι ήταν
"με φόβο και θαυμάσια πλασμένος" στη
"μήτρα της μητέρας του". Σε κάθε δευτερόλεπτο, ο εγκέφαλος συντονίζει μια συγκεχυμένη ποικιλία λειτουργιών μέσα στον εαυτό του και στο ανθρώπινο σώμα, προκειμένου να διατηρηθεί η οργανική αρμονία. Επίσης, αντισταθμίζει ταχύτατα κάθε απόκλιση από τον κανόνα μέσα στο σώμα σε περίπτωση διαταραχής, π.χ. μετατόπιση της ισορροπίας στο ένα πόδι αφού το άλλο έχει διαταραχθεί ή ενεργοποίηση της αιμόστασης σε περίπτωση αιμορραγίας.
Το ανθρώπινο σώμα είναι επομένως
το απόλυτο πολύπλοκο προσαρμοστικό σύστημα (CAS).
Αν και οι λειτουργίες του CAS του σώματος είναι πολύ μεγάλες και τεχνικές για να απαριθμηθούν εδώ, υπάρχουν μερικά παγκόσμια παραδείγματα για το πώς ο εγκέφαλος καταφέρνει να προστατεύει τον ξενιστή του.
Όταν έχετε έναν
"πόνο στο λαιμό" σε ένα
ενοχλητικό κοινωνικό περιβάλλον, αυτός είναι ο εγκέφαλός σας που στέλνει μια οδηγία μέσω του σώματός σας να αναζητήσετε την πλησιέστερη έξοδο, αποφεύγοντας έτσι μια πιο σοβαρή κατάσταση.
Όταν υποφέρετε από χιονοστιβάδα διανοητικού λήθαργου ή κατάθλιψης, αυτός μπορεί να είναι ο τρόπος του εγκεφάλου να σας προειδοποιήσει να αποφύγετε τις ψευδείς ειδήσεις και τους
ανόητους που τις πλασάρουν.Δοκιμή κυκλοφορίας: Ανθρώπινος εγκέφαλος vs AI
Ενώ ο εγκέφαλος παράγει 23 βατ ενέργειας, ο υπερυπολογιστής Frontier καταναλώνει 21 μεγαβάτ (MW).
Ένα μεγαβάτ είναι ένα εκατομμύριο βατ.
Ο ενεργειακός παράγοντας και μόνο είναι ένας λόγος για τον οποίο οι επιστήμονες ποντάρουν στους βιολογικούς υπολογιστές ως το επόμενο μεγάλο τεχνολογικό σύνορο.
Μέχρι τότε, θα πρέπει να συμβιβαστούμε με υλικό και λογισμικό που δεν μπορούν ακόμη να φτάσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο σε σχετικά απλές καταστάσεις.
Χρησιμοποιώ συχνά το ακόλουθο παράδειγμα κυκλοφορίας για να καταδείξω τις αντίθετες δυνατότητες του ανθρώπινου εγκεφάλου και της τεχνητής νοημοσύνης.
Δύο αυτοκίνητα πλησιάζουν σε ένα στενό σημείο ασφυξίας προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Έξω έχει δυνατή βροχή και άνεμο.
Το αυτοκίνητο Α ταξιδεύει με διπλάσια ταχύτητα από το αυτοκίνητο Β, αλλά η απόσταση μέχρι το σημείο ασφυξίας είναι διπλάσια για το πρώτο.
Και οι δύο οδηγοί συνειδητοποιούν ότι, υπό κανονικές συνθήκες, το αυτοκίνητο Β θα έπρεπε να επιταχύνει για να βγει από τη στενή λωρίδα.
Ωστόσο, υπάρχει μια μεγάλη λακκούβα νερού μπροστά από το αυτοκίνητο Β, που υποδηλώνει μια επικίνδυνη λακκούβα από κάτω.
Και οι δύο οδηγοί αντιλαμβάνονται ενστικτωδώς ότι είναι τότε καλύτερο για το αυτοκίνητο Α να βγει πρώτο από το σημείο ασφυξίας και να ελευθερώσει έτσι χώρο στη διπλανή λωρίδα για το αυτοκίνητο Β ώστε να αποφύγει τη λακκούβα.
Αυτό ονομάζεται επίγνωση της κατάστασης.
Ο εγκέφαλος διαπραγματεύεται πολυπλοκότητες όπως αυτές χωρίς να ιδρώνει παροιμιωδώς - δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο!
Τώρα, αντικαταστήστε τους οδηγούς με συστήματα αυτόνομης οδήγησης και φανταστείτε την ποσότητα ενέργειας και την κλίμακα της τεχνολογικής υποδομής που απαιτούνται για την εκτέλεση ενός παρόμοιου έργου;
Τα αυτοκίνητα θα χρειάζονταν πλοήγηση GPS και ενημέρωση για τις καιρικές συνθήκες, δορυφορική και 5G συνδεσιμότητα και πλήθος αισθητήρων.
Η δορυφορική πλοήγηση μπορεί να αποτύχει κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας.
Τι πρέπει λοιπόν να κάνουν αυτά τα "έξυπνα" οχήματα; Να μείνουν στη θέση τους και να σταματήσουν την κυκλοφορία;
Ή να αναζητήσουν ένα πεζοδρόμιο που γίνεται γρήγορα λασπωμένο;
Οι ανθρώπινες αισθήσεις αφής μας θα ήξεραν πότε να επιταχύνουν για να βγουν από μια ολισθηρή κατάσταση, αλλά τα αυτοκινούμενα αυτοκίνητα θα χρειάζονταν μια εκπληκτική σειρά από υλικό και αλγορίθμους για να τα καταφέρουν.
Τώρα, φανταστείτε ένα δισεκατομμύριο αυτοκίνητα που λειτουργούν με συστήματα αυτόνομης οδήγησης.
Πώς θα παραχθεί η ενέργεια και η υπολογιστική ισχύς για αυτή την υποδομή;
Θα αρκούσε ένα παροιμιώδες
άστρο του θανάτου, έστω και για το συλλογικό μας όφελος;
Ίσως, αυτό είναι το αίνιγμα που κρατάει τους κινδυνολόγους της τεχνητής νοημοσύνης ξύπνιους τη νύχτα;
Η τεχνοπία της Τεχνητής Νοημοσύνης που οραματίζονται δεν μπορεί να υποστηρίξει έναν παγκόσμιο πληθυσμό ενός δισεκατομμυρίου, πόσο μάλλον τα οκτώ δισεκατομμύρια που έχουμε σήμερα.
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τον διάσημο τεχνο-προφήτη
Yuval Noah Harari,
"το μεγάλο πολιτικό και οικονομικό ερώτημα του 21ου αιώνα θα είναι για ποιο λόγο χρειαζόμαστε τους ανθρώπους, ή τουλάχιστον για ποιο λόγο χρειαζόμαστε τόσους πολλούς ανθρώπους"; Τώρα, αν αυτό δεν σας προκαλεί υπαρξιακή ανατριχίλα, δεν ξέρω τι θα σας προκαλέσει...
