τα παιδιά μας και εμείς

Υπάρχει μια σιωπηλή τραγωδία που εκτυλίσσεται στα σπίτια μας σήμερα και περιλαμβάνει τα πιο όμορφα κοσμήματά μας: τα παιδιά μας. 

Τα παιδιά μας βρίσκονται σε καταστροφική συναισθηματική κατάσταση! 

Τα τελευταία 15 χρόνια, οι ερευνητές μας δίνουν όλο και πιο ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία σχετικά με μια οξεία και σταθερή αύξηση της παιδικής ψυχικής ασθένειας που τώρα φτάνει σε διαστάσεις επιδημίας:
Τα στατιστικά δεν λένε ψέματα:
• 1 στα 5 παιδιά έχουν προβλήματα ψυχικής υγείας
• Έχει παρατηρηθεί αύξηση 43% στη ΔΕΠΥ
• Παρατηρήθηκε αύξηση 37% στην εφηβική κατάθλιψη
• Έχει παρατηρηθεί αύξηση 200% στο ποσοστό αυτοκτονιών μεταξύ παιδιών ηλικίας 10 έως 14 ετών.
Τι συμβαίνει και τι έχουμε πάθει;
Τα σημερινά παιδιά είναι υπερδιεγερμένα και υπερ-προικισμένα με υλικά πράγματα, αλλά στερούνται τα θεμέλια μιας υγιούς παιδικής ηλικίας όπως:
• Συναισθηματικά διαθέσιμοι γονείς
• σαφώς καθορισμένα όρια
• Ευθύνες
• Ισορροπημένη διατροφή και επαρκής ύπνος
• Κίνηση γενικά αλλά ειδικά σε εξωτερικούς χώρους
• Δημιουργικό παιχνίδι, κοινωνική αλληλεπίδραση, ανεπίσημες ευκαιρίες παιχνιδιού και χώροι πλήξης
Αντίθετα, τα τελευταία χρόνια γέμισαν τα παιδιά:
• Ψηφιακά Αποσπασμένοι Γονείς
• επιεικείς, επιτρεπτικοί γονείς που αφήνουν τα παιδιά να «διοικούν τον κόσμο» και να είναι αυτοί που φτιάχνουν τους κανόνες
• Αίσθηση δικαιώματος, να αξίζεις τα πάντα χωρίς να τα κερδίζεις ή να είσαι υπεύθυνος γι' αυτά
• Ακατάλληλος ύπνος και ανισορροπημένη διατροφή
• Ένας καθιστικός τρόπος ζωής
• Ατελείωτη διέγερση, τεχνολογικές νταντάδες, άμεση ικανοποίηση και καθόλου βαρετές στιγμές
Τι να κάνω;
Αν θέλουμε τα παιδιά μας να είναι ευτυχισμένα, υγιή άτομα πρέπει να ξυπνήσουμε και να επιστρέψουμε στα βασικά. 

Είναι ακόμα καιρός! 

Πολλές οικογένειες βλέπουν άμεσες βελτιώσεις μετά από εβδομάδες εφαρμογής των ακόλουθων συστάσεων:
• Βάλε όρια και θυμήσου ότι εσύ είσαι ο καπετάνιος του πλοίου. 

Τα παιδιά σας θα αισθάνονται πιο ασφαλή γνωρίζοντας ότι έχετε τον έλεγχο της κυβέρνησης.
• Προσφέρετε στα παιδιά έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής γεμάτο με ό,τι χρειάζονται τα παιδιά, όχι μόνο ό,τι θέλουν. 

Μην φοβάστε να πείτε "όχι" στα παιδιά σας αν αυτό που θέλουν δεν είναι αυτό που χρειάζονται.
• Παρέχετε θρεπτική τροφή και περιορίστε το junk food.
• Περάστε τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα σε εξωτερικούς χώρους κάνοντας δραστηριότητες όπως: 

Ποδηλασία, πεζοπορία, ψάρεμα, παρακολούθηση πουλιών/εντόμων
• Απολαύστε ένα καθημερινό οικογενειακό δείπνο χωρίς smartphones ή τεχνολογία να τους αποσπά την προσοχή.
• Παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια σαν οικογένεια ή αν τα παιδιά είναι πολύ μικρά για επιτραπέζια, παρασυρθείτε από τα ενδιαφέροντά τους και αφήστε τα στο παιχνίδι τους. 
• Συμμετέχετε με τα παιδιά σας σε μια εργασία ή μια εργασία νοικοκυριού ανάλογα με την ηλικία τους, δίπλωση ρούχων, 

παραγγελία παιχνιδιών, 

κρέμασμα ρούχων, 

ξεπακετάρισμα φαγητού, 

στρώσιμο τραπεζιού, 

τάισμα του σκύλου κλπ. 
• Εφαρμόστε μια συνεπή ρουτίνα ύπνου για να διασφαλίσετε ότι το παιδί σας κοιμάται. 
Τα προγράμματα θα είναι ακόμη πιο σημαντικά για τα παιδιά σχολικής ηλικίας.
• Διδασκαλία υπευθυνότητας και ανεξαρτησίας. 

Μην τα υπερπροστατεύετε από οποιαδήποτε απογοήτευση ή λάθος. 

Κάνοντας λάθος θα τα βοηθήσει να χτίσουν ανθεκτικότητα και να μάθουν να ξεπερνούν τις προκλήσεις της ζωής,
• Μην φορτώνετε το σακίδιο των παιδιών σας, μην κουβαλάτε τα σακίδια τους, μην τους παίρνετε το έργο που ξέχασαν, μην ξεφλουδίζετε τις μπανάνες τους ή τα πορτοκάλια τους αν μπορούν να το κάνουν μόνοι τουςm 4-5 ετών. 

Αντί να τους δίνετε το ψάρι, δείξτε τους πώς να ψαρεύουν.
• Διδάξτε τους να περιμένουν και να καθυστερούν την ικανοποίηση.
• Δώστε ευκαιρίες για «βαρεμάρα», γιατί η πλήξη είναι η στιγμή που ξυπνά η δημιουργικότητα. Μην αισθάνεστε υπεύθυνοι να διασκεδάζετε πάντα τα παιδιά.
• Μην χρησιμοποιείτε την τεχνολογία ως θεραπεία για την πλήξη, ούτε να την προσφέρετε με το πρώτο δευτερόλεπτο της αδράνειας.
• Αποφυγή χρήσης τεχνολογίας σε γεύματα, 

αυτοκίνητα, εστιατόρια, 

εμπορικά κέντρα. 

Χρησιμοποιήστε αυτές τις στιγμές ως ευκαιρίες κοινωνικοποίησης εκπαιδεύοντας έτσι τους εγκεφάλους να λειτουργούν όταν βρίσκονται σε κατάσταση "βαρεμάρας".
• Βοηθήστε τους να δημιουργήσουν ένα "Boredom Bottle" με ιδέες δραστηριότητας για όταν βαριούνται.
• Να είστε συναισθηματικά διαθέσιμοι για να συνδεθείτε με τα παιδιά και να τους διδάξετε αυτορρύθμιση και κοινωνικές δεξιότητες
• Κλείστε τα τηλέφωνα το βράδυ όταν τα παιδιά πρέπει να πάνε για ύπνο για να αποφύγετε την ψηφιακή απόσπαση της προσοχής.
• Γίνετε συναισθηματικός ρυθμιστής ή προπονητής για τα παιδιά σας. 

Διδάξτε τους πώς να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα δικά τους απωθημένα και θυμό.
• Δείξτε τους να χαιρετούν, 

να παίρνουν σειρά, 

να μοιράζονται χωρίς τίποτα, 

να λένε ευχαριστώ και παρακαλώ, 

να αναγνωρίζουν το λάθος και να ζητούν συγγνώμη, μην τους πιέζετε, να είναι υπόδειγμα για όλες αυτές τις αξίες που ενσταλάζει.
• Συνδεθείτε συναισθηματικά - χαμογελάστε, 

αγκαλιάστε, 

φιληθείτε, 

γαργαληθείτε, 

διαβάστε, 

χορέψτε, 

πηδήξτε, 

παίξτε ή αγκαλιαστείτε
Άρθρο γραμμένο από τον dr. Luis Rojas Marcos εμπνευσμένο από το παιδαγωγικό έργο και τις προτροπές του  dr. Ovide Decroly.

     Ο dr. Luis Rojas Marcos γεννήθηκε στη Σεβίλλη της Ισπανίας to 1943 

Ήταν ένα υπερκινητικό παιδί, αλλά χάρη στην επιμονή της μητέρας του εφάρμοσε την περίσσεια ενέργειάς του στο να παίζει ντραμς σε ένα κουαρτέτο ροκ μουσικής. 

Από πολύ μικρός είχε το επάγγελμα να γίνει γιατρός, ενθαρρύνοντας τις ιστορίες που του είπε η μητέρα του για τον παππού του από τη μητέρα του, έναν αγροτικό γιατρό στο Santander της Ισπανίας.

Αμέσως μετά την αποφοίτησή του από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Σεβίλλης to 1967, μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη όπου ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στην Ψυχιατρική στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης/NYU και στο Bellevue Hospital Center to 1972.

Ταδε έφη Βασίλης Ραφαηλίδης για τον Friedrich Nietzsche

Friedrich Nietzsche - για τον παρεξηγημένο φιλόσοφο ο Βασίλης Ραφαηλίδης είχε πει:
Ο Nietzsche, ο αντίχριστος δεν πολέμησε τον Χριστιανισμό, πολέμησε εκείνον τον χρεοκοπημένο χριστιανισμό, που δεν μπόρεσε να διαφυλάξει τις μεγαλειώδεις επαγγελίες του για την παγκόσμια/οικουμενική Αγάπη.
Και του ρίχτηκαν με λύσσα σχεδόν οι πάντες - και οι μαρξιστες.
Κανέναν δεν βόλευε ο νιτσεϊκός υπεράνθρωπος, που οι ανόητοι τον βάπτισαν Σούπερμαν.
Αλλά ο Σούπερμαν - υπεράνθρωπος - δεν είναι παρά ένα τερατώδες κατασκεύασμα των υπανθρώπων, και έχει τόση σχέση με τον Νίτσε όσο και ο ναζισμός με τη σκέψη του, που οι ναζί την οικιοποιήθηκαν βάρβαρα, όπως τόσο και τόσα άλλα.
Το γεγονός πως η ανόητη και αγράμματη αδερφή οτ Νίτσε έκανε δώρα στον Χίτλερ το μπαστούνι του πιο σπαρακτικού και σπαραγμένου ανθρώπου που περπάτησε ποτέ στη Γη, δεν φτάνει, βέβαια, για να χαρακτηρίσεις ιδεολογικό πρόγονο του Χίτλερ αυτή τη κατασυκοφαντημένη μεγαλοφυία, που ονειρεύτηκε έναν άνθρωπο ξεκομμένο από το κοπάδι των μαζανθρώπων και ικανό για αυτοβελτίωση - αποθέωση, αν προτιμάτε!  

        επιμέλεια κειμένου:ntina - και είναι από τη συλλογή μου "αποκόμματα εφημερίδων"

Ε, ωρέ Μαυροκορδάτε, εσύ την προδοσία μού την έγραψες στο χαρτί, μα εγώ ελπίζω γρήγορα να σου τη γράψω στο κούτελο, για να φανεί ποιος είσαι...

Ο Δημήτρης Φωτιάδης θά έγραφε γι' αυτόν, τον Μαυροκορδάτο, ότι ήταν ο πιό διαβολεμένος απ' όλους τούς Φαναριώτες, πού ήρθανε στήν Ελλάδα.
Τό κακό πού έκανε αυτός ο άνθρωπος δέν λέγεται καί όχι μόνο τό πλήρωσε η γενιά τού Εικοσιένα, αλλά "τό δικό του πνεύμα μέσω τών σύγχρονων πολιτικών κυβερνάει καί δέν μάς αφήνει νά προκόψουμε".

Η δίκη τού Γεώργιου Καραϊσκάκη στις αρχές Απριλίου 1824
Στο επαναστατημένο Μεσολόγγι κουμάντο έκανε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, αρχηγός του αγγλικού κόμματος. 
“Τεσσαρομάτη” τον έλεγε ο Καραϊσκάκης, επειδή φορούσε γυαλιά. 
Ο Καραϊσκάκη, ήταν μεγάλο εμπόδιο για τα προδοτικά σχέδια του Μαυροκορδάτου!

Γι’ αυτό του έκανε τη ζωή δύσκολη με τις διαταγές του. 
Όταν είδε ότι δεν κατάφερνε τίποτα, αποφάσισε να τον βγάλει από τη μέση.
Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, κατά τήν διάρκεια τού φθινοπώρου τού 1823, υπέφερε από τό χτικιό καί είχε αποσυρθεί από τήν ενεργό δράση. 
Προκειμένου νά αποθεραπευθεί πλήρως, εγκατέλειψε τό μοναστήρι τού Προυσσού καί πήγε στήν Κεφαλλονιά όπου διέμεινε μερικούς μήνες.
Στά Επτάνησα εκείνη τήν περίοδο είχαν συρρεύσει χιλιάδες πρόσφυγες από τήν Δυτική Στερεά, κυρίως γυναικόπαιδα, πού ζούσαν στά όρια τής ανέχειας.
Ο "Γιός τής Καλόγριας" είχε αφήσει στή θέση του στον Αντώνη Ζαραλή για να συντηρεί τά στρατιωτικά του τμήματα μέχρι νά επανέλθει ο ίδιος στήν ενεργό δράση.
Ο Καραϊσκάκης αναχώρησε από τό Αργοστόλι γιά τήν Ιθάκη προκειμένου νά συναντήσει τήν οικογένειά του. 
Στό πλοίο είχε συνταξιδιώτη του τόν Άγγλο γιατρό Julius Millingen, ο οποίος ταξίδευε γιά τό Μεσολόγγι.
Ο Καραϊσκάκης ποτέ δεν έκρυψε τήν περιφρόνησή του πρός τήν κυβέρνηση τού Μαυροκορδάτου πού στήριζε όλους αυτούς τούς καπετάνιους, στήν προσπάθειά του νά επιβληθεί σάν πολιτικός αρχηγός στήν Ελλάδα.
Ο Καραϊσκάκης, μόλις συνήλθε από τήν αρρώστεια του, εγκατέλειψε τήν Ιθάκη καί πήγε στό Μεσολόγγι όπου ζήτησε από τόν Μαυροκορδάτο νά διορισθεί αρχηγός τών ελληνικών όπλων τής επαρχίας των Αγράφων, ενώ τού κατήγγειλε και τη δολοφονία στρατιωτών του από τούς αντίπαλους οπλαρχηγούς πού είχαν καταπατήσει το βιλαέτι του.
Ο Μαυροκορδάτος, πού ευνοούσε τον Ράγκο, όχι μόνο δεν δέχθηκε, αλλά κρυφά καί υποχθόνια οργάνωσε σχέδιο γιά νά μπορέσει νά απαλλαγεί από τον ενοχλητικό και απρόβλεπτο Ρουμελιώτη οπλαρχηγό, όπως είχε απαλλαγεί καί από τόν Βαρνακιώτη.
Ο Καραϊσκάκης αντιμετωπίστηκε από τον Μαυροκορδάτο υποτιμητικά καί έτσι αυτός πικραμένος αναχώρησε γιά τό Αιτωλικό, όπου συνάντησε τον Κίτσο Τζαβέλα, ο οποίος ήταν επίσης δυσαρεστημένος μέ τόν Φαναριώτη πολιτικό.
Ενώ ο Κωνσταντίνος Μεταξάς είχε προσπαθήσει νά συμφιλιώσει τούς οπλαρχηγούς μεταξύ τους, ο Μαυροκορδάτος πού τον αντικατέστησε, έκανε το πάν για να τούς διασπείρει το φθόνο και τη διχόνοια.
Οι ραδιουργίες του είχαν προκαλέσει τό μίσος ανάμεσα στούς σημαντικότερους οπλαρχηγούς τής Δυτικής Στερεάς.
Σέ μία περίπτωση, ο οξύθυμος Καραϊσκάκης, σύμφωνα μέ τόν Κασομούλη, εξύβρισε άσχημα τόν Νότη Μπότσαρη καί τόν Νικολό Στουρνάρη, όταν τόν συνάντησαν στό Αιτωλικό, επειδή δέχονταν εντολές από "τό τσογλάνι τού Ρεΐζ εφέντη, τόν τεσσαρομάτη Μαυροκορδάτο".
Εκείνη τήν περίοδο έγιναν ταυτόχρονα στή Ρούμελη δύο πολεμικά γεγονότα.
Ο Ομέρ Βρυώνης κατευθύνθηκε από τά Ιωάννινα στήν Άρτα μέ 3000 άνδρες, ενώ 300 Τούρκοι ιππείς επιχείρησαν νά επιτεθούν από τή Ναύπακτο στό Μεσολόγγι.
Οι Έλληνες όμως πού φύλαγαν τήν Κακιά Σκάλα στήν Κλόκοβα/Παληοβούνα τούς ανάγκασαν νά υποχωρήσουν.
Η αφορμή δόθηκε στόν Μαυροκορδάτο γιά νά στήσει τό κατηγορητήριο κατά τού Καραϊσκάκη, ο οποίος γινόταν όλο καί περισσότερο ενοχλητικός, αφού πρίν από μερικές ημέρες, ο ορεσίβιος αρματολός είχε περάσει στό Μεσολόγγι μέ μερικούς άνδρες του, είχε καταλάβει τή νησίδα Βασιλάδι καί είχε συλλάβει τρείς Μεσολογγίτες προκρίτους.
Αιτία τής συμπεριφοράς του αυτής ήταν ο άγριος ξυλοδαρμός τού ανηψιού του Ψαρογιαννόπουλου από Μεσολογγίτες κατοίκους.
Ο Μαυροκορδάτος αντέδρασε ταχύτατα. 
Κάλεσε τούς οπλαρχηγούς Κώστα Μπότσαρη, 
Νικόλαο Στουρνάρη, 
Γεώργιο Τσόγκα καί Δημήτριο Μακρή, οι οποίοι μέ 1500 άνδρες έδιωξαν τούς ανθρώπους τού Καραϊσκάκη από τό Μεσολόγγι.
Μέ αυτή τήν πολυάριθμη δύναμη παρά τώ πλευρώ του, ο Μαυροκορδάτος συνέλαβε τόν Καραϊσκάκη κατηγορώντας τόν γιά εσχάτη προδοσία.
Ο "εκλαμπρότατος πρίγκηψ" στήριξε τό κατηγορητήριο στήν κατάθεση τού Κωνσταντίνου Βουλπιώτη, ο οποίος υποστήριξε ότι ο Καραϊσκάκης τόν έστειλε στά Ιωάννινα γιά νά ειδοποιήσει τόν Ομέρ Βρυώνη νά σπεύσει νά καταλάβει τό Μεσολόγγι καί τό Αιτωλικό.
Η δίκη στό Αιτωλικό
Η δίκη παρωδία τού Καραϊσκάκη έγινε στήν εκκλησία τής Παναγίας στό Αιτωλικό, τήν 1η Απριλίου 1824 καί κύριο στοιχείο τής κατηγορίας ήταν ότι ο Καραϊσκάκης είχε έρθει σέ συνεννόηση μέ τόν Ομέρ Βρυώνη, προκειμένου νά τόν διευκολύνει νά καταλάβει τό Μεσολόγγι καί τό Αιτωλικό!
Σέ αντάλλαγμα ο Έλληνας οπλαρχηγός θά ελάμβανε τό αρματολίκι τών Αγράφων.
Η αλληλογραφία μεταξύ τού Ομέρ Βρυώνη καί τών Ελλήνων καπεταναίων ήταν ένα συχνό γιά τήν εποχή φαινόμενο, καθώς οι Έλληνες ήλπιζαν σέ πιθανή συνεργασία μέ τόν Αλβανό πασά, ο οποίος είχε ελληνικές ρίζες καί βρισκόταν σέ δυσμένεια από τόν σουλτάνο.
Ένα ελληνοαλβανικό κράτος πού θά προέκυπτε μέ τήν αποτίναξη τής οθωμανικής τυραννίας ήταν ένα σχέδιο πού τό συζητούσαν οι Έλληνες από τήν εποχή τού Αλή πασά.
Ο Μαυροκορδάτος όμως ήθελε από ότι φαίνεται νεκρό τόν Καραϊσκάκη καί μάλιστα πηγές τής εποχής τόν φέρνουν νά έχει πεί:"Μαθαίνω ότι είναι κακά άρρωστος.
Η φθίσις του έφθασεν ως τόν τρίτον βαθμόν. Ίσως ο Θεός μάς απαλλάξει από αυτόν."
Ο Δημήτρης Φωτιάδης θά έγραφε γι' αυτόν, τον Μαυροκορδάτο, ότι ήταν ο πιό διαβολεμένος απ' όλους τούς Φαναριώτες, πού ήρθανε στήν Ελλάδα.
Τό κακό πού έκανε αυτός ο άνθρωπος δέν λέγεται καί όχι μόνο τό πλήρωσε η γενιά τού Εικοσιένα, αλλά "τό δικό του πνεύμα μέσω τών σύγχρονων πολιτικών κυβερνάει καί δέν μάς αφήνει νά προκόψουμε".
Στίς 30 Μαρτίου 1824 συστάθηκε τό στρατοδικείο.
Το κατηγορητήριο δημοσιεύθηκε στήν εφημερίδα "Ελληνικά Χρονικά", η οποία ήταν όργανο τού Μαυροκορδάτου.
Ο Μαυροκορδάτος όρισε σάν δημόσιο κατήγορο και πρόεδρο τον Δεσπότη Άρτας Πορφύριο, ο οποίος και κάθεται επί θρόνου -  και ναι, είναι αυτός που δέκα περίπου μήνες πριν προκάλεσε την οργή του Κολοκοτρώνη και άκουσε από τον θρυλικό Γέρο, μεταξύ άλλων, και τα εξής: "...και μη μου βροντάς εμένα, παπά, το πόδι, γιατί βροντώ το σπαθί και σου κόβω το κεφάλι..." 
Και σε ‘κείνη την περίπτωση ο Πορφύριος λειτουργούσε ως τσιράκι του Μαυροκορδάτου ρίχνοντας τη νόμιμη κυβέρνηση, για να ξαναφέρει τον Φαναριώτη στην εξουσία. 

Και να που τον έφερε... - 
Γύρω από τον Δεσπότη οι "Κριτές".,
κάποιοι αγράμματοι, 
άξεστοι και αδαείς "στρατηγοί", "χιλίαρχοι" και καπεταναίοι, όλοι τους υποτακτικοί του Μαυροκορδάτου. 
Παρόντες οι Νότης Μπότσαρης, 
Νικόλαος Στουρνάρης, 
Γεώργιος Τσόγκας, 
Δήμος Σκαλτσάς, 
Αλέξιος Βλαχόπουλος, 
Δημήτριος Μακρής, 
Γιαννάκης Γιολδάσης, 
Γρηγόριος Λιακατάς, 
Αναγνώστης Καραγιάννης, 
Γιαννάκης Σουλτάνης, 
Τάτσης Μαγγίνας, 
Πάνος Γαλάνης καί Στάθης Κατσαρός.και οι απαραίτητοι ψευδομάρτυρες, με κυριότερο τον Κώστα Βουλπιώτη,
Έπιασαν τα στασίδια και περίμεναν. 
Τα πάντα έχουν συντονιστεί από καιρό. 
Κι ο Μαυροκορδάτος έχει επενδύσει πάνω σε μια τέτοια σύνθεση. 
Οι κατηγορίες πολλές και δεινές. 
"Ο Καραϊσκάκης πήγε με τους Τούρκους, πρόδωσε το Έθνος",  και ναι, θα φέρουν ατράνταχτες αποδείξεις οι μάρτυρες και ειδικά ο Βουλπιώτης! 
Τι διάολο, δε θα μπορέσουν να τον καταδικάσουν; 
Τόση προετοιμασία έχουν κάνει. 
Εξάλλου ήλπιζαν ότι η δίκη θα γίνει ερήμην του Καραϊσκάκη, διότι δεν πίστευαν ότι θα παρουσιαστεί ύστερα από τέτοιες κατηγορίες...

Τους απογοήτευσε όμως και τους ξάφνιασε. 
Ήρθε, παρά το ότι τον έκαιγε η αρρώστια του, και μάλιστα οπλισμένος σαν αστακός. 
Γνώριζε ο Καραϊσκάκης, δεν ήταν κάποιος ανίδεος και ανόητος, έτσι πρώτα έζωσε το Μεσολόγγι με τους πολεμιστές του και μετά φρόντισε πάνω από το μισό ακροατήριο να αποτελείται από τα πρωτοπαλίκαρά του, μαζί τους και ο Κίτσος Τζαβέλας, που περίμεναν ένα νεύμα του καπετάνιου τους για να βγάλουν την κουμπούρα που είχαν κάτω από τη φουστανέλα τους.

Γνώριζε ο Καραϊσκάκης, πως αν φυγοδικούσε, θα φαινόταν στα μάτια των συμπατριωτών του ότι ομολογεί την κατηγορία.
Δεν ήταν ανόητος. 
Ήξερε τι τον περίμενε. 
Γνώριζε πως η σύνθεση του δικαστηρίου ήταν πιασμένη από τον Μαυροκορδάτο που τη διόρισε και την είχε έτοιμη την απόφαση. 
Ποια απόφαση; 
Μα, κατηγορία για εσχάτη προδοσία σε περίοδο πολέμου!
Κι άρχισε το πανηγύρι.
Οι δικαστές κατάλαβαν. 
Έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους, έτρεμε η φωνή τους, τους έπεφταν τα χαρτιά από τα χέρια και κυρίως ρωτούσαν άσχετα. 
Ο Καραϊσκάκης σα να μη συνέβαινε τίποτα απαντούσε ακόμα πιο άσχετα. 
Πέρασαν ώρες πολλές και η δίκη είχε βαλτώσει.
Αφού είδαν κι απόειδαν οι μαυροκορδατικοί έδωσαν το λόγο στον Μεγαπάνου. 
Ούτε σ’ αυτόν απέδωσε σεβασμό ο Καραϊσκάκης. 
Αντί με το κανονικό του όνομα τον αποκαλούσε “κύρ - Πάνο”.
Ο Κασομούλης που ήταν παρών μάς διέσωσε τα όσα ακολούθησαν.
Ο Καραϊσκάκης προσκύνησε τις εικόνες και όπως στάθηκε στη μέση της εκκλησίας τους ρώτησε:
- Πέστε μου, ορθός να σταθώ ή να κάτσω;
- Κάτσε, γιατί είσαι άρρωστος...Του αποκρίθηκε ο Δεσπότης.
Του έδωσαν μάλιστα και προσκέφαλο και κάθισε κατάχαμα πάνω σ’ αυτό. 
Αμέσως ο Πορφύριος άρχισε να εξαπολύει τις κατηγορίες και τέλειωσε ως εξής: ...οι λόγοι σου και όλες οι πράξεις σου σε έφεραν ως το κριτήριο τούτο. 
Λοιπόν, τι απολογίαν έχεις εις όλας αυτάς τας κατηγορίας;
Καραϊσκάκης : Απ’ όλα αυτά που με κατηγοράνε είδηση δεν έχω... Το κριτήριο ας εξετάσει τον Βουλπιώτη, κι εγώ ό,τι και να πάθω απ’ τις μαρτυρίες του – και θάνατο και παλούκι – το δέχομαι μετά χαράς.
Πετάγεται ο έπαρχος Σούτσος και βεβαιώνει και προφορικά έχει ψεύτικο χαρτί που έγραφε ότι ο Καραϊσκάκης τούς είχε πει ότι ήρθε σε συνεννόηση με κάποιους πασάδες, ακούστηκαν και τα ονόματά τους και ότι το Μεσολόγγι θα χαθεί. 
Ο Καραϊσκάκης γυρνάει τότε και ρωτάει τον Σούτσο:
Ο Καραϊσκάκης: Εγώ, μωρέ, σου τα είπα αυτά;
Σούτσος: Μάλιστα.
     Εν συνεχεία πήρε τον λόγο ο Στουρνάρας δείχνοντας μάλλον ευνοϊκή διάθεση προς τον Καραϊσκάκη, αν και ήταν πολέμιός του. 
Ο Καραϊσκάκης τον κοίταξε με συμπάθεια. 
Ακολούθησε όμως έτερος "στρατοδίκης", ο Γρηγόρης Λιακατάς που με τα λόγια του εξόργισε τον κατηγορούμενο, που άφησε την πίκρα του να ξεχειλίσει! 
Κρατήθηκε όμως και είπε:
Καραϊσκάκης : Αν βάλετε θεμέλιο στα λόγια που λέω, εκατό ζωές να ‘χω, δεν γλιτώνω...
     Αυτή του η τοποθέτηση έδωσε αφορμή, για να πάρει τον λόγο άλλος "στρατοδίκης", ο μεγαλοκοτζάμπασης της Ρούμελης Πάνος Γαλάνης/Μεγαπάνος.
Γενικά ο Καραϊσκάκης αντιμετώπισε ειρωνικά καί μέ αστειολογία τίς κατηγορίες τού Μεγαπάνου.
Γαλάνης Μεγαπάνου: "Βρέ ηξεύρομεν Καραϊσκάκη, όπου λέγεις όλο λόγια, μά διατί τά λέγης έτζι;"
Καραϊσκάκης: "Τό έχω χούι κύρ - Πάνο."
Γαλάνης Μεγαπάνου: "Μά γιατί νά τό έχης αυτό τό χούι, ενώ είσαι πενήντα χρόνων;" - ήταν 42 - 
Καραϊσκάκης: "Άμ δέν ημπορώ νά τό κόψω τώρα, κύρ Πάνο. 
Καί σύ, κύρ Πάνο, είσαι ογδόντα χρονών, μά τό χούι δέν τ' αφήνεις νά γαμής - και δε με ακούς" - και ήταν αλήθεια καθώς οι φήμες έλεγαν ότι ο Μεγαπάνου συνέχιζε και σ’ αυτή την ηλικία να είναι μπερμπάντης.
Η στάση του Καραϊσκάκη πείραξε και τον στρατοδίκη καπετάν Γρηγόρη Λιακατά και όπως γράφει στην ιστορική Ανθολογία του ο Βλαχογιάννης ο διάλογος συνεχίζεται:
Λιακατάς: τι κουνιέσαι έτσι καπετά Γιώργη? δεν ξέρεις πως εμείς μπορούμε να σου κόψουμε το κεφάλι?
Καραϊσκάκης: και συ δε μαζώνεις τη γυναίκα σου καπετάν Γρηγόρη!
...και επεμβαίνει πάλι στο διάλογο ο γέρο-Μεγαπάνου που το χούι του τον "υποχρέωνε" να έχει ευκολόλυτη τη βρακοζώνα του 
Μεγαπάνου: αϊ καπετάν Γιώργη, δεν δένεις λίγο τη γλώσσα σου...
Καραϊσκάκης: δέσε και του λόγου σου τη βρακοζώνα σου και γω δένω τη γλώσσα μου!
     Η συμπεριφορά τού υπόδικου χαλάρωσε τήν ένταση καί έφερε πολλούς δικαστές μέ τό μέρος του. 
Οι περισσότεροι κατάλαβαν ότι ο Βουλπιώτης ενεργούσε ως ψευδομάρτυρας.

Και ο Κίτσος Τζαβέλας, σηκώθηκε οργισμένος καί φώναξε:
- "Στρατηγοί, βλέπω ότι αδίκως θέλετε να βάψωμεν τά χέρια μας εις τό αίμα τού αθώου Καραϊσκάκη μέ τίς ψευδείς εξομολογήσεις τού ψευτοβουλπιώτη. 
Εγώ δέν είμαι σύμφωνος, καί άν εσείς αποφασίσετε τόν θάνατόν του, τό αθώον αίμα του νά πέση εις τά κεφαλάς τών πρωταιτίων καί εις τά τέκνα των."
     Σύμφωνα με τους ιστορικούς, η συμπεριφορά του Καραϊσκάκη και οι απαντήσεις του στους κριτές του, σκοπό είχαν να εξευτελίσει το σιχαμερό εκείνο δικαστήριο και να δώσουν θάρρος στα παλικάρια του, όπως βέβαια και έγινε. 
Και όπως χαρακτηριστικά γράφει Κασομούλης: "Τούτο λέγοντας ο Καραϊσκάκης, εκτόπισαν τα γέλια όλοι και κριταί και λαός, και πήγαν πολλοί να λιποθυμήσουν, καθώς κι εγώ ο ίδιος...".
Εν τέλει εκείνη τη μέρα το Κριτήριον διελύθη, διότι ο δημόσιος κατήγορος αναγκάστηκε να διακόψει τη δίκη και όλο το Μεσολόγγι αναρωτιόταν “που βρέθηκε τέτοιος πουτσαράς”.
Ο Μαυροκορδάτος που ύπουλα μεθόδευσε την εξορία του "προδότου και ανθέλληνος Καραϊσκάκη" - όπως χαρακτηριστικά έλεγε, φοβήθηκε τα παλικάρια του ήρωα και δεν τον καταδίκασε σε θάνατο περιμένοντας να πεθάνει απ’ την αρρώστια του.
Κι όταν ο Καραϊσκάκης κίνησε να φύγει με τους δικούς του και περνούσε έξω απ’ το σπίτι που έμενε ο Μαυροκορδάτος, σταμάτησε εκεί, και, παρά το ότι τον έκαιγε ο πυρετός, κρατήθηκε στα πόδια του και μπήκε μέσα. 
Ο Μαυροκορδάτος έκανε το τραπέζι στον Βολπιώτη και στους Κριτές. 
Τους είχε υποχρέωση τεράστια άλλωστε. 
Ο πολέμαρχος στάθηκε μπροστά τους αηδιασμένος και με πολλή οργή είπε στον Βολπιώτη:
- Φάγε, ωρέ Βολπιώτη, φάγε κι εσύ με τον πρίντζιπα και τους καπεταναίους, για να θανατώσεις τον Καραϊσκάκη.
Κι αμέσως φώναξε στον Μαυροκορδάτο:
- Ε, ωρέ Μαυροκορδάτε, εσύ την προδοσία μού την έγραψες στο χαρτί, μα εγώ ελπίζω γρήγορα να σου τη γράψω στο κούτελο, για να φανεί ποιος είσαι... 
Έχετε γεια καπεταναίοι...
- Στο καλό, ώρα σου καλή..., του αποκρίθηκαν.
     Τελικώς η απόφαση ήταν καταδικαστική για τον Καραϊσκάκη, κηρύσσοντάς τον επίβουλο κατά τής πατρίδος καί ένοχο προδοσίας, αλλά λόγω τής παρουσίας πολλών αρματωμένων οπαδών του έξω από τό δικαστήριο, η ποινή δέν ήταν η θανατική όπως ήλπιζε ο Διευθυντής τής Δυτικής Ελλάδος Μαυροκορδάτος, αλλά εξορία από τίς πόλεις τής Αιτωλοακαρνανίας, αφαίρεση όλων τών στρατιωτικών του αξιωμάτων καί υποχρεωτική παραμονή του στά βουνά τών Αγράφων.
Ο ήρωας διατάχθηκε να αποχωρήσει αμέσως από τό Αιτωλικό, αφού ήδη πλησίαζε καί ο στρατηγός Ανδρέας Ίσκος από τό Βάλτο, ο οποίος υποστήριζε ανοικτά τόν Καραϊσκάκη.
Δίνουν διορία στον ήρωα να εγκαταλείψει το Αιτωλικό μέσα σε 48 ώρες παρόλο που τους ζήτησε 5-6 μέρες να ετοιμαστεί γιατί ήταν άρρωστος.
Στίς 3 Απριλίου 1824, ο Καραϊσκάκης μέ 80 στρατιώτες του αναχώρησε από τό Αιτωλικό πάνω σέ φορείο πού τό μετέφεραν τέσσερα παλληκάρια του, διότι υπέφερε από τήν φυματίωση καί δέν μπορούσε νά βαδίσει. 
Περνώντας από τό διευθυντήριο, όπου ήταν συγκεντρωμένοι οι στρατηγοί μέ τόν "τεσσαρομάτη" τούς είπε:
- "Αδελφοί καπεταναίοι. 
Άν μέ καταδικάσατε δικαίως, ο Θεός νά μού τό στείλει τό βόλι εις τό κεφάλι ευθύς, αυτού οπού εβγαίνω. 
Kαί άν αδίκως, νά σάς τό πέμψη εις τό ιδικό σας κεφάλι"
Το εκπληκτικό με τον Καραϊσκάκη που έφυγε κυνηγημένος μόνο με 80 άντρες, είναι ότι παρόλο που τον κυνηγούσαν και Έλληνες και Τούρκοι, από όπου περνούσε χωρικοί έτρεχαν να μπουν στο στρατιωτικό του σώμα και έτσι έφτασε να διαθέτει 1500 ένοπλους όταν συναντήθηκε με άλλους οπλαρχηγούς στο Καρπενήσι που τον δέχτηκαν σαν συμπολεμιστή τους, μετά από 2 μήνες πορεία κυνηγητό και πορεία με το ξυλοκρέβατο στα Άγραφα, μέχρι το μοναστήρι του Προυσού οπού και ανάρρωσε. 
Αυτό που ήλπιζε ο Μαυροκορδάτος, να δει τον Καραϊσκάκη να ζητήσει καταφύγιο στους Τούρκους, όπως είχε αναγκάσει να κάνει έναν άλλο ήρωα μας τον Βαρνακιώτη, δεν το κατάφερε και έτσι ο Καραϊσκάκης συνέχισε τα κατορθώματα του, που έσωσαν την Ρούμελη και την Επανάσταση.
                 επιμέλεια κειμένου:ntina

ωχ παναΐα μου - dolce vita και το φαινόμενο Χάρης

πολλοί, μα πάρα πολλοί  "τέτοιοι χαρακτήρες"  έβαλαν τα δυνατά τους να "δημιουργηθεί"  η μετά covid εποχή που ζούμε...          

                  

o dr. Wilhelm Reich, η οργόνη, ο αιθέρας και η ενέργεια του Χώρου

Ο θρίαμβος του κακού είναι η απραξία του καλού Edmund Burke

"... η βασική αλήθεια σε όλες τις διδασκαλίες της ανθρωπότητας είναι ίδια και καταλήγει σε ένα μόνο κοινό πράγμα: 

Να βρεις το δρόμο σου προς αυτό που νιώθεις όταν αγαπάς πολύ ή όταν δημιουργείς ή όταν χτίζεις το σπίτι σου ή όταν γεννάς τα παιδιά σου ή όταν κοιτάς τα αστέρια τη νύχτα" dr. Wilhelm Reich
     Αιθέρας/Πεμπτουσία και "αιθεροβάμωνες" επιστήμονες
 Αν και θεωρείται επιστημονικά «νεκρός» εδώ κι έναν αιώνα, ο Αιθέρας/Aether εμφανίζεται και πάλι στο προσκήνιο ως μια θεωρία για την ερμηνεία της ανεξήγητης "θάλασσας ενέργειας" και του "κοχλάζοντος κενού', που μας περιβάλει. 
Από την αρχαιότητα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα ο Αιθέρας αποτελούσε το τελευταίο κρίκο που συνέδεε τη Φυσική με τη μεταφυσική. 
Στην αρχαιότητα πίστευαν πως όλος ο κόσμος ήταν γεμάτος από ένα υλικό λεπτό, αέρινο, σχεδόν άυλο, που οι Έλληνες ονόμαζαν Αιθήρ, οι Ινδοί Πράνα και οι Κινέζοι Τσι. 
Ο Πυθαγόρας πίστευε στην ύπαρξη του αιθέρα ως «πέμπτο στοιχείο» της Φύσης, ενώ οι ανατολικοί πολιτισμοί αποκαλούσαν το ίδιο στοιχείο Ακάσα (Akasha).
Ο Αριστοτέλης υποστήριζε πως εκτός από τα τέσσερα στοιχεία, Γη, 
Ύδωρ, 
Αήρ και Πυρ, υπήρχε στη Φύση και ο Αιθήρ. 
Σύμφωνα με την άποψη του ο ουρανός διέφερε θεμελιακά από τον κόσμο, καθώς αποτελούνταν από ένα πέμπτο στοιχείο, τον αιθέρα, που ήταν και η "πέμπτη ουσία" της Φύσης, εξού και η λέξη πεμπτουσία. 
Ο Αριστοτέλης οδηγήθηκε σ’ αυτό το συμπέρασμα επειδή παρατήρησε πως όλα τα ουράνια σώματα είναι φωτεινά, διαγράφουν ατέρμονους κύκλους, είναι άφθαρτα κι αμετάβλητα. Επομένως κάποια άγνωστη μορφή ενέργειας θα έπρεπε να είναι υπεύθυνη γι’ αυτό.
Στους αιώνες που ακολούθησαν οι αλχημιστές, που αναζητούσαν την «πεμπτουσία», κράτησαν ζωντανή τη θεωρία του Αιθέρα. 
Στις συμβολικές απεικονίσεις των αλχημιστών ο Αιθέρας αντιπροσώπευε πάντα το κεφάλι, το "πέμπτο άκρο" του σώματος, ενώ τα υπόλοιπα στοιχεία αντιπροσωπεύονταν από τα άλλα τέσσερα άκρα, χέρια και πόδια. 
Σύμφωνα μ’ αυτούς τους συμβολισμούς ο Αιθέρας θεωρούνταν ανώτερο στοιχείο της Φύσης και η "αιθερική" κατάσταση ως ένα από τα ανώτερα επίπεδα του "πνευματικού σώματος".
Στους επιστημονικούς και φιλοσοφικούς κύκλους η θεωρία του Αιθέρα γνώρισε και πάλι διάδοση τον 17ου αιώνα. 
Ο Ολλανδός αστρονόμος Κρίστιαν Χούχενς/Christiaan Huygens, 1629-1695 πίστευε ότι στο διαστημικό κενό υπήρχε ένα αδιόρατο ρευστό, που "κυμάτιζε" τα φωτόνια, όπως ανάλογα ο αέρας δημιουργούσε κύματα για τη διάδοση του ήχου. 
Το υλικό αυτό το ονόμασε Αιθέρα, από τον Αριστοτέλη. 
Την ίδια άποψη υιοθέτησαν ο Καρτέσιος, ο Κοπέρνικος και ο Νεύτωνας. 
Μάλιστα ο τελευταίος υποστήριξε ότι υπήρχε Αιθέρας, προκειμένου να ικανοποιήσει την ανάγκη του για ένα ακίνητο σύστημα αναφοράς έτσι ώστε να εξηγήσει την κίνηση των ουράνιων σωμάτων.
Τον 19ο αιώνα ο Φάραντεϊ υποστήριξε την ύπαρξη του φωτοβόλου αιθέρα, θέτοντας ταυτόχρονα τις βάσεις του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού. 
Στη συνέχεια ο Τζεημς Κλερκ Μάξγουελ (1831-1878), ορίζοντας τα πεδία ως καταστάσεις μηχανικής συμπίεσης ενός αόρατου αλλά υπαρκτού υλικού που γεμίζει το χώρο, του αιθέρα, πρόσθεσε ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα θα πρέπει να θεωρούνται ως ελαστικές συμπιέσεις του αιθέρα. 
Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα ήταν δονήσεις αυτού του ενδιάμεσου αβαρούς και ρευστού υλικού, εφόσον τα κύματα της θάλασσας είναι δονήσεις του νερού και του ήχου δονήσεις του αέρα.
Σύμφωνα με τον Μάξγουελ το κενό φαινόταν να ενεργεί διηλεκτρικά, σαν να ήταν ηλεκτρικά πολωμένο. 
Προσπάθησε λοιπόν να προσφέρει κάποιο είδος μηχανικού μοντέλου για τη διάδοση του ηλεκτρομαγνητικού κύματος μέσα στο απόλυτο κενό. 
Έτσι φαντάστηκε ότι το κενό γεμίζει από τη μυστηριώδη ουσία του Αιθέρα, που υποστηρίζει και περικλείει τα χρονικά μεταβαλλόμενα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία –κάτι σαν παλλόμενο αλλά αόρατο ζελέ που διαποτίζει το σύμπαν. 
Το τρεμούλιασμα του αιθέρα ήταν η αιτία που το φως ταξίδευε μέσα του, ακριβώς όπως τα κύματα του νερού μεταδίδονται μέσω του νερού και ο ήχος μέσω του αέρα. 
Αυτό το παράξενο υλικό ήταν λεπτό, αέρινο, σχεδόν άυλο. 
Όλα τα ουράνια σώματα περνούσαν μέσα του χωρίς να επιβραδύνονται. 
Ήταν όμως αρκετά συμπαγής ώστε τα εγκάρσια κύματα να διαδίδονται με τεράστια ταχύτητα.
Ανάμεσα στους επιστήμονες του 19ου αιώνα που υπεράσπιζαν τη θεωρία του Αιθέρα ήταν και ο μεγαλοφυής Σερβοαμερικάνος Νίκολα Τέσλα/Nikola Tesla, ο εφευρέτης των επαγωγικών κινητήρων εναλλασσόμενου ρεύματος, που έφεραν επανάσταση στην ηλεκτρομηχανική, καθώς και άλλων 700 πρωτοποριακών ευρεσιτεχνιών. 

Ο Τέσλα υποστήριζε πως: "Ένας ασύρματος πομπός δεν παράγει ερτζιανά κύματα, τα οποία είναι ένας μύθος, αλλά ηχητικά κύματα στον αιθέρα, που συμπεριφέρονται με κάθε τρόπο σαν αυτά στον αέρα, εκτός από το ότι, λόγω της μεγάλης ελαστικής δυνάμεως και εξαιρετικά μικρής πυκνότητας του μέσου, η ταχύτητα τους είναι αυτή του φωτός"
Ο Βίλχελμ Ράιχ την ονομάζει ΟΡΓΟΝΗ
Εχουν αποδειχθεί οι εξής αξιωματικές ιδιότητες του: 

Ο Αιθέρας υπάρχει παντού, γεμίζει όλο το σύμπαν, διαπερνά κάθε ύλη, είναι η πηγή κάθε ενέργειας, μεταβάλλεται σε ύλη ή μάζα. 

Εκπέμπει φως, αλλά είναι διαφανής. 
Δεν υπάρχει θερμότητα στον αιθέρα, δεν υπάρχει απώλεια ενέργειας, παρατηρούμε όμως έναν μεταβολισμό ενέργειας. 
Βρίσκεται πάντοτε σε μια κίνηση κυματοειδή και παλμική. 
Μπορεί να αποδεχτεί ξεκάθαρα παντού με τρόπο οπτικό, θερμικό, ηλεκτροσκοπικό, με μετρητές Geiger. 
Προκαλεί τα φυσικά φαινόμενα που μέχρι σήμερα έμεναν χωρίς εξήγηση.
Ο "θάνατος" του Αιθέρα
Όμως η θεωρία του Αιθέρα δεν έμελλε να έχει πολύ επιστημονική ζωή μπροστά της. 
Το 1887 οι φυσικοί Άλμπερτ Μίκελσον και Έντουαρτ Μόρλεϊ/Albert Michelson-Edward W. Morley, θέλοντας σαν επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του Αιθέρα, πραγματοποίησαν ένα πείραμα που απέδειξε ωστόσο πως αυτό το στοιχείο ήταν ανύπαρκτο! 
Σ’ αυτό το πείραμα απέδειξαν πως η ταχύτητα μιας δέσμης φωτός δεν μεταβάλλεται σε όποια κατεύθυνση ή απόσταση κι αν κινείται στην πειραματική διάταξη. 
Εφόσον λοιπόν δεν βρέθηκαν μεταβολές, αλλά μηδενικό αποτέλεσμα, ο Αιθέρας δεν υπήρχε.
Από τότε η θεωρία του Αιθέρα θεωρούνταν προβληματική και αμφιλεγόμενη. 
Τη χαριστική βολή όμως την έδωσε το 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν με τη Θεωρία της Σχετικότητας/Ε=mc², που έδειξε πως δεν υπήρχε αιθέρας για να στηρίζει τη διάδοση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στο κενό. 
α κύματα διαδίδονται από μόνα τους. 
Διακηρύσσοντας πως τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία αποτελούν αυτούσιες οντότητες, που έχουν την ιδιότητα να ταξιδεύουν στο κενό διάστημα.
Μετά κι από την κατακεραύνωση του Αϊνστάιν ο Αιθέρας θεωρούνταν επιστημονικά νεκρός. Όποιος ασχολούνταν μαζί του θεωρούνταν ρομαντικός, αν όχι αιρετικός. 
Η ενασχόληση με τον Αιθέρα θεωρούνταν ψευδοεπιστήμη και στιγμάτιζε την καλή φήμη των επιστημόνων. 
Με τα χρόνια η λέξη Αιθέρας απέκτησε υποτιμητική σημασία. 
Ακόμη και σήμερα το επίθετο αιθέριος/Ethereal σημαίνει τον φευγάτο, αυτόν που βρίσκεται στον κόσμο του.
Παρ’ όλα αυτά υπήρχαν πάντα επιστήμονες κι ερευνητές που ριψοκινδύνευαν τη φήμη τους ασχολούμενοι με την απαγορευμένη θεωρία του Αιθέρα, ενώ κάποιοι αρνητές αυτής της θεωρίας έγιναν στη συνέχεια οπαδοί της. 
Ακόμη και ο ίδιος ο Αϊνστάιν πραγματοποίησε το 1920 μια ομιλία στο Πανεπιστήμιο Leyden, όπου φαινόταν να είχε μεταβάλει τη στάση του σχετικά με τον Αιθέρα: 

"Ανακεφαλαιώνοντας, μπορούμε να πούμε ότι σύμφωνα με τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας ο χώρος είναι προικισμένος με φυσικές ιδιότητες. 

Υπό αυτή την έννοια συνεπώς υπάρχει ένας Αιθέρας. 

Σύμφωνα με τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας ο χώρος χωρίς τον Αιθέρα είναι αδιανόητος, διότι σ’ έναν τέτοιο χώρο όχι μόνον δεν θα υπήρχε διάδοση του φωτός, αλλά επίσης καμιά πιθανότητα ύπαρξης των προτύπων του χώρου και του χρόνου, και συνεπώς ούτε χωροχρονικό συνεχές"
Νεοαιθεριστές και Αιθερική Τεχνολογία/Aether Technology
Η κβαντική Φυσική καθώς και οι διάφορες θεωρίες για την Ενέργεια του Μηδενικού Σημείου ανάστησαν ως ένα βαθμό την ομιχλώδη και απαγορευμένη θεωρία του Αιθέρα. 
Εμφανίστηκαν έτσι οι λεγόμενοι νεοαιθεριστές, που υποστήριζαν τη σύγκλιση Φυσικής και μεταφυσικής. 
Ένας πρωτοπόρος νεοαιθεριστής ήταν και ο dr. Wilhelm Reich. 
Αυτός ανακάλυψε την οργόνη, μια αρχέγονη κοσμική ενέργεια που βρίσκεται παντού στο σύμπαν, και η οποία έχει σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά του παραδοσιακού Αιθέρα.
Το 1954 ο διακεκριμένος Άγγλος φυσικός P. A. M. Dirac αναρωτήθηκε σοβαρά για τη σκοπιμότητα η επιστήμη να ρίξει μια δεύτερη ματιά στη θεωρία του Αιθέρα: "H φυσική θεωρία που δεν βασίζεται στον αιθέρα φαίνεται πως έφθασε στο ανώτατο στάδιο και στο τέλος των δυνατοτήτων της. Ί

σως δούμε στο Αιθέρα μια νέα ελπίδα για το μέλλον"
Ένας από αυτούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Dirac ήταν και ο E. W. Silvertooth, ένας αμερικανός επιστήμονας από την Ουάσιγκτον. 
Το 1986 ο Silvertooth εκτέλεσε ένα πείραμα χρησιμοποιώντας εξοπλισμό λέιζερ και τις ειδικές γνώσεις του στην προωθημένη οπτική. 
Σ’ αυτό το πείραμα μετρήθηκε η κίνηση της Γης στο διάστημα. 
Υπολογίστηκε πως το ηλιακό μας σύστημα κινείται προς ολοταχώς προς τον αστερισμό του Λέοντα με ταχύτητα 400 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, δηλαδή 144.000 χιλιόμετρα την ώρα! 
Ο Silvertooth πέτυχε εκεί που οι Michelson-Morley απέτυχαν. 
Το γεγονός ότι μπορούσε να ανιχνευθεί η κίνηση της Γης στο διάστημα, σήμαινε ότι πρέπει να υπήρχε ένα σταθερό σημείο αναφοράς, ο Αιθέρας. 
Ο Silvertooth χρησιμοποίησε για τα πειράματα του πανάκριβο εξοπλισμός και η έρευνα του στηρίχθηκε από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ κι από μια άλλη αμυντική υπηρεσία. 
Δεν είναι γνωστό αν επανέλαβε με επιτυχία το πείραμα του. 
Γνωστό είναι πάντως πως ένας Αυστριακός φυσικός υποστήριξε πως και ο ίδιος εντόπισε πειραματικά την ύπαρξη του Αιθέρα.
Σήμερα οι θεωρητικοί του Αιθέρα δεν τον βλέπουν ως ένα αόρατο υγρό, που βρίσκεται παντού στο σύμπαν. 
Αντίθετα λένε ότι είναι ένα σπειροειδές θεμέλιο του σύμπαντος, που δεν μπορεί να μετρηθεί με τα όργανα επειδή κινείται πολύ γρήγορα. 
Ο dr. Moray B. King από τη Γιούτα των ΗΠΑ δεν είναι ο μόνος επιστήμονας της "ενέργειας του χώρου" που πιστεύει πως ο Αιθέρας κινείται με σπειροειδή κίνηση. 
Ο Ινδός επιστήμονας Paramahamsa Tewari έχει την ίδια άποψη. 
Σύμφωνα μ’ αυτή το σύμπαν, σε κάθε κυβικό του εκατοστό, είναι γεμάτο από κολοσσιαία επίπεδα ενέργειας τα οποία κινούνται με εκπληκτικές ταχύτητες σε μορφή δίνης 
Αυτή είναι η αιτία που από τους γαλαξίες μέχρι και τα ηλεκτρόνια κυριαρχεί η σπειροειδής κίνηση.
Γιατί όμως η ενέργεια του Αιθέρα δεν μπορεί να εντοπιστεί και να χρησιμοποιηθεί ακόμη; 
Ένας επιστήμονας περιέγραψε την ενέργεια αυτή σαν δύο γιγάντιους, αόρατους ελέφαντες που σπρώχνουν ταυτοχρόνως από τις δύο πλευρές μια πόρτα.
Όσο κι αν σπρώχνουν με ίσες δυνάμεις, η πόρτα δεν πρόκειται ν’ ανοίξει ούτε από τη μία πλευρά ούτε από την άλλη. 
Η άντληση της αιθερικής ενέργειας απαιτεί μια κατάλληλη διαφορά δυναμικού.
Οι θεωρητικοί της νέας Φυσικής πιστεύουν πως ο Αιθέρας δεν υπακούει στους περιβόητους Νόμους της Θερμοδυναμικής, οι οποίοι υποστηρίζουν πως η ενέργεια δεν μπορεί να δημιουργηθεί ούτε και να καταστραφεί, παρά μόνον ν’ αλλάξει μορφή. 
Γι’ αυτούς η ενέργεια πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει. 
Δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί ή να καταστραφεί. 
Εκείνο που χρειάζεται είναι ένας νέος Αϊνστάιν, που θα ξεπεράσει τους νόμους διατήρησης της ενέργειας και θα δημιουργήσει το θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα στηριχτεί η νέα αιθερική τεχνολογία/Aether Technology.
Το πρόβλημα όμως είναι πως οι άνθρωποι αρνούνται να πιστέψουν πως έχουν απεριόριστες δυνατότητες εμπρός τους, αρκεί να εκμεταλλευτούν σωστά τη νοημοσύνη και τα ένστικτα τους. 
Ο πλανήτης μας ασφυκτιά κάτω από το σημερινό ενεργειακό μοντέλο, που βασίζεται στην καύση των ανθρακούχων ενώσεων. 
Ο θρίαμβος του κακού είναι η απραξία του καλού Edmund Burke
Γιώργος Στάμκος: ερευνητής, συγγραφέας και δημοσιογράφος, δημιουργός του περιοδικού ΖΕΝΙΘ
https://terrapapers.com/etheras-ke-energia-tou-chorou/

https://www.deutschlandfunk.de/psychoanalytiker-wilhelm-reich-das-goettliche-im-leiblichen-100.html

επειδή μου αρέσουν τα εκλεκτά εδέσματα - τηγανίτες με μέλι και κανέλα!

είναι αφράτες,
είναι τραγανές,
είναι λατρεμένες,
είναι θεϊκές!!!!
και χρειάζομε
1 1/2 φλ. αλεύρι ολικής
1 φλυτζάνι μπύρα Weiss
1 ολόφρεσκο αβγό
1 κουταλάκι του γλυκού μέλι
1/3 κουταλάκι του γλυκού τζίντζερ 
1/2 κουταλάκι του γλυκού θαλασσινό αλάτι
1/2  κουταλάκι του γλυκού baking powder
ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
και
σε ένα αναλόγου μεγέθους μπολ ρίχνω το αλεύρι και το baking powder και ανακατεύω 
-. κάνω μια λακουβιτσα στο κέντρο και
-. προσθέτω το μέλι,
το αλάτι,
το τζίντζερ,
το αβγό και ανακατεύω με σύρμα να ανακατευτούν πολύ καλά τα υλικά μου και 
-. προσθέτω τη μπύρα σιγά σιγά για να μην χάσω τον αφρό της
-. συνεχίζω το ανακάτεμα μέχρι τα υλικά μου να έχουν ανακατευτεί πολύ-πολύ καλά 
-. ο χυλός μου δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ σφιχτός, ούτε και πολύ αραιός
και
-. ρίχνω το λάδι μου στο τηγάνι και αφήνω να κάψει
-. παίρνω κουταλιές-κουταλιές από το χυλό μου και τις ρίχνω στο καυτό λάδι
-. τις γυρνάω και
-. τις βγάζω και τις τοποθετώ σε μία πιατέλα, στην οποία έχω βάλει χαρτί κουζίνας, να στραγγίσουν από το λάδι
και
-. τις σερβίρω όπως μου αρέσει-
με καρύδια και μέλι,
με μέλι και κανέλα,
με πετιμέζι - θεϊκή επιλογή, τα παιδιά τη λατρεύουν!
με παγωτό μπανάνας - και εδώ τα παιδιά δεν χάνουν μπουκιά και είναι τρισευτυχισμένα!

με σοκολάτα,

με φρούτα και σοκολάτα...

                                     από τις συνταγές μου:ntina

Να σε λοιπόν, εδώ, να κυνηγάς όλες μαζί αυτές τις σκιές της φαντασίας, κι εκείνες της ζωής...

Πείθομαι όλο και περισσότερο ότι ο κόσμος θέλει να μου πει κάτι, να μου στείλει μηνύματα, αγγέλματα, σήματα (…) 

Είναι κάτι μέρες που το καθετί που βλέπω, μου φαίνεται φορτωμένο με κάποια ιδιαίτερη σημασία: με μηνύματα που θα δυσκολευόμουν να μεταδώσω σε άλλους, να τα συγκεκριμενοποιήσω, να τα μεταφράσω σε λέξεις...

Είμαι ένας ταξιδιώτης πέρα από τον χώρο και τον χρόνο!
Γνωρίζω ότι η ψυχή είναι αιώνια και αιώνια ελεύθερη.
Είμαι εδώ για μια απλή αποστολή - να βοηθήσω στην ενημέρωση,
στην ευαισθητοποίηση,
στην ανάπτυξη,
την τελειοποίηση
Μερικές φορές ξεχνάω την αποστολή μου και η καρμική ενέργεια της γης με αλυσοδένει στην άγνοιά μου.
Αλλά τώρα που γνωρίζω την αποστολή μου και θυμάμαι την αιώνια φύση μου, κανένα σκοτάδι δεν μπορεί ποτέ να με απογοητεύσει και να με αποκαρδιώσει...
Υπάρχει φυσική πραγματικότητα που είναι ανεξάρτητη από εμάς; 
Υπάρχει καθόλου αντικειμενική πραγματικότητα; 
Ή μήπως η δομή των πάντων, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου και του χώρου, δημιουργείται από τις αντιλήψεις εκείνων που τα παρατηρούν;
Και ναι, γνωρίζω πως οι παρατηρητές δημιουργούν τις δομές του χρόνου και του χώρου...
Ακριβώς - και είναι εκατομμύρια σαν εμένα που αρχίζουν να ξυπνούν σε αυτόν τον πλανήτη και να παρατηρούν και να φορτίζουν τη μητέρα γη με την θετική τους/μας ενέργεια!
Ολόκληρο το σπίτι μας θα αλλάξει,
θα μεταμορφωθεί και θα βρεθεί σε μια ανώτερη διάσταση, 
μια διάσταση που κυριαρχείται από φως και αγάπη - δεν θα έχει θέση εδώ η κακία,
η βία,
ο αρνητισμός...
Η συνείδησή μας θα είναι η κινητήρια δύναμη για ότι καλό για την ύπαρξή μας...
Και όλο και περισσότερα όντα θα κατανοούν μέρα με τη μέρα, ότι ο φυσικός κόσμος που αντιλαμβανόμαστε δεν είναι κάτι ξεχωριστό από εμάς, αλλά δημιουργείται από το μυαλό μας καθώς τον παρατηρούμε. 
Και η συνείδησή μας θα διευρύνεται κάθε μέρα
και
θα αγκαλιάζουμε όλα όσα πρόκειται να έρθουν, γνωρίζοντας ότι σαν παρατηρητές συντελούμε και εμείς στην διαμόρφωση της πραγματικότητας!
Και τίποτα δεν θα μπορεί να μας αποκαρδιώσει εκτός και αν συμφωνήσουμε...
και σιγά-σιγά όλο και περισσότερα όντα θα συνειδητοποιήσουν πως είναι ελεύθερα και όχι σκλάβοι των ορέξεων κάποιων κακόβουλων και βίαιων...
Και ναι, θέλω να συμπράξω,

θέλω να συμβάλλω, έτσι που όλο και πιο πολλά όντα να φτάσουν στη φώτιση και να "ξαποστάσουν" για πάντα στη τελειότητα της συνειδητής εξέλιξης!
ναι στην αγάπη και φως...

ntina σε μεταμεσονύχτιες ώρες...

για μελέτη:anagnosi

Η ιστορία της "μαλλιαρής" αγγουρίτσας

Η αγγουρίτσα
Η αγγουρίτσα ή αλλιώς μποράγκο, 
βοράγιο, 
μπουράντζα, 
μποράντζα, 
μποράζα ή μποράγο - Borago officinalis,  απαντάται σχεδόν σε όλη την Ευρώπη και στην Ελλάδα κυρίως στα δυτικά και νότια, σε διαταραγμένα εδάφη.
Η ονομασία του
Το όνομα του, πηγάζει από το λατινικό "burra»-«borra", που σημαίνει "τραχύ, μάλλινο" και αναφέρεται στις  λευκές τρίχες που καλύπτουν το φυτό. 
Μια άλλη εκδοχή της προέλευσης του ονόματος του, είναι πως προέρχεται από την κελτική λέξη "barrach", δηλαδή "γενναίος άνδρας", το οποίο αναφέρεται στις ιδιότητες ευεξίας που έχει. 
Ακόμα, μια τρίτη εκδοχή είναι πως προέρχεται από τις λατινικές λέξεις cor=καρδιά και ago=προάγω και το "officinalis"  που σημαίνει "φαρμακευτικό"
Η ιστορίες του
Ο Πλίνιος, ανέφερε πως "Μια μπύρα του Μπόρατζ θα εξαλείψει τη θλίψη ενός ατόμου και θα κάνει το άτομο χαρούμενο που είναι ζωντανό". 
Επίσης, καταναλώθηκε από σταυροφόρους, πριν τα μεγάλα ταξίδια, αλλά και μονομάχους, πριν τις αψιμαχίες τους. 
Ως "IIanwenlys", δηλαδή "βότανο της ευτυχίας", αναφέρεται στην Ουαλία. 
Οι Κέλτες πολεμιστές, κατανάλωναν οίνο με άρωμα από borago, για ενθάρρυνση στις μάχες.

Άρθρα – Πληροφορίες
http://votaniki.gr/xlorida/eidi/eidi-me-istoria/i-istoria-tis-malliaris-aggoyritsas/

Το εμβόλιο κατά του καρκίνου, η ευλογιά των πιθήκων και ο "καρκίνος" στη δημόσια υγεία - συνέντευξη του dr. Δημήτρη Κούβελα

Ο καθηγητής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ Δημήτρης Κούβελας στο στούντιο του militaire channel απαντά στα ερωτήματα που έχει ο κόσμος. 

Κι επειδή η υγεία είναι βασικός πυλώνας όσων ασχολούνται με την πολιτική δεν θα μπορούσαμε να μη μιλήσουμε για τη συστηματική διάλυση της δημόσιας υγείας.

Ο κ.Κούβελας εκτός από επιστήμονας είναι και επικεφαλής της Πνοής Δημοκρατίας.

                 

Σαν ποίημα, σαν μύθος και πάλι για το χαμομήλι, το αγαπημένο

Βασιζόμενη στους δασκάλους μου και στην όρεξή μου να μαθαίνω όλο και περισσότερα για τα αγαπημένα μου βότανα, είμαι περήφανη που είμαι συνέχεια διδασκόμενη και μανιώδης αναγνώστρια θεμάτων που αφορούν τα βότανα,
τη βοτανολογία και την βοτανοθεραπεία από όλο τον κόσμο!
Ένας από του κλάδους της βοτανολογίας και βοτανοθεραπείας είναι και τα ροφήματα και μένα, μία από τις πολυαγαπημένες μου ασχολίες.
Και ναι, τα ροφήματα αποτελούν  μέρος του ιστού της ανθρωπότητας από αμνημονεύτων χρόνων και με κάθε παραλλαγή ροφήματος, με κάθε “γουλιά” υπάρχει και μια απόλαυση,
μια ανάμνηση,
μια εμπειρία…
Εμένα, ήταν η Μάνα μου που πρώτη αυτή μου έμαθε να αγαπώ τα βότανα και τα ροφήματά τους και  πολλά μου άρθρα είναι αφιερωμένα σε αυτή!
Ήταν και θα είναι πάντα η έμπνευσή μου!
Και το πρώτο από τα ροφήματα που με έμαθε να πίνω, εμένα και τα αδέρφια μου, ήταν το “χαμομήλι” της!
Χειμώνα-καλοκαίρι πίναμε “χαμομήλι”
Ζεστό ή παγωμένο!
Το χειμώνα ζεστό για τα κρυώματα -όπως έλεγε-,
για...

read more:https://botanologia.gr/san-poiima-san-mythos-kai-pali-gia-to-chamomili-to-agapimeno/