Ο Pieter Ten Hoopen καταγράφει ιστορίες αγάπης ανάμεσα σε ζευγάρια και οικογένειες που έχουν πληγεί από την παγκόσμια προσφυγική κρίση

Ο πρεσβευτής της Nikon Pieter Ten Hoopen καταγράφει ιστορίες αγάπης ανάμεσα σε ζευγάρια και οικογένειες που έχουν πληγεί από την παγκόσμια προσφυγική κρίση

Στο νέο του φωτογραφικό εγχείρημα, ο πρεσβευτής της Nikon Pieter Ten Hoopen αποκαλύπτει συγκλονιστικές ιστορίες αγάπης ανάμεσα σε ζευγάρια και οικογένειες που έχουν πληγεί από τη σημερινή παγκόσμια προσφυγική κρίση.
Ο Pieter ταξίδεψε σε Τουρκία και Μεξικό για να καταγράψει την αδιάκοπη αγάπη και τη δύναμη των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Ο στόχος του είναι να ξεπεραστούν τα στερεότυπα και το κοινωνικό στίγμα που συνοδεύει τους πρόσφυγες, με την αφήγηση των προσωπικών τους ιστοριών αγάπης, κάτι με το οποίο μπορεί να ταυτιστεί ο καθένας, και το πώς χρησιμοποίησαν αυτές τις σχέσεις για να προχωρήσουν σε ένα καλύτερο μέλλον.
Είτε για περιβαλλοντικούς, πολιτικούς, οικονομικούς ή πολιτισμικούς λόγους, σήμερα ο αριθμός των εκτοπισμένων προσφύγων είναι μεγαλύτερος από ποτέ. Αυτή τη στιγμή σε όλο τον κόσμο υπάρχουν 68,5 εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Μεταξύ αυτών, περίπου 25,4 εκατομμύρια είναι πρόσφυγες και πάνω από τους μισούς πρόσφυγες είναι κάτω των 18 ετών1.
Εξοπλισμένος με τη φωτογραφική μηχανή Nikon D850 και την mirrorless Z 7 καθώς και τους φακούς NIKKOR, ο Pieter θέλησε να καταγράψει την κρίση με έναν διαφορετικό τρόπο, για να παρουσιάσει τους ανθρώπους ως άτομα, όχι ως στατιστικά στοιχεία.

Από μια διαφορετική οπτική γωνία
Ο Pieter, διάσημος για το βραβευμένο του φωτορεπορτάζ και τις ιστορίες του, πάντα δουλεύει σε προσωπικά έργα για τα οποία τον διακατέχει πάθος, εστιάζει, δηλαδή, στην ανθρωπιστική κρίση και στον πόλεμο.

https://www.unhcr.org/figures-at-a-glance.html

Όπως σχολιάζει: «Σήμερα, όπως γίνεται η καταγραφή των προσφύγων, οι άνθρωποι συχνά καταλήγουν να γίνονται απλώς αριθμοί, στατιστικά στοιχεία. Εγώ ήθελα να δείξω μια διαφορετική άποψη. Τι σημαίνει για τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και γιατί; Πώς μπορούμε να καταλάβουμε τι έχουν βιώσει αυτοί οι άνθρωποι; Ένα από τα πιο ουσιώδη πράγματα που έχουμε όλοι είναι η αγάπη, επομένως θέλησα να δημιουργήσω μια ιστορία γύρω από την αγάπη, για το πώς είναι η κινητήρια δύναμη που δίνει θετική διάθεση στη ζωή μας, που μας δίνει ελπίδα και μας βοηθά να ξεπεράσουμε κάθε δύσκολη στιγμή.»

Αναζητώντας καταφύγιο
Το project του Pieter ξεκίνησε με την καταγραφή της ζωής των μεταναστών που εγκατέλειψαν τη Συρία και βρήκαν προστασία στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και των προσφύγων από τα περίφημα μεταναστευτικά καραβάνια που φεύγουν από την Κεντρική Αμερική και κινούνται προς τα σύνορα ΗΠΑ και Μεξικό. Είτε φωτογραφίζοντας κυνηγημένα ζευγάρια από αντίπαλες συμμορίες, είτε γονείς που ελπίζουν να εξασφαλίσουν ένα ασφαλές σπίτι για τα παιδιά τους, ο Pieter με τις εικόνες του αποτυπώνει τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής των προσφύγων, αλλά και τη σπουδαιότητα της στοργής και των ανθρώπινων σχέσεων.
Ο Pieter σχολιάζει: «Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχω φωτογραφίσει εγκαταλείπουν τα σπίτια τους λόγω της φτώχειας, της βίας, της πολιτικής καταπίεσης ή της κλιματικής αλλαγής. Μάλιστα με εκπλήσσει το πόσο ανοιχτά μιλούν για την αγάπη. Είναι άνθρωποι που έχουν βιώσει πολύ δύσκολες καταστάσεις, τις οποίες εμείς οι Δυτικοί συχνά δεν μπορούμε να καταλάβουμε, και που στηρίζονται στην αγάπη και στις σχέσεις για να φτάσουν στον τελικό τους στόχο. Για αυτούς, η αγάπη είναι μέσο επιβίωσης, ίσως μάλιστα το ισχυρότερο.»

Ο εξοπλισμός
Στη διάρκεια του ταξιδιού του, ο Pieter χρησιμοποίησε την D850, για την ταχύτητα, την υψηλή ανάλυση και την ευαισθησία της στο φως για να φωτογραφίσει προσωπικές στιγμές, σε συνδυασμό με τη νέα φωτογραφική μηχανή Z 7 mirrorless για βιντεοσκόπηση. Για να συνοδεύσει τις φωτογραφικές μηχανές, ο Pieter ήταν επίσης εξοπλισμένος με τον φακό AF-S NIKKOR 28mm f/1.4E ED.
Όπως σχολιάζει: «Η D850 είναι μία από τις αγαπημένες μου μηχανές και είναι ιδανική για να φωτογραφίζω στιγμές. Χρησιμοποιώ δύο μηχανές όταν είμαι έξω και αφήνω μία στο ξενοδοχείο για εφεδρική. Είχα επίσης την ευκαιρία να δοκιμάσω την Ζ 7, κάτι που για μένα ήταν πραγματικά πρωτόγνωρη εμπειρία. Όταν δουλεύω πρέπει να περπατάω πολύ, να τρέχω και να πηδάω, οπότε η πανάλαφρη Ζ 7 ήταν ιδανική για τη δουλειά μου. Χάρη στο ψηφιακό σκόπευτρο, αυτό που βλέπω μέσα από τον φακό είναι αυτό που τελικά αποτυπώνεται, γι’ αυτό και είναι τόσο εύκολη η χρήση της όταν κινούμαι.»

Το πρόγραμμα Europe Special Project της Nikon
Το πρόγραμμα Europe Special Project της Nikon προσφέρει στους πρεσβευτές της Nikon, δηλαδή σε ταλαντούχους φωτογράφους από όλη την Ευρώπη, με σημαντική επιρροή, να υλοποιήσουν το έργο των ονείρων τους. Το πρόγραμμα ανήκει στο πλαίσιο της συνεχούς αποστολής της Nikon να στηρίζει φωτογράφους που εμπνέουν με το έργο τους, παρέχοντάς τους μια πλατφόρμα για να αναλαμβάνουν έργα που τους ενθουσιάζουν, δημιουργώντας παράλληλα μια κοινότητα εικαστικών καλλιτεχνών που φιλοδοξούν να κάνουν κάτι διαφορετικό.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το εγχείρημα του Pieter, επισκεφτείτε τη σελίδα: Ειδικό έργο.
Ο εξοπλισμός
Για αυτό το εγχείρημα, ο Pieter χρησιμοποίησε τον ακόλουθο εξοπλισμό:
⦁ Φωτογραφική μηχανή:
D850
Z 7
⦁ Φακοί:
AF-S NIKKOR 28mm f/1.4E ED
AF-S NIKKOR 35mm f/1.4G

Λίγα λόγια για τον Pieter:
Ο Pieter Ten Hoopen είναι ένας έμπειρος και διεθνώς αναγνωρισμένος φωτογράφος και σκηνοθέτης από τη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Χάρη στη δουλειά του, η οποία εναλλάσσεται μεταξύ εκδοτικών, προσωπικών και πιο εμπορικών έργων, έχει σειρά σταθερών πελατών, μεταξύ των οποίων βρίσκονται ονόματα όπως New Yorker, New York Times Magazine, Le monde, Plan international.

ntina

Ο εγκέφαλός μας χρειάζεται περισσότερη δύναμη για να ξεχάσει παρά για να θυμηθεί!

Μια νέα αμερικανική μελέτη ανοίγει τον δρόμο για το «σβήσιμο» των επώδυνων αναμνήσεων όπως οι τραυματικές εμπειρίες.

Ο εγκέφαλός μας κουράζεται περισσότερο για να ξεχάσει παρά για να θυμηθεί κάτι! Αυτό ανακάλυψαν ερευνητές του The University of Texas at Austin μέσω νευροαπεικόνισης, όπως ανέφεραν σε δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση Journal of Neuroscience.

«Αδειάζοντας» τις κακές αναμνήσεις
Τα ευρήματα μαρτυρούν ότι προκειμένου να ξεχάσουμε μια ανεπιθύμητη εμπειρία, χρειάζεται να επικεντρώσουμε περισσότερο την προσοχή μας σε αυτή. «Πιθανότατα θέλουμε να ξεφορτωθούμε αναμνήσεις που πυροδοτούν δυσπροσάρμοστες συμπεριφορές, όπως είναι οι τραυματικές εμπειρίες, έτσι ώστε να μπορούμε να ανταποκριθούμε στις νέες εμπειρίες με καλύτερο τρόπο» σημείωσε ο Jarrod Lewis-Peacock , κύριος συγγραφέας της νέας μελέτης, επίκουρος καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Οστιν και πρόσθεσε: «Δεκαετίες έρευνας έχουν δείξει πως έχουμε την ικανότητα να ξεχνούμε κάτι εκουσίως, ωστόσο το πώς το καταφέρνει αυτό ο εγκέφαλός μας παραμένει ακόμη σε μεγάλο βαθμό μυστήριο. Μόλις κατανοήσουμε αυτή τη διαδικασία και βρούμε τρόπους για να την ελέγξουμε, θα είμαστε σε θέση να σχεδιάσουμε θεραπείες ώστε να βοηθούμε ασθενείς που θέλουν να «διώξουν» τις ανεπιθύμητες αναμνήσεις τους».

Οι αναμνήσεις μας δεν είναι στατικές.
Πρόκειται για δυναμικές «κατασκευές» του εγκεφάλου που συνεχώς ανανεώνονται, τροποποιούνται και αναδιοργανώνονται μέσω της εμπειρίας.
Ο εγκέφαλός μας θυμάται συνεχώς και ξεχνά πληροφορίες ασταμάτητα – και ο κύριος όγκος αυτής της διαδικασίας λαμβάνει χώρα αυτόματα κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Τα μέτρια επίπεδα δραστηριότητας σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου φαίνεται ότι είναι το «κλειδί» για να… ξεφορτωθούμε τις κακές αναμνήσεις, όπως είδαν οι ερευνητές του University of Texas at Austin

Διαφορετικές εγκεφαλικές περιοχές στο επίκεντρο
Σε ό,τι αφορά το να ξεχνάμε από πρόθεση, προηγούμενες μελέτες έχουν επικεντρωθεί στο να εντοπίσουν «hotspot» δραστηριότητας στις δομές του εγκεφάλου που συνδέονται με τον έλεγχο, όπως είναι ο προμετωπιαίος φλοιός, αλλά και στις δομές που συνδέονται με τη μακροπρόθεσμη μνήμη, όπως ο ιππόκαμπος.
Η τελευταία μελέτη όμως επικεντρώνεται σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου και συγκεκριμένα στις περιοχές εκείνες που σχετίζονται με την αισθητηριακή και την αντιληπτική μνήμη – πρόκειται συγκεκριμένα για την κοιλιακή περιοχή του κροταφικού φλοιού – καθώς και στα μοτίβα δραστηριότητας σε αυτές τις περιοχές τα οποία συνδέονται με τις αναπαραστάσεις σύνθετων οπτικών ερεθισμάτων.
Οι ερευνητές, χρησιμοποιώντας νευροαπεικόνιση προκειμένου να παρακολουθήσουν τα μοτίβα εγκεφαλικής δραστηριότητας, έδειξαν σε μια ομάδα υγιών ενηλίκων εικόνες από διαφορετικά τοπία και πρόσωπα.
Έδωσαν οδηγία στους εθελοντές είτε να θυμούνται είτε να ξεχνούν την κάθε εικόνα.

«Κλειδί» τα μέτρια επίπεδα δραστηριότητας
Τα ευρήματά τους επιβεβαίωσαν ότι οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα του ελέγχου σχετικά με το τι ξεχνούν καθώς και ότι η επιτυχημένη εκούσια διαδικασία της… λησμονιάς απαιτούσε μέτρια επίπεδα εγκεφαλικής δραστηριότητας στις περιοχές της αισθητηριακής και αντιληπτικής μνήμης – σε κάθε περίπτωση πάντως υψηλότερα επίπεδα εγκεφαλικής δραστηριότητας σε σύγκριση με τη διαδικασία της… θύμησης. «Τα μέτρια επίπεδα εγκεφαλικής δραστηριότητας είναι ζωτικής σημασίας σε ό,τι αφορά αυτόν τον μηχανισμό που συνδέεται με την ικανότητα του να ξεχνάμε. Αν η εγκεφαλική δραστηριότητα είναι πολύ ισχυρή, η ανάμνηση θα ενισχυθεί. Αν είναι πολύ αδύναμη, το άτομο δεν θα μπορεί να τροποποιήσει την ανάμνηση» εξήγησε η Tracy Wang , πρώτη συγγραφέας της νέας μελέτης, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο  University of Texas at Austin
Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε επίσης ότι οι συμμετέχοντες έτειναν να ξεχνούν περισσότερο εικόνες τοπίων σε σύγκριση με εικόνες προσώπων.
Και αυτό διότι, όπως υπογράμμισαν, οι φωτογραφίες προσώπων φέρουν πολύ πιο έντονες συναισθηματικές πληροφορίες.

Με «όπλο» τη νευροανάδραση
«Αρχίζουμε να μαθαίνουμε πώς αυτοί οι μηχανισμοί στον εγκέφαλό μας αποκρίνονται σε διαφορετικούς τύπους πληροφοριών και απαιτούνται πολύ περισσότερες μελέτες προτού κατανοήσουμε με ποιον τρόπο θα μπορέσουμε να ενεργοποιούμε την ικανότητά μας να ξεχνάμε» είπε ο καθηγητής Jarrod Lewis-Peacock, ο οποίος έχει ξεκινήσει μια νέα μελέτη με χρήση νευροανάδρασης προκειμένου να καταγράψει πόση προσοχή δίνουν οι άνθρωποι σε συγκεκριμένους τύπους αναμνήσεων.
Η νευροανάδραση είναι μια καινοτόμος και ελπιδοφόρα μέθοδος, η οποία υπόσχεται να βοηθήσει στην κατεύθυνση της αντιμετώπισης παθολογιών που σχετίζονται με δυσλειτουργίες του εγκεφάλου.
Στη μέθοδο αυτή χρησιμοποιείται κατάλληλος ηλεκτροεγκεφαλογραφικός εξοπλισμός ο οποίος καταγράφει άμεσα την ηλεκτροεγκεφαλική δραστηριότητα του ατόμου και την ίδια στιγμή του παρέχει μια απλή μέθοδο για να μάθει τι συμβαίνει στον εγκέφαλό του και πώς μπορεί να το τροποποιήσει και να το διορθώσει προς την επιθυμητή κατεύθυνση.
«Τα νέα μας ευρήματα ανοίγουν τον δρόμο για μελλοντικές μελέτες σχετικά με το πώς επεξεργαζόμαστε και τελικώς το πώς απαλλασσόμαστε από τις πολύ ισχυρές συναισθηματικές αναμνήσεις ο οποίες μπορούν να έχουν μεγάλη επίδραση στην υγεία και την ευζωία μας» κατέληξε ο dr Jarrod Lewis-Peacock

πηγές:
tovima.gr
news.utexas.edu
jneurosci.org

Erik Satie - the trois gymnopédies

Ο Erik Satie, πρωτότοκος γιός του Jules Alfred Satie και της Jane Leslie Anton, γεννήθηκε στο «Honfleur του Καλβαντός στη Νορμανδία , στη συνοικία Πον Λεβέκ, στις 17 Μαϊου 1866…» σύμφωνα με τα ίδια του τα λόγια όπως αναφέρονται σε κείμενό του.Και παρακάτω γράφει:«Η Honfleur είναι μια μικρή πόλη που βρέχεται συγχρόνως -και πανθομολογουμένως- απο τα ποιητικά νερά του Σηκουάνα και τα μανιασμένα κύματα της Μάγχης»
Το 1870 λόγω οικονομικών προβλημάτων η οικογένεια μετακομίζει στο Παρίσι.
Δύο χρόνια μετά η μητέρα του πεθαίνει και ο Erik μαζί με τον αδελφό του Κόνραντ, ξαναγυρίζει στο Honfleur να ζήσει με τον παππού και τη γιαγιά του.
To 1878, τα δύο αδέλφια επιστρέφουν στο Παρίσι, στον πατέρα τους.
Δυστυχώς τον επόμενο χρόνο εκείνος ξαναπαντρεύεται με μια γυναίκα που ο μικρός Ερίκ αντιπαθούσε.
Στο σχολείο οι επιδόσεις του δεν ήταν καλές.
Το 1879 μπαίνει στο Κονσερβατουάρ του Παρισιού αλλά και εκεί οι επιδόσεις του ήταν μέτριες.
Εκείνο που τον ευχαριστούσε ήταν το διάβασμα και η λογοτεχνία.
Ο Hans Christian Andersen ήταν και παρέμεινε σε όλη του τη ζωή ο αγαπημένος του συγγραφέας.
Παρ’ όλο που ο Erik Satie απορρίφθηκε από κάποιους μουσικούς της εποχής του που παρεξήγησαν το μη συμβατικό ύφος,την εκκεντρικότητα και την ελαφράδα των έργων του, αντιπροσωπεύει το πρώτο οριστικό ρήγμα με τον γαλλικό Ρομαντισμό του 19ου αιώνα και είναι πρόδρομος μεταγενέστερων ρευμάτων στην τέχνη όπως ο μινιμαλισμός, ο σουρεαλισμός και η επαναληπτική μουσική.
Εργάστηκε για να απαλλάξει τη μουσική από την επιτήδευση και τον συναισθηματισμό, βασικά στοιχεία του Ρομαντισμού, και να αναδείξει έτσι την βαθύτερη ουσία της.
Απορρίπτοντας τα μεγαλειώδη αισθήματα και νοήματα, παντρεύει τη ζωή και την τέχνη σε ένα παράξενο αλλά ενιαίο σύνολο.
Η μουσική του είναι στενά συνδεδεμένη με τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό όπως φαίνεται και από τους τίτλους που έχουν μερικά έργα του: Trois morceaux en forme de poire ή Embryons Desseches.
Το μπαλέτο του “Παρέλαση” περιέχει κομμάτια γραμμένα για γραφομηχανές, σειρήνες, προπέλες αεροπλάνων, τηλέγραφο και έναν τροχό λοταρίας.
Έχει ενδιαφέρον να αναφερθεί ότι στις σημειώσεις του Guillaume Apollinaire για το πρόγραμμα της Παρέλασης χρησιμοποιείται για πρώτη φορά η λέξη “Σουρεαλισμός”.
Σε πρώιμα κομμάτια για πιάνο, όπως τα Τρεις Σαραμπάντες -το 1877 και Τρεις Γυμνοπαιδίες -το 1888 χρησιμοποιεί νεωτεριστικές για την εποχή του συγχορδίες που τον καθιστούν πρωτοπόρο της αρμονίας καθώς και στοιχεία από την τζαζ πολύ πριν από τον Igor Stravinsky και άλλους μουσικούς.
Ο Erik Satie δεν έγραψε ποτέ μεγάλα συμφωνικά έργα ή όπερες.
Χαρακτηριστικό της μουσικής του, αλλά και των γραπτών του, ήταν η συντομία και η αποσπασματικότητα.
Ακούμε τις μοναδικές gymnopedies

Το 1918 ο Erik Satie  γράφει το αριστούργημά του Σωκράτης -Socrate, μετά από παραγγελία της πριγκίπισσας Edmond de Polignac, για τέσσερις σοπράνο και ορχήστρα δωματίου, το οποίο βασίζεται σε τρεις διαλόγους του Πλάτωνα -Συμπόσιο, Φαίδρο και Φαίδωνα.
Ο Erik Satie παρουσιάζει το Socrate ως ένα “συμφωνικό δράμα σε τρία μέρη”
Τα τρία μέρη της σύνθεσης είναι:
Πορτραίτο de Socrate “Πορτραίτο του Σωκράτη”, κείμενο από το Συμπόσιο του Πλάτωνα
Les bords de l’Ilissus “Οι όχθες του Ιλίσσου”, κείμενο από τον Φαίδρορο του Πλάτωνα
Mort de Socrate “Θάνατος του Σωκράτη”, κείμενο από το Φαίδο του Πλάτωνα
Στην πρεμιέρα της παράστασης, που δόθηκε στο Παρίσι το 1920, ο Erik Satie είχε μοιράσει μια προειδοποίηση: «Όσοι δεν καταλάβουν, παρακαλούνται να τηρήσουν στάση απόλυτης υποταγής και κατωτερότητας».
Συχνάζει σε πιο ακραίους κύκλους και χαίρεται να σοκάρει την υψηλή κοινωνία.
Το 1921 γράφεται στο κομμουνιστικό κόμμα.
            Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα ελληνικά πράγματα έχει το γεγονός ότι το 1935 ο ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης γράφει τις δικές του Γυμνοπαιδίες.
Ο Γάλλος πιανίστας και συνθέτης Erik Satie  το 1888 σε ηλικία μόνο 22 χρόνων, γνωρίζει την Ελληνική Ιστορία και βέβαια την ετήσια γιορτή των Σπαρτιατών, τις “γυμνοπαιδίες” διάρκειας δέκα ημερών.
“Αι Γυμνοπαιδίαι» ήταν ετήσια γιορτή στη Σπάρτη προς τιμήν του θεού Απόλλωνα, στην οποία μετείχαν γυμνά παιδιά. Αυτοί οι “λυρικοί χοροί αυστηρού και βαρέος ρυθμού”, όπως αντιγράφει από έναν ταξιδιωτικό οδηγό της Ελλάδας ο Σεφέρης στην αρχή της δικής του Γυμνοπαιδίας, τελούνταν και στη δωρική αποικία της Θήρας, στο χώρο που είναι γνωστός σήμερα ως “Πλατεία των Γυμνοπαιδιών”.
Ο Erik Satie  συνθέτει τρία έργα για πιάνο, διάρκειας 10 λεπτών, Les Trois Gymnopédies.
Tο έργο αγάπησαν αρκετοί συνθέτες και μουσικοί, λογοτέχνες, ποιητές συγγραφείς.
Ο Γιώργος Σεφέρης έρχεται στο Παρίσι και μένει εδώ μέχρι το καλοκαίρι του 1924, ασχολούμενος με τη λογοτεχνία: μεταφράσεις, αναγνώσεις Γάλλων κλασικών και συγγραφή ποιημάτων,και αποκτώντας το πτυχίο της Νομικής, τον Οκτώβριο του 1921.
Στη συνέχεια μεταβαίνει-τέλη Αυγούστου 1924, στο Λονδίνο για την τελειοποίηση των αγγλικών του εν όψει των εξετάσεων στο Υπoυργείο Εξωτερικών.
Ο Claude Debussy ήταν ο αγαπημένος του συνθέτης και ακούγοντας Claude Debussy σίγουρα ακούει Erik Satie.
Και ακούει τις Gymnopédies του,που γίνονται η έμπνευσή του και η αιτία για τις δικές του γυμνοπαιδίες 
Τη “Σαντορίνη” και τις “Μυκήνες” και είχαν “φιλοδοξίες χορικής ποίησης” όπως είχε πει ο ίδιος ο Σεφέρης.

Γυμνοπαιδία A΄. Σαντορίνη –Γιώργος Σεφέρης

Σκύψε αν μπορείς στη θάλασσα τη σκοτεινή ξεχνώντας
τον ήχο μιας φλογέρας πάνω σε πόδια γυμνά
που πάτησαν τον ύπνο σου στην άλλη ζωή τη βυθισμένη.

Γράψε αν μπορείς στο τελευταίο σου όστρακο
τη μέρα τ’ όνομα τον τόπο
και ρίξε το στη θάλασσα για να βουλιάξει.

Bρεθήκαμε γυμνοί πάνω στην αλαφρόπετρα
κοιτάζοντας τ’ αναδυόμενα νησιά
κοιτάζοντας τα κόκκινα νησιά να βυθίζουν
στον ύπνο τους, στον ύπνο μας.
Eδώ βρεθήκαμε γυμνοί κρατώντας
τη ζυγαριά που βάραινε κατά το μέρος
της αδικίας.

Φτέρνα της δύναμης θέληση ανίσκιωτη λογαριασμένη
αγάπη
στον ήλιο του μεσημεριού σχέδια που ωριμάζουν,
δρόμος της μοίρας με το χτύπημα της νέας παλάμης
στην ωμοπλάτη·
στον τόπο που σκορπίστηκε που δεν αντέχει
στον τόπο που ήταν κάποτε δικός μας
βουλιάζουν τα νησιά σκουριά και στάχτη.

Bωμοί γκρεμισμένοι
κι οι φίλοι ξεχασμένοι
φύλλα της φοινικιάς στη λάσπη.

Άφησε τα χέρια σου αν μπορείς, να ταξιδέψουν
εδώ στην κόχη του καιρού με το καράβι
που άγγιξε τον ορίζοντα.
Όταν ο κύβος χτύπησε την πλάκα
όταν η λόγχη χτύπησε το θώρακα
όταν το μάτι γνώρισε τον ξένο
και στέγνωσε η αγάπη
μέσα σε τρύπιες ψυχές·
όταν κοιτάζεις γύρω σου και βρίσκεις
κύκλο τα πόδια θερισμένα
κύκλο τα χέρια πεθαμένα
κύκλο τα μάτια σκοτεινά·
όταν δε μένει πια ούτε να διαλέξεις
το θάνατο που γύρευες δικό σου,
ακούγοντας μια κραυγή
ακόμη και του λύκου την κραυγή,
το δίκιο σου·
άφησε τα χέρια σου αν μπορείς να ταξιδέψουν
ξεκόλλησε απ’ τον άπιστο καιρό
και βούλιαξε,
βουλιάζει όποιος σηκώνει τις μεγάλες πέτρες.

κείμενο και επιμέλεια:ntina

Ενσυναίσθηση και συναισθηματική μεταδοτικότητα

                                    
Ενσυναίσθηση
Οι άνθρωποι έχουν την τάση να προσαρμόζονται και να μιμούνται τις δραστηριότητες και τις συμπεριφορές των άλλων στην κοινωνική τους ομάδα, αλλά γιατί συμβαίνει αυτό;
Έχετε αναρωτηθεί;

Τα αποτελέσματα μιας ενδιαφέρουσας έρευνας μπορεί να αλλάξουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την ενσυναίσθηση και τα φαινόμενα συναισθηματικής και συμπεριφορικής μετάδοσης.
Η ενσυναίσθηση αποτελεί ένα σύνθετο φαινόμενο που οι ερευνητές συνήθως ορίζουν ως «την αίσθηση ενδιαφέροντος για τους άλλους και το να μοιραζόμαστε και να κατανοούμε τα συναισθήματα, δημιουργώντας τα κίνητρα που μας ωθούν στο να τους βοηθήσουμε».
Αν και η ενσυναίσθηση δεν γεννιέται πάντα φυσικά, συνδέεται με άλλα φαινόμενα που συμβαίνουν μηχανικά και περιλαμβάνουν και τη μίμηση της συμπεριφορά και των συναισθημάτων των άλλων.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το χασμουρητό, που είναι γνωστό πως εύκολα μεταδίδεται σε μια παρέα ή η ηχολαλιά.
Οι υπάρχουσες έρευνες έχουν εστιάσει κυρίως στις διάφορες μιμητικές συμπεριφορές ως ένα κοινωνικό εργαλείο μάθησης, εξετάζοντας καταστάσεις στις οποίες οι άνθρωποι υιοθετούν τη μίμηση σε ένα κοινωνικό πλαίσιο ως μια στρατηγική συνεργασίας.
Τέτοιες μελέτες δείχνουν πώς οι μιμητικές συμπεριφορές είναι χρήσιμες σε πλαίσια στα οποία ζητείται η συνεργασία.
Σε μια πρόσφατη όμως έρευνα που βρίσκεται δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports, δύο ερευνητές, ο Fabrizio Mafessoni και Michael Lachmann, προτείνουν μια νέα προσέγγιση στη μελέτη μιμητικών στρατηγικών που επιτρέπου μια διαφορετική εξήγηση ως προς το γιατί αυτές οι στρατηγικές έχουν εξελιχθεί στο ανθρώπινο είδος.
Η ενσυναίσθηση δεν έχει απλά στόχο τη συνεργασία

– Το “μεταδοτικό” χασμουρητό έχει παρατηρηθεί σε ανθρώπους, χιμπατζήδες , σκύλους , γάτες, πουλιά και ερπετά και μπορεί να εμφανιστεί και σε πολλά άλλα τα είδη
– Tο ανθρώπινο χασμουρητό είναι πιθανώς μεταδοτικό στα κατοικίδια σκυλιά -Canis familiaris ,αλλά και σε μερικά άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά

Στη μελέτη τους, οι ερευνητές αποφάσισαν να δουν αν η ενσυναίσθηση και άλλοι παρόμοιοι μηχανισμοί θα μπορούσαν να αναπτυχθούν απουσία ενός κοινωνικού πλαισίου που απαιτεί συνεργασία.
Οι Mafessoni και Lachmann ονομάζουν τέτοιους μηχανισμούς «στρατηγικές ανάγνωσης του νου» και εξηγούν το στόχο της τρέχουσας έρευνας: τη σύγκριση διάφορων στρατηγικών «ανάγνωσης του νου» και την απόδειξη ότι σε σύνθετα κοινωνικά πλαίσια, όπου μπορεί να υπάρχουν ανεπαρκείς κοινωνικές πληροφορίες που να μας βοηθούν να συμπεράνουμε τη συμπεριφορά των άλλων, θα αναπτυχθούν μιμητικές στρατηγικές για να μπορέσουμε να συμπεράνουμε – προβλέψουμε τις πράξεις των άλλων».
Οι δύο ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι, όπως και άλλα κοινωνικά ζώα, εμπλέκονται σε στρατηγικές «ανάγνωσης του νου» σε αυθόρμητη βάση, μπαίνοντας συνέχεια στη διαδικασία να υποθέσουμε τι σκέφτονται οι άλλοι, ώστε να μπορέσουμε να ενισχύσουμε τη συνεργασία.
Για να στηρίξουν αυτό τον ισχυρισμό, αναφέρουν την ύπαρξη των «κατοπτρικών νευρώνων» ως μια σειρά εγκεφαλικών κυττάρων που ενεργοποιούνται σε δύο πλαίσια: όταν ένα άτομο, για παράδειγμα, σηκώνει το χέρι του και όταν παρατηρεί κάποιον άλλο να σηκώνει το χέρι του.
Κατά την εφαρμογή ενός ειδικού ανεπτυγμένου μοντέλου, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ένα άτομο μπορεί να συγχρονιστεί (μιμηθεί) κάποιον άλλο, ακόμα κι όταν δεν έχει κάποιο όφελος από αυτό.
Εν συντομία, οι ερευνητές πιστεύουν ότι η ενσυναίσθηση και παρόμοιοι μηχανισμοί έχουν εξελιχθεί απλά ως ένα εργαλείο πρόβλεψης του τι σκέφτονται και νιώθουν οι άλλοι.
Ο Manfessoni, συγκεκριμένα πιστεύει ότι οι απαρχές της ενσυναίσθησης μπορεί να βρίσκονται στην ανάγκη απλά να καταλάβουμε τους άλλους ανθρώπους.
Ο Lachmann πιστεύει ότι το μοντέλο τους αλλάζει εντελώς το πώς εξηγούμε τη συναισθηματική αυτή συμπεριφορά.

Το ανθρώπινο χασμουρητό είναι πιθανώς μεταδοτικό στα κατοικίδια σκυλιά -Canis familiaris, αλλά και σε μερικά άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2610100/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3797813/
https://www.nature.com/articles/s41598-019-41835-5
https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/1747021817741800
πηγή:enallaktikidrasi.com

Μια παράξενη προσωπικότητα: Κωνσταντίνος Σιμωνίδης, ο ευφυέστατος πλαστογράφος

O Κωνσταντίνος Σιμωνίδης ήταν παλαιογράφος, έμπορος εικόνων, πολυμαθής, γνώστης των χειρογράφων και εκπληκτικός καλλιγράφος.
Ήταν διάσημος παραχαράκτης, ο πιο εύστροφος του δέκατου ένατου αιώνα.
Έμεινε στην ιστορία για την δεινότητά του να πλαστογραφεί αρχαία κείμενα,αλλά και την αδιαμφισβήτητη εξυπνάδα του, την πειθώ και την πανουργία του.
Γεννήθηκε στη Σύμη της Δωδεκανήσου στις 5 Νοεμβρίου του 1820 ή του 1824.
Σε νεαρή ηλικία αποπειράται να δηλητηριάσει τον πατριό του για άγνωστο λόγο και όταν αποκαλύπτεται, αναγκάζεται να καταφύγει στο Άγιο Όρος.
Εκεί στο «Περιβόλι της Παναγίας» θα ασχοληθεί με την αντιγραφή των σπανίων αρχαίων και μεσαιωνικών χειρογράφων και θα μάθει τέλεια την τέχνη της καλλιγραφίας,καθώς εκδήλωσε ιδιαίτερο ταλέντο σε αυτήν όπως και στην παλαιογραφία ενώ η πρόσβαση τους στις βιβλιοθήκες των μονών του προσέφερε μια εκπληκτική για την εποχή αρχαιογνωσία.
Την περίοδο αυτή ήρθαν στην κατοχή του μερικά βιβλικά χειρόγραφα,τα χειρόγραφα 110, 502, 503, 644, 2793 ,τα οποία αργότερα πούλησε και που σήμερα βρίσκονται σε διάφορες ευρωπαϊκές βιβλιοθήκες.
Ανάμεσα στο 1840 και το 1856 φαίνεται να περιπλανήθηκε στη Μεσόγειο και την Ευρώπη όπου έθετε προς πώληση υποτιθέμενα αρχαία χειρόγραφα.
Δημιούργησε «σημαντική αίσθηση με το να παράγει ποσότητες ελληνικών χειρόγραφων δήθεν εκπληκτικής αρχαιότητας – όπως ένα ομηρικό κείμενο με σχεδόν προϊστορικό τρόπο γραφής, έναν χαμένο Αιγύπτιο ιστορικό, ένα αντίγραφο του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου σε πάπυρο, γραμμένο δεκαπέντε χρόνια μετά την Ανάληψη και άλλα τμήματα της Καινής Διαθήκης χρονολογημένα από τον 1ο αιώνα.
Το 1848 τον βρίσκουμε στην Αθήνα, όπου επιδίδεται στο εμπόριο αρχαίων χειρογράφων, εκ των οποίων άλλα είναι αυθεντικά και άλλα πλαστά.
Εδώ εκδίδει το έργο «Συμαΐς, Ιστορία της Απολλωνιάδος Σχολής» ως χαμένο έργο του 13ου αιώνα αποδιδόμενο σε κάποιο μοναχό Μελέτιο,το οποίο παρουσίαζε διάφορες εφευρέσεις που αποδίδονταν στους αρχαίους Έλληνες και υπήρχαν μόνο στο μυαλό του.
Εμφάνισε και πολλά άλλα χειρόγραφα αποδιδόμενα στην Ελληνιστική και την πρώιμη Βυζαντινή περίοδο και εκδίδει βυζαντινούς συγγραφείς με κείμενα αυθεντικά, αλλά και με δικές του προσθήκες. 

Ουδεμία γαρ αυτάρκης ανθρώπων
φύσης ουτ΄εν λόγοις ουτ΄εν έργοις
αναμάρτητος είναι. κρατίστη δε η πλείστα
μεν επιτυγχάνουσα,ελάχιστα δε αστοχούσα.

Οι απομιμήσεις του είναι τόσο επιτυχημένες, ώστε κατορθώνει να πουλάει πολλά από τα πλαστά χειρόγραφα ως γνήσια.
Ανάμεσα στην παραγωγή του αυτής της περιόδου ήταν ένα ομηρικό χειρόγραφο, ένας πάπυρος ενός χαμένου Αιγύπτιου συγγραφέα και διάφορα εκκλησιαστικά βιβλία, όπως μια πρώιμη έκδοση του Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και αποσπασμάτων της Καινής Διαθήκης από τον πρώτο αιώνα.
Εξαπατά πολλούς λογίους,ακόμη και την Εθνική Βιβλιοθήκη.
Έλληνες φιλόλογοι γρήγορα αποκάλυψαν την πλαστότητα των χειρογράφων αυτών με αποτέλεσμα ο Σιμωνίδης να φύγει βιαστικά από την Ελλάδα και να ξεκινήσει να ταξιδεύει από χώρα σε χώρα μαζί με τα χειρόγραφά του.
Περιπλανιέται στα Ιεροσόλυμα, στην Κωνσταντινούπολη και την Ρωσία, όπου διευρύνει τις γνώσεις του σπουδάζοντας φιλοσοφία.
Το 1854 και το 1855 ο Συμεωνίδης είναι στην Αγγλία όπου προσπάθησε χωρίς επιτυχία να πουλήσει μερικά χειρόγραφα στο Βρετανικό Μουσείο και τη Μποντλιανή Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, 
Ο συλλέκτης βιβλίων Σερ Τόμας Φίλιπς είχε λιγότερες επιφυλάξεις και αγόρασε μερικά για τη βιβλιοθήκη Φίλιπς του Τσέλτεναμ.
O Σiμωνίδης επισκέφθηκε το Βερολίνο και τη Λειψία το 1855, όπου παρουσίασε στον γνωστό κλασσικό φιλόλογο Καρλ Βίλχελμ Ντίντορφ ένα παλίμψηστο του Ουράνιου,που είχε στην κατοχή του, με την ιστορία της Αιγύπτου.
Ο Ντίντορφ πείστηκε και το χειρόγραφο αγοράστηκε και εκδόθηκε με χρηματοδότηση του Βασιλιά της Πρωσίας το 1856, για την βιβλιοθήκη της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου.
Ύστερα από διαμάχη ανάμεσα στον Ντίντορφ και σε δύο θεολόγους,τον Έλληνα Αλέξανδρο Λυκούργο και το Γερμανό  Κόνσταντιν φον Τίσεντορφτον το χειρόγραφο αποδεικνύεται πλαστό.
Ο Σιμωνίδης δικάζεται για κλοπή του από τη Βιβλιοθήκη του Σουλτάνου της Κωνσταντινούπολης και για παραχάραξη του, δύο κατηγορίες αλληλοαναιρούμενες όπως υπέδειξε στην απολογία του.
Φυλακίστηκε για μικρό διάστημα και τελικά υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τα γερμανικά εδάφη.
Το 1859 εκδίδεται στο Μπράϊτον μια εγκωμιαστική βιογραφία του Σιμωνίδη από κάποιον Τσαρλς Στούαρτ-Charles Stewart, ο οποίος φαίνεται να ήταν ψευδώνυμο του ίδιου του Σιμωνίδη.
Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1862, σε ένα άρθρο στη βρετανική εφημερίδα Γκάρντιαν, ο Σιμωνίδης ισχυρίστηκε πως ο περίφημος Σιναϊτικός Κώδικας που είχε ανακαλυφθεί από τον ανταγωνιστή του, Κόνσταντιν φον Τίσεντορφ, ήταν πλαστογράφημά του και το είχε δημιουργήσει το 1839.
Σύμφωνα με τα γραφόμενά του, ήταν «το μοναδικό κακής ποιότητας έργο της νιότης του», ενώ δήλωνε πως είχε επισκεφθεί το Σινά το 1852 και είχε δει τον Κώδικα.
Ακολούθησε μεγάλη αναστάτωση στον φιλολογικό κόσμο με συνεχή ανταλλαγή επιστολών μέχρις ότου ο φιλόλογος Χένρυ Μπράντσω να ξεσκεπάσει τον παραλογισμό των ισχυρισμών του Σιμωνίδη.

Το 1867, με επιστολή του Δημήτριου Ροδοκανάκη, ανακοινώθηκε ο θάνατος του Σιμωνίδη από λέπρα στην Αλεξάνδρεια.
Φαίνεται όμως πως πρόκειται για άλλη μια επινόηση του Σιμωνίδη: ο ίδιος έζησε μέχρι το 1890 σε μια μικρή πόλη της Αλβανίας.
Ο Σιμωνίδης αμφισβήτησε πολλές από τις επίσημες επιστημονικές παραδοχές των φιλολόγων, τους οποίους δεν εκτιμούσε καθόλου.
Ερμήνευε τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά με διαφορετικό τρόπο από τον Ζαν-Φρανσουά Σαμπολιόν και άλλους αιγυπτιολόγους, προσπαθώντας να αποδείξει πως υπερτερούσε η δική του ερμηνευτική προσέγγιση.
Ο σύγχρονός του ιστορικός Γιάκομπ Μπούρκχαρτ έγραψε ότι ο Σιμωνίδης ανήκε στην κατηγορία εκείνη των παραχαρακτών, που «καθοδηγούνται μάλλον από μια ακαταμάχητη παρόρμηση και μια θαυμαστή δεξιοτεχνία, παρά από δίψα για το χρήμα».
Επίσης, για πολλά άλλα πολύπλοκα ερωτήματα είχε την δική του, συνήθως αμφιλεγόμενη, άποψη, αλλά ύστερα από την απόπειρα ιδιοποίησης του Σιναϊτικού κώδικα η αξιοπιστία του καταβαραθρώθηκε από τον Τύπο.
Το 2006 παρουσιάστηκε στα πλαίσια έκθεσης στο Τορίνο ένας πάπυρος που φαινόταν να είναι τμήμα του δεύτερου βιβλίου των Γεωγραφούμενων του Αρτεμίδωρου του Εφέσιου.
Εκτέθηκε ξανά στο Βερολίνο το 2008.
Σύμφωνα με ορισμένους κλασικιστές πανεπιστημιακούς το χειρόγραφο είναι καταφανώς πλαστογράφημα του Σιμωνίδη.

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

πληροφορίες και από
την wikipedia
books.google.gr
scribd.com

Η κατανάλωση σκόρδου και κρεμμυδιών προστατεύει από τον καρκίνου του παχέος εντέρου

 

Η κατανάλωση σκόρδου, κρεμμυδιών και πράσων, δηλαδή των λαχανικών της ομάδας Allium,συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στην Asia Pacific Journal of Clinical Oncology.
Η συγκεκριμένη μελέτη στόχο είχε τη διερεύνηση και αναγνώριση της συσχέτισης μεταξύ της πρόσληψης λαχανικών της οικογένειας allium και του ορθοκολικού καρκίνου (CRC)
Ο ορθοκολικός καρκίνος (CRC) είναι μια κοινή και θανατηφόρος ασθένεια. Πρόκειται για κακοήθη βλάβη του ορθού και του παχέος εντέρου.
Σύμφωνα με τη νοσοκομειακή μελέτη, η οποία διεξήχθη μεταξύ Ιουνίου 2009 και Νοεμβρίου 2011, σε τρία νοσοκομεία, 833 άτομα άνδρες και γυναίκες με περιπτώσεις CRC αντιστοιχίστηκαν με 833 υγιείς συμμετέχοντες ανάλογα με την ηλικία, το φύλο και την κατοικία-αν ήταν αγροτική ή  αστική.
Οι δημογραφικές και διαιτητικές-διατροφικές πληροφορίες συλλέχθηκαν μέσω προσωπικών συνεντεύξεων χρησιμοποιώντας ένα επικυρωμένο ερωτηματολόγιο σχετικά με τη συχνότητα κατανάλωσης συγκεκριμένων τροφίμων. Οι προσαρμοσμένες αναλογίες πιθανών επιτοκίων (aORs) και τα διαστήματα εμπιστοσύνης 95% (CI) υπολογίστηκαν με τη χρήση της άνευ όρων λογικής παλινδρόμησης.

“Αξίζει να σημειωθεί ότι στην έρευνα μας φαίνεται να υπάρχει μια τάση: όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα των  λαχανικών της οικογένειας allium που καταναλώνεται, τόσο καλύτερη είναι η προστασία”, δήλωσε ο ανώτερος συγγραφέας dr Zhi Li.

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν μειωμένο κίνδυνο ορθοκολικού καρκίνου – CRC, στα άτομα που κατανάλωναν υψηλές ποσότητες λαχανικών της οικογένειας  allium,δηλαδή κρεμμύδια,σκόρδα ,πράσα,σε σύγκριση με τα άτομα που κατανάλωναν ελάχιστες ποσότητες από τα συγκεκριμένα λαχανικά.
Στα επιμέρους συμπεράσματα της έρευνας καταγράφηκε πως όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα των λαχανικών του γένους allium που καταναλώνει κάποιος, τόσο μεγαλύτερη είναι και η προστασία που παρέχει στον οργανισμό του από τον ορθοκολικού καρκίνου – CRC αλλά και τον καρκίνο γενικά του παχέος εντέρου.
Και όπως επισημαίνουν οι ερευνητές τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν την ανάγκη της πρωτογενούς πρόληψης του καρκίνου του παχέος εντέρου μέσω της παρέμβασης στον τρόπο ζωής, η οποία αξίζει περαιτέρω διεξοδικές έρευνες.

Κείμενο και επιμέλεια κειμένου:thalia

πηγές και αναφορές:
onlinelibrary.wiley.com
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30790463
sciencedaily.com

Ποια είναι η πραγματική μας στάση απέναντι στη ζωή σύμφωνα με τον Sigmund Freud

Τεστ – Ποια είναι η πραγματική μας στάση απέναντι στη ζωή σύμφωνα με τον Φρόιντ

Σας προσκαλούμε να ρίξετε μια ματιά στα βαθιά μυστικά του υποσυνειδήτου σας. Αρπάξτε ένα στυλό και μια κόλλα χαρτί, απενεργοποιήστε τη λογική σας, ενεργοποιήστε την φαντασία σας και είστε έτοιμοι!
Θα βρείτε τις απαντήσεις στο τέλος του άρθρου. Μην κρυφοκοιτάξετε όμως! Απαντήστε πρώτα σε όλες τις ερωτήσεις, με το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό σας.

1. Παρατηρείτε τη θάλασσα. Τι νιώθετε;
2. Περπατάτε σε ένα δάσος και κοιτάτε το έδαφος. Τι βλέπετε; Τώρα γράψτε τι νιώσατε.
3. Βλέπετε γλάρους να πετούν πάνω απ’ το κεφάλι σας. Πώς αισθάνεστε γι’ αυτό;
4. Βλέπετε άλογα να τρέχουν. Τι νιώθετε;
5. Είστε στην έρημο και μπροστά σας υπάρχει ένας τοίχος. Δε μπορείτε να δείτε το τέλος του, υπάρχει όμως μια μικρή τρύπα. Βλέπετε στην άλλη μεριά μια όαση. Τι θα κάνετε;
6. Ενώ περιπλανιέστε σε μια έρημο, ξαφνικά βρίσκετε μια κανάτα γεμάτη νερό. Πώς αντιδράτε;
7. Έχετε χαθεί ένα βράδυ σε κάποιο δάσος. Ξαφνικά, βρίσκετε ένα σπίτι με αναμμένα φώτα. Σκεφτείτε τι θα κάνετε.
8. Βρίσκεστε σε ομίχλη και δε βλέπετε τίποτα. Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνετε;

1. Αυτή είναι η στάση σας απέναντι στη ζωή, τα αισθήματα και τις επιθυμίες σας.
2. Αυτό νιώθετε για την οικογένειά σας.
3. Αυτή είναι η στάση σας απέναντι στις γυναίκες.
4. Αυτή είναι η στάση σας απέναντι στους άντρες.
5. Αυτή είναι η στρατηγική που ακολουθείτε για τη λύση ενός προβλήματος.
6. Αυτός είναι ο τρόπος που επιλέγετε έναν ερωτικό σύντροφο.
7. Αντιπροσωπεύει την ετοιμότητά σας για έναν γάμο ή την έναρξη μιας οικογένειας.
8. Αυτή είναι η στάση σας απέναντι στο θάνατο.

Σημείωση από ntina:
Τα τεστ, όπως συχνά αναφέρεται, είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για να κατανοήσουμε καλύτερα και πληρέστερα τον εαυτό μας και να ανακαλύψουμε πτυχές του που ίσως αγνοούσαμε.
Εκτός από το να μας βοηθάνε να περνάμε την ώρα μας ευχάριστα και διασκεδαστικά, τα τεστ κατέχουν και μια σημαντική θέση ανάμεσα στις μεθόδους πολλών επιστημόνων, ώστε μέσα από αυτά να καταλήξουν σε πιο σφαιρικά συμπεράσματα για τους ασθενείς τους 

πηγή:giatros-in.gr

Αρχαία ελληνικά και Λατινικά άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO

Αρχαία ελληνικά και Λατινικά άυλη πολιτιστική κληρονομιά

Σε συνέδριο που διεξάγεται στη Γαλλία κατατέθηκε η πρόταση θεωρώντας απαραίτητο να διαφυλαχθούν οι γλώσσες – βάσεις της ευρωπαϊκής ιστορίας

Την εγγραφή των αρχαίων γλωσσών στον κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco ζήτησε σήμερα μια γαλλική ένωση, κατά τη διάρκεια συνεδρίου στο οποίο συμμετείχε και ο υπουργός Παιδείας της Γαλλίας.
Θεωρήσαμε απαραίτητο να διαφυλάξουμε τη διδασκαλία των λατινικών και των  ελληνικών, που είναι οι βάσεις της γαλλικής γλώσσας και της ευρωπαϊκής ιστορίας.
Η ελληνική και η λατινική γλώσσα είναι η ζωντανή κληρονομιά του πολιτισμού μας και η πηγή της γλώσσας μας. εξηγεί ο καθηγητής αρχαιολογίας Merkenbreack Vincent, ο πρόεδρος της ένωσης Human-Hist.

Ο σύλλογος Human-Hist υποστηρίζει τις αρχαίες γλώσσες, ενεργώντας έτσι ώστε να εμφανίζονται στον κατάλογο της άυλης κληρονομιάς της UNESCO, μέσω του ετήσιου διεθνούς συμποσίου “Autun capitals of ancient languages” (ACLA) .

Η ένωση αυτή υπέβαλε το αίτημα στο συνέδριο που παρουσιάστηκε σήμερα, με την ευκαιρία της έναρξης της “Β΄ Διεθνούς Συνάντησης των αρχαίων γλωσσών”, ενός διήμερου συνεδρίου που διεξάγεται σήμερα και αύριο στο Autun και συμμετέχουν πάνω από 80 επιστήμονες και ερευνητές  από τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Μεγάλη Βρετανία
Η συνάντηση είναι ανοιχτή σε όλους και θα δοθεί η ευκαιρία να συναντηθούν ειδικοί, δημόσια πρόσωπα και λάτρεις των αρχαίων γλωσσών κατά τη διάρκεια του συνεδρίου αλλά και στα στρογγυλά τραπέζια.
Το πλαίσιο αυτής της συνάντησης κατά τη διάρκεια ορισμένων παρεμβάσεων θα ακουστούν επιστήμονες και ερευνητές να ομιλούν τα ελληνικά και λατινικά και κάποιες από τις συζητήσεις ως στόχο έχουν την εξασφάλιση και  την προώθηση των αρχαίων γλωσσών γενικά και ειδικά της ελληνικής και λατινικής.

Η γλώσσα είναι το εργαλείο επικοινωνίας για την προώθηση της ειρήνης, των δεσμών μεταξύ των λαών και του ανοίγματος προς άλλους πολιτισμούς. Η εκμάθηση και η αξιοποίηση των αρχαίων γλωσσών προωθούν αυτές τις διασυνδέσεις διαχρονικά και γεωγραφικά.

Στο συνέδριο έδωσε το παρών, σήμερα το πρωί, και ο υπουργός Εθνικής Παιδείας Jean-Michel Blanquer  ο οποίος χαρακτήρισε το μανιφέστο της Human-Hist “εμβληματικό και ουσιώδες” για την υπεράσπιση των αρχαίων γλωσσών που είναι “το ζωντανό σφρίγος της δικής μας γλώσσας”.
“Τα ελληνικά και τα λατινικά δεν είναι ούτε απαρχαιωμένες, ούτε ελιτιστικές γλώσσες και πρέπει να τις προωθήσουμε”, πρόσθεσε ο υπουργός, εκφράζοντας την υποστήριξή του στους διδάσκοντες οι οποίοι “μεταλαμπαδεύουν αξίες”.
Η επιλογή του Autun δεν οφείλεται στην τύχη.
Η πόλη, η οποία ονομαζόταν Augustodunum κατά τη ρωμαϊκή εποχή , φιλοξενούσε πανεπιστήμια ελληνικής γλώσσας γνωστά σε όλη τη Γαλατία και τα αρχαία ελληνικά διδάσκονται στην πόλη αυτή αδιαλείπτως εδώ και 2.000 χρόνια.
Αναφέρονται από τον Tacitus τον 1ο αιώνα και τα σχολεία αυτά ήταν γνωστά για την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης αλλά και για την ομορφιά των κτιρίων τους.
Ο διάσημος ρήτορας Ευμένης- Eumène ασκείται εδώ τον τρίτο αιώνα μ.χ 
Όλα αυτά πιστοποιούνται από την ανακάλυψη το 2011 από το αρχαιολογικό τμήμα της πόλης , και επιβεβαιώνουν πως τα σχολεία αυτά ήταν όντως εδώ στο Autun την πρωτεύουσας των αρχαίων γλωσσών και του παλαιότερου χώρου μελέτης στη Γαλλία αυτών των γλωσσών. Ο τόπος αυτής της συνάντησης και του συνεδρίου των αρχαίων γλωσσών βρίσκεται στη θέση αυτών των αριστοκρατικών σχολείων.

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

πηγές:
humanhist.com
france3-regions.francetvinfo.fr
U.N.E.S.C.O
humanhist.com
www.lepoint.fr

Ινδοί αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν ιππήλατα άρματα 4.000 ετών της Εποχής του Χαλκού

Ινδοί αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν ιππήλατα άρματα 4.000 ετών της Εποχής του Χαλκού
Οι αρχαιολόγοι στην Ινδία ισχυρίζονται ότι έχουν αποκαλύψει κομμάτια ιππήλατων αρμάτων ηλικίας 4.000 ετών, τα οποία παρέχουν τις πρώτες ενδείξεις μιας «τάξης πολεμιστών», όπως και άλλων αρχαίων πολιτισμών.
Τα αρχαία ευρήματα ανακαλύφθηκαν στην περιοχή ανασκαφής της αρχαιολογικής έρευνας της Ινδίας στο χωριό Sinauli, περίπου 70 χιλιόμετρα βόρεια του Νέου Δελχί, όπου βρέθηκαν οκτώ ταφικές τοποθεσίες και διάφορα αντικείμενα, μεταξύ των οποίων σπαθιά κεραίας,κράνη, μαχαίρια, χτένες,στολίδια, χάλκινα σκεύη, χάντρες και ένα χάλκινο καθρέφτη που έδειχνε την εκλεπτυσμένη χειροτεχνία και τον τρόπο ζωής της εποχής και της περιοχής.
Βρέθηκαν επίσης τρία φέρετρα,το ένα διακοσμημένο με οκτώ χάλκινες ανθρωπομορφικές φιγούρες και μοτίβα με λουλούδια σε δύο του πλευρές.
Η περιοχή γύρω από το Sinauli θεωρείται πλούσιος αρχαιολογικός χώρος, ενώ τα άρματα βρέθηκαν 120 μέτρα από μια τοποθεσία όπου ανασκάφθηκαν τάφοι και αντικείμενα που ανήκουν στον πολιτισμό της κοιλάδας του Indus.
Ο συνδιευθυντής των ανασκαφών και το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της ASI στο Δελχί, SK Manjul, ισχυρίστηκαν ότι τα ευρήματα δείχνουν την ύπαρξη μιας τάξης πολεμιστών που ήταν τόσο τεχνολογικά προηγμένη όσο οι σύγχρονές της τάξεις της Μεσοποταμίας και της Ελλάδας.
“Η ανακάλυψη ενός αμαξώματος μας κατατάσσει στην ίδια θέση με άλλους αρχαίους πολιτισμούς, όπως η Μεσοποταμία, η Ελλάδα, χώρες όπου χρησιμοποιούσαν άμαξες”, δήλωσε ο dr. Manjul στους Times της Ινδίας.
“Φαίνεται ότι η τάξη αυτή των πολεμιστών ευημερούσε εκείνη την μακρινή εποχή,σε αυτή την περιοχή.”
Ο χώρος όπου εντοπίστηκαν τα άρματα είναι μέρος μιας τριήμερης ανασκαφής που ξεκίνησε τον Μάρτιο, ενώ ότι έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα προφανώς είναι ηλικίας 4.000 χρόνων και υπολογίζεται χρονικά μεταξύ 2.000-1.800 π.Χ.
“Οι τροχοί περιστρέφονταν πάνω σε έναν σταθερό άξονα που συνδέεται από ένα πόλο έλξης στον ζυγό ενός ζευγαριού ζώων. Ο άξονας ήταν συνδεδεμένος με μια υπερκατασκευή αποτελούμενη από μια πλατφόρμα προστατευμένη από πλευρικούς προφυλαχτήρες και ένα υψηλό ταμπλό”, δήλωσε ο SK Manjul.
Οι τροχοί και ο πόλος έχουν βρεθεί διακοσμημένοι με χάλκινα τρίγωνα, συμβολικά των ακτίνων του ήλιου,ενώ σε ένα βαθούλωμα οι αρχαιολόγοι βρήκαν ένα στέμμα που μοιάζει με κράνος το οποίο προφανώς φορούσε ο αναβάτης.
Τα ζώα που χρησιμοποιούσαν για να τραβήξουν τα άρματα, θα μπορούσαν να είναι ταύροι ή άλογα, αλλά οι προκαταρκτικές μελέτες δείχνουν να ήταν άλογα.
Κάποιοι ιστορικοί ωστόσο, υποστηρίζουν ότι αυτά τα άρματα αναφέρονται στους φημισμένους σανσκριτικούς ύμνους Rigveda, αποδεικνύοντας έτσι την παρουσία τους στην Ινδία κατά τη 2η χιλιετία π.Χ.
Μεταξύ των Rigvedic ήταν και η Ushas,η θεά της αυγής.
Η Ushas έκανε βόλτες με ένα άρμα, καθώς και η θεά Agni η αγγελιοφόρος μεταξύ θεών και ανδρών.
Η Rigveda είναι μια συλλογή από ύμνους της Βεδικής Σανσκριτικής γραμματείας που καταμετρώνται μεταξύ των τεσσάρων θρησκευτικών κειμένων, γνωστών ως Βέδες, και πιθανόν δημιουργήθηκε μεταξύ 1.700-1.100 π.Χ.
Άλλοι ιστορικοί πήγαν πιο μακριά και είπαν ότι η ανακάλυψη των αρμάτων θα μπορούσε να είναι μια ένδειξη για την ύπαρξη των ιππήλατων αμαξών που αναφέρονται στο Mahabharata, ένα από τα δύο μεγάλα σανσκριτικά έπη της αρχαίας Ινδίας. “Υπήρχε μνεία για άμαξες στο έπος”, δήλωσε ο τοπικός ιστορικός R.S. Prasad.
“Τα νέα ευρήματα θα ρίξουν φως για το ποια ήταν η θέση της Ινδίας στην αρχαία ιστορία του κόσμου.
Μέχρι πρότινος τα άρματα αποτελούσαν ιστορία της Μεσοποταμίας, της Γεωργίας, και των ελληνικών πολιτισμών, αλλά η ανάκαμψη του Sanauli δείχνει ότι και η Ινδία ήταν μέρος αυτών των πολιτισμών”, πρόσθεσε ο dr Manjul.
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina
www.xinhuanet.com
www.abc.net.au
www.outlookindia.com

Επειδή μου αρέσουν τα εκλεκτά ενδέσματα:Κουλούρι, ένα οικονομικό, λαχταριστό και νόστιμο έδεσμα

 

Το κουλούρι πάντα ήταν και είναι ένα αγαπημένο έδεσμα ειδικά των παιδιών μας, αλλά και ένα γρήγορο και οικονομικό σνακ για όποιον θα ήθελε να καλμάρει την πείνα του πριν από ένα γεύμα.
Σε αυτή μου τη συνταγή θα σας δείξω πως ετοιμάζω τα δικά μου κουλούρια.
Θα χρειαστώ:
-. μισό κιλό αλεύρι ολικής αλέσεως
-. 100gr νιφάδες βρώμης
-. 150 με 200gr λάδι
-. 200gr λευκό ξηρό κρασί
-. το χυμό μισού λεμονιού
-. μία σκελίδα σκόρδου πολτοποιημένη...
συνέχεια του άρθρου:https://botanologia.gr/koyloyri-ena-oikonomiko-lachtaristo-kai-nostimo-edesma/