Λίγα λόγια για το Αιγαίο την προαιώνια κοίτιδα των Ελλήνων

από το χρονολόγιο του Οδυσσέα Νασιόπουλου - https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0T4eU2UicYuJWxbAtJDH6HtU52ACiSXoMFw82WrkyTeTDALdF7giFyAgQvqsDeVPyl&id=100091277667317
Λίγα λόγια για το Αιγαίο την προαιώνια κοίτιδα των Ελλήνων. 
Η λέξη Αιγαίο προέρχεται από το αἵξ (κατσίκα), παράγωγο του ομηρικού ρήματος αΐσσω (πηδώ, κινούμαι αστραπιαία), οι αρχαίοι Έλληνες συνεκδοχικά συνήθιζαν να αποκαλούν «αίγες» τα κύματα, προφανώς επειδή πηδούν όταν η θάλασσα είναι αγριεμένη. 
Εξ' ου και η ακτή όπου καταλήγουν πηδώντας «οι αίγες της αλός» (τα θαλάσσια κύματα) ονομάστηκε αιγιαλός. 
Εξ’ ου και ο Αιγεύς, ο πατέρας του Θησέως, από το ίδιο ρήμα και η Αιγαί, 
αρχαία πόλη της Ημαθίας και παλαιά πρωτεύουσα της Μακεδονίας η σημερινή Έδεσσα
και η αρχαία πόλη Αἲγειρα της Αχαΐα, αλλά και Αίγυπτος η οποία σύμφωνα με τον Στράβωνα ετυμολογείται από τις λέξεις Αιγαίο και υπτίως η χώρα δηλαδή, που βρίσκεται κάτω (νότια) από το Αιγαίο Πέλαγος.
Το Αιγαίο μαζί με το Ιόνιο κάποτε ήταν μια απέραντη πεδιάδα, την έλεγαν Αιγηίδα, την διέρρεαν ο Αδρίας ποταμός, καταγόμενος από τις Άλπεις και 

ο Αιγαίος ποταμός, κατερχόμενος από την λίμνη τότε του Εύξεινου πόντου, ανατολίκά της σημερινής Εύβοιας υπήρχε λίμνη, λίμνη ήταν και η Θεσσαλία.
Στην Αιγιήδα υπήρξε η πρώτη αρχή του ανθρώπου, του Έλληνα, που τελικά κομματιάστηκε και καταποντίστηκε, συνεπεία γεωλογικών αλλαγών ή και σφοδρών πολέμων με τεχνολογικά μέσα άφθαστα σήμερα. 
Επειδή σ' αυτό τον κόσμο τίποτα δεν είναι καινούργιο και τίποτα που δεν έχει ξαναγίνει. 
Παράλληλα τρεις κατακλυσμοί διαμόρφωσαν καταλυτικά το σημερινό Αιγαίο πέλαγος, του Ωγύγιου, 
του Δευκαλιώνα και 
του Δάρδανου και έφερνε το τέλος κάθε εποχής του ανθρώπου, της αργυρής, της χάλκινης για του δυο πρώτους. 
Στο Αιγαίο ή Αρχιπέλαγος στην λεκάνη της Αν. Μεσογείου μεταξύ Α. Ελλάδας και Μ. Ασίας, 240.000 τ.χλμ. και μέγιστο βάθος 2.249 μέτρα μεταξύ Κρήτης και Κυκλάδων, υπήρξε η κοιτίδα του αξεπέραστου Αιγιακού Ελληνικού πολιτισμού που περιλαμβάνει τον μινωικόν, 
τον μυκηναϊκό, 
τον κυκλαδικόν και τον πολιτισμό της Ηπειρωτικής Ελλάδος. 
Ο Αιγαίος πολιτισμός υπήρξε μακροχρόνιος: 3500 – 1400π.Χ, σύμφωνα με την συμβατική ιστορία. 
Απ’ το Αιγαίο οι Έλληνες εξαπλώθηκαν σ’ όλο το κόσμο, φτιάχνοντας αποικίες Μεγάλη Ελλάδα, Ιωνία, Μ. Ασία, 

Μασσαλία, 

Σκωτία σ΄ όλη την Ευρώπη και ίσως μέχρι την Εσπερία.  
Στο βυθό του Αιγαίου υπάρχουν τα χαλάσματα απ΄ τις ένδοξες, περίλαμπρες πόλεις των πρώτων Ελλήνων, όταν βουτάς στο Αιγαίο ακούς την αρχαία λαλιά μας, το αρχέγονο αίμα να ξυπνά. 
Αυτά τα νησιά είναι σαν λαμπάδες άσβηστες που λάμπει το προαιώνιο Ελληνικό φως του πολιτισμού μας, προς τον ουρανό, της έναστρης καταγωγής, προς τον Θεό των Ελλήνων. 
Η σημερινή εποχή του σιδηρούν γένους των ανθρώπων, του χειρότερου, σκληρότερου που περπάτησε επί γης, πάλι με κατακλυσμό θα χαθεί. 

Και ξανά άλλο γένος ίσως να ξαναϋπάρξει με αφετηρία την Αιγηίδα, αν υπάρξει. 
Φωτό. : Σαντορίνη, Κυκλάδες. Θεία δίκη, ίσως και όχι, ηφαίστειο που ξυπνά, λέει να γκρεμίσει, να διαχωρίσει.

ξινολάχανο, αρμιά, λαχαναρμιά, τα απόλυτα του χειμώνα...

Η λαχαναρμιά είναι χαρακτηριστικό στοιχείο της παραδοσιακής κουζίνας της Βόρειας Ελλάδας. Για να διατηρήσουν τα λάχανα πρόσθεταν αλάτι, 

λεμόνια, 
πολλές φορές και σιναπόσπορο, 
καυτερές πιπεριές ή και ρεβύθια (που επιταχύνουν τη διαδικασία της ζύμωσης), και τα έβαζαν μέσα σε βαρέλια που είχαν κάνουλα στη βάση. 
Ανά τακτά διαστήματα έπαιρναν λίγο από το υγρό του κάτω μέρους και το έριχναν από πάνω. Σε ένα μήνα το λάχανο ήταν έτοιμο να μαγειρευτεί με χοιρινό και να τυλιχτεί σε λαχανοντολμάδες. 
Και εμείς μπορούμε να φτιάξουμε λάχανο αρμιά, ακόμη και να μην έχουμε εύκαιρο ένα βαρελάκι με βρυσάκι. 
Παίρνουμε ένα αφράτο λάχανο και με ένα κοφτερό χέρι κάνουμε μια βαθιά τρύπα εκεί που είναι το κοτσάνι, 
τη γεμίζουμε με χοντρό αλάτι, 
βάζουμε το λάxανο σε ένα ευρύχωρο σκεύος, 
το σκεπάζουμε με αλατόνερο (υπολογίζουμε ένα κουτάλι της σούπας αλάτι για ένα λίτρο νερού), 
ανακατεύουμε καλά, 
προσθέτουμε δύο λεμόνια και τοποθετούμε από πάνω κάτι βαρύ – ένα πιάτο λόγου χάρη. Κάθε δυο τρεις μέρες ανακατεύουμε την άρμη μέχρι να περάσουν τριάντα μέρες και να γίνει.
Όταν είναι έτοιμο το λάχανο μπορούμε να το μαγειρέψουμε με κοτόπουλο, 
γαλοπούλα αλλά και με χοιρινό! - gastronomos.gr

αναλυτικότερες πληροφορίες για το πως κάνουμε ξινολάχανο και στην botanologia.gr - Πως κάνω ξινολάχανο, ένα από τα πολυτιμότερα λαχανικά ζύμωσης

....Είναι σημαντικό όλο το λάχανο να είναι βυθισμένο μέσα στα υγρά, καθώς η ζύμωση είναι μια αναερόβια διαδικασία και αν το λάχανο εκτεθεί στον αέρα πιθανότατα θα μολυνθεί από μικρόβια και μούχλα – αυτό διότι το ξινολάχανο φτιάχνεται με ζύμωση, και μέρα με τη μέρα θα αρχίσει να αφρίζει και να φουσκώνει.
Η ζύμωση, γίνεται μέσω μικροοργανισμών οι οποίοι τρέφονται από τα σάκχαρα  που βρίσκονται στο λάχανο και μέσω της γαλακτικής ζύμωσης.
Το αποτέλεσμα είναι αυτό το ευχάριστα ξινό και εύπεπτο αποτέλεσμα.
Οι μικροοργανισμοί, είναι τα γνωστά μας, προβιοτικά, φίλοι και σύμμαχοι του πεπτικού συστήματος...

read more:https://botanologia.gr/pos-kano-xinolachano-ena-apo-ta-polytimotera-lachanika-zymosis/

Οι φυσικοί ανακάλυψαν ένα παράξενο σωματίδιο που έχει μάζα μόνο όταν κινείται προς μία κατεύθυνση

     Οι φυσικοί βρήκαν ένα πρωτόγνωρο κβαντικό σωματίδιο που έχει μάζα μόνο όταν κινείται προς μία κατεύθυνση. 
     Είναι γνωστό ως semi-Dirac fermion, και η ανακάλυψη θα μπορούσε να αλλάξει την κβαντική φυσική.
     Σε αντίθεση με τα κανονικά κβαντισωματίδια που διατηρούν σταθερή μάζα, το semi-Dirac fermion κινείται σαν να μην έχει μάζα προς μία κατεύθυνση, αλλά συναντά αντίσταση και αποκτά πραγματική μάζα όταν κινείται κάθετα. 
     Αυτή η ασυνήθιστη συμπεριφορά θα μπορούσε να έχει σημαντικές συνέπειες για την κβαντική φυσική και τους ηλεκτρονικούς αισθητήρες.
     Η ερευνητική ομάδα, χρησιμοποιώντας ισχυρά μαγνητικά πεδία και ανάλυση υπέρυθρου φωτός, έπεσε πάνω στην ανακάλυψη απροσδόκητα. 

     Περιγράφουν την κίνηση του σωματιδίου σαν ένα μικροσκοπικό τρένο που αλλάζει ράγες - πετάει χωρίς βάρος προς μια κατεύθυνση αλλά ξαφνικά αποκτά μάζα όταν στρίβει. 
     Ενώ οι πλήρεις δυνατότητές του παραμένουν άγνωστες, η ανακάλυψη αυτή προκαλεί την καθιερωμένη φυσική και ανοίγει νέους δρόμους για την εξερεύνηση κβαντικών υλικών. 
     Οι επιστήμονες επικεντρώνονται τώρα στο να διαλευκάνουν τα υπόλοιπα μυστήρια που κρύβονται πίσω από αυτό το παράξενο οιονεί σωματίδιο.
https://www.facebook.com/ScienceNaturePage/posts/pfbid02pZ4QCbgy5o5imoFTXVKRaHXKBD67kYUs5V2VUNtZWAcgYCtSJreVXxfcWUqCwZ61l
photo:https://chem.noesis.edu.gr/ta-ypoatomika-somatidia
επιμέλεια και μετάφραση:ntina

Πρώτη επίδειξη κβαντικής τηλεμεταφοράς από επιστήμονες του Πανεπιστημίου Northwestern

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Northwestern είναι οι πρώτοι που κατάφεραν με επιτυχία την κβαντική τηλεμεταφορά μέσω ενός καλωδίου οπτικών ινών που μεταφέρει ήδη δεδομένα στο Διαδίκτυο.

Οι επιστήμονες βρήκαν τρόπο να τηλεμεταφέρουν πληροφορίες σχεδόν αμέσως, σε μεγάλες αποστάσεις - όχι σε άθικτες και παρθένες εργαστηριακές συνθήκες, αλλά μέσω πραγματικών καλωδίων διαδικτύου που μεταφέρουν κανονική τηλεπικοινωνιακή κίνηση.

Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στο περιοδικό Optica, εισάγει τη νέα δυνατότητα συνδυασμού της κβαντικής επικοινωνίας με τα υπάρχοντα καλώδια του Διαδικτύου - απλοποιώντας σημαντικά την υποδομή που απαιτείται για προηγμένες τεχνολογίες ανίχνευσης ή εφαρμογές κβαντικής πληροφορικής.

"Αυτό είναι απίστευτα συναρπαστικό, επειδή κανείς δεν πίστευε ότι ήταν δυνατό.

Η εργασία μας δείχνει μια πορεία προς την επόμενη γενιά κβαντικών και κλασικών δικτύων που μοιράζονται μια ενιαία υποδομή οπτικών ινών. 

Ουσιαστικά, ανοίγει την πόρτα για την προώθηση των κβαντικών επικοινωνιών στο επόμενο επίπεδο" δήλωσε ο Prem Kumar του Northwestern, επικεφαλής της μελέτης.

Περιοριζόμενη μόνο από την ταχύτητα του φωτός, η κβαντική τηλεμεταφορά επιτρέπει έναν νέο, εξαιρετικά γρήγορο και ασφαλή τρόπο διαμοιρασμού πληροφοριών μεταξύ απομακρυσμένων χρηστών δικτύου, όπου η άμεση μετάδοση δεν είναι απαραίτητη. 

Η διαδικασία λειτουργεί με την αξιοποίηση της κβαντικής διεμπλοκής, μιας τεχνικής κατά την οποία δύο σωματίδια συνδέονται, ανεξάρτητα από τη μεταξύ τους απόσταση. 

Αντί τα σωματίδια να ταξιδεύουν φυσικά για να μεταφέρουν πληροφορίες, τα διεμπλεκόμενα σωματίδια ανταλλάσσουν πληροφορίες σε μεγάλες αποστάσεις - χωρίς να τις μεταφέρουν φυσικά.

Και πώς λειτουργεί αυτό; 

Όλα οφείλονται στην κβαντική διεμπλοκή*, ένα φαινόμενο όπου δύο σωματίδια συνδέονται μεταξύ τους, ανεξάρτητα από το πόσο μακριά βρίσκονται. 

Αυτό σημαίνει ότι οι πληροφορίες μπορούν να μεταφερθούν χωρίς να ταξιδέψουν φυσικά στο χώρο.

Μέχρι τώρα, τα κβαντικά σήματα θεωρούνταν πολύ ευαίσθητα για να επιβιώσουν παράλληλα με τη συμβατική κυκλοφορία στο διαδίκτυο. 

Θέλω να πω, φανταστείτε να προσπαθείτε να οδηγήσετε ένα ποδήλατο μέσα από ένα τούνελ γεμάτο με φορτηγά που τρέχουν με μεγάλη ταχύτητα... χωρίς να πέσετε. 

Αλλά μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο Northwestern, που χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ, βρήκε έναν τρόπο να περάσει με λιγότερες παρεμβολές. 

Αναλύοντας τον τρόπο με τον οποίο το φως διασκορπίζεται μέσα σε αυτά τα καλώδια, εντόπισαν ένα μήκος κύματος που επέτρεπε στα φωτόνια να ταξιδεύουν πιο ομαλά. 

Τοποθέτησαν το φωτόνιο σε αυτό το βέλτιστο μήκος κύματος και εισήγαγαν ειδικά φίλτρα για τη μείωση του θορύβου από την τυπική κίνηση στο διαδίκτυο.

Για να δοκιμάσουν τα ευρήματά τους, έστησαν ένα καλώδιο οπτικών ινών μήκους 30 χιλιομέτρων, στέλνοντας ταυτόχρονα μέσω αυτού κβαντικές πληροφορίες και κανονικά δεδομένα του διαδικτύου. 

Προς έκπληξή τους, το πείραμα στέφθηκε με επιτυχία! 

Οι κβαντικές πληροφορίες μεταδόθηκαν με επιτυχία, ακόμη και με την πολυάσχολη κίνηση του διαδικτύου να τρέχει μέσα από το καλώδιο.

     *Η κβαντική διεμπλοκή είναι το φαινόμενο κατά το οποίο, δύο σωματίδια, ή κάποιες ομάδες σωματιδίων, τα οποία δημιουργήθηκαν μαζί και αλληλεπιδρούν στενά μεταξύ τους, τότε ανάμεσά τους δημιουργείται μια παράδοξα στενή και μόνιμη σχέση την οποία ονομάζουμε κβαντική διεμπλοκή.

     Έτσι, ασχέτως του πόσο απομακρυσμένα είναι το ένα από το άλλο, αν στο ένα φορτωθεί μια πληροφορία, αυτή σχεδόν ακαριαία μεταφέρεται και στο άλλο. 

     Μένουν δηλαδή σε κατάσταση διεμπλοκής μεταξύ τους, ασχέτως του χώρου που μεσολαβεί πλέον από το ένα στο άλλο.

    Αν στείλουμε το ένα από τα δύο στο άλλο άκρο του σύμπαντος και κάνουμε κάτι σε οποιοδήποτε από τα δύο, το άλλο αντιδρά ακαριαία.

https://www.facebook.com/fromquarktoquasars/posts/pfbid0rWkNc2ucngw3iFXQdJXFcGc3Rknb2s2UpZ7fisT76LHaJtNhB9saTHfhaENsW6LBl

https://news.northwestern.edu/stories/2024/12/first-demonstration-of-quantum-teleportation-over-busy-internet-cables/

https://opg.optica.org/optica/fulltext.cfm?uri=optica-11-12-1700&id=565936

https://engineering.stanford.edu/news/future-quantum-mechanics-unraveling-entanglements-secrets

 επιμέλεια και μετάφραση: ntina

κείμενα και σκέψεις ασύνδετα...ή μήπως όχι;

-. Μα τι είναι…, ρώτησε απότομο ο Όιε, λες και αυτή η ερώτηση που την κρατούσε πολύ καιρό  μέσα του ξέφυγε ξαφνικά από τα χείλη του. 

-. Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να ζουν με τάξη; 

Τι τους εμποδίζει να κλέβουν και να σκοτώνουν;

-. Δεν έχει κανένας τίποτα για του το κλέψουν, απάντησε ο Σεβέκ.

 Αν επιθυμείς κάτι πηγαίνεις στις αποθήκες και το παίρνεις. 

Όσο για τη βία, τέλος πάντων, δε ξέρω, Όιε, εσείς θα με δολοφονούσατε αν το επέτρεπαν οι συνθήκες; 

Αν πραγματικά το θέλατε θα σας εμπόδιζε μήπως κανένας νόμος; 

Ο καταναγκασμός είναι το λιγότερο αποτελεσματικό μέσο για τη διατήρηση της τάξης...

....

...και ήταν ένα μικρό, μικρότατο απόσπασμα από τον αναρχικό των δύο κόσμων της Ursula Le Guin...

     ...ας δούμε και κάποιες άλλες απόψεις...

     ...Συχνά με ρωτούν αν η αναρχία υπήρξε ποτέ στον κόσμο μας, και απαντώ: σχεδόν όλη η καθημερινή σας συμπεριφορά είναι μια αναρχική έκφραση. 
Το πώς συναλλάσσεστε με τους γείτονές σας, 
τους συναδέλφους σας, 
τους υπόλοιπους πελάτες στα εμπορικά κέντρα ή τα παντοπωλεία, καθορίζεται συχνά από λεπτές διαδικασίες διαπραγμάτευσης και συνεργασίας. 
Κοινωνικές δεσμεύσεις, άσχετες με θεσμοθετημένες πράξεις, επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας σε πολυσύχναστους αυτοκινητόδρομους ή σε ουρές ταμείου παντοπωλείου. 
Αν αντιμετωπίζαμε τους συναδέλφους μας στη δουλειά με τον ίδιο εξαναγκαστικό και απειλητικό τρόπο με τον οποίο το κράτος επιμένει να μας αντιμετωπίζει, η εργασία μας θα τερματιζόταν αμέσως. 
Σύντομα θα μέναμε χωρίς φίλους αν απαιτούσαμε να τηρούν συγκεκριμένα πρότυπα συμπεριφοράς που εμείς θα είχαμε επιβάλει στη ζωή τους.
Σε περίπτωση που έρθετε στο σπίτι μας για μια επίσκεψη, δεν θα σας επιβληθεί φόρος, 
δεν θα σας γίνει έρευνα, 
δεν θα σας ζητηθεί να επιδείξετε διαβατήριο ή άδεια οδήγησης, 
δεν θα σας επιβληθεί πρόστιμο, 
δεν θα φυλακιστείτε, 
δεν θα απειληθείτε, 
δεν θα σας περάσουν χειροπέδες και δεν θα σας απαγορευτεί να φύγετε. 
Υποψιάζομαι ότι οι σχέσεις σας με τους φίλους σας διεξάγονται στην ίδια βάση αμοιβαίου σεβασμού. 
Εν ολίγοις, σχεδόν όλες οι συναλλαγές μας με φίλους και αγνώστους βασίζονται σε πρακτικές που είναι ειρηνικές, εθελοντικές και στερούνται εξαναγκασμού....

επιμέλεια κειμένου:ntina

https://reason.com/2004/01/13/mere-anarchy-already-loosed-up/

https://www.lewrockwell.com/2004/01/butler-shaffer/youre-an-anarchist/

Μαθαίνω : επίθετα, για να δούμε τι γνωρίζουμε για αυτά

ΜΑΘΗΜΑ 14ον

Φίλοι μου σήμερα θὰ ῥίξουμε μία ματιὰ στὶς κλίσεις τῶν ἐπιθέτων.
Ἐπίθετα εἶναι οἱ λέξεις ποὺ «τίθενται» ἐπὶ τῶν οὐσιαστικῶν, γιὰ αὐτὸ καὶ λέγονται ἒτσι. (Ἐπὶ + θέτω στὸ οὐσιαστικό.)
Δηλαδὴ στὴν φράσι «ὁ καλὸς ἂνδρας», ἡ λέξις «καλός» εἶναι τὸ ἐπίθετο ποὺ τίθεται «ἐπι» τοῦ οὐσιατικοῦ «ἂνδρας».

Τὰ ἐπίθετα χωρίζονται σέ:

• 1. τρικατάληκτα μὲ τρία γένη, ( μὲ τρεῖς καταλήξεις, μία γιὰ τὸ κάθε γένος). Π.χ. ὁ καλ-ός, ἡ καλ-ή, τὸ καλ-όν.
  Ἂλλο παράδειγμα: ὁ βαθ-ύς, ἡ βαθ-εῖα, τὸ βαθ-ύ.
  Σχηματίζουν τὸ θηλυκὸ κατὰ τὴν Α’ κλίσι (ἡ καλὴ – τῆς καλῆς – τῇ καλῆ, ἡ βαθεῖα – τῆς βαθείας – τῇ βαθεία), καὶ τὸ ἀρσενικὸ καὶ οὐδέτερο κατὰ τὴν Β΄ κλίσι (ὁ καλὸς – τοῦ καλοῦ – τῷ καλῷ, τὸ καλὸν – τοῦ καλοῦ – τῷ καλῷ) ἢ κατὰ τὴν Γ΄ κλίσι (ὁ βαθὺς – τοῦ βαθέως – τῷ βαθεῖ, τὸ βαθὺ – τοῦ βαθέος – τῷ βαθεῖ).
• 2. δικατάληκτα μὲ τρία γένη (τὸ ἀρσενικὸ καὶ θηλυκὸ ἒχουν ἓναν τύπο). Ἂλλα κλίνονται κατὰ τήν Β΄καὶ ἂλλα κατὰ τὴν Γ΄ κλίσι.
  Συνήθως δικατάληκτα ἐπίθετα εἶναι οἱ σύνθετες λέξεις, ὃπως «ὁ – ἡ ἐπιμελής», «τὸ ἐπιμελές», «ὁ – ἡ ἀρτιμελής», «τὸ ἀρτιμελές» κ.λ.π.
  Ἂλλο παράδειγμα εἶναι οἱ λέξεις «ὁ ἂφθον-ος, ἡ ἂφθον-ος» καὶ οὐδέτερον «τὸ ἂφθον-ον».

Προσέξτε: ὁ ἐπιμελ-ὴς (μαθητής), ἡ ἐπιμελ-ὴς (μαθήτρια), τὸ ἐπιμελ-ὲς (παιδί).
ΠΡΟΣΟΧΗ!!!! Ἓνα σύνηθες λάθος ποὺ κάνουν πολλοὶ φίλοι ἀπὸ ἂγνοια, εἶναι στὶς καταλήξεις αὐτῶν τῶν ἐπιθέτων. Ἂς τὰ δοῦμε:

Ἑνικὸς ἀριθμὸς

(ὁ, ἡ ἐπιμελής)

Ὀνομαστική:     ὁ – ἡ ἐπιμελής
Γενική:             τοῦ – τῆς ἐπιμελοῦς
Δοτική:             τῷ – τῇ ἐπιμελεῖ
Αἰτιατική:         τὸν – τὴν ἐπιμελῆ
Κλητική:           ὦ ἐπιμελές!

Πληθυντικὸς ἀριθμὸς

Ὀνομαστική:   οἱ – αἱ ἐπιμελ-εῖς
Γενική:           τῶν ἐπιμελ- ῶν
Δοτική:           τοῖς – ταῖς ἐπιμελ-έσι (ν)
Αἰτιατική:       τοὺς – τὰς ἐπιμελ-εῖς

Κλητική:        ὦ ἐπιμελ – εῖς!

ΟΥΔΕΤΕΡΟ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ!!!

Ἑνικὸς ἀριθμὸς

Ὀνομαστική:  τὸ ἐπιμελὲς
Γενική:          τοῦ ἐπιμελοῦς
Δοτική:           τῷ ἐπιμελεῖ
Αἰτιατική:       τὸ ἐπιμελὲς
Κλητική:         ὦ ἐπιμελὲς

Πληθυντικὸς ἀριθμὸς

Ὀνομαστική:  τὰ ἐπιμελῆ
Γενική:           τῶν ἐπιμελῶν

Δοτική:           τοῖς ἐπιμελέσι
Αἰτιατική:       τά ἐπιμελῆ
Κλητική:         ὦ ἐπιμελῆ!

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!
Τὰ τριγενῆ καὶ δικατάληκτα τὰ προφέρουμε σωστά, ἀλλιῶς φαντάζουμε ἀγράμματοι: ὁ, ἡ ἀρτιμελής, τὸ ἀρτιμελές, καί πληθυντικός: οἱ ἀρτιμελεῖς καὶ τὰ ἀρτιμελῆ!!!!
ΑΥΤΟ εἶναι τὸ βασικότερο σημεῖο τοῦ σημερινοῦ μαθήματος!!!!
Βέβαια στὴν νεοελληνικὴ ἒχουν ἀσελγήσει καὶ στὰ ἐπίθετα καὶ λέγονται «τέρατα» τοῦ τύπου «τοῦ ἐπιμελῆ»….Τί ἀκούγεται σωστότερο, «τοῦ ἐπιμελοῦς μαθητοῦ» ἢ «τοῦ ἐπιμελῆ μαθητοῦ»;
Δὲν λέμε «ὁ διεθνῆ φήμης τραγουδιστής»….ἀλλὰ «ὁ διεθνοῦς φήμης τραγουδιστής»

• 3. μονοκατάληκτα μὲ δύο γένη (δὲν ὑπάρχει οὐδέτερο).
  Π.χ. ὁ – ἡ φυγὰς (τοῦ – τῆς φυγάδος, τῷ – τῇ φυγάδι), ὁ – ἡ πένης(= πτωχός) (τοῦ – τῆς πένητος, τῷ – τῇ πένητι), ὁ – ἡ βλὰξ (τοῦ – τῆς βλακός, τῷ – τῇ βλακί). Αὐτὰ κλίνονται συνήθως καταὰ τὴν γ΄ κλίσι.

Μπορεῖτε νὰ ἀνατρέξετε στὰ προηγούμενα μαθήματα προκειμένου νὰ θυμηθῆτε τὶς κλίσεις τῶν οὐσιαστικῶν. Ἂν ἒχετε ἀκολουθήσει τὶς ὁδηγίες μου καὶ ἒχετε «νοιώσει» τὴν μουσικὴ τῆς γλώσσης μας, θὰ εἶναι ἁπλὸ γιὰ ἐσᾶς νὰ κλίνετε τὰ ἐπίθετα. (Μάθημα 7ον (Α΄κλίσις), μάθημα 8ον (Β΄κλίσις), μάθημα 10ον (Γ΄κλίσις))

Ἂς δοῦμε συνοπτικὰ κάποια παραδείγματα.

Τὰ δευτερόκλιτα τρικατάληκτα (μὲ τρία γένη):
Ἑνικὸς ἀριθμός:           ὁ σοφ-ὸς – τοῦ σοφ-οῦ – τῷ σοφ-ῷ,

                                      ἡ σοφ-ὴ – τῆς σοφ-ῆς – τῇ σοφ-ῇ,
τὸ σοφ-ὸν – τοῦ σοφ-οῦ – τῷ σοφ-ῷ.
Πληθυντικὸς ἀριθμός: οἱ σοφ-οὶ – τῶν σοφ-ῶν – τοῖς σοφ-οῖς,
αἱ σοφ-αὶ – τῶν σοφ-ῶν – ταῖς σοφ-αῖς,
τὰ σοφ-ὰ – τῶν σοφ-ῶν – τοῖς σοφ-οῖς.

Τριγενῆ καὶ δικατάληκτα ἐπίθετα ὃμως, εἶναι καὶ κάποια ποὺ σχηματίζουν τὸν θηλυκὸ τύπο τῆς λέξεως μὲ κατάληξι –α.
Αὐτὸ συμβαίνει ἐπειδὴ πρὶν τὴν κατάληξι τοῦ ἀρσενικοῦ προηγεῖται φωνῆεν ἢ ῥ. Ἒτσι λέμε:
ὁ δίκαι-ος, ἡ δικαί-α, τό δίκαι-ον! ὁ στέρε-ος, ἡ στερε-ά, τὸ στέρε-ον!! ὁ νέ-ος, ἡ νέ-α, τὸ νέ-ον !!!

Ἂς δοῦμε πῶς κλίνονται «ὁ δίκαιος, ἡ δικαία, τὸ δίκαιον»:

Ἑνικός ἀριθμός:               ὁ δίκαι-ος – τοῦ δικαί-ου – τῷ δικαί-ῳ,
ἡ δικαί-α – τῆς δικαί-ας – τῇ δικαί-ᾳ,
τὸ δίκαι-ον – τοῦ δικαί-ου – τῷ δικαί-ῳ.
Πληθυντικός ἀριθμός:    οἱ δίκαι-οι – τῶν δικαί-ων – τοῖς δικαί-οις,
αἱ δίκαι-αι – τῶν δικαί-ων – ταῖς δικαί-αις,
τά δίκαι-α – τῶν διακαί-ων – τοῖς δικαί-οις.

Παρατηροῦμε ὃτι ὁ τόνος τοῦ θηλυκοῦ, ὃταν τὸ ἀρσενικὸ τονίζεται στὴν προπαραλήγουσα, μπαίνει στὴν παραλήγουσα.
Αὐτὸ συμβαίνει ἐπειδὴ τὸ –α τῆς καταλήξεως τοῦ θηλυκοῦ εἶναι μακρόν.
Ἒτσι λέμε: ὁ ἃγιος, ἡ ἁγία, τό ἃγιον.

ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΜΕΛΕΤΗ μπορεῖτε νὰ μεταβῆτε ἐδῶ.

Τριτόκλιτα τρικατάληκτα:

Ἑνικὸς ἀριθμός:              ὁ βαρὺς – τοῦ βαρέ-ος – τῷ βαρ-εῖ,
ἡ βαρεῖα – τῆς βαρείας – τῇ βαρείᾳ,
τό βαρὺ – τοῦ βαρέ-ος – τῷ βαρεῖ.
Πληθυντικὸς ἀριθμός:     οἱ βαρεῖς – τῶν βαρέ-ων – τοῖς βαρέσ-ι,
αἱ βαρεῖαι – τῶν βαρειῶν – ταῖς βαρείαις,
τὰ βαρέ-α – τῶν βαρέ-ων – τοῖς βαρέσι. ***

Μὲ τὶς ἲδιες καταλήξεις κλίνεται ὁ ἣμισυς – ἡ ἡμισεία – τό ἣμισυ – (πληθυντικός) οἱ ἡμίσεις – αἱ ἡμίσειαι – τά ἡμίσεα καί ἡμίση. (Γιὰ τοὺς φίλους μουσικοὺς καὶ ὂχι μόνον)

Ἐπίσης ἒχουμε τὰ τρικατάληκτα σὲ –ας -ασα –αν (πᾶς – πᾶσα – πᾶν), σὲ -εις
–εσσα – εν (χαρίεις – χαρίεσσα – χαρίεν) καὲ σὲ – ων –ουσα –ον (παρὼν – παροῦσα – παρόν).

Ἑνικὸς ἀριθμός:              ὁ πᾶς – τοῦ παντ-ὸς – τῷ παντ-ί,
ἡ πᾶσα – τῆς πάσ-ης – τῇ πάσ-ῃ,
τό πᾶν – τοῦ παντὸς – τῷ παντί.
Πληθυντικὸς ἀριθμός:     οἱ πάντ-ες – τῶν πάντ-ων – τοῖς πᾶσ-ι,
αἱ πᾶσαι – τῶν πασῶν – ταῖς πάσαις,
τὰ πάντα – τῶν πάντων – τοῖς πᾶσι.

Ἑνικὸς ἀριθμός:              ὁ χαρίεις – τοῦ χαρίεντ-ος – τῷ χαρίεντ-ι,
ἡ χαρίεσσα – τῆς χαριέσσης – τῇ χαριέσσι,
τὸ χαρίεν – τοῦ χαρίεντος – τῷ χαρίεντι.
Πληθυντικὸς ἀριθμός:     οἱ χαρίεντ-ες – τῶν χαριέντ-ων – τοῖς χαρίεσι,
αἱ χαρίεσσαι – τῶν χαριεσσῶν – ταῖς χαριέσσαις,
τὰ χαρίεντ-α – τῶν χαριέντ-ων – τοῖς χαρίεσι.

Ἑνικὸς ἀριθμός:             ὁ παρὼν – τοῦ παρόντ-ος – τῷ παρόντ-ι,
ἡ παροῦσα – τῆς παρούσης – τῇ παρούσῃ,
τὸ παρὸν – τοῦ παρόντ-ος – τῷ παρόντ-ι.
Πληθυντικὸς ἀριθμός:    οἱ παρόντ-ες – τῶν παρόντ-ων – τοῖς παροῦσ-ι,
αἱ παροῦσαι – τῶν παρουσῶν – ταῖς παρούσαις,
τὰ παρόντ-α – τῶν παρόντ-ων – τοῖς παροῦσ-ι.

Καὶ τέλος ἂς δοῦμε τριγενῆ καὶ δικατάληκτα ποὺ κλίνονται ὡς τριτόκλιτα:

Ἑνικὸς ἀριθμός:               ὁ, ἡ εὐδαίμων – τοῦ, τῆς εὐδαίμον-ος – τῷ, τῇ εὐδαίμον-ι,
οὐδέτερον:    τὸ εὐδαίμον – τοῦ εὐδαίμον-ος – τῷ εὐδαίμον-ι.
Πληθυντικὸς ἀριθμός:     οἱ, αἱ εὐδαίμονες – τῶν εὐδαιμόν-ων – τοῖς, ταῖς εὐδαίμοσι,
οὐδέτερον:    τὰ εὐδαίμον-α – τῶν εὐδαιμόν-ων – τοῖς εὐδαίμοσ-ι.

Κατὰ τὸν ἲδιον τρόπο κλίνονται «ὁ σόφρων», «ὁ βασιλόφρων», «ὁ παράφρων» κ.ἂ.

Πάντοτε νὰ θυμόμαστε ὃτι στὶς σύνθετες λέξεις, κλίνουμε τὴν λέξι κατὰ τὸ δεύτερο συνθετικό.
Π.χ. ὁ κατ-αγγέλων – τοῦ κατ-αγγέλοντος – τῷ κατ-αγγέλοντι κ.λ.π.
Τὸ δεύτερο συνθετικὸ τῆς λέξεως, «ὁ ἀγγέλων», εἶναι τριτόκλιτη καὶ ὡς τέτοια κλίνεται ἡ λέξις. Μέ τὸ ἲδιο σκεπτικό, τὸ ἐπίθετο «ὁ – ἡ εὒχαρις», ποὺ ἐπίσης ἒχει ὡς δεύτερο συνθετικὸ τὴν τριτόκλιτη λέξι «ἡ χάρις», θὰ κλιθῆ στὴν γενική: «τοῦ – τῆς εὐ-χάριτος», ἀφοῦ «ἡ χάρις» κλίνεται «ἡ χάρις, τῆς χάριτ-ος, τῇ χάριτ-ι» κ.λ.π.

ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΜΕΛΕΤΗ μπορεῖτε νὰ μεταβεῖτε ἐδῶ. 

*** Ἐπειδή ὃσοι παρακολουθοῦν τὰ μαθήματα μὲ συνέπεια ἒχουν φθάσει σὲ καλὸ γνωσιακὸ ἐπίπεδο, καὶ πρὸς χάριν οἰκονομίας χώρου, δὲν θεωρῶ σκόπιμο νὰ κλίνῳ τὰ ὀνόματα σὲ ὃλες τὶς πτώσεις. Ὃσοι ἐπιθυμοῦν μποροῦν νὰ δοῦν λεπτομερῶς τὶς κλίσεις τῶν ἐπιθέτων στοὺς παραπάνω προτεινομένους ἱστοτόπους, καθὼς κι ἐδῶ. 

Χρύσα Λίνδου

https://filonoi.gr/2015/01/16/httpfilonoi-gr20141024xr-mathhmata-arxaion-ellhnikon-14on/

Οι καλύτεροι τρόποι χρήσης βοτάνων και μπαχαρικών για τις ρευματικές παθήσεις

Η οστική αδυναμία επηρεάζει τη δύναμη και την ευελιξία της υγείας των οστών μας.
Τα βότανα και τα μπαχαρικά παρουσιάζουν αντιφλεγμονώδη και αντιαρθριτικά αποτελέσματα με ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες.
Η βοτανοθεραπεία συνιστάται για την οστεοαρθρίτιδα και τη ρευματοειδή αρθρίτιδα για τη μείωση του πόνου στις αρθρώσεις,
της φλεγμονής,
του πρηξίματος και της δυσκαμψίας…
Η επιβάρυνση από τον πόνο στις αρθρώσεις και τα οστά αυξάνεται συνεχώς στον λεγόμενο πολιτισμένο κόσμο.
Αυτό μπορεί να οφείλεται στους παράγοντες του σωματικού βάρους,
σε κάποιον τραυματισμό,
σε υψηλά επίπεδα δραστηριοτήτων,
στην ηλικία,
στον τρόπο ζωής,
στα χαμηλά επίπεδα ασβεστίου στο σώμα μας,
σε κάποια πάθηση...

read more:https://botanologia.gr/oi-kalyteroi-tropoi-chrisis-votanon-kai-mpacharikon-gia-tis-reymatikes-pathiseis/

Πολλές φορές τα λόγια είναι φτωχά και δεν μπορούν να αποδώσουν το μέγεθος των γεγονότων

Με τι λόγια να περιγράψεις μία τέτοια συγκέντρωση;

Πολλές φορές τα λόγια είναι φτωχά και δεν μπορούν να αποδώσουν το μέγεθος των γεγονότων.

Σήμερα 26 Ιανουαρίου και ώρα 12 το μεσημέρι το Σύνταγμα ήταν αδύνατον να χωρέσει άλλο κόσμο, δεν υπήρχε σπιθαμή χώρου κενή...

Αφήνω τις φωτογραφίες, τις λίγες που κατάφερα να τραβήξω, να δείξουν, όσο μπορούν, το μεγαλείο της συγκέντρωσης...

Τέμπη - 26/01/2025, η μεγαλειώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα...

Λίγα λόγια για τον νεοφιλελεύθερισμό.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι μια έννοια που έχει συγκεντρώσει σημαντική προσοχή στους ακαδημαϊκούς και πολιτικούς διαλόγους. 
Ο ορισμός του, ωστόσο, παραμένει αμφισβητούμενος, αντανακλώντας τις διαφορετικές προοπτικές και ερμηνείες που περιβάλλουν αυτή την ιδεολογία.  
Σύμφωνα με τον David Harvey, ο νεοφιλελευθερισμός μπορεί να οριστεί ως "μια θεωρία πολιτικών οικονομικών πρακτικών που προτείνει ότι η ανθρώπινη ευημερία μπορεί να προωθηθεί καλύτερα με την απελευθέρωση των ατομικών επιχειρηματικών ελευθεριών και δεξιοτήτων μέσα σε ένα θεσμικό πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από ισχυρά δικαιώματα ατομικής ιδιοκτησίας, ελεύθερες αγορές και ελεύθερο εμπόριο"
Ο ορισμός αυτός αναδεικνύει τις κεντρικές αρχές του νεοφιλελευθερισμού, τονίζοντας την έμφαση που δίνει στην απορρύθμιση, την ιδιωτικοποίηση και τις πολιτικές προσανατολισμένες στην αγορά. 
Ο Michel Foucault, προσφέρει μια ξεχωριστή προοπτική για τον νεοφιλελευθερισμό. 
Υποστηρίζει ότι ο νεοφιλελευθερισμός ξεπερνά το να είναι απλώς ένα οικονομικό δόγμα και επεκτείνεται σε ένα ευρύτερο σύνολο αρχών διακυβέρνησης. 
Ο Foucault υποστηρίζει ότι ο νεοφιλελευθερισμός δίνει έμφαση στη διακυβέρνηση των ατόμων μέσω τεχνικών αυτοπειθαρχίας και αυτοκυβέρνησης, προωθώντας την ιδέα μιας αυτορυθμιζόμενης αγοράς και ενισχύοντας τις επιχειρηματικές υποκειμενικότητες 
Κατά την άποψη αυτή, ο νεοφιλελευθερισμός περιλαμβάνει όχι μόνο οικονομικές πολιτικές αλλά και ένα ήθος που διαπερνά διάφορες πτυχές της κοινωνίας. 
Ενώ ο νεοφιλελευθερισμός έχει χαιρετιστεί ως μέσο για την επίτευξη οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας, έχει επίσης αντιμετωπίσει κριτική από διάφορες πλευρές. 
Η Wendy Brown, υποστηρίζει ότι ο νεοφιλελευθερισμός υπονομεύει τη δημοκρατία, καθώς υποβιβάζει τους πολίτες σε καταναλωτές και προωθεί τον ορθολογισμό της αγοράς έναντι της δημόσιας διαβούλευσης. 
Υποστηρίζει ότι αυτή η αγοροκεντρική προσέγγιση διαβρώνει τα δημόσια αγαθά και προάγει μια κουλτούρα ατομικισμού, επιδεινώνοντας τις κοινωνικές ανισότητες. 
Μια άλλη εξέχουσα επικριτής, η Naomi Klein, υποστηρίζει ότι ο νεοφιλελευθερισμός επιδεινώνει την παγκόσμια κλιματική κρίση. 
Υποστηρίζει ότι η νεοφιλελεύθερη έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη και στις απεριόριστες δυνάμεις της αγοράς διαιωνίζει την περιβαλλοντική υποβάθμιση και παρεμποδίζει τις προσπάθειες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Η κριτική αυτή αναδεικνύει τις εντάσεις μεταξύ της ιεράρχησης των οικονομικών συμφερόντων από τον νεοφιλελευθερισμό και του επείγοντος χαρακτήρα της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας. Ο αντίκτυπος του νεοφιλελευθερισμού εκτείνεται πολύ πέρα από τα μεμονωμένα έθνη, επηρεάζοντας την παγκόσμια διακυβέρνηση και τις διεθνείς σχέσεις. 
Ο David Held, περιγράφει τον νεοφιλελευθερισμό ως μια μορφή παγκόσμιας διακυβέρνησης που δίνει έμφαση σε πολιτικές προσανατολισμένες στην αγορά, στην απορρύθμιση και στη διεθνή οικονομική ολοκλήρωση.
Υποστηρίζει ότι ο νεοφιλελευθερισμός έχει αναδιαμορφώσει τη σχέση μεταξύ κρατών, αγορών και πολιτών, οδηγώντας στην εμφάνιση υπερεθνικών θεσμών και στην παγκόσμια οικονομική αλληλεξάρτηση. 
Επιπλέον, μελετητές όπως ο Ha-Joon Chang υποστηρίζουν ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, ιδίως αυτές που επιβλήθηκαν στις αναπτυσσόμενες χώρες μέσω των προγραμμάτων διαρθρωτικής προσαρμογής, έχουν επιδεινώσει τις ανισότητες και έχουν εμποδίσει την οικονομική ανάπτυξη.
Η προοπτική αυτή αναδεικνύει την άνιση κατανομή της εξουσίας και των πόρων στο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο, οδηγώντας σε άνισα αποτελέσματα μεταξύ χωρών και περιφερειών.
Συνολικά, ο ορισμός του λόγου του νεοφιλελευθερισμού περιλαμβάνει μια σειρά από προοπτικές που αντανακλούν την πολυδιάστατη φύση του. 
Από την έμφαση του Harvey στις πολιτικές προσανατολισμένες στην αγορά έως τη διερεύνηση των νεοφιλελεύθερων τεχνικών διακυβέρνησης από τον Foucault, είναι προφανές ότι ο νεοφιλελευθερισμός επεκτείνεται πέρα από την οικονομία και επηρεάζει διάφορες πτυχές της κοινωνίας. 
Οι κριτικές που διατυπώνονται από τους Brown και Klein ρίχνουν φως στις εντάσεις και τις αντιφάσεις στο εσωτερικό του νεοφιλελευθερισμού, ενώ οι παγκόσμιες διαστάσεις που περιγράφονται από τους Held και Chang υπογραμμίζουν τον αντίκτυπό του στις διεθνείς σχέσεις και την ανάπτυξη. 
Η κατανόηση της πολυπλοκότητας και των επιπτώσεων του νεοφιλελευθερισμού είναι απαραίτητη για την κατανόηση της δυναμικής των σύγχρονων πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών συστημάτων.
Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι απλώς μια οικονομική πολιτική, αλλά ένα ολόκληρο σύστημα λογικής που οργανώνει κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι κάθε άτομο δρα ή οφείλει να δρα αποκλειστικά με οικονομικά κριτήρια. 
Ο νεοφιλελευθερισμός ουσιαστικά ορίζει ένα συγκεκριμένο πρότυπο ζωής στις δυτικές κοινωνίες, καθώς και σε όλες τις υπόλοιπες κοινωνίες οι οποίες συντάσσονται με τον δυτικό τρόπο και υιοθετούν την αρχή της νεωτερικότητας στο πλαίσιο της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. 
Ένα πρότυπο που επιτάσσει σε όλες τις ανθρώπινες υποκειμενικότητες να προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον αέναου γενικευμένου ανταγωνισμού επιχειρήσεων και ανθρώπων-επιχειρηματιών του εαυτού τους, το οποίο προτρέπει τους λαούς να βρίσκονται σε οικονομικό πόλεμο μεταξύ τους,
υπαγορεύει κοινωνικές και διαπροσωπικές σχέσεις που ακολουθούν το μοντέλο της αγοράς, νοθεύει τη δημοκρατία καταστρατηγώντας την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας και αναδιαμορφώνει τα υποκείμενα στο πλαίσιο μιας καθολικής λογικής που δεν περιορίζεται στην οικονομική σφαίρα, αλλά τείνει να μετατραπεί σε ολοκληρωτική, δημιουργώντας μια κοσμοθεωρία που ενσωματώνει, αφομοιώνει και διαστρέφει όλες τις διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. 
Η Wendy Brown υποστηρίζει ότι ο νεοφιλελευθερισμός μετατρέπει τους πολίτες σε καταναλωτές, καλλιεργώντας μια κουλτούρα ατομικισμού και υπονομεύοντας τις δημοκρατικές αρχές. 
Με την κριτική εξέταση του νεοφιλελευθερισμού επιτυγχάνεται καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ασκείται, κατανέμεται και νομιμοποιείται η εξουσία σε αυτό το πλαίσιο, αμφισβητώντας τελικά τον αντίκτυπό του στις κοινωνικές αξίες και τη δημοκρατική διακυβέρνηση. 
Η ιστορική και θεωρητική απαρχή του νεοφιλελευθερισμού. 
Ο όρος νεοφιλελευθερισμός χρησιμοποιείται, κυρίως, από τους επικριτές του, προκειμένου να περιγραφούν και να αποκτήσουν θεωρητικό και ιδεολογικό περιεχόμενο οι οικονομικές, πολιτικές και άλλες πρακτικές και ιδέες που εφαρμόζονται τα τελευταία περίπου 40 χρόνια. Εντελώς σχηματικά οι χρονιές 1979 και 1980 σηματοδοτούν το τέλος της μεταπολεμικής κοινωνικής συνθήκης και το πέρασμα στη νεοφιλελεύθερη εποχή. 
Πρακτικά η  αποκαλούμενη νεοφιλελεύθερη στροφή είναι άμεσα συναρτημένη με την κρίση του στασιμοπληθωρισμού της δεκαετίας του 1970, την ιστορική "ανάγκη" απάντησης στην παρατεταμένη κρίση του κλασικού φιλελευθερισμού και την αποτελεσματική κριτική της παρεμβατικής οικονομικής πολιτικής και της θεωρίας που την στήριζε.
Ο νεοφιλελευθερισμός από τα σπάργανά του ήταν ένα ιδεολογικό, πολιτικό και οικονομικό πρόγραμμα αναδόμησης της κοινωνίας και των υποκειμένων από τα οποία αποτελείται.
 Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι ένα οικονομικό αλλά ένα πολυδιάστατο πολιτικό πρόγραμμα που αποσκοπεί όχι στην αποσυναρμολόγηση αλλά στην ανασυναρμολόγηση του κράτους, με συνέπεια τη δεξιά στροφή του γραφειοκρατικού πεδίου και τη δημιουργία ενός νεοφιλελεύθερου κρατικού Λεβιάθαν που επιφυλάσσει σωφρονισμό και τιμωρία σε όσους αδυνατούν ή αρνούνται να συμμορφωθούν με τις ανταγωνιστικές επιταγές μιας αγοράς η οποία θέτει απαράβατους όρους σε όλες τις πτυχές του ανθρώπινου γίγνεσθαι (σελ. 22)
Ο νεοφιλελεύθερος λόγος αρθρώνει μια προπαγανδιστική επιχειρηματολογία που στοχεύει στην καταξίωση του καπιταλισμού ως μοναδικού συστήματος παραγωγής και αλήθειας, βάσει του οποίου θα δομείται η κοινωνία, η πολιτική, οι ηθικές πεποιθήσεις, οι νομικοί κανόνες και οι τρόποι σκέψης και έκφρασης. 
Ο νεοφιλευθερισμός προωθεί με λεκτικές προπαγανδιστικές ακροβασίες την εγκαθίδρυση και καταξίωση της πιο αγνής μορφής αδιαμεσολάβητου, ολοκληρωτικού καπιταλισμού.

....σταχυολογημένα από:  https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3337809/file.pdf