περί φωτογραφίας - οι πρωτοπόροι του photosoph, Ricardo Salamanca

...οι μάγοι του photosoph στα πρώτα του βήματα
 ...ένας από αυτούς και ο Ricardo Salamanca,
μυθικά όντα,
υπόγειοι κόσμοι και η φαντασία του Salamanca...
το όνειρο μπερδεύεται με την πραγματικότητα...

https://www.salamagica.com/inicio

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Το έντερο αντιδρά όπως το πρόσωπο

από το χρονολόγιο του Antonis Karagiorgas : https://www.facebook.com/akaragiorgas/posts/pfbid02rKTwKi2C14PMs4PZCxUGSbZUmf2qN4xqFj8Jms7SN4ywH5QXj9YPuXtAV3GkxRnPl
Μια χρήσιμη σούμα, για το εντερικό μικροβίωμα. 

Έχουμε κι εμείς τις εμμονές μας. 

Εξάλλου κανείς δεν είναι τέλειος.
1. Δεν είμαστε ακόμη σίγουροι πόσο καλό κάνουν τα προβιοτικά και ποια. 

Περισσότερο σίγουροι είμαστε για τα προιόντα ζύμωσης. Kimtchi, combucha, τυριά
2. Είναι ένα σύστημα που δέχεται διατροφικά και συναισθηματικά σινιάλα
3. Τα τελευταία 5-10 χρόνια ξαναανακαλύψαμε την αρχαία σοφία του Ιπποκράτη, καθότι μας είχε μπερδέψει ο αναγωγισμός του Descart ,  

είχαμε χωρίσει τον εγκέφαλο από το σώμα και το έντερο.
4. Θα καταλάβουμε πολλές απ’ τις αιτίες νόσων όπως το μεταβολικό σύνδρομο, 

τον καρκίνο κλπ, όταν θα καταλάβουμε την πολυπλοκότητα των συστημάτων του εντέρου.
5. Όποια συναισθηματική κατάσταση έχουμε στο κεφάλι μας, αυτή απεικονίζεται σε μια έκφραση στο πρόσωπό μας. ( ΔΕΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ).  

Η ίδια αντανάκλαση γίνεται και στο επίπεδο του εντέρου. 

Γίνονται αλλαγές στην ροή του αίματος, αλλαγές στην περίσταλση των μυών, στις αλλαγές των εκκρίσεων των οξέων ή της βλέννας και επίσης αλλαγές στο οικοσύστημα των μικροβίων. 

Αυτή είναι η πορεία από τα πάνω στα κάτω. 

Όμως υπάρχει και η αντίστροφη πορεία . 

Δηλαδή τα νευρικά και ενδοκρινικά κύτταρα του εντέρου, μέσω του πνευμονογαστρικού ή της συστηματικής κυκλοφορίας ή ακόμη και τα μικρόβια, στέλνουν στον εγκέφαλο μόρια - ορμόνες νευροενεργητικπύς μεταβολίτες. 

Ο θυμός, 

η ανυσυχία,

η κατάθλιψη μπορεί να ξεκινάν από τον εγκέφαλο αλλά μεταφέρονται στο έντερο. 

Πριν 10 χρόνια νομίζαμε ότι όλα γίνονται από τον εγκέφαλο. 

Ποτέ δεν είχαμε σκεφτεί τον δυναμικό ρόλο των μικροβίων, σε αυτές τις εκλεπτυσμένες νευροβιολογικές ψυχιατρικές θεωρίες. 

Τώρα πλέον αναπτύσουμε σταδιακά μια διαφορετική άποψη για τα συναισθηματα. 

Κι όμως  όλες αυτές οι θεωρίες έχουν προυπάρξει στην Αγιουβερδική Ιατρική, 

στην Ιπποκρατική ιατρική, 

στην παραδοσιακή κινέζικη Ιατρική. 

Παρόλα αυτά εμείς τυφλωθήκαμε στην Αναγέννηση και δεν τις προσέξαμε, ενώ τώρα επιστρέφουμε και ενσωματώνουμε αυτές τις ολιστικές θεωρίες . 

Βλέπετε δεν υπήρξαμε πολύ επιτυχείς στην προαπάθειά μας να αναπτύξουμε θεραπείες για την κατάθλιψη. 

Εδώ και δεκαετίες έχουμε ανακαλύψει το χημικά μόρια που στοχεύουν την σεροτονίνη. 

Το ίδιο συνέβη και με το άγχος και στρεφόμαστε σε ολιστικές θεαπείες , όπως η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, ή η μείωση του στρες χρησιμοποιώντας το σώμα - αναπνοές, κίνηση του διαφραγματος. 

Και η Διατροφική Ψυχιατρική.
Υποδοχείς για κάποια θεραπευτικά μόρια, (π.χ. των μανιταριών) που υπάρχουν στον εγκέφαλο, φαίνεται να υπάρχουν τόσο στα επιθηλιακά κύτταρα του εντέρου όσο και στα βακτήρια του μικροβιώματος.   
Με τις υγείες σας

…Κανείς μας δεν ξέρει τίποτα από πόλεμο. Κανείς, αν δεν έχει πολεμήσει…

συγκλονιστικό άρθρο
από το χρονολόγιο του Pavlos Tasoulis : https://www.facebook.com/pavlos.tassoulis/posts/pfbid0h67pHTD8Zt5DTnJLKhJYSJKYMRfUoWfCJPJpxFtFMvDesZ5yGXMPcd7n5TijAUTTl

Περί αδρεναλίνης.

Δεν ξέρω τίποτα από πόλεμο. Κανείς μας δεν ξέρει…

Διαβάζουμε για τους πολέμους και τις μάχες, βλέπουμε ταινίες και ντοκιμαντέρ. Θαυμάζουμε τους ήρωες, συγκινούμαστε με τα ανδραγαθήματά τους, νιώθουμε θλίψη με τις απώλειες και τον ανθρώπινο πόνο, αποστροφή για τη σκληρότητα, την καταστροφή, το θάνατο.

Κι όμως, εξακολουθούμε να μην ξέρουμε τίποτα.

Η σύγκρουση στην Ουκρανία ήταν η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με τόσο πολύ αληθινό οπτιακουστικό πολεμικό υλικό.

Οι κάμερες που φέρουν τα ντρόουνς και οι ίδιοι οι μαχητές επάνω τους, έχουν ως αποτέλεσμα να κυκλοφορούν δεκάδες βίντεο καθημερινά από την πρώτη γραμμή. Δεν ξέρω πως ήταν σε άλλες περιπτώσεις, παλιότερα, αλλά τώρα είναι σχεδόν σα να βλέπουμε τον πόλεμο να εξελίσσεται live μπροστά στα μάτια μας.

Σκηνές απο μάχες εκ του συστάδην, μέσα στα χαρακώματα, σε λόφους, δάση, σε αστικές περιοχές, υπό καταιγιστικά πυρά.

Σκηνές συγκλονιστικές.

Ανέκαθεν έβρισκα σχεδόν υπεράνθρωπο το θάρρος του στρατιώτη και μόνο να βρίσκεται στο πεδίο της μάχης, πόσο μάλλον να εκτίθεται σε εχθρικά πυρά.

Το έβρισκα ασύλληπτο ΩΣ ΙΔΕΑ.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία με σημάδεψε ΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Μπορεί ενδεχομένως να μη συγκρίνεται με τις επικές μάχες πχ του Α’ και Β’ ΠΠ, αλλά είναι ο πόλεμος των ημερών μας, ο οποίος διεξάγεται, καταγράφεται και τον παρακολουθούμε με νέα μέσα.

Για πρώτη φορά λοιπόν συνειδητοποίησα κάτι εντυπωσιακό για τη γενική φύση του πολέμου.

Όταν βλέπουμε πλάνα από την κάμερα στο σώμα ενός πεζικάριου, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι όλοι οι συμμετέχοντες στη μάχη είναι σε μεγάλο βαθμό κωφοί και τυφλοί τις περισσότερες φορές!

Την ώρα της μάχης, τα επίπεδα αδρεναλίνης εκτοξεύονται στις μέγιστες τιμές. Είναι το απαραίτητο ντοπάρισμα που έχει ανάγκη ο οργανισμός για να τεθεί σε κατάσταση μαχητικής ετοιμότητας.

Η αδρεναλίνη ευθύνεται για την αύξηση των καρδιακών παλμών και τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, ώστε το μυικό σύστημα να τροφοδοτηθεί με την απαραίτητη ενέργεια για να πολεμήσει ή να τρέξει να σωθεί.

Ταυτόχρονα ο εγκέφαλος αρνείται να επεξεργαστεί τη συντριπτική πλειοψηφία των πληροφοριών που λαμβάνει από τα αισθητήρια όργανα.

Πρέπει να εστιάσει σε εκείνες τις απολύτως απαραίτητες που χρειάζεται για τη μεγιστοποίηση των πιθανοτήτων επιβίωσης.

Το φυσιολογικό εύρος του οπτικού μας πεδίου είναι γύρω στις 180 μοίρες στον οριζόντιο άξονα και τις 135 μοίρες στον κάθετο.

Υπό την επίδραση όμως της αδρεναλίνης, το εύρος της όρασης κάποιου μπορεί να συρρικνωθεί ακόμη και σε οπτικό πεδίο 10 μοιρών.

Είναι το γνωστό φαινόμενο "όραση σήραγγας" (tunnel vision).

Ο μαχητής στερείται πλήρως της περιφερειακής όρασης. Στην πράξη ωστόσο, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα.

Υπό την επιρροή της αδρεναλίνης χάνεται η αίσθηση της "οπτικής συνέχειας".

Ο στρατιώτης βλέπει "στιγμιότυπα" της εικόνας που τα μάτια του παρουσιάζουν στον εγκέφαλο, ακόμα κι αν δεν παραμένει κρυμμένος κάπου και στάσιμος, αλλά τρέχει και μάχεται ενεργά.

Αυτό συμβαίνει επειδή το περιορισμένο οπτικό του πεδίο υποχρεώνει τα μάτια του να πηδούν από εστιακό σημείο σε εστιακό σημείο, προς κάθε κατεύθυνση, προκειμένου να αποκτήσει μια σύνθετη εικόνα του περιβάλλοντος.

Ο εγκέφαλος αδυνατεί να επεξεργαστεί αυτό το "άλμα" από το ένα εστιακό σημείο στο άλλο.

Έτσι, χάνεται η συνηθισμένη ψευδαίσθηση της συνεχούς παρατήρησης και αντ' αυτού απομένει μόνο μια σειρά στατικών, μεμονωμένων εικόνων.

Επίσης επιλεκτική καθίσταται η ακοή, καθώς ο εγκέφαλος έχει ένα συναρπαστικό και απίστευτο τρόπο να φιλτράρει τι χρειάζεται να ακούσει και τι όχι.

Μπορεί να αναγνωρίσει και να φιλτράρει την ίδια τη γλώσσα.

Θα επιλέξει να ακούσει εντολές και οδηγίες που κάποιος θα του απευθύνει και… τίποτα άλλο.

Ούτε κραυγές, ούτε πυροβολισμούς, ούτε καν εκρήξεις κάποιες φορές, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο.

Υπό την επίδραση της αδρεναλίνης λοιπόν, ένας πεζικάριος είναι λειτουργικά τυφλός και κωφός στα πάντα εκτός από πιθανές εντολές που ακούγονται μέσα από τη μονάδα του ή τις φωνές του Λοχία της Διμοιρίας.

Θα μπορούσατε κάλλιστα να σταθείτε ακριβώς δίπλα σε έναν άντρα σε αυτή την κατάσταση, να τον ρωτήσετε: "Είσαι καλά;" και απλά να μη σας ακούσει, παρόλο που τα αυτιά του συνέλαβαν τον ήχο της φωνής σας.

Τέλος είναι εντυπωσιακή πολλές φορές, η απώλεια της αίσθησης του πόνου. Υπό την επίδραση πολύ υψηλών επιπέδων αδρεναλίνης, οι στρατιώτες απλά δεν αισθάνονται πόνο (εκτός βέβαια αν υποστούν πολλαπλά και σοβαρά τραύματα, αν γίνουν κομμάτια ).

Αναφέρεται συχνά ότι οι Ουκρανοί παίρνουν διαφόρων ειδών ναρκωτικά (προσωπικά έχω δει πολλά βίντεο που Ρώσοι βρίσκουν ναρκωτικά πάνω σε Ουκρανούς που συλλαμβάνουν αιχμάλωτους).

Δεν είναι όμως αυτό που κατά κύριο λόγο μειώνει τον πόνο τους.

Είναι σύνηθες για κάποιον υπό φορτίο αδρεναλίνης να δέχεται σφαίρα ή ακόμα και να του κόβεται το πόδι κι εκείνος να μην το αισθάνεται…

…Κανείς μας δεν ξέρει τίποτα από πόλεμο. Κανείς, αν δεν έχει πολεμήσει…

συγκλονιστικό άρθρο!

αστικοί μύθοι...Η ιστορία του Αετού

Ο αετός είναι το μοναδικό πουλί που αγαπά την καταιγίδα. 
Όταν τα σύννεφα μαζεύονται στον ουρανό, ο αετός ενθουσιάζεται. 
Και χρησιμοποιεί τον άνεμο της καταιγίδας για να πετάξει ακόμα υψηλότερα. 
Και όταν βρεθεί στο κατάλληλο για αυτόν σημείο, σταματά να φτερουγίζει και χρησιμοποιεί την πίεση της οργισμένης καταιγίδας προκειμένου να πετάξει... να γλιστρήσει ανάμεσα στα σύννεφα...
να χαρεί την απεραντοσύνη του ουρανού και να ξεκουράσει τα φτερά του...

και ενώ αυτός γλιστράει ανάμεσα στα σύννεφα, χωρίς να φοβάται την ορμητική καταιγίδα,όλα τα άλλα πουλιά κρύβονται κάτω από κλαδιά και τις φυλλωσιές των δέντρων.
και ένας πανέμορφος όσο και συγκλονιστικός αστικός μύθος μας λέει:
Πως ο Φαλακραετός, μπορεί να ζήσει ακόμα και ως τα 70 έτη. 
Για να φτάσει σε αυτό το σημείο, όμως, πρέπει να πάρει πολύ δύσκολες αποφάσεις στη ζωή του. 
Μετά την ηλικία των 40 ετών το ράμφος του αρχίζει να κάμπτεται και τον δυσκολεύει και στη συλλογή της τροφής του αλλά και κατά τη διάρκεια του φαγητού του .
Τα ηλικιωμένα του φτερά πλέον είναι βαρύτερα και τον δυσκολεύουν να πετάξει. 
Τότε, ο αετός βρίσκεται στο σταυροδρόμι δύο επιλογών ή να πεθάνει ή να μπει σε μια διαδικασία επίπονης αλλαγής που διαρκεί 150 ημέρες.
Η διαδικασία απαιτεί από τον αετό να πετάξει στην κορυφή ενός βουνού και να καθίσει στη φωλιά του. 
Εκεί, ο αετός θα αρχίσει να χτυπάει με μανία το ράμφος του στο βράχο, ώστε αυτό να σπάσει και να φύγει εντελώς. 
Παραμένει στη φωλιά του μέχρι να βγει νέο ράμφος. 
Όταν βγει το νέο ράμφος, ο αετός τραβάει τα νύχια του που έχουν κυρτώσει και δεν τον βοηθούν πλέον, ώστε να τα ξεριζώσει και να περιμένει μέχρι να βγουν καινούργια, πιο γερά. 
Και όταν τα νέα του νύχια βγουν, αρχίζει να τραβάει κάθε παλιό φτερό από πάνω του, μέχρι να μείνει εντελώς γυμνός από φτερά, ώστε να βγουν νέα, δυνατότερα φτερά. 
Και μετά από αυτή τη διαδικασία διάρκειας πέντε μηνών, ο αετός θα πραγματοποιήσει την περίφημη πτήση της "Αναγέννησης" για να χαρεί άλλα 30 χρόνια ζωής στα πέρατα του ουρανού!!!

ntina

Αυτά που λέει σήμερα ο Jimmy Espinoza τα έλεγε τον Μάιο του 2021 ο δικός μας καθηγητής Κωνσταντίνος Πουλάς του Πανεπιστιμίου Πατρών

από COVID 19 - Ανοιχτή και Διαφανής Επιστήμη

Konstantinos Poulas : Σήμερα ήταν μια ακόμα διασκεδαστική μέρα. 
Το ΑΠΕ-ΜΠΕ κυκλοφορεί την είδηση ότι μαζεύτηκαν στη φετινή ετήσια επιστημονική συνάντηση του Αμερικανικού Κολεγίου Αλλεργίας, Άσθματος και Ανοσολογίας στην Καλιφόρνια οι τρομερότεροι επιστήμονες του κόσμου και ο Τζίμι Εσπινόζα τους ανακοίνωσε τα φοβερά ευρήματα για το ρόλο του αλατόνερου στην πρόληψη του κορωνοϊού.
Βρήκα λοιπόν πριν δυο χρόνια, με αφορμή μελέτη της ομάδας μου, δημοσίευμα στον τύπο, υπάρχουν και λίγα ακόμα, που εξηγεί το ρόλο του υπέρτονου διάλυματος στη μείωση του ιϊκού φορτίου.
Βέβαια άλλο ο Τζίμι Εσπινόζα. 
Και βέβαια τον Ιούνιο του 2021  ήθελαν να μην μείνει άνθρωπος "ανεμβο". 
Για αυτό μου την έκαναν από τη μελέτη κάτι διαπρεπείς ερευνητές περιφερειακού Πανεπιστημίου.

iribeyond.com

     ( βέβαια αυτά που λέει σήμερα ο Jimmy Espinoza τα έλεγε τον Μάιο του 2021 ο δικός μας καθηγητής Κωνσταντίνος Πουλάς - "Σκεφτήκαμε να απομακρύνουμε τους ιούς με επαναλαμβανόμενες ρινικές πλύσεις με ένα υπέρτονο διάλυμα...")

     Οι συμμετέχοντες έκαναν γαργάρες και ρινική πλύση τέσσερις φορές την ημέρα για 14 ημέρες.
Η αγωγή με αλατούχο διάλυμα φαίνεται να σχετίζεται με χαμηλότερα ποσοστά νοσηλείας στις λοιμώξεις SARS-CoV-2, σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάζεται στη φετινή ετήσια επιστημονική συνάντηση του Αμερικανικού Κολεγίου Αλλεργίας, Άσθματος και Ανοσολογίας στην Καλιφόρνια.
Κατά την περίοδο 2020-2022, 55 άτομα ηλικίας 18-65 ετών με θετικό PCR τεστ για λοίμωξη SARS-CoV-2 επιλέχθηκαν τυχαία για να λάβουν χαμηλή ή υψηλή δόση αλατούχου διαλύματος για 14 ημέρες.
Το διάλυμα χαμηλής δοσολογίας αποτελείται από 2,13 γραμμάρια αλατιού διαλυμένα σε οκτώ ουγγιές ζεστού νερού, περίπου 227 ml και το διάλυμα υψηλής δοσολογίας από έξι γραμμάρια αλατιού διαλυμένα σε οκτώ ουγγιές ζεστού νερού.
Οι συμμετέχοντες έκαναν γαργάρες και ρινική πλύση τέσσερις φορές την ημέρα για 14 ημέρες.
Επιπλέον, αξιολογήθηκαν 9.398 άτομα με λοίμωξη SARS-CoV-2, οι οποίοι αποτέλεσαν τον πληθυσμό αναφοράς.
Όπως προκύπτει, τα ποσοστά νοσηλείας στα σχήματα χαμηλής και υψηλής δοσολογίας αλατούχου διαλύματος ήταν σημαντικά χαμηλότερα από ό,τι στον πληθυσμό αναφοράς: 18,5% για τη χαμηλή δοσολογία, 21,4% για την υψηλή και 58,8% για τον πληθυσμό αναφοράς.
"Στόχος μας ήταν να εξετάσουμε τις ρινικές πλύσεις με φυσιολογικό ορό και τις γαργάρες για πιθανή συσχέτιση με τη βελτίωση των αναπνευστικών συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη λοίμωξη από κορονοϊό", επισημαίνει ο Jimmy Espinoza, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.
"Διαπιστώσαμε ότι και τα δύο σχήματα φυσιολογικού ορού φαίνεται να σχετίζονται με χαμηλότερα ποσοστά νοσηλείας στις λοιμώξεις SARS-CoV-2. 
Ελπίζουμε ότι μπορούν να γίνουν περισσότερες μελέτες για την περαιτέρω διερεύνηση της συσχέτισης" προσθέτει ο ίδιος.

https://www.webmd.com/covid/news/20231110/salt-water-gargling-nasal-cleansing-lower-covid-hospitalizations

https://acaai.org/news/new-study-gargling-with-salt-water-may-help-prevent-covid-hospitalization/

Οπτογενετική/Optogenetics - υπερβολές, διαφήμιση ή ελπίδα;

Η οπτογενετική είναι μια αναδυόμενη τεχνολογία που συνδυάζει φωτοευαίσθητες πρωτεΐνες που προέρχονται από φύκια, τις λεγόμενες οψίνες, με τη γενετική. 

Οι ιικοί φορείς που κωδικοποιούν τις οψίνες εγχέονται σε επιλεκτικές περιοχές του εγκεφάλου, οπότε συγκεκριμένοι κυτταρικοί πληθυσμοί μπορούν να ελεγχθούν με παλμούς φωτός υψηλής ακρίβειας που παρέχονται μέσω εμφυτευμένων οπτικών ινών***

υπερβολές, διαφήμιση ή ελπίδα;

Πολλά θεραπευτικά θαύματα έχουν ήδη προαναγγελθεί σε σχέση με την οπτογενετική. 

Μιλώντας νηφάλια, η διαδικασία είναι πρωτίστως ένα ερευνητικό εργαλείο του οποίου η κλινική χρήση είναι αρκετά περίπλοκη.

Φανταστείτε ότι οι επιστήμονες μπορούν να χειριστούν τους ιούς και να τους κάνουν να αλλάξουν τον γενετικό μας κώδικα. 
Φανταστείτε ακόμη ότι αυτή η αλλαγή, αν λάβει χώρα στον εγκέφαλο, για παράδειγμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από έξω για να επηρεάσει τη συμπεριφορά μας. 
Ειρηνικά όντα μπορούν έτσι να γίνουν "δολοφόνοι" με το πάτημα ενός κουμπιού. 
Αυτό που εδώ ακούγεται σαν μυθοπλασία είναι δυστυχώς ήδη πραγματοποιήσιμο με την τρέχουσα κατάσταση της επιστήμης! 
Επισήμως, αυτό έχει δοκιμαστεί μέχρι στιγμής μόνο σε ζώα, αλλά αυτό δεν το κάνει καλύτερο στα μάτια μου!
Αντιθέτως σε εποχές πανδημιών και προγραμματισμένων εμβολιασμών mRNA, αφήνει μια περίεργη επίγευση και ένα κακό συναίσθημα στο στομάχι!
Τώρα στο γεγονός:
Σε πειράματα σε ποντίκια, οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια ομάδα νευρώνων στον υποθάλαμο που είναι ενεργοί όταν είμαστε επιθετικοί.
Τα ποντίκια χειραγωγήθηκαν με τη βοήθεια της οπτογενετικής και έτσι μπόρεσαν να προκαλέσουν επιθετικότητα "με το πάτημα ενός κουμπιού"!
Η οπτογενετική/Optogenetics, είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται για τη μελέτη των νευρωνικών κυκλωμάτων στον εγκέφαλο. 
Είναι ένας κλάδος της βιοτεχνολογίας που συνδυάζει τη γενετική και τις οπτικές τεχνικές για τη σύλληψη και τον έλεγχο ενός συγκεκριμένου νευρικού κυκλώματος σε έναν ζωντανό ανθρώπινο εγκέφαλο.
Η οπτογενετική/Optogenetics, είναι ένας συνδυασμός φωτός και γενετικής μηχανικής. 
Η γενετική πληροφορία ενός ζωντανού οργανισμού μεταβάλλεται με την εισαγωγή ή τη διαγραφή πληροφοριών στον γενετικό κώδικα.
Συνήθως, ένας ιός χειραγωγείται για να γίνει ο προμηθευτής ενός γονιδίου.
Στην περίπτωση των ποντικών μας, το γονίδιο που εισήχθη αρχικά προήλθε από ένα φωτοευαίσθητο φύκI και παραδόθηκε στους νευρώνες του υποθαλάμου που εμπλέκονται στην επιθετικότητα. 
Αυτό έκανε τους νευρώνες ευαίσθητους στο φως! 
Εάν οι υποδοχείς 5-HT1A στον προμετωπιαίο φλοιό διεγείρονταν με φως, τα ζώα γίνονταν αμέσως βίαια.
Η συμπεριφορά των ζώων μπορούσε να ελεγχθεί εξ αποστάσεως, κατά κάποιο τρόπο!
Η οπτογενετική διαφημίστηκε στον εξειδικευμένο Τύπο ως ένα θεραπευτικό θαυματουργό όπλο. 
Με τη βοήθεια αυτής της νέας τεχνολογίας, θα ήταν δυνατόν να ξανακάνουν τους τυφλούς να βλέπουν και τους κωφούς να ακούν. 
Υπάρχει επίσης μεγάλη υπόσχεση για την καταπολέμηση της κατάθλιψης, 
της νόσου του Πάρκινσον, 
της άνοιας και του εθισμού στα ναρκωτικά. 
Αλλά όπου υπάρχει πολύ φως, υπάρχει και πολύ σκιά.

Αν διαβάσετε τους τίτλους, μπορεί να νομίζετε ότι η οπτογενετική είναι ένα θεραπευτικό θαυματουργό όπλο που βοηθά τους τυφλούς να δουν ξανά, 

τους κωφούς να ακούσουν, 

τους καταθλιπτικούς να γίνουν ξανά χαρούμενοι και τους ανθρώπους με άνοια να θυμηθούν μνήμες που έχουν ξεχάσει από καιρό. 

Μόλις τον Αύγουστο μια αμερικανική ερευνητική εργασία* μπήκε στις καθημερινές εφημερίδες, η οποία ερμηνεύτηκε με ποικίλους τρόπους, ότι η οπτογενετική είναι ένας τρόπος να "αποχαιρετήσουμε για πάντα τους φόβους μας".

Η οπτογενετική θεραπεύει τον εθισμό στην κοκαΐνη και τη νόσο του Πάρκινσον και, σύμφωνα με την FAZ, "θεραπεύει τις σκοτεινές ψυχές με ψυχρό φως", αλλά και μετατρέπει τα ποντίκια σε "μηχανές δολοφονίας".

Οπτογενετική: τροποποίηση των κυττάρων με τη βοήθεια του φωτός

Πιο ευθύς ο καθηγητής  Dr. Peter Hegemann από το Πανεπιστήμιο Humboldt λέει:

Η οπτογενετική/Optogenetics αφορά ουσιαστικά την παρατήρηση και την τροποποίηση της δραστηριότητας των νευρωνικών δικτύων με πολύ στοχευμένο τρόπο - σε επίπεδο μεμονωμένων κυττάρων - με τη βοήθεια του φωτός. 

Η ρομαντική ιδέα ότι τα νευρικά κύτταρα μπορούν να επηρεαστούν από το φως ακούγεται ευχάριστα και εξηγεί μέρος της γοητείας που ασκεί η οπτογενετική. 

Ωστόσο, αυτός ο συνειρμός είναι παραπλανητικός.

"Η οπτογενετική δεν είναι απλώς μια ωραία λέξη.

Ακούγεται σαν η γενετική να ασκείται με το φως. 

Αλλά αυτό δεν ισχύει.

Μάλλον συμβαίνει το αντίθετο: η οπτογενετική είναι μια θεραπεία κατά την οποία οι γενετικές πληροφορίες για τους εξαρτώμενους από το φως διαύλους ιόντων εισάγονται στα κύτταρα-στόχους με μεθόδους γονιδιακής θεραπείας. 

Το φως μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί για να ενεργοποιηθούν και να απενεργοποιηθούν αυτά τα κανάλια ιόντων με στοχευμένο τρόπο. 

Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

επιμέλεια και μετάφραση κειμένου:ntina

https://www.aerzteblatt.de/archiv/193344/Optogenetik-Licht-an-Krankheit-geheilt
https://www.vorsichtgesund.de/forschung-mit-gruselfaktor/
Πηγές και περαιτέρω μελέτες για το θέμα:
Centenaro LA, Vieira K, Zimmermann N, Miczek KA, Lucion AB, de Almeida RMM. Social instigation and aggressive behavior in mice: role of 5-HT1A and 5-HT1B receptors in the prefrontal cortex. Psychopharmacology. 2008;201:237–248 LINK
Takahashi A; Miczek KA: Neurogenetics of Aggressive Behavior – Studies in Rodents.; Curr Top Behav Neurosci. 2014; 17: 3–44.   doi: 10.1007/7854_2013_263 LINK
Fenno L, Yizhar O, Deisseroth K: The Development and Application of Optogenetics.; Annu Rev Neurosci. 2011; 34: 389–412.  doi: 10.1146/annurev-neuro-061010-113817
Falkner AL, Lin D: Recent advances in understanding the role of the hypothalamic circuit during aggression.; Front Syst Neurosci. 2014; 8: 168.    doi: 10.3389/fnsys.2014.00168
Han W, Tellez LA, Rangel M, Perez IO, de Araujo IE: Integrated Control of Predatory Hunting by the Central Nucleus of the Amygdala.; Cell. 2017 Jan 12; 168(1-2): 311–324.e18.
Weitere Quellen:
https://de.wikipedia.org/wiki/Optogenetik

*

1.	Kim WB, Cho JH: Encoding of discriminative fear memory by input-specific LTP in the amygdala. Neuron 2017; pii: S0896–6273(17)30695–5. doi: 10.1016/j.neuron.2017.08.004 CrossRef
2.	Nagel G, Ollig D, Fuhrmann M, et al.: Channelrhodopsin-1: a light-gated proton channel in green algae. Science 2002; 296: 2395–8 CrossRef MEDLINE
3.	Wietek J, Wiegert JS, Adeishvili N, et al.: Conversion of channelrhodopsin into a light-gated chloride channel. Science 2014; 344: 409–12 CrossRef MEDLINE
4.	Bi A, Cui J, Ma YP, et al.: Ectopic expression of a microbial-type rhodopsin restores visual responses in mice with photoreceptor degeneration. Neuron 2006; 50 (1): 23–33 CrossRef MEDLINE PubMed Central
5.	Hernandez VH, Gehrt A, Reuter K, et al.: Optogenetic stimulation of the auditory pathway. J Clin Investigation 2014; 124 (3): 1114–29 CrossRef MEDLINE PubMed Central
6.	Rajasethupathy P, Ferenczi E, Deisseroth K: Targeting Neural Circuits. Cell 2016; 165 (3): 524–34 CrossRef MEDLINE PubMed Central ** Frankfurter Allgemeine Zeitung είναι μία από τις σημαντικότερες καθημερινές εφημερίδες της Γερμανίας https://www.news-medical.net/life-sciences/Introduction-to-Optogenetics.aspx *** https://in.ku.dk/employees/?pure=en%2Fpublications%2Foptogenetik-bringer-neurale-mekanismer-frem-i-lyset-og-kan-blive-en-ny-terapiform(aa2bf699-4980-40c7-a71e-1b00846d28d0)%2Fexport.html

"Ποιός είναι αυτός, και πώς τον λέν, που συμβουλές μας δίνει;" Κ' εγώ φωτιά στο χέρι πήρα, και πέρα τράβηξα κατά της Χιός τα μέρη, κ' είπα από κει -δε βάσταξα- με χείλια πικραμένα: "Να πώς με λέν έμενα"».

Ivan Konstantinovich Aivazovsky

Κωνσταντίνος Κανάρης

Όλη η βουλή των προεστών στο μώλο συναγμένη
είπε πως όξω στη στεριά τους Τούρκους θα προσμένει.
Τότε έβγαλα το φέσι
και να μιλήσω θάρρεψα προβάλλοντας στη μέση:
"Τίποτα, αρχόντοι, δε φελά, μονάχα το καράβι!"
Σα μ' άκουσε ένα απ' τα τρανά καλπάκια μας, ανάβει
και το φαρμάκι χύνει:
"Ποιός είναι αυτός, και πώς τον λέν, που συμβουλές μας δίνει;"
Να τα Ψαρά πως χάθηκαν. Κ' εγώ φωτιά στο χέρι
πήρα, και πέρα τράβηξα κατά της Χιός τα μέρη,
κ' είπα από κει -δε βάσταξα- με χείλια πικραμένα:
"Να πώς με λέν έμενα"».

     αυτά έγραψε τους χρόνους εκείνους ο Αλέξανδρος Πάλλης για τον Κωνσταντίνο Κανάρη

     Πολεμική δράση του Κωνσταντίνου Κανάρη

Τη νύχτα της 6ης προς την 7η Ιουνίου 1822, μαζί με τον Πιπίνο μπήκε κρυφά στο λιμάνι της Χίου και πυρπόλησε τη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου και κατά την πυρπόληση σκοτώθηκε ο Τούρκος ναύαρχος Καρά Αλή, από την πτώση ενός αναμμένου καταρτιού, που τον χτύπησε στο κεφάλι και παράλληλα να τη βυθίσει με όλο της το πλήρωμα, περίπου δύο χιλιάδες άντρες. Ο Άγγλος ιστορικός της επανάστασης Thomas Gordon γράφει ότι ἡ πράξη αυτή ήταν ένα "από τα πιο καταπληκτικά στρατιωτικά κατορθώματα που αναφέρει η ιστορία" 

Στις 22 Οκτωβρίου 1822 μαζί με το Βρατσάνο, ανατίναξε την αντιναυαρχίδα "Ριάλα Γεμισί" που βρισκόταν στο στενό ανάμεσα στην Τένεδο και την Τρωάδα και προκάλεσε το θάνατο του ναύαρχου Κακλαμάν Μεχμέτ πασά και 800 μελών του πληρώματος, ενώ ο υπόλοιπος στόλος κρύφτηκε αμέσως στα Δαρδανέλια. 

Τον Αύγουστο του 1824 έκαψε τουρκική φρεγάδα κοντά στη Σάμο, όπου σκοτώθηκαν 600 άντρες, ενώ στη συνέχεια λίγο μια κορβέτα στη Μυτιλήνη, παίρνοντας έτσι εκδίκηση για την καταστροφή της Κάσου και των Ψαρών.

Στις 10 Αυγούστου 1825, στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο, με ρωσική σημαία και χωρίς τους συνοδούς του, Κριεζή, 

Βώκο και Μπούτη, επιχείρησε να κάψει 60 πολεμικά και περίπου 180 φορτηγά πλοία, που ήταν έτοιμα να μεταφέρουν στρατό στην Ελλάδα, όμως απέτυχε, λόγω της αλλαγής του ανέμου. 

Στάλθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια το 1831,  για να καταστείλει την ανταρσία στην Ύδρα και τον Πόρο....

 δες τε και:

25η Μαρτίου - Ο Βασίλης Ραφαηλίδης γράφει για το 1821

Τα πρόσωπα πίσω από την Ιστορία - "Κανάρη μου! Κανάρη μου! Σ’ έχουμε λησμονήσει..."

Νικηφόρος Λύτρας

ntina