Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2021

Brownies με dulche de leche ένα λαχταριστό γλυκάκι,με λαχταριστή σοκολάτα

Brownies με dulche de leche ένα λαχταριστό γλυκάκι, για όσους και όσες έχουν υπομονή να το φτιάξουν

Υλικά για τα brownies-20 τμχ περίπου
250 γρ. μαργαρίνη
200 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα -70% κακάο
50 γρ. τεμαχισμένα καρύδια
80 γρ. κακάο
70 γρ. αλεύρι
1 κουταλιά baking powder
300 γρ. ζάχαρη
Υλικά για το εύκολο dulche de leche
1 κουτί ζαχαρούχο γάλα
Το dulche de leche θέλει υπομονή και χρόνο,για αυτό καλό είναι να  ξεκινήσουμε  από αυτό.
Βάζουμε το κουτί σε μπέν μαρί και περιμένουμε για 1,5-2 ώρες προσθέτοντας νερό γιατί εξατμίζεται.
Το αφήνουμε να κρυώσει και ανοίγουμε το κουτί.
έχει κατέβει η στάθμη του και έχει πάρει ένα χρυσό χρώμα.
Αυτό ήταν!
Η διαδικασία για τα brownies είναι απλή και γρήγορη.
*Σε μπεν-μαρί ζεσταίνουμε την κουβερτούρα και την μαργαρίνη.
*Σε μπόλ ενώνουμε όλα τα στέρεα υλικά για να τα έχουμε έτοιμα.-ζάχαρη-αλεύρι-κακαό-baking-
*Χτυπάμε με το μιξερ τα αυγά μέχρι να αφρατέψουν.
*Ρίχνουμε τα στερεά  υλικά στα αυγά και ανακατεύουμε με κουτάλα. Στην συνέχεια ρίχνουμε σιγά σιγά -το έχω αφήσει λίγο να κρυώσει- το μείγμα σοκολάτας-μαργαρίνης και συνεχίζουμε για λίγο ακόμα με απαλές κινήσεις.
*Βάζουμε στον πάτο του ταψιού -35-28 εκ- λαδόκολλα και ρίχνουμε το μείγμα.
*Αφού έχουμε προθερμάνει τον φούρνο στους 180 βαθμούς, ρίχνουμε το ταψάκι και περιμένω 20-25 λεπτά. Προσοχή δεν θέλουμε να ψηθεί πολύ γιατί θα ξεραθεί.
Είναι έτοιμο και σίγουρα έχει μυρίσει όλο το σπίτι.
Αφήνω λίγο να κρυώσει και ρίχνω το καραμελομένο πιά ζαχαρούχο.
Περιμένω μισή ώρα και κόβω σε τετράγωνα ή και όχι κομμάτια!
καλή επιτυχία!

alittleofinspiration

Επειδή μου αρέσουν και τα εκλεκτά γλυκά - Κυδώνι, ένας ρουμπινί ζελές, μπελαλίδικος αλλά απολαυστικός

Ένα από τα πιο αγαπημένα γλυκά του κουταλιού , είναι το κυδώνι πελτές ή ζελέ.

Ένα από τα μυστικά της παρασκευής του, όπως πως για να γίνει καλό το γλυκό μας πρέπει να προσθέσουμε και μερικά μήλα μαζί με το κυδώνι.
Τα μήλα περιέχουν αρκετή πηκτίνη και βοηθούν στο σωστό δέσιμο του γλυκού μας.
Η ιδιαιτερότητα του είναι ότι δεν περιέχει καθόλου ψίχα από το φρούτο.
Γι’ αυτό δεν πρέπει να το μπερδεύουμε με το κυδωνόπαστο.
Η παρασκευή του είναι λίγο μπελαλίδικη, αλλά αξίζει τον κόπο!

Η αναφορά του κυδωνιού εμφανίζεται στα ελληνικά γραπτά γύρω στο 600 π.Χ. ως τελετουργικό στις γαμήλιες τελετές. Ο Πλίνιος , ο Ρωμαίος συγγραφέας , φυσιοδίφης και φυσικός φιλόσοφος , του πρώτου αιώνα μ.Χ., γνώριζε πολύ καλά το κυδώνι και το ανέφερε όταν περιέγραψε την ποικιλία Mulvian, ένα καλλιεργημένο κυδώνι , ως το μόνο που θα μπορούσε να καταναλωθεί ωμό. Ο Lucius Junius Moderatus Columella ένας άλλος εξέχων συγγραφέας ειδικός για τη γεωργία στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία , περιγράφει τρεις ακόμα ποικιλίες που ονομάζει: sparrow apple, golden apple, και must apple.

Πάμε να το φτιάξουμε!
Τα υλικά μας:
2,2 κιλά κυδώνια
700 γρ. μήλα
1,5 κιλά ζάχαρη
5 λίτρα νερό
4-5 φυλλαράκια αρμπαρόριζα
1 κουταλιά χυμό λεμόνι
1 κουταλάκι γλυκόζη
1 μασουράκι άρωμα βανίλιας
2 μεγάλα διπλά κομμάτια τουλπάνι.

Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν τα κυδώνια σύμβολο της γονιμότητας και τα αφιέρωσαν στη θεά της αγάπης.
Μια αθηναϊκή γαμήλια παράδοση των αρχαίων Ελλήνων ήθελε τους φίλους και τις οικογένειες του ζευγαριού να ρίχνουν κυδώνια στο νυφικό άρμα, καθώς ο γαμπρός συνόδευε τη νύφη του στο νέο της σπίτι. Μόλις έφταναν στο σπίτι , η νύφη έτρωγε ένα τελετουργικό κέικ με μέλι και σουσάμι. Για να τις εξασφαλίσουν τη γονιμότητα , η μάνα και η πεθερά της , της έδιναν να φάει και να χαρεί,  ένα κυδώνι.
Ένας άλλος μύθος λέει ότι οι έγκυες γυναίκες που ζητούν και απολαμβάνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους γενναιόδωρες ποσότητες κυδώνι θα γεννήσουν εργατικά και πολύ ευφυή παιδιά.

Στην πράξη για το γλυκό μας:
Για να φτιάξουμε το γλυκό μας χρειαζόμαστε μια μεγάλη και βαθιά κατσαρόλα.
Πλένουμε πολύ καλά και τρίβουμε με το σφουγγάρι τα κυδώνια να φύγει το χνούδι που έχουν.
Πλένουμε πολύ καλά και τα μήλα.
Αφαιρούμε τα κοτσάνια από τα μήλα.
Δεν αφαιρούμε από τα φρούτα τις φλούδες ούτε τα κουκούτσια, γιατί αυτά περιέχουν την πηκτίνη που χρειαζόμαστε.
Κόβουμε τα φρούτα σε κομμάτια τριών εκατοστών περίπου.
Τα ρίχνουμε στην κατσαρόλα.
Ρίχνουμε από πάνω από την ποσότητα του νερού όσο χρειάζεται για να τα καλύψει.
Γι’ αυτό η κατσαρόλα μας πρέπει να είναι όσο μεγαλύτερη γίνεται.
Τα βράζουμε να μαλακώσουν καλά.
Όταν δούμε ότι κατεβαίνει η στάθμη του υγρού στην κατσαρόλα προσθέτουμε και άλλο από το νερό, ώσπου να το χρησιμοποιήσουμε όλο.
Όταν τα φρούτα μας μαλακώσουν καλά, κατεβάζουμε την κατσαρόλα από την φωτιά και την σκεπάζουμε με το καπάκι της.
Την αφήνουμε ως έχει στην άκρη όλη την νύχτα.
Την επόμενη ημέρα θα πάρουμε ένα μεγάλο μπολ και μέσα θα βάλουμε το διπλό τουλπάνι , στρερεώνοντάς το πολύ καλά στο χείλος του μπολ
Με μια τρυπητή κουτάλα παίρνουμε λίγα λίγα τα βρασμένα φρούτα και τα βάζουμε στο τουλπάνι.
Αφού τα βάλουμε όλα, αρχίζουμε σιγά σιγά και στρίβουμε το τουλπάνι πιέζοντάς το συγχρόνως, ώσπου να βγει όλος ο χυμός από τα φρούτα.
Θα χρειαστεί κάποια ώρα για να γίνει αυτό.
Πετάμε τα στημένα φρούτα.
Μέσα στην κατσαρόλα έχει μείνει χυμός από τα φρούτα.
Τον περνάμε από σουρωτήρι ρίχνοντάς τον μέσα στον υπόλοιπο χυμό.
Πλένουμε καλά την κατσαρόλα.
Τώρα θα πάρουμε το τουλπάνι και θα το βάλουμε μέσα στην κατσαρόλα , στρερεώνοντάς το πολύ καλά στο χείλος της
Θα ρίξουμε μέσα τον χυμό των κυδωνιών και των μήλων που έχουμε στο μπολ.
Τώρα όμως δεν θα πιέσουμε καθόλου το τουλπάνι.
Θα αφήσουμε τον χυμό να στραγγίσει σιγά σιγά.
Αυτό το κάνουμε για τον εξής λόγο.
Όταν βγάλαμε τον χυμό από τα φρούτα την πρώτη φορά, μέσα από το ύφασμα περνάει και λίγη ψίχα από τα φρούτα.
Αυτήν την ψίχα δεν την θέλουμε στο γλυκό μας γιατί θα γίνει θολό.
Ο χυμός με τον οποίο θα φτιάξουμε το γλυκό μας πρέπει να είναι όσο πιο καθαρός γίνεται.
Με τον τρόπο αυτό ο πελτές θα γίνει διαυγής σαν ζελέ.
Μετράμε σε λίτρα τον χυμό.
Με την δοσολογία που σας έχουμε δώσει θα πρέπει να βγει τρία λίτρα.
Για κάθε ενάμισι λίτρο χρειαζόμαστε 750 γρ. ζάχαρη.
Συνολικά δηλαδή ενάμισι κιλό ζάχαρη.
Την ρίχνουμε στην κατσαρόλα.
Με ξύλινη κουτάλα ανακατεύουμε την ζάχαρη μέσα στον χυμό να διαλυθεί όσο γίνεται.
Βάζουμε την κατσαρόλα πάνω σε μέτρια προς δυνατή φωτιά.
Αφού πάρει μια πρώτη βράση, προσθέτουμε και την αρμπαρόριζα.
Χαμηλώνουμε την φωτιά σε μέτρια θερμοκρασία και αφήνουμε το γλυκό μας να βράσει ως να δέσει.
Που και που ανακατεύουμε με την ξύλινη κουτάλα, για να μην κολλήσει στον πυθμένα της κατσαρόλας.
Δοκιμάζουμε αν είναι έτοιμο ως εξής:
Βάζουμε σε ένα ποτήρι λίγο νερό.
Ρίχνουμε λιγάκι από το γλυκό με ένα κουτάλι.
Αν δούμε δεν διαλύεται στο νερό κάνοντας ένα μαλακό κόμπο τότε είναι έτοιμο.
Προσοχή να μην το παραβράσουμε.
Ρίχνουμε μέσα στην κατσαρόλα τον χυμό του λεμονιού και την γλυκόζη.
Κατεβάζουμε την κατσαρόλα από την φωτιά και την σκεπάζουμε με το καπάκι της.
Την αφήνουμε για πέντε λεπτά στην άκρη.
Κατόπιν αφαιρούμε τα φύλλα της αρμπαρόριζας.
Ρίχνουμε μέσα το άρωμα βανίλιας και ανακατεύουμε.
Έχουμε ήδη έτοιμα και αποστειρωμένα τα βάζα στα οποία θα βάλουμε τον πελτέ του κυδωνιού.
Ρίχνουμε με μια κουτάλα τον πελτέ ζεστό όπως είναι μέσα στα βάζα.
Με καθαρή και ελαφρά βρεγμένη πετσέτα καθαρίζουμε τα χείλη των βάζων.
Τα κλείνουμε καλά με τα καπάκια τους.
Τα αφήνουμε στην άκρη χωρίς να τα κουνήσουμε καθόλου ως να κρυώσουν.
Καλή επιτυχία!

ntina

Οι σπόροι των κυδωνιών είναι τοξικοί και δεν πρέπει να τρώγονται.
Τα ωμά κυδώνια , όταν τρώγονται ενδέχεται να προκαλέσουν ερεθισμό στον λαιμό και μπορεί να προκαλέσουν δυσκολία στην αναπνοή.

την συνταγή βρήκα στο syntageskardias.blogspot.com  και ακολουθώντας βήμα-βήμα τις οδηγίες ετοίμασα το δικό μου γλυκάκι και σας παρουσιάζω τη συνταγή

Άρθρο 12 - Νόμος 3418/2005 - Συναίνεση του ενημερωμένου ασθενή

 https://www.lawspot.gr

1. Ο ιατρός δεν επιτρέπεται να προβεί στην εκτέλεση οποιασδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του ασθενή.

2. Προϋποθέσεις της έγκυρης συναίνεσης του ασθενή είναι οι ακόλουθες:

α) Να παρέχεται μετά από πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο.

β) Ο ασθενής να έχει ικανότητα για συναίνεση.

αα) Αν ο ασθενής είναι ανήλικος, η συναίνεση δίδεται από αυτούς που ασκούν τη γονική μέριμνα ή έχουν την επιμέλειά του. Λαμβάνεται, όμως, υπόψη και η γνώμη του, εφόσον ο ανήλικος, κατά την κρίση του ιατρού, έχει την ηλικιακή, πνευματική και συναισθηματική ωριμότητα να κατανοήσει την κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο της ιατρικής πράξης και τις συνέπειες ή τα αποτελέσματα ή τους κινδύνους της πράξης αυτής. Στην περίπτωση της παραγράφου 3 του άρθρου 11 απαιτείται πάντοτε η συναίνεση των προσώπων που ασκούν τη γονική μέριμνα του ανηλίκου.

ββ) Αν ο ασθενής δεν διαθέτει ικανότητα συναίνεσης, η συναίνεση για την εκτέλεση ιατρικής πράξης δίδεται από τον δικαστικό συμπαραστάτη, εφόσον αυτός έχει ορισθεί. Αν δεν υπάρχει δικαστικός συμπαραστάτης, η συναίνεση δίδεται από τους οικείους του ασθενή. Σε κάθε περίπτωση, ο ιατρός πρέπει να προσπαθήσει να εξασφαλίσει την εκούσια συμμετοχή, σύμπραξη και συνεργασία του ασθενή, και ιδίως εκείνου του ασθενή που κατανοεί την κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο της ιατρικής πράξης, τους κινδύνους, τις συνέπειες και τα αποτελέσματα της πράξης αυτής.

γ) Η συναίνεση να μην είναι αποτέλεσμα πλάνης, απάτης ή απειλής και να μην έρχεται σε σύγκρουση με τα χρηστά ήθη.

δ) Η συναίνεση να καλύπτει πλήρως την ιατρική πράξη και κατά το συγκεκριμένο περιεχόμενό της και κατά το χρόνο της εκτέλεσής της.

3. Κατ’ εξαίρεση δεν απαιτείται συναίνεση:

α) στις επείγουσες περιπτώσεις, κατά τις οποίες δεν μπορεί να ληφθεί κατάλληλη συναίνεση και συντρέχει άμεση, απόλυτη και κατεπείγουσα ανάγκη παροχής ιατρικής φροντίδας,

β) στην περίπτωση απόπειρας αυτοκτονίας ή

γ) αν οι γονείς ανήλικου ασθενή ή οι συγγενείς ασθενή που δεν μπορεί για οποιονδήποτε λόγο να συναινέσει ή άλλοι τρίτοι, που έχουν την εξουσία συναίνεσης για τον ασθενή, αρνούνται να δώσουν την αναγκαία συναίνεση και υπάρχει ανάγκη άμεσης παρέμβασης, προκειμένου να αποτραπεί ο κίνδυνος για τη ζωή ή την υγεία του ασθενή.

Σημειώσεις επί του νόμου

Σύμφωνα με το άρθρο 338 του Ν. 4512/2018, οποιαδήποτε απόφαση αντίθετη με τις διατάξεις του ν. 3418/2005 είναι άκυρη. Αν στη λήψη των αποφάσεων αυτών έχουν συμμετάσχει ιατροί, υπέχουν πειθαρχικές ευθύνες.

Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2021

Dr Dransart Philippe : Πως καταλήγουμε να υποφέρουμε σωματικά από έναν ψυχικό πόνο.

 

Ο dr Dransart Philippe – ομοιοπαθητικός και βοτανολόγος, φωτίζει το δρόμο μας προς την κατανόηση της έννοιας της νόσου.
Γιατί πάσχω; “ Όταν ακούμε το σώμα μας ως γλώσσα, η ασθένεια θα μας μιλήσει και δεν θα είναι πλέον ο εχθρός που πρέπει να πολεμήσουμε, 
αλλά ένας “φίλος” που προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές της ψυχής μας.
Ένας ειλικρινής διάλογος με τον εαυτό μας.” λέει
Υπό το φως της εμπειρίας και της έρευνας του, ο Philippe Dransart ανοίγει ένα αυλάκι στην αρχική αναζήτηση για την έννοια της ασθένειας.
Η ασθένεια είναι ένα πέρασμα που μας βοηθά να ξεπεράσουμε τον πόνο του “είναι” μας, μόνο και μόνο για να απελευθερωθούμε.
Ποιοι είναι οι προβληματισμοί του Dr Dransart Philippe;
      – Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο σκοπός της ύπαρξής μας είναι η αφύπνιση της συνείδησης. 
Και αυτή η αφύπνιση μπορεί να γίνει και μέσω θετικών και μέσω αρνητικών εμπειριών.
Και οι δύο είναι “σωστοί” σε σχέση με αυτόν τον στόχο.
Νομίζω ότι από αυτό που υποφέρουμε είναι η ταυτοποίησή μας με μια συγκεκριμένη εικόνα του εαυτού μας.
Δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε.
Το μικρό παιδί που φτάνει στον κόσμο ανακαλύπτει ότι υπάρχει, κατά τη διάρκεια της περίφημης σκηνής του καθρέφτη …
Υπάρχω, ναι, αλλά ποιος είμαι εγώ;
Δεν ξέρει πώς να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση, οπότε θα κοιτάξει προς τους γονείς του για να μάθει ποια είναι η “μορφή” του, ο τόπος του, κλπ.
Αυτές οι ερωτήσεις θα μας συνοδεύσουν σε όλη τη ζωή...read more:https://botanologia.gr/dr-dransart-philippe-pos-kataligoyme-na-ypoferoyme-somatika-apo-enan-psychiko-pono/

Επιστημονική έρευνα κατέδειξε τελικά ότι υπάρχουν ενεργειακοί μεσημβρινοί στο ανθρώπινο σώμα

                     

 Επιστημονική έρευνα κατέδειξε τελικά ότι υπάρχουν ενεργειακοί μεσημβρινοί στο ανθρώπινο σώμα - Scientific research has finally shown that there are energy meridians in the human body - La ricerca scientifica ha finalmente dimostrato che ci sono meridiani energetici nel corpo umano

Το ανθρώπινο σώμα διαθέτει ενεργειακά κανάλια μέσω των οποίων ρέει η ενέργεια. Οι αρχαίες παραδόσεις είχαν μια βαθιά διαισθητική κατανόηση αυτού του ενεργητικού σώματος.
    Οι αρχαίοι θεραπευτές από την Κίνα, την Ινδία, την Ιαπωνία και το Θιβέτ εντόπισαν ενεργειακά κανάλια, μεσημβρινούς ή nadis, μέσα από τα οποία ρέει η ζωτική ενέργεια. Η επίτευξη ισορροπίας σε αυτές τις ενέργειες είναι απαραίτητη για τη βέλτιστη υγεία.
  Η ζωτική δύναμη ή chi ρέει κατά μήκος ενός εξελιγμένου δικτύου ενεργεια-κών μονοπατιών που κυκλώνουν το σώμα και αποτελείται από δύο είδη δυνά-μεων: γιν και γιανγκ.
Μία ασθένεια πιστεύεται ότι είναι μια παρεμπόδιση της ροής ενέργειας αυτών των καναλιών. Σύμφωνα με αυτήν την αρχή, θεμελιώνονται πολλές θεραπευτι-κές παραδόσεις, όπως ο βελονισμός, η ακουστική, το μασάζ και η γιόγκα.
Ωστόσο, χρειάστηκε λίγος χρόνος για να θεωρηθούν αυτές οι πρακτικές σοβαρές εξαιτίας της έλλειψης επιστημονικών στοιχείων. Αλλά μόλις πρόσφατα, οι ερευνητές απέδειξαν ότι υπάρχουν μεσημβρινοί.
Τι είναι οι μεσημβρινοί;
  Ενώ έχουμε σάρκα και οστά, το σώμα μας είναι ένα ενεργειακό πεδίο ενσω-ματωμένο σε άλλο ενεργειακό πεδίο.
  Η ηλεκτρομαγνητική φύση έχει μετρηθεί από την επιστήμη μέσω της χρήσης προηγμένων τεχνολογιών όπως μηχανές σάρωσης EKG και MRI για χρόνια.
  Άλλες μελέτες αποδεικνύουν αυτές τις ενεργειακές οδούς και τα σημεία διεξάγουν ηλεκτρική ενέργεια ακόμη και χωρίς να χρησιμοποιούν τις βελό-νες.     
  Αυτό περιλαμβάνει την τεχνική μασάζ του Shiatsu που διεγείρει τα ίδια ενεργειακά αποτελέσματα.
  Κατά τον ίδιο τρόπο, το Qigong, το Τάι Τσι και η Γιόγκα έχουν επίσης βρεθεί ότι αυξάνουν την ηλεκτρική αγωγιμότητα στα σημεία του πλέγματος.
  Παρ' όλα αυτά, η επιστήμη ποτέ δεν πίστευε στην ύπαρξη μεσημβρινών, όχι μέχρι τώρα.
Επιστημονική έρευνα
  Οι επιστήμονες στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ επιβεβαίωσαν πρόσφατα την ύπαρξη αυτών των μεσημβρινών, τους οποίους ονομάζουν «πρωτοποριακό σύστημα».
  Είπαν ότι αυτό το σύστημα είναι ένα κρίσιμο τμήμα του καρδιαγγειακού συστήματος.
  Ο βόρειος Κορεάτης επιστήμονας Kim Bong-Han ισχυρίστηκε ότι είχε βρει τους μεσημβρινούς στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και έδειξε ότι υπάρχουν νέες σωληνοειδείς δομές μέσα και έξω από τα αιμοφόρα αγγεία, στην επιφάνεια του αίματος και των λεμφικών αγγείων και κάτω από το χόριο.
  Είπε ότι είναι παραδοσιακές γραμμές μεσημβρινών γνωστές ως κανάλια ή κανάλια του Bonghan.
  Οι σημερινοί Κορεάτες ερευνητές πίστευαν ότι το πρωτοαγγειακό σύστημα είναι το φυσικό συστατικό του Μετεγχειριτικού συστήματος βελονισμού και συμμετέχει στη διοχέτευση της ροής ενέργειας και των πληροφοριών που μεταδίδονται από βιοφωτοτόνες, τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα του φωτός και το D.N.A..
Περαιτέρω αποδείξεις
  Περαιτέρω έρευνα διεξήχθη από τους Κορεάτες επιστήμονες που μελετούν την ανατολίτικη ιατρική με βιοφυσικές μεθόδους.
  Σε αυτή την έρευνα, έφεραν μια ειδική βαφή χρώσης σε σημεία βελονισμού που θα μπορούσαν να χρωματίσουν τους μεσημβρινούς και τους επέτρεψαν να δουν τις λεπτές γραμμές. Το χρώμα δεν εμφανίστηκε σε σημεία μη βελονισμού όπου δεν υπήρχαν μεσημβρινοί.
  Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι γραμμές του μεσημβρινού δεν περιοριζόταν στο δέρμα, αλλά σε ένα συγκεκριμένο σύστημα αγωγών μέσω του οποίου ρέει υγρό. Αυτό το υγρό στη συνέχεια συσσωματώνεται για να σχηματίσει βλαστικά κύτταρα.
  Προηγουμένως, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν συνδυασμό τεχνικών απεικόνισης και CT σάρωσης για να παρατηρήσουν συγκεντρωμένα σημεία μικροαγγειακών δομών που αντιστοιχούν σαφώς στον χάρτη των σημείων βελονισμού που δημιουργούν οι Κινέζοι ενεργειακοί ασκούμενοι στην αρχαιότητα.
  Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Φασματοσκοπίας Ηλεκτρονίων και Σχετικά Φαινόμενα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν απεικόνιση CT αντίθεσης με ακτινοβολία τόσο σε μη βελονισμό όσο και σε σημεία βελονισμού. Οι σαρώσεις CT αποκάλυψαν σαφείς διακρίσεις μεταξύ του σημείου μη βελονισμού και των ανατομικών δομών σημείου βελονισμού.
Το μεσημβρινό σύστημα
  Το μεσημβρινό σύστημα αποτελείται από 12 ζευγμένους μεσημβρινούς και 2 μεμονωμένους μεσημβρινούς, 6 yang και 6 yin. Οι μεσημβρινοί του γιανγκ τρέχουν κάτω από το σώμα, ενώ οι γιν μεσημβρινοί ρέουν στο σώμα.
  Κάθε μεσημβρινός σχετίζεται με ένα στοιχείο, το πιο ενεργό σε συγκεκριμένη ώρα της ημέρας ή της νύχτας, και επηρεάζεται από ένα στοιχείο ή μια εποχή.
  Οι στοιχειώδεις δομές και η φύση των μεσημβρινών ως δοχεία της δύναμης της ζωής δείχνουν την περίπλοκη και βαθιά σύνδεση του κυτταρικού επιπέδου του σώματός μας με το σύμπαν.
  Είμαστε στενά συνδεδεμένοι με τα στοιχεία, την ενεργειακή δομή και τη ροή της ενέργειας σε όλη τη ζωή σε ένα κυψελοειδές, φυσικό επίπεδο.
  Η Γη λέγεται επίσης ότι έχει ενεργειακά μονοπάτια ή γραμμές που μοιάζουν με τους μεσημβρινούς.
Η σχέση των μεσημβρινών και της υγείαςΗ σχέση των μεσημβρινών και της υγεία
  Το ανθρώπινο σώμα ευδοκιμεί στην ισορροπία. Μια ισορροπημένη ροή ενέργειας είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της καλής υγείας και του ισορροπημένου τρόπου ζωής.
  Ο Βούδας τονίζει αυτό ως έναν «μεσαίο τρόπο» ή μετριοπάθεια σε όλα τα πράγματα.
  Η αρμονία μπορεί να επιτευχθεί έχοντας μια ισορροπία μεταξύ των δύο δυνάμεων των κινήσεων γιν και γιανγκ που ρέουν μέσα από τους μεσημβρινούς, τα θεραπευτικά μονοπάτια του σώματος.  
  Η ασθένεια εμφανίζεται όταν εμφανιστεί μια ανισορροπία.
  Η παραδοσιακή ινδική ιατρική επέκτεινε αυτούς τους μεσημβρινούς για να συμπεριλάβει τα νευρικά, κυκλοφοριακά, πεπτικά, αναπνευστικά και λεμφικά συστήματα.
  Τα Nadis ή τα κανάλια μπορούν επίσης να βρεθούν στο λεπτό σώμα που φέρει σκέψεις, συναισθήματα και νευρικές παρορμήσεις.
  Μόλις σταματήσουν αυτά τα nadis, χάνουμε την ικανότητα να αισθάνονται και να συνδέονται βαθιά με τους άλλους, τον εαυτό μας και το περιβάλλον. Είναι μέσω αυτών των λεπτών καναλιών ενέργειας οι πρακτικές γιόγκα και διαλογισμού.
  Στην παραδοσιακή ινδική ιατρική και στην πνευματική επιστήμη, οι ενέργειες του φυσικού σώματος, του λεπτού σώματος και του αιτιώδους σώματος ρέουν μέσα από το nadis που λέγεται ότι συνδέονται σε ειδικά σημεία έντασης γνωστά ως nadichakras.
  Τα nadis που τρέχουν κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης θεωρούνται τα τρία πιο σημαντικά nadis: ida, pingala, και sushumna.
  Το Sushumna, ο κεντρικός δίαυλος ενέργειας του ανθρώπινου σώματος, τρέχει από τη βάση της σπονδυλικής στήλης μέχρι το στέμμα του κεφαλιού. Μεταφέρει την πρωταρχική εξελικτική δύναμη που είναι γνωστή ως ενέργεια κουνταλίνι.
  Η Κουνταλίνι ευρίσκεται αδρανής στη βάση της σπονδυλικής στήλης και μπορεί να ξυπνήσει μέσα από τη γιόγκα και το διαλογισμό. Η ενεργοποίηση της kundalini οδηγεί σε καταστάσεις μεγαλύτερης συνείδησης.
  Η γενική υγεία επιτυγχάνεται με τον καθαρισμό αυτών των τριών nadis. Διάφορες τεχνικές Pranayama βοηθούν στη διατήρηση αυτών των κανάλων nadi.
  Πολλοί θεραπευτικοί τρόποι με βάση το μεσημβρινό σύστημα υποστηρίζουν τη διατήρηση μιας ακτινοβόλης υγείας. Μια ενισχυμένη ροή ενέργειας μέσω του σώματος μας κρατά ισορροπημένη, υγιή και σε επαφή με τον αληθινό εαυτό μας.
  Ο βελονισμός, ο οποίος προέρχεται από την αρχαία Κίνα, είναι μια θεραπευτική μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία παθήσεων. Η εφαρμογή της αυξήθηκε αργά στη Δύση εξαιτίας της έλλειψης επιστημονικής βάσης.
  Αλλά τώρα που η ύπαρξη μεσημβρινών υποστηρίζεται ήδη από την επιστήμη, ο βελονισμός και άλλοι θεραπευτικοί τρόποι μπορεί να γίνουν ευρέως διαδεδομένοι στην υποστήριξη περισσότερων ανθρώπων για να απολαύσουν τη βέλτιστη υγεία και ευημερία.
πηγή του άρθρου:ygeiaerwtaspsyxikhygeia.blogspot.com

Ο Giorgio Agamben στην εκδήλωση που διοργάνωσε η «Πρωτοβουλία ενάντια στο υγειονομικό απαρτχάιντ»

Ο Giorgio Agamben είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ιταλικής φιλοσοφίας και πολιτικής θεωρίας. 
Γεννήθηκε στη Ρώμη το 1942 και σπούδασε Νομικά και φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο της Ρώμης, όπου και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή, πάνω στη σκέψη της Σιμόν Βέιλ. 
Επί δεκαετίες επιμελητής της ιταλικής έκδοσης των Aπάντων του Walter Benjamin. 
Ο Agamben υπήρξε μαθητής του Martin Heidegger την δεκαετία του 1960 και συνοδοιπόρος με την σκέψη, μεταξύ άλλων, των Guy Debord, Gilles Deleuze, Michel Foucault και Walter Benjamin. 
Δίδαξε σε σημαντικά πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής. 
Κεντρική θέση στη σκέψη του καταλαμβάνουν οι έννοιες της “κατάστασης εξαίρεσης”, “μορφής ζωής” και “homo sacer”.
Καταργείται η αγάπη
Καταργείται η αγάπη
στο όνομα της υγείας
έπειτα θα καταργηθεί και η υγεία

Καταργείται η ελευθερία
στο όνομα της ιατρικής
έπειτα θα καταργηθεί και η ιατρική

Καταργείται ο Θεός
στο όνομα της λογικής
έπειτα θα καταργηθεί και η λογική

Καταργείται ο άνθρωπος
στο όνομα της ζωής
έπειτα θα καταργηθεί και η ζωή

Καταργείται η αλήθεια
στο όνομα της πληροφόρησης
αλλά δεν καταργείται η πληροφόρηση

Καταργείται το σύνταγμα
στο όνομα της έκτακτης ανάγκης
αλλά δεν καταργείται η έκτακτη ανάγκη

Ο ΟΗΕ και η προέλευση του Great Reset

Η Μεγάλη Επανεκκίνηση δεν προήλθε από το πουθενά. 
Οι πρώτες σύγχρονες προσπάθειες για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου θεσμού με κυβερνητικές αρμοδιότητες ξεκίνησαν από την κυβέρνηση του Woodrow Wilson, που θήτευσε ως πρόεδρος των ΗΠΑ από το 1913 έως το 1921.
Του Antony P. Mueller
Απόδοση στα Ελληνικά: Νίκος Μαρής
Τα Ηνωμένα Έθνη υπήρξαν το βασικό θεσμικό όργανο που προετοίμασε το έδαφος για ένα παγκόσμιο «Great Reset», προσηλωμένο στην παγκόσμια διαχείριση της ανθρώπινης κοινωνίας και των αγορών.
Πριν από περίπου 2400 χρόνια, ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Πλάτων εμπνεύστηκε την ιδέα της οικοδόμησης του κράτους και της κοινωνίας σύμφωνα με ένα λεπτομερές σχέδιο. 
Ο Πλάτων ήθελε οι «σοφοί άνδρες» (οι φιλόσοφοι) να κρατούν τα ηνία της κυβέρνησης, αλλά κατέστησε επίσης σαφές ότι αυτό το είδος κράτους θα χρειαζόταν τον μετασχηματισμό των ανθρώπων. 
Στη σύγχρονη εποχή, οι υποστηρικτές του παντοδύναμου κράτους θέλουν να αντικαταστήσουν τον φιλόσοφο-ηγεμόνα του Πλάτωνα με τον εμπειρογνώμονα-ειδικό και να δημιουργήσουν τον νέο άνθρωπο μέσω της ευγονικής, που τώρα ονομάζεται μετα-ανθρωπισμός (transhumanism). 
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και οι διάφορες υπο-οργανώσεις του διαδραματίζουν κομβικό ρόλο σε αυτό το σχέδιο, το οποίο έχει φτάσει στη σημερινή του φάση μέσα από τα project της «Ατζέντας 2030» και της «Μεγάλης Επανεκκίνησης» (Great Reset).
Ο Αγώνας για μια Παγκόσμια Διακυβέρνηση
Η Μεγάλη Επανεκκίνηση δεν προήλθε από το πουθενά. 
Οι πρώτες σύγχρονες προσπάθειες για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου θεσμού με κυβερνητικές αρμοδιότητες ξεκίνησαν από την κυβέρνηση του Woodrow Wilson, που θήτευσε ως πρόεδρος των ΗΠΑ από το 1913 έως το 1921. Υπό την έμπνευση του συνταγματάρχη Mandell House, του κύριου συμβούλου και καλύτερου φίλου του προέδρου, ο Wilson ήθελε να καθιερώσει ένα παγκόσμιο φόρουμ για την περίοδο μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Ωστόσο, το σχέδιο της συμμετοχής της Αμερικής στο Συμβούλιο των Εθνών απέτυχε και η τάση προς τον διεθνισμό και την καθιέρωση μιας νέας παγκόσμιας τάξης υποχώρησε κατά τη διάρκεια της Ξέφρενης Δεκαετίας του ’20.
Ωστόσο, μια νέα κίνηση προς τη διαχείριση μιας κοινωνίας με τη μορφή ενός ενιαίου οργανισμού, εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης. 
Ο Φράνκλιν Ρούσβελτ δεν άφησε την κρίση να περάσει ανεκμετάλλευτη, προωθώντας την ατζέντα του με το «New Deal». 
Ο Ρούσβελτ ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τα ειδικά εκτελεστικά προνόμια που συνόδευαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Η αντίσταση ήταν σχεδόν μηδενική όταν προχώρησε, θέτοντας τα θεμέλια για μια νέα ένωση εθνών, η οποία επρόκειτο τώρα να ονομαστεί Ηνωμένα Έθνη .
Υπό την ηγεσία του Στάλιν, του Τσώρτσιλ και του Ρούσβελτ, είκοσι έξι έθνη συμφώνησαν τον Ιανουάριο του 1942 με την πρωτοβουλία της ίδρυσης ενός Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (OHE), ο οποίος απέκτησε υπόσταση στις 24 Οκτωβρίου 1945. 
Από την ίδρυσή τους, τα Ηνωμένα Έθνη και τα παρακλάδια τους, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), προετοιμάζουν τις χώρες του κόσμου ώστε να συμμορφωθούν με τους στόχους που ανακοινώθηκαν κατά την ίδρυση του.
Ωστόσο, οι γλυκανάλατες εξαγγελίες περί προώθησης της «διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας», της «ανάπτυξης φιλικών σχέσεων μεταξύ των εθνών» και των προσπαθειών για «κοινωνική πρόοδο, καλύτερο βιοτικό επίπεδο και ανθρώπινα δικαιώματα» αποκρύπτουν την ατζέντα της ίδρυσης μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης με εκτελεστικές δυνάμεις των οποίων το έργο δεν ήταν η προώθηση της ελευθερίας και των ελεύθερων αγορών, αλλά ο μεγαλύτερος παρεμβατισμός και ο έλεγχος μέσω πολιτιστικών και επιστημονικών οργανισμών. 
Αυτό έγινε σαφές με τη δημιουργία από τον ΟΗΕ του Εκπαιδευτικού, Επιστημονικού, και Πολιτιστικού Οργανισμού  (UNESCO)  το 1945.
Ευγονική
Μετά την ίδρυση της UNESCO το 1945, ο Άγγλος εξελικτικός βιολόγος, υποστηρικτής της ευγονικής, και δεδηλωμένος υπέρμαχος της πολιτικής παγκοσμιοποίησης Julian Huxley (αδελφός του Aldous Huxley, συγγραφέα του Ένας Γενναίος Νέος Κόσμος) έγινε ο πρώτος διευθυντής της.
Κατά τα εγκαίνια της οργάνωσης, ο Huxley έκανε έκκληση για έναν «επιστημονικό οικουμενικό ανθρωπισμό, παγκόσμιο σε έκταση» (σελ. 8) και ζήτησε να διαχειριστεί την ανθρώπινη εξέλιξη προς ένα «επιθυμητό» σκοπό. 
Αναφερόμενος στον διαλεκτικό υλισμό ως «την πρώτη ριζοσπαστική απόπειρα μιας εξελικτικής φιλοσοφίας» (σελ. 11), ο διευθυντής της UNESCO λυπάται για το γεγονός ότι η μαρξιστική προσέγγιση για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας ήταν καταδικασμένη να αποτύχει λόγω της έλλειψης ενός απαραίτητου «γενετικού παράγοντα».
Με τέτοιες ιδέες, ο Julian Huxley δεν δυσκολεύτηκε να βρει μια αξιοσέβαστη παρέα. Από τα τέλη του 19ου αιώνα, η έκκληση για τη γενετική βελτίωση του ανθρώπινου είδους μέσω της ευγονικής έχει κερδίσει πολλούς εξέχοντες οπαδούς. 
Ο John Maynard Keynes, για παράδειγμα, υποστήριζε την προώθηση της ευγονικής και τον ελέγχο του πληθυσμού ως ένα από τα πιο σημαντικά κοινωνικά ζητήματα και ως έναν κρίσιμο τομέα έρευνας.
Ο Κέινς δεν ήταν ο μόνος. 
Η λίστα των υποστηρικτών της επιλεκτικής αναπαραγωγής του ανθρώπινου είδους με στόχο τη «βελτίωσή του» είναι αρκετά μεγάλη και εντυπωσιακή. 
Στους αντι-φιλελεύθερους «μεταρρυθμιστές» περιλαμβάνονται, μεταξύ πολλών άλλων γνωστών ονομάτων, οι συγγραφείς H.G. Wells και Bernard Shaw, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Theodore Roosevelt, ο Βρετανός πρωθυπουργός Winston Churchill, καθώς και ο οικονομολόγος Irving Fisher και οι πρωτοπόροι του οικογενειακού προγραμματισμού Margaret Sanger και Bill Gates Sr., πατέρας του Bill Gates, συνιδρυτής της Microsoft και επικεφαλής του Ιδρύματος Bill and Melinda Gates .
Στην ομιλία του για την ίδρυση της UNESCO, ο Julian Huxley ήταν αρκετά συγκεκριμένος για τους στόχους και τις μεθόδους αυτού του ιδρύματος. 
Για να επιτευχθεί η επιθυμητή «εξελικτική πρόοδος» της ανθρωπότητας, το πρώτο βήμα ήταν να τονιστεί «η απόλυτη ανάγκη για μια παγκόσμια πολιτική ενότητα και να εξοικειωθούν όλοι οι λαοί με τις συνέπειες της μεταφοράς της πλήρους εθνικής κυριαρχίας από τα ξεχωριστά έθνη σε έναν παγκόσμιο οργανισμό».
Επιπλέον, το ίδρυμα αυτό πρέπει να εξετάσει την αντιστάθμιση μεταξύ της «σημασίας της ποιότητας έναντι της ποσότητας» (σελ. 14), πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να λάβει υπόψη ότι υπάρχει «ένα βέλτιστο εύρος μεγέθους για κάθε ανθρώπινη οργάνωση, όπως υπάρχει για κάθε είδος βιολογικού οργανισμού» (σελ. 15). 
Ο εκπαιδευτικός, επιστημονικός και πολιτιστικός οργανισμός του ΟΗΕ θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στην «ενότητα μέσω της ποικιλομορφίας της τέχνης και του πολιτισμού ανά τον κόσμο, καθώς και στην προώθηση μιας και μόνο δεξαμενής επιστημονικής γνώσης» (σελ. 17).
Ο Huxley καθιστά σαφές ότι η ανθρώπινη ποικιλομορφία δεν είναι για όλους. 
Η ποικιλομορφία των «αδύναμων, των ανόητων και των ηθικά μειονεκτούντων… δεν μπορεί παρά να είναι κάτι κακό» και επειδή «ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού δεν είναι ικανό να επωφεληθεί από την τριτοβάθμια εκπαίδευση» και επίσης «ένα σημαντικό ποσοστό νεαρών ανδρών» πάσχουν από «σωματική αδυναμία ή ψυχική αστάθεια» και «αυτοί οι λόγοι είναι συχνά γενετικής προέλευσης» (σελ. 20), αυτές οι ομάδες πρέπει να αποκλειστούν από τις προσπάθειες ενίσχυσης της ανθρώπινης προόδου.
Στην ομιλία του, ο Huxley διέγνωσε ότι εκείνη την εποχή το «έμμεσο αποτέλεσμα του πολιτισμού» είναι μάλλον «δυσγονικό αντί για ευγονικό» και ότι «σε κάθε περίπτωση, φαίνεται πιθανό ότι το βάρος της γενετικής ηλιθιότητας, της σωματικής αδυναμίας, της ψυχικής αστάθειας, και της ροπής για ασθένειες, που υπάρχει ήδη στο ανθρώπινο είδος, θα αποδειχθεί πολύ βαρύ, για να επιτευχθεί μια πραγματική πρόοδος» (σελ. 21). 
Σε τελική ανάλυση, είναι «απαραίτητο η ευγονική να ενταχθεί απολύτως εντός των ορίων της επιστήμης, διότι, όπως ήδη αναφέρθηκε, στο όχι πολύ μακρινό μέλλον το πρόβλημα της βελτίωσης του μέσου όρου της ποιότητας των ανθρώπων είναι πιθανό να γίνει επείγον. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την εφαρμογή των ευρημάτων μιας πραγματικά επιστημονικής ευγονικής» (σελ. 37–38).
Η χρησιμοποίηση της «Κλιματικής Απειλής»
Το επόμενο αποφασιστικό βήμα προς τον παγκόσμιο οικονομικό μετασχηματισμό έγινε με την πρώτη επίσημη έκθεση της Λέσχης της Ρώμης. 
Το 1968, η Λέσχη της Ρώμης εγκαινιάστηκε στην έπαυλη του Rockefeller στο Bellagio της Ιταλίας. 
Η πρώτη της έκθεση δημοσιεύθηκε το 1972 με τον τίτλο «Τα Όρια της Ανάπτυξης».
Ο ομότιμος πρόεδρος της Λέσχης της Ρώμης,  Alexander King, και ο γραμματέας του ομίλου, στρατηγός Bertrand Schneider, ενημερώνουν στην έκθεση τους προς το Συμβούλιο της Λέσχης της Ρώμης ότι, όταν τα μέλη του συλλόγου αναζητούσαν έναν νέο εχθρό, χαρακτήρισαν τη ρύπανση, την υπερθέρμανση του πλανήτη, την έλλειψη νερού και την πείνα ως τα πιο κατάλληλα ζητήματα για τα οποία πρέπει να κατηγορηθεί η ανθρωπότητα, με την έννοια ότι η ίδια η ανθρωπότητα οφείλει να μειωθεί πληθυσμιακά για να διατηρήσει υπό τον έλεγχό της αυτές τις απειλές.
Από τη δεκαετία του 1990, τα Ηνωμένα Έθνη έχουν αναλάβει αρκετές ολοκληρωμένες πρωτοβουλίες για ένα παγκόσμιο σύστημα ελέγχου με την Ατζέντα 2021 και την Ατζέντα 2030. Η Ατζέντα 2030  υιοθετήθηκε από όλα τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών το 2015. 
Ξεκίνησε το σχέδιο για μια παγκόσμια αλλαγή, καλώντας για την επίτευξη δεκαεπτά στόχων αειφόρου ανάπτυξης ( SDGs ). 
Η βασική ιδέα είναι η «βιώσιμη ανάπτυξη» που περιλαμβάνει τον έλεγχο του πληθυσμού ως ένα κρίσιμο εργαλείο.
Η σωτηρία της Γης έχει γίνει το σύνθημα των «πολεμιστών» υπέρ της «πράσινης» πολιτικής. 
Από τη δεκαετία του 1970, το τρομοκρατικό σενάριο της υπερθέρμανσης του πλανήτη ήταν ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια τους, ώστε να αποκτήσουν πολιτική επιρροή και τελικά να κυριαρχήσουν στη δημόσια διαβούλευση. 
Εν τω μεταξύ, αυτές οι αντικαπιταλιστικές ομάδες έχουν αποκτήσει κυρίαρχη επιρροή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στα εκπαιδευτικά και δικαστικά συστήματα και έχουν γίνει σημαντικοί παίκτες στην πολιτική σκηνή.
Σε πολλές χώρες, ιδίως στην Ευρώπη, τα λεγόμενα «πράσινα κόμματα« έχουν γίνει ένας καθοριστικός παράγοντας στο πολιτικό σύστημα. 
Πολλοί από τους εκπροσώπους τους είναι αρκετά ευθείς στις απαιτήσεις τους να κάνουν την κοινωνία και την οικονομία συμβατές με υψηλά οικολογικά πρότυπα, που απαιτούν μια εκ θεμελίων επανεκκίνηση του παρόντος συστήματος.
Το 1945, ο Huxley (σελ. 21) σημείωσε ότι είναι πολύ νωρίς για να προταθεί ανοιχτά ένα ευγονικό πρόγραμμα μείωσης του πληθυσμού, αλλά συμβούλεψε ότι θα είναι σημαντικό για τον οργανισμό «να φροντίσει ώστε το πρόβλημα της ευγονικής να εξετάζεται με τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή, και η κοινή γνώμη να είναι ενημερωμένη για τα ζητήματα που διακυβεύονται, έτσι ώστε αυτό που τώρα θεωρείται αδιανόητο, να μπορέσει τουλάχιστον να πάψει να είναι στο μέλλον.»
Η προσοχή που συνέστησε ο Huxley δεν είναι πλέον απαραίτητη. 
Εν τω μεταξύ, τα παρακλάδια των Ηνωμένων Εθνών έχουν αποκτήσει ένα τέτοιο επίπεδο εξουσίας, που ακόμη και αρχικά δευτερεύοντες οργανισμοί του ΟΗΕ, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), έχουν τη δυνατότητα να διατάξουν μεμονωμένες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο να υπακούσουν στις εντολές τους. 
Ο ΠΟΥ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ΔΝΤ (του οποίου οι προϋποθέσεις για χορήγηση δανείων, από τον δημοσιονομικό περιορισμό, έχουν μετατοπιστεί στον βαθμό στον οποίο μια χώρα ακολουθεί τους κανόνες που θέτει ο ΠΟΥ) έχουν γίνει το υπέρτατο, διπλό εργαλείο για την καθιέρωση της νέας παγκόσμιας τάξης.
Όπως επεσήμανε ο Julian Huxley στην ομιλία του το 1945, είναι καθήκον των Ηνωμένων Εθνών να καταργήσουν την οικονομική ελευθερία, διότι «τα laisser-faire και τα καπιταλιστικά οικονομικά συστήματα δημιούργησαν μεγάλη ασχήμια» (σελ. 38) . 
Ήρθε η ώρα να εργαστούμε για την ανάδειξη «ενός ενιαίου παγκόσμιου πολιτισμού» (σελ. 61). 
Αυτό πρέπει να γίνει με τη απροκάλυπτη βοήθεια των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των εκπαιδευτικών συστημάτων.
Συμπέρασμα
Με την ίδρυση του ΟΗΕ και των υπο-οργανισμών του, η προσπάθεια για την προώθηση των προγραμμάτων της ευγονικής και του μετα-ανθρώπου έκαναν ένα μεγάλο βήμα. 
Μαζί με τις δραστηριότητες της Λέσχης της Ρώμης, έχουν ανοιχτό το πεδίο για την έναρξη της μεγάλης επανεκκίνησης, που συντελείται αυτήν τη στιγμή. 
Με την ανακήρυξη μιας πανδημίας, ο στόχος του πλήρους κυβερνητικού ελέγχου της οικονομίας και της κοινωνίας έχει κάνει ένα ακόμα άλμα προς τον μετασχηματισμό τους. 
Η ελευθερία αντιμετωπίζει πλέον έναν νέο αντίπαλο. 
Η τυραννία πλησιάζει υπό τον μανδύα της διακυβέρνησης των «ειδικών» και της «καλοπροαίρετης» απολυταρχίας. 
Οι νέοι μας εξουσιαστές δεν δικαιολογούν το δικαίωμά τους να εξουσιάζουν στη βάση της θεϊκής πρόνοιας, αλλά διεκδικούν τώρα το δικαίωμα να κυβερνούν τους ανθρώπους στο όνομα της καθολικής υγείας και της ασφάλειας βάσει υποτιθέμενων επιστημονικών δεδομένων.
Ο Δρ Antony P. Mueller είναι Γερμανός καθηγητής οικονομικών που διδάσκει σήμερα στη Βραζιλία. Γράψτε ένα email. Δείτε τον ιστότοπο και το ιστολόγιο του.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Ludwig von Mises και στο ιστολόγιο «το εξπρές του διαδικτύου».