Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2024

Υβρίδια ανθρώπων ζώων - ένα φρικιαστικό μέλλον

ένα άρθρο μου που είχα δημοσιευτεί στις 27 Ιουλίου του 2011 - "ένα φρικιαστικό μέλλον"
"Δεν μου αρέσει απαραίτητα, αλλά αν προσφέρει οφέλη, τότε αξίζει τον κόπο" - είπε ερωτηθείς συμμετέχων σε δημόσιο διάλογο για την ACHM/animals containing human materials-ζώα που περιέχουν ανθρώπινα υλικά - 26 Ιουλίου 2011
Τα έργα της Patricia Piccinini έχουν συνδεθεί στενά με το μετανθρωπισμό/post-human και έχουν ερμηνευτεί ως τέτοια λόγω των θεμάτων τους. 
Η Patricia Piccinini με την απεικόνιση της ευαλωτότητας μέσα από τα θέματα της μετάλλαξης, 
της αναπαραγωγής, 
της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας διερευνά ένα "φρικιαστικό μέλλον" αλλά και τη διαχείριση του θανάτου. 
Το έργο της επιβεβαιώνει ότι η ιδεολογία του μετανθρωπισμού και η θηλυκότητα χειραφετούνται από σύγχρονες πρακτικές όπως η γενετική μηχανική
Εκτός των άλλων θεμάτων της η Piccinini ασχολήθηκε και με το θέμα της παρένθετης μητρότητας και των σχέσεων μεταξύ των ειδών και μας μεταφέρει ένα ανατριχιαστικό και δυστοπικό  μέλλον!
Η παρένθετη μητρότητα δημιουργεί ανησυχίες σε σχέση με την επιστημονική εκμετάλλευση και απορρίπτει την ιδέα ενός φυσιολογικού ανθρώπινου είδους μέσω αυτής!
υβρίδια ανθρώπων - ζώων 
η Βρετανική Ακαδημία Ιατρικών Επιστημών δημοσίευσε μία έκθεση, στην οποία εξετάζει τη χρήση "ζώων τα οποία θα περιέχουν ανθρώπινο γενετικό υλικό"- ‘Animals containing human material’ (ACHM)*- και αυτό στην διάρκεια μιας επιστημονικής έρευνας, τον Ιούλιο του 2011!
 Animals containing human material - Τα ζώα που περιέχουν στο σώμα τους ανθρώπινους ιστούς, 
κύτταρα ή γενετικές πληροφορίες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ιατρική έρευνα, και το κάνουν εδώ και πολλά χρόνια. 
Τα ονομάζουμε ζώα που περιέχουν ανθρώπινο υλικό/animals containing human material/ACHM. 
Οι ερευνητές χρησιμοποιούν τα ACHM ως καλύτερα ερευνητικά μοντέλα και για τη δοκιμή νέων φαρμάκων και θεραπειών.
Η μελέτη αυτή υποστηρίχθηκε από το Υπουργείο Επιχειρήσεων, 
από το Υπουργείο Υγείας, 
από το Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας, 
από το Innovation and Skills’ Sciencewise Expert Resource Centre και από το Wellcome Trust! - human animal Hybrids
Η έκθεση συντάχθηκε από μια ομάδα εργασίας, υπό την προεδρία του καθηγητή Martin Bobrow CBE FRS FMedSci....
Μια σύνοψη της έκθεση εκπονήθηκε από τον dr. Geoff Watts FMedSci!
Δεδομένου ότι οι επιστήμονες συνεχίζουν να χρησιμοποιούν ανθρώπινα γονίδια, τα οποία εμφυτεύουν σε ζώα για τη δημιουργία -όπως λένε - νέων φαρμάκων και για να κατανοήσουν τη βιολογία μας, γίνεται φανερό ότι πιθανόν, η γενετική διαχωριστική γραμμή μεταξύ ανθρώπων και ζώων σιγά-σιγά να αρχίσει να εξασθενίζει... 
Βέβαια οι επιστήμονες και οι ερευνητές  δεν ξέχασαν να δημοσιεύσουν μία έκθεση, στην οποία περιγράφουν λεπτομερώς τον τρόπο που θα πρέπει να χειρίζονται τέτοια θέματα στο προσεχές μέλλον!
Η ανάμειξη -λένε- των γονιδίων των ανθρώπων και των ζώων πρέπει να γίνεται "πολύ προσεχτικά"
Τελικά μήπως δεν ήταν καθόλου επιστημονική φαντασία αυτά που έγραφε τόσα χρόνια πριν -το μακρινό 1896- ο H. George Wells ότι συνέβαιναν στο νησί του Dr Moreau;...
και...
μήπως δεν είναι καθόλου μακριά από την πραγματικότητα τα ιδιόρρυθμα γλυπτά  της υπερρεαλίστριας Patricia Piccinini;
μήπως "οι νεογέννητες οικογένειές της" οι μόλις βγαλμένες από το εργαστήριά της, οι περίφημες  "The Young Family" δεν παραμείνουν μόνο στη φαντασία της;
οι Βρετανοί πάντως θέλουν να είναι έτοιμοι!
Και μας λένε οι επιστήμονες πως ναι, η επιστημονική πρόοδος πρέπει να καθοδηγείται από ισχυρές ηθικές ανησυχίες. 
Δεν πιστεύω, ωστόσο, ότι μια τέτοια ηθική μπορεί να επιβληθεί καθολικά. 
Μάλλον σε μια-δυο δεκαετίες η ανθρωπότητα θα δημιουργήσει γενετικά κάποια ζώα που θα μοιάζουν πολύ με ανθρώπους. 
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πώς θα εμποδιστεί η δημιουργία τους, αλλά τι θα γίνει όταν φτάσουν εδώ. 
Γιατί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα τέρατα θα έρθουν.
Η Patricia Piccinini γεννήθηκε το 1965 στο Freetown, της Sierra Leone και είναι Αυστραλή καλλιτέχνης που εργάζεται με ποικίλα μέσα, όπως η ζωγραφική, 
το βίντεο, 
ο ήχος, 
installation, 
οι ψηφιακές εκτυπώσεις και 
η γλυπτική. 
Τα έργα της επικεντρώνονται στις "απρόσμενες συνέπειες" μεταφέροντας ανησυχίες γύρω από τη βιοηθική και βοηθώντας στην οπτικοποίηση μελλοντικών δυστοπιών. 
Το 2003, η Piccinini εκπροσώπησε την Αυστραλία στην 50ή Μπιενάλε της Βενετίας με ένα υπερρεαλιστικό γλυπτό των χαρακτηριστικών ανθρωπόμορφων ζώων της. Το 2016 η εφημερίδα The Art Newspaper ονόμασε την Piccinini με τις "grotesque-cum-cute, hyper-real genetics fantasies in silicone" της ως την πιο δημοφιλή σύγχρονη καλλιτέχνιδα στον κόσμο μετά από μια έκθεση στο Ρίο ντε Τζανέιρο που προσέλκυσε πάνω από 444.000 επισκέπτες!
Η Patricia Piccinini δεν δηλώνει ποτέ πραγματικά ποιες είναι οι προσωπικές της πεποιθήσεις, επιλέγοντας τις περισσότερες φορές την ασάφεια. 
Χρησιμοποιεί την τέχνη της ως φόρουμ για τους θεατές ώστε να προβάλουν τις δικές τους πεποιθήσεις και να ξεκινήσουν συζητήσεις. 
Οι γκροτέσκες εικόνες και τα θέματα προσφέρουν μια αίσθηση φαντασίας- ο αμφιλεγόμενος κόσμος που δημιούργησε ενθαρρύνει τους θεατές να σκεφτούν. 
Η ιδέα ότι η τέχνη πρέπει να προέρχεται από την προσωπική εμπειρία του καλλιτέχνη απορρίπτεται πλήρως.
Στην εκδοχή της Patricia Piccinini ο θεατής βλέπει την ψηφιακή εικόνα ενός αρουραίου με κόκκινα μάτια, ροζ και χωρίς τρίχες, με ένα ανθρώπινο αυτί προσαρτημένο στην πλάτη του. 
Μια εικόνα από τη σειρά είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. 
Το τρωκτικό στηρίζεται πάνω στα περιποιημένα δάχτυλα ενός εξωτικού γυναικείου μοντέλου. 
Τα αποπνικτικά χαρακτηριστικά της είναι ψηφιακά βελτιωμένα - το πρόσωπο του δέρματός της με αερογράφο σε μια απρόσκοπτη πλαστική μάσκα. 
Το μοντέλο γίνεται φρικιαστικό μέσα στην απόλυτη τελειότητά του.
*34765-ACHMrepo
PDF (acmedsci.ac.uk)
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Σάββατο 17 Φεβρουαρίου 2024

Αλεξιάδου Μαρίνα-Αστροψυχολογία

Ναι ναι μωρε τους επιασε ο καημος τωρα για τους ομοφυλοφυλους κ για τα παιδια για το πως θα ζησουν, να ειναι ευτυχισμένα ή οχι;
Ποτε τους επιασε ακριβώς ο πονος κ ο καημός για ολα αυτα;;;
Τους επιασε ο καημός ΠΡΙΝ τους εμβολιασμους ή  ΜΕΤΑ ;
Αφου τους μπολιασαν ή πριν;
Ο γαμος κ η συμβιωση όπως κ η τεκνοθεσια απο ιδια φυλα, απο εξω ειναι η βιτρινα.
Υπάρχει πολυ παρασκήνιο απο πίσω.
Και μην πέφτεται στην τρυπα του ψευτοσυναισθηματισμού.
Στο συναισθημα του οικτου κ της λύπησης σας κρατανε στον υπνο.
Την απαντηση θα την βρεις στην φυση.
Μην πεφτεις στην παγιδα τους.
Δειτε πισω απο την κουρτινα.
Δειτε πισω απο το προφανές.
Δεν θα το πάτε εκει που θελετε.
Οσο κ να χτυπιεστε!
Θα μεινουμε
 ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ
ΚΙ ΟΧΙ ΜΗΧΑΝΕΣ ΡΟΜΠΟΤ ΨΥΧΡΑ Κ ΑΦΥΛΑ !
Περι γαμου κ υιοθεσιας ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ
Προτεινω σε οσους πιέσατε στην παγίδα με τον γαμο των ομοφυλοφυλων κ του ψευτοοικτου περι υιοθεσιας παιδιων,  να διαβασετε το βιβλίο ο Θαυμαστος Καινούργιος κόσμος του Χαξλευ.
Γραφτηκε το 1935 κ μιλαει για το μελλον που ειμαστε τωρα κ μεχρι το 2040.
Βέβαια ΔΕΝ θεωρω ότι ειχε χαρισμα κ ειχε δει τι έρχεται.
ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ! Ειναι δικος τους που τους βαζουν να γραψουν πρωτον για να σπειρουν σπορους δυστοπιας στον κόσμο κ ΔΕΥΤΕΡΟΝ κ κυριότερο γιατι επιβάλλεται απο τις στοες τους κ καρμικα να πουν την αληθεια με κάποιο τροπο.
Το βιβλιο αυτο μου το προτεινε ο πατερας μου!!! Ω ναι!! το 2021 όταν ο ιδιος πλεον ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΕ που το πανε. Το ειχε διαβασει μικρος όταν ήταν κ αμέσως έκανε την σύνδεση όταν έγινε το εργο με τους κορωοπλανη!
Βλεπετε η αντιληψη κ το ποσο μακρια βλεπεις δεν εχει ηλικια.
Ειναι τοσο σκοτεινο κ δυστοπικο που με πολυ προσπαθεια καταφερα να το τελειώσω.
Αλλα εξηγει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!
Και ΚΥΡΙΩΣ ανοιγει την αντιληψη ΠΕΡΑ απο το προφανές!
Σε αυτό το βιβλιο λοιπον μιλαει για ένα μέλλον που θέλουννα φερουν.
Για το μελλον του τώρα μέχρι το 2040 με 2060
Μιλάει οτι
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑ ΤΕΚΝΟΠΟΙΕΙ.
ΚΑΙ Η ΛΕΞΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ  ΒΡΙΣΙΑ!
Η ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΜΗΤΡΕΣ!
Μην μενετε λοιπον  σε αυτο που σας δειχνουν.
Ανοιξτε την αντιληψη σας πιο μακρια!
Δειτε πισω στο παρασκήνιο!
Όσο και να θελετε να επιβαλλετε για φυσιολογικο το αφυσικο με την διαστροφη σας, κ να φερετε εναν τεχνητο ρομποτικο κοσμο.
Να σας θυμήσουμε ότι ειμαστε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ νουμερο ψυχων που ειμαστε σε εγρηγορση, φυγαμε απο την ληθη κ τον υπνο κ η δυναμη μας ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ Κ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ!
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ Κ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ!

Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2024

Αντώνης Καράγιωργας - Η ινσουλίνη είναι μια πρωτεΐνη Ιανός..

Τον λένε Jason Fung, είναι καναδός νεφρολόγος, γνωστός απ’ το κλασσικό του βιβλίο το Obesity Code. 
To 2020 έβγαλε νέο βιβλίο με τίτλο Cancer Code, απ’ το οποίο σας μετέφρασα σήμερα,  ένα μικρό κεφάλαιο "Ινσουλίνη και καρκίνος". 
Ίσως πεισθείτε ότι δεν πρέπει να κάνουμε πολλά μικρά γεύματα και  να κόψετε τα επεξεργασμένα, 
τα μακαρονόψωμα, 
τα μπισκοτάκια και τις ζάχαρες. 
Σας τόχα ξαναγράψει: πρέπει να γνωρίζουμε το επίπεδο της ινσουλίνης στο αίμα μας μάλλον, παρά της γλυκόζης. 
Η ανάρτηση αυτή νομίζω δείχνει τα εξαιρετικά οφέλη της διαλειματικής νηστείας.
Με τις υγείες σας.
Ινσουλίνη και καρκίνος!
Η δυνατότητα πρόκλησης καρκίνου από την ινσουλίνη έχει παρατηρηθεί ήδη στις εργαστηριακές καλλιέργειες, όπου όταν τα φυσιολογικά κύτταρα μαστού  επωάστηκαν με ινσουλίνη πολλαπλασιάστηκαν με τέτοιο ενθουσιασμό που έμοιαζαν με καρκίνους. 
Ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων του μαστού στο εργαστήριο απαιτεί επίσης ινσουλίνη. 
Πολύ ινσουλίνη. 
Αυτό είναι μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση επειδή τα φυσιολογικά κύτταρα του μαστού δεν χρειάζονται πραγματικά ινσουλίνη. 
Όμως  κύτταρα του καρκίνου του στήθους δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτήν 
Εάν αφαιρέσετε την ινσουλίνη από την  καλλιέργεια των καρκινικών κυττάρων του μαστού, τα κύτταρα συρρικνώνονται γρήγορα και πεθαίνουν. 
Αυτό ισχύει για και για  άλλους καρκίνους όπως του παχέος εντέρου, 
του παγκρέατος, 
του πνεύμονα και των νεφρών. 
Σε ποντίκια, η ένεση ινσουλίνης προκαλεί την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού και του παχέος εντέρου.
Αυτή ήταν μια αινιγματική ανωμαλία. 
Οι κύριοι ιστοί που συνήθως εμπλέκονται με τον μεταβολισμό της γλυκόζης, 
το συκώτι, 
τα λιποκύτταρα και οι σκελετικοί μύες, έχουν φυσικά τον υψηλότερο αριθμό υποδοχέων ινσουλίνης. 
Φυσιολογικός ιστός μαστού; 
Οχι τόσο πολύ.
Λοιπόν, γιατί ο καρκίνος του μαστού ευδοκιμεί με την ινσουλίνη; 
Τα καρκινικά κύτταρα του μαστού παράγουν έξι φορές τα επίπεδα των υποδοχέων ινσουλίνης σε σύγκριση με τα φυσιολογικά κύτταρα του μαστού.
Τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης μπορούν να μετρηθούν με μια εξέταση αίματος που ονομάζεται C πεπτίδιο, το οποίο είναι ένα θραύσμα πρωτεΐνης που έχει απομείνει από την παραγωγή του σώματος της ινσουλίνης. 
Τα υψηλά επίπεδα C-πεπτιδίου συνδέονται με ένα εκπληκτικό 270 έως 292 % αυξημένο κίνδυνο επακόλουθου καρκίνου του παχέος εντέρου.
Οι γυναίκες στη μεγάλη επιδημιολογική Μελέτη Νοσηλευτών Υγείας (Harvard) με τα υψηλότερα επίπεδα C-πεπτιδίου είχαν 76 % υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
Αλλά η υπερβολική ινσουλίνη δεν είναι πρόβλημα μόνο για όσους έχουν υπερβολικό βάρος. Τα επίπεδα της ινσουλίνης σχηματίζουν ένα φάσμα. 
Ενώ όσοι έχουν παχυσαρκία και διαβήτη έχουν το υψηλότερα επίπεδα ινσουλίνης, οι μη διαβητικοί υγιούς βάρους μπορεί επίσης να έχουν υψηλά επίπεδα ινσουλίνης. 
Στοιχεία από την βάση δεδομένων National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES), από το 1999 έως το 2010, δείχνουν ότι τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης  υπερδιπλασιάζουν τον κίνδυνο καρκίνου ανεξάρτητα από την κατάσταση βάρους. 
Μη παχύσαρκοι,  
μη διαβητικοί συμμετέχοντες με υψηλά επίπεδα ινσουλίνης είχαν 250 % αύξηση κίνδυνο θανάτου από καρκίνο.
Η υπερινσουλιναιμία σε γυναίκες με φυσιολογικό βάρος (ΔΜΣ < 25 ) διπλασιάζει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού.
Ένεση εξωγενούς ινσουλίνης, ένα φάρμακο που συνταγογραφείται όλο και πιο συχνά για τον διαβήτη τύπου 2, αυξάνει επίσης τον κίνδυνο καρκίνου. 
Στο Ηνωμένο Βασίλειο,  ο αριθμός των ατόμων με διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν θεραπεία με ινσουλίνη, αυξήθηκε δραματικά από περίπου 37.000 το 1991 σε 277.000 το 2010.
Η πρόσληψη βάρους είναι η κύρια παρενέργεια, η οποία προκαλεί περίπου δύο κιλά αύξηση βάρους για κάθε 1 % μείωση της HgbA1C ( γλυκοζιωμένης αιμοσφαιρίνης), μια εξέταση αίματος που αντανακλά τη μέση γλυκόζη αίματος σε διάστημα τριών μηνών. 
Αυτό ακούγεται δυσοίωνο, καθώς η αύξηση βάρους είναι γνωστός παράγοντας κινδύνου για καρκίνο. 
Καθώς οι ερευνητές έσκαψαν βαθύτερα, τα νέα δεν ήταν καλά. 
Στην Έρευνα Γενικής Ιατρικής της Βάσης δεδομένων του Ηνωμένου Βασιλείου 2000–2010, η θεραπεία με ινσουλίνη αύξησε τον κίνδυνο καρκίνου κατά 44 % σε σύγκριση με τη μετφορμίνη, μια θεραπεία για τον διαβήτη τύπου 2 που δεν αυξάνει τα επίπεδα ινσουλίνης. 
Σαράντα τέσσερα τοις εκατό/44%! 
Αυτό ήταν συγκλονιστικό.
Αλλά αυτή η μελέτη δεν ήταν η μόνη που βρήκε επικίνδυνη τη θεραπεία με ινσουλίνη
Στοιχεία από την επαρχία του Σασκάτσουαν του Καναδά, το επιβεβαίωσαν πρόσφατα. 
Οι διαγνωσμένοι διαβητικοί που ξεκινούσαν θεραπεία με ινσουλίνη είχαν 90 % υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου σε σύγκριση με εκείνους που λαμβάνουν το φάρμακο μετφορμίνη
Τα φάρμακα της σουλφονυλουρίας, που διεγείρουν την έκκριση ινσουλίνης, συνδέθηκαν επίσης με ένα κατά 36 % αυξημένο κίνδυνο καρκίνου. 
Περισσότερη ινσουλίνη ισοδυναμεί με περισσότερο καρκίνο. 
Είναι μια αρκετά απλή ιδέα. 
Όσο περισσότερο κάνει κάποιος την ένεση ινσουλίνης, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος καρκίνου.
Γνωρίζουμε ότι τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου. 
Αλλά γιατί είναι ινσουλίνη τόσο σημαντική για την εξέλιξη του καρκίνου; 
Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη πιο γνωστή για το ρόλο της στο μεταβολισμό της γλυκόζης. 
Όταν τρώμε, τα επίπεδα ινσουλίνης αυξάνονται. 
Όταν δεν το κάνουμε, τα επίπεδα ινσουλίνης μειώνονται. 
Η ινσουλίνη είναι ένας σημαντικός αισθητήρας θρεπτικών συστατικών, που σηματοδοτεί την παρουσία τροφής. 
Αλλά τι σχέση έχει αυτό με τον καρκίνο;
Με μια λέξη: 
μεγάλη σχέση. 
Ο αισθητήρας θρεπτικών ουσιών ινσουλίνη είναι επίσης πολύ ισχυρός αυξητικός παράγοντας .
Μτφ Αντώνη : Η ινσουλίνη είναι μια πρωτεΐνη Ιανός..
https://www.endokrinologos-diavitologos.gr/blog/217-metformini

Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου 2024

Η διαλειμματική νηστεία είναι ένα προσωπικό ταξίδι όπου ο καθένας από εμάς ανακαλύπτει το προσωπικό του μονοπάτι που λειτουργεί καλύτερα για αυτόν!

Η οικοδόμηση ενός τρόπου ζωής που θα βασίζεται στη διαλειμματική νηστεία είναι ένα προσωπικό ταξίδι όπου ο καθένας από εμάς ανακαλύπτει  το προσωπικό του  μονοπάτι που λειτουργεί καλύτερα για αυτόν!
Η διαλείπουσα νηστεία είναι καλή για τον οργανισμό μας διότι βοηθάει στην εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου, 
στην απώλεια βάρους, 
στην αντιμετώπιση και θεραπεία των φλεγμονών, 
στην μακροζωία. 
Όλα αυτά τυγχάνουν μεγάλης προσοχής, αλλά υπάρχει και ένα λιγότερο γνωστό όφελος της νηστείας που δεν ακούγεται τόσο συχνά: η διαλειμματική νηστεία είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να χτίσουμε μύες. 
Ίσως κάποιοι σκεφτούν πως αυτό είναι αντιφατικό και πως με την παράλειψη γευμάτων θα χάσουν τους μύες, αλλά ένας αυξανόμενος όγκος ερευνών δείχνει ότι η νηστεία μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση και στην αύξηση της μυϊκής μάζας, ακόμη και κατά την απώλεια βάρους - και χάρη σε μια νέα μελέτη, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε γιατί...
Ας παρακολουθήσουμε τι λέει για τη διαλείπουσα νηστεία η dr. Mindy Pelz
                       
επιμέλεια κειμένου:ntina

Λαλήσωμεν, λαλήσωμεν - σιγή δεν μας αρμόζει

"Είναι χρυσός η σιωπή και άργυρος ο λόγος";
και απαντά ο ποιητής
Τις βέβηλος προέφερε τοιαύτην βλασφημίαν;
τις χαυνωθείς Ασιανός παραιτηθείς εις μοίραν
τυφλήν, βωβήν, τυφλός, βωβός; Ποίος οικτρός παράφρων
ξένος τη ανθρωπότητι, την αρετήν υβρίζων,
χίμαιραν είπε την ψυχήν, και άργυρον τον λόγον;
Το μόνον μας θεοπρεπές δώρημα, περιέχον
τα πάντα - ενθουσιασμόν, λύπην, χαράν, αγάπην·
εν τη ζωώδει φύσει μας ανθρώπινον το μόνον!
Συ όστις τον αποκαλείς άργυρον, δεν πιστεύεις
το μέλλον, λύον την σιγήν, μυστηριώδες ρήμα.
Συ εν σοφία δεν τρυφείς, πρόοδος δεν σε θέλγει·
με την αμάθειαν - χρυσήν σιγήν - ευχαριστείσαι.
Νοσείς. Είν' η αναίσθητος σιγή βαρεία νόσος,
ενώ ο Λόγος ο θερμός, ο συμπαθής, υγεία.
Σκιά και νυξ είν' η Σιγή· ο Λόγος, η ημέρα.
Ο Λόγος είν' αλήθεια, ζωή, αθανασία.
Λαλήσωμεν, λαλήσωμεν - σιγή δεν μας αρμόζει
αφού εις το ομοίωμα επλάσθημεν του Λόγου.
Λαλήσωμεν λαλήσωμεν - αφού λαλεί εντός μας
η θεία σκέψις, της ψυχής άυλος ομιλία!
~~~~~~~
...δεν το ξεχνώ τον ποιητή...
πως θα μπορούσα άλλωστε...
Κωνσταντίνος Καβάφης

Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2024

Evariste Galois, ο άνθρωπος που άλλαξε την πορεία των μαθηματικών!

"Ονειρεύομαι μια μέρα που ο εγωισμός δεν θα βασιλεύει πια στις επιστήμες, που οι άνθρωποι θα ενώνουν τις δυνάμεις τους για να μελετήσουν, αντί να στέλνουν σφραγισμένους φακέλους σε ακαδημαϊκούς, θα σπεύδουν να δημοσιεύσουν την παραμικρή τους παρατήρηση, αν είναι καινούργια, και θα προσθέτουν "δεν ξέρω τα υπόλοιπα".
γύρω στα 1830, στο περιβάλλον του Παρισιού, με την έντονη Μαθηματική δραστηριότητα, αναπτύχθηκε μια μεγαλοφυΐα τεραστίου μεγέθους,
που σαν κομήτης εξαφανίστηκε τόσο ξαφνικά, όπως τόσο ξαφνικά είχε εμφανιστεί...
στη σύντομη και πολυτάραχη ζωή του ο Εβαρίστ Γκαλουά/Evariste Galois, πρόλαβε να αλλάξει την όψη της σύγχρονης Άλγεβρας και να δώσει απαντήσεις σε προβλήματα που απασχολούσαν τα Μαθηματικά για περισσότερα από 3.000 χρόνια - Βαβυλωνίους, αρχαίους Έλληνες και Άραβες...
...αυτό το θαυμάσιο μυαλό δεν έλαχε να περπατήσει πολύ πάνω στη Γη!
...βρέθηκε επανειλημμένως στη δίνη πολιτικών αντιπαραθέσεων που όχι μόνο τον απομάκρυναν από την Ακαδημαϊκή καριέρα αλλά τον οδήγησαν τελικά στο θάνατο...
Evariste Galois!
ο άνθρωπος που άλλαξε την πορεία των μαθηματικών!
Αλλά δεν έχω το χρόνο, και οι ιδέες μου δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί πλήρως σε αυτόν τον τεράστιο τομέα.
Ο Evariste Galois γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1811 στη μικρή πόλη Bourg la Reine που βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα νότια του Παρισιού.
Ο πατέρας του ήταν ευχάριστος και πνευματώδης άνθρωπος και ήταν παθιασμένος εχθρός της μοναρχίας!
Διατηρούσε οικοτροφείο νέων και το 1815, όταν ο μικρός Evariste Galois ήταν 4 χρονών, εκλέχθηκε δήμαρχος της Bourg la Reine.
Η μητέρα του προερχόταν από οικογένεια που είχε, επί πολλές γενιές, παράδοση διακεκριμένων δικαστικών.
Κόρη ειρηνοδίκη είχε λάβει κλασσική και θρησκευτική παιδεία, ενώ λάτρευε τον αρχαίο πολιτισμό!
Αυτή την παιδεία μετέδωσε στον γιο της, που πολύ νωρίς τον διέκρινε ένα βαθύ αίσθημα δικαιοσύνης και ένα πάθος για την δημοκρατία!
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2024

Οι μεταλλαγμένοι λύκοι του Τσερνομπίλ έχουν αναπτύξει αντικαρκινικές ικανότητες, 35 χρόνια μετά την πυρηνική καταστροφή

Η πληθυσμιακή πυκνότητα των λύκων στο Τσερνομπίλ είναι επτά φορές μεγαλύτερη από τις γύρω περιοχές κάνοντας τους επιστήμονες να συμπεραίνουν πως οι μεταλλαγμένοι λύκοι που περιπλανώνται στους έρημους δρόμους του Τσερνομπίλ έχουν αναπτύξει αντίσταση στον καρκίνο!
Στην απόκοσμη σιωπή της Ζώνης Αποκλεισμού του Τσερνομπίλ/Chernobyl Exclusion Zone-CEZ, όπου η φύση έχει ανακτήσει την κυριαρχία της πάνω σε εγκαταλελειμμένους οικοτόπους, ξετυλίγεται μια αξιοσημείωτη ιστορία επιβίωσης. 
Στη σκιά της διαβόητης πυρηνικής καταστροφής του 1986, ένας πληθυσμός λύκων αψήφησε τις αντιξοότητες και τις προβλέψεις, αναπτύσσοντας 
γονιδιώματα κατά του καρκίνου.
Νέα έρευνα που διεξήχθη από την εξελικτική βιολόγο και οικοτοξικολόγο Cara Love από το Πανεπιστήμιο του Princeton έριξε φως στις εξαιρετικές προσαρμογές των λύκων που κατοικούν στην ζώνη. 
Η CEZ, μια κάποτε απαγορευμένη περιοχή που μέχρι σήμερα δεν έχει κατοικηθεί από ανθρώπους, έχει γίνει καταφύγιο για την άγρια ζωή και μια αγέλη λύκων, που φαίνεται να μην έχει επηρεαστεί από τη χρόνια έκθεση στη ραδιενέργεια, περιφέρεται στη ζώνη.
Παρά τη διάχυτη απειλή της ακτινοβολίας, αυτά τα ανθεκτικά πλάσματα έχουν 
αναπτύξει ικανότητες ανθεκτικές στον καρκίνο, οι οποίες τους έχουν καταστήσει θέμα γοητείας για τους επιστήμονες και αντικείμενο μιας δεκαετούς μελέτης.
Απαλλαγμένοι από τους περιορισμούς της ανθρώπινης παρέμβασης, οι πληθυσμοί των λύκων, μαζί με άλλα ζώα, έχουν ανθίσει σε αυτό το απίθανο καταφύγιο. 
Η Cara Love  και η ομάδα της ξεκίνησαν μια δεκαετή μελέτη για να διαλευκάνουν τα μυστήρια της επιβίωσης σε αυτό το ανελέητο περιβάλλον. 
Τολμώντας να εισέλθουν στην καρδιά της CEZ, συνέλεξαν δείγματα αίματος από τους λύκους που ζουν εκεί, αναζητώντας πληροφορίες για τις γενετικές αντιδράσεις τους στην καρκινογόνο ακτινοβολία που διαποτίζει το περιβάλλον τους. 
Εξοπλισμένοι με ραδιοκολάρα, κάποιοι λύκοι παρακολουθήθηκαν για να εντοπιστούν οι κινήσεις τους και να μετρηθεί η έκθεσή τους στην ακτινοβολία σε πραγματικό χρόνο.
Τα ευρήματα ήταν συγκλονιστικά. 
Οι λύκοι εντός της ζώνης CEZ υπομένουν επίπεδα ακτινοβολίας πάνω από έξι φορές το νόμιμο όριο για τους ανθρώπους, γεγονός που αποδεικνύει την ανθεκτικότητά τους απέναντι στις αντιξοότητες, τμήματα δε του γονιδιώματός τους παρουσίασαν σημάδια ανθεκτικότητας στον καρκίνο, μια αξιοσημείωτη προσαρμογή στο ακτινοβολημένο περιβάλλον τους.
Παρόμοιες αποκαλύψεις προέκυψαν από μελέτες σχετικά με τα ημι-αγρια σκυλιά που περιφέρονται στην CEZ. 
Το 2023, οι επιστήμονες αποκάλυψαν γενετικές διακρίσεις μεταξύ αυτών των ελεύθερων σκύλων και των οικόσιτων αντίστοιχων σκύλων γενικά, υπογραμμίζοντας περαιτέρω τις μοναδικές εξελικτικές πιέσεις που ασκούνται εντός των ορίων του Τσερνομπίλ.
Η έρευνα της Cara Love υπόσχεται όχι μόνο την κατανόηση της προσαρμογής της άγριας ζωής αλλά και την προώθηση της ανθρώπινης υγείας. 
Εντοπίζοντας προστατευτικές μεταλλάξεις που ενισχύουν την επιβίωση των λύκων, υπάρχει ελπίδα να μετατραπούν αυτές οι γνώσεις σε στρατηγικές για τη θεραπεία του καρκίνου στον άνθρωπο.
Ωστόσο, εν μέσω του θριάμβου της επιστημονικής ανακάλυψης, οι προκλήσεις επιμένουν. 
Η πανδημία COVID-19 και οι γεωπολιτικές εντάσεις εμπόδισαν την επιστροφή της Cara Love και της ομάδας της στην CEZ, δημιουργώντας αβεβαιότητα για τις μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες. 
Παρ' όλα αυτά, τα πρωτοποριακά ευρήματά τους, που παρουσιάστηκαν στην Ετήσια Συνάντηση της Εταιρείας Ολοκληρωμένης και Συγκριτικής Βιολογίας, προσφέρουν μια ματιά στην αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα των μεταλλαγμένων λύκων του Τσερνομπίλ!

Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2024

dr. Eric Berg - 4 σπουδαίοι τρόποι για να μειώσετε τον κίνδυνο καρκίνου

Τα μιτοχόνδρια διαδραματίζουν βασικό ρόλο τόσο στην υγεία όσο και στην ασθένεια. 
Η λειτουργία τους δεν περιορίζεται στην παραγωγή ενέργειας, αλλά εξυπηρετεί πολλαπλούς μηχανισμούς που ποικίλλουν από την ομοιόσταση του σιδήρου και του ασβεστίου έως την παραγωγή ορμονών και νευροδιαβιβαστών, όπως η μελατονίνη. 
Επιτρέπουν και επηρεάζουν την επικοινωνία σε όλα τα φυσικά επίπεδα μέσω της αλληλεπίδρασης με άλλα οργανίδια, τον πυρήνα και το εξωτερικό περιβάλλον. 
Η βιβλιογραφία υποδεικνύει μηχανισμούς διασύνδεσης μεταξύ των μιτοχονδρίων και των κιρκαδικών ρολογιών, 
του εντερικού μικροβιόκοσμου και του ανοσοποιητικού συστήματος. 
Μπορεί ακόμη και να αποτελούν το κέντρο που υποστηρίζει και ενσωματώνει τη δραστηριότητα σε όλους αυτούς τους τομείς. 
Ως εκ τούτου, μπορεί να είναι ο χαμένος κρίκος τόσο στην υγεία όσο και στην ασθένεια. 
Η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία σχετίζεται με το μεταβολικό σύνδρομο, 
τις νευρικές παθήσεις, 
τον καρκίνο, 
τις καρδιαγγειακές παθήσεις,
τις φλεγμονώδεις διαταραχές και τα λοιμώδη νοσήματα!
Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζονται ασθένειες όπως ο καρκίνος, 
η νόσος του Alzheimer, 
η νόσος του Parkinson, 
η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση/ALS, 
το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης/CFS και ο χρόνιος πόνος. 
Αν και τα μιτοχόνδρια μας επέτρεψαν να προσαρμοστούμε στις αλλαγές κατά τη διάρκεια της εξέλιξης, με τη σειρά της η εξέλιξη διαμόρφωσε τα μιτοχόνδρια. 
Κάθε παρέμβαση που βασίζεται στην εξέλιξη επηρεάζει τα μιτοχόνδρια με τον δικό της τρόπο. 
Η χρήση φυσιολογικού στρες προκαλεί ανοχή στον στρεσογόνο παράγοντα, επιτυγχάνοντας προσαρμοστικότητα και αντοχή. 
η ιστοσελίδα του dr. Eric Berg  - https://www.drberg.com/

Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου 2024

Μία Στιγμή, Μία Ζωή

Σηκώθηκες, πήγες για δουλειά, κουράστηκες, μπούχτισες, γύρισες το βράδυ στο σπίτι, έφαγες και κοιμήθηκες. 
Το πρωινό έρχεται γρήγορα, οι εικόνες που περιβάλλουν τον ονειρικό σου κόσμο τρέχουν σαν τρελές και καλπάζουν σαν καθαρόαιμα αραβικά σε μία έρημο ψάχνοντας απεγνωσμένα μία όαση.
Σηκώνεσαι κουρασμένος από ένα συνεχόμενο μπιπ που τρυπάει τα μηνίγγια σου, πίνεις καφέ, κάνεις ένα δύο τσιγάρα στο πόδι και πας για δουλειά, κουράζεσαι, μπουχτίζεις, γυρίζεις το βράδυ στο σπίτι, τρως και κοιμάσαι.
Ο Μορφέας δεν είναι καλός απέναντί σου και σε τρέχει στον ύπνο σου. 
Σηκώνεσαι πάλι αναμαλλιασμένος και παρακαλάς τουλάχιστον να μην τρέχεις στον ύπνο σου. Γιατί να μην μπορείς να σταματήσεις να σκέφτεσαι ακόμη και στον ύπνο σου; 
Είναι εύκολο. Αποφασίζεις να πάρεις μία ταινία για το DVD. 
Χαρούμενος πας για δουλειά, 
κουράζεσαι, 
μπουχτίζεις, 
γυρίζεις το βράδυ στο σπίτι, 
τρως, 
ανοίγεις το Home Cinema 7.1 Dolby Surround, που το είχες βρει ευκαιρία σε 64 δόσεις από το πολυκατάστημα της γειτονιάς. 
Η ταινία ξεκινάει αλλά όπως είσαι κουρασμένος δεν βλέπεις το τελείωμα, δεν πειράζει τα περισσότερα είναι ίδια.
Το πρωινό μπιπ από το ξυπνητήρι σε βρίσκει να αναρωτιέσαι πότε σε πήρε ο ύπνος. 
Μια ευφορία περιβάλλει όλο σου το είναι. 
Νίκησες τον Μορφέα. 
Δεν ονειρεύτηκες. 
Μπράβο κέρδισες τα όνειρά σου, είσαι πλέον κενός και μπορείς απερίσπαστος να κάνεις τη δουλειά σου.
Με το χαμόγελο στα χείλη, σταματάς στο περίπτερο για τσιγάρα, πας στη δουλειά, κουράζεσαι, μπουχτίζεις, γυρίζεις το βράδυ στο σπίτι, τρως και καθηλώνεσαι στην τηλεόραση. 
Τρομερή εφεύρεση τελικά.
Ξυπνάς από το μπιπ μποπ του ξυπνητηριού σου. 
Πότε άλλαξες τον ήχο δεν θυμάσαι. 
Αλλά ό άλλος σε είχε κουράσει γιατί ένα μπιπ μποπ είναι πάντα καλύτερο από ένα μπιπ. 
Πας να πλυθείς αλλά κάτι έχει αλλάξει πάνω σου. 
Πολύ πιτυρίδα μάλλον. 
Όχι λάθος. 
Τι είναι αυτό; 
Άσπρες τρίχες. 
Τι στο διάολο; 
Τι ημερομηνία έχουμε; 
Συμβουλεύεσαι το ημερολόγιό σου. 
Πότε πέρασαν τόσα χρόνια; 
Προσπαθείς να τα αθροίσεις αλλά δεν σου βγαίνουν. 
Κάτι έχεις χάσει. 
Μπορεί να σε είχαν απαγάγει εξωγήινοι. 
Ψάχνεις απεγνωσμένα για σημάδια που σου άφησε η απαγωγή αλλά μάταια.
Κάθεσαι κάτω και προσπαθείς να φέρεις εικόνες των προηγούμενων ετών στο νου σου. 
Αλλά δεν μπορείς. 
Έχεις νεκρώσει τα όνειρά σου και τις σκέψεις σου από καιρό. 
Ένα μπιπ ίσως. 
Ναι για το μπιπ είσαι σίγουρος.
Και τότε γίνεται. 
Εκείνη η στιγμή, το κλάσμα του δευτερολέπτου, εκείνο το τοσοδούλικο χρονικό διάστημα στο οποίο κάτι γίνεται και το μυαλό σου ξεκλειδώνεται, το απόρθητο χρηματοκιβώτιο των σκέψεων σου είναι ανοιχτό και μπορείς να δεις εικόνες του εαυτού σου. 
Εικόνες θολές, ασπρόμαυρες, νεκρές. 
Δεν μπορεί κάπου θα βρεις λίγο χρώμα. 
Ανακαλύπτεις μερικές ξεθωριασμένες, κάποιες λίγες στιγμές με φίλους καρδιακούς, με τη γυναίκα σου σε σκηνικά σουρεαλιστικά, στιγμές χαράς, στιγμές ανέμελες, στιγμές μαγικές. Πότε ήταν η τελευταία τέτοια που έζησες; 
Δεν θυμάσαι. 
Ξύνεις το κεφάλι σου νευρικά. 
Κάτι δεν πάει καλά.
Πας βαρύθυμα για δουλειά και σταματάς στο περίπτερο για τσιγάρα 
Ο περιπτεράς έχει αστείο κούρεμα. 
Χαμογελάς. 
Δεν το είχες προσέξει ποτέ. 
Κάτι έχει ξυπνήσει μέσα σου και αρχίζεις να ζεις τις μικρές στιγμές, όσο ασήμαντες και να είναι. 
Κάτι άλλαξε. 
Ποτέ δεν είναι αργά.
το κείμενο έχει γραφτεί τον νοέμβριο του 2008

Παπαδημητρίου Χρήστος - Τί είναι ο μηχανισμός immune imprinting ή όπως αλλοιώς ονομάζεται τό προπατορικό αντιγονικό αμάρτημα;

από το χρονολόγιο του Christos Papadimitriou https://www.facebook.com/christos.papadimitriou.50/posts/pfbid0HENS9qvR95jEpirG2pmH1LmtRFikHdazfEybX1rHr3sEc6Pe1XK6AASWua6R1nbnl
Christos Papadimitriou
8 Φεβρουαρίου στις 12:58 π.μ.  ·
Τί είναι ο μηχανισμός immune imprinting ή όπως αλλοιώς  ονομάζεται  τό  προπατορικό αντιγονικό  αμάρτημα; 
Ποία είναι η  αιτία γιά τήν  οποία δέν ωφελούν οι επαναληπτικές δόσεις τών mRΝΑ κορωνοεμβολίων αλλά είναι δυνατόν νά βλάψουν;
Λόγω τού μηχανισμού Ιmmune imprinting ακόμη και εάν κατώρθωνε  κάποιος νά αφαιρέσει όλα τά βλαβερά συστατικά από ένα κορωνοεμβόλιο δέν θά μπορούσε μία επαναληπτική δόση νά προκαλέσει κάτι διαφορετικό από βλάβη λόγω αυτού τού μηχανισμού.
Τό immune imprinting οφείλεται στό γεγονός ότι τά αντισώματα τά παραγόμενα από αυτά τά εμβόλια στοχεύουν ένα  μοναδικό σημείο τού κορωνοϊού ,τήν ακίδα ,συγκεκριμένα τά τμήματα S1 και  S2 τής ακίδας. 
Είναι απαραίτητη προϋπόθεση νά προσβάλουν τά αντισώματα τό τμήμα S1 έτσι ώστε  νά εμποδίσουν τόν  κορωνοιό νά μολύνει ένα κύτταρο.
Μέσω τού τμήματος  S1 τής ακίδας  ενώνεται ο κορωνοϊός μέ τόν υποδοχέα ενός κυττάρου και εισέρχεται σέ αυτό.
Τό τμήμα S2 βοηθάει μετά. 
Όμως εμποδίζεται η προσβολή τού S1 μέ τίς επαναληπτικές δόσεις λόγω τού φαινομένου imprinting. 
Όσες  περισσότερες δόσεις πάρει κάποιος τού mRΝΑ εμβολίου τόσο πιό συχνά  ασθενεί από κόβιντ  όπως έδειξαν στήν πράξη  όχι μόνο σέ εργαστήριο  μελέτες όπως τής κλινικής Cleveland.
Δυστυχώς τό τμήμα S2 είναι εκείνο τό οποίο προσβάλλεται από τά αντισώματα πού παράγει μία επαναληπτική δόση λόγω τής ανοσολογικής μνήμης.
Τό S1 παραμένει σχεδόν ανέπαφο.
Έτσι  προκαλείται  φλεγμονή, όχι  εξουδετέρωση  τού κορωνοϊού.   
Η μνήμη γιά τό τμήμα S2 διατηρείται ισχυρή.
Δέν είναι αυτό τό τμήμα τής ακίδας μέσω τού οποίου εξουδετερώνεται ο κορωνοϊός.
Λίγες περισσότερες εξηγήσεις.
Τό S2 τής ακίδας παραμένει σταθερό στούς κορωνοιούς όσες μεταλλάξεις και άν υποστούν αυτοί. 
Επομένως σέ όλα τά καινούργια μεταλλαγμένα στελέχη κορωνοϊού τό τμήμα S2 παραμένει τό ίδιο όπως  στά παλαιά στελέχη.Τό S1 αλλάζει .
Είναι διαφορετικό τό S1 κάθε φορά πού εμφανίζεται ένα καινούργιο στέλεχος κορωνοϊού.
Ο  οργανισμός θυμάται μόνο τό τμήμα S2 από προηγούμενη λοίμωξη ή από εμβόλιο διότι αυτό δέν μεταβάλλεται.
Τό S1 δέν τό γνωρίζει, δέν τό έχει ξαναδεί  διότι  μεταλλάσσεται, αλλάζει διαρκώς.
Αργεί νά κινητοποιηθεί εναντίον τού S1.
Επειδή ο οργανισμός θυμάται από τήν παιδική ηλικία τό τμήμα S2, φτιάχνει ταχύτατατα μετά από τήν επαναληπτική δόση τού mRNA εμβολίου αντισώματα γιά τό τμήμα S2.
Κατευθύνει όλη τήν παραγωγή αντισωμάτων εναντίον τού S2.
Είναι όμως ενέργεια  άσκοπη και βλαβερή. 
Καθυστερεί τήν παραγωγή γιά τό  τμήμα S1 ενώ αυτό θά έπρεπε  νά είναι ο κύριος στόχος τών αντισωμάτων διότι μέσω  αυτού  τού τμήματος S1 ενώνεται η ακίδα τού  κορωνοϊού μέ τό κύτταρο.
Η άφθονη δημιουργία  αντισωμάτων  γιά τό τμήμα S2 μετά τήν επαναληπτική δόση mRΝΑ εμβολίου παρεμποδίζει τήν δημιουργία τών καινούγιων απαραίτητων  αντισωμάτων γιά τό τμήμα S1 ενός καινούργιου στελέχους κορωνοϊού.
Αυτό είναι ένα παράδοξο φαινόμενο. 
Αποβαίνει  εις βάρος τού οργανισμού .
Ονομάσθηκε καί προπατορικό αντιγονικό αμάρτημα(οriginal antigenic sin, OΑS) ωσάν νά αμάρτησε ο οργανισμός παλαιά και πληρώνει τό τίμημα τώρα.
Θά παράγονταν 55  φορές περισσότερα καινούργια δραστικά αντισώματα γιά τό τμήμα S1 εάν δέν υπήρχε η γρήγορη παραγωγή αντισωμάτων <<παλαιάς κοπής>>γιά τό τμήμα S2.
Είναι ζημιογόνο  νά  αδιαφορεί οργανισμός γιά τήν καινούργια συνάντηση μέ κορωνοϊό επειδή θυμάται καλά μία παλαιά μέ κορωνοϊό ο οποίος δέν υπάρχει  πλέον  .Θά έπρεπε τό τμήμα S1 τής ακίδας   νά αντιμετωπισθεί ενωρίς και δυνατά  γιά νά εξουδετερωθεί τό καινούργιο στέλεχος  όχι τό τμήμα S2. 
Οι επαναληπτικές δόσεις αφήνουν τό καινούργιο στέλεχος τού ιού ανέπαφο λόγω τής παλαιάς μνήμης.
Ταυτόχρονα η αχρείαστη ένωση τών αντισωμάτων μόνο μέ τό τμήμα S2 τής ακίδος προκαλεί  φλεγμονή.
Η φλεγμονή εάν είναι έντονη μπορεί νά προκαλέσει πήξη αίματος,θρομβώσεις και  βλάβες αγγείων. 
Μελέτες έδειξαν ότι βαρέως πάσχοντες από κόβιντ είχαν πολλά αντισώματα έναντι τού S2 καί λίγα έναντι τού S1 .Παρουσίαζαν έντονη φλεγμονή σέ πολλά όργανα, σέ αγγεία καί  πνεύμονες.
Έφτιαξαν ένα  δείκτη τής αναλογίας ανάμεσα στίς ποσότητες τών αντισωμάτων, τό πηλίκον S2/S1.Μεγάλος ονομαστής μέ πολλά αντισώματα γιά τό S2 και μικρός παρονομαστής μέ λίγα αντισώματα γιά τό S1 συνόδευε βαρεία νόσηση. 
Όσα χρόνια καί νά περάσουν όταν δώσεις μία αναμνηστική δόση εμβολίου ο οργανισμός θά θυμάται τό τμήμα S2.
Δέν είναι πάντα καλό νά αυξάνονται πολύ τά αντισώματα μετά από έναν εμβολιασμό ή λοίμωξη.
Εξαρτάται από τό  ποίος είναι ο στόχος τους.
Εάν κατευθύνονται σέ λανθασμένο στόχο τότε αυξάνει η φλεγμονή και προκύπτει βαρύτερη νόσηση.
Αυτά είναι τά σκληρά δεδομένα .
Συνεχίζω μέ αποκλειστικά προσωπικές σκέψεις , κάποιες ή όλες πιθανώς λανθασμένες.Στήν επιστήμη δέν υπάρχουν δόγματα. 
Αμφισβήτηση υπάρχει , συζήτηση καί αναζήτηση.Αυτό έχει ξεχασθεί.
Η επιστήμη πέθανε είναι ο τίτλος ενός βιβλίου τού ογκολόγου καθηγητού Αngus Dalgleish.
Θεωρώ ότι υπάρχει εξ’αρχής λάθος στήν σύλληψη τής ιδέας αυτών τών εμβολίων .Έγκειται στό γεγονός ότι η πρόκληση τής παραγωγής τών αντισωμάτων στοχεύει ένα μόνο σημείο τού κορωνοϊού ,τήν ακίδα του.
Ο ερεθισμός ενός σημείου τού ιού από αντισώματα τόν ωθεί στό νά ανθίσταται μέ μία μετάλλαξη.
Ό,τι δέν σκοτώνει τόν ιό τόν καθιστά ανθεκτικώτερο.
Αυτά τά εμβόλια δέν τόν σκοτώνουν.
Ίσως γιαυτό υπάρχει ένας πρωτοφανής αριθμός μεταλλάξεων.Κανονικά ένας κορωνοϊός μεταλλάσσεται λιγώτερο συχνά από τόν ιό τής γρίππης.
Βλέπουμε ότι τόν έχει ξεπεράσει σέ μεταλλάξεις.
Εάν τά προσβεβλημένα σημεία ήσαν πολλά, η μετάλλαξη κάποιων από αυτά δέν θά εμπόδιζε τήν επιτυχή προσβολή τών υπολοίπων σημείων και τήν καταστροφή  τού ιού.
Αυτό έκαναν τά παλαιά εμβόλια. 
Πιθανώς έτσι θά έληγε η ιστορία αυτή.
Επίσης ένα εμβόλιο γιά παραγωγή αντισωμάτων αποκλειστικά γιά τό τμήμα S1 θά πρέπει νά είναι αποτελεσματικό.
Άραγε ήταν ένα θεωρητικό λάθος στόν σχεδιασμό τών κατασκευαστών ή είχαν γνώση τού αντιγονικού προπατορικού  αμαρτήματος, είχαν γνώση αυτού τού μειονεκτήματος τού  οργανισμού και τό εκμεταλλεύτηκαν  ώστε νά μήν τελειώνει ποτέ τό πρόβλημα κορωνοϊός όπως επίσης καί οι αναποτελεσματοί ή σωστότερα εκφρασθέν οι βλαβεροί  εμβολιασμοί; 
Πρέπει νά εγνώριζαν.
Τό παράδοξο φαινόμενο περιγράφηκε τήν δεκαετία τού 50 από ένα θρυλικό ιολόγο τόν Thomas Francis Jr. 
Όντας υιός ιερέως τό ονόμασε προπατορικό αντιγονικό αμάρτημα.
Άλλου είδους εμβόλια θά πρέπει νά επινοηθούν πάνω σέ σωστή θεωρητική βάση.
Σίγουρα όχι μέ τήν μέθοδο mRΝΑ πού παραβιάζει τήν λογική τού ανθρώπου και τής βιολογίας.