Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2021

Παντελής Οικονόμου:Πρωτοπόροι ιατροί σε όλο τον κόσμο, με κίνδυνο της καριέρας τους και της ιατρικής τους υπόστασης, αποφάσισαν, βασιζόμενοι στην προηγούμενη εμπειρία και γνώση, τους μηχανισμούς συγκεκριμένων γνωστών από χρόνια φαρμάκων και την ασφάλεια που αυτά προσφέρουν, να δοκιμάσουν νέα θεραπευτικά σχήματα εκτός επίσημων ενδείξεων, κόντρα στις απειλές του παγκόσμιου φαύλου συστήματος, το οποίο δεν τα ενέκρινε και δεν επρόκειτο να τα εγκρίνει ποτέ.

Γενικός Ιατρός. - https://www.eyewideopen.org/?p=2328
Η ιβερμεκτίνη και η υδροξυχλωροκίνη είναι δύο φάρμακα που δοκιμάστηκαν με επιτυχία και ασφάλεια σε πολλές κλινικές δοκιμές [1] [2] και περιλαμβάνονται σε πολλά θεραπευτικά σχήματα έγκαιρης θεραπείας στο σπίτι για τον COVID, μεταξύ των οποίων και αυτό που χρησιμοποιώ, επίσης με επιτυχία επί 9 μήνες, του Αμερικανού Παθολόγου-Καρδιολόγου Peter McCullough και του AAPS [3]. 
H ιβερμεκτίνη έχει πανίσχυρες αντιπαρασιτικές και αντι-ιϊκές ιδιότητες. 
Μια μελέτη Αμερικανών και Καναδών που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications Biology έδειξε ότι η ιβερμεκτίνη αναστέλλει δυναμικά (>90%) το κύριο ένζυμο αναπαραγωγής του κορονοϊού (3CLpro) [4]. 
Επίσης η ιβερμεκτίνη συνδέεται με τον υποδοχέα του ACE2, απαραίτητο για την είσοδο του ιού στα κύτταρα και τον πολλαπλασιασμό του [5] [6], εμποδίζοντας τον. 
Πιθανόν, η ιβερμεκτίνη λειτουργεί ανταγωνιστικά στην πρωτεϊνη της ακίδας του ιού, όταν χορηγείται σε επαρκή δόση. 
Επίσης, φαίνεται ότι η ιβερμεκτίνη μπορεί να συνδεθεί απ’ευθείας με την πρωτεϊνη της ακίδας, αδρανοποιώντας την και κάνοντάς την διαθέσιμη για μεταβολισμό και απέκκρισή της (6). 
Όπου υπήρξε μαζική χορήγηση της ιβερμεκτίνης για παρασιτικές ασθένειες στην Αφρική, διαπιστώθηκε σημαντικά μειωμένη εμφάνιση λοιμώξεων από COVID-19 [7]. 
Η ιβερμεκτίνη είναι επίσης πολύ ασφαλής όταν χορηγείται σύμφωνα με τις προτεινόμενη δοσολογία [8]. 
Τόσο η υδροξυχλωροκίνη όσο και η χλωροκίνη έχουν δείξει ότι είναι αποτελεσματικοί παράγοντες στην αντιμετώπιση λοίμωξης από COVID. 
Επίσης, μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδα του ψευδαργύρου στο κύτταρο, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να αναστείλουν την δραστηριότητα του απαραίτητου ενζύμου για τον πολλαπλασιασμό του ιού [9].
Και τα δύο μπλοκάρουν την σύνδεση της πρωτεϊνης της ακίδας του ιού στους υποδοχείς ΑCE2, απαραίτητη για την είσοδο του ιού στα κύτταρα [10-12]. 
Χρησιμοποιείται ως θεραπεία για την ελονοσία και ρευματολογικές νόσους και έχει αντιφλεγμονώδη και αντιπηκτική δράση [13]. 
Μελέτη του 2005 που εκπόνησε το National Institutes of Health, το οποίο διεύθηνε τότε ο γνωστός μας Αnthony Fauci, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό του NIH [14], διαπίστωσε ότι «η χλωροκίνη είναι ισχυρός αναστολέας της λοίμωξης και μετάδοσης του κορονοϊού SARS» [14]. 
Ο ίδιος το 2020, περιέργως, αποκάλεσε αναποτελεσματική την ίδια ουσία [15].
Iατροί από διάφορες περιοχές του πλανήτη ανέπτυξαν αποτελεσματικά θεραπευτικά πρωτόκολλα
[3] [16-19]. 
Δυστυχώς, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), εξακολουθεί να μην τα προτείνει ως θεραπεία και αντίθετα δίνει ισχυρή σύσταση για αποφυγή τους [20], παρ’ ότι ο μηχανισμός δράσης τους δικαιολογεί τη χρήση τους και παρ’ ότι έχουν χρησιμοποιηθεί εκτός ενδείξεων (off label) [21] δεκάδες φάρμακα για άλλους λόγους. 
Αυτό έχει συμβεί στον COVID με τη ρεμδεσιβίρη [22], που η ένδειξή της είναι η θεραπεία της ηπατίτιδας C και μπορεί να προκαλέσει σοβαρή τοξικότητα ήπατος [23] και νεφρών [24] ή τα μονοκλωνικά αντισώματα [25] ή άλλα νέα υποσχόμενα φάρμακα, που πέρα από την απουσία έκδηλα επικίνδυνων μηχανισμών δράσης, που έχουν τα εμβόλια που κυκλοφορούν, δεν διαφέρουν ιδιαίτερα σε σχέση με αυτά, από πλευράς έλλειψης μακροχρόνιας ασφάλειας [26].
To CNN [27] αναφέρει ένα από τα φάρμακα του πρωτοκόλλου FLCCC [16], το αντικαταθλιπτικό Φλουβοξαμίνη, ως ένα φάρμακο που μελέτη (μία από τις πολλές) δείχνει την αποτελεσματικότητά του στον COVID [28].  
Έπρεπε να περάσουν τόσοι μήνες, για να γίνει γνωστή η πληροφορία από τα συστημικά ΜΜΕ ότι ένα από τα δεκάδες γνωστά, δοκιμασμένα και ασφαλή φάρμακα κατάλληλα για θεραπεία, μειώνει τον κίνδυνο σοβαρού COVID κατά το 1/3 και μάλιστα σε ανθρώπους με αυξημένο κίνδυνο; 
Γιατί δεν μιλάνε για τα βασικά φάρμακα της θεραπείας, όπως η υδροξυχλωροκίνη και η ιβερμεκτίνη; 
Γιατί, η Pfizer και η Merck [29],  ξεκίνησαν τώρα τις δοκιμές με φάρμακο που αναστέλλει το ένζυμο της αναπαραγωγής του ιού, με τον ίδιο τρόπο που κάνει η ιβερμεκτίνη [30]; 
Γιατί το νέο φάρμακο της Pfizer έχει πάρει το παρατσούκλι Pfizermectin [31]; 
Δεν τους αρκούσε η ιβερμεκτινη με δεκάδες μελέτες και αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα; 
Έπρεπε να πειραματιστούμε με καινούργια άγνωστα φάρμακα που χρησιμοποιούν τον ίδιο μηχανισμό;
Επαναλαμβάνω την ανάγκη για έγκαιρη θεραπεία, μέσα στις πρώτες 2-3 μέρες, είτε μετά από θετικό τεστ σε άτομα άνω των 50 ετών με ή χωρίς υποκείμενα νοσήματα ή σε περίπτωση σοβαρών συμπτωμάτων σε άτομα μικρότερης ηλικίας, πάντα προσαρμοσμένη στις ανάγκες του κάθε ανθρώπου και μετά από ιατρική παρακολούθηση. 
Λίγες μέρες, μπορούν να κάνουν τη διαφορά. 
Σύμφωνα με τα διάφορα θεραπευτικά σχήματα που προτείνονται, βασικό ρόλο παίζει η ιβερμεκτίνη ή η υδροξυχλωρoκίνη, ο ψευδάργυρος, και οι βιταμίνες D και C. 
Η θεραπεία εξατομικεύεται και προσαρμόζεται δυναμικά, ανάλογα με την εξέλιξη της πάθησης και προστίθενται και άλλα φάρμακα στην πορεία, αν χρειαστεί. 
Αν δεν δοθεί έγκαιρη θεραπεία, για ένα μικρό ποσοστό ασθενών με COVID θα επιδεινωθεί η κατάστασή τους και μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια, τύπου ARDS [32-33]. 
Διαπιστώνεται σε ποσοστό περίπου 30%, μία ξαφνική έξαρση των συμπτωμάτων κατά την 8η μέρα από την έναρξή τους, που δεν δικαιολογείται από την προοδευτική εξέλιξη της νόσου και που φαίνεται να είναι μία μορφή γενικευμένης αλλεργικής αντίδρασης [34], πιθανώς λόγω των κυκλοφορούντων συγκριμάτων (debris) του ιού. 
Σύμφωνα με τον Γενικό Ιατρό Shankara Chetty [35], από την Νότια Αφρική, που υποστηρίζει ότι αντιμετώπισε πάνω από 7.000 άτομα με COVID από το 2020, η συγκεκριμένη κρίση αντιμετωπίζεται κατ’ οίκον με χορήγηση κορτιζόνης και αντι-ισταμινικών σε συγκεκριμένες δοσολογίες, μοντελουκάστης και ασπιρίνης, με επιτυχία που φτάνει κοντά στο 100%. 
     ΥΓ.H αληθινή ιατρική έχει σαν στόχο να βοηθήσει τον άνθρωπο, με κριτήριο την αγάπη προς αυτόν και την Ιπποκρατική αρχή να μην τον βλάψει. 
Πρωτοπόροι ιατροί σε όλο τον κόσμο, με κίνδυνο της καριέρας τους και της ιατρικής τους υπόστασης, αποφάσισαν, βασιζόμενοι στην προηγούμενη εμπειρία και γνώση, τους μηχανισμούς συγκεκριμένων γνωστών από χρόνια φαρμάκων και την ασφάλεια που αυτά προσφέρουν, να δοκιμάσουν νέα θεραπευτικά σχήματα εκτός επίσημων ενδείξεων, κόντρα στις απειλές του παγκόσμιου φαύλου συστήματος, το οποίο δεν τα ενέκρινε και δεν επρόκειτο να τα εγκρίνει ποτέ. 
Και φαίνεται ότι τα κατάφεραν πολύ καλά, αν αναλογιστούμε πόσο γρήγορα προέκυψαν και άρχισαν να εφαρμόζονται οι θεραπείες. 
Είχα την πολυτέλεια να χορηγώ με σχετική ασφάλεια τις θεραπείες αυτές, μετά από την εφαρμογή τους σε εκατομμύρια ανθρώπους και την επιτυχία τους σε πολλές χώρες, όπως η Ινδία, που είδε τα νούμερα των νοσηλειών και των θανάτων να υποχωρούν δραματικά, χωρίς να έχει πετύχει αξιόλογο ποσοστό εμβολιασμών. 
Ο φόβος προκύπτει από την απουσία ενημέρωσης για αυτά τα θεραπευτικά σχήματα και την αποτελεσματικότητά τους και είναι κρίσιμος ο ρόλος ανθρώπων που σχετίζονται με τον COVID με οποιοδήποτε τρόπο, που δεν προσφέρουν μία έγκαιρη και αποτελεσματική εναλλακτική λύση, πλην των αμφιλεγόμενων εμβολίων, οδηγώντας τους ανθρώπους στο φόβο και την απελπισία και στερώντας τους κάτι πολύτιμο που χρειαζόμαστε σήμερα: την πίστη και την ελπίδα.
     Η αρχική πηγή του άρθρου και η βιβλιογραφία του:https://www.eyewideopen.org/?p=2328

Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2021

Η Σύνδεση ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί είναι πιο βαθιά από ό,τι νομίζαμε

"«Όταν είσαι έγκυος, τα κύτταρα του μωρού μεταναστεύουν στο αίμα της μητέρας και στη συνέχεια επιστρέφουν στο μωρό, ονομάζεται «εμβρυο-μητρικός μικροχιμαιρισμός». ⁠
Για 41 εβδομάδες, τα κύτταρα κυκλοφορούν και συγχωνεύονται προς τα πίσω και προς τα εμπρός, και μετά τη γέννηση του μωρού, πολλά από αυτά τα κύτταρα μένουν στο σώμα της μητέρας, αφήνοντας ένα μόνιμο αποτύπωμα στους ιστούς, τα οστά, τον εγκέφαλο και το δέρμα της μητέρας, και συχνά μένουν εκεί για δεκαετία Σ. 
Κάθε παιδί που έχει μια μητέρα μετά θα αφήσει ένα παρόμοιο αποτύπωμα και στο σώμα της.
Ακόμα και αν μια εγκυμοσύνη δεν πάει σε πλήρη διάρκεια ή αν κάνετε έκτρωση, αυτά τα κύτταρα εξακολουθούν να μεταναστεύουν στο αίμα σας.
Έρευνα έδειξε ότι εάν τραυματιστεί η καρδιά μιας μητέρας, τα εμβρυϊκά κύτταρα θα σπεύσουν στο σημείο του τραυματισμού και θα μεταβληθούν σε διαφορετικούς τύπους κυττάρων που ειδικεύονται στην επιδιόρθωση της καρδιάς.
Η σχέση μεταξύ της μητέρας και του παιδιού είναι βαθιά και οι νέες έρευνες δείχνουν μια φυσική σύνδεση ακόμα βαθύτερη από ό,τι είχαμε σκεφτεί.
Το μωρό βοηθά στην επισκευή της μητέρας, ενώ η μητέρα χτίζει το μωρό.
Πόσο ωραίο είναι αυτό;
Αυτός είναι συχνά ο λόγος που ορισμένες ασθένειες εξαφανίζονται ενώ είσαι έγκυος.
Είναι απίστευτο πώς τα σώματα της μητέρας προστατεύουν το μωρό με κάθε κόστος, και το μωρό προστατεύει & ξαναχτίζει τη μητέρα - έτσι ώστε το μωρό να αναπτυχθεί με ασφάλεια και να επιβιώσει.
Σκέψου τις τρελές λιγούρες για μια στιγμή. 
Τι έλλειψη είχε η μητέρα που το μωρό τους έκανε να λαχταρούν;
Έρευνες έχουν επίσης δείξει κύτταρα από ένα έμβρυο στον εγκέφαλο μιας μητέρας 18 χρόνια μετά τη γέννα. 
Πόσο εκπληκτικό είναι αυτό; ”
Αν είσαι μαμά ξέρεις πώς μπορείς να νιώσεις διαισθητικά το παιδί σου ακόμα και όταν δεν είναι εκεί.... Λοιπόν, τώρα υπάρχει επιστημονική απόδειξη ότι οι μαμάδες τα κουβαλάνε χρόνια και χρόνια ακόμα και αφού τα έχουν γεννήσει.
Το βρίσκω τόσο όμορφο."
(Via: Φίλοι της Σελίδας Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
«Τη στιγμή που γεννιέται ένα παιδί, γεννιέται επίσης και η μητέρα. Δεν υπήρχε πριν, η γυναίκα υπήρχε αλλά ποτέ η μητέρα. Η μητέρα είναι μια νέα ύπαρξη» Osho Rajneesh
ntina

Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2021

Από το χρονολόγιο του Δημήτρη Μπελαντή


Αυτό με τις εκκλησίες που πρέπει κι αυτές να υπαχθούν στον κανόνα  των ραπίντ τεστς κατά τους πολιτικά ορθούς " αριστερούς" μου θυμίζει ένα συναρπαστικό διήγημα του δεξιού μεν πολιτικά αλλά πανέξυπνου και κοινωνικά  ευαίσθητου συγγραφέα Μιχάλη Καραγάτση- από τους μείζονες του εικοστού αιωνα-  με τον τίτλο "Η μεγάλη εβδομάδα του πρεζακια".
Στον ύπνο του σε ένα κρύο κρατητήριο, προτού αποδημήσει εις Κύριον, ο πρεζακιας συνομιλεί με διάφορες εξουσίες.
Αφου μιλήσει με την Εκκλησία ,με τον διάβολο στην Κόλαση κλπ που του ζητούν  να κόψει την πρέζα, συνομιλεί με τον εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος .
Τον ρωτά αν επιτρέπεται να πάρει μια δόση ακόμη προτού τα τιναξει.
Και του απαντά ο σοφός κομματικός γραφειοκράτης : 
Και βέβαια όχι, αν εσυ δοκιμάζεις  και διακινείς αυτήν την πρέζα, την δική μας  ιδεολογική ναρκωτική ουσία, ποιος θα την καταναλώσει;
Εμείς τι θα απογίνουμε;  
Φαινομενικά, είναι μια δεξιά αντικομουνιστική αφήγηση του συντηρητικού  Καραγάτση. 
Βαθύτερα ,είναι ένας προβληματισμός για τις εγκόσμιες και υπερκοσμιες εξουσίες και την σύγκρουση μεταξύ τους. 
Αν πιστεύεις ότι είσαι εγκοσμιος Θεός, θέλεις το μονοπώλιο έναντι των άλλων εγκοσμιων αλλά και των υπερκοσμιων.
Δυσαρεστες αλήθειες που μας τις θυμίζει η καλή και τίμια τέχνη.
Περα από ιδεολογικά πρόσημα η ψευδοπροσημα. 
Έχοντας αποτύχει ως κοσμική θρησκεία, η Υπαρκτή Αριστερά, θέλει να αποκλείσει τις υπερκόσμιες παρηγοριές.
Σορρυ,πρώην σύντροφοι, μεγαλύτερη ομολογία  πολιτικής χρεωκοπιας δεν υφίσταται.
Επειδή εσείς η εμείς  δεν μπορείτε πια να παρηγορειτε τους απλούς ανθρώπους, θέλετε μάλλον να αυτοκτονησουν.
Αριστερο, πολύ αριστερό, να πιστεύεις στην απελπισία και απόγνωση των απλών ανθρώπων.
Αντε και πνιγείτε !!!

Δημήτρης Μπελαντής:https://controversy.gr/

...απέρριψα ως ψευδείς όλους τους λόγους που είχα χρησιμοποιήσει προηγουμένως ως αποδείξεις...

...και ναι - "cogito, ergo sum"
και ναι- 
René Descartes ή Καρτέσιος...
...Επειδή τότε επιθυμούσα να ασχοληθώ μόνο με την αναζήτηση της αλήθειας, σκέφτηκα ότι έπρεπε να κάνω εντελώς το αντίθετο και να απορρίψω ως απόλυτα ψευδές καθετί, στο οποίο θα μπορούσα να φανταστώ την παραμικρή αμφιβολία, για να δω αν θα έμενε καθόλου ύστερα από αυτά κάτι που να πιστεύω και που να είναι τελείως αδιαμφισβήτητο...
...Έτσι, επειδή οι αισθήσεις μάς απατούν καμιά φορά, θέλησα να υποθέσω ότι δεν υπήρχε τίποτε που να είναι έτσι όπως μας κάνουν να το φανταζόμαστε· και επειδή υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν λάθη καθώς συλλογίζονται, έστω κι όταν εγγίζουν τα απλούστερα θέματα της γεωμετρίας, και κάνουν σε αυτά παραλογισμούς, απέρριψα ως ψευδείς όλους τους λόγους που είχα χρησιμοποιήσει προηγουμένως ως αποδείξεις· 
και τέλος, σκεπτόμενος ότι όλες αυτές οι ίδιες σκέψεις που κάνουμε ξύπνιοι μπορούν να μας έρθουν όταν κοιμόμαστε, χωρίς όμως και να είναι καμιά τους αληθινή, αποφάσισα να υποθέσω ότι δέχομαι πως όλα τα πράγματα που είχαν ποτέ μπει στο πνεύμα μου δεν ήταν περισσότερο αληθινά από τις ψευδαισθήσεις των ονείρων μου...
...Αλλά αμέσως πρόσεξα ότι, την ώρα που ήθελα να σκεφτώ πως όλα είναι ψεύτικα, έπρεπε αναγκαστικά εγώ που το σκεπτόμουν να είμαι κάτι· 
και παρατηρώντας ότι αυτή η αλήθεια: "σκέπτομαι άρα υπάρχω" ήταν τόσο στέρεη και τόσο ασφαλής, ώστε όλες οι πιο παράδοξες υποθέσεις των Σκεπτικών δεν μπορούσαν να την κλονίσουν, έκρινα ότι μπορούσα να τη δεχτώ χωρίς δισταγμό ως την πρώτη αρχή της φιλοσοφίας που ζητούσα...

...από το ''Λόγος για τη Μέθοδο'' του René Descartes

ntina

Ξύπνησα και βρέθηκα στο πάνω μέρος του ουρανού

τί είναι στη ζωή να μην είναι αίνιγμα 
γρίφος;
(αναρωτιέται ο Νίκος Εγγονόπουλος)
μα κι η ζωή η ίδια δεν είναι γρίφος 
αίνιγμα;

τι δυστυχία οι τεχνοκράτες
μέσα στην τύφλα απ' ολούθε που τους περιζώνει
να παραμένουνε στις κούφες πεποιθήσεις(;) τους
ισχυρογνώνονες
πεισματωμένοι
γινατζήδες

του ποιητή
πια μόνη -θεόθεν- σωτηρία λύσις
παρηγόρηση
μένει η κοιλάς με τις τριανταφυλλιές
ό εστι
μεθερμηνευόμενο
η κοιλάδα των ροδώνων                    
Παράφασις ή Η κοιλάδα με τους Ροδώνες 
Νίκος Εγγονόπουλος
ntina


Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2021

Επειδή μου αρέσουν και τα εκλεκτά εδέσματα: Πως κάνω ελιές καλαμών χαρακτές.

Η καλυτερότερη ποικιλία επιτραπέζιας ελιάς. 
Εκλεκτή και τραγανή. 
Πέρυσι όσες έφτιαξα τελείωσαν πριν το καλοκαίρι. 
Έτσι φέτος έκανα τα κουμάντα μου, έφτιαξα πολύ περισσότερες.
Εδώ σας δίνω τη συνταγή, όπως μου την έδωσε μια κύρια σε ένα χωριό που την εφάρμοσα από πέρυσι και έγιναν αριστούργημα.
• Βρίσκουμε εξαιρετικής ποιότητας ελιές καλαμών, σκληρές, μέτρια ώριμες
• Πλύσιμο και διάλεγμα, αφαιρούμε πολύ ώριμες, χτυπημένες
• Χαράκωμα
• Στο νερό για 2 περίπου μήνες με αλάτι χωρίς αλλαγές νερού, αυτό κρατάει τη σάρκα τραγανή 
• Μετά, αφού δοκιμάσω αν ξεπίκρισαν, κάθε τρεις μέρες κάνω αλλαγή στο νερό, 3-4 φορές)
• Τέλος, εκεί που θα αποθηκευθούν, προτιμάω γυάλινα δοχεία αποθήκευσης, βάζω νερο+10% αλάτι +ξύδι και στο τέλος δυο δάχτυλα λάδι ίσα που να σκεπάζει τις ελιές.
Έχουμε ένα γυάλινο μικρό δοχείο μόνο με λάδι όπου τοποθετούμε τις ελιές λίγες μέρες πριν τις καταναλώσουμε - γίνονται πιο γλυκές.
Για τη δόση του αλατιού, πολλοί κάνουν το κόλπο με το φρέσκο αυγό. 
Μόλις το αυγό επιπλέει και φαίνεται μόνο η κορυφή του έξω από το νερό, σημαίνει ότι το αλάτι είναι στη σωστή δόση. 
Εγώ το έβαλα στην τύχη και πέτυχε.
Οι ελιές περιέχουν:
• Νερό,
• Λιπαρές ουσίες,
• Σάκχαρα,
• Πρωτεΐνες, 
• Ελευρωπαΐνη ή ελαιοευρωπεΐνη - σε αυτή οφείλεται η πικράδα της ελιάς και το κάψιμο στη γεύση στο λάδι, κυρίως στο εκλεκτής ποιότητας αγουρέλαιο. 
Είναι πολυφαινόλη και έχει σημαντική αντιοξειδωτική δράση.
ntina

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2021

Περί Βασανιστηρίων - Μέμνησο μη σε νικάτω φόβος τας φρένας* του Ιωάννη Λαζάρου**

Ακούμε πολλούς συμπολίτες μας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο να μιλούν για υποβολή τους σε βασανιστήρια, και μας φαίνεται ίσως υπερβολικό. 
Σε αυτό το άρθρο, ο Ιωάννης Λαζάρου παραβάλλει τα κριτήρια για τον ορισμό των βασανιστηρίων, όπως αυτά αναφέρονται στο γνωστό διάγραμμα του Biderman και χρησιμοποιεί και η Διεθνής αμνηστία και άλλες οργανώσεις για να ορίσουν εάν πράγματι κάποιος είναι θύμα βασανιστηρίων και εξαναγκασμού, προς τις συνθήκες ζωής των τελευταίων πολλών μηνών. 
Το συμπέρασμα είναι εντυπωσιακό.
Άρθρο του Ιωάννη Λαζάρου, που δημοσιεύτηκε στον Δρόμο της Αριστεράς, στις 13/10/2021

Περί βασανιστηρίων

Μέμνησο μη σε νικάτω φόβος τας φρένας*

 του Ιωάννη Λαζάρου**

Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Αμερικανός ψυχολόγος Albert Biderman έγραψε ένα πόνημα σχετικά με τους τρόπους βασανισμού των αιχμαλώτων πολέμου που χρησιμοποίησαν τα κομμουνιστικά καθεστώτα στους άνδρες της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ ώστε, είτε να τους αποσπάσουν ομολογίες αληθείς ή όχι είτε να τους εξαναγκάσουν σε συμμόρφωση. 

Συνομιλώντας με πολλούς από εκείνους που είχαν υποστεί βασανιστήρια, δημιούργησε έναν «χάρτη» αυτών των μεθόδων.

Σήμερα η Διεθνής αμνηστία, αλλά και άλλες οργανώσεις που ασχολούνται με τα βασανιστήρια ή την ενδοοικογενειακή βία, χρησιμοποιούν αυτό το διάγραμμα του Biderman για να ορίσουν εάν πράγματι κάποιος είναι θύμα βασανιστηρίων και εξαναγκασμού. 

Ο χάρτης αυτός περιλαμβάνει συνοπτικά τις παρακάτω μεθόδους: Απομόνωση, Μονοπώληση της αντίληψης, Προκαλούμενη εξάντληση / εξασθένηση, Απειλές, Περιστασιακές επιδοτήσεις, Επίδειξη «παντοδυναμίας» και «παντογνωσίας», Υποβιβασμός, Επιβολή ασήμαντων απαιτήσεων.

ΑΣ ΔΟΥΜΕ λοιπόν την περίοδο κόβιντ που διανύουμε και ας κάνουμε τις συγκρίσεις.

Η εξαναγκασμένη απομόνωση που μας επιβλήθηκε μας στέρησε ουσιαστικά την επικοινωνία με συνανθρώπους που θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ή να υποστηριχτούμε. 

Με κοινωνικές αποστάσεις, με απαγορευμένα άδεια καθίσματα και διαχωριστικά πλέξι γκλάς.

 Εργασία μέσω υπολογιστών. 

Απομόνωση και στέρηση του σχολικού περιβάλλοντος των παιδιών. 

Άνθρωποι μόνοι τους, απομονωμένοι σε ιατρικές μονάδες χωρίς την φροντίδα ενός οικείου σε αυτούς ανθρώπου. Δίχως άμεση επαφή, ακόμη και σωματική, με τους δικούς μας ανθρώπους, με το πρόσχημα του κινδύνου μετάδοσης ενός ιού του οποίου την ύπαρξη αποφασίζει ένα αναξιόπιστο τεστ και όχι τα κλινικά συμπτώματα όπως συνέβαινε έως τώρα.

Με αποκλεισμένους τους ανθρώπους μέσα στα σπίτια τους, με μοναδική συντροφιά και πληροφόρηση από τους τηλεοπτικούς δέκτες επήλθε και η μονοπώληση της αντίληψης. 

Εξαγορασμένα ΜΜΕυνουχισμού και «ειδικοί επιστήμονες» που όλως τυχαίως μοιράζονται τις ίδιες αλάνθαστες επιστημονικές απόψεις. 

Οποιαδήποτε άλλη άποψη λοιδορείται, λογοκρίνεται και εξαφανίζεται. 

Ακαταδίωκτες επιτροπές που προτείνουν ή αποφασίζουν, και των οποίων τα περισσότερα μέλη τους παραμένουν μυστικά. 

Άγνωστο είναι και το εάν έχουν σύγκρουση συμφερόντων. 

Παρόλα αυτά, όλοι οι παραπάνω διαμορφώνουν ή στηρίζουν την αντίληψη που πρέπει να επικρατήσει. Αυτοί κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και θα περιορίσουν με οποιονδήποτε τρόπο την προσπάθεια αναζήτησης των πραγματικών στοιχείων, μονοπωλώντας κάθε πληροφορία και εμφανίζοντάς την όπως βολεύει κάθε φορά ώστε να ταιριάζει στην κεντρική προπαγάνδα.

Η εξασθένηση και η εξάντληση των ανθρώπων επιβλήθηκε όχι μόνο στον ψυχολογικό και υγειονομικό τομέα με τα μακροχρόνια, παράνομα μέτρα που αναστέλλουν βασικές κοινωνικές και φυσικές ανάγκες (όπως μια εκδρομή στη φύση, η παρακολούθηση μιας παράστασης, η σωματική άσκηση, ένα μπάνιο στην θάλασσα…) αλλά επιβλήθηκε και στον οικονομικό, υποχρεώνοντας ανθρώπους να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους με συνέπεια την απόλυση εργαζομένων αλλά και τη δική τους στέρηση οποιουδήποτε εισοδήματος. 

Υπαλλήλους, εργαζόμενους ακόμη και νοσηλευτές και ιατρούς να μπαίνουν σε καραντίνα 14 ημερών με την υποψία νόσησης λόγω ενός «θετικού τεστ» με αποτέλεσμα την οικονομική τους αιμορραγία. Στην περίπτωση δε των υγειονομικών, αυτή η τακτική συμπίεσε και εξουθένωσε και το σύστημα υγείας με τα γνωστά αποτελέσματα.

ΣΕ ΟΛΗ ΑΥΤΗΝ την περίοδο των δεκαοκτώ περίπου μηνών, οι απειλές για την μη συμμόρφωση είχαν τον πρώτο λόγο. 

Οι πρώτες απειλές ήταν κατά της ζωής των πολιτών από τον «αόρατο» εχθρό που θα σου στερούσε το οξυγόνο και θα σε οδηγούσε αναπόφευκτα στην εντατική και την διασωλήνωση. 

Τα μέσα εδώ έπαιξαν τον ρόλο για τον οποίο χρηματοδοτήθηκαν αδρά, δείχνοντας ακόμη και φέρετρα που μεταφέρονταν με φορτηγά από ένα ναυάγιο στην Λαμπεντούζα της Ιταλίας, ως νεκρούς από την Covid, ενώ έφτασαν στο σημείο τρία κανάλια ταυτοχρόνως να δείξουν την «ανευθυνότητα» των πιστών που χωρίς μάσκες και αποστάσεις συνωστίζονται σε ένα καΐκι για να πιάσουν τον σταυρό στην γιορτή των Θεοφανίων. 

Το πρόβλημα είναι ότι το βίντεο αυτό ήταν από τα Θεοφάνια του 2015 (σχετική μηνυτήρια αναφορά που κατατέθηκε δεν είχε καμία τύχη). 

Και ενώ μέχρι εχθές για την είσοδο σε ΜΕΘ υπήρχε μια αυστηρή διαδικασία, ξαφνικά, με αυτόν τον τόσο «καταστροφικό και επικίνδυνο» ιό, οι πόρτες άνοιξαν για τις κάμερες οι οποίες κατέγραφαν μέχρι και διασωληνώσεις ασθενών. 

Μετά ακολούθησαν οι απειλές και οι τιμωρίες για την μη συμμόρφωση στα μέτρα. 

Μάσκες, έλεγχος στις μετακινήσεις, εγκλεισμός. 

Υπέρογκα πρόστιμα ακόμη και συλλήψεις για τους μη συμμορφούμενους.

Περιστασιακές επιδοτήσεις: Κάποια ασήμαντη βοήθεια σε ανέργους και επιχειρήσεις, κάποια περιορισμένη χαλάρωση των μέτρων έπαιξαν και τον ρόλο της μερικής αποσυμπίεσης της συσσωρευμένης δυσαρέσκειας μεγάλης μερίδας ανθρώπων που έβλεπαν και ζούσαν τον παραλογισμό της όλης κατάστασης. 

Επιδοτήσεις που όμως τονίζουν το γεγονός πως κάποιοι άλλοι ελέγχουν την ζωή και την ελευθερία ενός εκάστου.

Επίδειξη «παντοδυναμίας» και «παντογνωσίας»: Καμία ερώτηση ή απορία δεν μπορεί να υφίσταται σε αυτήν τη θαυμαστή νέα πραγματικότητα των «ειδικών». 

Το οποιοδήποτε λογικό ερώτημα απέναντι σε μια παράλογη δήλωση ή απαίτηση του συστήματος χλευάζεται ως «άρνηση της επιστήμης», κόντρα στην παντογνωσία των διορισμένων (επισήμως και ανεπισήμως) επιστημόνων που βομβαρδίζουν νυχθημερόν τον πληθυσμό με φόβο και «απόλυτες αλήθειες». 

Η οποιαδήποτε αμφισβήτηση απαγορεύεται, κάνοντάς μας να ξεχάσουμε πως η επιστήμη προχωρούσε πάντοτε μέσα από τους κανόνες της διαλεκτικής. 

Κοινές παραδοχές χρόνων από την ιατρική επιστήμη, όπως για παράδειγμα ότι σε περιόδους επιδημίας δεν γίνονται εμβολιασμοί διότι ευνοούνται έτσι οι μεταλλάξεις, ή ότι ποτέ δεν δίνουμε νέα, αδοκίμαστα σκευάσματα σε εγκύους και παιδιά, λησμονήθηκαν και αντικαταστάθηκαν από φασιστικές οριζόντιες εφαρμογές ιατρικών πρωτοκόλλων και εμβολιασμών χωρίς καμία εξατομικευμένη προσέγγιση, χωρίς κανέναν έλεγχο.

Η επιστήμη του δικαίου ντράπηκε βλέποντας καθηγητές και νομικούς και θεσμούς να παραβιάζουν, λόγω και έργω, κάθε θεμελιώδη ανθρώπινη κατάκτηση στον τομέα των δικαιωμάτων. Επιστρατεύθηκαν και εδώ οι παντογνώστες ειδικοί, οι αυθεντίες, αμφισβητώντας το ίδιο το θεμέλιο του ανθρώπινου πολιτισμού, τον άνθρωπο. 

Πρέπει επιτέλους να μάθεις πως δεν τους ανήκει μόνο η ελευθερία σου, αλλά και το ίδιο σου το σώμα.

ΜΕ ΑΥΤΟ τον τρόπο επιτυγχάνεται και ο στόχος της υποτίμησης καθώς πλέον ο άνθρωπος μετατρέπεται απλώς σε έναν «καταναλωτή» διαταγών και αθέλητων ή επιβεβλημένων ιατρικών πράξεων, ακόμη και χωρίς την κατοχυρωμένη νομικά ενημερωμένη συναίνεση. 

Η εφαρμογή ας πούμε για παράδειγμα της επιβολής χρήσης μάσκας ο διαρκής έλεγχος για πιθανή νόσηση, ο διαχωρισμός των ανθρώπων μέσω υγειονομικών διαβατηρίων σε μιαρούς και μη, σε υπεύθυνους και ανεύθυνους, προσβάλει και μειώνει την προσωπικότητα ενώ η οποιαδήποτε αντίδραση πατάσσεται αμέσως από τους «μηχανισμούς κανονικότητας».

Η καταναγκαστική «συμμόρφωση» είναι η απαίτηση της νέας κανονικότητας.

Τέλος, στην επιβολή ασήμαντων απαιτήσεων μπορείτε να χωρέσετε δεκάδες ασήμαντες επιβολές, όπως την χάραξη με ταινίες των σωστών αποστάσεων στα δάπεδα των καταστημάτων, την επιβολή μάσκας σε ανοιχτούς χώρους, την απαγόρευση του ψαρέματος ή ακόμη και το παιχνίδι των ωρών κυκλοφορίας που κάποια στιγμή η απαγόρευση ξεκινούσε στις εννέα και μετά στις έξι, την υποχρεωτική θερμομέτρηση για την είσοδο σε διάφορους χώρους κ.λπ. 

Δηλαδή ο απόλυτος εξευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε ένα καθεστώς εξαίρεσης, όπου ο κάθε πολίτης πρέπει να νοιώθει άρρωστος και επικίνδυνος και να αποδεικνύει συνεχώς πως δεν είναι επισφαλής για την υγεία της κοινότητας.

Το διάγραμμα εξαναγκασμού του Biderman, μας ωθεί μοιραίως στη διαπίστωση πως, δεν είμαστε απλώς δέκτες ενός οργανωμένου ψυχολογικού πολέμου, αλλά και θύματα βασανιστηρίων.

* Αισχύλος, 525-456 π.Χ.
** Ο Ιωάννης Λαζάρου είναι εικαστικός-δημοσιογράφος και 
μέλος της Διεπιστημονικής Ένωσης Υπεράσπισης της Δημοκρατίας και 
τη Βιοηθικής

Σημειώσεις

  • Βασανιστήριο δεν είναι μόνο η συστηματική πρόκληση πόνου αλλά και κάθε απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση που υποβιβάζει την ανθρώπινη υπόσταση. Η χρήση βασανιστηρίων προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στοχεύει στην εκμηδένιση της προσωπικότητας του θύματος. Πέρα από εγκληματική πράξη, βάσει του εθνικού αλλά και του διεθνούς δικαίου, αποτελεί μια στάση αντίθετη στον ανθρώπινο πολιτισμό. https://www.synigoros.gr/resources/docs/ee2014-15-basanistiria.pdf
  • Σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ.2 «τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας ή άσκηση ψυχολογικής βίας καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται όπως ορίζει ο νόμος».
  •  http://greeklaws.com/pubs/uploads/2971.pdf

Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2021

Ο εγκέφαλος αναγνωρίζει λέξεις από την γέννηση μας

Οι άνθρωποι γεννιούνται με μια περιοχή του εγκεφάλου η οποία είναι «καλωδιωμένη» για να αναγνωρίζει γράμματα και λέξεις. 
Το γεγονός αυτό μαρτυρεί ότι ήδη από τη γέννηση προετοιμάζεται το έδαφος ώστε ο άνθρωπος να μάθει να διαβάζει, σύμφωνα με νέα μελέτη ειδικών του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Scientific Reports».
Έτοιμοι πριν καν εκτεθούμε στη γλώσσα
Οι ερευνητές ανέλυσαν λειτουργικές μαγνητικές τομογραφίες (fMRI) του εγκεφάλου νεογέννητων και ανακάλυψαν ότι αυτή η περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται «περιοχή επεξεργασίας οπτικών λεκτικών μορφών» (VWFA) συνδέεται με το δίκτυο επεξεργασίας της γλώσσας του εγκεφάλου. 
«Αυτό δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη ευαισθησίας στις οπτικές λεκτικές μορφές, προτού καν εκτεθούμε στη γλώσσα» ανέφερε η Ζεϊνέπ Σαϊγκίν, κύρια συγγραφέας της μελέτης, επίκουρη καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο.
Η περιοχή VWFA είναι αφιερωμένη στην ανάγνωση μόνο όμως σε άτομα που είναι εγγράμματα. Ορισμένοι ερευνητές είχαν εκφράσει την υπόθεση ότι η συγκεκριμένη περιοχή ξεκινά ως τμήμα του οπτικού φλοιού το οποίο δεν διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα τα οποία αφορούν την αναγνώριση προσώπων, αντικειμένων, τοπίων και ότι γίνεται επιλεκτική συγκεκριμένα στα γράμματα και στις λέξεις καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να διαβάζουν ή τουλάχιστον όταν μαθαίνουν τη γλώσσα.
«Ανακαλύψαμε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. 
Ακόμη και αμέσως μετά τη γέννηση η περιοχή VWFA συνδέεται λειτουργικά περισσότερο με το δίκτυο της γλώσσας του εγκεφάλου παρά με οποιαδήποτε άλλη περιοχή» σημείωσε η δρ Σαϊγκίν και προσέθεσε ότι «το εύρημα αυτό είναι εκπληκτικό».
Η μελέτη
Στο πλαίσιο της μελέτης τους οι ερευνητές ανέλυσαν τις λειτουργικές μαγνητικές τομογραφίες του εγκεφάλου 40 νεογέννητων - όλα τα βρέφη είχαν ηλικία μικρότερη της μιας εβδομάδας - που αποτελούσαν μέρος της μελέτης Developing Human Connectome Project. Συνέκριναν αυτές τις τομογραφίες με αντίστοιχες fMRI που είχαν διεξαχθεί σε 40 ενηλίκους οι οποίοι συμμετείχαν στην ίδια μελέτη.
Η περιοχή VWFA βρίσκεται δίπλα σε μια άλλη περιοχή του οπτικού φλοιού του εγκεφάλου η οποία είναι υπεύθυνη για την επεξεργασία των προσώπων και έτσι εθεωρείτο ότι δεν υπήρχε ουσιαστική διαφορά μεταξύ αυτών των δύο περιοχών στα νεογέννητα, εξήγησε η δρ Σαϊγκίν. 
Ωστόσο, όπως έδειξε η ανάλυση των τομογραφίων του εγκεφάλου, ήδη από την αρχή της ζωής η VWFA διαφοροποιείται από το τμήμα του οπτικού φλοιού που αναγνωρίζει πρόσωπα καθώς εμφανίζει λειτουργική σύνδεση με την περιοχή του εγκεφάλου που κάνει επεξεργασία της γλώσσας. 
«Η περιοχή VWFA είναι εξειδικευμένη να 'βλέπει' τις λέξεις πριν καν εκτεθούμε σε αυτές» σημείωσε η ερευνήτρια.
Από τη μελέτη προέκυψαν ορισμένες διαφορές στην περιοχή VWFA μεταξύ νεογέννητων και ενηλίκων. «Τα ευρήματά μας μαρτυρούν ότι καθώς τα βρέφη ωριμάζουν η VWFA εμφανίζει ακόμη μεγαλύτερη εξειδίκευση. Η τριβή με τον προφορικό και γραπτό λόγο πιθανότατα ενισχύει τις συνάψεις με πτυχές του δικτύου της γλώσσας και οδηγεί σε περαιτέρω διαφοροποίηση της λειτουργίας της συγκεκριμένης περιοχής από αυτή των γειτονικών της περιοχών» εξήγησε η καθηγήτρια.
Στόχος η καλύτερη κατανόηση των μαθησιακών διαταραχών
Η δρ Σαϊγκίν και οι συνεργάτες της «σαρώνουν» τώρα τον εγκέφαλο τρίχρονων και τετράχρονων παιδιών προκειμένου να μάθουν περισσότερα σχετικά με το πώς ακριβώς λειτουργεί η περιοχή VWFA προτού τα παιδιά μάθουν να διαβάζουν καθώς και σε ποιες ακριβώς οπτικές ιδιότητες αποκρίνεται.
Απώτερος στόχος είναι το να μάθουν οι επιστήμονες πώς ο εγκέφαλος μετατρέπεται σε «εγγράμματο» εγκέφαλο, σύμφωνα με τη δρ Σαϊγκίν, γεγονός που θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση μαθησιακών διαταραχών όπως η δυσλεξία.

 https://el.sott.net/article/6118-o-egkefalos-anagnwrizei-lexeis-apo-thn-gennhsh-mas

Ψυχολόγοι ανακάλυψαν το μυστικό της ευημερίας στη ζωή

 
Aυτή είναι η πρώτη μετα-ανάλυση που ρίχνει φως σε όλες τις έρευνες σχετικά με την ευημερία και φτάνει σε ένα καθοριστικό συμπέρασμα για τα χαρακτηριστικά της ευημερίας.
Σύμφωνα με μία νέα έρευνα, για να βρούμε την ευημερία στη ζωή μας και όχι απλά να επιβιώσουμε, χρειάζεται να αισθανόμαστε καλά για τη ζωή και τον εαυτό μας και να είμαστε καλοί σε κάτι.
Μέχρι τώρα και παρά τις πολλές θεωρίες για την ευημερία, δεν έχει υπάρξει συμφωνία σχετικά με το τι παρέχει ευημερία σε ένα άτομο ή με ποιον τρόπο οι άνθρωποι μπορούν να προσπαθήσουν να την διασφαλίσουν.
Σε μία μετα-ανάλυση1, οι ψυχολόγοι συγκέντρωσαν όλες τις έρευνες σχετικά με το τι προσφέρει ευημερία: μελέτες παιδιών και εφήβων, μελέτες καλλιτεχνών, αθλητών, εργαζομένων και ηλικιωμένων και έχει καταλήξει στο πρώτο καθοριστικό συμπέρασμα.
Οι ψυχολόγοι λένε: Η ευημερία είναι μια λέξη που οι περισσότεροι άνθρωποι θα ήταν ευτυχείς να περιγράψουν τον εαυτό τους, την οποία όμως η επιστήμη δεν έχει καταφέρει να κατηγοριοποιήσει και να περιγράψει με συνέπεια μέχρι σήμερα. 
Φαίνεται να είναι τελικά μία ξεχωριστή εμπειρία ανάπτυξης που βιώνει ένα πρόσωπο, ότι γίνεται καλύτερος σε κάτι και αποκτά μία ιδιαίτερη δεξιότητα και εξειδίκευση σε κάτι. 
Με απλούστερους όρους, σημαίνει να νιώθεις καλά για τη ζωή σου και να είσαι καλός σε κάτι.
Η μελέτη καταγράφει μία λίστα στοιχείων που εξηγεί τον ορισμό της έρευνας των ψυχολόγων. 
Η ευημερία δεν χρειάζεται όλα αυτά τα συστατικά στοιχεία, αλλά προτείνει ότι ένας συνδυασμός από μερικά από τα συστατικά που παρουσιάζονται στις δύο παρακάτω λίστες, μπορεί να είναι βοηθητικός.
Α: Ο άνθρωπος για να έχει ευημερία χρειάζεται να είναι:
αισιόδοξος
θρησκευόμενος
κινητοποιημένος
ενεργητικός
να θέλει να μαθαίνει
ευέλικτος
προσαρμοστικός
κοινωνικά ικανός
να πιστεύει στον εαυτό του / να έχει αυτοπεποίθηση
Β: Χρειάζεται να έχει:
ευκαιρίες
συναδέλφους / οικογένεια / άλλη υποστήριξη
προκλήσεις και δυσκολίες σε διαχειρίσιμο επίπεδο
ήρεμο περιβάλλον
υψηλό βαθμό αυτονομίας
να τον εμπιστεύονται ως ικανό
Η έρευνα έχει διαπιστώσει ότι αν και η ευημερία είναι παρόμοια με την ανθεκτικότητα, την ευδοκιμία και την προσωπική ανάπτυξη, παραμένει κάτι ξεχωριστό.
Η ευημερία έχει ερευνηθεί σε διάφορα στάδια της ανθρώπινης ζωής και έχει περιγραφεί μερικές φορές ως ζωτικότητα, μάθηση, ψυχική αντοχή, συγκέντρωση ή ως συνδυασμός αυτών και άλλων ικανοτήτων. 
Έχει επίσης ερευνηθεί σε διάφορα πλαίσια, μεταξύ άλλων στον στρατό, στην υγεία και στην εξέλιξη των παιδιών.
Από τα τέλη του 20ου αιώνα, έχει υπάρξει μια τάση στην επιστήμη να κατανοήσουμε καλύτερα την ανθρώπινη αυτοπραγμάτωση και την ευημερία... μια αλλαγή προς την επιθυμία να κατανοήσουμε με ποιο τρόπο οι άνθρωποι μπορούν να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο λειτουργικοί και αποδοτικοί, δήλωσαν οι ψυχολόγοι.
Ένα μέρος της αιτίας που οφείλεται στην έλλειψη συμφωνίας στις έρευνες για τα χαρακτηριστικά της ευημερίας, είναι ότι η έρευνα μέχρι τώρα έχει μία στενή εστίαση. 
Ορισμένοι ψυχολόγοι έχουν μελετήσει την ευημερία των μωρών, άλλοι έχουν εξετάσει τι κάνει κάποιους υπαλλήλους να ευδοκιμούν και άλλους όχι και ούτω καθ’ εξής... 
Ελπίζω ότι θέτοντας ένα σαφή ορισμό, θα βοηθήσουμε στην εξέλιξη της μελλοντικής έρευνας στην ευημερία, συμπλήρωσαν.

Πηγή: European Psychologist.eu
Έρευνα: 1.  Human Thriving - A Conceptual Debate and Literature ReviewA Conceptual Debate and Literature Review
Απόδοση - Επιμέλεια: PsychologyNow.gr

Πέρα από την Aσθένεια στην Eπιστήμη της Eυεξίας

 
By Leroy Hood, March 21, 2021 3 AM PT
Leroy Hood, a member of the National Academies of Sciences, Engineering and Medicine, is a Professor and Co-Founder of the Institute for Systems Biology and Senior Vice President and Chief Science Officer of the Providence St. Joseph Health system.
O Καθηγητής Leroy Hood  σε άρθρο του στην εφημερίδα Los Angeles Times γράφει: 
«Η Αμερική ήταν άρρωστη πριν χτυπήσει ο COVID-19. 
Η πανδημία έχει κάνει την εθνική μας ασθένεια πιο οξεία και έχει καταδείξει την κρίσιμη σημασία της «ευεξίας» στην πρόληψη ασθενειών και στη βελτιστοποίηση της υγείας. 
Το γνωρίζουμε αυτό επειδή ο COVID επηρέασε δυσανάλογα άτομα με χρόνιες ασθένειες και ανθυγιεινούς τρόπους ζωής» [1].
Συνεχίζοντας αναφέρει: 
«Ως επιστήμονας που έχει εργαστεί στην αιχμή της ιατρικής, της μηχανικής και της γενετικής για δεκαετίες, θέλω να κάνω την απαιτούμενη προσπάθεια για να δώσω στο νου και στην ευεξία του σώματος την επιστημονική αυστηρότητα και τον επείγοντα χαρακτήρα που τους αξίζει.
Κανένας γιατρός, πολιτική ή πρωτοποριακό φάρμακο δεν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο η “ευεξία” στην ελαχιστοποίηση των ασθενειών και στην ενίσχυση της διάρκειας και της ποιότητας ζωής.
Από το 1959 έως το 2014, η Αμερική γνώρισε κατακότυφη αύξηση του προσδόκιμου ζωής λόγω της προόδου στην ιατρική, τη διατροφή, τον τρόπο ζωής, το περιβάλλον, την ασφάλεια και την οικονομική ευημερία. Από τότε, το προσδόκιμο ζωής έχει μειωθεί στα τέσσερα από τα τελευταία πέντε χρόνια, κάτι που δεν έχουμε δει εδώ και έναν αιώνα.
Αν και ο COVID-19 ήταν ένας σημαντικός παράγοντας στη μείωση του προσδόκιμου ζωής του 2020, αποτελεί μόνο μέρος μιας μεγαλύτερης εθνικής καταστροφής στον τομέα της υγείας.
Περισσότερο από το 45% των Αμερικανών πάσχουν από τουλάχιστον μία χρόνια πάθηση και το 70% όλων των θανάτων στην  Αμερική οφείλονται σε χρόνιες ασθένειες [2].
Σύμφωνα με αυτά τα ζοφερά στατιστικά στοιχεία, οι ΗΠΑ αφιερώνουν το 90% των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης που ξεπερνά τα 3,8 τρισεκατομμύρια δολάρια  στη θεραπεία ασθενών με χρόνιες σωματικές και ψυχικές παθήσεις [3].
Οι καταστροφικές χρόνιες ασθένειες θα είναι μαζί μας πολύ καιρό μετά την υποχώρηση αυτής της πανδημίας, εκτός αν κάνουμε σημαντικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο προωθούμε την υγεία και θεραπεύουμε τις ασθένειες.
Το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης μας είναι εξαιρετικό στην καταπολέμηση ασθενειών αναδρομικά, αλλά είναι μελαγχολικό στο να διατηρεί τους ανθρώπους υγιείς προληπτικά. 
Η αναμονή για τη θεραπεία ασθενειών μετά την εμφάνιση δεν είναι η απάντηση. 
Μόλις οι καρδιακές παθήσεις τεθούν σε ισχύ, ο καρκίνος εξαπλώνεται ή το Αλτσχάιμερ ριζώνει, είναι πολύ αργά. 
Η μικρότερη διάρκεια ζωής και η μειωμένη ποιότητα ζωής είναι το αποτέλεσμα [4, 5].
Αντίθετα, η ευεξία είναι η απουσία ασθένειας στο σώμα και η πιο ισχυρή δύναμη στην ανθρώπινη υγεία. 
Ενώ η «προληπτική ιατρική» επιδιώκει την έγκαιρη ανίχνευση μιας ήδη καθιερωμένης νόσου, η επιστημονική ευεξία δίνει στους ιατρικούς παρόχους έναν νέο τρόπο θεραπείας των ασθενών με βάση μια τεκμηριωμένη κατανόηση της προσωπικής τους υγείας».
Στην συνέχεια τονίζει ότι: «Το γονιδίωμα ή η γενετική σύνθεση κάθε ατόμου είναι μοναδική. 
Άλλοι παράγοντες, όπως η επιγονιδιωματική, άλλοι μεταβολίτες στο αίμα ή στα σωματικά υγρά, τα μικρόβια, οι περιβαλλοντικές τοξίνες, η διατροφή και ο τρόπος ζωής, συμβάλλουν σε σύνθετους αλλά αλληλένδετους τρόπους ευαισθησίας σε ασθένειες αλλά και στην συνολική υγεία.
Για παράδειγμα, εξετάστε το μικροβίωμα του εντέρου, το οποίο αποτελείται από τρισεκατομμύρια βακτήρια πολλαπλών ειδών που ζουν στο έντερο. 
Όταν όλα λειτουργούν καλά, αυτά τα βακτήρια ρυθμίζουν το μεταβολισμό, ενισχύουν την ανοσολογική απόκριση και προωθούν ακόμη και τη γνωστική υγεία. 
Η ποικιλομορφία τους είναι απαραίτητη για την ανθρώπινη υγεία».
Αναλύοντας τα ερευνητικά αποτελέσματα εργασιών του γράφει: 
«Ο ερευνητικός μου οργανισμός, το Ινστιτούτο Βιολογίας Συστημάτων, έκανε πρόσφατα ένα πείραμα όπου μελετήσαμε τα μικρόβια του εντέρου 9.000 ατόμων σε ολόκληρη την ενήλικη ανθρώπινη διάρκεια ζωής. 
Αποδείξαμε ότι τα μικρόβια του εντέρου σε υγιείς ανθρώπους αλλάζουν σημαντικά καθώς γερνούν.
Αυτά τα υγιή βακτήρια του εντέρου είναι εξατομικευμένα με μοναδικούς τρόπους, διατηρούν την ποικιλομορφία των ειδών τους, ενώ διαγράφουν και εξαφανίζονται σημαντικά βακτηριακά είδη τα οποία είναι  κοινά στους νέους. 
Αυτά ήταν εκπληκτικά αποτελέσματα (για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στην μελέτη ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας με τίτλο: «Το μικροβίωμα του εντέρου και η επίδραση της διατροφής» και «Το Μικροβίωμα και ο Ρόλος του στην Λειτουργία του Οργανισμού») .
Από τις τετραετείς μελέτες παρατήρησης, διαπιστώσαμε ότι οι άνθρωποι στα 80 τους με λιγότερη αλλαγή μικροβίων είχαν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από εκείνους με σημαντικά αλλαγμένα μικρόβια. Τέσσερις φορές!
Γιατί τα υγιή μικρόβια για τους ηλικιωμένους διαφέρουν από τα υγιή μικρόβια για τους νέους είναι ένα συναρπαστικό ερευνητικό ερώτημα. Απαντώντας σε αυτό θα αυξήσει την κατανόησή μας για τη διαδικασία γήρανσης και θα οδηγήσει σε ισχυρές νέες στρατηγικές για την προώθηση της δια βίου υγείας.
Αυτός είναι ο τρόπος αλλά και η απαιτούμενη συνεργασία όπου χρειαζόμαστε πολλά δεδομένα αλλά και την επιστημονική ευεξία σε συνεργασία. 
Από το 2014, η οργάνωσή μου έχει αλληλουχίσει και καταγράψει το γονιδίωμα και την κατάσταση υγείας 5.000 ασθενών σε διάστημα πέντε ετών.
Μπορέσαμε να αυξήσουμε την ατομική ευεξία και να παρατείνουμε τη διάρκειά της με μεμονωμένες αναλύσεις που βασίζονται σε δεδομένα από τις αναφορές γονιδιώματος, αίματος και τρόπου ζωής, οι οποίες οδήγησαν σε αξιοποιήσιμες δυνατότητες.
Για παράδειγμα, το 91% ενός πληθυσμού που μελετήσαμε είχε πολύ χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D (τα χαμηλά επίπεδα πιθανώς αυξάνουν την ευαισθησία στον καρκίνο, τη νόσο του Αλτσχάιμερ, τον COVID-19 και άλλες ασθένειες).
Διαπιστώσαμε ότι ορισμένα άτομα επανέρχονται στο φυσιολογικό με ημερήσια δόση μόλις 1.000 διεθνών μονάδων βιταμίνης D, αλλά πολλά άλλα όχι. 
Πολλοί από εκείνους που δεν ανταποκρίνονταν είχαν μία έως πολλές παραλλαγές γονιδίων που εμπόδισαν την πρόσληψη βιταμίνης D. 
Συχνά απαιτούσαν μεγάλες δόσεις, μέχρι 15.000 μονάδες την ημέρα, για να επιστρέψουν τα επίπεδα της D στο φυσιολογικό.
Αυτή η ενσωμάτωση δύο τύπων δεδομένων (παραλλαγές γονιδιώματος και επίπεδο βιταμίνης D στο αίμα) ήταν απαραίτητη για αυτή τη δυνατότητα και την δράση. 
Αυτή είναι η ουσία της εξατομικευμένης προσέγγισης- η βέλτιστη δράση για κάθε άτομο σύμφωνα με τα μοναδικά χαρακτηριστικά αυτού του ατόμου.
Έχουμε βρει εντυπωσιακά σήματα στο αίμα για παράδειγμα πολύ πριν τα συμπτώματα μιας νόσου μπορούν παραδοσιακά να διαγνωστούν. 
Αυτή η μεταμορφωτική έρευνα προσφέρει συναρπαστικές ευκαιρίες για την επιδίωξη παρεμβάσεων που καθυστερούν ή εμποδίζουν την εμφάνιση ασθενειών».
Στην συνέχεια του άρθρου του, ο καθηγητής περιγράφει: 
«Φανταστείτε τις πληροφορίες που βασίζονται σε δεδομένα που αποκτήθηκαν μελετώντας τα γονιδιώματα και την κατάσταση υγείας ενός εκατομμυρίου ανθρώπων. Αυτός είναι ο στόχος μας. 
Με αυτό το βάθος και το εύρος της κατανόησης, μπορούμε να επεκτείνουμε σημαντικά τη διάρκεια ζωής και να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής κάθε ατόμου που ζει σήμερα.
Σε ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης που επικεντρώνεται στην ευεξία, οι γιατροί θα ξοδεύουν τόσο πολύ ή περισσότερο χρόνο βοηθώντας τους ασθενείς να επιτύχουν υγιεινό τρόπο ζωής όσο ξοδεύουν επί του παρόντος στη θεραπεία ασθενών για ασθένειες που μπορούν να προληφθούν ή να διαχειριστούν.
Χρησιμοποιώντας μια επιστημονική ή ποσοτική προσέγγιση στην ευεξία, οι ιατρικοί πάροχοι θα είναι σε θέση να αναπτύξουν προσαρμοσμένες παρεμβάσεις με βάση το μοναδικό γονιδίωμα, το αίμα ή άλλα σωματικά υγρά, το μικροβίωμα του εντέρου, τη διατροφή και την ψηφιακή φυσιολογία κάθε ασθενούς.
Εντοπίζοντας μεταβατικές καταστάσεις που περιγράφονται καλύτερα ως “προ-ασθένεια”, οι γιατροί που προσανατολίζονται στην ευεξία θα μπορούσαν να συνταγογραφήσουν θεραπείες που αντιστρέφουν και θεραπεύουν δυσμενείς συνθήκες υγείας πριν αυτές γίνουν παθολογικές.
Μέσω της ιατρικής που επικεντρώνεται στην ευεξία, τα μεμονωμένα διαστήματα υγείας θα μπορούσαν να επεκταθούν μέχρι τη δεκαετία του ’90 και μετά».
Καταλήγοντας ο καθηγητής Leroy Hood αναφέρει: 
«Ο COVID-19 έχει δημιουργήσει ένα χρόνο ασθένειας και θανάτου. 
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε αυτό που έχει ήδη συμβεί, αλλά μπορούμε να δεσμεύσουμε την ενέργεια και τους πόρους μας για την καταπολέμηση της συνεχιζόμενης πανδημίας χρόνιων ασθενειών και μειωμένης υγείας.
Σε έναν κόσμο στον οποίο η προγνωστική, προληπτική και εξατομικευμένη φροντίδα θα αποτελεί συνήθη πρακτική, οι άνθρωποι όχι μόνο θα ζουν περισσότερο αλλά θα είναι σε θέση να ζήσουν πιο ικανοποιητική, παραγωγική και ενεργή ζωή.
Κανένα επαναστατικό φάρμακο ή θεραπεία δεν θα μπορούσε να το ανταγωνιστεί αυτό. Και αυτός είναι ένας κόσμος κοντά σήμερα». https://www.fgacenter.gr/epistimi-tis-eveksias/

Βιβλιογραφία

  1. https://www.latimes.com/opinion/story/2021-03-21/wellness-genome-science-health-chronic-disease
  2. Wullianallur Raghupathi and Viju Raghupathi, An Empirical Study of Chronic Diseases in the United States: A Visual Analytics Approach to Public Health, Int J Environ Res Public Health. 2018 Mar; 15(3): 431. doi: 10.3390/ijerph15030431.
  3. Health and Economic Costs of Chronic Diseases, 90% of the nation’s $3.8 trillion in annual health care expenditures are for people with chronic and mental health conditions, National Center for Chronic Disease Prevention and Health Promotion (NCCDPHP), https://www.cdc.gov/chronicdisease/about/costs/index.htm#ref1
  4. Buttorff C, Ruder T, Bauman M. Multiple Chronic Conditions in the United States. Santa Monica, CA: Rand Corp.; 2017.
  5. Martin AB, Hartman M, Lassman D, Catlin A. National Health Care Spending In 2019: Steady Growth For The Fourth Consecutive Year. Health Aff. 2020;40(1):1-11.