Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2021

Εμμανουήλ Ροΐδης –Η σκόνη και η λάσπη της μικρόψυχης πόλης κατάτρωγαν τη ζωή του.

«Ο Εμμανουήλ Ροΐδης είναι ο πρώτος μας ‘‘πλήρης νους’’. Ο πρώτος μας λογοτεχνικός κριτικός, ο πρώτος σωστός αποτιμητής του γλωσσικού μας προβλήματος, ο πρώτος πολιτικός σχολιαστής, ο πρώτος αισθητικός στοχαστής και ο πρώτος μας Ευρωπαίος. Όλα αυτά άλλον θα τον είχαν αναδείξει σε εθνικό πρότυπο».

«Ήρθε στον κόσμο έξυπνος, ευαίσθητος, όμορφος, προικισμένος.
Έφυγε μόνος, άνεργος, κουφός, φτωχός, μισάνθρωπος.
Ήταν φοβερή η μοίρα που του όρισε να ζήσει εξόριστος, αυτός ο πραγματικά έξυπνος, στη χώρα των ‘‘ξύπνιων’’», γράφει ο Νίκος Δήμου για τον Εμμανουήλ Ροΐδη.

Ο θάνατός του, στις 7 Ιανουαρίου 1904.

Δεν ξέρω γιατί κάθε φορά που σκέπτομαι τον Εμμανουήλ Ροΐδη τον βλέπω σαν την πιο τραγική μορφή του νεότερου ελληνικού πολιτισμού.
Τραγικός ο Ροΐδης;Πιο τραγικός από τον Καρυωτάκη, τον Γιαννόπουλο, ή τον Χαλεπά;
Τολμώ να πω, ναι. Γιατί ενώ οι άλλοι βρήκαν καταφύγιο στην αυτοκτονία ή την τρέλα, αυτός επέμεινε. Μια ζωή αγωνίστηκε μόνος. Καταξεσκίστηκε πάνω στα ελληνικά αγκάθια. Όλο του το σκώμμα και η σάτιρα είναι πληγωμένη ευαισθησία. Ήταν φοβερή η μοίρα που του όρισε να ζήσει εξόριστος, αυτός ο πραγματικά έξυπνος, στη χώρα των «ξύπνιων».

Ο Έλληνας θαυμάζει την εξυπνάδα. Λάθος! Πρόκειται για τραγική παρεξήγηση. Αυτό που ονομάζουμε εξυπνάδα δεν είναι η βαθιά, καθαρή ματιά, αλλά η επιπόλαιη ετοιμολογία. Την πραγματική εξυπνάδα ο Έλληνας ούτε καν την αναγνωρίζει… Και όχι μόνο αυτό! Όταν τη διαισθάνεται, την πολεμάει. Ο πραγματικά ευφυής σ’ αυτή τη χώρα υφίσταται εξευτελισμούς, ταπεινώσεις, καταπιέζεται, βρίσκεται σε διωγμό. Η υποψία πως ο άλλος μπορεί να είναι εξυπνότερος, αρκεί για να κάνει τον κάθε Έλληνα εχθρό του.
Ο Ροΐδης ήταν σατιρικός – τον είπαν ευθυμογράφο. Ήταν στοχαστής – τον είπαν ευφυολόγο.

«Εδώ ούτε ζωντανός αναγνωρίστηκε, ούτε και πεθαμένος. Η Ελλάδα είχε αποκτήσει τον Βολτέρο της – αλλά της έλειπαν οι Γάλλοι».

Ήταν διδάσκαλος ύφους – τον είπαν δημοσιογράφο.Ήταν διδάσκαλος ήθους – τον απέλυσαν δύο φορές στα μαύρα γεράματα οι Δεληγιαννικοί επειδή ήταν Τρικουπικός (κι ας είχε κάνει έργο εθνικό στην Εθνική Βιβλιοθήκη). Κερδοσκόποι εξαφάνισαν την περιουσία του (οι έξυπνοι εμπιστεύονται, οι πονηροί φυλάγονται). Η Εκκλησία αφόρεσε το πρώτο βιβλίο του, από το οποίο πλούτισαν μόνον οι απατεώνες της εποχής, κυκλοφορώντας κλεψίτυπα.
Ο Ροΐδης παρουσίαζε στους Έλληνες τον Σολωμό, τον Μπωντλαίρ, τον Ντοστογιέφσκυ– οι Έλληνες δοξολογούσαν τους Σούτσους, τον Ζαλοκώστα και τον Βασιλειάδη. Εκατό χρόνια μπροστά, στο γούστο, στη σκέψη, στην ευαισθησία, προσπαθούσε να επιβιώσει στην επαρχιακή Αθήνα του 1870. Δύσκολα. Η σκόνη και η λάσπη της μικρόψυχης πόλης κατάτρωγαν τη ζωή του.
Μετά την αστραφτερή λάμψη της «Πάπισσας», δέκα χρόνια σιωπή. Δέκα χρόνια χρειάστηκε για να συνέλθει από την υποδοχή. Οι Έλληνες είδαν το σκάνδαλο άλλα δεν είδαν το βιβλίο. Είδαν τις αιχμές άλλα δεν κατάλαβαν τους στόχους. Γέλασαν – εκεί που έπρεπε να κλάψουν.

Εκατό χρόνια μπροστά, στο γούστο, στη σκέψη, στην ευαισθησία, προσπαθούσε να επιβιώσει στην επαρχιακή Αθήνα του 1870. Δύσκολα. Η σκόνη και η λάσπη της μικρόψυχης πόλης κατάτρωγαν τη ζωή του.

Κάθε γραφτό του, μετά τη σιωπή, είναι σαρκασμός και παράπονο. Ο πιο μοναχικός Έλληνας γράφει και φωνάζει μέσα στην έρημο.Είναι ο πρώτος μας «πλήρης νους». Ο πρώτος μας λογοτεχνικός κριτικός, ο πρώτος σωστός αποτιμητής του γλωσσικού μας προβλήματος, ο πρώτος πολιτικός σχολιαστής, ο πρώτος αισθητικός στοχαστής (με θεωρητικό εξοπλισμό αλλά και πρακτική άσκηση στη μουσική, τη ζωγραφική, τη λογοτεχνία), ο πρώτος μας διηγηματογράφος, ο πρώτος σατιρικός – και ο πρώτος μας Ευρωπαίος. Όλα αυτά άλλον θα τον είχαν αναδείξει σε εθνικό πρότυπο.
Εδώ ούτε ζωντανός αναγνωρίστηκε, ούτε και πεθαμένος.Η Ελλάδα είχε αποκτήσει τον Βολτέρο της – αλλά της έλειπαν οι Γάλλοι.
Επειδή φοβάται την εξυπνάδα ο Έλληνας αρνείται να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα στη σάτιρα και το ευθυμογράφημα. Η σάτιρα –το πιο δύσκολο, το πιο σοβαρό, το πιο τραγικό είδος λόγου– συγχέεται σκόπιμα με το καλαμπούρι, την εξυπνάδα και το ανέκδοτο. Η σάτιρα, που είναι κριτική και ανατομία και πίκρα και αντεστραμμένη ευαισθησία, μπαίνει στο ίδιο ράφι με την εύκολη διασκεδαστική ελαφρογραφία.
Ωστόσο, τεράστια απόσταση χωρίζει τον σατιρικό από τον ευθυμογράφο:Ο ένας είναι στην κορυφή της αισθητικής πυραμίδας, ο άλλος στη βάση.
Το αν ο σατιρικός χρησιμοποιεί το γέλιο για να μαστιγώσει (και δεν είναι ποτέ απλό γέλιο, αλλά κλαυσίγελως) δεν δικαιολογεί τη σύγχυση. Όμως σ’ αυτή τη χώρα τα πάντα χωρίζονται σε «αστεία» και «Σοβαρά». Η σάτιρα λοιπόν πάει με τα αστεία (μαζί με τον «χιουμορίστα κονφερανσιέ») και η τραγωδία με τα Σοβαρά. Η φιλοσοφία, η πολιτική και η κριτική είναι επίσης Σοβαρές. Αλλά ο Ροΐδης δεν ήταν. Διότι έγραψε κείμενα διανθισμένα με χιούμορ. Αγνόησε τη σοβαροφάνεια των Ελλήνων. Και οι Έλληνες τον τιμώρησαν.

Εδώ ούτε ζωντανός αναγνωρίστηκε, ούτε και πεθαμένος.Η Ελλάδα είχε αποκτήσει τον Βολτέρο της – αλλά της έλειπαν οι Γάλλοι.

Αυτόν τον σοφό, βαθυστόχαστο και υπερευαίσθητο, τον κατέταξαν ανεπανόρθωτα στους «αστείους». (Και ακόμη εκεί τον έχουν). Το ξέρει. Μόνος του περιγράφει το αδιέξοδο. Αν γράψει «σοβαρά» δεν θα τον διαβάσει κανείς, θα γίνει σαν τους «Βαουμγάρτας και Βολφίους», «ων το μεν όνομα είναι μέγα, οι δε βαρείς τόμοι εις μόνους τους διδάκτορας και τους σκώληκας των βιβλιοθηκών προσιτοί». Γι’ αυτό ντύνει τη σιδερένια πανοπλία με μετάξι και εισπράττει την επιτυχία του λάθους : «Αλλά αν δια της τοιαύτης μεθόδου ηδυνήθημεν εν ιδρώτι του πρόσωπου ημών ν’ αγρεύσωμεν αναγνώστας-τινάς, την άγραν ταύτην επληρώσαμεν ακριβά, ονομασθέντες ευφυολόγοι, και παν ό,τιδήποτε εκ του στόματος ημών έξεπορεύθη ευφυολογία…».

Ναι, η ρετσινιά είναι άλλο προσφιλές όπλο των Νεοελλήνων.Όπλο αμύνης. Γιατί, είναι καιρός να το πούμε, οι Έλληνες φοβήθηκαν τον Ροΐδη. Ο τρόμος τους είναι ίδιος με το άγχος του ενόχου που βλέπει τον αστυνομικό να πλησιάζει στην κρυψώνα των κλοπιμαίων. Μια ζωή απάτη, οι «ξύπνιοι» Έλληνες – και ξαφνικά βρίσκονται μπροστά σ’ έναν πραγματικά βαθιά έξυπνο, που βλέπει μέσα τους σαν να ’χει στα μάτια ακτίνες «Χ». Τρόμος, γιατί αυτός καταλαβαίνει, νιώθει, μετράει και μπορεί ν’ αποδείξει την απάτη. Εξουδετερώστε τον!
Ακόμη και σήμερα οι Έλληνες φοβούνται τον Ροΐδη. Ακόμη δεν αντέχουν να τον διαβάσουν (και είναι τόσο καυτά επίκαιρος). Ακόμη τον κρίνουν επιπόλαια (διαβάστε τι γράφουν γι’ αυτόν οι «έγκυρες» ιστορίες της λογοτεχνίας μας: η απόλυτη παρεξήγηση!). Αν υπάρχει ένας Έλληνας συγγραφέας που θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία –σαν υπόδειγμα ύφους, ήθους, κρίσης και γνώσης– είναι ο Ροΐδης. Αλλά ούτε λέξη από αυτόν στα αναγνωστικά μας.
Μνήμη Εμμανουήλ Ροΐδη. Ήρθε στον κόσμο έξυπνος, ευαίσθητος, όμορφος, προικισμένος. Έφυγε μόνος, άνεργος, κουφός, φτωχός, μισάνθρωπος. Αλλά φιλόζωος. Κι αυτό τεκμηριώνει περισσότερο την ευαισθησία του – και την ανάγκη του για αγάπη:
«Εξ όσων ηυτύχησα ή δυστύχησα να γνωρίσω είμαι, πιστεύω, ο μόνος άνθρωπος όστις, αν τον ωνόμαζαν ζώον, δεν θα εθεώρει τούτο ως προσβολήν».
Πέθανε, έχοντας κοντά του την αγαπημένη του γάτα.Που τον ακολούθησε –από τη στενοχώρια της– μετά λίγες μέρες.

andro.gr

Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2021

Wilhelm Reich-Ο Ανθρωπάκος δεν γνωρίζει ότι είναι μικρός και φοβάται να το μάθει

Wilhelm Reich

«Ο μεγάλος άνθρωπος ξέρει πότε και με ποιον τρόπο είναι μικρός.
Ο Ανθρωπάκος δεν γνωρίζει ότι είναι μικρός και φοβάται να το μάθει».

Δυστυχώς ποτέ δεν βγήκε εκτός μόδας το “Άκου, Ανθρωπάκο”!

…Θέλεις να μάθεις τι είσαι, Ανθρωπάκο;
Ακούς στο ραδιόφωνο τις διαφημίσεις των καθαρτικών, της οδοντόκρεμας, των αποσμητικών κλπ.
Μα δεν καταφέρνεις ν’ ακούσεις τη μουσική της προπαγάνδας.
Δεν καταφέρνεις να συλλάβεις την απύθμενη ηλιθιότητα και το αηδιαστικό κακό γούστο αυτών των σειρήνων, που έχουν σχεδιαστεί για να τραβήξουν την προσοχή σου.
Πρόσεξες ποτέ σοβαρά τα αστεία που λέει ο «κονφερασιέ» σ’ ένα νυχτερινό κέντρο;
Αστεία για σένα, για τον εαυτό του και για όλο το μικρό κι άθλιο κόσμο…
… Ακούς το ανέκδοτο για τον εαυτό σου και ξεκαρδίζεσαι στα γέλια μαζί με τους άλλους.
Δε γελάς επειδή βρίσκεις τον εαυτό σου αστείο.
Γελάς σε βάρος του Ανθρωπάκου, μα δεν ξέρεις ότι γελάς σε βάρος του εαυτού σου, ότι όλοι γελάνε σε βάρος σου. Εκατομμύρια ανθρωπάκια δεν ξέρουν ότι όλοι γελάνε σε βάρος τους…

…Δε σ’αγαπούν ανθρωπάκο, σε περιφρονούν, επειδή περιφρονείς τον εαυτό του.
Σε ξέρουν απ’ έξω κι ανακατωτά.

Γνωρίζουν τις χειρότερες αδυναμίες σου, όπως θα έπρεπε να τις γνωρίζεις εσύ.
Σε θυσίασαν σ’ ένα σύμβολο κι εσύ τους έδωσες τη δύναμη να σ’ εξουσιάζουν.
Εσύ ο ίδιος τους αναγόρευσες αφεντικά σου και συνεχίζεις να τους στηρίζεις, παρόλο που πέταξαν τις μάσκες τους.
Στο είπαν κατάμουτρα: «Είσαι και θα είσαι πάντα κατώτερος, ανίκανος να αναλάβεις την παραμικρή ευθύνη».
Κι εσύ τους αποκαλείς καθοδηγητές και σωτήρες και φωνάζεις «ζήτω, ζήτω»…
…Θέλεις και ζητάς οδηγίες και συμβουλές, Ανθρωπάκο. Χιλιάδες χρόνια τώρα σου δίνουν οδηγίες και συμβουλές, καλές και κακές. Δε φταίνε όμως οι κακές συμβουλές που είσαι ακόμα στην αθλιότητα, μα η μικρότητά σου.

…Δε σ’αγαπούν ανθρωπάκο, σε περιφρονούν, επειδή περιφρονείς τον εαυτό του.
Σε ξέρουν απ’ έξω κι ανακατωτά.

*Ο Β. Ράιχ γεννήθηκε το 1897. Σπούδασε ιατρική, αλλά ασχολήθηκε κυρίως με την ψυχική υγεία και υπήρξε μέλος της Ψυχαναλυτικής εταιρείας της Βιέννης, που διηύθυνε τότε ο Φρόιντ. Αφού περιπλανήθηκε σε αρκετές χώρες,πέθανε από ανακοπή καρδιάς μέσα στο κελί του στο oμοσπονδιακό σωφρονιστήριο του Λιούσμπεργκ (Lewisburg) της Πενσιλβάνια, στις 3 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Τάφηκε στο Όργονον σύμφωνα με την επιθυμία του

Ήταν καταδικασμένος σε διετή φυλάκιση λόγω «εγκληματικής περιφρόνησης και απείθειας» σε δικαστική απόφαση που εκδόθηκε ερήμην του.

Ο ίδιος ο συγγραφέας γράφει στην εισαγωγή του για το βιβλίο: …Ήταν το αποτέλεσμα εσωτερικών καταιγίδων και συγκρούσεων ενός φυσικού επιστήμονα και γιατρού, που για δεκαετίες ολόκληρες παρατηρούσε, πρώτα απλοϊκά, μετά με έκπληξη, και τελικά με τρόμο, πώς ο Ανθρωπάκος μεταχειρίζεται τον εαυτό του΄ πώς υποφέρει και επαναστατεί, πώς δοξάζει τους εχθρούς του και δολοφονεί τους φίλους του΄ πώς, όποτε ανεβαίνει στην εξουσία σαν “αντιπρόσωπος του λαού”, κάνει κατάχρηση της δύναμής του, βασανίζοντας πιο απάνθρωπα τους άλλους, απ΄ ό, τι ο ίδιος υπέφερε προηγούμενα στα χέρια των σαδιστών της ανώτερης τάξης….

ntina

 https://pernoamparizabooks.files.wordpress.com

Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2021

Fernando Pessoa, Γίνε πολλαπλός σαν το σύμπαν

Από παιδί είχα την τάση να δημιουργώ γύρω μου έναν κόσμο πλασματικό, να περιβάλλομαι από φίλους και γνωστούς που ουδέποτε υπήρξαν. 
-Δεν ξέρω, βεβαίως, αν πραγματικά δεν υπήρξαν ή αν αυτός που δεν υπάρχει είμαι εγώ. Γι’ αυτά τα πράγματα, όπως και για όλα τ’ άλλα, δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί-.

Αυτές οι φλόγες δεν εκπέμπουν φως
αλλά ένα ορατό σκότος.

Ο Αλμπέρτο Καέιρο, ο Δάσκαλος, μας διδάσκει να μην κοιτάζουμε πέρα από την καμπύλη του ορίζοντα για να μην έχουμε ίλιγγους
—
να κοιμόμαστε τη ζωή όπως το “ανθρώπινο ζώο” που εκείνος θέλει να μας διδάξει να γίνουμε.
“Μακάριοι όσοι κοιμούνται, στη ζωώδη ζωή τους”, σχολιάζει ο Διάβολος σε μια στιγμή κούρασης από τη θεϊκή υπόστασή του.
Δεδομένου ότι η αλήθεια είναι απρόσιτη, ο Διάβολος αρκείται να παρακολουθεί αφ’ υψηλού τις πολλαπλές εκδηλώσεις της:
Εδώ, σ’ αυτές τις ανώτερες σφαίρες απ’ όπου δημιουργήθηκε και πήρε μορφή ο κόσμος, εμείς, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν καταλαβαίνουμε τίποτα.
Σκύβω καμιά φορά πάνω από την απέραντη γη, ξαπλωμένος στην άκρη του υψιπέδου που δεσπόζει των πάντων-του υψιπέδου του Όρους του Ερεδώμ, όπως άκουσα να το λένε
—
και κάθε φορά που σκύβω βλέπω νέες θρησκείες, νέες ανώτερες μυήσεις, νέες μορφές, όλες αντιφατικές, της αιώνιας αλήθειας, που ούτε ο Θεός δεν τη γνωρίζει.
Ο Διάβολος γνωρίζει ότι η αλήθεια δεν μπορεί να αποκαλυφθεί από καμιά από αυτές τις “νέες θρησκείες”, γιατί “αυτή η αιώνια αλήθεια που ούτε ο Θεός δεν τη γνωρίζει” δεν βρίσκεται ειδικά σε καμιά τους, αλλά δεν παύει να υπάρχει σε όλες τους.
Καμιά τους δεν την περιέχει, αλλά όλες τους μαρτυρούν την ύπαρξη της.
Γι’ αυτό επισημαίνει:
… όλες οι θρησκείες είναι αληθινές, όσο κι αν φαίνεται ότι εναντιώνεται η μια στην άλλη. Πρόκειται για διαφορετικά σύμβολα της ίδιας πραγματικότητας. Είναι σαν την ίδια φράση ειπωμένη σε διαφορετικές γλώσσες……
                                 O Fernando António Nogueira de Seabra Pessôa γεννήθηκε στη Λισσαβόνα στις 13 Ιουνίου 1888 και πέθανε στις 30 Νοεμβρίου 1935.
Την παραμονή του θανάτου του, σημειώνει από την κλίνη του νοσοκομείου: «I know not what tomorrow will bring».
Αυτό που το μέλλον έφερε αναμφισβήτητα είναι η καταξίωσή του ως ενός από τους σημαντικότερους ποιητές του εικοστού αιώνα
Ο Fernando Pessôa ο οποίος υπογράφει το έργο του με το όνομά του αλλά και με τα 72 καταγεγραμμένα ετερώνυμά του, συνιστά μοναδικό παράδειγμα στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Κύριοι συντελεστές σε πρωτοτυπία αλλά και παραγωγικότητα οι εξής τέσσερις ετερώνυμοί του: ο δάσκαλος όλων Αλμπέρτο Καέιρο,ποιητής του Φύλακα των κοπαδιών, ο εκκεντρικός ναυπηγός μηχανικός Άλβαρο ντε Κάμπος, ποιητής της Θαλασσινής ωδής και του Καταστήματος ψιλικών, ο επικούρειος, στωικός κλασικιστής συνθέτης ωδών Ρικάρντο Ρέις και, τέλος, ο Μπερνάρντο Σοάρες, συγγραφέας του Βιβλίου της ανησυχίας.
Αριστοτεχνικός διευθυντής αυτής της ιδιόμορφης ορχήστρας ο ίδιος ο Fernando Pessôa, ο ποιητής του Μηνύματος, ο διηγηματογράφος του Αναρχικού τραπεζίτη, ο ακάματος δοκιμιογράφος
επί παντός επιστητού, ο οποίος ορίζει την τέχνη του λέγοντας: “Προσποίηση είναι του ποιητή η τέχνη”.

Για να θυμόμαστε το μεγάλο ποιητή και συγγραφέα,που δημιούργησε τη δική του ουτοπία.
Την ουτοπία της αγωνίας, όπου μέσω των ετερωνύμων του προσπαθεί να ενσωματώσει όλες τις πιθανές ταυτότητες που μπορούν να δώσουν την ενιαία εικόνα του κόσμου, αυτού που ζει αλλά κυρίως εκείνου που φαντάζεται,και να μας φωνάζει: Γίνε πολλαπλός σαν το σύμπαν

ntina
Από το βιβλίο:Η ώρα του Διαβόλου του Fernando Pessoa-Φερνάντο Πεσσόα
σελ.62-63
εκδ:εξάντας
Μετάφραση-Επίμετρο: Μαρία Παπαδήμα
Η Μαρία Παπαδήμα είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Έχει μεταφράσει το σημαντικότερο μέρος του έργου του Φ. Πεσσόα στην ελληνική γλώσσα.
Το 2008 τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο λογοτεχνικής μετάφρασης για το Βιβλίο της ανησυχίας
πηγές και αναφορές:
photodentro.edu.gr

Μήπως ξεχνάμε σιγά-σιγά να μιλάμε; Πως επικοινωνούμε σήμερα;

Ξεχνάμε να μιλάμε; Μήπως σε λίγα χρόνια οι φωνητικές μας χορδές θα έχουν ατροφήσει και ότι θέλουμε να πούμε θα το λέμε με τα δαχτυλά μας, τα οποία θα κινούνται ακατάπαυστα πάνω στο πληκτρολόγιο του κινητού μας; 
O άνθρωπος για να ζήσει ευτυχισμένος και γαλήνιος και ήρεμος χρειάζεται απλά πράγματα, κοινότυπο θα μου πείτε, ναι δεν αντιλέγω, όμως αληθινό.
Αληθινό, αρκεί να ξαναθυμηθούμε τις έννοιες των λέξεων που έχουν χάσει, τα τελευταία χρόνια που το μυαλό δεν σκέφτεται και το στόμα δεν μιλά, τη σημασία τους.
Έχουμε ξεχάσει τις γεύσεις, έχουμε ξεχάσει το περπάτημα -ναι το απλό περπάτημα-έχουμε ξεχάσει την ξεγνοιασιά, την ηρεμία, την ξεκουραση, την τεμπελιά βρε αδερφέ, ναι την τεμπελιά.
Όοοοοχι με ένα κινητό στο χέρι και να χαζεύουμε τις ζωές και τις στιγμές των άλλων, που είναι ίδιες και απαράλλαχτες με τις δικές μας.
Όχι.
Το άραγμα κάτω από ένα δέντρο το καλοκαιράκι ή σε μια κουνιστή πολυθρόνα δίπλα στην μπαλκονόπορτα το χειμώνα -για να μιλάμε με όρους σημερινούς- και στο χέρι ένα λικέρ μανταρίνι που φτιάξαμε σε στιγμές ανάπαυλας κάποια μέρα του χειμώνα-ναι ανάπαυλας-και ο νους να ταξιδεύει.
Να ταξιδεύει και η φαντασία να επισκέπτεται μέρη μακρινά και ονειρεμένα, και να έχει ιδέες, να έχει ιδέες που να θέλει μετά να τις πραγματοποιήσει και να κουραστεί για αυτές.
Και γιατί;  Θα μου πείτε – Μα για να μην πεθάνουμε μαζί με την ομιλία!
ntina

    Διάλειμμα για μουσική-Andres Segovia και Leyenda του Isaac Albeniz

    Andres Segovia
    Andrés Segovia Torres,Ισπανός κιθαριστής, βιρτουόζος στην κλασσική κιθάρα,ένας από τους σπουδαιότερους κιθαριστές όλων των εποχών.
    Άτομο σπάνιας ευφυΐας,με εκπληκτική μνήμη, κρίση, αισθητική αλλά και ανεπτυγμένη σε μεγάλο βαθμό την αίσθηση του χιούμορ. Μιλούσε τέσσερις γλώσσες και εργαζόταν καθημερινά ατέλειωτες ώρες
    Πράγματι στον Andres Segovia ο κόσμος της κιθάρας χρωστάει πάρα πολλά αφού η προσφορά του στο όργανο είναι ανεκτίμητη.
    Υπήρξε ο καλλιτέχνης που για έναν ολόκληρο αιώνα-τον εικοστό-εργάσθηκε ακατάπαυστα και πέτυχε να καθιερώσει το υποτιμημένο μέχρι τότε λαϊκό όργανο, σε συναυλιακό:
    Έδωσε αμέτρητα ρεσιτάλ απ’ άκρου εις άκρον, παρουσιάστηκε στις πιο φημισμένες αίθουσες του κόσμου, εμφανίστηκε σε κονσέρτα με ορχήστρα ως σολίστ και ήταν ο πρώτος που δίδαξε το όργανο διεθνώς σε Master Classes σε Ακαδημίες της Ιταλίας και της Ισπανίας.
    Πολλοί σημερινοί επαγγελματίες κιθαριστές υπήρξαν μαθητές του ή μαθητές των μαθητών του.

    Isaac Albeniz
    Γεννήθηκε στο Camprodon της Καταλονίας από τον Ángel Albéniz και τη σύζυγό του Dolors Pascual και ως παιδί-θαύμα άρχισε να εμφανίζεται από την ηλικία των τεσσάρων ετών σε παραστάσεις παίζοντας πιάνο. 
    Στα επτά του χρόνια, μελετώντας με τον καθηγητή πιάνου Antoine Francois Marmontel, πέρασε τις εισαγωγικές εξετάσεις στο Ωδείο των Παρισίων (Conservatoire de Paris), δεν έγινε όμως δεκτός λόγω του νεαρού της ηλικίας του, και φοίτησε στο Ωδείο της Μαδρίτης.
    Εννέα χρονών ξεκίνησε περιοδείες και εμφανίσεις στη βόρεια Ισπανία με τον πατέρα του και την αδερφή του Clementina ενώ στα δώδεκά του προσπάθησε να φύγει μόνος του μακριά από το σπίτι. 
    Στα δεκαπέντε του είχε ήδη δώσει συναυλίες σε όλο τον κόσμο.
    Δεν υπάρχουν ηχογραφήσεις, ώστε ν’ ακούσουμε τον Albeniz ως πιανίστα, διαβάζουμε όμως σε κριτική του 1886 πως ο Αλμπένιθ είναι «παθιασμένος και φλογερός ερμηνευτής, ο οποίος άλλοτε εκφράζεται ποιητικά κι άλλοτε σχεδόν κακομεταχειρίζεται το πιάνο, κοντολογίς κάποιος ο οποίος παρασύρει και συναρπάζει τον ακροατή του»
    Το παίξιμό του στις συναυλίες ήταν τόσο εντυπωσιακό που συγκρίθηκε συχνά με αυτό των Λιστ και Anton Rubinstein.

    ntina

    wikipedia

    Κορονοϊός: 160.000 ανεπιθύμητες ενέργειες από το εμβόλιο της Pfizer, αποκαλύπτει ο FDA

    Έγγραφα που έδωσε στη δημοσιότητα ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) αποκαλύπτουν ότι η φαρμακευτική εταιρεία Pfizer κατέγραψε σχεδόν 160.000 ανεπιθύμητες ενέργειες από το εμβόλιο για τον Covid-19 τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας του!
    Τα έγγραφα παρελήφθησαν από ομάδα γιατρών, καθηγητών και δημοσιογράφων, που αποκαλούν τους εαυτούς τους Επαγγελματίες Δημόσιας Υγείας και Ιατρικής για τη Διαφάνεια, οι οποίοι υπέβαλαν αίτημα στον FDA για την δημοσιοποίησή των εγγράφων αυτών.
    Η πρώτη… δόση των εγγράφων αποκαλύπτει ότι, από τον Φεβρουάριο του 2021, όταν το εμβόλιο της Pfizer κυκλοφόρησε παγκοσμίως, υπό κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η φαρμακοβιομηχανία είχε συγκεντρώσει περισσότερες από 42.000 αναφορές περιστατικών που περιγράφουν λεπτομερώς σχεδόν 160.000 ανεπιθύμητες ενέργειες μετά τον εμβολιασμό.
    Αυτές οι αντιδράσεις κυμαίνονταν από ήπιες έως σοβαρές, ενώ 1.223 ήταν θανατηφόρες. 
    Η πλειοψηφία αυτών των αναφορών αφορούσε άτομα ηλικίας από 31 έως 50 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες. 
    Ποιες ήταν οι παρενέργειες που καταγράφονται;
    Αναφέρθηκαν περισσότερες από 25.000 διαταραχές του νευρικού συστήματος, μαζί με 17.000 διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού και 14.000 γαστρεντερικές διαταραχές. 
    Αναφέρθηκε επίσης μια σειρά διαφορετικών αυτοάνοσων καταστάσεων, μαζί με ορισμένες περίεργες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων 270 «αυθόρμητων αμβλώσεων» και περιστατικών έρπητα, επιληψίας, καρδιακής ανεπάρκειας και εγκεφαλικών, μεταξύ χιλιάδων άλλων.
    Αυτές οι παρενέργειες ήταν προηγουμένως γνωστές και όλες έχουν καταγραφεί στη βάση δεδομένων του Συστήματος Αναφοράς Ανεπιθύμητων Συμβάντων Εμβολίων του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων ( VAERS ), η οποία μέχρι την Κυριακή έχει καταγράψει 3.300 θανάτους μετά τον εμβολιασμό με το σκεύασμα της Pfizer, αριθμός που σε γενικές γραμμές συμβαδίζει με τα στοιχεία της ίδιας της εταιρείας.
    read more:https://www.ethnos.gr/health/article/186984/koronoios160000anepithymhtesenergeiesapotoemboliothspfizerapokalypteiofda

    Μια μικρή υπενθύμιση για τους πρόθυμους διώκτες των ανεμβολίαστων: τα καθεστώτα αλλάζουν, αργά η γρήγορα

    "Ήταν 1933 και ο Χίτλερ ήταν κάπως ανήσυχος. 
    Είχε μόλις πάρει υπό τον πλήρη έλεγχο του τη Γερμανία αναστέλλοντας τις πολιτικές ελευθερίες, το δικαίωμα να νομοθετεί παρακάμπτοντας το κοινοβούλιο, να διώκει κάθε αντίθετη γνώμη με τη ναζιστική ιδεολογία. 
    Είχε επιπλέον στη διάθεση του ειδικά δικαστήρια για να επιβάλλει την τάξη.
    Παρ’ όλα αυτά ο πληθυσμός δεν λειτουργούσε, ακριβώς, όπως θα ήθελε. 
    Ο Χίτλερ προσδοκούσε να αγκαλιάσουν την ατζέντα του, να καταδιώξουν τους προδότες και να αναφέρουν στις αρχές σαν καλοί γερμανοί πολίτες κάθε ύποπτη κίνηση ακόμα και αν αφορούσε το συγγενή ή το γείτονά τους. 
    Αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα ήταν ότι οι γερμανοί πολίτες έδειχναν υπερβολικό ζήλο στα νέα καθήκοντά τους. 
    Η Γκεστάπο είχε κατακλυστεί από επιστολές, που προέρχονταν από κάθε άκρη της Γερμανίας με θέμα το κάρφωμα στις Αρχές του γείτονα, του διπλανού, του φίλου και του συγγενή. 
    Αυτό για τον Χίτλερ δεν ήταν δείγμα σωστών γερμανών πολιτών που πίστευαν στο ναζιστικό καθεστώς. 
    Στην πραγματικότητα ήταν σκέτες ρουφιανιές, που ξεχείλιζαν κακία και μικροπρέπεια και ουδέν προσέθεταν στην προσπάθεια του καθεστώτος να ανακαλύψει τους προδότες. 
    “Κολυμπάμε σε μια θάλασσα ρουφιανιάς και μικροπρέπειας” φέρεται να είχε πει ο Χίτλερ, φανερά απογοητευμένος, στους συνεργάτες του”" (απόσπασμα από το βιβλίο Judge Thy Neighbor, Denunciations in the Spanish Inquisition, Romanov Russia, and Nazi Germany του Patrick Bergemann (Columbia University Press).
    Αφιερωμένο εξαιρετικά στους κάθε λογής πρόθυμους, χρήσιμους και απαραίτητους στην εξουσία αυτή την περίοδο, που σπεύδουν με χαρά και ετοιμότητα να προπηλακίσουν τους ανεμβολίαστους, να τους καταδώσουν, να τους συκοφαντήσουν, να τους «πετροβολήσουν» με κάθε ευκαιρία, να δείξουν τα δόντια τους σας τις ύαινες που είναι έτοιμες να καταβροχθίσουν το θήραμα, δειλές, όμως, όσο ακόμα έχει τις δυνάμεις του, όλους εκείνους που σαν έτοιμοι από καιρό, νοσταλγοί του Στάλιν ή του Χίτλερ δεν έχει σημασία, επιδεικνύουν στο καθεστώς τα διαπιστευτήρια τους, κινηματικά ή άλλα. 
    Θα τους υπενθυμίσουμε μόνο ότι η ιστορία διδάσκει ότι οι συνεργάτες του όποιου καθεστώτος είναι οι πρώτοι, που κρύβονται σαν τα ποντίκια όταν τα «πράγματα» αλλάζουν. 
    Έτσι, για να ετοιμάζονται, γιατί η ώρα αυτή δεν αργεί…
    Λ.

    Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2021

    2ο συνέδριο παθολογίας: Ο εμβολιασμός κατά της covid-19 σχετίζεται παθολογικά με θανάτους και δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία

    Εν συνεχεία του πρώτου συνεδρίου (μπορείτε να το παρακολουθήσετε εδώ μεταγλωττισμένο στα Ελληνικά), πραγματοποιήθηκε στις 04.12.2021 το δεύτερο συνέδριο παθολογίας οπού ο έμπειρος παθολόγος καθηγητής Dr. Arne Kurkhardt μαζί με μία ομάδα έγκριτων επιστημόνων υγείας, παρουσίασε τα νεότερα δεδομένα από 19 αυτοψίες που πραγματοποίησε. 
    Οι συγγενείς των αποθανόντων υποπτεύθηκαν ότι οι θάνατοι συνδέονταν με τις πειραματικές ενέσεις κατά της covid-19. 
    Έτσι λοιπόν αποφάσισαν να παραδώσουν τα πτώματα στην ερευνητική ομάδα για περαιτέρω εξέταση. 
    Σε 7 από τις περιπτώσεις, αποδείχθηκε μια “πολύ πιθανή” σύνδεση. 
    Σε όλες τις περιπτώσεις, η λεμφοκυτταρική μυοκαρδίτιδα έπαιξε σημαντικό ρόλο. 
    Ο νεαρότερος νεκρός ήταν μόλις 28 ετών.Αποκαλύπτονται σοβαρές ασθένειες μετά τον εμβολιασμό
    Όπως και στην πρώτη εξέταση, αποκαλύφθηκαν και πάλι ανησυχητικές φλεγμονώδεις διεργασίες και νεκρώσεις σε όλα τα όργανα. 
    Σε συνδυασμό με αυτό, αποκαλύφθηκαν σημάδια των πιο σπάνιων αυτοάνοσων ασθενειών, όπως το σύνδρομο Hashimoto ή το σύνδρομο Sjögren. 
    Μεμονωμένα, οι παρατηρήσεις αυτές δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο. 
    Είναι η συσσώρευση και ο συνδυασμός πολλών ασθενειών ταυτόχρονα που είναι τόσο ανησυχητική. 
    Ο Burkhardt επεσήμανε ότι η διερεύνηση τέτοιων θανάτων διαρκεί πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. 
    Οι παθολόγοι έκαναν μικροσκοπικές τομές στις μικρότερες τομές και εξέταζαν τα σώματα. 
    Όσο μικρότερες ήταν οι τομές, τόσο περισσότερα μπορούσε να βρει ο παθολόγος. 
    Ορισμένα ύποπτα γεγονότα δεν θα μπορούσαν επομένως να εξεταστούν καθόλου, διότι θα διέλυαν τις ικανότητες λόγω της πολυπλοκότητάς τους και της έκτασης του έργου, σε βαθμό που οι εμπειρογνώμονες θα ήταν απασχολημένοι με αυτά για μήνες, αν όχι χρόνια. 
    Αυτό δείχνει επίσης ότι η αποσαφήνιση των ζημιών που προκλήθηκαν από τις ενέσεις κατά της covid κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση είναι και πιθανώς πολλές αιτίες θανάτου δεν θα αποσαφηνιστούν ποτέ πλήρως. 
    Αυτό είναι βολικό για τη φαρμακοβιομηχανία και τους πολιτικούς.
    Αύξηση κρουσμάτων με καρκίνο του μαστού; Γιατρός ζητά από τους συναδέλφους της να βοηθήσουν στην ενημέρωση
    Video Player
    00:00
    04:30
    Dr. Ute Krüger, βίντεο στα Γερμανικά

    Αλλά δεν είναι μόνο μεταξύ των νεκρών που παρατηρούνται όλο και πιο οδυνηρές επιπτώσεις των πειραματικών ουσιών. Η Dr. Ute Krüger, ειδικευμένη ιατρός για τον καρκίνο του μαστού στη Σουηδία, ανέφερε μια τεράστια αύξηση των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού μεταξύ των ασθενών της τους τελευταίους μήνες. 
    Δεν ισχυρίζεται ότι τα “εμβόλια” έχουν κάποια σχέση με αυτό, διότι η συσχέτιση δεν ισοδυναμεί με αιτιότητα. 
    Λέει όμως -και αυτό πρέπει να επιτρέπεται ακόμα στην επιστήμη- ότι τα ευρήματα των ασθενών της την οδηγούν σε αυτή την υπόθεση. 
    Οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού στο ιατρείο της είναι όλο και περισσότερο νεότερης ηλικίας, οι καρκίνοι αναπτύσσονται ταχύτερα και παίρνουν ασυνήθιστες μορφές. 
    Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, ο Krüger κάλεσε όλους τους συναδέλφους γιατρούς να συλλέγουν επίσης τέτοιες παρατηρήσεις, προκειμένου να ευαισθητοποιήσουν το κοινό. 
    Στο παρελθόν, οι ασθενείς της ήταν κυρίως άνω των 40 ετών, αλλά σήμερα η συχνότητα εμφάνισης καρκίνου στα 30 αυξάνεται ραγδαία.
    Για άτομα κάτω των 59 ετών: Υψηλότερος κίνδυνος θανάτου από τα πειραματικά εμβόλια παρά από Covid
    Ο καθηγητής Dr. Werner Bergholz αναφέρθηκε σε στατιστικές λεπτομέρειες σχετικά με τις εκτιμήσεις κινδύνου-οφέλους στο τέλος της παρουσίασης της πραγματογνωμοσύνης. 
    Ο δικηγόρος Elmar Becker εκπροσωπεί αρκετούς γονείς παιδιών που πέθαναν από τα πειραματικά εμβόλια. 
    Τον συγκλόνισε η άγνοια των γιατρών και των πολιτικών που συναντά συνεχώς. 
    Στην περίπτωση ενός πρόσφατα αποθανόντος παιδιού, για παράδειγμα, οι γιατροί λέγεται ότι ορθόδοξα υποτίμησαν και αγνόησαν οποιαδήποτε σχέση με τον εμβολιασμό.
    Είπε ότι ήταν στατιστικά σημαντικό το γεγονός ότι οι άνθρωποι που έλαβαν δύο φορές τις “γονιδιακές θεραπείες”, πέθαιναν συχνότερα. Ανέφερε επίσης την υψηλή υπερβάλλουσα θνησιμότητα μετά τη χρήση της δεύτερης, πειραματικής ένεσης ως στατιστικά εμφανή. 
    Ως εκ τούτου, ο Bergholz πιστεύει ότι οι ενέσεις θα αυξήσουν τον κίνδυνο θανάτου – ιδίως σε άτομα κάτω των 59 ετών. 
    Ειδικά μεταξύ αυτών, οι εμβολιασμοί έχουν πλέον υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από τον ίδιο τον ιό. Οι εκτιμήσεις κόστους-οφέλους δεν λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο. Ο Bergholz επικρίνει τους πολιτικούς γι’ αυτό. 
    Ο κίνδυνος “βλάβης από τον εμβολιασμό” είναι περίπου 60 φορές υψηλότερος με τις πειραματικές ενέσεις κατα της covid-19 από ό,τι όλα τα προηγούμενα χρόνια, εξήγησε ο εμπειρογνώμονας.
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 11.12.2021 -- https://www.eyewideopen.org/?p=2614

    dr. Κωνσταντίνος Φαρσαλινός: Όταν ακούς από υγειονομικό, δηλαδή από άνθρωπο που έχει σπουδάσει σε πανεπιστήμιο και περιμένεις να έχει μόρφωση και παιδεία, ότι πρέπει να εφαρμοστεί υποχρεωτικός εμβολιασμός ακόμη και στα παιδιά (από 12 ετών) και να χαρακτηρίζει αλήτες και ανόητους τους μη εμβολιασμένους, τότε 3 πράγματα μπορεί να συμβαίνουν:

    Όταν ακούς από υγειονομικό, δηλαδή από άνθρωπο που έχει σπουδάσει σε πανεπιστήμιο και περιμένεις να έχει μόρφωση και παιδεία, ότι πρέπει να εφαρμοστεί υποχρεωτικός εμβολιασμός ακόμη και στα παιδιά (από 12 ετών) και να χαρακτηρίζει αλήτες και ανόητους τους μη εμβολιασμένους, τότε 3 πράγματα μπορεί να συμβαίνουν:
    1. Ή είναι εντελώς άσχετος και ανίκανος να καταλάβει τι σημαίνει ιατρική και τι μπορεί να προσφέρει και τι δεν μπορεί να κάνει η συγκεκριμένη ιατρική πράξη.
    Είναι δηλαδή ανίκανος ή άσχετος να αντιληφθεί ότι δεν υπάρχει οριζόντιος κίνδυνος από τον ιό, ότι ο κίνδυνος για υγιή παιδιά είναι απειροελάχιστος, οι παρενέργειες υπαρκτές και καταγεγραμμένες (με δεδομένη την υποκαταγραφή) και ότι με μη-αποστειρωτικά εμβόλια που απαιτούν συνεχείς δόσεις κάθε λίγους μήνες δεν πετυχαίνεις τείχος ανοσίας και εξαφάνιση (ή σχεδόν εξαφάνιση) του ιού.
    Είναι επίσης ανίκανος ή άσχετος να καταλάβει τι σημαίνει ιατρική και ελεύθερη, ενήμερη συναίνεση, όπως το απαιτεί ο κώδικας ιατρικής δεοντολογίας.
    2. Ή έχει όφελος από την οριζόντια, μαζική και υποχρεωτική χρήση των εμβολίων, είτε οικονομικό, είτε πολιτικό είτε κοινωνικό, είτε οτιδήποτε άλλο.
    3. Ή είναι τυφλός οπαδός των εκτρωμάτων και των χειρότερων εγκληματιών, “πατερούληδων” και “προστατών”, της ιστορίας, και έχεις το θράσος να το δηλώνει δημόσια.
    Τις απόψεις περί ιατρικής και ελευθερίας (ψευδοελευθερία το χαρακτήρισε) μπορείτε να τις θαυμάσετε εδώ: https://tinyurl.com/4a349646
    Τα ερωτήματα είναι ξεκάθαρα, και πρέπει να επιλέξει τι από τα παραπάνω ισχύουν.
    Μπορείτε επίσης να θαυμάσετε και ένα πρόσφατο κρεσέντο ρατσισμού του συγκεκριμένου κυρίου, απέναντι σε ένα μαύρο μετανάστη από το Μαλί, που μεταδόθηκε μάλιστα από μεγάλη αριστερή και δημοκρατική (κατά τα άλλα) εφημερίδα:
    Απορώ ειλικρινά αν η εφημερίδα κατάλαβε τι μετέδιδε τότε.
    Ο κύριος αυτός είναι σύμβουλος του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.
    Για να ξέρουμε τι να περιμένουμε και από την αξιωματική αντιπολίτευση.
    Να διατηρήσουμε τη μνήμη μας για τη στιγμή που θα εκλιπαρούν την ψήφο μας πουλώντας εκδούλευση και προστασία.
    Κι αν νομίζετε ότι εκεί τελειώνει η επέλαση της “δημοκρατίας” του μεσαίωνα από το υπάρχον πολιτικό σύστημα, υπάρχει και συνέχεια.
    Ο υποψήφιος για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, νέος άνθρωπος που υποτίθεται εκφράζει το σύγχρονο κόσμο με νέες ιδέες, εξέφρασε τις ίδιες κατάπτυστες απόψεις σε ζωντανή μετάδοση. Πρότεινε μάλιστα τον αποκλεισμό από τα φαρμακεία και τα σούπερ μάρκετ των μη εμβολιασμένων.
    Αποφάσισε να βαφτίσει ισοτιμία τη χρήση πιστοποιητικού κυκλοφορίας.
    Προφανώς αναφέρεται σε ισοτιμία απέναντι στον ωμό εκβιασμό.
    Θαυμάστε και τον συγκεκριμένο κύριο, μετά το 17ο λεπτό:
    Αυτό το πολιτικό σύστημα ζητάει την ψήφο μας.
    Επειδή είναι επικίνδυνοι, καλό θα είναι να διατηρήσουμε ακέραια τη μνήμη μας, για την ώρα που θα εκφραστούμε δια της ψήφου μας.
    Θα τους θυμόμαστε λοιπόν.
    Το ότι τα μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν ανεξέλεγκτα τέτοια απανθρωπιστικές και αντικοινωνικές απόψεις, θα μας έκανε εντύπωση αν ζούσαμε σε συνθήκες κανονικότητας.
    Διότι σε τέτοιες συνθήκες θα ντρέπονταν ακόμη και να φτύσει κάποιος απέναντι σε τέτοια εκτρώματα που εκστομίζονται σε ζωντανή μετάδοση.
    Ειδικά μετά την κολοσσιαία εκστρατεία προσβολής της νοημοσύνης μας και ωμού ψεύδους με τις δήθεν επιχειρήσεις ελευθερίας και την εξαφάνιση της πανδημίας με δύο δόσεις, είναι εντυπωσιακό ότι άνθρωποι που θα έπρεπε να κρύβονται από ντροπή είναι εκείνοι που εμφανίζονται συνεχώς στο προσκήνιο και ψευτο-ηθικολογούν.
    Όσοι υποστηρίζουν και στηρίζουν τέτοιους απανθρωπιστές, που εκφράζουν τόσο ακραία αντι-κοινωνικές και ολοκληρωτικές απόψεις, είναι ξεκάθαρο πως τους εκπροσωπούν, τους εκφράζουν και τους χαρακτηρίζουν αυτές οι απόψεις.
    Όσοι διαθέτουν λογική, παιδεία, νοημοσύνη και ενσυναίσθηση, πρέπει να είναι πάντα απέναντι από τέτοια οικτρά, λυπηρά και επικίνδυνα αντικοινωνικά φαινόμενα.
    Οι λέξεις ΣΕΒΑΣΜΟΣ και ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ έχουν σβήσει από το λεξιλόγιο των συγκεκριμένων κυρίων, και πολλών άλλων, και δεν θα πρέπει να ντρεπόμαστε πλέον να το λέμε δημόσια.
    Η Ευρώπη των αξιών και της ηθικής γκρεμίζεται, πολύ φοβάμαι χωρίς επιστροφή.

    Ο dr Δημήτρης Κούβελας για το εμβόλιο

    Επειδή ενημερώνομαι για διάφορους ´ειδικούς´, λιγότερο ή και καθόλου, να δίνουν ορισμούς, και να συνεχίζουν να διαδίδουν ότι δεν είμαι προφήτης (κάτι που προφανώς αληθεύει και δεν χρήζει διάψευσης) αντιγράφω από Wikipedia:

    Το εμβόλιο είναι βιολογικό παρασκεύασμα που σκοπό έχει να ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ το αμυντικό σύστημα του οργανισμού έναντι συγκεκριμένων παθογόνων μικροοργανισμών, ώστε να ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΑΝΟΣΙΑ.
    Το εμβόλιο συνήθως περιέχει έναν νεκρό ή αδρανοποιημένο νοσογόνο παράγοντα, ο οποίος είναι υπεύθυνος για μια ασθένεια.
    Ο παράγοντας αυτός διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού, ώστε να τον αναγνωρίσει ως ξένο, να παραγάγει αντισώματα που θα τον καταστρέψουν και να ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΜΝΗΜΗ για αυτόν, ώστε το ανοσοποιητικό σύστημα να μπορεί αργότερα να τον αναγνωρίσει πιο εύκολα και να καταστρέψει οποιοδήποτε μικροοργανισμό τον περιέχει, εάν ο παθογόνος οργανισμός ξαναμολύνει τον οργανισμό.
    Παρατήρηση του Συντάκτη:
    Με κεφαλαία έβαλα τα σημεία προσοχής:
    1. Ο παράγων (ο ίδιος) ευθαισθητοποιεί το ανοσιακό σύστημα.
    Δεν επαναπρογραμματίζει κύτταρα να παράξουν άλλον παράγοντα και φυσικά, ο κάθε τύπου παράγων, πρέπει να είναι ΑΔΡΑΝΕΣ Ή ΑΔΡΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ, όχι βλαπτικό από μόνο του!
    2. Αφήνει μνήμη (κατά προτίμηση ελέφαντα και όχι χρυσόψαρου)
    Υπάρχουν σήμερα τέτοια τελικώς και νομίμως αδειοδοτημένα προϊόντα (ακόμα και τα υπάρχοντα θα είναι με άδεια, πρώτα ο θεός, το 2023), για την επίμαχο και μοναδική νόσο;
    Όχι ή ίσως όχι ακόμα!!!
    Στα λόγια μου έρχεστε λοιπόν!!!
    Αν βέβαια βαφτίσουμε το αρνί ψάρι και του κάνουμε και μερικές πλαστικές για να εμφανίζει λέπια, τότε έχουμε τα πάντα, όταν μας βολεύει!