To δόγμα των μεταλλάξεων

Υπάρχει στη βιολογία (και, κατά συνέπεια, στους βιοτεχνολόγους) ένα «βασικό δόγμα», που κατάγεται απ’ το 1958 κι απ’ τον ευγονιστή (και νομπελίστα) Francis Crick (μαζί με τον Watson υποστήριξαν την δομή του dna σαν διπλή έλικα). 

Σύμφωνα μ’ αυτό το δόγμα στα κύτταρα η «ροή πληροφοριών» γίνεται απ’ τα νουκλεϊνικά οξέα (: DNA) προς τα ριβοσώματα (RNA), που στη συνέχεια παράγουν τις κάθε φορά οριζόμενες πρωτεϊνες (που αποτελούν εκφράσεις της ζωής) – και ποτέ η «ροή πληροφοριών» δεν γίνεται ανάποδα. 

Θα ήταν εύλογο να αναρωτηθεί κάποιος «και πως είστε τόσο σίγουροι;» δεδομένου ότι η ζωή των κυττάρων παραμένει ακόμα μυστηριώδης, ενώ το «βασικό δόγμα» βρωμάει ιδεολογία ιεραρχίας: οι θεωρούμενες πιο «απλές» μορφές υπακούουν στις πιο σύνθετες…

     Η χυδαία εκλαϊκευση αυτού του «βασικού δόγματος» πέρασε την πιάτσα στη διάρκεια των πλατφορμιασμών. 

Διάφοροι παπαγάλοι «απαντούσαν» στην διαπίστωση ότι δεν πρόκειται για «εμβόλια» αλλά για πλατφόρμες γενετικής τροποποίησης / μετάλλαξης των (ανθρώπινων) κυττάρων λέγοντας: «αυτά είναι μαλακίες, μετάλλαξη είναι η αλλαγή του DNA των κυττάρων, ενώ εδώ πρόκειται μόνο για την αλλαγή του RNA που δεν έχει σχέση με το DNA»….

     Αν θυμάστε (;;;) η ασταμάτητη μηχανή είχε υποστηρίξει τεκμηριωμένα τρία πράγματα. 

Πρώτον, ότι οι γενετιστές, που έβρισκαν ανυπέρβλητες δυσκολίες στο χακάρισμα του DNA (παρότι για εμπορικούς λόγους αυτό ακριβώς εφαρμόζεται, με ολέθριες συνέπειες∙ αν δεν την ξέρετε ήδη συγκρατείστε την τεχνολογία, θα την ακούτε τακτικά: crisp/cas9…) όταν ανακάλυψαν ότι μπορούν να χακάρουν ευκολότερα το RNA (με τις πλατφόρμες τους) αλλάζοντας την πρωτεϊνική παραγωγή των κυττάρων, άναψαν καπνογόνα: θα μπορούσαν να μεταλλάσσουν την κυτταρική λειτουργία (και, κατά συνέπεια, την λειτουργία του οργανισμού…) γλυτώνοντας χρόνο, κόπο και χρήμα!!! 

Δεύτερον είχαμε υποστηρίξει ότι αυτό το «βασικό δόγμα» έχει αποδειχθεί ότι δεν ισχύει (με αποδείξεις τους κορωνοϊούς και τον HIV) και ότι, αντίθετα απ’ το «βασικό δόγμα», το κυτταρικό RNA στο ριβόσωμα και το DNA στον πυρήνα βρίσκονται σε «διάλογο», έτσι ώστε αλλαγές στο πρώτο να προκαλούν αλλαγές στο δεύτερο. 

Και τρίτον είχαμε υποστηρίξει ότι οι ειδικοί των αφεντικών προσπαθούν να εξαφανίσουν τον ιστορικά βεβαρημένο όρο «μετάλλαξη» περιορίζοντάς τον στο χακάρισμα του DNA, ενόσω τα κύτταρα είναι ενιαία σύνολα και μπορούν να χακαριστούν / μεταλλαχτούν και με άλλους τρόπους.

     Ψύλλοι στ’ άχυρα; 

Εξεζητημένες πληροφορίες; 

Όπως θα δείτε στη συνέχεια καθόλου! (Και να γιατί το «δεν ακουμπάμε τα εμβόλια» είναι μια ολέθρια στάση από πολιτική, κοινωνική και ζωϊκή στάση). 

Μια καθόλα επιστημονική έρευνα, που δημοσιεύτηκε στις 25 Φλεβάρη του 2022, από βιολόγους και όχι μόνο του σουηδικού πανεπιστημίου του Lund (φωτογραφία επάνω), απέδειξε οριστικά ότι η πλατφόρμα γενετικής τροποποίησης των κυττάρων των φαρμακομαφιών pfizer/biontech όταν φτάσει στο συκώτι (πράγμα σίγουρο!) επηρεάζει με τέτοιο τρόπο το «φυσικό» ανθρώπινο RNA ώστε να προκαλείται «παρέμβαση» στο DNA… 

Και μάλιστα σε μια συγκεκριμένη περιοχή του ανθρώπινου DNA που ονομάζεται “Line-1”. (Για να πούμε πιο σωστά: η έρευνα έγινε σε ηπατικά κύτταρα – το ίδιο είναι πολύ πιθανό ότι συμβαίνει και σε κάθε άλλο κύτταρο…) 

H διαδικασία αυτή, της μεταφοράς αλλαγών από το κυτταρικό RNA στο DNA, λέγεται «αντίστροφη μεταγραφή» (reverse transcription) και ήταν ήδη γνωστή∙ και είναι πολλές οι έρευνες αυτά τα δύο χρόνια που έχουν πιθανολογήσει ισχυρά ότι αυτό προκαλούν οι «πλατφόρμες». 

Η έρευνα των πανεπιστημιακών του Lund το απέδειξε χωρίς καμμία αμφισβήτηση. 

Προσθέτοντας κι αυτό: οι δοκιμές της συγκεκριμένης πλατφόρμας σε ζώα είχε προκαλέσει ηπατίτιδες… 

Σας το είπε κανείς;

     Πρώτο συμπέρασμα, κραυγαλέο, αναμφισβήτητο: η μαζική επιβολή των πλατφορμών mRNA είναι μαζική παρέμβαση στο ανθρώπινο DNA. 

Εξαιτίας της θεμελιώδους άγνοιας των γενετιστών; 

Ή εξαιτίας δόλου; 

Προς το παρόν διαλέγετε και παίρνετε. 

Αλλά το πράγμα δεν τελειώνει εκεί.

     Τι είναι η “Line-1” στο ανθρώπινο DNA στην οποία επιτίθεται τελικά το συνθετικό mRNA των πλατφορμών; 

Είναι ένα τμήμα της γονιδωματικής αλληλουχίας, ένα «γονίδιο» όπως λένε οι βιολόγοι, για το οποίο έχει αναγνωριστεί ότι είναι υπεύθυνο για τις επισκευές του DNA όταν κάπου παθαίνει κάποια ζημιά! Με άλλα λόγια, είτε από άγνοια είτε από δόλο (…) εκτός απ’ το χακάρισμα του ανοσοποιητικού χακάρεται και το «κέντρο» των κυττάρων, το “μηχανουργείο” τους αν μας επιτρέπεται ο παραλληλισμός, στο σημείο που τα εμποδίζει να αυτο-επισκευαστούν, όπως είναι η φυσική δυνατότητά τους… 

Τι σημαίνει αυτό το δεύτερο; 

Ελπίζουμε να μην δυσκολεύεσθε να το καταλάβετε: περισσότερες αρρώστιες, και μάλιστα αρρώστιες που θα μπορούν να χαρακτηριστούν γενετικές∙ έτσι ώστε να απαιτείται «γενετική παρέμβαση / θεραπεία»!!!

     Τί συμπτωση! 

Αυτό ακριβώς είναι το μοντέλο της «ιατρικής» και της «φροντίδας υγείας» στην 4η βιομηχανική επανάσταση! 

Τί σύμπτωση!!! 

Αυτό είναι το πλάνο κερδοφορίας και ελέγχου του κοινωνικού εργοστάσιου απ’ τα αφεντικά του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος και τους συμμάχους τους!

     Τί σύμπτωση!! Το γενικό πλαίσιο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης εξυπηρετείται άψογα!!!

https://www.sarajevomag.net/wp/2022/04/to-dogma-ton-metallaxeon/

Ο φόβος του θανάτου την εποχή της άπνοιας

Ευγενία Σαρηγιαννίδη
«Επειδή λοιπόν είμαστε θνητοί με κάποιον τρόπο, κάθε μέρα μας φέρνει μια χαρά και αυτή η χαρά είναι πιο έντονη, όταν πρόκειται να χαθεί.»
Ζαν Πιερ Βερνάνν
«Είναι ανόητος όποιος λέει ότι φοβάται τον θάνατο όχι επειδή θα υποφέρει όταν έρθει ο θάνατος, αλλά επειδή υποφέρει στη σκέψη ότι θα έρθει. Εκείνο που δεν φέρνει ταραχή όταν είναι παρόν, άδικα προξενεί πόνο όταν αναμένεται».
Επίκουρος, Ἐπιστολὴ πρὸς Μενοικέα, 12
     Ο δυτικός πληθυσμός μοιάζει να υπεισέρχεται σε μια «ψυχολογία γήρατος». 
Θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε ποιοι συνήθως μιλούν περισσότερο για ασθένειες, τρέχουν συνέχεια στο γιατρό, φοβούνται μην πεθάνουν, προσέχουν τα μικρόβια, περιορίζουν τις μετακινήσεις τους, μένουν σπίτι κλπ.; 
Οι υπερήλικες και οι πολύ άρρωστοι – και με το δίκιο τους θα έλεγε κανείς. 
Κύριο γνώρισμά τους; 
Ο φόβος! 
Φοβούνται τα πάντα, κινδυνεύουν από τα πάντα. 
Ποια είναι η προοπτική ζωής των υπερήλικων και των πολύ αρρώστων; 
Θα λέγαμε θάνατος «μυρίζει» γύρω τους. 
Ας φανταστούμε έναν πληθυσμό που αποτελείται μόνον από ετοιμοθάνατους. 
Τι μπορεί κανείς να περιμένει από έναν τέτοιο πληθυσμό, πέραν από το να γεμίσουν τα νεκροταφεία; Αντιδράσεις; 
Επαναστάσεις; 
Διεκδικήσεις; Ανατροπές; 
Θα σημειώναμε πως η βιολογική ηλικία πολλών ανθρώπων σήμερα – και ιδιαζόντως των ηλικιακά νεότερων – δεν συνάδει με την ψυχοδιανοητική τους ηλικία.
     Η φοβία του θανάτου είναι συνδεδεμένη με την κενότητα της καθημερινής ζωής. 
Κάθε φορά που ένα άτομο κατακλύζεται από έμμονες ιδέες γύρω από το θάνατο θα πρέπει πρωτίστως να αναζητήσουμε την ύπαρξη αισθήματος πληρότητας από τη ζωή που ζει. Νιώθει δημιουργικό; 
Νιώθει αγαπητό; 
Νιώθει πως η ζωή του είναι πλήρης και μεστή νοήματος; 
Αντλεί ικανοποίηση από τον καθημερινό του βίο; 
Διαθέτει έναν ζωτικό χώρο μέσα στον οποίο αλληλεπιδρά με σημαντικά γι’ αυτό πρόσωπα; Ο φόβος του θανάτου ταλανίζει συχνά τα άτομα που η «ζωή τους λείπει».
     Ως σύμπτωμα η φοβία γύρω από το θάνατο αφενός συγκαλύπτει και ταυτόχρονα καταδεικνύει την νοσούσα ζωτικότητα του ατόμου, αφετέρου καλύπτει το κενό που αφήνει η απουσία ικανοποίησης και ευχαρίστησης από τη ζωή, με έμμονες ιδέες γύρω από το θάνατο. 
Γνωρίζουμε πως σε σοβαρές καταθλιπτικές διαταραχές που το άτομο βιώνει με απόλυτο τρόπο το αίσθημα της ανηδονίας, ακόμα και στις βασικές σωματικές του λειτουργίες, πολλές φορές ο τρόπος για να «αισθανθεί ζωντανό» είναι να προκαλέσει πόνο στον εαυτό του, π.χ. μέσω αυτοτραυματισμών· και αυτός ο πόνος του παρέχει μια νοσηρή ευχαρίστηση: πονάω άρα νιώθω, συνεπώς είμαι ζωντανός. 
Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε λοιπόν πως κάθε φορά που το άτομο φαντασιώνει το θάνατο του και υποφέρει με αυτή την φαντασίωση (ιδίως όταν καθίσταται έμμονη ιδέα), επιστρέφει στη ζωή ακολουθώντας την ανάποδη πορεία. 
Σκέφτεται πως ο λόγος που φοβάται το θάνατο είναι γιατί επιθυμεί τη ζωή. 
Ως εκ τούτου μέσα από ένα παιχνίδι ψυχοδιανοητικής ομφαλοσκόπησης «αυτοτραυματίζεται» ψυχικά, υποφέρει, άρα υπάρχει και το αποδεικνύει στον εαυτό του μέσα από το τρίπτυχο Φόβος – Άγχος – Επιθυμία: Το άτομο επιθυμεί τη ζωή, αλλά αισθάνεται άγχος και φόβο να βγει «έξω και μπροστά», να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες και τις προκλήσεις της. 
Νιώθει ανήμπορο να ανταπεξέλθει σε μια καθημερινότητα που φαντάζει απειλητική και τον ωθεί σε έναν αγώνα καθημερινής επιβίωσης από τον οποίο θα προτιμούσε να απέχει ή να γλυτώσει. 
Ως άτομο λοιπόν πολιουρκούμενο, που διαβιεί σε συνθήκες διακινδύνευσης και διαρκούς τρομοκρατίας, επιλέγει συχνά ως στάση ζωής την ψυχική αναισθησία και την παραίτηση. Επιλέγει να καταστείλει κάθε συναισθηματική ένταση, κάθε κριτική σκέψη ή γνωστική εμβάθυνση που μπορεί να ταρακουνήσει τα λιμνάζοντα νερά του ψυχισμού και του πνεύματός του.
     Θα ήταν εύλογο βέβαια να αναρωτηθεί κανείς τι συμβάλλει καθοριστικά στην καλλιέργεια της επιρρέπειας στην «ψυχολογία γήρατος». 
Μήπως όσο περισσότερα τραυματικά γεγονότα, όσο περισσότερους πολέμους, φυσικές καταστροφές ή σοβαρές ασθένειες έχει ζήσει ένας άνθρωπος, τόσο πιο πιθανό είναι να εκδηλώσει φοβία θανάτου; 
Αυτή η λογικοφανής υπόθεση δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται από την ψυχική πραγματικότητα των ατόμων. 
Αντίθετα, αυτό που παρατηρείται είναι πως η γενικευμένη «ψυχολογία γήρατος» συναντάται περισσότερο σε άτομα που δεν έχουν βιώσει πραγματικά απειλές, δυσκολίες ή ρεαλιστικούς κινδύνους, αλλά περισσότερο τις καλλιεργούν φαντασιακά μέσα σε ένα γενικό κλίμα τρομοκρατίας που «μιλάμε γι’ αυτό που φοβόμαστε, χωρίς απαραίτητα να το έχουμε συναντήσει». 
Όπως έχει καταδείξει η άσκηση κλινικού έργου, οι φοβίες γύρω από το θάνατο και οι συνοδές φοβίες γύρω από την ασθένεια ή τα ατυχήματα ή τις διάφορες κοινωνιοπολιτικές ή φυσικές καταστάσεις που ενδεχομένως οδηγούν στο θάνατο είναι πιο έντονες όσο περισσότερο αποκομμένες είναι από την φυσική εμπειρία του ατόμου και όχι το αντίθετο. Θα λέγαμε ότι αυτό που φοβίζει περισσότερο τα άτομα είναι η ιδέα του θανάτου, παρά ο ίδιος ο θάνατος, η ιδέα της ασθένειας και όχι η ίδια η ασθένεια κ.ο.κ. 
Μάλιστα, όταν τα άτομα έρχονται αντιμέτωπα με πραγματικές δυσκολίες που πλήττουν την σωματική τους ακεραιότητα επιδεικνύουν πολύ μεγαλύτερη ψυχραιμία και ψυχικό σθένος, από εκείνην που πίστευαν ότι θα έχουν ή έδειχναν όταν φαντασιώνονταν ή σκέφτονταν το θάνατό τους.[1]
     Ήδη προ της περιόδου της πανδημίας παρατηρούσαμε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα «νέκρας», αδιαφορίας, αδράνειας, παραίτησης και παθητικότητας, δηλαδή τη συμβολική απονέκρωση σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο, που θα μπορούσε να παραλληλιστεί με την πορεία προς το θάνατο του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου: Στην περίπτωση του βιολογικού θανάτου (ιδίως αν αυτός δεν έρχεται αιφνίδια) παρατηρείται η τάση για απομόνωση, η έκπτωση των λειτουργιών, ένα διάχυτο καταθλιπτικό συναίσθημα, η έλλειψη διάθεσης δημιουργίας, η αδιαφορία για το μέλλον και ένα αίσθημα μοναξιάς. 
Την εν λόγω ψυχοκοινωνική κατάσταση την παρατηρούμε σήμερα όλο και πιο συχνά σε υγιή άτομα όλων των ηλικιών.
     Μέσα σε αυτήν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα η πανδημία του κορωνοϊού και η ιδεολογικοπολιτική της διαχείριση έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη διεύρυνση της «ψυχολογίας του γήρατος» σε ακόμα μεγαλύτερες ομάδες πληθυσμού και παράλληλα αποτέλεσε την ιδανική ευκαιρία εκπαίδευσης και διαπαιδαγώγησης του νέου homo σε νέες νοοτροπίες, τρόπους ζωής, ήθη και έθιμα. 
Ειδικότερα, με το πρόσχημα να μην πεθάνουν από κορωνοϊό οι άνθρωποι αποδέχτηκαν ως φυσιολογικό οτιδήποτε μη ανθρώπινο (να μην αγκαλιάζονται, να μην βρίσκονται, να μην αγγίζονται, να κρατούν αποστάσεις κλπ.). 
Εφόσον αυτό άρχισε να εγκαθιδρύεται ως νοοτροπία στις συνειδήσεις τους και νοηματοδοτήθηκε ως αυτονόητη στάση απαραίτητη για την αυτοσυντήρηση, ως είδος κινηθήκαμε εχθρικά προς την ανθρώπινη φύση (την κοινωνική) που είναι προϋπόθεση της επιβίωσης τους είδους. 
Εκκινείται έτσι ένας αυτοκαταστροφικός κύκλος: Στην προσπάθεια να βγει το άτομο από την πορεία καταστροφής βυθίζεται όλο και πιο βαθιά σε αυτήν, όπως ακριβώς οι κινήσεις σε κινούμενη άμμο: Για να μην αρρωστήσουμε και πεθάνουμε ας κλειστούμε μέσα, ας φοράμε μάσκες, ας εμβολιαστούμε υποχρεωτικά, αναγκαστικά, και παρά τις προσωπικές πεποιθήσεις ή προθέσεις του καθενός, ας αστυνομεύουμε ή καταδίδουμε το γείτονα. Και κάθε φορά που γίνεται μια κίνηση που προσβλέπει στην υποτιθέμενη σωτηρία από το σκιάχτρο που στοιχειώνει τη ζωή μας, τόσο περισσότερο βουλιάζουμε στην κινούμενη άμμο. 
Με άλλα λόγια, αποδεχτήκαμε να «πεθάνουμε» για να ζήσουμε και δεν υπάρχει ζωή για εμάς πια. 
Ο θάνατος και η ασθένεια έγιναν η έμμονη ιδέα της ζωής όλων (εμβολιασμένων, μη εμβολιασμένων, αρνητών, ψεκασμένων, αψέκαστων και όλων των υπόλοιπων ευφάνταστων διαχωρισμών της κοινωνίας).
     Κλείνοντας, θα σημειώναμε πως πολλοί άνθρωποι σήμερα έχουν ταυτίσει το καβούκι τους με τον ζωτικό τους χώρο. 
Φοβούνται τη ζωή γι’ αυτό φλερτάρουν φαντασιακά με το θάνατο. 
Σαπίζουν και αποσυντίθενται μέσα στα ψηφιακά και τσιμεντένια κουτιά τους, ασφυκτιώντας. Ο φόβος οδήγησε τους ανθρώπους να ζουν μια ζωή γυμνή και ανέπαφη (G. Agamben). 
Φόβος μην πεθάνουν. Φόβος να ζήσουν. 
Φόβος για το σκοτάδι. 
Φόβος να κοιτάξουν τον ήλιο κατάματα μην τυφλωθούν. 
Φόβος να αγαπήσουν. 
Φόβος να χωρίσουν. Φόβος να μαλώσουν. Φόβος να αγκαλιαστούν. 
Φόβος. 
Φόβος. 
Φόβος 
Φόβος. 
Και το καβούκι τους, όπως η φοβερά προστασία, όπως λέει ο ποιητής Καρούζος, τρώει σαν σαράκι την ψυχή και καταδυναστεύει τη ζωή τους.
     Παραπομπές
[1] Στο σημείο αυτό αξίζει να γίνει ιδιαίτερη μνεία στις συνέπειες της εμπειρίας των ατόμων από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στον ψυχισμό και στην συμπεριφορά: α) των ατόμων που έζησαν βιωματικά το Ολοκαύτωμα και τον εγκλεισμό στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, β) των ατόμων που ήρθαν σε επαφή μέσω αφηγήσεων με την εμπειρία του εγκλεισμού σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, καθώς επίσης τις έρευνες που συσχετίζουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης με στρεσογόνες καταστάσεις επιβιωτισμού καθημερινής ζωής (Paul Chodooff, Joel Dimsdale, Neusner Jacob, Patricia Benner, Ethel Roskies, Richard Lazarus κλπ.)
https://psy-counsellors.gr/fovos-thanatou-thn-epoxh-ths-apnoias/

ΝΟΜΙΚΗ ΑΜΥΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΤΩΝ 100 € ΣΕ ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΣ

ΝΟΜΙΚΗ ΑΜΥΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΤΩΝ 100 € ΣΕ ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΣ
 Καλό είναι να γνωρίζετε ότι είναι η πρώτη φορά που στο νομικό μας κόσμο επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο ανά μήνα, το δε σύστημα δικαστικής προστασίας έχει δομηθεί έτσι, ώστε να σας δυσκολέψει και όχι να σας διευκολύνει να προσφύγετε.
ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ
Για την καταθεση της προσφυγής κατά του προστίμου ΑΑΔΕ λόγω μη εμβολιασμού (60+) κάνουμε τα εξής βήματα:
Κατεβάζουμε το αναρτημένο κείμενο το οποίο πρέπει να συμπληρώσουμε στα κιτρινισμένα σημεία:
Μπορούμε να το εκτυπώσουμε και απο εδώ. https://halithheia.blogspot.com/2022/04/60.html
Στην 1η σελίδα της προσφυγής
πρώτα συμπληρώνουμε στην πρώτη σειρά το όνομα ποιου Πρωτοδικείου στο οποίο καταθέτουμε πχ Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, αν καταθέτουμε στην Αθήνα,  ή  πχ στο Διοικητικο Πρωτοδικείο Μυτιλήνης  αν μένετε Λέσβο.
συμπληρώνουμε στα επόμενα κενά σημεία με κίτρινο τα στοιχεία μας, όπως περιγράφονται και μετά τα στοιχεία των πράξεων επιβολής προστίμων που μας αφορούν στα κιτρινισμένα πεδία. 

Λόγου χάρη, από την πράξη επιβολής προστίμου γράφουμε τον αριθμό πράξης και μετά την ημερομηνία που φέρει η πράξη στο επάνω δεξιά μέρος της.
Στην  2η σελίδα συμπληρώνουμε το έτος γεννήσεώς μας
Στην 18η σελίδα συμπληρώνουμε σε ποια πόλη ζούμε
Τέλος, στην 31η σελίδα συμπληρώνουμε ξανά τους αριθμούς των πράξεων επιβολής προστίμου και μετά υπογράφουμε κάτω από την ένδειξη «ο προσφεύγων/ουσα»
 ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ    
Πριν καταφύγετε στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, καλό είναι να γνωρίζετε ότι γίνεται βεβαίωση του προστίμου εντός 15 ημερών από την έκδοσή του, οπότε έκτοτε τρέχουν τόκοι υπερημερίας. 

Η ΑΑΔΕ, κατά προτίμηση, θα επιχειρήσει να εισπράξει τα πρόστιμα που θα επιβληθούν μέσω των τραπεζικών σας λογαριασμών, δηλαδή με “κατάσχεση εις χείρας τρίτου”.
Η κατάσχεση γίνεται με ηλεκτρονικό ειδοποιητήριο από την ΑΑΔΕ στην Τράπεζα και η Τράπεζα με το που θα λάβει το ειδοποιητήριο προχωρά άμεσα στην δέσμευση των ποσών που υπάρχουν στον τραπεζικό λογαριασμό, μέχρι να ικανοποιηθεί η απαίτηση του Δημοσίου.
Για την κατάσχεση αυτή εσείς ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΘΕΙΤΕ ΠΟΤΕ.
Θα το ανακαλύψετε τυχαία, όταν θα χρειαστεί να κάνετε κάποια τραπεζική συναλλαγή και τότε θα ενημερωθείτε από την Τράπεζα για την κατάσχεση.
Γι αυτό καλό είναι να έχετε προηγουμένως ενεργοποιήσει την δυνατότητα που σας δίνεται, για να δηλώσετε ως ακατάσχετο τον λογαριασμό της τράπεζας (μέσω της ΑΑΔΕ) https://www.aade.gr/polites/akatashetos-logariasmos που σας συμφέρει.
Αν είστε μισθωτός ή συνταξιούχος ο λογαριασμός αυτός θα είναι ο λογαριασμός που λαμβάνετε τον μισθό ή την σύνταξή σας.
Το καθεστώς που διέπει τα θέματα της κατάσχεσης αυτής είναι το άρθρο 31 του ν.δ 356/1974 (Κώδικας Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων, ΚΕΔΕ)
(παρ. 1)   Εξαιρούνται της κατασχέσεως εις χείρας τρίτων :
α) τα εν άρθρω 17 του παρόντος Ν. Διατάγματος κινητά πράγματα,
β) τα υπό ειδικών νόμων διατηρηθέντων εν ισχύϊ διά του άρθρου 52 του Εισαγ. Νόμου Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας προβλεπόμενα Ακατάσχετα,
γ) η εταιρική μερίς επί προσωπικών εταιριών,
δ) αι απαιτήσεις διατροφής εκ του νόμου ή εκ διατάξεως τελευταίας βουλήσεως,
ε) Οι απαιτήσεις από μισθούς, συντάξεις και κάθε είδους ασφαλιστικά βοηθήματα που καταβάλλονται περιοδικά, εφόσον το ποσό αυτών μηνιαίως είναι μικρότερο από χίλια (1.000) ευρώ, στις περιπτώσεις δε που υπερβαίνει το ποσό αυτό επιτρέπεται η κατάσχεση για τα χρέη προς το Δημόσιο επί του 1/2του υπερβάλλοντος ποσού των χιλίων (1.000) ευρώ και μέχρι του ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ, καθώς και επί του συνόλου του υπερβάλλοντος ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.
στ) τα 4/5 των ημερομισθίων, επιτρεπομένης της κατασχέσεως επί του 1/5 αυτών διά τα προς το Δημόσιον χρέη των δικαιούχων τούτων και  ζ) το 1/2 των εφ` άπαξ καταβαλλομένων, υπό οιουδήποτε ασφαλιστικού φορέως, βοηθημάτων επί τη εξόδω εκ της Υπηρεσίας ή του επαγγέλματος, επιτρεπομένης της κατασχέσεως επί του 1/2 αυτών διά τα προς το Δημόσιον χέη των δικαιούχων τούτων.
(παρ. 2) Καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα σε ατομικό ή κοινό λογαριασμό ή τοποθετήσεις σε λογαριασμό πληρωμών στα εγκαταστημένα στη χώρα ιδρύματα ηλεκτρονικού χρήματος και ιδρύματα πληρωμών είναι ακατάσχετες μέχρι του ποσού των χιλίων διακοσίων πενήντα (1.250) ευρώ μηνιαίως για κάθε φυσικό πρόσωπο και σε ένα μόνο ίδρυμα. 

Για την εφαρμογή του προηγούμενου εδαφίου απαιτείται γνωστοποίηση από το φυσικό πρόσωπο ενός μοναδικού λογαριασμού, με υποβολή ηλεκτρονικής δήλωσης στο πληροφοριακό σύστημα της Φορολογικής Διοίκησης.Εφόσον υπάρχει λογαριασμός περιοδικής πίστωσης μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών βοηθημάτων, γνωστοποιείται, αποκλειστικά και μόνο, ο λογαριασμός αυτός…
Με βάση τα παραπάνω, αν στον λογαριασμό ας υπάρχει ποσό μεγαλύτερο των 1250 ευρώ συνολικά, το επιπλέον αυτού μπορεί να κατασχεθεί. 

Αν ο μισθός ή η σύνταξή σας είναι μικρότερη των 1.000 ευρώ δεν μπορεί να γίνει κατάσχεση του μισθού σας ή της σύνταξής σας, εφόσον έχετε δηλώσει τον συγκεκριμένο λογαριασμό ως ακατάσχετο.  

Αν ο μισθός ή η σύνταξή σας είναι μεταξύ 1.000 έως και 1500 ευρώ, μπορεί να κατασχεθεί το 1/2 του επιπλέον, δηλαδή πχ. λαμβάνετε σύνταξη 1.210 ευρώ, θα κατασχεθεί το 1/2 των 210 ευρώ (δηλαδή τα 105 ευρώ). 

Αν ο μισθός ή η σύνταξή σας είναι μεγαλύτερη των 1500 ευρώ θα κατασχεθεί όλο το υπερβάλλον.
Στην πράξη, ο μισθός ή η σύνταξη δεν κατάσχεται αμέσως μόλις καταβληθεί. Κατάσχεται την αμέσως επόμενη ημέρα. 

Οπόταν καλό είναι να γίνει ανάληψη του ποσού πάραυτα με την κατάθεσή του.
Όσοι δεν κινδυνεύετε από κατάσχεση λογαριασμού για τους ως άνω λόγους, μπορεί να γίνει κατάσχεση σε άλλα κινητά πράγματα (πχ. αυτοκίνητο) ή σε ακίνητα, αυτό όμως το μέτρο τελεί πάντοτε υπό την αρχή της αναλογικότητας (δεν μπορεί δηλαδή να κατασχεθεί το διαμέρισμα ιδιοκτησίας σας, αξίας 80.000 ευρώ, για οφειλή ύψους 300 ευρώ). 

Οπότε έχετε βάσιμους λόγους άσκησης ανακοπής.
Άσκηση προσφυγής στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια
1).Το δικαίωμα αυτό προβλέπεται στο άρθρο 24 παρ. 4Α του ν. 4865/2021 (σε συνδυασμό με το άρθρο 66 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας και ασκείται εντός 60 ημερών, από τότε που θα σας κοινοποιηθεί ή θα λάβετε γνώση του περιεχομένου της πράξης επιβολής προστίμου με ηλεκτρονική επίδοση. 

ΠΡΟΣΟΧΗ: όσοι έχετε λάβει γνώση στις 23/2 ή στις 24/2 ή στις 25/2 τότε η προθεσμία σας λήγει στις 26 Απριλίου 2022
2).Στο ίδιο άρθρο εμμέσως προβλέπεται και η δυνατότητα άσκησης αίτησης ανάκλησης.
ΠΡΟΣΟΧΗ. Αυτό μπορεί να ερμηνευθεί ότι ισχύει ιδίως για την περίπτωση που εμπίπτετε σε κάποια από τις κατηγορίες της παρ. 2 του άρθρου 9 της κατ’ εξουσιοδότηση του ως άνω νόμου ΚΥΑ ΓΠ.οικ. 7586/12-2-2022 (πχ νοσήσατε ενδιάμεσα), οπότε υπάρχει και ένας κίνδυνος αν την ασκήσετε και περιμένετε να απορριφθεί εντός 90 ημερών, να χάσετε το δικαίωμα της άσκησης προσφυγής. Βέβαια, μπορείτε να ασκήσετε απλή αίτηση θεραπείας του άρθρου 24 του ν. 2690/1999, που αν δεν απαντηθεί (πιθανόν η ΑΑΔΕ να είναι προετοιμασμένη σχετικά και να απαντήσει αμέσως), προσθέτει άλλες 30 ημέρες για την άσκηση της προσφυγής. 

Το αν σας συμφέρει κάτι τέτοιο, θα το συνεκτιμήσετε με τον δικηγόρο σας, διότι η διαδικασία προϋποθέτει ότι κάποιος θα πρέπει να καταθέσει την σχετική αίτηση (που θα είναι ολόιδια με την προσφυγή) στην ΑΑΔΕ (είναι μια ταλαιπωρία).
3).Όπως  προείπαμε, η προσφυγή ασκείται εντός 60 ημερών από την κατά νόμο επίδοση της πράξης επιβολής προστίμου.
Προσοχή
Η ΑΑΔΕ θα φροντίσει να γίνει ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ η κοινοποίηση. 

Σε όσους δεν κάνουν κλικ στο μήνυμα, θα σταλεί συστημένη επιστολή από το ταχυδρομείο. 

Αν μπείτε με τους κωδικούς σας στο taxisnet, myAADE και επιλέξετε Μητρώο και Επικοινωνία/e-Κοινοποιήσεις και πατήσετε το μήνυμα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τεκμαίρεται ότι ΕΧΕΤΕ ΛΑΒΕΙ ΓΝΩΣΗ και από τότε αρχίζει η προθεσμία των 60 ημερών.
Άν έχετε εγγραφεί στο Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας Πολιτών και έχετε δηλώσει το ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείο θα σας στείλουν εκεί ειδοποίηση, οπόταν συνάγεται τεκμήριο ότι από τότε ΕΧΕΤΕ ΛΑΒΕΙ ΓΝΩΣΗ και αρχίζει η προθεσμία των 60 ημερών. 

Οι διατάξεις του άρθρου 5 του ν. 4174/2013 στις οποίες παραπέμπει η ως άνω ΚΥΑ δεν έχουν κριθεί ακόμη από τα διοικητικά δικαστήρια, η έως τώρα νομολογία ωστόσο θέλει να είναι βέβαιον ότι λάβατε γνώση του περιεχομένου της πράξης. 

Αν λοιπόν κάνατε κίνηση ανοίγματος του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μπορεί να πιστοποιηθεί το άνοιγμα αυτό ηλεκτρονικά από την ΑΑΔΕ και έκτοτε αρχίζει η προθεσμία
4).Επειδή για κάθε προσφυγή απαιτείται παράβολο ύψους 100 ευρώ (άρθρο 277 παρ. 2 περ. α΄ του ΚΔΔ), το οποίο μπορείτε να καταβάλετε όταν θα συζητηθεί η προσφυγή, δηλαδή μετά  έτη, για την οποία το Δικαστήριο θα στείλει ειδοποίηση είτε σε σας είτε στον δικηγόρο σας, αν συνυπογράψει την προσφυγή.
Καλό είναι να αργήσετε να ανοίξετε τα μηνύματά σας και να λάβετε γνώση όλων των πράξεων επιβολής προστίμου την ίδια ημέρα, ώστε να συμπεριλάβετε στο ίδιο δικόγραφο όλες τις πράξεις επιβολής προστίμου και όσες άλλες εκδοθούν εντός των 60 ημερών. 

Ενημερώστε τον λογιστή σας σχετικά.
5).Λόγω του ύψους του ποσού, σύμφωνα με το άρθρο 27 παρ. 2 περ. α΄ του ΚΔΔ μπορείτε μόνος/η να υπογράψετε το δικόγραφο (έως το ποσό των 1.500 €), αν μάλιστα είστε χαμηλοσυνταξιούχος, μπορείτε να ζητήσετε ευεργέτημα πενίας και απαλλαγή από το παράβολο ή τα έξοδα του δικηγόρου (άρθρο 276 ΚΔΔ).
4).Όσοι είναι χαμηλοσυνταξιούχοι μπορούν να ασκήσουν παράλληλα και αίτηση αναστολής εκτελέσεως των πράξεων, με αίτημα προσωρινής διαταγής. 

Στην περίπτωση αυτή υπάρχει και επιπλέον παράβολο 50 ευρώ και η δαπάνη για την επίδοση του δικογράφου στην διοίκηση, οπότε το κόστος μεγαλώνει.
Σε κάθε περίπτωση, φροντίστε να έχετε ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ, από δικηγόρο που γνωρίζει διοικητικό δίκαιο, ώστε να αποφύγετε να απορριφθεί η προσφυγή σας ως ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ (πχ. επειδή ασκήθηκε εκπρόθεσμα), ώστε να μπορέσει το δικαστήριο να κρίνει την υπόθεσή σας στην ουσία.
Πως καταθέτω προσφυγή κατά του προστίμου της ΑΑΔΕ?
Αφού  έχουμε έτοιμη την προσφυγή μου, βγάζουμε 5 αντίγραφα εκ των οποίων ένα το υπογράφουμε, και μαζί με  αντίγραφο των πράξεων επιβολής προστίμου της ΑΑΔΕ, έχοντας απαραιτήτως και την αστυνομική μας ταυτότητα μαζί, πηγαίνουμε στο αρμόδιο Διοικητικο Πρωτοδικείο, δηλαδή στο Διοικητικό Πρωτοδικείο που βρίσκεται στον νομό της κατοικίας μου. Εντός του Δικαστηρίου, συνήθως μπορείτε  να αγοράσετε  ένα μεγαρόσημο των 3 ευρώ  και ένα μεγαρόσημο των δύο ευρώ, γιατί θα σας ζητηθούν με την κατάθεση.
Όσοι μένουν σε Δήμους της Αττικής,  θα καταθέσουν την προσφυγή στο Διοικητικο Πρωτοδικειο Αθηνών (Λουίζης Ριανκούρ 85, Αθήνα-στάση Πανόρμου του ΜΕΤΡΟ που πηγαίνει προς Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος)
Όσοι δεν μένουν Αττική, θα πάνε να καταθέσουν στα Διοικητικά Πρωτοδικεία της πρωτευούσης του Νομού (νυν Περιφερειακή Ενότητα) που διαμένουν. Κατωτέρω αναφέρουμε όλα τα διοικητικά δικαστήρια.
Διοικητικό Πρωτοδικείο Αγρινίου
Διοικητικό Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης
Διοικητικό Πρωτοδικείο Βέροιας
Διοικητικό Πρωτοδικείο Βόλου
Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου
Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης
Διοικητικό Πρωτοδικείο Ιωαννίνων
Διοικητικό Πρωτοδικείο Καβάλας
Διοικητικό Πρωτοδικείο Καλαμάτας
Διοικητικό Πρωτοδικείο Κέρκυρας
Διοικητικό Πρωτοδικείο Κοζάνης
Διοικητικό Πρωτοδικείο Κομοτηνής
Διοικητικό Πρωτοδικείο Κορίνθου
Διοικητικό Πρωτοδικείο Λαμίας
Διοικητικό Πρωτοδικείο Λάρισας
Διοικητικό Πρωτοδικείο Λιβαδειάς
Διοικητικό Πρωτοδικείο Μεσολογγίου
Διοικητικό Πρωτοδικείο Μυτιλήνης
Διοικητικό Πρωτοδικείο Ναυπλίου
Διοικητικό Πρωτοδικείο Πατρών
Διοικητικό Πρωτοδικείο Πύργου
Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου
Διοικητικό Πρωτοδικείο Σερρών
Διοικητικό Πρωτοδικείο Σύρου
Διοικητικό Πρωτοδικείο Τρικάλων
Διοικητικό Πρωτοδικείο Τριπόλεως
Διοικητικό Πρωτοδικείο Χαλκίδας
Διοικητικό Πρωτοδικείο Χανίων
Πατώντας τον σύνδεσμο εδώ μπορείτε να εντοπισετε ευχερώς το Διοικητικό Πρωτοδικείο για το οποίο ενδιαφέρεσθε, ώστε να βρείτε την διεύθυνση και τα τηλέφωνα, εάν θέλετε να επικοινωνήσετε.
https://www.lawspot.gr/katigories-syndesmon/dioikitika-protodikeia
Η παρούσα νομική εργασία όπως και το υπόδειγμα προσφυγής δημιουργήθηκαν από την Πανελλήνια Συνέλευση Τοπικών Ομάδων και Κοινοτήτων κατόπιν εισήγησης της Επιστημονικής Ομάδας της Συνέλευσης.
Ευχαριστούμε τις οργανώσεις World Freedom Alliance και Eye Wide Open, αλλά τις ιστοσελίδες https://halithheia.blogspot.com/ ,
https://fytro.wordpress.com 
και την Πανελλαδική Συμμαχία που συνεισέφεραν δημοσιεύοντας το παρόν κείμενο των οδηγιών και της προσφυγής.
Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στο:https://fytro.wordpress.com
Για οποιαδήποτε απορία μπορείτε να στείλετε mail με τα στοιχεία επικοινωνία σας ή τις ερωτήσεις σας  στο pelopon2022@gmail.com

Νηστεία, που την πρωτοσυναντάμε και πως μαγειρεύουμε φακές χωρίς λάδι

 

Νηστεία, που την πρωτοσυναντάμε και πως μαγειρεύουμε τις φακές χωρίς λάδι, ένα από τα χαρακτηριστικότερα πιάτα της νηστείας.
Σύμφωνα με αρχαία γραπτά, η “νηστεία” στους αρχαίους Έλληνες ήταν περιορισμένη.
Τη συναντάμε μόνο ανάμεσα σε συμμετέχοντες στα “μυστήρια”.
Ενώ η λιτότης στη δίαιτα ήταν ιδιάζον γνώρισμα των Ελλήνων αλλά και των μεγάλων φιλοσόφων όπως ο Σωκράτης και Πλάτων.
Τη νηστεία ασκούσαν προπάντων οι ιερείς, οι βασιλείς και οι στρατηγοί προκειμένου να θυσιάσουν.
Οι άλλοι, και μάλιστα οι Αθηναίοι, νήστευαν μόνο κατά τις εορτές των “Ελευσινίων” και των “Θεσμοφορίων” για κάθαρση και εξιλασμό.
Γενικά οι Έλληνες θεωρούσαν τη νηστεία ως δοκιμασία που συνέτεινε στη προσέγγιση του ανθρώπου στο “θείον”, την “θέωση”.
Ιδιότυπες δίαιτες είχαν επίσης καθιερώσει και θρησκευτικές και φιλοσοφικές σχολές και οργανώσεις όπως οι Ορφικοί και οι Πυθαγόρειοι.
Στην ουσία νηστεία είναι η εκούσια ή ακούσια αποχή από τροφή.
Αλλά κυρίως ο όρος αυτός χρησιμοποιείται από πολλούς λαούς για την εκούσια αποχή σε ορισμένες τροφές ιδίως για θρησκευτικούς λόγους.
Όπως συμβαίνει και με τον μοναχισμό, η νηστεία αποτελεί ανατολική συνήθεια. 
Στους αρχαίους ασιατικούς λαούς και στους Αιγυπτίους τη νηστεία την επέβαλλαν θρησκευτικοί λόγοι...
read more:https://botanologia.gr/nisteia-poy-tin-protosynantame-kai-pos-mageireyoyme-fakes-choris-ladi/

Voltaire, ο φιλόσοφος που ένιωθε φρίκη για την αμάθεια και τον πιθανό φανατισμό των ανθρώπων

François-Marie Arouet, ήρθε σε αυτόν τον κόσμο στις 21 Νοεμβρίου 1694 και έφυγε στις 30 Μαΐου του 1778.
Οι περισσότεροι από εμάς τον γνωρίζουμε με το ψευδώνυμο Βολταίρος - Voltaire.
Ήταν Γάλλος συγγραφέας, ιστορικός και φιλόσοφος, διάσημος για το πνεύμα του, 
τις επιθέσεις του εις βάρος της Καθολικής Εκκλησίας και την υπεράσπιση της ανεξιθρησκίας, 
της ελευθερίας του λόγου και του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους. 
Θεωρείται κεντρική μορφή και ενσάρκωση του Διαφωτισμού του 18ου αιώνα. 
Υπήρξε επίσης δοκιμιογράφος και κορυφαίος εκπρόσωπος του ντεϊσμού.
Η φράση "Οι γιατροί συνταγογραφούν  φάρμακα για τα οποία  γνωρίζουν λίγα,  για να θεραπεύσουν 
ασθένειες για τις οποίες  γνωρίζουν λιγότερα,  σε ανθρώπους για τους  οποίους δεν γνωρίζουν τίποτα" αποδίδεται σε αυτόν.

ntina

Βασικά στοιχεία που πρέπει να γνωρίζουμε για το ιωδιούχο κάλιο

ιωδιούχο κάλιο

                           Επειδή το θέμα είναι πάντα επίκαιρο
Τις τελευταίες ημέρες διαπιστώνουμε αυξανόμενα διαδικτυακά δημοσιεύματα σχετικά με τη χρήση ιωδιούχου καλίου για την πρόληψη βλάβης από ραδιενέργεια σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος.
Συμπληρώματα διατροφής που το περιλαμβάνουν φαίνεται ήδη να έχουν ξεπουλήσει στα διαδικτυακά φαρμακεία αν και είναι εντελώς ακατάλληλα για το σκοπό για τον οποίο διαφημίζονται και δυνητικά επικίνδυνα.
Το ιωδιούχο κάλιο αποτελεί πραγματικά ουσία που μπλοκάρει την απορρόφηση ραδιενεργού ιωδίου από το θυρεοειδή αδένα παρέχοντάς του με τον τρόπο αυτό προστασία. 

Η χορήγησή του όμως συστήνεται μόνο μετά από σαφή οδηγία των αρμοδίων αρχών με στάθμιση κινδύνου/ οφέλους καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το ιωδιούχο κάλιο δεν προστατεύει το υπόλοιπο σώμα από τη ραδιενέργεια ενώ παράλληλα η λήψη του σε απουσία ραδιενεργού ιωδίου είναι δυνατό να προξενήσει βλάβη. 

Μη εγκεκριμένα για το σκοπό αυτό συμπληρώματα διατροφής είναι δυνητικά επικίνδυνα και φυσικά μη αποτελεσματικά.
Η προστατευτική δράση του ιωδιούχου καλίου βασίζεται στο γεγονός ότι υπερπληρώνει το θυρεοειδή με ιώδιο για 24 ώρες από τη λήψη του, εμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο την απορρόφηση ραδιενεργού ιωδίου για το χρονικό αυτό διάστημα.
Η χορήγηση του ιωδιούχου καλίου συστήνεται από κρατική επιτροπή σε περίπτωση αναμενόμενης έκθεσης σε ραδιενέργεια στα άτομα που ανήκουν στις ακόλουθες ομάδες και δεν έχουν ιστορικό αλλεργίας στο ιώδιο:
Νεογέννητα και βρέφη (λαμβάνουν μία και μόνο δόση, καθώς περισσότερες είναι δυνατό να οδηγήσουν σε διαταραχές της φυσιολογικής ανάπτυξης). 

Σε περιπτώσεις που χρειάζεται χορήγηση περισσότερων δόσεων είναι αναγκαία η χρήση ακολούθως ειδικού πρωτοκόλλου παρακολούθησης.
Γυναίκες σε εγκυμοσύνη και θηλάζουσες (λαμβάνουν μόνο μία δόση).
Παιδιά και έφηβοι.
Ενήλικες ηλικίας 18-40 ετών. 

Τα άτομα της ηλικίας αυτής είναι λιγότερο επιρρεπή σε θυρεοειδική βλάβη από ραδιενέργεια σε σχέση με τα άτομα που ανήκουν στις προηγούμενες ομάδες.
Για τα άτομα ηλικίας άνω των 40 ετών δεν συστήνεται η χρήση εκτός περιπτώσεων που δίνεται ρητά σχετική οδηγία λόγω αναμενόμενης πολύ υψηλής έκθεσης του πληθυσμού σε ραδιενέργεια. 

Στις ηλικίες αυτές η πιθανότητα θυρεοειδικής βλάβης από ραδιενέργεια είναι σημαντικά χαμηλότερη. 

Παράλληλα η πιθανότητα ανάπτυξης αλλεργικής αντίδρασης ή και ανεπιθύμητων ενεργειών από τη λήψη του ιωδιούχου καλίου είναι σημαντικά αυξημένη.
Σύμφωνα με το FDA ισχύουν οι ακόλουθες δοσολογίες ανά ηλικία:
Νεογέννητα 0-1 μηνός: 16mg
Βρέφη και μικρά παιδιά: 1-36 μηνών: 32mg
Παιδιά και έφηβοι 3-18 ετών: 65mg
Παιδιά και έφηβοι με σωματικό βάρος άνω των 68kg, ενήλικες και γυναίκες σε εγκυμοσύνη: 130 mg
Η λήψη μιας δόσης προστατεύει το θυρεοειδή για 24 ώρες. 

Συνήθως επαρκεί η χορήγηση μιας και μόνο δόσης σωστά τοποθετημένης χρονικά σε σχέση με την αναμενόμενη έκθεση.
Σε περιπτώσεις που αναμένεται παρατεινόμενη έκθεση σε ραδιενέργεια δίνονται πρόσθετες κρατικές οδηγίες για ανά 24 ώρες χορήγηση για συγκεκριμένο αριθμό ημερών. 

Δεν επιτρέπεται όμως η χορήγηση περαιτέρω της μίας δόσης σε εγκύους, θηλάζουσες και νεογνά.
Η λήψη ιωδιούχου καλίου μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Σημειώνουμε ενδεικτικά γαστρεντερικές διαταραχές, αλλεργικές αντιδράσεις, φλεγμονή σιελογόνων αδένων. 

Ιδιαίτερα στα νεογνά η χορήγηση χωρίς ενδείξεις είναι δυνατό να οδηγήσει σε υποθυρεοειδισμό και μόνιμη εγκεφαλική βλάβη.
Είναι απαραίτητο να γίνει σαφές ότι:
Το ιωδιούχο κάλιο αποτελεί φαρμακευτική ουσία με δυνητικά σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες
Η δοσολογία χορήγησης είναι συγκεκριμένη ανά ηλικιακή ομάδα και οποιοδήποτε άλλο δοσολογικό σχήμα δεν παρέχει προστασία, αντίθετα υποκρύπτει μόνο κινδύνους. Χρησιμοποιούνται για το λόγο αυτό μόνο σκευάσματα εγκεκριμένα για το σκοπό αυτό.
Είναι πολύ σημαντική σε περίπτωση χορήγησης η σωστή χρονική τοποθέτηση της δόσης και για το λόγο αυτό η οδηγία για τη χορήγηση είναι πολύ συγκεκριμένη και δίνεται μόνο από κρατική αρμόδια επιτροπή. 

Σε αντίθετη περίπτωση η λήψη δεν παρέχει ουσιαστικό όφελος ενώ ταυτόχρονα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.

           Διαφορά μεταξύ ιωδιούχου καλίου και ιωδικού καλίου
Η βασική διαφορά μεταξύ του ιωδιούχου καλίου και του ιωδιούχου καλίου είναι ότι το ιωδιούχο κάλιο είναι λιγότερο αποτελεσματικό στην παρεμπόδιση της ακτινοβολίας σε σύγκριση με το ιωδιούχο κάλιο.
Τόσο το ιωδιούχο κάλιο όσο και το ιωδιούχο κάλιο είναι άλατα καλίου και εμφανίζονται ως λευκή κρυσταλλική σκόνη. Και οι δύο αυτές ενώσεις είναι σημαντικές ως διαιτητικά συμπληρώματα. Μία από τις σημαντικότερες εφαρμογές αυτών των ενώσεων είναι στη διαδικασία της δέσμευσης της ακτινοβολίας. Εδώ, το ιωδιούχο κάλιο είναι πιο αποτελεσματικό από το ιωδιούχο κάλιο, επειδή το ιωδιούχο κάλιο έχει κακή διάρκεια ζωής σε ζεστά και υγρά κλίματα.
Τι είναι το ιωδιούχο κάλιο;
Το ιωδιούχο κάλιο είναι μια ανόργανη ένωση που έχει τον χημικό τύπο ΚΙ. 

Σε εμπορική κλίμακα, παράγεται με ανάμιξη υδροξειδίου του καλίου με ιώδιο. 

Εκτός αυτού, είναι χρήσιμο ως φάρμακο και ως συμπλήρωμα διατροφής επίσης. 

Όσον αφορά τις ιδιότητές του, η μοριακή μάζα του ΚΙ είναι 166 g / mol. 

Το σημείο τήξεως είναι 681 ° C και το σημείο βρασμού είναι 1.330 ° C.
Ως φάρμακο, είναι σημαντικό να αντιμετωπιστεί ο υπερθυρεοειδισμός. 

Επιπλέον, είναι πολύ σημαντικό σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης από ακτινοβολίες. 

Ωστόσο, οι επιστήμονες έχουν βρει τώρα ότι αυτή η ένωση είναι λιγότερο αποτελεσματική στην παρεμπόδιση της ακτινοβολίας επειδή έχει κακή διάρκεια ζωής στο ζεστό και υγρό κλίμα.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που οφείλονται στην κατανάλωση ιωδιούχου καλίου περιλαμβάνουν εμετό, διάρροια, κοιλιακό άλγος, εξανθήματα, πρήξιμο των σιελογόνων αδένων κλπ. 

Εκτός αυτού, μερικοί άνθρωποι είναι αλλεργικοί σε αυτό το φάρμακο ενώ άλλοι παρουσιάζουν συμπτώματα όπως πονοκεφάλους, κατάθλιψη.
Τι είναι το Ιωδικό κάλιο;
Το ιωδιούχο κάλιο είναι μια ανόργανη ένωση που έχει τον χημικό τύπο ΚΙΟ3. 

Είναι χρήσιμο για ιωδίωση επιτραπέζιου αλατιού. 

Ως εκ τούτου, είναι πηγή διαιτητικού ιωδίου. 

Για παράδειγμα, είναι ένα συστατικό στο γάλα για βρέφη. 

Όσον αφορά τις ιδιότητές του, η μοριακή μάζα του είναι 214 g / mol. 

Επιπλέον, το σημείο τήξης του είναι 560 ° C και η θέρμανση περαιτέρω θα αποσυνθέσει την ένωση.
Εκτός αυτού, είναι επίσης γνωστό για την ικανότητά του να εμποδίζει την ακτινοβολία σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. 

Στην πραγματικότητα, είναι πιο αποτελεσματικό από το ιωδιούχο κάλιο, καθώς αυτή η ένωση έχει καλύτερη διάρκεια ζωής στο ζεστό και υγρό κλίμα.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ιωδιούχου καλίου και ιωδικού καλίου;
Το ιωδιούχο κάλιο είναι μια ανόργανη ένωση που έχει τον χημικό τύπο ΚΙ. 

Το ιωδιούχο κάλιο είναι μια ανόργανη ένωση που έχει τον χημικό τύπο ΚΙΟ3. 

Η βασική διαφορά μεταξύ του ιωδιούχου καλίου και του ιωδιούχου καλίου είναι ότι το ιωδιούχο κάλιο είναι λιγότερο αποτελεσματικό στην παρεμπόδιση της ακτινοβολίας σε σύγκριση με το ιωδιούχο κάλιο.
Περαιτέρω, η γραμμομοριακή μάζα ιωδιούχου καλίου είναι 166 g / mol, και για το ιωδιούχο κάλιο, είναι 214 g / mol. 

Κατά την εξέταση των σημείων τήξης και βρασμού, το σημείο τήξης του ιωδιούχου καλίου είναι 681 ° C και το σημείο βρασμού είναι 1.330 ° C ενώ το σημείο τήξης του ιωδικού καλίου είναι 560 ° C και η θέρμανση περαιτέρω θα αποσυνθέσει την ένωση.
Κάτω από το infographic παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαφορά μεταξύ ιωδιούχου καλίου και ιωδικού καλίου.

el.classicfoxvalley.com

kidcare.gr

Αγωγή κατά γιατρών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών από τον καθηγητή Βιοχημείας, Κων/νο Πουλά

Για την πανδημία
Αγωγή κατέθεσε ο αναπληρωτής Καθηγητής Βιοχημείας του Πανεπιστημίου Πατρών, Κωσταντίνος Πουλάς κατά 34 συναδέλφων του μελών ΔΕΠ του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστήμιου Πατρών, οι οποίοι υπέγραψαν ψήφισμα που εξεδόθη ως απόφαση συνέλευσης στην οποία μετείχαν οι υπογράψαντες καθηγητές και μέλη ΕΔΙΠ.
Στο εν λόγω ψήφισμα καταγγέλλονται «ως πρόδηλες οι ενέργειες του κ. Πουλά να πλήξει το επιστημονικό κύρος διακεκριμένων μελών ΔΕΠ της Ιατρικής με την προβολή αντιεπιστημονικών θέσεων του που μόνο σύγχυση μπορούν να προκαλέσουν στους πολίτες» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται.
Παράλληλα στο ψήφισμα χαρακτηρίζονται «απρόκλητες και αήθεις επιθέσεις που ενέπλεξαν τους καταξιωμένους συναδέλφους μας σε ανακριτικές διαδικασίες σε μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο, κατά την οποία η ενασχόλησή τους με την αντιμετώπιση του πανδημικού κύματος είναι εξαιρετικά επιβαρυμένη».
Η αναφορά γίνεται για «Καθηγητές του Τμήματός μας κ.κ. Χ. Γώγο. Μ. Μαραγκό, Δ. Βελισσάρη και Κ. Ακινόσογλου, οι οποίοι έχουν κληθεί ως μάρτυρες σε ποινική υπόθεση κατά παντός υπευθύνου, τιμούν το Πανεπιστήμιο Πατρών, την ιατρική κοινότητα και την κοινωνία με τη συνεχή, υψηλού επιπέδου ανιδιοτελή προσφορά τους στον αγώνα κατά της πανδημίας. 

Η προσφορά τους στην αντιμετώπιση της πανδημίας έχει εκτιμηθεί και τιμηθεί από την Πολιτεία, την κοινωνία της Πάτρας και ολόκληρης της χώρας. 

Το Τμήμα Ιατρικής αποφασίζει ομόφωνα να καταδικάσει απερίφραστα τέτοιου είδους φαινόμενα, τα οποία προβάλλουν ανυπόστατες, αντιεπιστημονικές και εν τέλει επικίνδυνες απόψεις για τη δημόσια υγεία.
Να υπενθυμίσουμε ότι ο αν. Καθηγητής Κωσταντίνος Πούλας συμμετείχε στην κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς μέσω της οποίας εκαλούντο να καταθέσουν ως μάρτυρες για την υπόθεση του νευροχειρουργού Φώτη Τζωρτζίδη και συγκεκριμένα να δηλώσουν ποιο «άγνωστο» φαρμακευτικό σκεύασμα του χορήγησαν όταν ενοσηλεύετο με νόσο covid-19 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου και θεραπεύτηκε, με σαφή υπαινιγμό ότι το σκεύασμα δεν ετύγχανε ευρείας χρήσης και δεν χορηγείτο σε άλλους ασθενείς.
Παράλληλα ο αν. Καθηγητής είχε προβάλλει επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και είχε αποστασιοποιηθεί από την εμβολιαστική εκστρατεία.
Με γνώμονα την συγκεκριμένη θέση και στάση του κ. Πουλά στην υπ’ αριθ. 818/26.01.2022 έκτακτη συνεδρίασή του Τμήματος Ιατρικής συνετάχθη το προαναφερόμενο ψήφισμα το οποίο ξεκινούσε καταγγέλλοντας ως απαράδεκτες και προσβλητικές τις επιθέσεις του σε μέλη ΔΕΠ και συγκεκριμένα:« Η Συνέλευση του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών, στην υπ’ αριθ. 818/26.01.2022 έκτακτη συνεδρίασή της, με λύπη και οργή παρακολουθεί, και εκφράζει την έντονη αντίθεσή της, για τις πρόσφατες απαράδεκτες και προσβλητικές επιθέσεις από τον Αναπληρωτή Καθηγητή Πουλά Κωνσταντίνο σε μέλη ΔΕΠ του Τμήματός μας με τεράστια επιστημονική και κοινωνική προσφορά, ιδιαίτερα την περίοδο της πανδημίας COVID-19»

https://www.thebest.gr/article/661659-agogi-kata-giatron-tou-panepistimiakou-nosokomeiou-patron-apo-ton-kathigiti-biochimeias-kon-no-poulas

*Εφημερίδα Γνώμη

Τι τρώγαν οι αρχαίοι;

Τι τρώγαν οι Αρχαίοι; 

Εξαρτάται. 

Σε ποια εποχή, σε ποια πόλη, σε ποια κοινωνική τάξη και από ποιον συγγραφέα έχουμε τις πληροφορίες. 

Ο σίτος ήταν από τις κυριότερες τροφές. 

Όταν σπάνιζε το ψωμί ήταν διατιμημένο και μάλιστα η πολιτεία το μοίραζε με το δελτίο. 

Σημειωτέον ότι και οι δούλοι είχαν το ίδιο δικαίωμα συμμετοχής στην διανομή των δημητριακών στα οποία περιλαμβάνονταν και το κριθάρι. 

Άλλωστε το ψωμί ήταν βασικά από μείγμα σιταριού και κριθαριού.
Οι Ρωμαίοι που είχαν αναγάγει την διατροφή σε ύψιστη τέχνη τους Έλληνες του έλεγαν ”κριθαράνθρωπους”. 

Την εποχή του Ομήρου και στην ύστερη κλασική εποχή (4ος αιώνας π.Χ.) τα γεύματα ήταν λιτά στις περισσότερες οικογένειες. 

Στις υπόλοιπες -και ιδιαίτερα στα σπίτια των νεόπλουτων – τα γεύματα και τα συμπόσια ήταν πλούσια και συχνά βασιλικά. 

Στα δε σπίτια ισχυρών Ρωμαίων η λαιμαργία ήταν αφόρητη.
Ο βαθύπλουτος Ρωμαίος MarcusGaviousApikius που έζησε την εποχή του Χριστού – και που μας άφησε ένα σωρό πολύπλοκες συνταγές – είχε ξοδέψει γύρω στα 500 εκατομμύρια σημερινά Ευρώ για τα συμπόσια που οργάνωνε για τους φίλους του. 

Στο τέλος αυτοκτόνησε, από το φόβο ότι θα πεθάνει από πείνα! 

Ίσως το έλεγαν γιατί ξαφνικά είδε να κατάσχεται η περιουσία του, για ποιος ξέρει τι απάνθρωπες παρανομίες.
Τα γεύματα στα ελληνικά σπίτια, για όσες πόλεις έχουμε πληροφορίες – και γνωρίζουμε περισσότερα για την Αλεξανδρινή εποχή – ήταν χονδρικά όπως και σήμερα:
-Πρόγευμα (διανεστισμός ή ακράτισμα στην ελληνιστική εποχή) συνήθως με ψωμί βουτηγμένο σε άκρατον οίνο.
-Μεσημεριανό γεύμα (άριστον)
-Δείπνο (δείπνον!).
-Μερικοί, αλλά λίγοι, πρόσθεταν ένα τέταρτο γεύμα αργά το απόγευμα (το δειλινόν).
Οι βάσεις της διατροφής των αρχαίων ήταν τα σιτηρά, το έλαιον και ο οίνος. 

Όπως μαθαίνουμε από τους ”Δειπνοσοφιστές” του Αθήναιου [1 . Αθήναιος, 2ος με 3ο αι. μ.Χ. από την Ναυκράτιδα επί του Νείλου, βιολόγος, φυτολόγος, ζωολόγος, γαστρονόμος, διαιτολόγος, ρήτορας και γραμματικός που έζησε στην Αλεξάνδρεια και στη Ρώμη. ], οι Έλληνες είχαν 12 είδη ψωμιού! 

Ανάλογα με το περιεχόμενο, με το ψήσιμο και με την καταγωγή της οικογένειας. 

Η αφρόκρεμα πάντως έτρωγε τον σεμιδαλίτη άρτον, από μείγμα σκληρού σίτου με σιμιγδάλι.
Στην υπόλοιπη διατροφή θα βρούμε το γάλα και το τυρί, το λάχανο, 

το κρεμμύδι, 

τις φακές, 

τα ρεβίθια και μερικά ακόμα λαχανικά. 

Τα κρέατα και τα ψάρια ήταν ακριβά και αρκετά περιορισμένα. 

Κατά τη μυκηναϊκή περίοδο είναι γνωστό πως κατανάλωναν αρνίσιο, βοδινό και μοσχαρίσιο κρέας.

Κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. ο Ησίοδος, περιγράφει στο «Έργα και Ημέραι» την ιδανική αγροτική γιορτή:

«...εἴη πετραίη τε σκιὴ καὶ Βίβλινος οἶνος, μάζα τ᾽ ἀμολγαίη γάλα τ᾽ αἰγῶν σβεννυμενάων, καὶ βοὸς ὑλοφάγοιο κρέας μή πω τετοκυίης πρωτογόνων τ᾽ ἐρίφων·»

«...θα μπορούσα να έχω τη σκιά ενός βράχου και Βίβλινο κρασί, πέτσα και γάλα από κατσίκες που έχουν στερέψει και κρέας δαμάλιδος η οποία τράφηκε στα δάση και που δεν γέννησε ποτέ ή εριφίων από πρώτη γέννα...» 

Ο επιστολογράφος Αλκίφρων [2 . Αλκίφρων, επιστολογράφος, από την Συρία (;) που έζησε στα τέλη του 2ου και στις αρχές πιθανώς του 3ου αιώνα μ.Χ. ], που έγραφε αφηγήματα σε μορφή επιστολής, περιγράφει στις ”Αλιευτικές” ένα ψάρεμα στον Σαρωνικό. 

Επιστρέφοντας στο Φάληρο ο ψαράς έβρισκε να τον περιμένουν οι μικροπωλητές με τον σάκο και την ζυγαριά στον ώμο. 

Διάλεγαν μόνο τα μεγάλα ψάρια γιατί αυτά προτιμούσαν οι Αθηναίοι, κυρίως αυτοί που έμεναν στις αριστοκρατικότερες συνοικίες, όπως αυτές στον λόφο του Φιλοπάππου και στην Πλάκα, γύρω από την αρχαία Αγορά. 

Τα μικρά ψάρια (μαρίδες, σαρδέλες) παρέμεναν στους ψαράδες για οικογενειακή κατανάλωση.
Ο Αλκίφρων έχει και μια ενδιαφέρουσα κατηγορία επιστολών, των ”Παρασίτων”.Παράσιτοι ήταν αυτοί έφταναν απρόσκλητοι όπου ήταν γνωστό ότι ετοιμάζεται πλούσιο γεύμα. 

Για να συμμετάσχουν. Δηλαδή να ”παρασιτιστούν”. 

Ο όρος χρησιμοποιείται σήμερα για τα ραδιοφωνικά παράσιτα (που θέλουν κι′ αυτά να πάρουν μέρος στην εκπομπή!).
Το ”Συμπόσιο” του Πλάτωνα έχει έναν σχετικό και ενδιαφέροντα πρόλογο, που συχνά παραβλέπεται. Αρχίζει με τον Σωκράτη που ανεβαίνει στην Αθήνα ερχόμενος από το Φάληρο, για να πάει στο Συμπόσιο του Αγάθωνα. 

Περνάει μέσα από ένα πυκνό δάσος, έχοντας δεξιά του τον ποταμό Ιλισό. 

Ξαφνικά. τρέχει από πίσω του ένας νεαρός που θέλει να τον συνοδεύσει, ξέροντας για πού πάει ο δάσκαλος. 

Ο Σωκράτης καταλαβαίνει ότι πρόκειται για έναν συμπαθητικό Παράσιτο και τον εισαγάγει στο Συμπόσιο.
Στα Συμπόσια επικρατούσαν τα Ορεκτικά (Τραγύματα) κουκιά, 

στραγάλια και πασατέμπος, οι Δυναμωτικοί μεζέδες (τα Αφροδίσια), 

αυγά, 

χταπόδι, 

σαλιγκάρια και τα Επιδόρπια (Νώγαλα), χουρμάς, 

ρόδι, 

σταφύλι, 

κούμαρα,

σταφίδες.
Η δε Πυραμίς ήταν ένα ειδικό γλύκισμα, που είχε ψηθεί στην πυρά και αποτελούσε το βραβείο του συμπότη που θα έμενε ξύπνιος, πίνοντας μέχρι τις πρωινές ώρες. 

Κατά τον Ηρόδοτο πυραμίς ονομάστηκε και η Αιγυπτιακή Πυραμίδα από πνευματώδεις Έλληνες τουρίστες… Και οβελίσκος, δηλαδή ”σουβλάκι”, ο ιερός Οβελίσκος της Αιγύπτου! (Οβελίσκος = ο μικρός οβελίας).
Τι τρώγαν οι (φτωχότεροι) Αρχαίοι θα μας το πει και ο κωμικός ποιητής Άλεξις [3 Άλεξις, κωμικός ποιητής του 4ου αιώνα π.Χ. από τα Θούρια της Κάτω Ιταλίας, έζησε στην Αθήνα όπου έγραψε 245 κωμωδίες από τις οποίες σώθηκαν μόνο μερικά αποσπάσματα όπως το ”Πιάτο του Φτωχού”. ] σ′ ένα γλαφυρό και χιουμοριστικό απόσπασμα που μετέφρασα,, το μόνο που σώθηκε από άγνωστο έργο του.

Το πιάτο του φτωχού

Φτωχός ο άντρας μου φτωχιά κι′ εγώ,

γριά η κακομοίρα, με κόρη και με γιο

και με τη δούλα αυτήν εδώ την προκομμένη

πέντε είμαστε οι καημένοι.

Μονάχα τρεις από μας απόψε θα δειπνήσουν.

Οι άλλοι δυο μαζί μας θα καθίσουν,

θα μας κοιτούν και λίγο αλεύρι θα τσιμπήσουν.

Χωρίς μια λύρα, τη μοίρα μας θρηνούμε

που δεν έχουμε τίποτα να φάμε και να πιούμε.

Κοιτάξτε κάτωχροι πώς γίναμε, σ′ όλο μας το σώμα,

από την ασιτία κοιτάξτε πώς αλλάξαμε χρώμα.

Κι′ αν θέλετε να μάθετε πιο είναι το μενού

και ρωτάτε τι τρώμε και πώς ζούμε, ιδού :

Κουκιά και πασατέμπο, λούπινα και κρεμμύδια,

μπιζέλια και τζιτζίκια, ρίζες και βελανίδια,

φραγκόσυκα, ρεβίθια και χάρη στην Κυβέλη

της Παναγιάς τα σύκα που άλλος κανείς δε θέλει.-  [4 Κυβέλη, η Πανάγια Μητέρα των Θεών λατρεύονταν και σαν προστάτιδα της φτωχολογιάς.]

*Τι κοινωνιολογικά συμπεράσματα βγάζουμε από το αρχαίο αυτό μπλουζ;
Όλοι έπαιζαν μουσική αλλά λύρα δεν είχε όποιος-όποιος.
Ο φτωχός μπορεί να ήταν φτωχός αλλά δεν του έλειπαν οι δούλοι.
Οι φτωχότεροι από τους φτωχούς την βγάζαν με κατοχικό χυλό τα βράδια.
Το κρέας, τα ψάρια, το ψωμί, το τυρί, οι ελιές, οι φακές, το μέλι και το ταχίνι ήταν πανάκριβα. Και φορολογημένα σε πολλές πόλεις με τα επώνια, το ΦΠΑ της εποχής.
Φαίνεται ότι τα σύκα δεν τα έτρωγαν οι πολύ θρήσκοι γιατί οι συκιές, το κατεξοχήν δέντρο της Κυβέλης*, ήταν ιερές. (Ιδού μια μπηχτή αντικληρική του Άλεξι).
Η κυριότερη απασχόληση των πεινασμένων Αθηναίων ήταν να κοιτάζουν αυτούς που τρώνε (όπως έκαναν όλες οι γυναίκες, τα παιδιά και οι δούλοι που ήταν οι σερβιτόροι των γευμάτων)..
ΑΝΑΦΟΡΕΣ
1. Αθήναιος, 2ος με 3ο αι. μ.Χ. από την Ναυκράτιδα επί του Νείλου, βιολόγος, φυτολόγος, ζωολόγος, γαστρονόμος, διαιτολόγος, ρήτορας και γραμματικός που έζησε στην Αλεξάνδρεια και στη Ρώμη.
2. Αλκίφρων, επιστολογράφος, από την Συρία (;) που έζησε στα τέλη του 2ου και στις αρχές πιθανώς του 3ου αιώνα μ.Χ.
3. Άλεξις, κωμικός ποιητής του 4ου αιώνα π.Χ. από τα Θούρια της Κάτω Ιταλίας, έζησε στην Αθήνα όπου έγραψε 245 κωμωδίες από τις οποίες σώθηκαν μόνο μερικά αποσπάσματα όπως το ”Πιάτο του Φτωχού”.
4. Κυβέλη, η Πανάγια Μητέρα των Θεών λατρεύονταν και σαν προστάτιδα της φτωχολογιάς.

          Η λέξη: λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιοκαραβομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτοκεφαλλιοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγανοπτερύγων είναι γεύμα που αναφέρεται στην κωμωδία Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη.

Το πιάτο είναι φρικασέ, με τουλάχιστον 16 γλυκά και ξινά συστατικά.

Με τη λέξη αυτή ο Αριστοφάνης ήθελε να περιγράψει μονολεκτικά μια μαγειρική συνταγή.

wikipedia.org

wikipedia.org

theancientwebgreece.wordpress.com / Ροβήρος Μανθούλης – Σκηνοθέτης

Ζεϊμπέκικο , ο μοναχικός θρήνος

Το ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται. 

Δεν έχει βήματα είναι ιερατικός χορός με εσωτερική ένταση και νόημα που ο χορευτής οφείλει να το γνωρίζει και να το σέβεται. 

Είναι η σωματική έκφραση της ήττας. 

Η απελπισία της ζωής . 

Το ανεκπλήρωτο όνειρο. 

Είναι το «δεν τα βγάζω πέρα». 

Το κακό που βλέπεις να έρχεται. 

Το παράπονο των ψυχών που δεν προσαρμόστηκαν στην τάξη των άλλων.
Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται ποτέ στην ψύχρα ει μη μόνον ως κούφια επίδειξη.
Ο χορευτής πρέπει πρώτα «να γίνει», να φτιάξει κεφάλι με ποτά και όργανα, για να ανέβουν στην επιφάνεια αυτά που τον τρώνε. 

Η περιγραφή της προετοιμασίας είναι σαφής: 

          Παίξε, Χρήστο, το μπουζούκι, 

          ρίξε μια γλυκιά πενιά, 

         σαν γεμίσω το κεφάλι, 

         γύρνα το στη ζεϊμπεκιά/Τσέτσης
Ο αληθινός άντρας δεν ντρέπεται να φανερώσει τον πόνο ή την αδυναμία του· αγνοεί τις κοινωνικές συμβάσεις και τον ρηχό καθωσπρεπισμό. 

Συμπάσχει με τον στίχο ο οποίος εκφράζει σε κάποιον βαθμό την προσωπική του περίπτωση, γι' αυτό επιλέγει το τραγούδι που θα χορέψει και αυτοσχεδιάζει σε πολύ μικρό χώρο ταπεινά και με αξιοπρέπεια. 

Δεν σαλτάρει ασύστολα δεξιά κι αριστερά· βρίσκεται σε κατάνυξη. 

Η πιο κατάλληλη στιγμή για να φέρει μια μαύρη βόλτα είναι η στιγμή της μουσικής γέφυρας, εκεί που και ο τραγουδιστής ανασαίνει.
Ο σωστός χορεύει άπαξ· δεν μονοπωλεί την πίστα. 

Το ζεϊμπέκικο είναι σαν το «Πάτερ Ημών». 

Τα είπες όλα με τη μία.
Τα μεγάλα ζεϊμπέκικα είναι βαριά, θανατερά: 

     Ίσως αύριο χτυπήσει πικραμένα του θανάτου 

     η καμπάνα και για μένα/Τσιτσάνης

          Τι πάθος ατελείωτο που είναι το δικό μου, 

          όλοι να θέλουν τη ζωή 

          κι εγώ το θάνατό μου/Βαμβακάρης
Το ζεϊμπέκικο δεν σε κάνει μάγκα*· πρέπει να είσαι για να το χορέψεις. 

Οι τσιχλίμαγκες με το τζελ που πατάνε ομαδικά σταφύλια στην πίστα εκφράζουν ακριβώς το χάος που διευθετεί η εσωτερική αυστηρότητα και το μέτρο του ζεϊμπέκικου.
Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται σε οικογενειακές εξόδους ή γιορτές στο σπίτι· απάδει προς το πνεύμα. 

Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν κουτσούβελα που κυκλοφορούν τριγύρω παντελώς αναίσθητα. 

Είναι χορός μοναχικός. 

Όταν το μνήμα χάσκει στα πόδια σου, ο τόπος δεν σηκώνει άλλον. 

Είναι προσβολή να ενοχλήσει μια ξένη κι απρόσκλητη παρουσία. 

Γι' αυτό κάποιοι ανίδεοι αριστεροί διανοούμενοι ερμήνευσαν την επιβεβλημένη ερημία του χορού με τα δικά τους φοβικά σύνδρομα· αποκάλεσαν το ζεϊμπέκικο «εξουσιαστικό χορό», που περιέχει, δήθεν, μια «αόρατη απειλή». 

Είδαν, φαίνεται, κάποιον σκυλόμαγκα να χορεύει και τρόμαξαν. 

Όμως, και έναν κυριούλη αν ενοχλήσεις στο βαλσάκι του, κι αυτός θα αντιδράσει.
Το ζεϊμπέκικο δεν είναι γυναικείος χορός.
Απαγορεύεται αυστηρώς σε γυναίκα να εκδηλώσει καημούς ενώπιον τρίτων· είναι προσβολή γι' αυτόν που τη συνοδεύει. 

Αν δεν είναι σε θέση να ανακουφίσει τον πόνο της, αυτό τον μειώνει ως άντρα και δεν μπορεί να το δεχτεί. Και στο μάτι δεν κολλάει. 

Μια γυναίκα δεν είναι μάγκας· είναι θηλυκό ή τίποτα. 

Κι ένας άντρας, πρώτα αρσενικό και μετά όλα τ' άλλα. 

Αυτό είναι το αρχέτυπο. 

Κι αν το εποικοδόμημα γέρνει καμιά φορά χαρωπά, η βάση μένει ακλόνητη.
Εξαιρούνται οι γυναίκες μεγάλης ηλικίας που μπορεί να έχουν προσωπικά βάσανα: χηρεία ή πένθος για παιδιά.
- Κι όμως είδα σπουδαίο ζεϊμπέκικο από δύο γυναίκες· τη Λιλή Ζωγράφου, που αυτοσχεδίαζε έχοντας αγκαλιάσει τον εαυτό της από τους ώμους με τα χέρια χιαστί σαν αρχαία τραγωδός· και μια νεαρή πουτάνα σε ένα καταγώγιο των Τρικάλων, πιο αυτεξούσια απ' όλους τους αρσενικούς εκεί μέσα.
Η μεγάλη ταραχή είναι οι χωρικοί.
Σε πλατείες χωριών, με την ευκαιρία του τοπικού πανηγυριού ή άλλης γιορτής, κάτι καραμπουζουκλήδες ετεροδημότες χορεύουνε ζεϊμπέκικο στο χώμα· προφανώς για να δείξουνε στους συγχωριανούς τους πόσο μάγκες γίνανε στην πόλη.

Οι άνθρωποι της υπαίθρου δεν έχουν μπει στο νόημα κι ούτε μπορούν να εννοήσουν. 

Τα δικά τους ζόρια είναι κυκλικά· έρχονται, περνάνε και ξαναέρχονται σαν τις εποχές του χρόνου. 

Δεν είναι όλη η ζωή ρημάδι. 

Γι' αυτό χορεύουν εξώστρεφα, κάνουν φούρλες, σηκώνουν το γόνατο ή όλο το πόδι, κοιτάνε τους γύρω αν τους προσέχουν, χαμογελάνε χορεύοντας. 

Μιλάνε με τον Θεό των βροχών και του ήλιου, όχι τον σκοτεινό Θεό του χαμόσπιτου και των καταγωγίων.
Δεν γίνεται καν λόγος για το τσίρκο που χορεύει επιδεικτικά, σηκώνει τραπέζια με τα δόντια και ισορροπεί ποτήρια στο κεφάλι του. 

Ή τη φρικώδη καρικατούρα ζεϊμπέκικου που παρουσιάζουν οι χορευτές στις παλιές ελληνικές ταινίες και προσφάτως στα τηλεοπτικά σόου.
Το ζεϊμπέκικο είναι κλειστός χορός, με οδύνη και εσωτερικότητα. 

Δεν απευθύνεται στους άλλους. 

Ο χορευτής δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον. 

Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, τον οποίο τοποθετεί στο κέντρο του κόσμου. 

Για πάρτη του καίγεται, για πάρτη του πονάει και δεν επιζητεί οίκτο από τους γύρω. 

Τα ψαλίδια, τα τινάγματα, οι ισορροπίες στο ένα πόδι είναι για τα πανηγύρια. 

Το πολύ να χτυπήσει το δάπεδο με το χέρι «ν' ανοίξει η γη να μπει». 

Και, όσο χορεύει, τόσο μαυρίζει.
Πότε μ' ανοιχτά τα μπράτσα μεταρσιώνεται σε αϊτό που επιπίπτει κατά παντός υπεύθυνου για τα πάθη του και πότε σκύβει τσακισμένος σε ικεσία προς τη μοίρα και το θείο . 

Τα παλαμάκια που χτυπάνε οι φίλοι ή οι γκόμενες καλύτερα να λείπουν. 

Ο πόνος του άλλου δεν αποθεώνεται. 

Το πιο σωστό είναι να περιμένουν τον χορευτή να τελειώσει και να τον κεράσουν. 

Να πιούνε στην υγειά του· δηλαδή να του γιάνει ο καημός που τον έκανε να χορέψει.
Ειπώθηκε πως το ζεϊμπέκικο σβήνει.
Ο αρχαϊκός χορός της Θράκης που τον μετέφεραν οι ζεϊμπέκηδες στη Μικρά Ασία και τον επανέφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες του 1922 έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο· δεν έχει θέση σε μια νέα κοινωνία με άλλα αιτήματα και άλλες προτεραιότητες. 

Μπορεί και να γίνει έτσι. 

Αν χαθούν η αδικία, ο έρωτας και ο πόνος· αν βρεθεί ένας άλλος τρόπος που οι άντρες θα μπορούν να εκφράζουν τα αισθήματά τους με τόση ομορφιά και ευγένεια, μπορεί να χαθεί και το ζεϊμπέκικο. 

Όμως βλέπεις μερικές φορές κάτι παλικάρια να γεμίζουν την πίστα με ήθος και λεβεντιά που σε κάνουν να ελπίζεις όχι απλώς για τον συγκεκριμένο χορό, αλλά για τον κόσμο ολόκληρο.
* Ο μάγκας είναι άντρας σεμνός, καλοντυμένος και μοναχικός. 

Δεν είναι επιδεικτικό κουτσαβάκι και αλανιάρης.
Όπως αναφέρεται και στο Μείζον Ελληνικό Λεξικό, «μάγκας: έξυπνος και με συμπεριφορά που ταιριάζει σε άντρα».

kontegiovanni.blogspot.com

antikleidi.com

Άρθρο του Διονύση Χαριτόπουλου στην εφημερίδα Τα Νέα, 14/9/2002.