Πως να ετοιμάσουμε ευωδιαστό ρόφημα δεντρολίβανου

Το πρωταρχικό μας μέλημα είναι η ανάπτυξη σχέσης εμπιστοσύνης με το κάθε βότανο που χρησιμοποιούμε.
Είναι πολύ σημαντικό, αφού γνωρίσουμε τις ιδιότητες και τις δράσεις, να εμπιστευτούμε το βότανο που επιλέξαμε.
Δεντρολίβανο –Rosmarinus officinalis L,
“Βρέθηκε πως μειώνει τις φλεγμονές και πως λειτουργεί ως διεγερτικό και ήπιο αναλγητικό.”– αναφέρει μία από τις πολλές  μελέτες που έχουν γίνει για αυτό το θαυμάσιο βότανο- το δεντρολίβανο.*
Είναι ένα από τα πιο μελετημένα βότανα και έχουν πιστοποιηθεί σχεδόν οι περισσότερες από τις ιδιότητες και χρήσεις του.
Αυτό το πολυετές ξυλώδες βότανο μας χαρίζει ενέργεια και αισιοδοξία, αντιστρέφει την ήπια γνωστική διαταραχή...
read more:https://botanologia.gr/pos-na-etoimasoyme-eyodiasto-rofima-dentrolivanoy/

Η αυτοφαγία θεραπεύει τη ζημιά από την πρωτεΐνη-ακίδα, υποστηρίζει γιατρός

Ίσως δεν έχετε ακούσει ποτέ πριν τη λέξη “αυτοφαγία”. 
Ή ίσως να αναρωτιέστε εδώ και χρόνια τι σημαίνει.
Η αυτοφαγία, γνωστή και ως αυτοφαγοκυττάρωση, αναφέρεται σε μια διαδικασία της κυτταρικής βιολογίας που έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια λόγω των επιρροών της στην ιατρική επιστήμη και την ανθρώπινη υγεία.
Το πρώτο συνθετικό “αυτό” σημαίνει “εαυτός” στα ελληνικά. “Φαγία” σημαίνει τρώω ή καταβροχθίζω. 
Έτσι, η “αυτοφαγία” είναι η πράξη του να τρώει κανείς τον εαυτό του. 
Και αυτό ακριβώς κάνουν τα κύτταρα για να διατηρηθούν υγιή – ειδικά όταν λιμοκτονούν.
Κάθε κύτταρο διαθέτει οργανίδια (κυτταρικά όργανα) που ονομάζονται λυσοσώματα και λειτουργούν σαν στομάχι. 
Χωνεύουν και διασπούν τα κυτταρικά απόβλητα και τους εισβολείς ιούς και βακτήρια. Διαφορετικές μορφές αυτοφαγίας χρησιμοποιούν τα πεπτικά ένζυμα των λυσοσωμάτων για να διασπάσουν τα κυτταρικά συστατικά σε διαφορετικές κλίμακες.
Σε ένα κρίσιμο επίπεδο, η αυτοφαγία επιτρέπει την ομαλή ανακύκλωση των κυτταρικών συστατικών, μετατρέποντάς τα σε δομικά στοιχεία για μελλοντικά κύτταρα.
Τα κύτταρα έχουν ένα είδος κύκλου ζωής ή κύκλου εργασίας. 
Σε μια δεδομένη στιγμή, κάθε κύτταρο στο σώμα επικεντρώνεται σε μια συγκεκριμένη εργασία, εξηγεί ο Dr. Henry Ealy, φυσιοπαθητικός γιατρός με έδρα το Φοίνιξ της Αριζόνα, κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας που έδωσε σε ένα πρόσφατο συνέδριο για την υγεία στη Σεντόνα.
Αυτές οι δραστηριότητες των κυττάρων περιλαμβάνουν:
Απορρόφηση θρεπτικών συστατικών
Παραγωγή ενέργειας
Παραγωγή ενζύμων
Συναρμολόγηση και διανομή πρωτεϊνών
Αυτοφαγία
Αναπαραγωγή
Η αυτοφαγία, ανέφερε ο Dr. Ealy, είναι το στάδιο στο οποίο πολλά κύτταρα δεν φτάνουν καθημερινά. 
Αυτό συμβαίνει επειδή τα κύτταρα δεν κάνουν ποτέ ένα διάλειμμα από τις εργασίες που ενεργοποιούνται όταν καταναλώνουμε τροφή.
“Το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε κάθε μέρα για να βεβαιωθείτε ότι μπαίνετε στην αυτοφαγοκυττάρωση”, είπε ο Dr. Ealy, “είναι να πεινάτε”. 
Η πείνα, τόνισε ο Ealy, είναι μια στρατηγική-κλειδί που βοηθά το σώμα να θεραπευτεί.
Μπορείτε να σκεφτείτε τα κύτταρα σαν μικρά εργοστάσια, κατά κάποιο τρόπο. 
Παίρνουν όλα τα θρεπτικά συστατικά που τρώμε και τα μετατρέπουν στο σώμα μας και στις διαδικασίες που κινούν το σώμα μας. 
Όταν δεν τρώμε, αυτά τα μικρά κυτταρικά εργοστάσια έχουν την ευκαιρία να συμμαζέψουν, να αντικαταστήσουν τα χαλασμένα μηχανήματα και να χρησιμοποιήσουν τα άχρηστα υλικά. 
Αυτό είναι η αυτοφαγία.
Γιατί τα κύτταρα χρειάζονται την αυτοφαγία;
Κατά την αυτοφαγία ή αυτοφαγοκυττάρωση, τα λυσοσώματα αυξάνουν τη διάρκεια ζωής του κυττάρου διασπώντας και ανακυκλώνοντας κυτταρικά υλικά. 
Η διαδικασία αυτή βοηθά επίσης το κύτταρο να εξισορροπήσει τις ενεργειακές του απαιτήσεις όταν βρίσκεται υπό πίεση.
Ένας Βέλγος βιοχημικός, ονόματι Christian René de Duve, αναγνωρίζεται ως το πρόσωπο που εφηύρε τον όρο αυτοφαγοκύττωση. 
Ο De Duve ήταν επίσης ο πρώτος επιστήμονας που έδειξε στοιχεία ότι τα λυσοσώματα εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία. 
Για την πρωτοποριακή έρευνά του (συμπεριλαμβανομένης αυτής για τα λυσοσώματα), τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1974.
Στην πραγματικότητα, η κατανόηση της αυτοφαγίας ήταν τόσο σημαντική για την ιατρική, ώστε το 2016 το βραβείο Νόμπελ απονεμήθηκε σε έναν άλλο πρωτοπόρο στον τομέα αυτό: Τον Ιάπωνα μοριακό βιολόγο Dr. Yoshinori Ohsumi.
Οι επιστήμονες έχουν βρει ενδείξεις ότι υπάρχουν τουλάχιστον τρία είδη αυτοφαγικής δραστηριότητας που λαμβάνουν χώρα μέσα στα κύτταρά μας και ότι το καθένα παίζει ελαφρώς διαφορετικό ρόλο βοηθώντας τα κύτταρα να διατηρήσουν τον εαυτό τους. Αυτά είναι η μακροαυτοφαγία, η μικροαυτοφαγία και η αυτοφαγία με τη μεσολάβηση συνοδών.
Μακροαυτοφαγία: Πρόκειται για μια διαδικασία κατά την οποία τμήματα του κυτταροπλάσματος στο εσωτερικό του κυττάρου απομονώνονται -βασικά εγκλωβίζονται- και στη συνέχεια παραδίδονται στα λυσοσώματα για να διασπαστούν.
Κατά την πρώτη φάση αυτής της διαδικασίας σχηματίζεται ένας φαγοφόρος ή μεμβράνη απομόνωσης. 
Μόλις το κυτταρικό υλικό δεσμευτεί, συγχωνεύεται με τα λυσοσώματα. 
Στη συνέχεια, τα λυσοσωμικά ένζυμα αποδομούν το περιεχόμενό του, σύμφωνα με ένα επεξηγηματικό άρθρο του 2008 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell.
Μικροαυτοφαγία: Στη μικροαυτοφαγία, την οποία μια ερευνητική αξιολόγηση που δημοσιεύθηκε στο Cellular and Molecular Life Sciences, έχει περιγράψει ως “μια λιγότερο γνωστή διαδικασία αυτοφαγίας”, συστατικά του κυττάρου απορροφώνται απευθείας από μικρούς αυτοφαγικούς σωλήνες, που ονομάζονται επίσης εισδύσεις, οι οποίοι βρίσκονται στη λυσοσωμική μεμβράνη.
Αυτό το είδος αυτοφαγίας παρατηρείται συχνότερα όταν τα κύτταρα παρουσιάζουν έλλειψη αζώτου. 
Σύμφωνα με τους εν λόγω επιστήμονες, “η μικροαυτοφαγία συντονίζεται και συμπληρώνει” άλλους τύπους αυτοφαγικών διαδικασιών.
Αυτοφαγία με τη μεσολάβηση συνοδών: Αυτό το τρίτο είδος αυτοφαγίας μπορεί να είναι υπεύθυνο για την αποικοδόμηση του 30% των κυτταροσολικών πρωτεϊνών όταν τα κύτταρα υφίστανται στέρηση θρεπτικών συστατικών, σύμφωνα με άρθρο επισκόπησης του 2007 από τον αείμνηστο Dr. James Dice, ο οποίος ήταν καθηγητής φυσιολογίας και ειδικός στη γήρανση και την αυτοφαγία στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ταφτς.
Το κυτταρόλυμα, το οποίο αποτελεί συστατικό του κυτταροπλάσματος, είναι η ουσία που γεμίζει το εσωτερικό του κυττάρου. 
Οι πρωτεΐνες του κυτταροσολίου εμπλέκονται στην τροποποίηση των πρωτεϊνών, στην αποικοδόμηση του mRNA και στον μεταβολισμό, μεταξύ άλλων λειτουργιών. 
Αυτό το είδος αυτοφαγίας περιλαμβάνει μοριακούς συνοδούς, ουσίες στο κυτταρόλυμα που αναιρούν τις πρωτεΐνες εντός του κυτταροπλάσματος και τις οδηγούν διαμέσου της μεμβράνης των λυσοσωμάτων όπου ολοκληρώνεται η αυτοφαγία.
Αυτοφαγία και κυτταρική ενέργεια
Η αυτοφαγία είναι ιδιαίτερα σημαντική κατά τη διάρκεια σεναρίων λιμοκτονίας, όταν τα κύτταρα βρίσκονται σε περιβάλλοντα φτωχά σε θρεπτικά συστατικά και χρειάζονται κυτταρικά συστατικά ως δομικά στοιχεία και για να υποστηρίξουν την παραγωγή ΑΤΡ, σύμφωνα με μια ερευνητική εργασία μοριακής βιολογίας που δημοσιεύθηκε το 2010.
Το ΑΤΡ, αν θυμάστε από τα πρώτα μαθήματα Βιολογίας, σημαίνει τριφωσφορική αδενοσίνη. 
Αν τα κύτταρά μας είναι μικρά εργοστάσια, το ΑΤΡ είναι το καύσιμο με το οποίο λειτουργούν. Αυτή η οργανική ένωση, η οποία βρίσκεται σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς (συμπεριλαμβανομένων των πιο πρωτόγονων μονοκύτταρων όντων), παρέχει ενέργεια στα ζωντανά κύτταρα.
Το ΑΤΡ αποτελείται από τρία συστατικά: αδενίνη, ριβόζη και τριφωσφορικό άλας. 
Μπορείτε επίσης να σκεφτείτε το ΑΤΡ ως μοριακό χρήμα – το νόμισμα που απαιτείται για τη μεταφορά ενέργειας από κύτταρο σε κύτταρο. Το ΑΤΡ παράγεται από μικροσκοπικά οργανίδια μέσα στα κύτταρά μας που ονομάζονται μιτοχόνδρια και τα οποία θεωρούνται “οι ατμομηχανές” των κυττάρων.
Η αυτοφαγία διασπά τα κυτταρικά συστατικά σε μόρια, όπως μονοσακχαρίτες, λιπαρά οξέα και αμινοξέα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ΑΤΡ.
Αυτοφαγία έναντι του καρκίνου
Δεδομένου ότι υποστηρίζει την παραγωγή περισσότερου ΑΤΡ, οι επιστήμονες πιστεύουν εδώ και καιρό ότι η αυτοφαγία βοηθά τα κύτταρα να επιβιώσουν. 
Ενώ αυτό φαίνεται να είναι αλήθεια, η αυτοφαγία παίζει επίσης βασικό ρόλο στον κυτταρικό θάνατο, εξαλείφοντας τα κατεστραμμένα οργανίδια και τα συσσωματώματα πρωτεϊνών, σύμφωνα με μια ομάδα επιστημόνων στη Μασαχουσέτη, που έγραψε στο περιοδικό Perspectives in Biology το 2012.
Ο καρκίνος είναι το αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης μη φυσιολογικών κυττάρων. 
Η κατάλληλη αυτοφαγία είναι σημαντική για τη διακοπή της ανάπτυξης του όγκου, την αποτροπή των καρκινικών κυττάρων από την επιβίωση και την εκκαθάριση των καρκινικών κυττάρων.
“Η διαμόρφωση της αυτοφαγίας παίζει διπλό ρόλο στην καταστολή και την προώθηση του όγκου σε πολλούς καρκίνους”, έγραψαν δύο Κορεάτες βιοχημικοί σε άρθρο επισκόπησης που δημοσιεύθηκε το 2018 στο επιστημονικό περιοδικό International Journal of Molecular Science.
Αν και η αυτοφαγία μπορεί να συμβάλει στην αντίσταση κατά των αντικαρκινικών παραγόντων, “η αυτοφαγία είναι ένας πολλά υποσχόμενος δυνητικός θεραπευτικός στόχος στη θεραπεία του καρκίνου”, καταλήγουν οι συγγραφείς.
Αυτοφαγία έναντι πρωτεΐνης ακίδας
Επειδή η αυτοφαγία διασπά τα κατεστραμμένα κυτταρικά μέρη και βοηθά τα κύτταρά μας να ανοικοδομηθούν με καλύτερα συστατικά, είναι μια κρίσιμη διαδικασία όταν πρόκειται για κυτταρική βλάβη, όπως αυτή που σχετίζεται με τις πρωτεΐνες ακίδας που προέρχονται από τον ιό COVID-19 και τα εμβόλια που έχουν επιβληθεί σε σχέση με αυτόν.
Σύμφωνα με τον Dr. Ealy, “η πείνα θεραπεύει” διότι εκκινεί την αυτοφαγία. 
Έχει παρατηρήσει ότι η στέρηση θρεπτικών συστατικών από τον οργανισμό για μια τριήμερη νηστεία μόνο με νερό και χωρίς θερμίδες μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση των συμπτωμάτων μιας ποικιλίας καταστάσεων υγείας, όπως δήλωσε ο Dr. Ealy στην ομιλία του στις 15 Οκτωβρίου στην Αριζόνα.
Η νηστεία, υποστήριξε ο Dr. Ealy, μπορεί να βοηθήσει στην αναστροφή των βλαβών που προκαλούνται από τα εμβόλια COVID-19 και άλλες τοξικές εκθέσεις.
Ο Dr. Ealy έδωσε το παράδειγμα ενός ασθενούς που αισθανόταν πολύ άρρωστη μετά την πρώτη δόση της Moderna. 
Πέντε εβδομάδες αργότερα, αισθάνθηκε καλύτερα. 
Αλλά μετά τη δεύτερη δόση, την οποία της συνέστησαν να κάνει, η υγεία της “άρχισε να πηγαίνει περίπατο”.
Τα πόδια, το χέρι και οι καρποί της άρχισαν να πονάνε. 
Ο πόνος στις αρθρώσεις ήταν τόσο έντονος που δυσκολευόταν να ανεβαίνει τα σκαλιά. 
“Είχα ταχυπαλμία”, αφηγήθηκε η ασθενής σε μια βιντεοσκοπημένη συνέντευξη που έπαιξε ο Dr. Ealy κατά τη διάρκεια της παρουσίασής του. 
“Φοβόμουν πραγματικά ότι θα πέθαινα”.
Ο γενικός γιατρός της έκανε αιματολογικές εξετάσεις περίπου μια εβδομάδα μετά τη δεύτερη δόση. 

Ο γιατρός της εμφανίστηκε ανήσυχος από τους δείκτες.
Η ασθενής αυτή είχε διαγνωστεί προηγουμένως με υποθυρεοειδισμό (παθολογικά αργός θυρεοειδής). Ακόμα κι έτσι, η θυρεοειδοτρόπος ορμόνη της εκτοξεύτηκε σε ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα, ακόμα και για την κατάστασή της.
Ο γενικός γιατρός της συνέστησε να αναφέρει τις παρενέργειες που παρουσίασε στο Σύστημα Αναφοράς Ανεπιθύμητων Ενεργειών Εμβολίων των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.
“Η υποψία μου ήταν ότι οι αλληλουχίες mRNA ήταν ακόμη βιώσιμες και εξακολουθούσαν να παράγουν την πρωτεΐνη-ακίδα”, δήλωσε ο Dr. Ealy.
Παρόλο που το CDC δήλωσε ότι τα εμβόλια mRNA δεν θα άλλαζαν το ανθρώπινο DNA, μια πρόσφατη μελέτη  από ερευνητές του Πανεπιστημίου Lund στη Σουηδία διαπίστωσε το αντίθετο: αυτή η in vitro μελέτη έδειξε ότι το mRNA του εμβολίου εισήχθη γρήγορα σε ανθρώπινη ηπατική κυτταρική σειρά, όπου το mRNA στη συνέχεια γράφτηκε στο DNA της ηπατικής κυτταρικής σειράς.
Ο Dr. Ealy πιστεύει ότι τα συμπτώματα της ασθενούς του, συμπεριλαμβανομένου του πόνου στις αρθρώσεις, της μυϊκής αδυναμίας και του καρδιακού παλμού, οφείλονταν στο γεγονός ότι το σώμα της εξακολουθούσε να παράγει τις πρωτεΐνες ακίδας SARS-CoV-2, που κωδικοποιούνται από το mRNA του εμβολίου.
“Η νηστεία είναι ο διακόπτης απενεργοποίησης”, δήλωσε ο Dr. Ealy. 
Μετά από μελέτη της κυτταρικής βιοχημείας, ο Dr. Ealy πιστεύει ότι μια τριήμερη νηστεία με νερό, η οποία αναγκάζει τα κύτταρα να εμπλακούν σε αυτοφαγία, μπορεί να βοηθήσει τον οργανισμό να καθαρίσει αυτές τις πρωτεΐνες ακίδας, είτε προέρχονται από την ίδια τη λοίμωξη SARS-CoV-2 είτε από ένα εμβόλιο mRNA.
Μετά την τριήμερη νηστεία, ο Dr. Ealy συνταγογράφησε έντεκα ημέρες στοχευμένων θρεπτικών ουσιών και ενζύμων για να βοηθήσει περαιτέρω τον ασθενή του να διασπάσει οποιαδήποτε κυκλοφορούσα πρωτεΐνη-ακίδα, εξήγησε.
Χρειάστηκαν τρεις κύκλοι νηστείας και στη συνέχεια διατροφικής θεραπείας για να αρχίσει να αισθάνεται καλύτερα η ασθενής αυτή. 
Αλλά τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. 
Μετά από αυτούς τους κύκλους, όταν της έγινε νέα αιμοληψία, ο γιατρός της έμεινε έκπληκτος από το πόσο υγιή ήταν τα επίπεδα των ορμονών της. 
Ήταν τόσο φυσιολογικά, στην πραγματικότητα, που ο γιατρός της αναρωτήθηκε αν το πρωτόκολλο είχε αντιστρέψει την αυτοάνοση κατάστασή της.
“Κάθε φορά που έκανα την τριήμερη νηστεία με νερό, ένιωθα πάντα τόσο καλά”, δήλωσε η ασθενής του Dr. Ealy.
Η νηστεία δεν είναι κάτι που οι συμβατικοί θεραπευτές και οι ασθενείς συνδέουν με την ευεξία. Και η τριήμερη νηστεία με νερό δεν είναι κάτι που πρέπει να γίνεται ελαφρά τη καρδία και χωρίς ιατρική παρακολούθηση.
Αλλά όταν πρόκειται για ευεξία σε κυτταρικό επίπεδο, ο Dr. Ealy επιμένει ότι η νηστεία -και η πρόκληση αυτοφαγίας- είναι ένας σημαντικός τρόπος για να βοηθηθεί το σώμα να θεραπευτεί.
Η Jennifer Margulis, Ph.D., είναι βραβευμένη δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου “Your Baby, Your Way: Taking Charge of Your Pregnancy, Childbirth, and Parenting Decisions for a Happier, Healthier Family”. Βραβευμένη με το Fulbright και μητέρα τεσσάρων παιδιών, έχει εργαστεί σε μια εκστρατεία επιβίωσης παιδιών στη Δυτική Αφρική, έχει υποστηρίξει τον τερματισμό της παιδικής δουλείας στο Πακιστάν στην τηλεόραση της Γαλλίας και έχει διδάξει μετα-αποικιακή λογοτεχνία σε μη παραδοσιακούς φοιτητές στο κέντρο της Ατλάντα. 
Μάθετε περισσότερα γι’ αυτήν στο JenniferMargulis.net

theepochtimes.gr

Σαγκουίνι: Έχει περισσότερη βιταμίνη C από το πορτοκάλι;

Τι είναι η βιταμίνη C;
Η βιταμίνη C είναι ένα σημαντικό αντιοξειδωτικό που συμμετέχει ως συν-παράγοντας σε πολλές βιοχημικές αντιδράσεις του σώματος. 
Είναι, επίσης, απαραίτητη για τη σύνθεση του κολλαγόνου και βοηθάει στην επούλωση των πληγών. 
O άνθρωπος είναι από τα λίγα είδη που δεν συνθέτουν βιταμίνη C γιατί δεν διαθέτει το ένζυμο GLO (L-gulonolactone oxidase), το οποίο μετατρέπει τη γλυκόζη σε βιταμίνη C.
Σε ποια τρόφιμα βρίσκεται;
Όλα τα είδη ζώων που δεν παράγουν βιταμίνη C πρέπει να τη λαμβάνουν από τη διατροφή. 
Η βιταμίνη C υπάρχει σε πολλά φρούτα και λαχανικά αλλά κυρίως σε εσπεριδοειδή, πιπεριές, ακτινίδια, ντομάτες, σταφύλια, πεπόνια, μπρόκολο, και σπανάκι. 
Για τον άνθρωπο, η τρέχουσα σύσταση για την ημερήσια πρόσληψη είναι 90 mg για τους άνδρες και 75 mg για τις γυναίκες αλλά οι καπνιστές πρέπει να λαμβάνουν μεγαλύτερες ποσότητες όπως και αυτοί που ανακάμπτουν από ιώσεις και άλλες ασθένειες.
Εσπεριδοειδή και βιταμίνη C
Τα εσπεριδοειδή, μια οικογένεια δέντρων που τα φύλλα τους δεν πέφτουν (αειθαλή), παράγουν φρούτα με σημαντικές ποσότητες βιταμίνης C. 
Τα πιο γνωστά είναι το πορτοκάλι, το λεμόνι, το μοσχολέμονο, το γκρέιπφρουτ και το σαγκουίνι.
To σαγκουίνι
Το σαγκουίνι είναι μια γλυκιά ποικιλία πορτοκαλιού με βαθύ κόκκινο χρώμα, γι’ αυτό και μερικές φορές αποκαλείται κόκκινο πορτοκάλι. 
Το μωβ προς κόκκινο χρώμα της σάρκας του οφείλεται στις ανθοκυανίνες, οι οποίες  υπάρχουν σε πολλά φρούτα και λαχανικά. 
Καλλιεργείται κυρίως στην ανατολική Σικελία, την Καλιφόρνια και την Ισπανία. 
Οι τρεις πιο κοινές ποικιλίες του είναι το tarocco, το moro (Ιταλία) και το sanguinello (Ισπανία). Η ποικιλία tarocco είναι ένας μεσαίου μεγέθους καρπός χωρίς σπόρους, το πιο γλυκό και γευστικό από τους τρεις τύπους αλλά λιγότερο κόκκινο. 
Το πιο βαθύ κόκκινο είναι το moro.
Η περιεκτικότητα ενός φρέσκου φρούτου σε βιταμίνη C -όπως και σε άλλες βιοδραστικές ουσίες- δεν είναι σταθερή, εξαρτάται από το κλίμα στο οποίο μεγαλώνει το φυτό και φυσικά από την ποικιλία του. 
Επιπλέον, οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για να υπολογιστεί η ποσότητα ενός μικροθρεπτικού συστατικού δεν δίνουν όλες την ίδια τιμή.
Πρόσφατες μελέτες
Σε μια μελέτη του 2017 που κατέγραψε την περιεκτικότητα της βιταμίνης C σε εσπεριδοειδή της Μαλαισίας:
Τα αποτελέσματα της πρώτης μεθόδου, έδειξαν τα εξής [1] :
Πορτοκάλι 58 mg
Γκρέιπφρουτ 49 mg
Λεμόνι 44 mg
Ενώ η δεύτερη μέθοδος, έδωσε διαφορετικά αποτελέσματα, όσον αφορά την περιεκτικότητα σε βιταμίνη C:
Πορτοκάλι 44 mg
Γκρέιπφρουτ 26 mg
Λεμόνι 31 mg
Μια ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε το 2013 αναφέρει ότι η περιεκτικότητα βιταμίνης C στο σαγκουίνι κυμαίνεται από 32 έως 42 mg ανά 100 ml, με τα υψηλότερα επίπεδα να βρίσκονται στις ποικιλίες sanguinello [2].
Ωστόσο, μια άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2019 και αφορούσε ποικιλίες της Ισπανίας, βρήκε αρκετά υψηλότερες συγκεντρώσεις [3]:
Το sanguinello 66,7 mg
Το tarocco 66,4 mg (ανά 100 γραμμάρια, κατά μέσο όρο)
Όλα τα υπόλοιπα δείγματα είχαν πάνω από 55 mg (ανά 100 γρ.)
Αυτές οι ποσότητες είναι παρόμοιες ή λίγο υψηλότερες από αυτές που έχουν βρει άλλες μελέτες για τα πορτοκάλια, αν και υπάρχουν διακυμάνσεις μεταξύ των ευρημάτων.
Ιδανικά, για να γίνει μια σύγκριση θα πρέπει τα δέντρα να έχουν καλλιεργηθεί κάτω από τις ίδιες εδαφοκλιματικές συνθήκες και δέχονται τις ίδιες καλλιεργητικές επεμβάσεις (λίπανση και άρδευση). 
Μια τέτοια μελέτη έγινε το 2020 στην Ελλάδα και συνέκρινε τη συνολική αντιοξειδωτική ικανότητα του χυμού τεσσάρων ποικιλιών πορτοκαλιών που καλλιεργούνται στην Αργολίδα (σαλουστιάνα, μέρλιν, ναβαλίνα και σαγκουίνι) -η αντιοξειδωτική δράση των εσπεριδοειδών προέρχεται όχι μόνο από τη βιταμίνη C αλλά και από τις φαινολικές ενώσεις τους, εκ των οποίων οι πιο άφθονες είναι τα φλαβονοειδή.
Τα αποτελέσματα αφορούσαν τον ίδιο οπωρώνα και, σύμφωνα με τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε, η ολική αντιοξειδωτική ικανότητα κυμάνθηκε από 29 mg έως 76 mg ισοδύναμης ποσότητας βιταμίνης C ανά 100 γραμμάρια χυμού.
Κατά μέσο όρο, η συνολική αντιοξειδωτική ικανότητα ήταν: σαλουστιάνα 48, μέρλιν 52, ναβαλίνα 58 και σαγκουίνι 56.
Με βάση τα παραπάνω θα πρέπει να θεωρηθεί ότι το σαγκουίνι έχει παρόμοια περιεκτικότητα σε βιταμίνη C με το πορτοκάλι καθώς και συνολική αντιοξειδωτική ικανότητα.

Μια απλή διαδικασία που ομορφαίνει τις φτέρνες μας!

Πολλοί από εμάς, ενώ φροντίζουν όλο το σώμα, ξεχνούν τα πόδια.
Ωστόσο οι ξερές-σπασμένες φτέρνες είναι αντιαισθητικές και συχνά προκαλούν έντονο πόνο.
Τα πόδια μας, τα οποία ταλαιπωρούνται και δέχονται μεγάλη πίεση όλη τη διάρκεια της ημέρας, χρειάζονται την αμέριστη προσοχή μας και την απαραίτητη φροντίδα.
Θα σας δείξω έναν τρόπο φυσικής φροντίδας των ποδιών μας, με απλά υλικά, άκρως όμως αποτελεσματικά
Περιποίηση στο σπίτι
Η διαδικασία είναι οικονομικότατη με άμεσα ορατά αποτελέσματα.
Είναι μια φυτική συνταγή που θα ξεκουράσει, 

θα θεραπεύσει και θα απομακρύνει τα νεκρά κύτταρα από τα πόδια μας και ειδικά από τις φτέρνες μας
Διαδικασία προετοιμασίας:
-. ζεσταίνουμε 4 κούπες γάλα

-. τις ρίχνουμε σε μία αναλόγου μεγέθους λεκάνη

-. προσθέτουμε μία κουταλιά σόδα φαγητού

-. ανακατεύουμε και

-. βουτάμε τα πόδια μας
-. τα αφήνουμε να μουλιάσουν για 20 λεπτά, 

-. κατά διαστήματα, κάνουμε μασάζ στις φτέρνες μας με ένα φυτικό σφουγγάρι luffaa, σε σχήμα γαντιού, για να απομακρύνουμε όσα νεκρά κύτταρα 

-. τέλος ξεπλένουμε καλά με ζεστό νερό και

-. σκουπίζουμε πολύ καλά με βαμβακερή πετσέτα, μέχρι να φύγει όλη η υγρασία

-. τα πόδια σας βάλτε μια ενυδατική ποδιών
-. απλώνουμε μια ισχυρή ενυδατική κρέμα ή λάδι καρύδας ή αμυγδαλέλαιο και 

-. κάνουμε μασάζ μέχρι να απορροφηθεί ότι επιλέξουμε

-. φοράμε ένα ζευγάρι βαμβακερές κάλτσες και

-. χαλαρώνουμε...

-. το αποτέλεσμα θα μας χαροποιήσει

-. επαναλαμβάνουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα μέσα στη εβδομάδα!

ntina

Επιδημία ή πείραμα;

Τα πειραματικά εμ-βόλια που έχουν διχάσει την κοινωνία μας αυτή την εποχή, δεν είναι παρά η αρχή ενός προγράμματος δημιουργίας φαρμάκων που θα επεμβαίνουν στα γονίδιά μας. 
Το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να το βλέπει κάποιος με ελαφρότητα ή με πολιτικά κριτήρια, όπως γίνεται από τους περισσότερους.
Τα γονίδιά μας, είναι μικρά κομμάτια του DNA μας τα οποία δίνουν στο κύτταρο την εντολή να φτιάξει μία πρωτεΐνη. 
Καθώς όλα σχεδόν τα στοιχεία του οργανισμού μας αποτελούνται από πρωτεΐνες (κόκκαλα, μυς, τένοντες, ένζυμα, ορμόνες κ.λπ) από τη λειτουργία αυτών των γονιδίων μας εξαρτάται η υγεία και η καλή λειτουργία του οργανισμού μας.
Στον οργανισμό μας όμως τίποτα δεν είναι απλό, όπως νομίζουμε. 
Το κάθε γονίδιο έχει 30.000 διαφορετικούς τρόπους
να «μιλάει» στο κύτταρο και για να δοθεί μία εντολή για την δημιουργία πρωτεΐνης συνεργάζονται πολλά, έως χιλιάδες γονίδια… 
Η συνεργασία αυτή εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, ο πιο απλός από τους οποίους είναι η θέση του κάθε γονιδίου στην αλυσίδα του DNA. 
Και έχει βρεθεί, πως σε κάποιες περιπτώσεις τα γονίδια δημιουργούν αντίγραφα του εαυτού τους και τα τοποθετούν σε άλλες θέσεις μέσα στην αλυσίδα του DNA… 
Έχουν ονομαστεί αυτά «jumping genes» (πηδηχτά γονίδια)…
Ο λόγος που ανέφερα όλα αυτά πιο πάνω είναι για να καταλάβει κάποιος πόσο δύσκολη είναι μία επέμβαση στη λειτουργία των γονιδίων. 
Κι όμως οι ερευνητές δεν παραιτούνται από την προσπάθεια να επέμβουν σε αυτά για την δημιουργία φαρμάκων. 
Οι λόγοι είναι πολλοί. Ανάμεσά τους οι πιο σοβαροί, κατά την άποψή μου, είναι τα χρήματα και η δόξα.
Το λέω αυτό με λύπη, γιατί είναι πια γνωστό πως η λειτουργία των γονιδίων εξαρτάται από το περιβάλλον των κυττάρων. 
Στο μεσοκυττάριο υγρό, το υγρό δηλαδή που υπάρχει ανάμεσα στα κύτταρά μας, φτάνουν όλες οι ουσίες που υπάρχουν και κυκλοφορούν στο αίμα μας. 
Ορμόνες και νευροπεπτίδια που δημιουργούνται από τα συναισθήματά μας, καθώς και ουσίες που έχουν μπει στο σώμα μας από το περιβάλλον, μέσα από το αναπνευστικό, το δέρμα και το πεπτικό μας σύστημα.
Τα κύτταρά μας δηλαδή κολυμπούν σε ένα υγρό, η σύστασή του οποίου εξαρτάται από τον τρόπο ζωής και σκέψης μας… 
Και με βάση την ποιότητα αυτού του υγρού, τα γονίδια που βρίσκονται καλά ασφαλισμένα μέσα στον πυρήνα των κυττάρων μας αλλάζουν τις εντολές τους προς τα κύτταρα, ώστε αυτά να προσαρμόσουν την λειτουργία τους  στις ανάγκες του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν.
Το περιβάλλον λοιπόν των κυττάρων, (ο τρόπος ζωής και σκέψης μας δηλαδή) επηρεάζει τις εντολές που τα γονίδια δίνουν στα κύτταρα. 
Η επίδραση αυτή στα γονίδια μεταφέρεται και στους απογόνους, όπως έχει διαπιστωθεί. 
Έτσι παιδιά μπορεί να έχουν κληρονομήσει γονίδια των οποίων η λειτουργία έχει πολύ επηρεαστεί από τον τρόπο ζωής και σκέψης της μητέρας και του πατέρα τους (ή του παππού και της γιαγιάς τους...) και μπορεί να τα οδηγήσει σε ασθένεια. 
Αν, όμως, ο δικός τους τρόπος σκέψης και ζωής είναι διαφορετικός και πολύ σωστότερος από αυτόν των γονέων τους, τα γονίδια αυτά μπορούν να αλλάξουν και πάλι λειτουργία και τα άτομα αυτά να ζήσουν μία φυσιολογική ζωή δίχως ασθένεια.
Αν αντίθετα τα παιδιά αυτά ζουν σε συνθήκες με έντονο στρες, οι ορμόνες του στρες επιδρώντας στα γονίδια με την ήδη διαταραγμένη λειτουργία θα οδηγήσουν τα παιδιά αυτά σύντομα σε ασθένεια. 
Δεν είναι, όπως καταλαβαίνετε, τυχαία η αύξηση της εμφάνισης καρκίνων στα παιδιά που βλέπουμε στην εποχή μας, η αύξηση του αυτισμού, της διάσπασης προσοχής και όλων των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζουν από νωρίς τα παιδιά.  
Κατά την άποψή μου, δηλαδή, ο καλύτερος τρόπος για την βελτίωση της λειτουργίας των γονιδίων είναι η από πολύ νωρίς εκπαίδευση των παιδιών στη συναισθηματική νοημοσύνη και τον σωστό τρόπο ζωής. 
Τα κληρονομημένα γονίδια θα βελτιώνουν τη λειτουργία τους με αυτόν τον τρόπο, τα άτομα θα γίνονται όλο και πιο ανθεκτικά στα νοσήματα και οι κληρονόμοι τους ακόμη πιο ανθεκτικοί…
Ένα τέτοιο πρόγραμμα όμως, δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από κανέναν, αφού δεν οδηγεί σε άμεσο οικονομικό όφελος, εκτός από την αποσυμφόρηση των κρατικών συστημάτων υγείας… 
Αντίθετα βλάπτει οικονομικά πολλούς (φαρμακευτικές εταιρείες, γιατρούς, ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα, ερευνητικά κέντρα κ.λπ). 
Το να πιστεύει επομένως κάποιος πως κάτι τέτοιο μπορεί να εφαρμοστεί στην εποχή μας είναι μάλλον ΟΥΤΟΠΙΑ…
Η υγεία θα συνεχίσει να μένει στα χέρια των φαρμακευτικών εταιρειών, δυστυχώς, και αυτές θα προσπαθούν όλο και περισσότερο να αντιμετωπίζουν τον ανθρώπινο οργανισμό σαν μία μηχανή στην οποία μπορεί κάποιος να αλλάζει τη λειτουργία διαφόρων μερών της σύμφωνα με την δική του ανθρώπινη αντίληψη…
Η τόσο υλιστική αντιμετώπιση της ζωής όμως, δεν είναι συμβατή με την ανθρώπινη υπόσταση. 
Μένει να δούμε, επομένως, πού θα οδηγήσει την ανθρωπότητα η λεγόμενη «πρόοδος της επιστήμης»…
Αιτία για τις πιο πάνω σκέψεις, ήταν μία πρόσφατη έρευνα που διάβασα.
Σε αυτήν ερευνητές χρησιμοποιώντας την τεχνολογία που υπάρχει στα εμ-βόλια της εποχής για τα οποία γίνεται τόσος θόρυβος, προσπάθησαν να κάνουν ένα γονίδιο να σιωπήσει, ώστε να επιμηκυνθεί η ζωή των ατόμων που το είχαν κληρονομήσει από τους γονείς τους και τους δημιουργούσε θανατηφόρο νόσο με τη λειτουργία του. 
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature πριν λίγες ημέρες.
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει μία τέτοια επιτυχία για τις φαρμακευτικές εταιρείες… 
Καταλαβαίνετε και πόση ανάγκη έχουν αυτές από ανθρώπινα πειραματόζωα για να μελετήσουν τις επιπτώσεις των τεχνικών που εφαρμόζουν στον ανθρώπινο οργανισμό…
Μια «επιδημία» σαν αυτή που ζούμε στην εποχή μας, είναι λοιπόν γι αυτές μία πηγή ανθρώπινων πειραματόζωων για τον έλεγχο των δοκιμών τους… 
Την πληρωμή σε χρήμα των συμμετεχόντων δεν πιστεύω πως την έχουν γλυτώσει, βέβαια... 
Τα χρήματα όμως έχουν πάει αλλού, και όχι άμεσα σ΄ αυτούς που συμμετέχουν στο πείραμα, δυστυχώς...
Δεν ξέρω αν η διαίσθησή μου με απατά.
Αλλά δεν ξέρω πραγματικά και τι είναι καλύτερο για τον κόσμο: να είναι αληθινή η διαίσθησή μου, πως όλο αυτό που ζούμε αυτόν τον καιρό είναι ένα καλοστημένο βρώμικο παιχνίδι, ή να κάνω λάθος και να πρόκειται για μία θανατηφόρα επιδημία;;;;;
Με αγάπη

το άρθρο είναι της dr. Ελένης Τσουκαλή - https://lenahealth.blogspot.com/2021/07/blog-post_6.html?spref=fb

Ο Χρόνος Ξετυλίγει τα Μυστικά του και Αλλάζει τις Ζωές μας

Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στο Αμφιθέατρο Γιάννης Κορδάτος στον Βόλο την  Πέμπτη 26.9.2005  δόθηκε  διάλεξη   - Με την υποστήριξη  Ένωση Ελλήνων  Φυσικών-  από τον Δρ.Jean-Pierre  Garnier  Malet, φυσικό της Μηχανικής των Ρευστών με θέμα  

0  Χρόνος  Ξετυλίγει τα  Μυστικά  του  και Αλλάζει τις  Ζωές  μας

O   Γάλλος  Φυσικός  είναι  ειδικός  σε  θέματα  Ουράνιας  Μηχανικής  και Σχετικότητας  κι  έχει  εργαστεί   πολλά   χρόνια  στο  Γαλλικό  Εθνικό  Σύστημα Έρευνας.  

Πρόσφατα διατύπωσε τη θεωρία  της Διττότητας,  που αναθεωρεί ριζικά την έννοια της  Υφής του Χρόνου. 

Η  θεωρία αυτή δίνει  με ακριβή και μαθηματικό τρόπο την πολυπόθητη  εξήγηση για το τι υπάρχει πίσω από τις  σύγχρονες θεωρίες, 

αντιύλη, 

αντίβαρύτητα,  

μαύρη  ενέργεια, 

μαύρες  οπές  κτλ., και  πως  είναι  δυνατό  να  λειτουργούν  στην  πραγματικότητα, χωρίς παράδοξα. 

Αλλά  η επαναστατική  αυτή  θεωρία  δεν σταματά  εδώ. 

Προχωρά και αποδεικνύει πώς οι Έλληνες του  απώτατου παρελθόντος γνώριζαν πολύ καλά  αυτή  την   πραγματικότητα για   τον   χρόνο και την είχαν  κωδικοποιήσει στη γλώσσα μας, πριν καν υπάρξουν  άλλες γλώσσες στον κόσμο.

Η  Θεωρία της Διττότητας έχει  δημοσιευτεί  σε  πολλά επιστημονικά περιοδικά  και  έχει  παρουσιαστεί  τα τελευταία  τέσσερα  χρόνια στη  Γαλλία, Ελβετία, Βέλγιο,  Ιταλία, Καναδά, Βραζιλία και Ελλάδα.

Τη  διάλεξη  του  Γάλλου  φυσικού  τόσο  στο  εθνικό  ίδρυμα   ερευνών   στην  Αθήνα  όσο  και  στον  Βόλο  μετέφραζε  στα  Ελληνικά  ο Δρ. Πυρηνικής Μηχανικής  Ιωάννης   Αναστασίου  ο  οποίος  ζει  και  εργάζεται  στο  Βέλγιο Στην  Γενική  Διεύθυνση  έρευνας  της  Ευρωπαϊκής  Επιτροπής  σε  Θέματα Πολιτικής  και  Στρατηγικής  των   Τεχνολογιών  για  τη  Βιομηχανία. 

Η  βασική ιδέα  της   θεωρίας   αυτής   σύμφωνα με τον Dr. Malet είναι ότι τα  πάντα  στο  σύμπαν  από  τον  μικρόκοσμο  μέχρι  τον  μακρόκοσμο   και  τα  έμβια  όντα  είναι  διττής  υφής.  

Δέχεται ότι ο χρόνος   δεν  είναι   συνεχής, γραμμικός  αλλά κυλάει  μόνο  μερικές  στιγμές   τόσο  μικρές  που  είναι  ανεπαίσθητες  στη βιολογία  μας.

Δέχεται   επίσης  ότι  υπάρχουν  ταυτοχρόνως  τρεις  πραγματικότητες  που  μας αφορούν, το  παρελθόν,  

το  παρόν,  

το  μέλλον  που  εκδηλώνονται   με διαφορετικές   ταχύτητες  μη  αντιληπτές   στον  άνθρωπο,  αλλά  αντιληπτές  μόνο από  παρατηρητή  που  βρίσκεται   έξω  από  τον  ορίζοντα  των  δικών   μας πραγματικοτήτων,   δηλαδή  έξω  από   τις   δικές   μας   διαστάσεις . 

Το θεμελιώδες  στοιχείο  της  θεωρίας  αυτής  είναι  ότι  υπάρχει  επικοινωνία  μεταξύ  παρελθόντος -  παρόντος -  μέλλοντος, μεταξύ   της   υλικής  μας   διάστασης   στο παρόν και του άλλου εαυτού  μας, που υπάρχει σε μια  άλλη διάσταση χρόνου.  

Τα  πάντα  στο  σύμπαν,  από  τα  στοιχειώδη  σωμάτια,  μέχρι  τους   ήλιους  και   τους   γαλαξίες  είναι  διττά,   δηλαδή  ζούμε  σε  δύο διαφορετικές  ροές  χρόνου.  

Υπάρχουν  και  τρία  όρια  ταχυτήτων,  η  ταχύτητα   του   φωτός   300.000 km/sec  στο  παρόν,  και  δύο  άλλες  πολύ μεγαλύτερες,   εκ  των  οποίων  η  ταχύτερη  είναι  του  μέλλοντος  2.850.000  φορές  μεγαλύτερη   από   την  ταχύτητα  του  φωτός  (!!!)  

Η  ταχύτητα πληροφόρησης  που   ισχύει   για  το  ηλιακό  μας  σύστημα  είναι   η  ταχύτητα  του   φωτός,  μεταξύ  των  ηλιακών  συστημάτων  πολύ  μεγαλύτερη  και  μεταξύ  γαλαξιών  η  ταχύτητα  είναι  2.850.000  φορές  την  ταχύτητα   του   φωτός.

Το  διττό  σώμα  του ανθρώπου  ταξιδεύει  με μεγάλη  ταχύτητα  μεταξύ των  τριών  χρόνων, ερευνώντας  για  ζωτικές πληροφορίες.  

Η  τεράστια επιτάχυνση  των  χρονικών στιγμών  σε  αυτό  που αποκαλούμε  μέλλον επιτρέπει  στον  διττό  εαυτό μας  να  ελέγξει  τις επιπτώσεις  των  πράξεων μας  πριν  τις  ζήσουμε  στο παρόν  μας,  όπως  οι ηλεκτρονικοί  υπολογιστές προβλέπουν  την  κακοκαιρία πριν  αυτή  φτάσει  σε  μας. 

Στην  αργή  ροή, που ονομάζουμε  παρελθόν, έχει την πληροφορία σύνθεσης  για  όλα  αυτά που  είναι  αρμονικά  για  μας,  ενώ  στην  τάχιστη  ροή,  που  ονομάζουμε μέλλον, παρατηρεί  τις επιπτώσεις  των  πράξεων  και  σκέψεων  μας.  

Ο  J. P. Garnier  Malet κατέληξε  στο συμπέρασμα ότι Ο άνθρωπος  είναι συνδεδεμένος με τον κύκλο  της  ηλιακής δραστηριότητας και μια ουσιώδη  ιδιότητα του χρόνου, μια Διττότητα που τον κάνει να ζει σε δύο  διαφορετικούς χρόνους δίνοντας με αυτόν τον τρόπο τη  δυνατότητα να προλαμβάνει το καλύτερο μέλλον του και να διαλέγει τις πιο ευνοϊκές στιγμές για κάθε μια  από τις πράξεις  του. 

Παρατήρησε  ότι  όταν  δύο ηλεκτρόνια  εξέρχονται  από το  άτομο  σε  κενό  χρόνου απομακρύνονται  από  τον πυρήνα  με  την  ταχύτητα του  φωτός  και ότι  όποιες πληροφορίες έπαιρνε  το  ένα, ακαριαία  τις μετέδιδε  και  στο  άλλο  αν και  αγνοούσε  την  ύπαρξη του.

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στον άνθρωπο, το ηλιακό μας σύστημα, τον ζωδιακό και τους  γαλαξίες.

Κάθε εκατό χρόνια

Συμβαίνουν ισχυρότατες

ηλεκτρομαγνητικές θύελλες

[όχι εκρήξεις] στον ήλιο, μια

Τέτοια θύελλα έγινε το 1899,

Και η πιο πρόσφατη το 1990.

Η ελληνική γλώσσα φέρνει τα σημάδια της θεωρίας της «Διττότητας».

Ο J.P. Garnier Malet αποδεικνύει ότι οι πανάρχαιοι Έλληνες γνώριζαν την πραγματικότητα της Διττότητας για τον χρόνο πολύ καλά. 

Αυτή και την είχαν κωδικοποιήσει στο αλφάβητο, στη γλώσσα τους και στα αρχαία ελληνικά κείμενα πριν καν υπάρξουν άλλες γλώσσες στον κόσμο. 

Τις πληροφορίες αυτές πήρε από τον Τίμαιο του Πλάτωνα

Η κωδικοποίηση των ανοιγμάτων του χρόνου που πιστοποιούμε με τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας και των αρχαίων κειμένων, αποδεικνύει ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η μητέρα όλων των άλλων γλωσσών και ξεκινά από μια μακρινή εποχή όπου έχουμε την εντύπωση ότι ο άνθρωπος ζούσε σαν άγριος, επισημαίνει ο Δρ. Πυρηνικής Μηχανικής στις Βρυξέλλες Ιωάννης Αναστασίου, συνεργάτης του Γάλλου ερευνητή.

Αυτή η αρχή επέτρεψε σε ασύγκριτους επιστήμονες, αστρονόμους και μαθηματικούς να καταγράψουν τις 54 απαραίτητες διακλαδώσεις του χρόνου, που ονομάζονται στη σημερινή θεωρία υποχρεωτικά σημεία περάσματος με την βοήθεια 27 μικρών και 27 κεφαλαίων γραμμάτων που αποτελούν το αρχαίο ελληνικό αλφάβητο. 

Σύμφωνα με τον Δρ. Ιωάννη Αναστασίου, ο Γάλλος επιστήμονας αποδεικνύει τον πρωταρχικό ρόλο που έπαιξε η αρχαία ελληνική γλώσσα και σκέψη στην κατανόηση της λειτουργίας του σύμπαντος από τον άνθρωπο. 

Οι Έλληνες και σήμερα μπορούν να ξαναπαίξουν και πάλι σημαντικό ρόλο, γιατί είναι διαποτισμένοι περισσότερο από κάθε άλλον από την αρχαία ελληνική σκέψη.

Πρόκειται για μια νέα επιστημονική θεωρία που ξεπερνά και τις πιο αισιόδοξες προσδοκίες των Ελλήνων για την αναγνώριση των καταβολών και της αξίας της γλώσσας μας και του πολιτισμού μας κατανοώντας επιτέλους τη σημασία της «Αρχής του άλφα (α) και του ωμέγα» των αρχαίων.

Το ηλιακό μας σύστημα εξελίσσεται σύμφωνα με ένα κύκλο 25.920 ετών που χωρίζει το παρελθόν και το μέλλον από το παρόν με 12 περιόδους των 2.160 ετών. 

Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που μετέδωσαν αυτή την βασική έννοια του διαχωρισμού (Ώρα) που επιτρέπει σε ένα δημιούργημα να μεγαλώσει στο μέλλον (αρΩ), ένας διαχωρισμός που ονομαζόταν από τους Έλληνες η «Αρχή του άλφα και του ωμέγα», του πρώτου (α = 1) και του τελευταίου (ω = 800). 

Η ελληνική μυθολογία, που έχει διαστρεβλωθεί από χιλιετηρίδες σκοταδισμού, επιτρέπει τη διδασκαλία της δημιουργικής αρχής του άλφα και του ωμέγα που μπορεί να παρατηρηθεί τόσο στους γαλαξίες όσο και στα σωματίδια, και εξηγεί τον δεσμό μεταξύ της αρχαίας ελληνικής γραφής και της θεωρίας της Διττότητας.

Οι Έλληνες γνώριζαν τη χρήση του φιδιού στη θεωρία της Διττότητας ( Πύθιος Απόλλων ) και προέβλεπαν ( Πυθία ) τους κινδύνους και έτσι τους απέτρεπαν, αντί να τους περιμένουν μοιρολατρικά. 

Όπως τότε οι Έλληνες έτσι κι εμείς σήμερα μπορούμε ξανά να χρησιμοποιήσουμε την ασυνέχεια του Χρόνου για να μας τροφοδοτεί με συνεχείς πληροφορίες μέσα από τα ανεπαίσθητα ανοίγματά του με την μορφή διαισθήσεων και προμηνυμάτων. 

Στα χρυσά έπη μπορούμε να διαβάσουμε πως καθημερινά εφάρμοζαν την αρχή αυτή στη ζωή τους οι Πυθαγόρειοι. 

Το κηρύκειο επίσης σύμβολο της μαντείας του Ερμή, χρησιμοποιεί την διπλή έλικα της Διττότητας. 

Αυτός ο ελικοειδής δεσμός, που παρουσιάζεται σαν φίδι, ενώνει τους διάφορους χρόνους, επιτρέποντας τις προβλέψεις που ονομάζονται στην σημερινή θεωρία «Προβλεπτικές Πληροφορίες». 

Χάρη στη θεωρία της Διττότητας ( Doubling Theory) είναι τώρα δυνατόν να κατανοήσουμε την πρωταρχική σημασία της ελληνικής γλώσσας και του αλφαβήτου της που κωδικοποιούν στην εντέλεια τις αυστηρές, επιστημονικές έννοιες αυτής της θεωρίας.

Σήμερα, στο τέλος του Πλατωνικού ενιαυτού των 25.000 ετών, φθάσαμε και αποτελούμε αυτό το μέλλον των πολύ αρχαίων Ελλήνων, και αντιμετωπίζουμε στο ηλιακό μας σύστημα την αμείλικτη σύγκλιση των τριών ροών του Χρόνου σε μια μόνο ροή, και επομένως τον κίνδυνο να ζήσουμε δυσάρεστα δυναμικά, που έχουμε σπείρει εμείς οι ίδιοι όλες τις χιλιετίες.

dualself.blogspot.com

neesmaties.org

Ξυνολάχανο, ή αρμιά, ένα άριστο προβιοτικό!

Το λάχανο/επιστιμονική ονομασία Κράμβη η λαχανώδης η κεφαλωτή/Brassica oleracea var. capitata, είναι φυτό διετές, ποώδες και ανήκει στην οικογένεια των Κραμβοειδών.
Είναι από τα κυριότερα λαχανικά και καλλιεργείται σε όλες τις Εύκρατες περιοχές .
Τρώγεται είτε ωμό σε σαλάτες, είτε μαγειρεμένο, είτε σαν προβιοτικό όταν έχει υποστεί ζύμωση, το περίφημο ξυνολάχανο.
Η γνωστή λαχανοσαλάτα coleslaw/κόλσλο έχει προέλευση από την Ολλανδία.
Η λαχανόσουπα είναι ευρέως διαδεδομένη σε πολλές χώρες,
οι λαχανοντολμάδες είναι παραδοσιακό Ελληνικό πιάτο και μία λαχανόσουπα με μανιτάρια τρώγεται παραδοσιακά στη Πολωνία την παραμονή της πρωτοχρονιάς και την Ανάσταση.
Το λάχανο θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε και ως πολυβιταμίνη λόγω των βιταμινών που περιέχει.
Περιέχει βιταμίνη Κ,
βιταμίνη C,
βήτα καροτίνη,
Ω3 λιπαρά,
φυτικές ίνες και διάφορα άλλα φυτοθρεπτικά συστατικά, που βοηθούν στην καταπολέμηση διάφορων μορφών καρκίνου και λειτουργούν υποστηρικτικά στις βλάβες των αιμοφόρων αγγείων.
Το δε ξυνολάχανο είναι ένα από τα πολυτιμότερα προβιοτικά που θα μπορούσαμε να παρασκευάσουμε.
Το ξινολάχανο, γερμανικά Sauerkraut, παρασκευάζεται από λάχανο με αλάτι και συνδυάζεται με πάρα πολλά φαγητά και σαλάτες.
Είναι φαγητό του χειμώνα, που συνήθως τα παλιά χρόνια δεν υπάρχουν σαλάτες και είναι αποτέλεσμα ζύμωσης.
Ας παρακολουθήσουμε διάφορες τρόπους παρασκευής του
1ος τρόπος
1. Αφαίρεσε τα εξωτερικά φύλλα και στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας ένα κοφτερό μαχαίρι, κόψε το λάχανο στη μέση.
Κατόπιν, κόψε κάθε κομμάτι ξανά στη μέση, ώστε να έχεις ένα λάχανο κομμένο στα τέσσερα. Με την κομμένη πλευρά ακουμπισμένη στον πάγκο της κουζίνας σου, αφαίρεσε τον πυρήνα. Το υπόλοιπο θα το ψιλοκόψεις σε φέτες στο πάχος που προτιμάς, είτε οριζόντια είτε κάθετα, ανάλογα με το αν προτιμάς κοντές ή μακριές λωρίδες λάχανου.
2. Ζύγισε το λάχανό σου.
3. Αλάτισε το λάχανό σου.
Το αλάτι που θα προσθέσεις πρέπει να ανέρχεται περίπου στο 2% του συνολικού βάρους του λαχάνου.
Ανάλογα με το πόσο αλμυρό το θέλεις, μπορείς να αναπροσαρμόσεις αυτό το ποσοστό κάπου μεταξύ του 1,5% και του 2,5%.
Για παράδειγμα, αν το ψιλοκομμένο λάχανό σου ζυγίζει 2 κιλά, μπορείς να προσθέσεις περίπου 40 γραμμάρια αλάτι (το 2%).
Το θαλασσινό αλάτι κάνει μια χαρά τη δουλειά του, αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα αν θέλεις π.χ. να το αντικαταστήσεις με αλάτι Ιμαλαΐων.
4. Άπλωσε το αλάτι όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφα στο ψιλοκομμένο λάχανο.
Ζύμωσε απαλά το λάχανο μέχρι το αλάτι να πάει παντού και το λάχανο να αρχίσει να βγάζει υγρά.
Άφησέ το περίπου για 10 λεπτά ενώ προχωράς στο επόμενο βήμα.
5. Αποστείρωσε το βάζο αποθήκευσης.
Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις κάποιο ισχυρό απορρυπαντικό.
Ούτε να το βάλεις στο φούρνο.
Αρκεί να βράσεις λίγο νερό στο βραστήρα, να το ρίξεις στο βάζο σου και να το ανακινήσεις με προσοχή, ώστε να πάει παντού - για να μην καείς, κάνε αυτή τη δουλειά κρατώντας το βάζο με μια πετσέτα κουζίνας γιατί το γυαλί θα πάρει γρήγορα τη θερμοκρασία του βραστού νερού. Απόφυγε να χρησιμοποιήσεις μεταλλικό σκεύος, γιατί τα μέταλλα, π.χ. το αλουμίνιο,
ο χαλκός ή ο χιτοσίδηρος, αντιδρούν στο όξινο περιβάλλον που δημιουργείται κατά τη ζύμωση.
6. Άρχισε να τρίβεις δυνατά το λάχανό σου, μέχρι να απελευθερώσει τα υγρά του.
7. Πρόσθεσε λίγα μπαχαρικά.
Τώρα είναι η στιγμή, αν θέλεις, να προσθέσεις τα μπαχαρικά της επιλογής σου, όπως για παράδειγμα μπούκοβο ή σπόρους γλυκανίσου.
Ανακάτεψέ τα καλά να απλωθούν ομοιόμορφα στο λάχανο.
8. Γέμισε το δοχείο σου.
Ρίξε το ψιλοκομμένο λάχανο στο βάζο μέχρι να το γεμίσει εντελώς και να μην υπάρχουν κενά αέρος στο εσωτερικό του.
Για να το πετύχεις, σπρώξε το με το γουδοχέρι, ή με οποιοδήποτε άλλο εργαλείο που μπορεί να έχεις στην κουζίνας σου, προς τον πάτο του βάζου.
Φρόντισε όμως να αφήσεις ένα κενό περίπου 5 εκατοστών ανάμεσα στην επιφάνεια του μείγματος και το καπάκι - σε λίγο θα ανακαλύψεις το γιατί.
9. Συμπλήρωσε με ένα βαρίδι.
Κάλυψε με ένα ολόκληρο φύλλο λάχανου ή ένα μικρό πιατάκι την επιφάνεια του μείγματος με το οποίο έχεις γεμίσει το βάζο και μετά πρόσθεσε από πάνω ένα βαρίδι, όπως μια πέτρα που έχεις αποστειρώσει, βράζοντάς τη σε νερό για 10 λεπτά και αφήνοντάς τη να κρυώσει.
Για έξτρα γεύση, μπορείς επίσης να χρησιμοποιήσεις ως βαρίδι το ένα τέταρτο από ένα κρεμμύδι ή ένα μεγάλο κομμάτι καρότου.
10. Κλείσε καλά το βάζο.
Σφίξε το καπάκι έτσι ώστε να κλείσει αεροστεγώς.
11. Αποθήκευσε το βάζο.
Διάλεξε ένα δροσερό σημείο της κουζίνας όπου η θερμοκρασία κυμαίνεται γύρω στους 12-20 βαθμούς Κελσίου.
Δεν πρέπει να είναι χαμηλότερη γιατί μπορεί να μη γίνει η ζύμωση, αλλά ούτε και υψηλότερη γιατί τότε αυξάνεται ο κίνδυνος αλλοίωσης.
Φρόντισε το βάζο να μην εκτίθενται στο άμεσο ηλιακό φως, μια ασφαλής λύση είναι να βάλεις το  βάζο στο ντουλάπι της κουζίνας
Άφησέ το εκεί για δύο εβδομάδες.
12. Δοκίμασε το ξινολάχανό σου.
Αφού περάσουν οι δύο εβδομάδες, αφαίρεσε το καπάκι, το βαρίδι και το φύλλο λαχάνου και δοκίμασέ το.
Αν σε ικανοποιήσει η γεύση του, μετάφερέ το στο ψυγείο.
Αν θα το προτιμούσες πιο ξινό, αντικατέστησε το φύλλο και το βαρίδι με καινούρια και άφησέ το για λίγο καιρό ακόμα να ζυμωθεί στο ντουλάπι.
Στο ψυγείο, το λάχανο τουρσί μπορεί να διατηρηθεί έως και 12 μήνες.
botrini.gr

2ος τρόπος
Το λάχανο είναι το φυσικό “σαπούνι” για τον οργανισμό μας.
Αυτή είναι μια από τις πολλές ιδιότητες που έχει, αλλά είναι και η πιο σημαντική.
Tο λάχανο δε τουρσί, η γνωστή μας αρμιά, το λάχανο δηλαδή που έχει περάσει από μια διαδικασία φυσικής ζύμωσης, γίνεται το καλύτερο φυσικό προβιοτικό το οποίο περιέχει όλες εκείνες τις ιδιότητες που χρειάζεται ο οργανισμός για να αποτοξινωθεί.
Το θαλασσινό αλάτι μέσα στο νερό και το λάχανο, ενθαρρύνουν την ανάπτυξη των ωφέλιμων βακτηρίων.
Το λάχανο τουρσί, λοιπόν, είναι ένας παραδοσιακός τρόπος συντήρησης του λάχανου που μέσα στην άλμη αποκτά καταπληκτική γεύση και χρησιμοποιείται είτε κατευθείαν σε σαλάτα είτε στην μαγειρική.
Το λάχανο για να γίνει τουρσί θέλει το χρόνο του, που κυμαίνεται από 10 μέρες έως ένα μήνα …ανάλογα τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.
Αν το βιαζόμαστε μπορούμε να φτιάξουμε την άλμη που θα βουτήξουμε το λάχανο με χλιαρό νερό και να φυλάξουμε το δοχείο σε ζεστό περιβάλλον.
Σε ψυχρό περιβάλον η ζύμωση αργεί, ίσως και περισσότερο από μήνα.
Το λάχανο τουρσί είναι ιδανικός μεζές, γίνεται ωραιότατη σαλάτα, με λάδι και λεμόνι ή λάδι και λευκό ξύδι και λίγο κόκκινο πιπέρι ή μπούκοβο.
Οι παλιές νοικοκυρές φτιάχναν τις περίφημες αρμιόπιτες με ψιλοκομένο λάχανο τουρσί και εννοείται πως με τα φύλλα από το λάχανο τουρσί γίνονται με μεγάλη επιτυχία και οι υπέροχοι παραδοσιακοί λαχανοντολμάδες, οι λαχανοσαρμάδες όπως τους λέμε εμείς εδώ επάνω.
Η μέθοδος για να φτιάξει κανείς αρμιά είναι απλή.
Η μόνη δυσκολία είναι να πετύχει η αναλογία νερού και αλατιού.
Μετά όλα γίνονται σχεδόν μόνα τους.
Χρειάζεται υπομονή και ο χρόνος και η φύση θα κάνουν όπως πάντα σωστά τη δουλειά τους…
Ετοιμαστείτε λοιπόν να εντριφήσουμε μαζί στα μυστικά της αρμιάς αφού προμηθευτείτε ένα ωραιότατο λάχανο, ή και περισσότερα, από την λαϊκή και ένα πλαστικό βαρελάκι ή έναν πλαστικό κουβά.
Τι θα χρειαστείτε:
1 λάχανο
Νερό
Αλάτι χοντρό
Δυο λεμόνια κομμένα στη μέση
Πώς θα το φτιάξετε:
Προμηθετείτε τα λάχανα από την λαική αγορά.
Αν θέλετε το λάχανο τουρσί μόνο για σαλάτα και μαγείρεμα, ζητήστε από τόν παραγωγό να σας διαλέξει ένα σφιχτό λάχανο.
Αν θέλετε να φτιάξετε λαχανοντολμάδες ζητήστε απλά ένα λάχανο πιο αφράτο, κατάλληλο για λαχαντολμάδες.
Καθαρίστε το λάχανο από τα εξωτερικά φύλλα αν είναι βρώμικα ή στραπατσαρισμένα.
Με ένα κοφτερό μαχαίρι κάντε μια βαθειά τρύπα εκεί ακριβώς όπου είναι το κοτσάνι.
Γεμίστε την τρύπα με χοντρό αλάτι και αφήστε το λάχανο στην άκρη.
Ετοιμάστε ένα διάλυμα νερού αλατιού σε αναλογία ένα κουτάλι της σούπας χοντρό αλάτι για κάθε ένα λίτρο νερού και αναδεύστε ώσπου να λιώσει τελείως το αλάτι.
Τοποθετείστε το λάχανο μέσα στον κουβά και προσθέστε την αλμύρα και τα λεμόνια αφού τα κόψετε στη μέση.
Καθώς ρίχνετε το αλατόνερο, φροντίστε ώστε να σκεπάζει το λάχανο.
Είναι καλό να τοποθετήσετε ένα πιάτο και από πάνω ένα βάρος έτσι ώστε τα λάχανα να είναι συνεχώς βυθισμένα στην άρμη.
Κάθε δύο με τρεις μέρες φροντίστε να ανακατεύετε την άρμη πολύ καλά και αυτό μέχρι να ωριμάσει το τουρσί.
Προσοχή η διαδικασία της ανάδευσης είναι βασική προϋπόθεση για να έχει επιτυχία η προσπάθειά σας.
Θα καταλάβετε ότι το τουρσί είναι έτοιμο όταν τα φύλλα έχουν μαλακώσει και αρχίζουν να γίνονται διάφανα όπως περίπου γίνονται τα φύλλα του φρέσκου λάχανου όταν τα ζεματάμε για τους ντολμάδες.
Το ζουμί που προκύπτει από το τη άλμη και το λάχανο, είναι όπως είπαμε φυσικό προβιοτικό και παλιά, κάποιοι ακόμα και σήμερα, το κατανάλωναν σαν ρόφημα, ή θεράπευαν στομαχόπονους, παθήσεις το εντέρου και ήταν ένα και ένα για να συνέλθει κανείς από φαγοπότι, μεθύσι και νυχτερινή κραιπάλη.
Το τουρσί έμπαινε σε μεγάλο ξύλινο βαρέλι, το καδί, όπως το έλεγαν, το οποίο χωρούσε αρκετά λάχανα.
Στο κάτω μέρος του καδιού υπήρχε μια κάνουλα. ...
Κατά διαστήματα άνοιγαν την κάνουλα και αφηναν το ζουμί να τρέξει και το ξαναέριχναν πάλι από πάνω.
Η διαδικασία συνεχίζονταν ώσπου να ωριμάσει το τουρσί
ixomageiremata.gr

3ος τρόπος
Ξινολάχανο
Υλικά
1 μεγάλο λάχανο
60 γρ. αλάτι χοντρό, καθαρό, θαλασσινό
Χρόνος προετοιμασίας: 20 μέρες
Εκτέλεση
Αφαιρέστε από το λάχανο τα σκληρά εξωτερικά φύλλα και πετάξτε τα.
Χωρίστε το στη μέση, κόψτε κι αφαιρέστε το κοτσάνι.
Αφαιρέστε και κρατήστε μερικά μεγάλα φύλλα.
Κόψτε το υπόλοιπο λάχανο σε λεπτές λωριδίτσες.
Ζυγίστε το έτσι κομμένο και για κάθε 2 1/2 κιλά, λογαριάστε 60 γρ. αλάτι.
Βάλτε το σ' ένα μπολ, πασπαλίστε το με το αλάτι και τρίψτε το ελαφρά με τα χέρια, να πάει παντού.
Αφήστε το να σταθεί 5'.
Το αλάτι θα τραβήξει τα υγρά και θα μαράνει το λάχανο.
Έτσι θα σχηματιστεί άλμη.
Σ' ένα βαθύ, πήλινο ή γυάλινο σκεύος (όχι μεταλλικό), στρώστε τα φύλλα του λάχανου που κρατήσατε και στοιβιάστε επάνω λίγο, λίγο το ψιλοκομμένο και μαραμένο λάχανο, πιέζοντας και πατώντας το μ' ένα γουδοχέρι, όσο καλύτερα μπορείτε.
Αν θέλετε, βάλτε ενδιάμεσα μερικούς κόκκους πιπέρι ή κόκκους γιουνίπερου.
Αφήστε ένα περιθώριο 8 εκ. περίπου από το χείλος τους σκεύους.
Βάλτε στη επιφάνεια του λάχανου ένα κομμάτι τουλπάνι και καλύψτε μ' ένα πιάτο που να χωράει στο σκεύος ίσα - ίσα.
Τυλίξτε τις άκρες του τουλπανιού επάνω από το πιάτο και να βγαίνει η άλμη 5 εκ. επάνω από αυτό.
Δεν πρέπει να είναι μεταλλικό.
Βάλτε ένα πλατύ γυάλινο βάζο, γεμάτο νερό.
Αν δεν έχει αρκετή άλμη στην επιφάνεια, βάλτε έξτρα, που θα φτιάξετε διαλύοντας 1 1/2 κουταλιά αλάτι σε 1 λίτρο βραστό νερό.
Κρυώστε τη σε θερμοκρασία δωματίου πριν τη χρησιμοποιήσετε.
Αφήνοντας την άλμη να περισσεύει επάνω από το πιάτο, γίνεται πιο εύκολα η αφαίρεση του αφρού.
Ύστερα από μια βδομάδα, αφαιρέστε μ' ένα κουτάλι τον αφρό που σχηματίστηκε στην επιφάνεια από τη ζύμωση, καθαρίζοντας και τα τοιχώματα του σκεύους μ' ένα καθαρό ύφασμα.
Αν το τουλπάνι έχει λερωθεί από αφρούς, αφαιρέστε το μαζί με το πιάτο κι αντικαταστήστε τα με καθαρά.
Καθαρίζετε τον αφρό από το λάχανο μέρα παρά μέρα, επαναλαμβάνοντας την ίδια διαδικασία, ώσπου να ολοκληρωθεί η ζύμωση και να μη βγαίνει καθόλου αφρός.
Σ' αυτό το σημείο, το ξινολάχανο είναι έτοιμο.
Κλεισμένο αεροστεγώς με πλαστική μεμβράνη στο ψυγείο, σε θερμοκρασία 4 βαθμών Κελσίου, διατηρείται 2 μήνες.
Για να το διατηρήσετε περισσότερο, βάλτε το σε κατσαρόλα και ζεστάνετέ το ως το σημείο βρασμού, ανακατεύοντας συνεχώς.
Βάλτε το σε αποστειρωμένα βάζα πιέζοντάς το, να γεμίσει τα βάζα καλά, αφήνοντας μια απόσταση από το χείλος του βάζου, 3 εκ.
Κλείστε και βράστε τα 15' - 20', ανάλογα με το μέγεθος των βάζων.
Η καλύτερη ποιότητα ξινολάχανου, επιτυγχάνεται σε θερμοκρασία 24 βαθμών Κελσίου και η ζύμωση ολοκληρώνεται σε 3 εβδομάδες.
Στους 20 βαθμούς Κελσίου, η διάρκεια της ολοκλήρωσης, επιτελείται σε 4 εβδομάδες, στους 18 βαθμούς Κελσίου, σε 5 και στους 16 βαθμούς Κελσίου σε 6 εβδομάδες.
Σε θερμοκρασία πάνω από 24 βαθμούς Κελσίου, μπορεί να γίνει γρηγορότερα ή να καταστραφεί.

να ξέρουμε ν' αποκοιμιόμαστε! (3)

-Τι σημαίνει το να "αποκοιμιόμαστε" σωστά; 
-Είναι ο διττός σου εαυτός εκείνος που ασχολείται μαζί σου κατά τη διάρκεια των ονείρων σου.

Οφείλεις λοιπόν σε πρώτη φάση να του εκθέσεις όλα τα προβλήματα που σε απασχολούν...

Εκείνος δεν σε βλέπει, ούτε σε ακούει...
Δεν ξέρει τίποτα για σένα...
Το σώμα σου ανασυγκροτεί και δίνει όλες τις πληροφορίες στον διττό σου, όταν εκείνος έρχεται μέσα σου ενώ κοιμάσαι...
Μετά αποκοιμιέσαι ζητώντας του τις λύσεις...
Δεν χρειάζεται να καταλάβεις.
Το μωρό δεν ζητά να καταλάβει. 
Έχει πλήρη εμπιστοσύνη στους γονείς του και αποκοιμιέται ξέροντας ότι όταν ξυπνήσει, θα έχει τις απαραίτητες πληροφορίες, για να ζήσει καλά.
Αν διαθέτουμε αυτή την εμπιστοσύνη και την βεβαιότητα, θα έχουμε την καλύτερη δυνατή λύση στα προβλήματά μας.
Εάν κατά τη διάρκεια των ονείρων, έχεις το χρόνο να χρονοτριβήσεις σε έναν άλλο χρόνο, μπορείς να μελετήσεις τις μελλοντικές σου δυνατότητες και στη συνέχεια να υλοποιήσεις την καλύτερη. 
Τώρα σε κάθε στιγμή ζεις το μέλλον που σου φαίνεται καλύτερο στο δικό σου χρόνο και το υλοποιείς ενστικτωδώς...

dualself

3

μόνο το άτομο μπορεί να τα καταφέρει...

....Είδα μάζες ανθρώπων να τριγυρνάνε στους διαδρόμους των οργανισμών, να κατακλύζουν τα 'open space' ή να ζουν αμπαρωμένοι σε στενόχωρα γραφεία, σαν κυψέλες εντόμων.
   "Αυτές είναι σκιές, τίποτα μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να μεταμορφώσει αυτή την ανθρωπότητα, να τη ρυμουλκήσει προς ένα νέο είδος. 
Μόνο μια 'Προσωπική Επανάσταση' θα μπορέσει να αναποδογυρίσει τον τρόπο σκέψης... εκατομμυρίων αντρών και γυναικών, παγιδευμένων στον υπνωτικό τους λήθαργο".
   ..."'Όταν σε επιλέγουν, σημαίνει ότι βρίσκεσαι κάτω από τα όρια της αξιοπρέπειας...ο άνθρωπος 'ονειρεύεται' τη δουλειά του και την επιλέγει ακολουθώντας το στόχο του, την προτίμησή του".
   "Η εξέλιξη της μάζας είναι αδύνατη! 
Καμία επανάσταση ή ιδεολογία δεν μπορεί να τα καταφέρει...
Η φυγή είναι για λίγους...
Μόνο το άτομο μπορεί να τα καταφέρει..".
   "Εκείνο το πλήθος που βλέπεις δεν είναι έξω από σένα. 
Είναι η παρακμή σου. 
Εκείνοι οι άνθρωποι, απογοητευμένοι από τον πόνο και το άγχος του ανταγωνισμού, είναι σκόρπια συντρίμμια του Είναι σου, η αντανάκλαση της απόγνωσης που έχεις μέσα σου".
   ..........
   "Μπορείς να κάνεις κάτι μόνο για τον εαυτό σου!.
Αυτοί είσαι εσύ!...
Η αλλαγή σου θα μεταμορφώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα...
Εάν θέλεις να σταματήσει αυτή η τυραννία, να αλλάξει η ανθρωπότητα, θεράπευσε τον εαυτό σου!"
   Σύμφωνα με τον Dreamer, η μοναδική δυνατότητα της ανθρωπότητας, ο μοναδικός τρόπος για να εξελιχθεί, είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου ανθρώπου. 
"Αυτή είναι η μόνη σωτηρία της μάζας". 
Ο άνθρωπος είναι ακόμα ένα μεταβατικό όν, με ατελή ψυχολογία. 
Η εξέλιξη του είδους ταξιδεύει προς την ακεραιότητα, πρέπει να επιτευχθεί από μέσα προς τα έξω μέσα από μια διαδικασία ενοποίησης που δεν μπορεί να επιβληθεί. 
Για τον λόγο αυτό απέτυχαν όλα τα παλιά συστήματα. 
Πόλεμοι και επαναστάσεις δεν τα κατάφεραν....
   "Το επόμενο βήμα εξέλιξης του ανθρώπου δεν μπορεί να γίνει στο ιστορικό μέλλον, αλλά σε έναν 'άχρονο' χρόνο, σε ένα κάθετο μέλλον".
   ...................
   "Οι οργανισμοί του μέλλοντος θα είναι Σχολές του Είναι"...
   "Ο συνηθισμένος άνθρωπος νομίζει ότι η Ζωή είναι το αίτιο και αυτός το αποτέλεσμα. 
Μόνο μια εργασία πάνω στο Είναι, μπορεί να αναποδογυρίσει αυτή την ολέθρια οπτική του κόσμου... 
Μια εργασία ανασκαφής, μια εργασία απαλοιφής των υπολειμμάτων και των μολύνσεων..."

apothnarxhtheoi

Η φωτογραφία είναι πολύ cool - σε κάποια παραλία το μακρινό 1970...

Σε κάποια παραλία το μακρινό 1970. 
Δεν υπήρχαν τατουάζ, 
δεν υπήρχαν πλαστικά,
στα σώματα των ανθρώπως δεν πλεόναζε το λίπος...
Δεν υπάρχουν ξαπλώστρες, 
δεν υπήρχαν ομπρέλες,
δεν υπήρχαν γυαλιά ηλίου, 
δεν υπήρχαν αντιλιακά,
δεν υπήρχαν κινητά,
οι άνθρωποι μιλούσαν,
ο ουρανός ήταν γαλάζιος, χωρίς άσπρες γραμμές...
Δεν υπήρχε τίποτα και όμως υπήρχαν τα πάντα!!!

𝗗𝗮𝗺𝗻, 𝗧𝗵𝗮𝘁'𝘀 𝗔𝗺𝗮𝘇𝗶𝗻𝗴!