Μέδουσα: Γιατί η Θεά Αθηνά την φέρει στον Θώρακα και την Ασπίδα της

Η λέξη Μέδουσα σημαίνει «κυρίαρχη θηλυκή φρόνηση». 

Στα Σανσκριτικά η ίδια λέξη αποδίδεται ως Μεντχά, στα Ελληνικά Μήτις, και στα Αιγυπτιακά Μετ ή ω Μάατ. Τούτη η θεότητα ήρθε στην Ελλάδα πιθανώς από τη Λιβύη, όπου λατρευόταν από τις Αμαζόνες ως Θεά-Ερπετό. 

Ως Μέδουσα (Μήτις) ήταν η καταστροφική όψη της μεγάλης τριπλής Θεάς που επίσης αποκαλείται, Νιθ, Ανάθ, Αθήνη ή Αθήνα στη Β. Αφρική και Αθάνα περίπου το 1400. π.Χ. στη μινωική Κρήτη.

Τι είναι αυτό το όνομα και τι αντιπροσωπεύει, όταν μέσα από τα βάθη των αιώνων φέρνει ανατριχίλα και ταραχή; 

Εκείνο το φοβερό κεφάλι όπου ωσάν μαλλιά τα φίδια σφύριζαν και τα μάτια πέτρωναν οτιδήποτε κοίταζαν; 

Ποια είναι αυτή η τόσο αρχέγονη δύναμη, που η ίδια η θεά Αθηνά φέρει ως τρόπαιο στο θώρακά της και πάνω στην ασπίδα της; 

Ποια είναι αυτή που μέσα της έχει ως καρπό τον θεϊκό Πήγασο και τον γίγαντα Χρυσάορα με το χρυσό σπαθί; 

Όσον αφορά στον Ζαν Ρισπέν, η Αθηνά και η Γοργώ φιλονίκησαν για το βραβείο της ομορφιάς. Κατά την Ann Shearer πιθανώς η Μέδουσα, πανέμορφη, πριγκήπισσα με υπέροχους ξανθούς βόστρυχους, κυνηγημένη από τον Ποσειδώνα, ενέδωσε στις ορέξεις του μέσα στο ναό της Αθηνάς. 

Η Αθηνά τότε μεταμόρφωσε τη Μέδουσα σε τέρας με φίδια αντί για μαλλιά, δόντια όμοια με χαβλιόδοντες αγριόχοιρου, μάτια που απολίθωναν, χέρια χάλκινα και χρυσά φτερά.

Δεν αρκείται όμως η Αθηνά στην παραμόρφωση της Μέδουσας. 

Θέλει και το κεφάλι της. 

Και μόλις ο Περσέας (γιος του Δία και της Δανάης), υπερηφανεύεται ότι θα φέρει στον Πολυδέκτη το κεφάλι της Γοργούς, η θεά Αθηνά τρέχει να τον βοηθήσει. 

Του δίνει καλογυαλισμένη ασπίδα για να τη χρησιμοποιήσει σαν καθρέφτη και έτσι να αποκόψει το τρομερό κεφάλι δίχως να το κοιτάζει. 

Επίσης, του δίνει φτερωτά σανδάλια και μαγικό σακούλι για να μεταφέρει τη δύναμη του ίδιου του κεφαλιού. 

΄Εχοντας συνεννοηθεί με τον Άδη και την Ερμή, λέει στον Περσέα, ποιους θα συναντήσει για να του δώσουν την περικεφαλαία που θα τον κάνει αόρατο και από πού θα πάρει το δρεπάνι για τον αποκεφαλισμό

Ετσι και έπραξε ο Περσέας και κατάφερε τον άθλο, ωστόσο τίποτε δε θα είχε κατορθώσει χωρίς τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς. 

Μα και τη φοβερή δύναμη της Μέδουσας που παρέλυε τα πάντα, η Αθηνά της την έδωσε. 

Αυτή τη δύναμη φαίνεται πως επιθυμεί να ανακτήσει η θεά μέσω του άθλου του Περσέα. 

Αν κοιτάξουμε την καταγωγή της Μέδουσας, η δύναμή της έχει πανάρχαια ρίζα. 

 Εγγονή της Γαίας και του Πόντου. 

Αυτό το ζεύγος γέννησε τον Φόρκυ (ο γέροντας σοφός της θάλασσας) και την Κητώ (το τέρας). 

Ο Φόρκυς και η Κητώ γέννησαν τρεις Γοργόνες. 

Τα ονόματά τους είναι ενδεικτικά δύναμης: «Σθενώ»-δύναμη, «Ευρυάλη»-των αλμάτων, «Μέδουσα»-Δέσποινα, Βασίλισσα, Κυβερνήτης και Πονηρή. 

Ωστόσο, η Αθηνά επιθυμεί να συνδεθεί με τούτη τη φοβερή δύναμη. Κι εδώ αξίζει να προσέξουμε μερικά από τα πολυπληθή επίθετα της θεάς: Σθένια (ισχυρή, δυνατή), Γοργώπις (έχει άγρια μάτια), Μαχανίτις, (εκείνη που μηχανεύεται διάφορα), Δολομίτις (δόλια, πανούργα) και ένα σωρό άλλα συναφούς νοήματος.

 Στο βιβλίο της «Αθηνά», η Ann Shearer γράφει: «…Αρκεί να ξανακοιτάξουμε το μικρό σάλι στο λαιμό της Βαρβάκειου Αθηνάς, αντίγραφο του μεγάλου αγάλματος της Αθηνάς ως προστάτιδας της πολιτειακής τάξης, για να διαπιστώσουμε ότι αμέσως το κεφάλι της Μέδουσας μας φέρνει σε δύσκολη θέση. 

Παρόλαυτά, μερικοί λένε ότι η ίδια η μεγάλη αιγίδα της θεάς είναι φτιαγμένη από το δέρμα της Μέδουσας. 

Δηλαδή, αντί να επιθυμεί απλώς ένα σύμβολο εκείνης της αρχαίας δύναμης, η Αθηνά θέλει να τυλιχθεί ολόκληρη μέσα της, να την αφομοιώσει (Παυσανίας, ΙΙ). Φαίνεται ότι εκείνο που θέλει πάνω από όλα είναι να διατηρήσουμε αυτή τη διττή εικόνα, ώστε βλέποντας τη μια πλευρά της δύναμης, να βλέπουμε επίσης και την άλλη…». 

Η Αθηνά ανακτώντας το κεφάλι της Μέδουσας, με την επανένωση των πλευρών της αρχαίας δύναμης που είχαν διαχωριστεί σε θετικό και αρνητικό πόλο, μας θυμίζει πάντα ποιος είναι ο σοφότερος τρόπος. 

Από μια πρώτη ματιά δεν υπάρχει μεγαλύτερη αντίθεση από αυτή της Αθηνάς με τη Μέδουσα. 

Η θεά εμπνέει τους ήρωες της. 

Η ενεργητική της δύναμη είναι ακριβώς το αντίθετο της παραλυτικής απραξίας της Μέδουσας. 

Η Αθηνά φέρνει τη συνείδηση. 

Η φυσική κατάσταση της Μέδουσας, αν δεν την ξυπνήσουν τα φίδια της, είναι βαθιά ασυνειδησία. 

Στο διαχωρισμό ανάμεσα στην Αθηνά και τη Μέδουσα, έχουμε μια περιγραφή και προειδοποίηση για το τι συμβαίνει όταν αποξενωθούν η διάνοια και η ύλη, ο νους και ο υλικός κόσμος.

 Οφείλεται ιδιαίτερα στο δαιμόνιο της Αθηνάς, η διατήρηση των δύο σε αρμονική συνύπαρξη. 

Δικό της δώρο είναι το ότι βλέπουμε και κατανοούμε τη θέση των πραγμάτων. 

Μόλις χαθεί αυτή η σχέση, έχουμε μόνο αδρανή ύλη και διάνοια που έχει χάσει το στόχο της. 

Έτσι, ο υλικός κόσμος γίνεται εχθρός της υψηλής διανόησης. 

Την ανακόπτει, περιορίζει τις φιλοδοξίες της, όπως ακριβώς η αδρανής και παράλυτη Μέδουσα περιόριζε τη λαμπρή πτήση του φτερωτού Πήγασου. 

Όταν τελικά πεθαίνει η Μέδουσα, κατορθώνει να ξεφύγει το πνευματικό ένστικτο.

Χρειαστήκαμε αρκετό καιρό για να καταλάβουμε πως οι τεχνολογίες που καθοδηγεί ο νους, καθώς είναι ασύνδετες με την πραγματικότητα της ύλης που επεξεργάζονται, έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση που μερικές φορές μοιάζει να μας απειλεί με πλήρη καταστροφή. 

Κι όμως η Μέδουσα, μόλις περιέλθει στην αρματωσιά της θεάς Αθηνάς, φέρνει τα δικά της δώρα:

Μέσα στο σακούλι, εκτός από το κεφάλι της Μέδουσας, υπάρχουν δύο φιάλες με το αίμα της Γοργούς από τις φλέβες του δεξιού μα και του αριστερού χεριού, αίμα που δίνει ζωή και θάνατο. 

Αυτό το αίμα χρησιμοποιεί και ο Ασκληπιός.

Αρκετοί λένε πως το σακούλι περιείχε και το αλφάβητο. 

 Το φοβερό πρόσωπο στραμμένο προς τον εξωτερικό κόσμο προστατεύει ό,τι βρίσκεται στον εσωτερικό. 

Οι νοικοκύρηδες προστάτευαν την περιουσία τους τοποθετώντας ένα γοργόνειο στον εξωτερικό τοίχο των σπιτιών τους. 

Οι κεραμείς το τοποθετούσαν πάνω στο άνοιγμα του καμινιού, για να αποτρέψουν επίδοξους κλέφτες. 

Ο Αγαμέμνων τη φέρει στο κέντρο της ασπίδας του, όπως και πολλοί άλλοι πολεμιστές. 

Για όσους την τιμούν, η Μέδουσα προσφέρει την προστασία της.

 Ακόμη αξίζει να προσεγγίσουμε την αλχημική άποψη. 

Σε ένα άλλο κεφάλαιο του βιβλίου «Αθηνά» της Ann Shearer, αναφέρεται: «…Στην αλχημική διαδικασία, που είναι επίσης και μεταμόρφωση του ατόμου, οι ιδιότητες της Αθηνάς είναι απαραίτητες. 

Είναι η Δέσποινα Αλχημεία, που κατοικεί στο κέντρο της που είναι ο αθάνωρ, ο αλχημιστικός κλίβανος, με το σύντροφό της το βασιλιά Αθάνορα.
Σε μια εικονογράφηση του 15ου αιώνα η κουκουβάγια της παρακολουθεί, καθώς η θεά κρατά στο ένα χέρι τον ήλιο του συνειδητού και στο άλλο το δόρυ και την ασπίδα με το Γοργόνειο. 

Το τρομερό κεφάλι είναι αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας. 

Διότι, όπως γνωρίζουν οι αλχημιστές, ‘δεν υπάρχει γένεση χωρίς φθορά’, δεν υπάρχει κόκκινος χρυσός χωρίς πρώτα τη μαύρη απολίθωση, την οποία συμβολίζει το κεφάλι της Μέδουσας».
Ίσως η δύναμή της να προστάτευε και την ίδια την Αθηνά, διατηρώντας απαραβίαστο από τη νέα ηρωική συνείδηση το ουσιαστικό στοιχείο στη φύση της ίδιας της θεάς. 

Αξίζει να μελετήσει κανείς την άποψη των Ορφικών που αποκαλούσαν τη σελήνη «κεφάλι της Γοργούς». 

Και για τη θεά Αθηνά έλεγαν ότι «τα πάντα θα τελείωναν για εκείνη αν έχανε τα χέρια της». 

Πλούσιο υλικό για μελέτη υπάρχει στην κάθοδο της Περσεφόνης στον Κάτω Κόσμο και στην κάθοδο της Ινάνα της σουμεριακής μυθολογίας, στο βασίλειο της Ερεσκιγκάλ.

΄Έκλαψα γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω πιά

και μ'αρέσει να πιστεύω
αλλά, τώρα, μπορώ να αγαπήσω με πάθος,

χωρίς όμως πίστη,

χωρίς να πιστεύω σε τίποτα
και αυτό σημαίνει ότι τώρα μπορώ να αγαπήσω ανθρώπινα
έκλαψα γιατί από τώρα θα αρχίσω να κλαίω λιγότερο
έκλαψα γιατί έχασα την οδύνη και
δεν έχω ακόμα συνηθίσει να ζω χωρίς οδύνη
Anaïs Nin
Γαλλίδα συγγραφέας
παθιασμένη
ταξιδεύτρια και 
διηγηματογράφος-δοκιμιογράφος που 
ξόδεψε πάνω από 40 χρόνια, στο μεγάλο ταξίδι της αυτογνωσίας κι έγινε πασίγνωστη για τούτο ακριβώς
Πίστευε πως την ελευθερία, μας τη χαρίζει μόνο το μακρύ κι επίπονο ταξίδι προς την αυτογνωσία
   "Είναι εντάξει για μια γυναίκα, να 'ναι πάνω απ' όλα άνθρωπος. Εγώ ήμουν πρωτίστως γυναίκα.

Τα συστήματα είναι φθαρτά, έτσι νιώθω, πως οι μεγάλες αλλαγές θα προέλθουν από μεγάλη συλλογικήν αλλαγή στις ανθρώπινες συνειδήσεις".

   "Πιστεύω μόνο στη φωτιά. 

Φωτιά. 

Ζωή. 

Ούσα μέσα στη φωτιά, έβαλα φωτιά και σ' άλλους. 

Ποτέ θάνατος. 

Φωτιά και ζωή. 

Παιγνίδια".

Ο Henry Miller και η Anaïs Nin συναντήθηκαν, 

ερωτεύτηκαν, 

αγαπήθηκαν. 
Τραγούδησαν τη συνάντησή τους.
Εξακολούθησαν για καιρό να αλληλογραφούν, να μοιράζονται πολλά, να είναι αλληλέγγυοι. 
Η Anaïs Nin δεν έλαβε ποτέ τη δύσκολη απόφαση να αφήσει τον σύζυγό της, τον Χιου Γκίλερ. 
Ακόμα κι όταν κάποτε παντρεύτηκε κρυφά έναν άλλον, τον μουσικό, 

τυπογράφο και δασονόμο Rupert Pole, και έζησε μαζί του (κατά διαστήματα) για είκοσι δύο ολόκληρα χρόνια, δεν έπαψε να πείθει τον Γκίλερ ότι δεν είχε κανέναν δεσμό, απλώς ταξίδευε για μήνες στην άλλη άκρη των Ηνωμένων Πολιτειών για να εμπνευστεί, να συλλέξει υλικό, να γράψει. 
Μάλιστα, διαζεύχτηκε τον Pole, επίσης στα κρυφά, όταν την απείλησαν οι φορολογικές περιπλοκές της διγαμίας. 
Ο  Henry Miller, απεναντίας, για χάρη της Anaïs Nin πραγμάτωσε δεκάδες και εκατοντάδες φορές τη ρήση του Ludwig Wittgenstein "Από εδώ που είμαστε, πρέπει να πάμε εκεί όπου είναι η Απόφαση", και έκανε τα πάντα για να κρατήσει ζωντανό το όνειρο μιας ζωής μαζί της, μιας ζωής που θα τους επέτρεπε να είναι μαζί είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. 
Και είναι σπαρακτικές οι επιστολές του, στις οποίες διαλαλεί τη λαχτάρα του να ζήσουνε μαζί. 

Επί ματαίω!

anais nin

henry & june                                                                                                                                 ntina

belleviefacile

Επιστολή στήριξης της ΔΕΥΔΗΒ στον καθηγητή φαρμακολογίας Κo Δημήτρη Κούβελα

Διεπιστημονική ένωση  υπερασπιστής  δημοκρατίας και της βιοηθικής

Προς: τον ιατρικό σύλλογο Θεσσαλονίκης και τον πανελλήνιο ιατρικό σύλλογο

Επιστολή στήριξης της ΔΕΥΔΗΒ στον καθηγητή φαρμακολογίας

κo δ. Κούβελα

     Η Διεπιστημονική Ένωση Υπεράσπισης της Δημοκρατίας και της Βιοηθικής συστάθηκε τον Μάρτιο του 2021 προκειμένου να συνεισφέρει στον δημόσιο διάλογο μέσω επιστημονικών ερευνών, εκθέσεων και παρεμβάσεων για τα κρίσιμα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της βιοηθικής. 
Η ανάγκη αυτή έχει αναδειχθεί από την ίδια την κοινωνία και την ανησυχία των πολιτών για τις απειλές άρσης της συναίνεσης σε ιατρική πράξη (απειλές που έχουν ήδη υλοποιηθεί στην περίπτωση των υποχρεωτικών αυτοδιαγνωστικών τεστ και του «Διαβατηρίου Ανοσίας»), καθώς και για την επαπειλούμενη επιβολή υποχρεωτικών εμβολιασμών, η οποία είναι δηλωμένη πρόθεση της κυβέρνησης και εφαρμόζεται πιλοτικά στον κλάδο των υγειονομικών για να εφαρμοστεί εν συνεχεία σε ολόκληρη την κοινωνία.
     Η εφαρμογή ενός νέου εμβολίου με καινούργια τεχνολογία σε τόσο μεγάλη κλίμακα θα όφειλε να έχει προκαλέσει τον σκεπτικισμό κάθε εχέφρονος ανθρώπου και ιδιαίτερα επιστήμονα. 
Όλοι οι γιατροί γνωρίζουμε φάρμακα και εμβόλια που εγκρίθηκαν, κυκλοφόρησαν και αποσύρθηκαν είτε ως αναποτελεσματικά είτε ως επικίνδυνα. Ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί ένα φάρμακο ή εμβόλιο σε τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπων μέσα σε τόσο σύντομο διάστημα. 
Αντί αυτή η εμπειρία να αξιοποιηθεί έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν τα εν λόγω τα εμβόλια με φειδώ, σαν ένα όπλο εκεί που έπρεπε, τα βαφτίσαμε, μετά από τους πολιτικούς και οι γιατροί, «πανάκεια». 
Η «τεκμηρίωση» ωφέλειας είναι αστεία σε σύγκριση με το ρίσκο αυτής της γενετικής-ανοσολογικής παρέμβασης που επιβάλλεται στο σύνολο του πληθυσμού και στο οικοσύστημα. 
Δεν νομίζετε ότι είναι τρομακτική ευθύνη; 
Ποια μέτρα παίρνονται για να διαπιστωθούν όσο το δυνατόν συντομότερα προβλήματα και παρενέργειες;
     Ποια φαρμακοεπαγρύπνηση γίνεται; Ενδιαφέρθηκαν οι Ιατρικοί Σύλλογοι να ενημερώσουν τουλάχιστον τα μέλη τους τί είναι αυτή και πως γίνεται; 
Οι παιδίατροι και οι κτηνίατροι που κάνουν εμβόλια γνωρίζουν —και το κάνουν υποχρεωτικά— να επικολλούν στα βιβλιάρια την ετικέτα που αναγράφει το όνομα του σκευάσματος, την παρτίδα και την ημερομηνία λήξης. 
Δεν ξέρουμε κανένα κέντρο εμβολιασμού που να έδινε αυτά τα στοιχεία στους εμβολιαζόμενους. 
Τα στοιχεία αυτά όμως είναι αναγκαία για να συμπληρωθεί κάρτα φαρμακοεπαγρύπνησης ώστε, αν προκύψει οποιαδήποτε παρενέργεια, να δηλωθεί. 
Άρα, με αυτή την παράλειψη μπορούμε να πούμε ότι έμπαιναν δυσκολίες στη δήλωση και καταγραφή σοβαρών παρενεργειών. 
Δεν ειπώθηκε ποτέ από τους ειδικούς δημόσια ποιες παρενέργειες δηλώνονται και πώς ενώ για κάθε σοβαρή παρενέργεια που έπαιρνε δημοσιότητα έσπευδαν να δηλώσουν την επιστημονική τους άποψη για μη συσχέτιση, επενδεδυμένη με το κύρος του ακαταδίωκτου. 
Αναγκάστηκε σε παραίτηση για το θέμα αυτό ο κ. Βλαχογιαννόπουλος και κανένας Ιατρικός σύλλογος δεν εξέφρασε το παραμικρό ενδιαφέρον για το θέμα, σαν να επρόκειτο για προσωπικό ζήτημα και όχι για ζήτημα που αφορούσε την κοινωνία. 
Ποιά είναι η θέση σας ως Ιατρικού Συλλόγου για τα προαναφερθέντα ζητήματα;
     Για ενημέρωση σχετικά με το ποια περιστατικά χρήζουν καταγραφής και δήλωσης, σας παραθέτουμε την παραπομπή στον σύνδεσμο του VAERS https://vaers.hhs.gov/faq.html, καθώς και από το Εudravigilance https://www.adrreports.eu/en/covid19_message.html, τα “COVID-19 important messages: Important information to consider before looking at ADR reports for the COVID-19 vaccines”.
     Στα παραπάνω είναι σαφές ότι καταγράφεται και δηλώνεται ως παρενέργεια (ADR) κάθε σοβαρό σύμβαμα μετά τον εμβολιασμό που οδηγεί σε νοσηλεία, αναπηρία, θάνατο καθώς και σοβαρή νόσηση από τον Sars–Cov-2 . 
Η αξιολόγηση, για το αν οι αναφερόμενες παρενέργειες σχετίζονται αιτιολογικά με το εμβόλιο είναι αντικείμενο διεξοδικής έρευνας που γίνεται στη βάση δεδομένων όπου συγκεντρώνονται τα στοιχεία.
     Βάσει των προαναφερομένων, η άποψη του κ. Κούβελα για καταγραφή κάθε θανάτου και σοβαρού, επικίνδυνου για την ζωή συμβάματος μετά από εμβολιασμό σαν ύποπτη παρενέργεια του εμβολίου η οποία οφείλει να καταγραφεί στο σύστημα φαρμακοεπαγρύπνησης είναι μέσα στους κανόνες που ορίζει το VAERS και το Eudravigilance. 
Εσείς καθώς και η Καρδιολογική Εταιρεία που γνωμοδότησε, αγνοείτε το ποιοι είναι οι κανόνες καταγραφής στο σύστημα φαρμακοεπαγρύπνησης, και αυτό είναι απόδειξη για το τί είδους φαρμακοεπαγρύπνηση γίνεται στη χώρα μας.
     Εάν είχατε παρακολουθήσει τη διαδικασία αιτιολογικού συσχετισμού των εμβολίων με τις διάφορες σοβαρές παρενέργειες, όπως θρομβώσεις, μυοκαρδίτιδες, περικαρδίτιδες, σύνδρομο τριχοειδικής διαφυγής, κτλ. 
Θα είχατε αντιληφθεί ότι αυτές χαρακτηρίστηκαν ως αιτιολογικά σχετιζόμενες με το εμβόλιο ύστερ’ από ένα χρονικό διάστημα κατά το οποίο εθεωρείτο ότι απλώς σχετίζονται κατά μη αποσαφηνισμένο τρόπο. 
Όταν συγκεντρώθηκαν τα στοιχεία που χρειάζονταν, χαρακτηρίστηκε ο συσχετισμός αιτιολογικός και απαιτήθηκε από τις κατασκευάστριες εταιρείες να τα προσθέσουν στο φύλλο που συνοδεύει το εμβόλιο σαν παρενέργειες. 
Αν σήμερα κάνετε μία αναζήτηση στον παρακάτω σύνδεσμο, θα βρείτε πολλές επιπλέον δηλωμένες παρενέργειες στο στάδιο που εξετάζεται ακόμα ο αιτιολογικός τους συσχετισμός με τα εμβόλια: https://www.ema.europa.eu/en/medicines/human/EPAR/comirnaty#safety-updates-section
     Συνεπώς, ο ισχυρισμός της Καρδιολογικής Εταιρείας ότι δεν ισχύει αυτό που είπε ο κ. Κούβελας επειδή δεν γράφεται ως παρενέργεια στο SPC δεν έχει έρεισμα, διότι αυτό έπεται, εφόσον το φύλο αναθεωρείται ανάλογα με τα αποτελέσματα της φαρμακοεπαγρύπνησης – όπως προαναφέρθηκε για τις θρομβώσεις, μυοκαρδίτιδες κτλ. που προστέθηκαν τον Ιούνιο και Ιούλιο.
     Η διαδικασία αυτή έχει εκτεθεί δημοσίως πολλές φορές από τον κ. Κούβελα, ο οποίος λόγω ειδικότητας είναι ο πλέον αρμόδιος, και δεν είναι τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητή από κάποιον που έχει σχέση με την ιατρική, αρκεί να μην τον τυφλώνει η προκατάληψη. 
Ενόψει αυτών, θα μπορούσε να αναστραφεί το κατηγορητήριο και να επιρριφθεί στον Ιατρικό Σύλλογο αμέλεια και παράκαμψη ουσιωδών διαδικασιών η οποία θέτει σε κίνδυνο τη ζωή και την υγεία αναρίθμητων ανθρώπων.
 Και σε κάθε περίπτωση οι διώξεις για έκφραση άποψης και μάλιστα από επιστημονικά όργανα προαναγγέλλουν δυσοίωνες εποχές.
ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΛΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥΣ.
Αθήνα 30-8-2021

https://dimobio.gr

Philip Dick - Όλοι όσοι είχαν ζήσει ποτέ ήταν στην κυριολεξία περικυκλωμένοι από τους σιδερένιους τοίχους της φυλακής: ήταν όλοι μέσα της και κανείς δεν το΄ξερε...

...και συνεχίζει ο Philip Dick στο Valis...
...δέν υπάρχει δρόμος να βγείς από τον λαβύρινθο.
Ο λαβύρινθος μεταβάλλεται καθώς κινείσαι μέσα του, επειδή είναι ζωντανός.
Πάρσιφαλ:
κινούμαι ελάχιστα, όμως ήδη φαίνεται να πήγα πολύ μακριά.
Γκούρνεμαντς:
βλέπεις, γιέ μου, εδώ ο χρόνος γίνεται χώρος.
Όλο το τοπίο γίνεται ασαφές.
Το δάσος αποτραβιέται και στη θέση του αναδύεται ένας τοίχος φτιαγμένος από τραχιές πέτρες.
Δύο άνθρωποι περνούν από την πόρτα.
Τι έγινε το δάσος;
Οι δυό άντρες δεν κινήθηκαν στ'αλήθεια, στην πραγματικότητα δεν πήγαν πουθενά και όμως δεν είναι τώρα εκεί που ήταν στην αρχή.
Εδώ ο χρόνος γίνεται χώρος...
...Ο Φάτ είχε βρεί μια τέλεια περιγραφή της Μαύρης Σιδερένια
Φυλακής, τοποθετημένης όμως στο μακρινό μέλλον.
Οπότε, άν τοποθετούσες το παρελθόν (την αρχαία Ρώμη) πάνω στο παρόν (την Καλιφόρνια του εικοστού αιώνα) και εκεί πάνω τον μακρινό μελλοντικό κόσμο του μυθιστορήματος -το Ανδροειδές έχυσε ποταμούς δακρύων -θα είχες την Αυτοκρατορία, την Μαύρη Σιδερένια Φυλακή ώς μια υπέρ- ή διαχρονική σταθερά.
Όλοι όσοι είχαν ζήσει ποτέ ήταν στην κυριολεξία περικυκλωμένοι από τους σιδερένιους τοίχους της φυλακής: ήταν όλοι μέσα της και κανείς δεν το΄ξερε...
ntina

Παράξενο πράγμα η σχέση ανάμεσα στην πραγματικότητα και το ιδεατό.

...σκηνές θεατρικές

εκεί στα ριζά του δρόμου...
Mala Strana...
και ένα μικρό-μικρό τμήμα από το: VALIS του Philip DICK...
ένα από τα πιό αγαπημένα μου βιβλία...
Στον Φατ είχε συμβεί κάτι που δεν επιδεχόταν εξήγηση, μιά εμπειρία που υποδείκνυε κατάρρευση του ίδιου του
υλικού κόσμου και των οντολογικών κατηγοριών που τον καθόριζαν:
χώρο και χρόνο!!!
...Παράξενο πράγμα η σχέση ανάμεσα στην πραγματικότητα και το ιδεατό.
 Ο Φατ ήταν έτοιμος να σκαρφαλώσει στο ψηλότερο βουνό του Θιβέτ,
να φτάσει σε ένα γέρο μοναχό διακοσίων ετών που θα έλεγε:
το νόημα των πάντων ,γιέ μου, είναι-
σκέφτηκα:
Εδώ, γιέ μου, ο χρόνος γίνεται χώρος!!!
ntina

Dr. Robert Morse - Η μακροζωϊα και πως επιτυγχάνεται

https://internationalschoolofdetoxification.com/about/

το κανάλι του στο youtube :https://www.youtube.com/user/robertmorsend

Κώστας Καββαθάς - "Η συνομοταξία των αναιδών"

 

«… Οι χωρίς σχεδιασμό τοπικές “ρυθμίσεις” έχουν ως αποτέλεσμα το στραγγαλισμό της πόλης, την αύξηση των δηλητηρίων του θερμοκηπίου, την ταλαιπωρία χιλιάδων πολιτών και, τελικά, την απόλυτη, χυδαία και πέρα από κάθε λογική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής…»

     ΔΕΝ είναι η πρώτη φορά που αναφέρομαι στο γεγονός και, μέχρι να εγκαταλείψω το μάταιο τούτο κόσμο, δε θα είναι η τελευταία. 
Πρόκειται για τις πεζοδρομήσεις και τις αλλαγές χρήσης εκατοντάδων δρόμων που επιχειρούν διάφοροι, δήθεν «ευαισθητοποιημένοι» δήμαρχοι και κοινοτάρχες, χωρίς να έχουν κάνει κάποια μελέτη για τις επιπτώσεις στη ζωή της πόλης. 
Το φαινόμενο έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας. 
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ένα από τα βασικά συνθήματα της συντριπτικής πλειονότητας των υποψηφίων στις τελευταίες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές ήταν (λόγω της έλλειψης φαντασίας και νέων ιδεών που επικρατεί σε όλους τους χώρους) οι… πεζοδρομήσεις και ο «εξοστρακισμός του γιωταχί» από το κέντρο της πόλης, του χωριού και της… στάνης.
     Ας δούμε τι σημαίνει το καθένα, αρχίζοντας από τις ―χωρίς πρόγραμμα― αλλαγές που επιχειρούν στους δρόμους, παίρνοντας ως παράδειγμα την οδό Παραδείσου στο Μαρούσι. 
Για περισσότερους από έξι μήνες, οι υπηρεσίες (του ΥΠΕΧΩΔΕ;) είχαν κλείσει το δρόμο, με αποτέλεσμα την απίστευτη ταλαιπωρία όσων έμεναν ή ήθελαν να πάνε ανατολικά. 
Όταν ο δρόμος άνοιξε, έγινε μονής (σωστό) κατεύθυνσης, αλλά από ένα σημείο και μετά είναι ο απόλυτος λαιμός της μπουκάλας. Οι «ειδικοί» έχουν μειώσει στο μισό το πλάτος, αυξάνοντας εκείνο των πεζοδρομίων (οι δαιμόνιοι!) και δημιουργώντας θέσεις στάθμευσης για τους κατοίκους των μονοκατοικιών, οι οποίοι προφανώς δε θέλουν να θυσιάσουν ούτε μισό τετραγωνικό μέτρο από τον κήπο τους. 
Την ημέρα γίνεται το «έλα να δεις», ενώ τη νύχτα οι οδηγοί κινδυνεύουν να τσακιστούν στα τετραγωνισμένα «μπετά» που βρίσκουν ξαφνικά μπροστά τους. 
Μέσα σε κάθε παρτέρι, ο Δήμος Αμαρουσίου (;) έχει φυτέψει κι από ένα δέντρο για να δείξει πόσο αγαπάει το «πράσινο». 
Η Παραδείσου δεν είναι, βέβαια, η μόνη. 
Οι δήμαρχοι των προνομιούχων προαστίων έχουν μετατρέψει τους δρόμους «τους» σε λαβύρινθους, απαγορεύοντας ουσιαστικά στους «άλλους» να περνάνε από την περιοχή τους.
     Το μεγάλο όμως έγκλημα εναντίον της πόλης, της υγείας και της ποιότητας ζωής του συνόλου είναι ότι με τους αποκλεισμούς δημιουργούν τεράστια μποτιλιαρίσματα. 
Tα καυσαέρια από τα χιλιάδες ακινητοποιημένα οχήματα δηλητηριάζουν την ατμόσφαιρα, αλλά κανείς δε φαίνεται να ενδιαφέρεται. 
Πριν κάποιος πει ότι ο υπογράφων ζητάει να «γεμίσει ο κόσμος γιωταχί», θα επαναλάβω αυτό που χρόνια λέω: να βρεθεί ένας γενναίος πρωθυπουργός που θα επιβάλει το μητροπολιτικό σχεδιασμό, το εργαλείο που θα απαγορεύσει στον καθένα να κόβει και να ράβει ανάλογα με τις επιθυμίες του, τις πολιτικές και κομματικές πιέσεις, και το λαϊκισμό που χαρακτηρίζει εκείνους που δεν έχουν ιδέες και φαντασία.
Ο μητροπολιτικός σχεδιασμός θα απαγόρευε στους τοπικούς σατράπες να μεταβάλουν τη ζωή μας σε κόλαση. 
Αν κάποιος δρόμος, σε ένα οποιοδήποτε προάστιο που κατοικεί η οικονομική ολιγαρχία, η μεσαία τάξη, η φτωχολογιά ή οι μαρκήσιοι του Μαύρου Χρήματος (που παριστάνουν τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους) πρέπει να πεζοδρομηθεί, να πεζοδρομηθεί. 
Αν τα γιωταχί πρέπει να «εξοστρακιστούν» από το «κέντρο» της (όποιας) πόλης, να πάνε στο διάβολο κι ακόμα παραπέρα. 
Αν όμως η πεζοδρόμηση, η μονοδρόμηση, η απαγόρευση ή ό,τι άλλο σκαρφίζεται ο «ευαισθητοποιημένος» της τοπικής αυτοδιοίκησης έχει ως αποτέλεσμα την επιδείνωση του κυκλοφοριακού και την αύξηση της ρύπανσης, τότε να ελεγχθεί ο τοπικός σατράπης.
     Αυτή η φαύλη «λογική» έχει δημιουργήσει διάφορα «γκέτο», στα οποία κατοικούν οι ισχυροί του χρήματος. 
Με την πάροδο του χρόνου και την οικονομική «άνεση» που έφερε το colpo grosso του Xρηματιστηρίου, οι περιοχές αυτές μετατράπηκαν σε λαβύρινθους, που για να περάσει κάποιος που δε γνωρίζει, χάνεται, παραβιάζει προτεραιότητες, κινείται ανάποδα σε μονόδρομους, θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του και τη ζωή των άλλων, σπαταλάει καύσιμα, ρυπαίνει και, γενικώς, «φτύνει αίμα». 

Κι όλα αυτά στο όνομα μιας άκρως χαριτωμένης αλλά εγκληματικά άσχετης αντίληψης ότι όσο πιο πολλά εμπόδια βάλουμε στα γιωταχί τόσο το καλύτερο για τη γειτονιά «μας».
Δρόμοι-παγίδες υπάρχουν στην περιοχή γύρω από τα εκπαιδευτήρια Δούκα, στο Νέο και το Παλαιό Ψυχικό (το πρώτο κατέχει τον τίτλο του πρωταθλητή), και στη Φιλοθέη (αυτό έλειπε, να μην!).
     Από κει και πέρα, το λόγο έλαβε το νεοελληνικό «είπανε της γριάς να… και αυτή…». Σήμερα δεν έμεινε πόλη, κωμόπολη, ακόμα και χωριό που να μην αποκτήσει δρόμους «ήπιας κυκλοφορίας» και πεζόδρομους, οι οποίοι σε χρόνο dt γέμισαν φαγάδικα, ουζάδικα, φαστφουντάδικα, «παραδοσιακά» καφενεία, θεατρικές σκηνές και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους του επιχειρηματικού ανθρώπου.
     Το αποτέλεσμα; Το απόλυτο κυκλοφοριακό και περιβαλλοντικό χάος, αφού μέσα στην «τύφλα» τους οι περιβαλλοντικοί τρομοκράτες δε βλέπουν ότι μαχαιρώνουν πισώπλατα την πόλη.
     Οι χωρίς σχεδιασμό «ρυθμίσεις» έχουν ως αποτέλεσμα το στραγγαλισμό της πόλης, την αύξηση των δηλητηρίων του θερμοκηπίου, την ταλαιπωρία χιλιάδων πολιτών και, τελικά, την απόλυτη, χυδαία και πέρα από κάθε λογική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. 
Kι όλα αυτά, γιατί παρά τις σοβαρές προσπάθειες των τελευταίων ετών, τα ΜΜΜ δεν είναι σε θέση (ακόμα) να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των 4 εκατομμυρίων κατοίκων του λεκανοπεδίου. Αν κάποιος υλοποιούσε το όνειρο του μακαρίτη Aντώνη Tρίτση για το μητροπολιτικό σχεδιασμό, όλες, μα απολύτως όλες οι αποφάσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης θα εξετάζονταν από μια ή περισσότερες επιτροπές συγκοινωνιολόγων, πολεοδόμων και σοβαρών μηχανικών περιβάλλοντος οι οποίοι θα λάβαιναν υπόψη τις επιπτώσεις που η κάθε ενέργεια θα είχε στο πολεοδομικό συγκρότημα. 
Ποιος έχασε, όμως, την κοινή λογική για να τη βρουν οι Έλληνες πολιτικοί;   _ K. K.

     υστερόγραφο από ntina: 
Μην βάζετε στοίχημα, γιατί θα το χάσετε.
Το άρθρο δεν γράφτηκε σήμερα, αλλά το μακρινό 2002 από την καυστική και εύστοχη πένα του αγαπημένου Κώστα Καββαθά με τον ευρηματικό τίτλο "Η συνομοταξία των αναιδών"

https://www.kavathas.gr/show.php?cat_id=144&page_id=559

Aπό το χρονολόγιο του dr. Κωνσταντίνου Φαρσαλινού:ΔΥΣΤΥΧΩΣ επιβεβαιώθηκα. Ομηρία επ΄ άπειρον...

Aπό το χρονολόγιο του dr. Κωνσταντίνου Φαρσαλινού:https://www.facebook.com/konstantinos.farsalinos.37

Στις 22 Αυγούστου, είχα αναφέρει πως θα έρθει η ώρα της “ημερομηνίας λήξης” της υγείας και της ελευθερίας ΟΛΩΝ, όταν οι εμβολιασμένοι θα μετατραπούν σε σκλάβοι και μιάσματα (ως ανεμβολίαστοι) με την έλευση της 3ης δόσης, και όσοι κάνουν 3η δόση θα ξαναγίνουν όμηροι με την έλευση της 4ης δόση…

https://tinyurl.com/z5cv3t8k (Facebook post, και ΕΙΚΟΝΑ 1)

Έφτασε η ώρα λοιπόν που το Ισραήλ ξεκινάει την επ’ άπειρον υγειονομική ομηρία του υγιούς πληθυσμού, με την καθιέρωση ημερομηνίας λήξης 6 μηνών στα πιστοποιητικά, που θα ανανεώνεται μόνο με επιπλέον εμβολιασμό. Και πέρα από την 3η δόση…

https://tinyurl.com/z5cv3t8k (Jerusalem Post και EIKONA 2)

Βιώνουμε την εξέλιξη της ιατρικής από επιστήμη προαγωγής της υγείας σε έναν διεστραμμένο προαγωγό της τρομοκρατίας και της μετατροπής του υγιούς σώματος και πνεύματος σε άρρωστο και αρρωστημένο.

Μια επιστήμη που αποκτά έντονα χαρακτηριστικά ψυχοπάθειας, κοινωνιοπάθειας και απανθρωπισμού, έχοντας μάλιστα ως αυτοσκοπό την καθολική επιβολή.

Δεν αποδεικνύεται φιάσκο μόνο η επιχείρηση "ελευθερίας". Μια ολόκληρη επιστήμη τείνει να μετατραπεί σε ένα απάνθρωπο φιάσκο αιχμαλωσίας την υγιών, βάζοντας την κοινωνία και τον άνθρωπο να πληρώσουν για τη δική της αποτυχία.

Μόνο διεστραμμένοι εγκέφαλοι και πουλημένες συνειδήσεις μπορούν να συμμετέχουν με τη θέλησή τους σε αυτό το μόρφωμα.

Πρόκειται για αντικοινωνική βαρβαρότητα που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.

Σε αυτή συμμετέχουν ασυνείδητα και πολλοί τρομοκρατημένοι, που μετέτρεψαν τον εαυτό τους σε παρανοϊκά “εργαλεία” του αφηγήματος, παρασυρόμενοι από έναν αδικαιολόγητο και εμμονικό φόβο.

Άνθρωποι σε πνευματικό λήθαργο και παράλυση, για τους οποίους θα πρέπει να δείξουμε κατανόηση και να τους βοηθήσουμε να αποβάλλουν το φόβο και την υστερία.

Πάντως, έχουμε μπλέξει πολύ άσχημα ως ανθρωπότητα…

Πλησιάζει η ώρα που όσοι παριστάνουν τους πρωταγωνιστές θα καταλάβουν ότι είναι απλά κομπάρσοι, και θα προσγειωθούν επώδυνα στη σκληρή πραγματικότητα.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ επιβεβαιώθηκα. Ομηρία επ΄ άπειρον...

Όλοι πλέον κρίνονται, γιατί κρίνεται η σωματική και ψυχική μας υγεία, ο τρόπος ζωής μας, το δικαίωμα επιλογής στη ζωή μας, η αξιοπρέπεια και ο πολιτισμός μας...

Κωνσταντίνος Αρβανίτης: Μετά τους εμβολιασμούς αυξήθηκε η θνησιμότητα του πληθυσμού από όλα τα αίτια

Από πότε δίνουμε βότανα στα παιδιά;

Dr Susanna Kemper Ολιστική Παιδίατρος

Ακούμε συχνά πως τα βότανα απαγορεύονται σε μικρά παιδιά και βρέφη! Ισχύει αυτό πράγματι; Δηλαδή ούτε χαμομήλι δεν επιτρέπεται να πιει ένα παιδί 8 ή 18 μηνών; (φυσικά φάρμακα δίνονται σαν... καραμελίτσες!) Κοιτάμε μαζί τι τελικά ισχύει/συστήνεται και γιατί

                          

Τις συστάσεις του ΠΟΥ μπορείς να τις βρεις εδώ: https://drive.google.com/file/d/1fF4n...