Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2024

Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς!

Ο Friedrich Nietzsche, ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος είχε πει: "Αυτό που δεν μας σκοτώνει, μας κάνει πιο δυνατούς" και τελικά, όπως αναφέρουν σήμερα γιατροί και ερευνητές, είχε απόλυτο δίκιο.
Ας δούμε:
Αν και, δυστυχώς, δεν βγαίνουν όλοι πιο δυνατοί από τις κακουχίες, μελέτες έχουν δείξει ότι ορισμένοι επιζώντες διάφορων τραυματισμών και ατυχημάτων αναφέρουν θετικές αλλαγές και ενισχυμένη προσωπική ανάπτυξη, που αναφέρεται ως μετατραυματική ανάπτυξη (post-traumatic growth/PTG)
Μετατραυματική ανάπτυξη είναι κάθε ευεργετική αλλαγή που προκύπτει μετά από μια σημαντική κρίση ζωής ή ένα τραυματικό γεγονός. 
Συνηθέστερα, οι άνθρωποι βιώνουν μια θετική αλλαγή μετά το τραύμα έχοντας ανανεωμένη εκτίμηση για τη ζωή, 
υιοθετώντας μια νέα κοσμοθεωρία με νέες δυνατότητες για τον εαυτό τους, νιώθοντας περισσότερη προσωπική δύναμη, όντας πιο ικανοποιημένοι πνευματικά ή/και βελτιώνοντας τις σχέσεις τους.
Τι είναι η μετατραυματική ανάπτυξη;
Δεν υπάρχει κανένα πρότυπο για να καθοριστεί τι συνιστά τραύμα ή υγιή ανάπτυξη. 
Ωστόσο, η επιστήμη έχει καθορίσει γιατί κάποιοι άνθρωποι βιώνουν μετατραυματική ανάπτυξη και κάποιοι άλλοι όχι. 
Όπως ήταν αναμενόμενο, διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι με μέτρια ικανότητα ψυχολογικής προσαρμογής ήταν πιο πιθανό να παρουσιάσουν σημάδια μετατραυματική ανάπτυξη, ενώ εκείνοι με δυσκολία προσαρμογής παρουσίαζαν λιγότερα.
Παραδόξως, τα άτομα με την υψηλότερη ικανότητα ψυχολογικής προσαρμογής παρουσίασαν τα λιγότερα σημάδια θετικής αλλαγής, διότι όπως επισημαίνουν οι μελετητές, αυτοί οι άνθρωποι είχαν ήδη κατανοήσει ότι οι δυσκολίες είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής και είχαν ήδη μεταμορφωθεί πάρα πολύ από την εμπειρία παλαιότερων "τραυμάτων" 
Βασικά, όσο περισσότερο χώρο έχουμε για να εξελιχθούμε, τόσο περισσότερο μπορούμε να εξελιχθούμε!
Τι μας λέει ο Victor Frankl για την εμπειρία της μετατραυματικής ανάπτυξης!
Ό,τι δεν σε σκοτώνει μπορεί να σε κάνει πιο δυνατό.

Ο Victor Frankl, νευρολόγος, ψυχίατρος, επιζών του Ολοκαυτώματος και συγγραφέας του βιβλίου "Man's Search for Meaning", έγραψε:
"Ο τρόπος με τον οποίο ένας άνθρωπος αποδέχεται τη μοίρα του και όλα τα δεινά που αυτή συνεπάγεται, ο τρόπος με τον οποίο σηκώνει το σταυρό του, του δίνει άφθονη ευκαιρία - ακόμη και κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες - να προσθέσει ένα βαθύτερο νόημα στη ζωή του.
Ενώ κάποια βάσανα είναι αναπόφευκτο μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας, πολλά από αυτά προκαλούνται από εμάς τους ίδιους με τις σκέψεις μας. 
Μπορείτε να μειώσετε δραματικά τον πόνο που προκαλείτε στον εαυτό σας μαθαίνοντας να είστε υποστηρικτικοί και συμπονετικοί στην αυτο-ομιλία σας. 
Η αυτοσυμπόνια είναι μια δεξιότητα στην οποία όλοι μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Μπορούμε να την μάθουμε μέσω πρακτικών ενσυνειδητότητας και εργαλείων ψυχικής υγείας.  
Με την ανάπτυξη αυτών των δεξιοτήτων, στην πραγματικότητα κάνουμε τον εγκέφαλό μας πιο ανθεκτικό.
Η αποδοχή της πραγματικότητας που είναι παρούσα, είναι ένα ουσιαστικό πρώτο βήμα για τον τερματισμό του πόνου.
Η αλλαγή του τρόπου σκέψης μου, έχει βελτιώσει δραστικά τη ζωή μου. 
Το να μπορώ να δουλεύω με τους ίδιους τύπους προκλήσεων που μου προκαλούσαν πανικό, άγχος, 
πόνο και δυστυχία, μου επέτρεψε να βρω ένα σταθερό επίπεδο ηρεμίας, 
χαράς, 
αισιοδοξίας και εμπιστοσύνης στον εαυτό μου και στο σύμπαν. 
Δεν είναι ότι δεν έχω πλέον προκλήσεις και στιγμές δύσκολες!
Σίγουρα έχω! 
Απλά τώρα ξέρω πώς να ηρεμήσω και να υποστηρίξω τον εαυτό μου μέσα από αυτές. 
Δεν αφήνω τα πράγματα να με τραυματίζουν, να καταλαμβάνουν τον εγκέφαλό μου και να μου κλέβουν την ψυχική μου ηρεμία όπως παλιά. 
Μετά από μερικά λεπτά, μερικές φορές ώρες - εντάξει, ίσως και μέρες με το συναίσθημα "Δεν το πιστεύω!", παίρνω μια βαθιά ανάσα, 
σταματάω να παλεύω, 
τελικά αποδέχομαι αυτό που έχω μπροστά μου και βρίσκω τρόπο να δουλέψω με αυτό.
Η αποδοχή τερματίζει τη δυστυχία
Η αποδοχή δεν είναι το ίδιο με την επιδοκιμασία ή την έγκριση. 
Το να αποδέχεσαι σημαίνει να σταματήσεις να αντιστέκεσαι ή να αγωνίζεσαι ενάντια σε αυτό που είναι, γιατί αυτό προκαλεί πόνο και δυστυχία. 
Αποδοχή σημαίνει να παραδίνεσαι στη στιγμή, στην πραγματικότητα, όπως είναι. 
Σημαίνει να μην παραιτείσαι.
Σε ένα βίντεο ο συγγραφέας και φιλοσόφος, Ekhart Tolle, αναφέρει ότι δεν είμαστε σε θέση να παραδοθούμε μέχρι να βαρεθούμε εντελώς τον πόνο. 
Λέει ότι το άτομο πρέπει να έχει βαρεθεί και, σε κάποιο επίπεδο, να αναγνωρίσει ότι ο πόνος είναι αυτοδημιούργητος, από τις σκέψεις του και ότι υπάρχει και άλλος τρόπος για να ζήσει. 
Αυτό ισχύει σε πάρα πολλές περιπτώσεις ατόμων!
Η έννοια της παράδοσης διδάσκεται σε κάθε θρησκεία. 
Η παράδοση είναι το κεντρικό μήνυμα του Βουδισμού και βρίσκεται ακόμη και στις διδασκαλίες του Ιησού. 
Η Byron Katie γράφει στο βιβλίο "Αγαπώντας αυτό που είναι: Τέσσερις ερωτήσεις που μπορούν να αλλάξουν τη ζωή σας":
"Η μόνη φορά που υποφέρουμε είναι όταν πιστεύουμε μια σκέψη που διαφωνεί με αυτό που είναι. 
Όταν ο νους είναι απόλυτα καθαρός, αυτό που είναι, είναι αυτό που θέλουμε.  
Αν θέλετε η πραγματικότητα να είναι διαφορετική από ό,τι είναι, θα μπορούσατε κάλλιστα να προσπαθήσετε να μάθετε μια γάτα να γαβγίζει.  
Μπορείτε να προσπαθήσετε και να προσπαθήσετε, και στο τέλος η γάτα θα σας κοιτάξει και θα σας πει, "νιάου". 
Το να θέλεις η πραγματικότητα να είναι διαφορετική από ό,τι είναι, είναι μάταιο". 
Έτσι, ενώ αυτό που δεν σας σκοτώνει σας κάνει πιο δυνατούς, μπορείτε να απαλύνετε τον πόνο που δέχεστε από αυτό, αποδεχόμενοι αυτό. 
Το να παραδοθείς σε μια κατάσταση, αυτό δεν πρόκειται να την εξαφανίσει ως δια μαγείας, δυστυχώς. 
Μπορεί όμως να την κάνει λιγότερο επώδυνη και να επιτρέψει να βγει στην επιφάνεια το βαθύτερο νόημα στο οποίο αναφέρθηκε ο Victor Frankl.
Το υπόσχομαι!!!
μετάφραση και επιμέλεια κειμένου ntina

Τετάρτη 31 Ιανουαρίου 2024

πες το με ένα ποίημα - η μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων

 ...το περισσότερο αγαπημένο μου ποίημα του Ποιητή...
Σοφοί δε προσιόντων
Θεοὶ μὲν γὰρ μελλόντων, ἂνθρωποι δὲ γιγνομένων,
σοφοὶ δὲ προσιόντων αἰσθάνονται.
Φιλόστρατος, Τὰ ἐς τὸν Τυανέα Ἀπολλώνιον, VIII, 7

Οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα.
Τα μέλλοντα γνωρίζουν οι θεοί,
πλήρεις και μόνοι κάτοχοι πάντων των φώτων.
Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα

αντιλαμβάνονται. Η ακοή
αυτών κάποτε εν ώραις σοβαρών σπουδών
ταράττεται. Η μυστική βοή
τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων.
Και την προσέχουν ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν
10
έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί.
ntina

γιατί η ζωή έχει και άλλα να μας πει - ο νέος άνθρωπος

Μια Μπουρζουαζία που συνεχώς αναπτύσσεται, μία κάστα ανθρώπων που αναδύεται μέσα από την αστική κοινωνία, 
μία κραταιά τάξη που συνθλίβει κάθε τι ανθρώπινο και φυσικό, 
μία μηχανή καταστροφής που ονειρεύεται τσαλαπατώντας τα όνειρα των "απλών", ένα όπλο καταστροφής στα χέρια των σύγχρονων μηχανισμών επιβολής εξουσίας. 
Αυτός είναι ο νέος άνθρωπος, ένα τέρας που ξεπροβάλλει μέσα από τα σύγχρονα μέσα δικτύωσης, μία παραμορφωμένη μορφή ύπαρξης, ένα άψυχο ον χωρίς αισθήματα, ένα καλολαδωμένο γρανάζι, κρύο και παγωμένο, ένα αφύσικο πλάσμα, σκοτεινό και μαύρο.
Ποιοι κυβερνούν; 
Ποιοι αποφασίζουν για τις τύχες του κόσμου; 
Ένα πέπλο καλύπτει όλους αυτούς που κρατούν την τύχη μας στα χέρια τους. 
Δεν χρειάζεται να εμφανιστούν, 
δεν χρειάζεται να εμπνεύσουν ή να κοροϊδέψουν. 
Έχουν τα τέρατά τους. 
Έχουν το νέο άνθρωπο. 
Τους πήρε χρόνια να τον "φτιάξουν", 
να τον εκπαιδεύσουν, 
να τον λαδώσουν, 
να τον τοποθετήσουν στη θέση του. 
Ο νέος άνθρωπος των " social media" είναι το όπλο τους. 
Μια διαστρεβλωμένη μορφή ύπαρξης που δε γνωρίζει την ανθρώπινη επαφή, που νομίζει πως δεν την  χρειάζεται, ένα ον που τρέφεται με "likes", μία καρικατούρα σε ένα θέατρο σκιών με μακάβριο τέλος.
Το αδηφάγο αυτό "ανθρώπινο" ον, μία σύγχρονη ύαινα που περιμένει τη σειρά της για να γευτεί λίγο αίμα, υπάρχει ανάμεσά μας, το βλέπουμε σε όλες τις εκφάνσεις της σύγχρονης ζωής, 
στη δουλειά μας, 
στις σχέσεις μας, 
στη διασκέδασή μας. 
Είναι εκείνο που θα μας ζητήσει να δουλέψουμε με μισθό πείνας, 
είναι εκείνο που θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να αφαιρέσει από μας τα κεκτημένα για να μπορεί να έχει σπίτια, 
κότερα, 
μανικιουρίστες, 
στυλίστες, 
ναρκωτικά και ότι άλλο προβλέπει το κοινωνικό σύστημα που βιώνουμε για μία "καθώς πρέπει" ζωή.
Κάποια από αυτά τα όντα θα μπουν φυλακή, θα κατηγορηθούν, ίσως και να αποκλειστούν από την κοινωνία. 
Δεν έχει σημασία, κάποια άλλα θα έρθουν να πάρουν τη θέση τους. 
Είναι πολλά. 
Και περιμένουν στη γωνία. 
Εξάλλου το σύστημα έχει ανάγκη που και που να δείχνει σημάδια αυτοκάθαρσης, για να ηρεμούν τα πνεύματα. 
Πρέπει να γεννάει ήρωες και ελπίδες. 
Το πιο επικίνδυνο ον στον κόσμο είναι ο "απελπισμένος άνθρωπος". 
Το σύστημα  δεν μας επιτρέπει να είμαστε απελπισμένοι, φοβάται την απελπισία, 
φοβάται τον ύστατο αγώνα για επιβίωση. 
Θα γεννήσει ήρωες, θα γεννήσει ψεύτικη ελπίδα, θα γεννήσει προοπτική. 
Έτσι είναι. 
Και όσο εμείς πιστεύουμε στην "ελπίδα", στην "προοπτική" όλο και θα χάνουμε λίγο από την ανθρωπιά μας, όλο και θα πέφτουμε πιο μέσα στα τάρταρα, 
όλο και πιο πολύ θα σκοτεινιάζουμε, 
θα μεταμορφωνόμαστε σε ένα σύγχρονο gollum χωρίς δικαιώματα, μόνο με δυσβάσταχτες υποχρεώσεις, αλυσοδεμένοι από τα δικά μας ψεύτικα όνειρα.
Αυτοί που δεν αντέχουν θα χαρακτηριστούν τρελοί, θα πάνε σε γιατρούς για να τους συνεφέρουν, θα τους πείσουν ότι το πρόβλημα είναι αυτοί, ότι το πρόβλημα είναι στο μυαλό τους. 
Το σύστημα θα πέσει πάνω τους, θα τους επισκευάσει και μετά θα τους αναδείξει σαν ήρωες που ξεπέρασαν τα προβλήματα της ζωής και θριάμβευσαν. 
Θα γεννήσει νέες "ελπίδες", νέους "ήρωες". 
Ανακύκλωση. 
Το συνώνυμο της επιτυχίας. 
Και τι γίνεται με αυτούς που δε θα τα καταφέρουν; 
Θα πάρουν το χάπι. 
Το χάπι της λήθης,  
της νάρκωσης και της αναισθησίας. 
Και θα ξεχαστούν. 
Μέχρι να πεθάνουν. 
Θα περιφέρονται σαν ζόμπυ μέχρι το τέλος της ζωής τους. 
Και όταν το τέλος έρθει ένας καλογραμμένος επικήδειος θα τους συνοδεύει μέχρι τον άλλο κόσμο.
Εξάλλου ό "άλλος" κόσμος είναι η μεγαλύτερη "ελπίδα". 
Σταθερή αξία στο χρηματιστήριο των αξιών. 
Πουλάει εδώ και χιλιάδες χρόνια. 
Δεν πιστεύω στο Θεό σας. 
Έψαξα μέσα μου και δεν τον βρήκα. 
Είμαι έξω από το μαντρί. 
Με ιντριγκάρουν όμως τα δόγματα. 
Και έχω διαβάσει πολλά τέτοια. 
Και έχω μελετήσει και το δόγμα της αγάπης. 
Υποκριτές όσοι υποστηρίζουν πως πιστεύουν σε αυτό. 
Τι είναι αγάπη; 
Αγάπη είναι να μοιράζεσαι, 
να νοιώθεις τον συνάνθρωπό σου, 
να παλεύεις για αυτόν, 
να μάχεσαι μέχρις εσχάτων. 
Αγάπη δεν είναι η συνάθροιση σαν τα μυρμήγκια κάθε πρωί Κυριακής, 
δεν είναι η εξομολόγηση, 
αγάπη δεν είναι μια τυπική υπόθεση, 
ούτε μια τυπική υποχρέωση, 
αγάπη είναι καθημερινός αγώνας. 
Αγάπη δεν είναι η εξαργύρωση ενός εισιτηρίου για έναν παράδεισο. 
Αγάπη δεν είναι μια εγωιστική παραδεισολαγνεία. 
Αγάπη είναι η ελευθερία, 
η ισότητα, 
το δικαίωμα στη ζωή. 
Και δεν κατακτιέται μόνο με προσευχή.
Αλλά το παιχνίδι είναι στημένο με ευφάνταστο τρόπο. 
Θα μας φέρει αντιμέτωπους με "αδιέξοδα" και μετά θα μας κλείσει το μάτι σαν "μωρή" παρθένα και θα μας υποδείξει τον τρόπο για να υπερπηδήσουμε τα εμπόδιά του. 
Εμπόδια που το ίδιο δημιούργησε, 
ψεύτικες καταστάσεις που φαίνονται τόσο μα τόσο αληθινές. 
Και οι υποδείξεις που θα μας κάνουν έχουν πάντα την ίδια διεστραμμένη φιλοσοφία. Σύγκρουση. 
Σύγκρουση των κοινωνικών στρωμάτων, πόλεμος μεταξύ των απλών ανθρώπων, σφαγή σφαγή σφαγή.... 
Και ο σκοπός είναι ένας και μοναδικός. 
Η εξάλειψη ιδεών και αξιών. 
Αλληλεγγύη, 
συντροφικότητα, 
συμπαράσταση, 
σεβασμός και πάει λέγοντας. 
Το σύστημα θα κάνει τα πάντα για να μην αγαπήσουμε, 
για να απαξιώσουμε και κυρίως να μισήσουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας. 
Εξάλλου υπάρχει αντικατάστατο. 
Υπάρχουν και τα "likes".
Υ.Γ. Απαγορεύονται τα "likes" στο παραπάνω κείμενο. 
Αν θέλετε να το προωθήσετε σε φίλο σας, πιείτε ένα καφέ μαζί του, είναι πιο σημαντικό από το ίδιο το κείμενο!!!
                                                                      το κείμενο έχει γραφτεί τον απρίλιο του 2013

Τρίτη 30 Ιανουαρίου 2024

αστικοί μύθοι και βιοσυντονισμός...διαφορετική θέαση...

Ήταν κάποτε ένας μαθητής κάποιου αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου, που ο δάσκαλός του, του επέβαλε επί τρία χρόνια να δίνει χρήματα σε όποιον τον πρόσβαλε.
Όταν έληξε αυτή η περίοδος δοκιμασίας, ο δάσκαλος του είπε:
"Τώρα μπορείς να μπεις στην Αθήνα και να σπουδάσεις φιλοσοφία"
Καθώς ο μαθητής έμπαινε στην Αθήνα συνάντησε κάποιον σοφό  άνθρωπο, που καθόταν μπροστά στην πύλη και πρόσβαλε όποιον έφευγε και όποιον ερχόταν.
Αυτός φυσικά προσέβαλε και τον μαθητή ο οποίος όμως ξέσπασε σε γέλια.
"Γιατί γελάς ενώ εγώ σε προσβάλλω;" ρώτησε ο σοφός άνθρωπος.
"Γιατί επί τρία χρόνια εγώ πλήρωνα για κάτι τέτοιο και τώρα εσύ μου το προσφέρεις δωρεάν".
"Μπες στην πόλη είναι όλη δική σου" είπε ο σοφός άνθρωπος.

     Τα πάντα λοιπόν, είναι θέμα προοπτικής.
Μια διαφορετική γωνία παρατήρησης των γεγονότων,
της καθημερινότητάς μας και της πραγματικότητάς μας και αλλάζουν τα πάντα!
Και ναι - όταν δονούμαστε σε διαφορετική συχνότητα από κείνον που
μας "προσβάλει",
μας προκαλεί με διάφορους τρόπους, τίποτα από όσα εκπέμπει δε μπορεί να μας αγγίξει!!!
Η μεγαλύτερη προστασία από την αρνητικότητα κάθε είδους είναι
να δονούμαστε σε διαφορετική συχνότητα από όλους αυτούς!!!
         και μια, όπως πιο απλά μπορώ, διευκρίνιση για τις συχνότητες...
-. ο οργανισμός μας, όπως όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί αποθηκεύουν  παθολογικές πληροφορίες που κατατάσσονται, και αυτές, στις τοξίνες.
Και όπως γνωρίζουμε η πληροφορία δεν είναι τίποτα άλλο από ηλεκτρομαγνητική ταλάντωση.
Οι συσσωρευμένες αυτές τοξίνες εισερχόμενες στον οργανισμό μας συσσωρεύονται εκεί και δημιουργούν συμπλέγματα, τα οποία βρίσκονται κάτω από την επίδραση μαγνητικών πεδίων της γης και εσωτερικών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων- όπως ένας μαγνήτης- και έχουν πόλους. 
Σε αυτούς τους πόλους συγκεντρώνονται πρόσθετα ηλεκτρομαγνητικά πεδία με συχνότητες εχθρικές για τις φυσιολογικές συχνότητες των οργάνων του οργανισμού μας και επιδρούν στους γειτονικά διερχόμενα κανάλια ενέργειας/μεσημβρινούς που συνδέουν τα όργανα μας μεταξύ τους και επιφέρουν δυσλειτουργίες στα όργανα και στα συστήματά μας!
Οι τοξικές αυτές πληροφορίες συσσωρεύονται σε στρώματα σε συγκεκριμένες περιοχές του οργανισμού μας, όπως σε ένα κρεμμύδι.
Έτσι τα όργανα αναγκάζονται σιγά-σιγά και με την συνεχιζόμενη εισβολή τοξικών πληροφοριών, να λειτουργούν μόνο με τη συχνότητα των τοξικών αυτών πληροφοριών!
Και όπως πολύ καλά καταλαβαίνουμε, αυτό αργά η γρήγορα οδηγεί σε ανεπιθύμητες καταστάσεις για ολόκληρο το είναι μας!!!
Για αυτό λοιπόν μεγάλη προσοχή στο πως παρατηρούμε τα γεγονότα και τις εκάστοτε καταστάσεις  - "Γιατί γελάς ενώ εγώ σε προσβάλλω;" ρώτησε ο σοφός άνθρωπος.
"Γιατί επί τρία χρόνια εγώ πλήρωνα για κάτι τέτοιο και τώρα εσύ μου το προσφέρεις δωρεάν".
"Μπες στην πόλη είναι όλη δική σου" είπε ο σοφός άνθρωπος!!!
     Και δεν ξεχνάμε πως κάθε επιρροή πάνω στο σώμα μας αλλάζει το ενεργειακό του πεδίο και
πως δονήσεις ενός υγιούς ατόμου είναι τελείως διαφορετικές από αυτές ενός ασθενούς!!!
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina
photo:Ben Goossens

Δευτέρα 29 Ιανουαρίου 2024

όταν με ρώτησαν είπα πως ο Stefano Elio D' Anna έχει πει και....

     -. Μην επαναπαύεσαι!
Η μεμψιμοιρία σου δανείζεται την κατάσταση της ανθρωπότητας για να κρυφτεί και να διαιωνιστεί.
Η ματαιοδοξία σου σε κάνει να πιστεύεις ότι έχεις ήδη θεραπευτεί  και ότι μπορείς να κάνεις κάτι για τους άλλους...
Άσε να βοηθήσει τον κόσμο όποιος είναι ήδη αποκομμένος από αυτόν...
...και μην χάνεσαι σε οδυρμούς και αξιολύπητες συμπόνιες.
Κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι στη θέση κάποιου άλλου"
-. "όταν ανησυχείς για κάτι από πριν, όταν σχεδιάζεις και σκέφτεσαι αρνητικά, 
όταν ξεχνάς τι σε έχει φέρει μέχρι εδώ, γίνεσαι μικρός σαν έντομο και ο κόσμος υπερισχύει. Χιλιάδες καρέ καταγράφουν στο σύμπαν την ήττα σου και όχι μόνο δεν θα μπορέσεις να αποκτήσεις περισσότερα, αλλά θα χάσεις και αυτά που νομίζεις πως έχεις"
     -. Όσο πιο υψηλός είναι ο βαθμός υπευθυνότητας μας τόσο πιο ανελέητη η επίθεση του Ανταγωνιστή.
Ο Ανταγωνιστής, μας ζυγιάζει, μας αποκαλύπτει, μας πραγματοποιεί…
Όσο πιο υψηλός είναι ο βαθμός ελευθερίας μας, τόσο πιο ανεπαίσθητη η δράση του.
Μη φοβάσαι τον Ανταγωνιστή!
Πίσω από την επιφανειακή του απανθρωπιά κρύβεται ο καλύτερος σύμμαχός σου, ο πιο πιστός σου υπηρέτης!
     -. Άλλαξε! 
Και ο κόσμος θα αλλάξει κι αυτός. 
Ο κόσμος είναι όπως είναι γιατί εσύ είσαι έτσι όπως είσαι και όχι το αντίθετο. 
Για να αλλάξεις τον κόσμο, δεν χρειάζεται να κοιτάξεις πουθενά αλλού, παρά μόνο μέσα σου.
     από τη σχολή των θεών του Stefano Elio D'Anna

...ήτανε κάποτε κάποια blogs - γεια σ’ κι χιριτίματα κι του χρον’ καλύτιρα!

...ήτανε κάποτε κάποια blogs...
...είπαν κάποιοι, κάποτε στην ενδοχώρα της ελληνικής blogοσφαιρας!!!
και ήταν αυτά που είπαν τόσο σκληρά προφητικά και ανελέητα... 
Κάποιος που ζει και συγγράφει στον… πυθεϊκό Βορρά, μπορεί και βλέπει μερικά - τι μερικά, δηλαδή - πράγματα πολύ πιο καθαρά από τους… καλλυμαυχιφέροντες Εψιλονιανούς αριστερούς - της τε συστημικής και αντισυστημικής… Δεξιάς- της παρούσης ενδοχώρας.
Και επειδή πολλά από αυτά που αναφέρει, αλλά και άλλα, απασχολούν και το δικό μου ακατοίκητο εδώ και εβδομάδες, πλην όμως λόγω της καταθλίψεως, η οποία με έχει κατακυριεύσει, βγαίνω αραιά και πού και μόνον αργά το βράδυ για να προμηθευτώ τα δέοντα και για να παρατηρήσω τον έναστρο ουρανό, μήπως κι έρχεται ο… Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, παραθέτω ως έχει -δηλαδή, ανέπαφον, ως παρθενικόν υμένα κόρης της καθ’ ημάς Δύσεως- το ποστάκιόν του φίλου "Όχι πια άρτο, μόνο θεάματα"
Το οποίον ποστάκιον έμελλε να είναι και το τελευταίο και έσχατο αυτού του ιστολογίου.
Οι καιροί και ο κόσμος αλλάζουν δραματικά γύρω μας, δίχως να κοιτάζουν τη δική μας μελαγχολία, που θα ‘λεγε κι ο ποιητής.
Κι επειδή στο μέλλον που μας ετοιμάζουν, αν δεν βρισκόμαστε ήδη εκεί…, η απάντηση δεν βρίσκεται ούτε στις τρύπιες καρέκλες των κομμάτων ούτε σ’ εκείνες των [παρα]θρησκευτικών "αιρέσεων", που θα ‘λεγε κι ο άλλος -ο παρ’ ολίγον- ποιητής.....
Έχετε γεια βρυσούλες, κάμποι, βουνά, ραχούλες!
Ήγουν:
Γεια σ’ κι χιριτίματα κι του χρον’ καλύτιρα!
Όσοι ψάχνετε αυτά που ψάχνω θα με βρείτε..
Εδώ, 
εκεί, 
παραδίπλα. 
Μόνον που αυτή τη φορά θα φοράω κι εγώ μια "διαδικτυακή" κουκούλα…
Όσοι σε ακίνδυνους καιρούς δεν κρύφτηκαν,
έχουν κάθε λόγο να το κάνουν σε καιρούς επικίνδυνους.
Σας ευχαριστώ όλες και όλους και εις το επανιδείν!
ΥΓ1. Ζητώ συγνώμην από τους "γνωστούς" μεροκαματιάρηδες. 
Θα πρέπει να παιδευτούν λίγο παραπάνω…
ΥΓ2. Από τούδε και στο εξής σχόλια γιοκ σ’ αυτό το ιστολόγιο. 
Ας είναι ελαφρά τα pixel που θα το σκεπάσουν. 
Όχι, δεν πρόκειται να το σβήσω. 
Εδώ θα μείνει – στον αιώνα τον άπαντα. ¡Hasta la victoria siempre!

Δημιουργούμε θετική ενέργεια στο σπίτι μας με φύλλα δάφνης!

Πολλές φορές αναζητάμε κάποιο τρόπο για να φέρουμε θετικές ενέργειες στο σπίτι μας και να διώξουμε την αρνητικότητα!
Τρόποι υπάρχουν πολλοί, απλά αναζητάμε και υιοθετούμε αυτόν που μας ταιριάζει καλύτερα!
Ένας από όλους και τα φύλλα δάφνης!
Είναι ένας απλός αλλά ισχυρότατος τρόπος.
Χρησιμοποιώντας λίγα μόνο συστατικά που πάντα έχουμε στην κουζίνα μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό και αποτελεσματικό βοήθημα για να ανανεώσουμε τις ενέργειες στον χώρο μας. 
Εντοπισμός αρνητικών ενεργειών στο σπίτι μας
Αισθανόμαστε πεσμένοι,
ανήσυχοι ή σαν να πηγαίνουν όλα στραβά; 
Ναι, βέβαια, συμβαίνει σε πολλούς από εμάς!
Ωστόσο, αν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα επιμένουν, ειδικά όταν βρισκόμαστε στο σπίτι, μπορεί να είναι ένα σημάδι ότι η ενέργεια στο χώρο που ζούμε χρειάζεται κάποιο καθαρισμό. Σήμερα, πολλοί θεραπευτές αναγνωρίζουν τον αντίκτυπο των ενεργειών στην ευημερία μας. 
Στην πραγματικότητα, οι θεραπευτές συνιστούν τη διατήρηση μιας αισιόδοξης και θετικής νοοτροπίας, καθώς μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση των ασθενειών και στη βελτίωση της συνολικής μας υγείας.
Πώς όμως θα μπορούσαμε να κάνω το σπίτι μου πιο θετικό ενεργειακά; 
Τι θα μπορούσα να κάνω για να έχει καλή ροή και αρμονία?
Πρώτα από όλα πρέπει να είναι ευάερο και ηλιόλουστο!
Φροντίζουμε να μπαίνει άπλετο ζεστό φως και να ανοίγουμε όλα τα παράθυρα και να αερίζουμε καθημερινά, απαραιτήτως, κάθε πρωί. 
Πρέπει να φροντίζουμε ώστε οι χώροι του σπιτιού μας να αναπνέουν! 
Ο αέρας και το φως του ήλιου είναι  η απόλυτη θετικότητα και να θυμόμαστε πως το σπίτι μας πρέπει να είναι ένα καταφύγιο - ένα μέρος όπου μπορούμε να χαλαρώσουμε και να αφήσουμε πίσω μας τις έγνοιες του έξω κόσμου. 
Αν όμως παρατηρούμε τον εαυτό μας να αισθάνεται περισσότερο αγχωμένος ή ανήσυχος όταν μπαίνουμε στο σπίτι μας, είναι πιθανότατα υπάρχει αρνητική ενέργεια.
 Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να καθαρίσουμε ενεργειακά και να φορτίσουμε θετικά το χώρο μας και όπως είπα και στην αρχή του άρθρου μου ένας από όλους είναι και τα φύλλα δάφνης!
Ας δούμε πως...
Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μερικά απλά συστατικά:
7 φύλλα δάφνης
7 σκελίδες σκόρδο
1 διάφανο μπουκάλι με πώμα
1 λίτρο μεταλλικό νερό 
Αφού συγκεντρώσουμε τα συστατικά μας, ακολουθούμε τα εξής βήματα:
-. τοποθετούμε τα 7 φύλλα δάφνης και τις 7 σκελίδες σκόρδου στο διαφανές μπουκάλι.
-. γεμίζουμε το μπουκάλι με 1 λίτρο μεταλλικό νερό.
-. κλείνουμε με το πώμα του το μπουκάλι.
-. κρύβουμε το μπουκάλι στο χώρο του σπιτιού μας όπου αισθανόμαστε την περισσότερη αρνητική ενέργεια
-. τώρα, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε και να αφήσουμε τη μαγεία να συμβεί. 
-. σε μόλις 7 ημέρες, θα αρχίσουμε να βιώνουμε τα θετικά αποτελέσματα αυτού του απλού τρόπου!
-. οι ενέργειες στο σπίτι μας θα ανανεωθούν και θα νιώσουμε μια ανανεωμένη αίσθηση ηρεμίας και γαλήνης...
και κάτι βασικό...
μην υποτιμάτε τη δύναμη της θετικής ενέργειας!!!
κείμενο και επιμέλεια κειμένου: ntina

Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2024

Τα τελομερή και η τελομεράση

Τα τελομερή είναι ειδικοί προστατευτικοί σχηματισμοί που “σφραγίζουν” τις δυο άκρες των χρωματοσωμάτων για να προστατεύσουν το DNA από τη φθορά, που συμβαίνει τόσο κατά τις κυτταρικές διαιρέσεις όσο και σε άλλες περιπτώσεις που δημιουργείται βλάβη στο DNA (π.χ. σε φάσεις οξειδωτικού stress).
Τα τελομερή εμποδίζουν τα χρωματοσώματα από συνένωση μεταξύ τους και επίσης θυσιάζονται – καταστρέφονται αυτά αντί για τα χρήσιμα γονίδια κατά τον αυτοδιπλασιασμό του DNA (στη φάση της σύνθεσης), πριν τη φάση της μίτωσης στις κυτταρικές διαιρέσεις.
Η μείωση του μήκους των τελομερών σχετίζεται με τη γήρανση του οργανισμού και τις παθήσεις που τη συνοδεύουν (δεν γνωρίζουμε αν την προκαλούν ή αν και τα δυο οφείλονται σε άλλο παράγοντα που προκαλεί και τα δύο).
Η μακροβιότητα μας και το μήκος των τελομερών μας, εξαρτώνται από τα γονίδια μας, από τον τρόπο ζωής μας, την αισιοδοξία ή απαισιοδοξία μας, το περιβάλλον που ζούμε και τα καλά ή κακά που συμβαίνουν στη ζωή μας.
Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι ίδιο μήκος τελομερών γιατί το μήκος τους καθορίζεται εν μέρει κληρονομικά και εν μέρει επιγενετικά (από εξωγενείς αιτίες όπως το οξειδωτικό stress).
Επιγενετικά το μήκος τους μικραίνει από: 
Την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία και  από άλλα είδη ακτινοβολίας, 
από ορισμένες τοξίνες, 
από ορισμένες χημικές αρωματικές ουσίες όπως το βενζόλιο και το τολουένιο, 
από ιώσεις, 
από φλεγμονές, 
από κακή διατροφή, 
από κάπνισμα, 
από τη  ρύπανση της ατμόσφαιρας, 
από πολύ αλκοόλ, όσο περισσότερο το αλκοόλ τόσο μικρότερο το μήκος των τελομερών κλπ.
Επιπλέον επιγενετικά το μήκος των τελομερών μειώνεται  και από το μακροχρόνιο άγχος, συνεχώς αυξημένη κορτιζόνη τόσο στην ενήλικη ζωή όσο και στην παιδική ηλικία και από παχυσαρκία,λόγω παραγωγής φλεγμονωδών λιποκυτοκινών.
Μεγαλύτερο μήκος τελομερών έχουν οι γυναίκες, λόγω των οιστρογόνων, όσοι ασκούνται, όσοι χάσουν σωματικό βάρος, όσοι δεν έχουν ψυχολογικό stress, όσοι ακολουθούν τη μεσογειακή διατροφή κλπ.
Επίσης όποιος αντιμετωπίζει τη ζωή με αισιοδοξία (και με καλούς φίλους) παρουσιάζει λιγότερη μείωση των τελομερών του -Elizabeth Blackburn, βραβείο Nobel
Επιπλέον αν ο πατέρας είναι μεγάλης ηλικίας κατά τη σύλληψη του απογόνου, λόγω του ότι τα τελομερή των σπερματικών κυττάρων μεγαλώνουν αντί να μικραίνουν με την ηλικία, λόγω ύπαρξης τελομεράσης, τα παιδιά του θα έχουν μεγαλύτερα τελομερή.
Επίσης ο ρυθμός μείωσης του μήκους των τελομερών διαφέρει από χρωματόσωμα σε χρωματόσωμα και από ιστό σε ιστό.
Τα τελομερή και η ατελής αντιγραφή των 2 άκρων του χρωματοσώματος.
Τα νουκλεοτίδια-βάσεις των τελομερών δεν έχουν πληροφορίες για κατασκευή πρωτεϊνών και όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, σε κάθε διπλασιασμό του DNA, άρα σε κάθε κυτταρική διαίρεση, καταστρέφονται αυτές, αντί για το υπόλοιπο DNA που είναι χρήσιμο για την παραγωγή πρωτεϊνών - coding DNA
Αυτό χρειάστηκε να γίνει, γιατί υπάρχει μια κατασκευαστική ατέλεια στην αντιγραφή του DNA/end replication problem.
Συγκεκριμένα  ένα κομμάτι του τελομερούς, στην 5’ άκρη της lagging strand, χάνεται σε κάθε αναδιπλασιασμό του DNA, κάθε φορά που το κύτταρο πρόκειται να διαιρεθεί.
Οπότε οι ακολουθίες TTAGGG του τελομερούς στο τέλος 3’ της leading strandτου DNA μένουν- προεξέχουν μόνες τους, χωρίς συμπληρωματικές βάσεις απέναντι.
Η αδυναμία πλήρους σύνθεσης της lagging strand του DNA, αναφέρεται σαν “5′ end replication problem”.
Έτσι το μήκος των τελομερών κάθε κυττάρου μειώνεται σταδιακά σε κάθε κυτταρική διαίρεση. Το ανώτερο όριο των κυτταρικών διαιρέσεων λέγεται Hayflick Limit και στα περισσότερα κύτταρα είναι οι 40-70 φορές.
Τα τελομερή, ο κυτταρικός κύκλος και η γήρανση του οργανισμού.
Όταν τα τελομερή φτάσουν σε ένα οριακά μικρό μήκος ή/και αν οι πρωτεΐνες που το προστατεύουν/shelterin complex, παρουσιάσουν δυσλειτουργία, το DNA ενεργοποιεί το μηχανισμό της απάντησης σε βλάβη του DNA - DNA damage response ή DDR, οπότε το κύτταρο εγκαταλείπει τη φάση G1 του κυτταρικού κύκλου και μπαίνει στη φάση G0, αρχικά προσωρινά.
Αν το κύτταρο δεν καταφέρει να επιδιορθώσει το DNA του, τότε η παραμονή του στη φάση G0 γίνεται μη αναστρέψιμη, μπαίνει σε “γήρανση“ από πλευράς διαιρέσεων -φάση Replication Senescence).
Όσα κύτταρα είναι σ’ αυτή τη φάση, δεν μπορούν να ξαναμπούν στον κυτταρικό κύκλο και στο τέλος καταλήγουν σε θάνατο.
Η replicative Senescence είναι η ανικανότητα του κυττάρου να ξαναδιαιρεθεί ενώ η γήρανση του κυττάρου είναι η μη αποδοτική λειτουργία του λόγω συσσώρευσης βλαβών με την πάροδο του χρόνου.
Τα κύτταρα διαφόρων ηλικιών μπορούν να παρουσιάσουν replicative Senescence και ίσως αυτή να είναι και μηχανισμός προστασίας του οργανισμού για εξάλειψη -μέσω του ανοσοποιητικού συστήματος, όσων κυττάρων έχουν παρουσιάσει βλάβη στο DNA τους.
Υπ’ όψιν ότι εν μέρει η γήρανση του οργανισμού και η έναρξη παθήσεων που σχετίζονται με το γήρας οφείλεται και στη μείωση του μήκους των τελομερών των ενήλικων βλαστοκυττάρων, γιατί μειώνεται η ικανότητα τους να αυτοδιπλασιάζονται και συνεπώς και η ικανότητα τους να επιδιορθώνουν όσα σωματικά κύτταρα δεν μπορούν να αυτοδιπλασιαστούν.
Η replicative senescence των σωματικών κυττάρων που διαιρούνται και των ενήλικων βλαστοκυττάρων, που αντέχουν περισσότερους κύκλους διαίρεσης, προκαλούν μαζί με άλλους επιγενετικούς παράγοντες, τελικά τη γήρανση του οργανισμού.
Αυτό γίνεται όταν τα κύτταρα με replicative senescence αυξάνονται σε αριθμό- συσσωρεύονται ή/και αν το γερασμένο ανοσοποιητικό δεν μπορεί να τα καταστρέψει.
Όσο μεγαλύτερο το μήκος των τελομερών, τόσο πιο πολλές κυτταρικές διαιρέσεις μπορούν να γίνουν, με αποτέλεσμα τη μείωση των εκφυλιστικών παθήσεων - της αθηρωμάτωσης συμπεριλαμβανομένης, αλλά δυστυχώς την αύξηση ορισμένων μορφών καρκίνου -λόγω αύξησης των μεταλλάξεων από τους περισσότερους διπλασιασμούς του DNA.
Το μήκος των τελομερών μπορεί να μετρηθεί ακριβέστερα με τη μέθοδο TeSLA - Telomere Shortest Length Assay.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ:
 Δεν καπνίζουμε, 
τρώμε υγιεινά, 
βαδίζουμε πολύ, 
δεν είμαστε υπέρβαροι, 
βλέπουμε τη ζωή με αισιοδοξία σαν μισογεμάτο και όχι μισοάδειο ποτήρι, 
γελούμε, 
τραγουδούμε, 
χορεύουμε, 
δεν γκρινιάζουμε, έτσι ώστε τα τελομερή μας να μικραίνουν με βραδύτερο ρυθμό.
 Η κατασκευή του τελομερούς και το τελικό τμήμα του/Η T LOOP
Τα νουκλεοτίδια- βάσεις στα τελομερή είναι εκατοντάδες -σε μεγαλύτερη ηλικία και περίπου 2.5 χιλιάδες -σε μικρότερη ηλικία, επαναλαμβανόμενες ακολουθίες των 6 νουκλεοτιδίων-βάσεων ΤΤΑGGG, στο τέλος, στην πλευρά 3’, της κύριας θυγατρικής έλικας του DNA/leading strand.
Όμως το τελείως τελικό τμήμα (3’) της leading strand του DNA με δεκάδες (5-70) επαναλαμβανόμενες εξάδες βάσεων TTAGGG παραμένει μόνο του -G-strand overhang, χωρίς συμπληρωματική- δευτερεύουσα έλικα.
Αυτό γίνεται λόγω της εγγενούς αδυναμίας της ολοκλήρωσης του τελικού κομματιού (5’) της θυγατρικής δευτερεύουσας έλικας του DNA -lagging strand, οπότε δεν κατασκευάζονται  οι αντίστοιχες- συμπληρωματικές δεκάδες εξάδες βάσεων, ΑΑΤCCC - end replication problem.
Το τελείως τελικό τμήμα του τελομερούς προστατεύεται με το σχηματισμό μιας “θηλιάς” που λέγεται T-loop (και μιας μικρότερης, της D loop) και επίσης από ειδικό σύμπλεγμα 6 πρωτεϊνών, που λέγονται Shelterin complex και προστατεύουν το τελομερές από το να θεωρηθεί ότι είναι DNA με βλάβη, που χρειάζεται επισκευή.
Η T-loop αποτελείται από τη μονή κύρια έλικα (με τις επαναληπτικές ακολουθίες των 6 βάσεων TTAGGG) που διπλώνεται προς τα πίσω και διεισδύει  τελικά στη διπλή έλικα του τελομερούς ενωνόμενη μαζί της. Η  T-loop σταθεροποιείται με τις 6 πρωτεΐνες Shelterin complex.
Η τελομεράση 
Το ανώτερο όριο των κυτταρικών διαιρέσεων ( Hayflick Limit) δεν ισχύει για όλα τα κύτταρα.
Μερικά ενήλικα κύτταρα δημιουργώντας τελομεράση, μπορούν να διαιρούνται πολύ περισσότερες φορές, όπως τα ενήλικα βλαστοκύτταρα (stem cells) και οι απόγονοι τους, τα  progenitor cells. 
Το ίδιο συμβαίνει δυστυχώς και στα κύτταρα του 85-90% των καρκίνων.
Η τελομεράση υπάρχει άφθονη στα εμβρυικά βλαστοκύτταρα (embryonic stem cells) μέχρι τον 3ο μήνα περίπου και επίσης στα σπερματικά κύτταρα του άντρα.
Η τελομεράση αυξάνει το μήκος των τελομερών (με τη βοήθεια και της DNA πολυμεράσης) και έτσι αυξάνεται ο αριθμός των κυτταρικών διαιρέσεων.
Όμως όσο αυξάνονται οι κυτταρικές διαιρέσεις αυξάνεται και ο κίνδυνος να προκληθεί καρκίνος, από αυξημένες πιθανότητες μετάλλαξης.
dna 55555 αρχείο λήψης
Η τελομεράση είναι μια Ριβονουκλεοπρωτεΐνη που αποτελείται από το ένζυμο – υπομονάδα TERT, το “καλούπι” – υπομονάδα TERC και βοηθητικές πρωτεΐνες.
α) Η TERT (TElomerase Reverse Transcriptase) προσθέτει επαναλαμβανόμενα τις 6 βάσεις TTAGGG στην 3’ άκρη της leading strand του τελομερούς, για να την επεκτείνει.
Σαν “καλούπι” χρησιμοποιείται η υπομονάδα TERC (TElomerase RΝΑ Component) που έχει τις επαναληπτικές βάσεις ΑΑUCCC.
dna Telomerase-Active-telomerase-is-formed-by-two-RNA-complexes-TERC-one-depicted-here
Στα ανθρώπινα ενήλικα κύτταρα η TERC υπάρχει μόνιμα, ενώ το γονίδιο που “παράγει” την TERT είναι αδρανοποιημένο, εκτός από τα ενήλικα βλαστοκύτταρα, τα  progenitor cells, τα σπερματικά κύτταρα του άντρα και τα κύτταρα του 85-90% των καρκίνων.
β) Μετά η DNA πολυμεράση προσθέτει τις βάσεις ΑΑΤCCC απέναντι από την άκρη της leading strand, ώστε να ξαναδημιουργηθεί η διπλή έλικα του τελομερούς.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ:
 Δεν καπνίζουμε, 
τρώμε υγιεινά, 
βαδίζουμε πολύ, 
δεν είμαστε υπέρβαροι, 
βλέπουμε τη ζωή με αισιοδοξία σαν μισογεμάτο και όχι μισοάδειο ποτήρι, 
γελούμε, 
τραγουδούμε, 
χορεύουμε, 
δεν γκρινιάζουμε, έτσι ώστε τα τελομερή μας να μικραίνουν με βραδύτερο ρυθμό.

Σάββατο 27 Ιανουαρίου 2024

Ο Isaac Asimov προβλέπει το σήμερα από το μακρινό 1982. Για να δούμε τι...

Ο Ισαάκ Ασίμωφ ή Ασίμοφ/Isaac Asimov γεννήθηκε με το όνομα Ισαάκ Γιούντοβιτς Αζίμοφ-ρωσικά: Исаак Юдович Озимов στο Πετροβίτσι της Ρωσίας στις 2 Ιανουαρίου 1920 και πέθανε στις ΗΠΑ στις 6 Απριλίου 1992. 
Υπήρξε επιστήμονας ιδιαίτερα γνωστός για το συγγραφικό του έργο και συγκεκριμένα για τα έργα επιστημονικής φαντασίας. 
Ο Isaac Asimov είχε τέλεια γνώση πάνω στις φυσικές επιστήμες, που τη συνδύαζε με έντονη διορατικότητα και αντίληψη της ανθρώπινης συμπεριφοράς και ψυχολογίας. 
Έγραψε 465 δημοσιευμένα βιβλία, από τα οποία τα 25 είναι καθαρά επιστημονικής φαντασίας και τα υπόλοιπα μελέτες και επιστημονικά συγγράμματα. 
Τα γνωστότερα έργα του είναι η σειρά μυθιστορημάτων με τα ρομπότ 
-. Εγώ, το Ρομπότ, 
-. Έρχονται τα ρομπότ, 
-. Σπηλιές από ατσάλι, 
-. Ο γυμνός Ήλιος, 
-. Τα ρομπότ της αυγής, 
-. Ρομπότ και αυτοκρατορία και η σειρά της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας
-. Γαλαξιακή Αυτοκρατορία, 1-6 που διαδραματίζονται στο ίδιο μυθιστορηματικό περιβάλλον και με αυτή τη χρονική σειρά.
Στα έργα του που σχετίζονται με ρομπότ, χρησιμοποιούνται οι τρεις νόμοι της ρομποτικής, τους οποίους και επινόησε.
Ο  Isaac Asimov άφησε τεράστιο συγγραφικό έργο σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων έργα επιστημονικής φαντασίας, επιστημονικά συγγράμματα και βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης. 
Έχει λάβει πολλές διακρίσεις και βραβεία, μεταξύ των οποίων και τα κορυφαία βραβεία Nebula και Hugo.
Και ζητούσε ο Asimov παγκόσμιες λύσεις για παγκόσμια προβλήματα, εδραιωμένες σε ένα όραμα της ανθρωπότητας ενωμένης με έναν κοινό στόχο. 
Αυτή η στάση τον οδήγησε από την αρχή. 
Περισσότερο από μια δεκαετία προτού το Earthrise αποκαλύψει τόσο συγκλονιστικά το πλανητικό μας σπίτι, ο Asimov, στο δοκίμιο "Social Science Fiction" του 1953, προβληματίστηκε για το πώς η λογοτεχνία που απεικονίζει μια πληθώρα κόσμων βάζει τον δικό μας σε προοπτική. 
Και φτάνουμε έναν αιώνα μετά τη γέννηση του Isaac Asimov και οι ακόρεστες ορέξεις της ανθρωπότητας συνεχίζουν να συνθλίβουν την ποικιλομορφία της ζωής και οι συγκρούσεις μας φέρνουν όλο και πιο κοντά σε ένα φλογερό τέλος. 
Σε μια τέτοια συγκυρία, καλό θα ήταν να πάρουμε τα γραπτά του Isaac Asimov και να πετάξουμε μαζί του. 
Ίσως τότε μπορέσουμε μαζί να κοιτάξουμε πίσω στο γαλάζιο νησί μας, που αιωρείται στο κενό, και να αποκτήσουμε μια πιο λογική, πιο ανθρώπινη και πιο ορθολογική άποψη.
                  

πες το με ένα ποίημα - Khalil Gibran και μην αγαπάς μισούς εραστές

Khalil Gibran
Μην αγαπάς μισούς εραστές
Μην απασχολείσαι με μισούς φίλους.
Μην καταπιάνεσαι με έργα των μισοταλαντούχων
Μη ζήσεις μια ζωή μισή
και μη πεθάνεις έναν μισό θάνατο
Αν επιλέξεις τη σιωπή, τότε μείνε σιωπηλός
Όταν μιλάς, κάνε το μέχρι να ολοκληρώσεις
Μη σωπαίνεις τον εαυτό σου για να πεις κάτι
Και μη μιλάς για να είσαι σιωπηλός
Αν αποδέχεσαι, τότε εξέφρασε το ωμά
Μη το κρύβεις
Αν αρνείσαι, τότε να είσαι ξεκάθαρος με αυτό,
επειδή μια αμφίβολη άρνηση δεν είναι παρά μια ασθενής αποδοχή
Μην αποδεχθείς μια λύση μισή
Μην πιστεύεις μισές αλήθειες
Μην ονειρεύεσαι ένα όνειρο μισό
Μη φαντασιώνεσαι μισές ελπίδες
Μισό ποτό δεν θα σε ξεδιψάσει
Μισό γεύμα δεν θα σε χορτάσει
Το να κάνεις το μισό δρόμο δεν θα σε βγάλει πουθενά
Μια ιδέα μισή δεν θα σου δώσει αποτελέσματα
Το άλλο σου μισό δεν είναι αυτός που αγαπάς
Είναι εσύ σε άλλο χρόνο, αλλά στον ίδιο χώρο
Είναι εσύ, όταν εσύ παύεις να υπάρχεις
Μια ζωή μισή είναι μια ζωή που δεν έζησες
Μια κουβέντα που δεν είπες
Ένα χαμόγελο που άφησες για αργότερα
Μια αγάπη που δεν είχες
Μια φιλία που δεν γνώρισες
Το να ξεκινάς και να μη φτάνεις
Να εργάζεσαι και να μην εργάζεσαι
Να είσαι παρών μόνο για να είσαι απών
Είναι αυτό που σε κάνει ένα ξένο σε αυτούς που είναι πιο κοντά σου,
και αυτούς ξένους σε σένα
Το μισό δεν είναι τίποτα άλλο από μια στιγμή αδυναμίας,
αλλά είσαι ικανός, επειδή δεν είσαι μισό πλάσμα
Είσαι ένα όλον που υπάρχει για να ζήσει μια ζωή,
όχι μια μισή ζωή